R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Echt veel ruggegraat heb je niet he?quote:Op zaterdag 25 september 2010 12:18 schreef TeaserRay het volgende:
[..]
Nou inderdaad!
Jaren geleden werkte ik in een parkeergarage. Niet het fijnste werk. Er gaat vaak iets mis, waarbij klanten dan weer moeten wachten. En dan, eigenlijk terecht, vallen ze mij aan op het feit dat als er stroomstoring is (wat iedere maand zeker eens gebeurde) de hele tent feitelijk veranderd in een ondergrondse gevangenis, waar je spontaan claustrofobisch van wordt.
Maar goed mijn punt:
Toen ik er solliciteerde; daar was de man, de "bedrijfsleider" (zowaar een zeer goede), een man naar mijn hart. We konden het snel goed vinden. De man was, zo hij vertelde, een fan van nauwkeurigheid, goede controle, collegialiteit, efficiëntie, nadenken, vriendelijkheid, behulpzaamheid (met name binnen het feit dat ik hem 's nachts zijn bed uit mocht bellen, wanneer nodig... TOP).
Een half jaar werkte ik er, zeer fijne vent, veel gelachen, kreeg complimenten over mijn werkstijl. Buiten dat alles kreeg ik wel eens wat commentaar, maar opbouwend en ik kon er iets mee...
JAWEL... TOEN GEBEURDE DIT:
Waarschijnlijk omdat de man werkelijk een zeer goede manager was, kreeg hij een grote promotie. Hij was in feite een rayonmanager. Hij werd géén provinciaalmanager. Nee, ook géén landelijk manager. Hij ging naar internationaal management en PR. Jaren later hoorde ik dat hij zelfs nogmaals promoveerde en inmiddels het tienvoudige verdient van voorheen.
Maar goed... Zoals je misschien al raadt: hij werkte in eerste instantie een nieuw aankomend "talent" (
Wat weken later kreeg die gast dus de functie. Toen begon het gedonder...
Die gast had in Amsterdam gewoon een eigen kantoor. Maar daar werkten nog twee collegae van hem, en kon hij niet rustig werken. Hij ging dus in mijn kantoor werken. Mijn administratie kon ik niet doen, want hij zat achter mijn computer. En op een dag was er toch een kleine twee uur aan administratieve werkzaamheden te verrichten. Als leek vergis je je er al gauw in dat er meer bij komt kijken dan je denkt. Maar goed. Volgens hem kon ik mijn administratie wel doen als hij naar huis ging. Wat hij dan natuurlijk deed als ik ook naar huis mocht.Zo is hij een twee weken achter elkaar in mijn kantoor komen zitten. Zodat ik onmogelijk mijn werk goed kon doen.
Toen ik eindelijk al mijn moed bij elkaar geraapt had, en zei dat ik gewoon iedere dag bij mijn computer moest kunnen, zei hij dit: "...misschien moet je dan gewoon zoals ik je al bevolen (ja
Ik dus: "...maar dan moet ik ook naar huis!..."
Hij: "...heb jij een van-negen-tot-vijf-mentaliteit?"
Toen zei ik: "nee, ik niet".
"Maar ik heb thuis ook een vriendin, een was, en een tuin, en een moeder in het ziekenhuis, en een broer jarig.... bla-die-bla..."
"Bij jou gaat privé dus duidelijk voor op je werk? Of niet?"
"Ehmtja-een-beetje-wel-denk-ik-maar-ik-bedoel-ikke......." zei ik toen; "ik heb wel een leven en ik verdien geld op mijn werk om te kunnen leven... ik leef niet om op mijn werk geld te kunnen verdienen voor een ander, als-je-begrijpt-wat-ik-bedoel".
"Nee, dat begrijp ik niet helemaal, jij hebt een goedkope mentaliteit, ik stel voor dat ALS JIJ ZO NODIG NAAR JE VRIENDINNETJE thuis moet, dat jij die administratie eventueel (VERPLICHT bedoelt dit kind van satan dus) maar thuis op de computer doen..."
Toen barstte de bom dus....
"U heeft werkelijk overal commentaar op! Ik ben het zat OM ZO BEHANDELD TE WORDENZOU IK ZOGENAAMD IN MIJN EIGEN TIJD DIE ADMIN. MOETEN REGELEN?
Twee weken later ontslag, om redenen van agressie e.d.
Ik hoop dat die man vannacht nog verdrinkt in zijn eigen kots na een epileptische aanval, die hij kreeg omdat hij zijn vrouw zijn twee kinderen in brand heeft zien steken.
Kankerlijer.
Op verzoek heb ik zijn naam wel voor je!!!
Hoe bedoel je?quote:Op zaterdag 25 september 2010 12:21 schreef Monco10 het volgende:
[..]
Echt veel ruggegraat heb je niet he?
Wel weer lekker opbouwend, zulk commentaar...
Maar dit is jaren geleden, toen was ik net twintig. Dus ik was wel minder assertief. Maar dat ik voor mijzelf opkom, wellicht niet op de meest handige wijze, is ergens wel dapper vind ik zelf. Zelfs ondanks al het misbruik dat ik van die lul over me heen gekregen heb in het half jaar dat ik voor hem werkte.
Maar jij hebt wel ruggegraat dus? En waar blijkt dat uit?
Held!
Life's often a bitch, cherish your bitch
Tjee, tjee...quote:Op zaterdag 11 september 2010 17:15 schreef Maitje het volgende:
...............
Vervolgens gaf hij "zogezegd" toe. Samen liepen ze naar het schap en mevrouw hangt het kaartje terug. Ze kijkt mijn teamleider aan, zegt dankjewel. Mijn teamleider knikt naar haar zegt graag gedaan wenst der een fijne avond en dan:
Grist hij het kaartje van het schap en loopt zo weg
Hij was immer klaar met deze vrouw, dus in dit geval stond mijn teamleider in zijn recht. Ik vond het zo mooi. Maar toch, elke keer als dit mens in de winkel is, moet ik opeens naar de wc
Wat ik me afvraag bij zulke figuren, is of zij zelf nou niet eens doorhebben wat voor een flater ze slaan?
Life's often a bitch, cherish your bitch
Dat ik succes heb behaald mede door de juiste opstelling.quote:Op zaterdag 25 september 2010 12:34 schreef TeaserRay het volgende:
[..]
Maar jij hebt wel ruggegraat dus? En waar blijkt dat uit?
Waar ik op doelde is dat je het schreef alsof het een recente ervaring was van iemand die al veel werkervaring heeft opgedaan.
Gast, doe even normaal. Ja, vervelend, niet netjes van je manager, traumatische ervaring kennelijk, maar om iemand nou expliciet dood te wensen, zijn vrouw en kinderen incluis: get a grip. Op basis van je post kan je ook concluderen dat je terecht wegens agressie de tent bent uitgelazerd.quote:Op zaterdag 25 september 2010 12:18 schreef TeaserRay het volgende:
[..]
Nou inderdaad!
Jaren geleden werkte ik in een parkeergarage. Niet het fijnste werk. Er gaat vaak iets mis, waarbij klanten dan weer moeten wachten. En dan, eigenlijk terecht, vallen ze mij aan op het feit dat als er stroomstoring is (wat iedere maand zeker eens gebeurde) de hele tent feitelijk veranderd in een ondergrondse gevangenis, waar je spontaan claustrofobisch van wordt.
Maar goed mijn punt:
Toen ik er solliciteerde; daar was de man, de "bedrijfsleider" (zowaar een zeer goede), een man naar mijn hart. We konden het snel goed vinden. De man was, zo hij vertelde, een fan van nauwkeurigheid, goede controle, collegialiteit, efficiëntie, nadenken, vriendelijkheid, behulpzaamheid (met name binnen het feit dat ik hem 's nachts zijn bed uit mocht bellen, wanneer nodig... TOP).
Een half jaar werkte ik er, zeer fijne vent, veel gelachen, kreeg complimenten over mijn werkstijl. Buiten dat alles kreeg ik wel eens wat commentaar, maar opbouwend en ik kon er iets mee...
JAWEL... TOEN GEBEURDE DIT:
Waarschijnlijk omdat de man werkelijk een zeer goede manager was, kreeg hij een grote promotie. Hij was in feite een rayonmanager. Hij werd géén provinciaalmanager. Nee, ook géén landelijk manager. Hij ging naar internationaal management en PR. Jaren later hoorde ik dat hij zelfs nogmaals promoveerde en inmiddels het tienvoudige verdient van voorheen.
Maar goed... Zoals je misschien al raadt: hij werkte in eerste instantie een nieuw aankomend "talent" (
Wat weken later kreeg die gast dus de functie. Toen begon het gedonder...
Die gast had in Amsterdam gewoon een eigen kantoor. Maar daar werkten nog twee collegae van hem, en kon hij niet rustig werken. Hij ging dus in mijn kantoor werken. Mijn administratie kon ik niet doen, want hij zat achter mijn computer. En op een dag was er toch een kleine twee uur aan administratieve werkzaamheden te verrichten. Als leek vergis je je er al gauw in dat er meer bij komt kijken dan je denkt. Maar goed. Volgens hem kon ik mijn administratie wel doen als hij naar huis ging. Wat hij dan natuurlijk deed als ik ook naar huis mocht.
Toen ik eindelijk al mijn moed bij elkaar geraapt had, en zei dat ik gewoon iedere dag bij mijn computer moest kunnen, zei hij dit: "...misschien moet je dan gewoon zoals ik je al bevolen (ja
Ik dus: "...maar dan moet ik ook naar huis!..."
Hij: "...heb jij een van-negen-tot-vijf-mentaliteit?"
Toen zei ik: "nee, ik niet".
"Maar ik heb thuis ook een vriendin, een was, en een tuin, en een moeder in het ziekenhuis, en een broer jarig.... bla-die-bla..."
"Bij jou gaat privé dus duidelijk voor op je werk? Of niet?"
"Ehmtja-een-beetje-wel-denk-ik-maar-ik-bedoel-ikke......." zei ik toen; "ik heb wel een leven en ik verdien geld op mijn werk om te kunnen leven... ik leef niet om op mijn werk geld te kunnen verdienen voor een ander, als-je-begrijpt-wat-ik-bedoel".
"Nee, dat begrijp ik niet helemaal, jij hebt een goedkope mentaliteit, ik stel voor dat ALS JIJ ZO NODIG NAAR JE VRIENDINNETJE thuis moet, dat jij die administratie eventueel (VERPLICHT bedoelt dit kind van satan dus) maar thuis op de computer doet..."
Toen barstte de bom dus....
"U heeft werkelijk overal commentaar op! Ik ben het zat OM ZO BEHANDELD TE WORDEN
Twee weken later ontslag, om redenen van agressie e.d.
Ik hoop dat die man vannacht nog verdrinkt in zijn eigen kots na een epileptische aanval, die hij krijgt omdat hij zijn vrouw zijn twee kinderen in brand ziet steken.
Kankerlijer.
Op verzoek heb ik zijn naam wel voor je!!!
"Ill fares the land, to hastening ills a prey;
Where wealth accumulates, and men decay"
- Oliver Goldsmith, The Deserted Village
Where wealth accumulates, and men decay"
- Oliver Goldsmith, The Deserted Village
Ik snap je punt wel. En dat 'doodwensen' is meer provocerend bedoeld. Maar ik was toentertijd niet agressief. Ik sprak nog steeds tamelijk beleefd, naar omstandigheden, maar met de nodige stemverheffing. En het was jammer genoeg gewoon een methode om mij er daar uit te werken.quote:Op zaterdag 25 september 2010 12:51 schreef AgLarrr het volgende:
[..]
Gast, doe even normaal. Ja, vervelend, niet netjes van je manager, traumatische ervaring kennelijk, maar om iemand nou expliciet dood te wensen, zijn vrouw en kinderen incluis: get a grip. Op basis van je post kan je ook concluderen dat je terecht wegens agressie de tent bent uitgelazerd.
Life's often a bitch, cherish your bitch
Ik heb ook successen behaald in werk, met de juiste opstelling. Mijn punt rondom deze gast, is dat hij, wat je opstelling ook is / was (want mijn verhaal geldt ook min of meer voor collegae), hij je gewoon als een stuk wc-papier gebruikt.quote:Op zaterdag 25 september 2010 12:43 schreef Monco10 het volgende:
[..]
Dat ik succes heb behaald mede door de juiste opstelling.
Waar ik op doelde is dat je het schreef alsof het een recente ervaring was van iemand die al veel werkervaring heeft opgedaan.
en toch wel denigrerend van je, dat je er van uit gaat dat een ander die iets schrijft, niet de juiste opstelling heeft.
En over je "je schreef het als een recente....":
Neen, dat deed ik niet, ik begon het stuk met: ".............jaren geleden...........", wel goed lezen he?!?!
Life's often a bitch, cherish your bitch
Nou, afgaande op de manier waarop je het beschreven hebt ben je volgens mij nog geen stap verder gekomen.quote:Op zaterdag 25 september 2010 13:04 schreef TeaserRay het volgende:
[..]
Ik heb ook successen behaald in werk, met de juiste opstelling. Mijn punt rondom deze gast, is dat hij, wat je opstelling ook is / was (want mijn verhaal geldt ook min of meer voor collegae), hij je gewoon als een stuk wc-papier gebruikt.
en toch wel denigrerend van je, dat je er van uit gaat dat een ander die iets schrijft, niet de juiste opstelling heeft.
En over je "je schreef het als een recente....":
Neen, dat deed ik niet, ik begon het stuk met: ".............jaren geleden...........", wel goed lezen he?!?!
De situatie:
Mijn eerste echte bijbaan. Een luxe hotel. Was op mijn 16e begonnen naast mijn mbo. Er een jaar tussenuitgeweest en na mijn mbo eindstage elders weer gaan doorleren en ook weer bij dat hotel in de zalen gaan werken. Vanwege studie was kon ik op een gegeven moment enkel in de weekeinden. Of ik nu om 5 uur 's morgens moest beginnen of pas klaar was dat boeide me niet veel. Het was tof werk met toffe collega's. Bij elkaar 6 jaar parttime gewerkt.
De zaak:
Afdelingsmanager vertrekt voor een betere baan elders. De assistent afdelingsmanager is op dat moment met zwangerschapsverlof en er wordt een nieuwe afdelingsmanager aangetrokken. Ongeveer een maand na zijn begin kreeg ik een telefoontje van de junior-superevisor (stagiair die was blijven plakken en net afgestudeerd was) eeen telefoon dat mijn contract be-eindigd zou worden. Ik was niet flexibel genoeg. Ik had met meneer de nieuwe manager nimmer ontmoet en nooit gesproken. Hij heeft niet eens gevraagd of ik flexibeler kon plannen. En dan durfde hij niet eens zelf bellen maar liet dat een juniorsupervisor doen.
Op mijn afscheidsborreltje (had ik de toffe collega's al genoemd) kreeg ik van de assistenafdelingsmanager te horen dat ze slechts op de hoogt was gesteld en dat de senior-supervisor mij graag had gehouden. Was een soloactie van de nieuwe chef.
Dit alles was overigens ruim voor de crisis. Een jaar of 5 geleden.
Mijn eerste echte bijbaan. Een luxe hotel. Was op mijn 16e begonnen naast mijn mbo. Er een jaar tussenuitgeweest en na mijn mbo eindstage elders weer gaan doorleren en ook weer bij dat hotel in de zalen gaan werken. Vanwege studie was kon ik op een gegeven moment enkel in de weekeinden. Of ik nu om 5 uur 's morgens moest beginnen of pas klaar was dat boeide me niet veel. Het was tof werk met toffe collega's. Bij elkaar 6 jaar parttime gewerkt.
De zaak:
Afdelingsmanager vertrekt voor een betere baan elders. De assistent afdelingsmanager is op dat moment met zwangerschapsverlof en er wordt een nieuwe afdelingsmanager aangetrokken. Ongeveer een maand na zijn begin kreeg ik een telefoontje van de junior-superevisor (stagiair die was blijven plakken en net afgestudeerd was) eeen telefoon dat mijn contract be-eindigd zou worden. Ik was niet flexibel genoeg. Ik had met meneer de nieuwe manager nimmer ontmoet en nooit gesproken. Hij heeft niet eens gevraagd of ik flexibeler kon plannen. En dan durfde hij niet eens zelf bellen maar liet dat een juniorsupervisor doen.
Op mijn afscheidsborreltje (had ik de toffe collega's al genoemd) kreeg ik van de assistenafdelingsmanager te horen dat ze slechts op de hoogt was gesteld en dat de senior-supervisor mij graag had gehouden. Was een soloactie van de nieuwe chef.
Dit alles was overigens ruim voor de crisis. Een jaar of 5 geleden.
Niet flexibel genoeg zijn kan ook betekenen dat je te duur was. Een ontslagreden is vrij vaak niet de werkelijke reden van ontslag als de reden niet erg duidelijk is. Dat zou kunnen he.quote:Op zaterdag 25 september 2010 18:10 schreef Fixers het volgende:
De situatie:
Mijn eerste echte bijbaan. Een luxe hotel. Was op mijn 16e begonnen naast mijn mbo. Er een jaar tussenuitgeweest en na mijn mbo eindstage elders weer gaan doorleren en ook weer bij dat hotel in de zalen gaan werken. Vanwege studie was kon ik op een gegeven moment enkel in de weekeinden. Of ik nu om 5 uur 's morgens moest beginnen of pas klaar was dat boeide me niet veel. Het was tof werk met toffe collega's. Bij elkaar 6 jaar parttime gewerkt.
De zaak:
Afdelingsmanager vertrekt voor een betere baan elders. De assistent afdelingsmanager is op dat moment met zwangerschapsverlof en er wordt een nieuwe afdelingsmanager aangetrokken. Ongeveer een maand na zijn begin kreeg ik een telefoontje van de junior-superevisor (stagiair die was blijven plakken en net afgestudeerd was) eeen telefoon dat mijn contract be-eindigd zou worden. Ik was niet flexibel genoeg. Ik had met meneer de nieuwe manager nimmer ontmoet en nooit gesproken. Hij heeft niet eens gevraagd of ik flexibeler kon plannen. En dan durfde hij niet eens zelf bellen maar liet dat een juniorsupervisor doen.
Op mijn afscheidsborreltje (had ik de toffe collega's al genoemd) kreeg ik van de assistenafdelingsmanager te horen dat ze slechts op de hoogt was gesteld en dat de senior-supervisor mij graag had gehouden. Was een soloactie van de nieuwe chef.
Dit alles was overigens ruim voor de crisis. Een jaar of 5 geleden.
Afgaande op wat jij schrijft, ga jij niet of nauwelijks in op wat men tegen je zegt. Je blaat wat commentaar, maar laat het topic liggen.quote:Op zaterdag 25 september 2010 13:10 schreef Monco10 het volgende:
[..]
Nou, afgaande op de manier waarop je het beschreven hebt ben je volgens mij nog geen stap verder gekomen.
Life's often a bitch, cherish your bitch
Boehoehoe!quote:Op zaterdag 25 september 2010 12:51 schreef AgLarrr het volgende:
[..]
Gast, doe even normaal. Ja, vervelend, niet netjes van je manager, traumatische ervaring kennelijk, maar om iemand nou expliciet dood te wensen, zijn vrouw en kinderen incluis: get a grip. Op basis van je post kan je ook concluderen dat je terecht wegens agressie de tent bent uitgelazerd.
Hij heeft gewoon volkomen gelijk dat hij die gast doodwenst. Ik wens mensen als die gast ook dood. Er zijn al genoeg mensen op deze aarde waarvan een groot deel een nutteloze toevoeging is met een negatieve invloed op de rest en zulk soort mensen ben je beter kwijt dan rijk.
"An educated citizenry is a vital requisite for our survival as a free people."
Kwijt kom je ze nooit.quote:Op dinsdag 28 september 2010 01:36 schreef Probably_on_pcp het volgende:
[..]
Boehoehoe!
Hij heeft gewoon volkomen gelijk dat hij die gast doodwenst. Ik wens mensen als die gast ook dood. Er zijn al genoeg mensen op deze aarde waarvan een groot deel een nutteloze toevoeging is met een negatieve invloed op de rest en zulk soort mensen ben je beter kwijt dan rijk.
With my pack on my back, down the road I will stray.
Grote kick, maar toch.
Ik vond jullie verhalen wel leuk, dus vertel verder.
Ik vond jullie verhalen wel leuk, dus vertel verder.
Out of sentimental gain I wanted you to feel my pain, but it came back in return to sender.
Ik werk nu 5 jaar in de horeca, en geloof me, je komt de meest achterlijkste mensen tegen.
Sta ik in de snackbar te werken, vraagt een gast:,,Hebben jullie misschien een saus voor bij de kipnuggetjes?'' Ik antwoord:,,ja hoor, ik heb chilisaus, mayonaise, curry, ketchup of satesaus.
Antwoord van de gast: Ja doe maar. In mijn hoofd: JA WAT DOE MAAR???
Gast: ,,mag ik een kidsbox?'' Ik:,, Met welke snack wilt u de kidsbox''? Gast: ,,een kidsbox aub''. Ik (redelijk geiriteerd aangezien dit 4x per dag ongeveer voorkomt: MET WELKE SNACK? Gast:,, ohw. welke snack hebben jullie?''
Staat gewoon op het bord kidsbox met hamburger, frikandel of kipnuggets.
Ik heb er nog genoeg! Maar bespaar ik
Sta ik in de snackbar te werken, vraagt een gast:,,Hebben jullie misschien een saus voor bij de kipnuggetjes?'' Ik antwoord:,,ja hoor, ik heb chilisaus, mayonaise, curry, ketchup of satesaus.
Antwoord van de gast: Ja doe maar. In mijn hoofd: JA WAT DOE MAAR???
Gast: ,,mag ik een kidsbox?'' Ik:,, Met welke snack wilt u de kidsbox''? Gast: ,,een kidsbox aub''. Ik (redelijk geiriteerd aangezien dit 4x per dag ongeveer voorkomt: MET WELKE SNACK? Gast:,, ohw. welke snack hebben jullie?''
Staat gewoon op het bord kidsbox met hamburger, frikandel of kipnuggets.
Ik heb er nog genoeg! Maar bespaar ik
Take a look trough the sky just before you die, it's the last time you will!
Managersquote:
Inderdaad managers die niet weten waar ze het over hebben, de werknemers hierdoor onmogelijke opdrachten geven, de klachten hierover negeren, en uiteindelijk diezelfde werknemers de schuld geven als het inderdaad misgaat.
Kansloos.
Doe ik ook altijd, die kop die je dan krijgtquote:
Ik werk nu 5 jaar in de horeca, en geloof me, je komt de meest achterlijkste mensen tegen.
Sta ik in de snackbar te werken, vraagt een gast:,,Hebben jullie misschien een saus voor bij de kipnuggetjes?'' Ik antwoord:,,ja hoor, ik heb chilisaus, mayonaise, curry, ketchup of satesaus.
Antwoord van de gast: Ja doe maar. In mijn hoofd: JA WAT DOE MAAR???
Op 
"Wij zitten even rond te kijken."
"NEE, je LOOPT rond te kijken!!!! Leer $%^&U^%$%#@#@ eens een beetje nederlandse gramatica!"
Althans dat denk ik dan en droom ooit genoeg lef te hebben om het eens uit te spreken tegen klanten. Om er dan een Ruben van der Meer waardige woede-uitbarsting bij te hebben. Het irriteert mij net zoveel als het antwoord "Ja" op een vraag die keuze geeft uit 2 of meer opties.
"NEE, je LOOPT rond te kijken!!!! Leer $%^&U^%$%#@#@ eens een beetje nederlandse gramatica!"
Althans dat denk ik dan en droom ooit genoeg lef te hebben om het eens uit te spreken tegen klanten. Om er dan een Ruben van der Meer waardige woede-uitbarsting bij te hebben. Het irriteert mij net zoveel als het antwoord "Ja" op een vraag die keuze geeft uit 2 of meer opties.
Ja die kun je echt schieten dan hequote:Op dinsdag 8 februari 2011 17:48 schreef fs180 het volgende:
[..]
Doe ik ook altijd, die kop die je dan krijgt
Take a look trough the sky just before you die, it's the last time you will!
quote:Op vrijdag 20 augustus 2010 21:54 schreef fairytalessuck het volgende:
Nu mijn vraag aan jullie:
Wat is het meest belachelijke dat je op je werk hebt meegemaaktMijn loonstrookje en hoe heb je daarop gereageerd? heel hard gehuild
Dit kan zowel positief belachelijk als negatief belachelijk zijn.
Op dinsdag 28 februari 2006 13:50 schreef Avery het volgende:
ik ben dan nieuw ik zie zo dat jij irritant ben jpg
PieAir
Ik denk altijd heel goed na voor ik iets stoms zeg...
ik ben dan nieuw ik zie zo dat jij irritant ben jpg
PieAir
Ik denk altijd heel goed na voor ik iets stoms zeg...
ik geef hem gelijk. Niet die manager dus, maar die gast.quote:
[..]
Gast, doe even normaal. Ja, vervelend, niet netjes van je manager, traumatische ervaring kennelijk, maar om iemand nou expliciet dood te wensen, zijn vrouw en kinderen incluis: get a grip. Op basis van je post kan je ook concluderen dat je terecht wegens agressie de tent bent uitgelazerd.
Op dinsdag 28 februari 2006 13:50 schreef Avery het volgende:
ik ben dan nieuw ik zie zo dat jij irritant ben jpg
PieAir
Ik denk altijd heel goed na voor ik iets stoms zeg...
ik ben dan nieuw ik zie zo dat jij irritant ben jpg
PieAir
Ik denk altijd heel goed na voor ik iets stoms zeg...
Het irriteert mij wanneer ik (duidelijk geen polio) een winkel binnen kom en er zo'n verkopert op je af komt met een aangeleerd verkooppraatje...quote:Het irriteert mij net zoveel als het antwoord "Ja" op een vraag die keuze geeft uit 2 of meer opties.
"Not everything that counts can be counted, and not everything that can be counted counts."
ik werk met verstandelijk gehandicapten volwassenen in een woonvorm. Op een avond werkte ik alleen ( op een groep van 20 mensen) en ik ging medicatie uitdelen. Ik klopte bij een client aan en die liet me niet binnen. Afspraak is dat we drie keer kloppen en daarna zelf naar binnen komen met onze sleutel.
Anyway ze deed niet open en ik deed de deur open. Ze stond recht achter de deur met n mes in haar hand waar ze mee naar me wees. Ik probeerde rustig uit te leggen wie ik was en wat ik kwam doen. Ik gaf haar de medicijnen aan maar die sloeg ze uit mn hand..
Ze was in een psychose geraakt en dacht dat ik haar wilde vergiftigen... ik raapte de pillen weer op en toen ik omhooogkwam zette ze het mes tegen mijn keel ( achteraf dom om niet weg te gaan toen ze haar meds niet wilde....). Ik scheet in mijn broek maar ben maar gewoon in het wilde weg gaan praten om haar rustig te houden.. Een hoop ' het komt wel goed' en ' leg dat mes eerst even weg, dat praat fijner' en uiteindelijk deed ze dat ook... Pffff 
toen heel even gepraat, maar er kwam geen samenhangend woord uit.
Daarna als een gek naar mn kantoor gerend en de crisisdienst gebeld die haar kwamen ophalen damn wat een avond was dat.....
Anyway ze deed niet open en ik deed de deur open. Ze stond recht achter de deur met n mes in haar hand waar ze mee naar me wees. Ik probeerde rustig uit te leggen wie ik was en wat ik kwam doen. Ik gaf haar de medicijnen aan maar die sloeg ze uit mn hand..
Ze was in een psychose geraakt en dacht dat ik haar wilde vergiftigen...
ik raapte de pillen weer op en toen ik omhooogkwam zette ze het mes tegen mijn keel ( achteraf dom om niet weg te gaan toen ze haar meds niet wilde....). Ik scheet in mijn broek maar ben maar gewoon in het wilde weg gaan praten om haar rustig te houden.. Een hoop ' het komt wel goed' en ' leg dat mes eerst even weg, dat praat fijner' en uiteindelijk deed ze dat ook... Pffff toen heel even gepraat, maar er kwam geen samenhangend woord uit. Daarna als een gek naar mn kantoor gerend en de crisisdienst gebeld die haar kwamen ophalen
damn wat een avond was dat.....
In A World Of Emoticons, I'm Colon Capital D
Everybody needs a bosom for a pillow!
Everybody needs a bosom for a pillow!
