F&F Flora & Fauna
Beesten in het nieuws, vragen over roerende en onroerende organismen, foto's en al het andere met betrekking op de levende have: hier kun je het kwijt...
Iemand hier ervaring mee? Morgenmiddag krijg ik op advies van mijn dierenarts een gedragsdeskundige op bezoek. Heb het al gepost op het forum voor gedragstherapie, maar ben benieuwd wie hier ervaring mee heeft, of wat jullie er van vinden.
Dit is het verhaal:
In juli 2006 hebben mijn dochter en ik een jong katje gevonden in Griekenland, en meegenomen naar Nederland.
Voor de reis haar laten chippen en enten bij de lokale da en die schatte haar leeftijd op 10 a 12 weken. Voor haar paspoort kozen we de naam Koukla, Grieks voor “poppetje”.
Ze kwam elke dag en avond bij de hotel bar en was heel sociaal tegen iedereen. Liet zich aaien, optillen en sprong zelfs bij je op schoot. De resterende twee weken vakantie die we nog hadden, besloten we haar bij ons in het appartement te nemen. Bij het plaatsen van een kattenbak wist ze gelijk waar het voor was. De schoonmaaksters waren dol op haar en ze raakte steeds meer verknocht aan mijn dochter. Sliep niet bij haar op bed, maar op haar hoofdkussen en vaak ook gewoon op haar hoofd. Dochter is 18, om het plaatje kompleet te maken.
De reis terug naar Nederland ging zonder problemen, en ook het nieuwe onderkomen, een 4 kamer appartement, ging geruisloos. Bij de da hier in Nederland werd ze gezond verklaard, alleen wat oormijt, en werd mij verteld dat het een Bengaal is.
Alles ging voorspoedig, de band met Koukla en dochter werd steeds hechter. Zelf zo hecht dat als ik een woordenwisseling met mijn dochter had, Koukla er tussen sprong en mijn dochter begon te bijten in haar keel. Niet hard, meer een soort speelsachtig bijten. Of zoals wij dachten, dat ze mijn dochter in veiligheid wilde brengen.
Na een tijdje kreeg mijn dochter een vriendje en dat ging ook zonder problemen, hoewel er wel wat jaloezie was van Koukla, er tussen kruipen als ze samen op de bank zaten, of hysterisch worden als mijn dochter en vriend op haar kamer gingen zitten met de deur dicht.
Toen begon ook het plassen en poepen van Koukla in het bed van mijn dochter. Soms zelfs naast het hoofdkussen als de vriend daar sliep. Toen hebben we besloten om de slaapkamers verboden gebied te maken, dus altijd deuren dicht.
In december 2007 vertrok de vriend voor drie maanden naar het buitenland. Bij terugkeer in maart 2008 was er niets aan de hand alleen dat het bezitterige naar mijn dochter toe weer terug kwam.
26 maart kwam de eerste aanval. Mijn dochter werd uit het niets door Koukla aangevallen. Als een wilde met vier poten tegelijk, ik heb haar meerdere keren van haar af moeten slaan, maar ze bleef aanvallen. En blazen en brullen. We zijn het appartement uit gevlucht, en hebben de dierenambulance gebeld. Mijn dochter was ernstig gewond in haar gezicht en op haar hoofd, de hoesjes van de nagels moesten we uit haar hoofd halen. Op een haar na was ze een van haar ogen kwijt geraakt.
De dierenambulance heeft Koukla meegenomen en de volgende dag mochten we bellen. Bij de dierenambulance heeft ze een vreselijke nacht gehad en werd ze de volgende dag door ons in een dwangkooi opgehaald en naar de dierenarts gebracht. Die constateerde dat de poes gezond was en dat ze alleen wat last van haar rug had. Dat kwam waarschijnlijk omdat ik haar daar geraakt had om haar van mijn dochter af te krijgen. Er werd voor de zekerheid een foto gemaakt maar die was in orde.
Omdat we nog in een soort van shock waren, wilden we Koukla niet meteen mee naar huis nemen dus moest ze nog een nachtje in de kliniek blijven.
Toen we haar de volgende dag gingen halen zat ze angstig in een hoekje, ze had niet gegeten, gedronken of gepoept of geplast. Wel hing er een gele post it sticker met “pas op” aan haar hokje.
Bij aankomst thuis hebben we haar los gelaten en haar haar gang laten gaan. Ze was lief en het leek haast wel alsof ze zich schuldig voelde. Maar het ging goed en we kregen er steeds meer vertrouwen in. Al bleven we wel alert en hielden haar voortdurend in de gaten.
Op 15 mei ging het weer mis. Ze lag op haar vaste stoel in de kamer bij het balkon. De deur stond open. Opeens ziet ze op het dak een andere kat en maakt zich dik en gaat grommen. Mijn dochter wil haar aaien om haar te kalmeren en deze keer vloog ze mij aan. Zelfde manier als de eerste keer maar nu mijn rug, billen en benen. Bij weglopen vloog ze achter ons aan. En wist mijn dochter een stoel te pakken en haar zo de gang in te duwen. Koukla vloog de wc in en die deden we snel dicht. Dikke paniek hier en weer een huis vol met bloed. Het zat overal, op de vloer, muren en deuren.
Na een tijdje hadden we de moed om de wc deur te openen, en daar lag ze schattig met grote oogjes naar ons te kijken. Mijn dochter kon haar oppakken en heeft haar toen in het rommelkamertje gezet met de deur dicht.
De volgende dag mocht ze weer vrij, maar als we ons even niet veilig voelden, ook al was daar soms geen aanleiding toe, dan stopte we haar weer even in het rommelkamertje.
Op 22 mei ging het weer mis, blijkbaar schrok ze weer van iets, we weten alleen niet van wat, en vloog ze weer mij aan. Deze keer was de vriend van dochter aanwezig en die heeft flink ingegrepen en waren de verwondingen beperkt.
We gingen weer door met het vrij/kamer ritueel en maakten van het rommelkamertje een katten kamertje. Met haar love seat en alles wat ze nodig heeft en leuk vind erin.
De keren dat ze vrij is vertoond ze steeds vaker dat aanvallende gedrag, wat echt angstaanjagend is. Dus heb ik haar nu permanent overdag in haar kamer en als we naar bed gaan mag ze los.
Ik heb de dierenarts gevraagd om haar in te laten slapen maar dat doet ze alleen op advies van een kattengedragskundige. Bij een andere dierenarts voor een second opinion, die vond dat onzin, en kon ze wel een spuitje krijgen, maar kreeg ik het toch niet over mijn hart.
Het klinkt allemaal heel erg hard, maar we zijn gewoon bang voor onze eigen kat.
Vorige week heb ik een afspraak gemaakt met Marcellina en die komt morgenmiddag.
Het probleem is eigenlijk een beetje dat ik weet dat we zelf onder haar begeleiding met Koukla aan de slag moeten, maar ik weet niet of ik dat wel wil of kan. Ik ben gewoon erg bang voor haar en durf niet eens haar eten bij te vullen in het kamertje. Ook vertrouw ik Koukla niet meer. Daar komt bij dat ik thuis zit met een burn out en mezelf al lekker allerlei angsten en fobien heb aangemeten. Als ik alleen thuis ben, en Koukla gaat weer zo ontzettend dreigend mauwen omdat ze de vuilniswagen buiten hoort, dan ontvlucht ik zelfs mijn huis en ga bij de buren zitten.
Heel verhaal, sorry, maar zal blij zijn als Marcellina er is morgen.
En dit is onze donsbal:
Koukla met onze hamster. Ze doet hem niets en is er zelfs een beetje bang voor.
Beide foto's in Griekenland bij mijn dochter in bed.
Dit is het verhaal:
In juli 2006 hebben mijn dochter en ik een jong katje gevonden in Griekenland, en meegenomen naar Nederland.
Voor de reis haar laten chippen en enten bij de lokale da en die schatte haar leeftijd op 10 a 12 weken. Voor haar paspoort kozen we de naam Koukla, Grieks voor “poppetje”.
Ze kwam elke dag en avond bij de hotel bar en was heel sociaal tegen iedereen. Liet zich aaien, optillen en sprong zelfs bij je op schoot. De resterende twee weken vakantie die we nog hadden, besloten we haar bij ons in het appartement te nemen. Bij het plaatsen van een kattenbak wist ze gelijk waar het voor was. De schoonmaaksters waren dol op haar en ze raakte steeds meer verknocht aan mijn dochter. Sliep niet bij haar op bed, maar op haar hoofdkussen en vaak ook gewoon op haar hoofd. Dochter is 18, om het plaatje kompleet te maken.
De reis terug naar Nederland ging zonder problemen, en ook het nieuwe onderkomen, een 4 kamer appartement, ging geruisloos. Bij de da hier in Nederland werd ze gezond verklaard, alleen wat oormijt, en werd mij verteld dat het een Bengaal is.
Alles ging voorspoedig, de band met Koukla en dochter werd steeds hechter. Zelf zo hecht dat als ik een woordenwisseling met mijn dochter had, Koukla er tussen sprong en mijn dochter begon te bijten in haar keel. Niet hard, meer een soort speelsachtig bijten. Of zoals wij dachten, dat ze mijn dochter in veiligheid wilde brengen.
Na een tijdje kreeg mijn dochter een vriendje en dat ging ook zonder problemen, hoewel er wel wat jaloezie was van Koukla, er tussen kruipen als ze samen op de bank zaten, of hysterisch worden als mijn dochter en vriend op haar kamer gingen zitten met de deur dicht.
Toen begon ook het plassen en poepen van Koukla in het bed van mijn dochter. Soms zelfs naast het hoofdkussen als de vriend daar sliep. Toen hebben we besloten om de slaapkamers verboden gebied te maken, dus altijd deuren dicht.
In december 2007 vertrok de vriend voor drie maanden naar het buitenland. Bij terugkeer in maart 2008 was er niets aan de hand alleen dat het bezitterige naar mijn dochter toe weer terug kwam.
26 maart kwam de eerste aanval. Mijn dochter werd uit het niets door Koukla aangevallen. Als een wilde met vier poten tegelijk, ik heb haar meerdere keren van haar af moeten slaan, maar ze bleef aanvallen. En blazen en brullen. We zijn het appartement uit gevlucht, en hebben de dierenambulance gebeld. Mijn dochter was ernstig gewond in haar gezicht en op haar hoofd, de hoesjes van de nagels moesten we uit haar hoofd halen. Op een haar na was ze een van haar ogen kwijt geraakt.
De dierenambulance heeft Koukla meegenomen en de volgende dag mochten we bellen. Bij de dierenambulance heeft ze een vreselijke nacht gehad en werd ze de volgende dag door ons in een dwangkooi opgehaald en naar de dierenarts gebracht. Die constateerde dat de poes gezond was en dat ze alleen wat last van haar rug had. Dat kwam waarschijnlijk omdat ik haar daar geraakt had om haar van mijn dochter af te krijgen. Er werd voor de zekerheid een foto gemaakt maar die was in orde.
Omdat we nog in een soort van shock waren, wilden we Koukla niet meteen mee naar huis nemen dus moest ze nog een nachtje in de kliniek blijven.
Toen we haar de volgende dag gingen halen zat ze angstig in een hoekje, ze had niet gegeten, gedronken of gepoept of geplast. Wel hing er een gele post it sticker met “pas op” aan haar hokje.
Bij aankomst thuis hebben we haar los gelaten en haar haar gang laten gaan. Ze was lief en het leek haast wel alsof ze zich schuldig voelde. Maar het ging goed en we kregen er steeds meer vertrouwen in. Al bleven we wel alert en hielden haar voortdurend in de gaten.
Op 15 mei ging het weer mis. Ze lag op haar vaste stoel in de kamer bij het balkon. De deur stond open. Opeens ziet ze op het dak een andere kat en maakt zich dik en gaat grommen. Mijn dochter wil haar aaien om haar te kalmeren en deze keer vloog ze mij aan. Zelfde manier als de eerste keer maar nu mijn rug, billen en benen. Bij weglopen vloog ze achter ons aan. En wist mijn dochter een stoel te pakken en haar zo de gang in te duwen. Koukla vloog de wc in en die deden we snel dicht. Dikke paniek hier en weer een huis vol met bloed. Het zat overal, op de vloer, muren en deuren.
Na een tijdje hadden we de moed om de wc deur te openen, en daar lag ze schattig met grote oogjes naar ons te kijken. Mijn dochter kon haar oppakken en heeft haar toen in het rommelkamertje gezet met de deur dicht.
De volgende dag mocht ze weer vrij, maar als we ons even niet veilig voelden, ook al was daar soms geen aanleiding toe, dan stopte we haar weer even in het rommelkamertje.
Op 22 mei ging het weer mis, blijkbaar schrok ze weer van iets, we weten alleen niet van wat, en vloog ze weer mij aan. Deze keer was de vriend van dochter aanwezig en die heeft flink ingegrepen en waren de verwondingen beperkt.
We gingen weer door met het vrij/kamer ritueel en maakten van het rommelkamertje een katten kamertje. Met haar love seat en alles wat ze nodig heeft en leuk vind erin.
De keren dat ze vrij is vertoond ze steeds vaker dat aanvallende gedrag, wat echt angstaanjagend is. Dus heb ik haar nu permanent overdag in haar kamer en als we naar bed gaan mag ze los.
Ik heb de dierenarts gevraagd om haar in te laten slapen maar dat doet ze alleen op advies van een kattengedragskundige. Bij een andere dierenarts voor een second opinion, die vond dat onzin, en kon ze wel een spuitje krijgen, maar kreeg ik het toch niet over mijn hart.
Het klinkt allemaal heel erg hard, maar we zijn gewoon bang voor onze eigen kat.
Vorige week heb ik een afspraak gemaakt met Marcellina en die komt morgenmiddag.
Het probleem is eigenlijk een beetje dat ik weet dat we zelf onder haar begeleiding met Koukla aan de slag moeten, maar ik weet niet of ik dat wel wil of kan. Ik ben gewoon erg bang voor haar en durf niet eens haar eten bij te vullen in het kamertje. Ook vertrouw ik Koukla niet meer. Daar komt bij dat ik thuis zit met een burn out en mezelf al lekker allerlei angsten en fobien heb aangemeten. Als ik alleen thuis ben, en Koukla gaat weer zo ontzettend dreigend mauwen omdat ze de vuilniswagen buiten hoort, dan ontvlucht ik zelfs mijn huis en ga bij de buren zitten.
Heel verhaal, sorry, maar zal blij zijn als Marcellina er is morgen.
En dit is onze donsbal:
Koukla met onze hamster. Ze doet hem niets en is er zelfs een beetje bang voor.
Beide foto's in Griekenland bij mijn dochter in bed.
Oei als het zo heftig is..
Is je dochter ook zo bang voor Koukla? En durf je het zelf onder begeleiding van de therapeute wel aan?
Misschien ook even afwachten wat zij zegt..
Is je dochter ook zo bang voor Koukla? En durf je het zelf onder begeleiding van de therapeute wel aan?
Misschien ook even afwachten wat zij zegt..
Alleen in je dromen ben je vrij..
Pinterest: pinterest.com/jolandadj/
Pinterest: pinterest.com/jolandadj/
Mijn dochter heeft die angst niet, maar als haar ouwe opa'tje komt, dan heeft ze Koukla wel graag achter gesloten deuren, omdat ze weet dat het zomaar fout kan gaan.quote:Op maandag 23 juni 2008 18:39 schreef LekkerApart het volgende:
Oei als het zo heftig is..
Is je dochter ook zo bang voor Koukla? En durf je het zelf onder begeleiding van de therapeute wel aan?
Misschien ook even afwachten wat zij zegt..
Ik zit gewoon met een rot gevoel, iedereen in mijn omgeving zegt, "inslapen", "waarom heb je dat beest nog".
En ik was ook helemaal niet op de hoogte van dit hele kattengedragstherapie.
Ik heb me nu wel ingelezen, en weet ook wel wat me te wachten staat. Maar ik vraag me af, wil en kan ik dit wel.
En ik hoor ook een hoop skepsis over die deskundigen in mijn omgeving, o.a. van de dierenarts waar ik voor een second opinion ging.
Ik vind het ook zo lullig dat mijn dierenarts pas dit advies gaf nadat ik mijn poes wilde laten inslapen na drie aanvallen. Juist omdat ze mijn dochter met verwondingen heeft gezien na de eerste aanval. Ze schrok zich rot.
Zelfs de arts op de wondenpoli gaf mij het advies na vele bezoeken, om het beest in te laten slapen. Zijn woorden "een huisdier moet je plezier van hebben", en dat hebben wij dus duidelijk niet.
aaaah 
Wat erg voor jullie! Wat rot kan het lopen zeg... 
Ik hoop dat de therapie helpt, dat je de moed hebt om haar die kans te geven... Ze was zo lief
Laat morgen even weten hoe het gegaan is, zo'n kattentherapeut. Het klinkt grappig... Maar waarom niet? In laten slapen kun je altijd nog.
Wat erg voor jullie! Wat rot kan het lopen zeg... Ik hoop dat de therapie helpt, dat je de moed hebt om haar die kans te geven... Ze was zo lief Laat morgen even weten hoe het gegaan is, zo'n kattentherapeut. Het klinkt grappig... Maar waarom niet? In laten slapen kun je altijd nog.
Het is ook doodeng, maar ja het is niet een paar schoenen die knellen en die je in de prullebak gooit.
Wij noemen het hier nu al de kattenfluisteraar. Kost zo'n 250 voor een consult van 3 uur aan huis. En daarna elke week telefonisch een update geven en waar nodig tips en advies krijgen.
In laten slapen kan idd altijd nog, maar dat is voor ons ook niet zo makkelijk.
Ik snap gewoon niet hoe zo'n lief beest ineens in een duivel is veranderd.
Wij noemen het hier nu al de kattenfluisteraar. Kost zo'n 250 voor een consult van 3 uur aan huis. En daarna elke week telefonisch een update geven en waar nodig tips en advies krijgen.
In laten slapen kan idd altijd nog, maar dat is voor ons ook niet zo makkelijk.
Ik snap gewoon niet hoe zo'n lief beest ineens in een duivel is veranderd.
Wat een snoesjes 
..
Maar er zal wel niets meer aan te doen zijn, katten uit deze zuidelijke gebieden zijn hele andere katten dan dat wij gewend zijn.. Het zijn eigenlijk gewoon (al generaties lang) half wilde straatkatten die de mens als voedselbron zien en daarom zo lief komen schooieren om een graantje mee te pikken. Ze hebben al een hele andere overlevingsstrategie geerfd dan de katten hier.
Ik weet niet of ik je verhaal helemaal goed gelezen heb, maar als je de Kat alleen maar binnen houd, is het misschien beter dat je haar meer vrijheid geeft in plaats van een kamertje. Laat dat beest naar buiten zodat ze haar overtollige energie kwijt kan, kan klimmen en jagen enz. Ze komt wel terug om lief te schooieren omdat ze honger heeft zoals ze dat vroeger ook deed..
Binnen houden is niet te doen zo wordt het alleen maar erger naar mate ze ouder en sterker wordt, jullie zijn immers de enige uitlaatklep die ze heeft..
btw, als een kattenbeet het bot raakt kan de wond mogelijk heel slecht genezen, weken lang zweren en in het ergste geval het bot infecteren. Dus kijk vooral uit met je vingers..
Erg jammer voor zo'n mooi beestje, maar heb je die mogelijkheid niet om haar de vrijheid te geven is afmaken voor haar de slechtste en voor jullie de beste oplossing..
..Maar er zal wel niets meer aan te doen zijn, katten uit deze zuidelijke gebieden zijn hele andere katten dan dat wij gewend zijn.. Het zijn eigenlijk gewoon (al generaties lang) half wilde straatkatten die de mens als voedselbron zien en daarom zo lief komen schooieren om een graantje mee te pikken. Ze hebben al een hele andere overlevingsstrategie geerfd dan de katten hier.
Ik weet niet of ik je verhaal helemaal goed gelezen heb, maar als je de Kat alleen maar binnen houd, is het misschien beter dat je haar meer vrijheid geeft in plaats van een kamertje. Laat dat beest naar buiten zodat ze haar overtollige energie kwijt kan, kan klimmen en jagen enz. Ze komt wel terug om lief te schooieren omdat ze honger heeft zoals ze dat vroeger ook deed..
Binnen houden is niet te doen zo wordt het alleen maar erger naar mate ze ouder en sterker wordt, jullie zijn immers de enige uitlaatklep die ze heeft..
btw, als een kattenbeet het bot raakt kan de wond mogelijk heel slecht genezen, weken lang zweren en in het ergste geval het bot infecteren. Dus kijk vooral uit met je vingers..
Erg jammer voor zo'n mooi beestje, maar heb je die mogelijkheid niet om haar de vrijheid te geven is afmaken voor haar de slechtste en voor jullie de beste oplossing..
Ik weet hoe dat zit met katten daar, ik ben zelf Grieks, en sommige zwervers zijn nog mooier dan de gemiddelde fok/ras kat hier.quote:Op maandag 23 juni 2008 19:36 schreef Watuntrik het volgende:
Wat een snoesjes
Maar er zal wel niets meer aan te doen zijn, katten uit deze zuidelijke gebieden zijn hele andere katten dan dat wij gewend zijn.. Het zijn eigenlijk gewoon (al generaties lang) half wilde straatkatten die de mens als voedselbron zien en daarom zo lief komen schooieren om een graantje mee te pikken.
Ik weet niet of ik je verhaal helemaal goed gelezen heb, maar als je de Kat alleen maar binnen houd, is het misschien beter dat je haar meer vrijheid geeft in plaats van een kamertje. Laat dat beest naar buiten zodat ze haar overtollige energie kwijt kan, kan klimmen en jagen enz. Ze komt wel terug om lief te schooieren omdat ze honger heeft zoals ze dat vroeger ook deed..
Binnen houden is niet te doen zo wordt het alleen maar erger naar mate ze ouder en sterker wordt, jullie zijn immers de enige uitlaatklep die ze heeft..
btw, als een kattenbeet het bot raakt kan de wond mogelijk heel slecht genezen, weken lang zweren en in het ergste geval het bot infecteren. Dus kijk vooral uit met je vingers..
Erg jammer voor zo'n mooi beestje, maar heb je die mogelijkheid niet om haar de vrijheid te geven is afmaken voor haar de slechtste en voor jullie de beste oplossing..
Buiten laten is geen optie, heb alleen een balkon waar ze op kan, en dan alleen als wij thuis zijn. Ik ben bang dat ze valt of springt.
En waarom ging het de eerste twee jaar goed, en nu ineens dit.
Jeetje, wat heftig!
Maar een kattentherapeut? Had ik nog nooit van gehoord!
Heeft die misschien een website oid, onze kat is namelijk erg bang, en niemand weet waarom, heb wel wat vraagjes eigenlijk!
Veel succes nog met de therapie, ik hoop voor jullie dat het werkt!
Maar een kattentherapeut? Had ik nog nooit van gehoord!
Heeft die misschien een website oid, onze kat is namelijk erg bang, en niemand weet waarom, heb wel wat vraagjes eigenlijk!
Veel succes nog met de therapie, ik hoop voor jullie dat het werkt!
Websitequote:Op maandag 23 juni 2008 19:44 schreef Lau. het volgende:
Jeetje, wat heftig!
Maar een kattentherapeut? Had ik nog nooit van gehoord!
Heeft die misschien een website oid, onze kat is namelijk erg bang, en niemand weet waarom, heb wel wat vraagjes eigenlijk!
Veel succes nog met de therapie, ik hoop voor jullie dat het werkt!
http://www.kattengedragstherapie.nl/set1.html
Forum van de organisatie
http://kattengedrag.forumup.nl/index.php?mforum=kattengedrag
Ik had er ook nog nooit van gehoord, maar heb wel na lezen daar, gezien dat ik heel veel dingen fout doe/deed.
Jullie krijgen een update na het consult morgen.
Wat een verhaal zeg Ik hoop voor jullie dat het allemaal goed komt met Koukla!
Ik hoop voor jullie dat het allemaal goed komt met Koukla!
No one can make you feel inferior without your consent - Eleanor Roosevelt
Mijn tante heeft jaren geleden ook een therapeut gehad voor haar kat. Die had opeens last van extreme haaruitval en gedroeg zich heel vreemd. Geloof dat ze toen ook een levensloop van de kat heeft moeten schrijven.
Ze vond het toen nogal bedenkelijk maar wilde het beestje wel helpen. Weet niet meer precies wat die therapeut gedaan heeft maar het is daarna wel beter gegaan met het beestje.
Jij veel succes met Koukla!
Ze vond het toen nogal bedenkelijk maar wilde het beestje wel helpen. Weet niet meer precies wat die therapeut gedaan heeft maar het is daarna wel beter gegaan met het beestje.
Jij veel succes met Koukla!
Miauw
Op dinsdag 21 juni 2011 21:42 schreef Jajong het volgende: I stand corrected; ik zou nooit vreemdgaan, behalve als mijn vriendin zo dom zou zijn als Lips.
Op dinsdag 21 juni 2011 21:42 schreef Jajong het volgende: I stand corrected; ik zou nooit vreemdgaan, behalve als mijn vriendin zo dom zou zijn als Lips.
13 reakties en 129 views. Ik had wel wat meer verwacht.
Er zitten hier altijd van die mensen die wat te melden hebben over een bv een poes die met 7 weken al naar de nieuwe eigenaar mag, of een ander te bekritiseren. Maar als je echt een probleem hebt, dan lezen ze, maar hebben niets te melden.
Jammer, had wat meer feedback verwacht, maar blijkbaar zijn de "specialisten" hier toch ook maar gewoon eigenaar van een kat.
Er zitten hier altijd van die mensen die wat te melden hebben over een bv een poes die met 7 weken al naar de nieuwe eigenaar mag, of een ander te bekritiseren. Maar als je echt een probleem hebt, dan lezen ze, maar hebben niets te melden.
Jammer, had wat meer feedback verwacht, maar blijkbaar zijn de "specialisten" hier toch ook maar gewoon eigenaar van een kat.
Dat verhaal van jou komt niet vaak voor. Je hebt geen normale katten-probleempjes. Ook is er niemand die kritiek kan leveren, aangezien jullie het beste met poes voor hebben. Ik zou ten einde raad zijn in jouw schoenen.
Als je kijkt naar de links die ik heb gegeven, ben ik niet de enige. FOK is niet het enige foruj. En als je als ziet hoe mijn dierenarts mij hierin "steunt", dan denk ik dat ik best een onderwerp heb hier.quote:Op maandag 23 juni 2008 22:23 schreef kyraaa het volgende:
Dat verhaal van jou komt niet vaak voor. Je hebt geen normale katten-probleempjes. Ook is er niemand die kritiek kan leveren, aangezien jullie het beste met poes voor hebben. Ik zou ten einde raad zijn in jouw schoenen.
En ja, ik ben ook ten einde raad, ik weet echt niet meer wat te doen. Ik ben radeloos, en mijn kat jankt om aandacht. Ik voel me gewoon schuldig, terwijl de littekens op mijn lijf, maar vooral in het gezicht van mijn dochter zichtbaar zijn.
Daarom vind ik het zo grappig, dat users hier anderen veroordelen mbt jong in huis nemen, rassen en fokkers etc.... Maar heb je echt een probleem, dan blijft het hopeloos stil.
Jammer, had wat feedback wel kunnen gebruiken.
Die kat is duidelijk gefrustreerd, en heeft waarschijnlijk teveel "wild" geërfd van haar voorouders, of ze is uit een te weinig gedomesticeerde familie. Bij dieren is erfelijkheid hier een hele grote factor. Waarom een dier plotseling onverklaarbaar gedrag vertoont kan verschillende moeilijk te achterhalen oorzaken hebben. Vooral als je niets weet van de geschiedenis van zo'n dier. Inteelt komt veel voor in gebieden waar veel straatkatten rondstruinen en er worden ook mooie katten geboren uit inteelt. Inteelt kan ook alleen psychische gevolgen hebben die bepaald gedrag veroorzaken. Katten zij nu eenmaal heel gevoelig en kunnen snel frustreren en doorslaan.
Maar ik denk eerder dat beestje gewoon te wild is van karakter en haar energie niet kwijt komt in een appartementje. Je zegt het zelf al, ze schrikt van het geluid van een langs denderende vrachtwagen, ze krijgt een rode waas voor de ogen en begint wild te dollen.
Als je wil dat dit een kans van slagen heeft zal je dochter daar heel veel tijd en aandacht aan moeten besteden. Ik zal je eens proberen te feedbacken wat ik 15 jaar geleden met mijne Arie allemaal heb moeten uitspoken om hem te temmen. Hij was al zeker 2 toen hij mij had uitverkoren tot zijn butler
gelukkig nooit agressief maar wel (nu minder met 17) hyperactieve en een echte vandaal, behang, boeken, planten, schoenen niets was veilig voor hem. Het leek wel een olifant in een porseleinkast en we woonden op een 2 kamer flatje 4 hoog zonder lift. Nachtenlang heeft ie staan zeuren aan de voordeur. Op een dag heb ik hem uit woede en radeloosheid eruit geknikkerd met de melding "Rot maar op als je weg wil" en ben lekker de stad in gefietst. Maar Lullo wou dus helemaal niet weg toen ik uurtje later thuis kwam zat ie 100 meter verderop in de struiken ineen gedoken te janken. Van die dag af aan zijn we dagelijks samen de buurt gaan verkennen en daar heb ik uren ingestoken, hoofdzakelijk met wachten op Lullo. Ik ging dan wel altijd na hondenuitlaattijd, na 23.00u en later dan wacht je wat minder 
. Na een weekje had hij al door waar hij werkelijk woonde en kon ik hem alleen naar buiten laten, als ik weg ging bleef hij buiten tot ik terug kwam. Dit hebben we langzaam steeds verder uitgebouwd naar langere tijden. Ook zijn we blijven wandelen en hebben we een communicatie ontwikkeld, hij miauwt en ik fluit. Als ik thuis bleef en meneer wou naar buiten speelde ik portier voor 'm, na een half uurtje ging ik even het balkon op met een zacht fluitje en als ik hem hoorde miauwen ging ik 'm halen.
Iedereen heeft me gezegd, jij bent gek een kat naar buiten op een flat?? Die loopt je weg!.
We zijn dus al 15 jaar samen, de dikste vrienden en al 4 x samen verhuist. Ook voor 2 jaar naar een plek waar voor hem alleen naar buiten geen optie was. In die 2 jaar heb ik minstens 3 x per week na 22.30 minstens een 1/2 uur met hem gewandeld naar het nabij gelegen park. We hebben de grootste lol samen beleefd en elkaar echt leren kennen zoals we werkelijk zijn. Ik zou er uren over door kunne vertellen
. En sinds die tijd heeft hij ook bijna nooit meer iets binnenshuis gesloopt. Hij had eindelijk bomen om in te klimmen en muizen om te vangen. A Real AristoCats Life....
Ik weet dat de kans bestaat dat ze hem ooit kapot rijden, maar That's live, ik hoop dat ie blijft uitkijken.
Dat zelfde zou ook gelden voor mijn kinderen en die sluit ik daarom ook niet op. En als ik terug denk en zie hoe gelukkig hij nu is zou ik hem en mezelf dit ook nooit hebben willen ontnemen..
Je kunt een kat een hoop leren en goed opvoeden, maar dan moet je heel veel tijd voor dat dier vrijmaken veel observeren en vooral leren communiceren. Ze vraagt aandacht en het is aan jou om te ontdekken welke.
Veel geluk met die 2 mooie poezen van je.. Ik hoop dat je iets aan me verhaaltje hebt en er misschien iets mee kan. Haar leven redden bijvoorbeeld
Succes..
Maar ik denk eerder dat beestje gewoon te wild is van karakter en haar energie niet kwijt komt in een appartementje. Je zegt het zelf al, ze schrikt van het geluid van een langs denderende vrachtwagen, ze krijgt een rode waas voor de ogen en begint wild te dollen.
Als je wil dat dit een kans van slagen heeft zal je dochter daar heel veel tijd en aandacht aan moeten besteden. Ik zal je eens proberen te feedbacken wat ik 15 jaar geleden met mijne Arie allemaal heb moeten uitspoken om hem te temmen. Hij was al zeker 2 toen hij mij had uitverkoren tot zijn butler
gelukkig nooit agressief maar wel (nu minder met 17) hyperactieve en een echte vandaal, behang, boeken, planten, schoenen niets was veilig voor hem. Het leek wel een olifant in een porseleinkast en we woonden op een 2 kamer flatje 4 hoog zonder lift. Nachtenlang heeft ie staan zeuren aan de voordeur. Op een dag heb ik hem uit woede en radeloosheid eruit geknikkerd met de melding "Rot maar op als je weg wil" en ben lekker de stad in gefietst. Maar Lullo wou dus helemaal niet weg toen ik uurtje later thuis kwam zat ie 100 meter verderop in de struiken ineen gedoken te janken. Van die dag af aan zijn we dagelijks samen de buurt gaan verkennen en daar heb ik uren ingestoken, hoofdzakelijk met wachten op Lullo. Ik ging dan wel altijd na hondenuitlaattijd, na 23.00u en later dan wacht je wat minder . Na een weekje had hij al door waar hij werkelijk woonde en kon ik hem alleen naar buiten laten, als ik weg ging bleef hij buiten tot ik terug kwam. Dit hebben we langzaam steeds verder uitgebouwd naar langere tijden. Ook zijn we blijven wandelen en hebben we een communicatie ontwikkeld, hij miauwt en ik fluit. Als ik thuis bleef en meneer wou naar buiten speelde ik portier voor 'm, na een half uurtje ging ik even het balkon op met een zacht fluitje en als ik hem hoorde miauwen ging ik 'm halen. Iedereen heeft me gezegd, jij bent gek een kat naar buiten op een flat?? Die loopt je weg!.
We zijn dus al 15 jaar samen, de dikste vrienden en al 4 x samen verhuist. Ook voor 2 jaar naar een plek waar voor hem alleen naar buiten geen optie was. In die 2 jaar heb ik minstens 3 x per week na 22.30 minstens een 1/2 uur met hem gewandeld naar het nabij gelegen park. We hebben de grootste lol samen beleefd en elkaar echt leren kennen zoals we werkelijk zijn. Ik zou er uren over door kunne vertellen
. En sinds die tijd heeft hij ook bijna nooit meer iets binnenshuis gesloopt. Hij had eindelijk bomen om in te klimmen en muizen om te vangen. A Real AristoCats Life....Ik weet dat de kans bestaat dat ze hem ooit kapot rijden, maar That's live, ik hoop dat ie blijft uitkijken.
Dat zelfde zou ook gelden voor mijn kinderen en die sluit ik daarom ook niet op. En als ik terug denk en zie hoe gelukkig hij nu is zou ik hem en mezelf dit ook nooit hebben willen ontnemen..
Je kunt een kat een hoop leren en goed opvoeden, maar dan moet je heel veel tijd voor dat dier vrijmaken veel observeren en vooral leren communiceren. Ze vraagt aandacht en het is aan jou om te ontdekken welke.
Veel geluk met die 2 mooie poezen van je.. Ik hoop dat je iets aan me verhaaltje hebt en er misschien iets mee kan. Haar leven redden bijvoorbeeld
Succes..
Ik ben heel erg benieuwd hoe dit verloopt. Ik overweeg zelf ook een gedragstherapeute in te schakelen voor mijn kat (plasprobleem), maar heb niet echt goede verhalen gehoord over de therapeute die jij nu inschakelt.Omdat ik niet weet wat er van waar is zal ik dat nu niet benoemen, maar het maakt me wel nieuwsgierig naar het verloop van dit probleem.
Lijkt me echt extreem vermoeiend om gewoonweg bang te zijn van je huisdier. Maar ook erg zielig voor je poes die zich waarschijnlijk van geen kwaad bewust is en gewoon op haar manier omgaat met angst of stress oid.
Heel veel sterkte en succes!!
Lijkt me echt extreem vermoeiend om gewoonweg bang te zijn van je huisdier. Maar ook erg zielig voor je poes die zich waarschijnlijk van geen kwaad bewust is en gewoon op haar manier omgaat met angst of stress oid.
Heel veel sterkte en succes!!
Een van mijn collegas heeft vroeger veel met honden gewerkt. Hij wertelde over een goed afgerichte hond waar trainingen mee gedaan werden met mensen in een speciaal pak. (politiehond) Dit ging prima, totdat op een gegeven moment hij zijn trainer aanvloog toen de training al was afgelopen. Ze hebben de hond overmeesterd en tot rust laten komen, maar het was nog geen uur later weer raak. Schuim op de bek en alles. Helemaal losgeslagen! Uit noodweer hebben ze hem toen doodgeschoten. Sectie op de hond wees uit dat hij een grote tumor had in zijn hoofd...
Ik weet dat dit een heel ander verhaal is dan een kat, maar er zijn soms oorzaken waar je helemaal niets aan kan doen en die wel zorgen voor een abrupte verandering in gedrag van een dier. Misschien kan een dierenarts foto's maken van zijn hoofd ofzo? Ik kan me voorstellen dat dit soort dingen niet gedaan worden in een standaard onderzoek. Misschien geeft het je de oorzaak van het probleem. Dat zou een beslissing een stuk gemakkelijker moeten maken. Dan kan je jezelf misschien ook voller geven in de therapie.
Als het geen medische oorzaaak lijkt te hebben en de therapie niet helpt kan ik me goed voorstellen dat je haar toch niet meer in huis wilt hebben. Als je het moeilijk vind om haar in te laten slapen, kan je natuurlijk ook haar naar een asiel brengen, of mensen op een boerderij vragen of ze nog een kat willen die muizen vangt ofzo. Misschien is een buitenleventje beter voor haar geschikt als het probleem geen medische oorzaak heeft?
Heel veel sterkte aan jou en je dochter gewenst. Het klinkt als een verschikkelijke rot situatie!
Ik weet dat dit een heel ander verhaal is dan een kat, maar er zijn soms oorzaken waar je helemaal niets aan kan doen en die wel zorgen voor een abrupte verandering in gedrag van een dier. Misschien kan een dierenarts foto's maken van zijn hoofd ofzo? Ik kan me voorstellen dat dit soort dingen niet gedaan worden in een standaard onderzoek. Misschien geeft het je de oorzaak van het probleem. Dat zou een beslissing een stuk gemakkelijker moeten maken. Dan kan je jezelf misschien ook voller geven in de therapie.
Als het geen medische oorzaaak lijkt te hebben en de therapie niet helpt kan ik me goed voorstellen dat je haar toch niet meer in huis wilt hebben. Als je het moeilijk vind om haar in te laten slapen, kan je natuurlijk ook haar naar een asiel brengen, of mensen op een boerderij vragen of ze nog een kat willen die muizen vangt ofzo. Misschien is een buitenleventje beter voor haar geschikt als het probleem geen medische oorzaak heeft?
Heel veel sterkte aan jou en je dochter gewenst. Het klinkt als een verschikkelijke rot situatie!
@Hekates,
Dit was ook mijn eerste gedachte na de eerste aanval. Een tumor of misschien wel een hersenbloeding.
Toen de dierenambulance haar in een kooitje hadden, schenen ze met een zaklamp naar binnen. Duidelijk was een rode waas over haar ogen te zien.
Dit heb ik ook gemeld aan de dierenarts. Voor een scan van het kopje moet ik naar Utrecht, en ook al zit er een tumor, dan kunnen ze daar niets mee. En zo'n scan kost iets van 700 euro.
@Watuntrik,
Mooi verhaal, ik zou het er graag voor over hebben, maar ik ben bang en vertrouw haar niet. En ik wil ook niet de verantwoording bij mijn dochter leggen. Ze is dan wel 18 maar is net geslaagd en gaat na de vakantie studeren. Dan kan ze deze verantwoording er niet bij hebben.
Voorlopig wacht ik maar af hoe het afloopt vanmiddag. Ik zal vanavond wel een verslag geven.
Bedankt voor het meeleven en meedenken.
Dit was ook mijn eerste gedachte na de eerste aanval. Een tumor of misschien wel een hersenbloeding.
Toen de dierenambulance haar in een kooitje hadden, schenen ze met een zaklamp naar binnen. Duidelijk was een rode waas over haar ogen te zien.
Dit heb ik ook gemeld aan de dierenarts. Voor een scan van het kopje moet ik naar Utrecht, en ook al zit er een tumor, dan kunnen ze daar niets mee. En zo'n scan kost iets van 700 euro.
@Watuntrik,
Mooi verhaal, ik zou het er graag voor over hebben, maar ik ben bang en vertrouw haar niet. En ik wil ook niet de verantwoording bij mijn dochter leggen. Ze is dan wel 18 maar is net geslaagd en gaat na de vakantie studeren. Dan kan ze deze verantwoording er niet bij hebben.
Voorlopig wacht ik maar af hoe het afloopt vanmiddag. Ik zal vanavond wel een verslag geven.
Bedankt voor het meeleven en meedenken.
Wauwquote:Op dinsdag 24 juni 2008 02:20 schreef Watuntrik het volgende:
-verhaal-
Ik vind je echt cool!Deliana succes vandaag
No one can make you feel inferior without your consent - Eleanor Roosevelt
Idd veel succes vandaag!
Wij wonen ook in een flat met een kat, maar wel op de 1e verdieping.
We hebben een kattentrapje gemaakt aan de zijkant van ons balkon (in de bosjes), en zo kan ze eraf en erop.
Als we een dag weg zijn, is de kat buiten, en ze komt vanzelf wel bij het balkon mauwen als ze er weer in wil.
Wij wonen ook in een flat met een kat, maar wel op de 1e verdieping.
We hebben een kattentrapje gemaakt aan de zijkant van ons balkon (in de bosjes), en zo kan ze eraf en erop.
Als we een dag weg zijn, is de kat buiten, en ze komt vanzelf wel bij het balkon mauwen als ze er weer in wil.
[*] I kill a bitch with a potato peeler for the skrilla.
[*] You wanna mess with a motherfucker that skydives out of a plane to give the Statue of Liberty high fives, doing drive-by’s and miss you with five tries?
[*] You wanna mess with a motherfucker that skydives out of a plane to give the Statue of Liberty high fives, doing drive-by’s and miss you with five tries?
Je hebt er niet veel aan, maar ik kan bijna niet geloven dat dit waar is, (En vrees het ergste wanneer ik mijn kat ga introducen aan mijn vriendjequote:Op maandag 23 juni 2008 18:25 schreef Deliana het volgende:
Na een tijdje kreeg mijn dochter een vriendje en dat ging ook zonder problemen, hoewel er wel wat jaloezie was van Koukla, er tussen kruipen als ze samen op de bank zaten, of hysterisch worden als mijn dochter en vriend op haar kamer gingen zitten met de deur dicht.
Toen begon ook het plassen en poepen van Koukla in het bed van mijn dochter. Soms zelfs naast het hoofdkussen als de vriend daar sliep. Toen hebben we besloten om de slaapkamers verboden gebied te maken, dus altijd deuren dicht.
In december 2007 vertrok de vriend voor drie maanden naar het buitenland. Bij terugkeer in maart 2008 was er niets aan de hand alleen dat het bezitterige naar mijn dochter toe weer terug kwam.
26 maart kwam de eerste aanval. Mijn dochter werd uit het niets door Koukla aangevallen. Als een wilde met vier poten tegelijk, ik heb haar meerdere keren van haar af moeten slaan, maar ze bleef aanvallen. En blazen en brullen. We zijn het appartement uit gevlucht, en hebben de dierenambulance gebeld. Mijn dochter was ernstig gewond in haar gezicht en op haar hoofd, de hoesjes van de nagels moesten we uit haar hoofd halen. Op een haar na was ze een van haar ogen kwijt geraakt.
De dierenambulance heeft Koukla meegenomen en de volgende dag mochten we bellen. Bij de dierenambulance heeft ze een vreselijke nacht gehad en werd ze de volgende dag door ons in een dwangkooi opgehaald en naar de dierenarts gebracht. Die constateerde dat de poes gezond was en dat ze alleen wat last van haar rug had. Dat kwam waarschijnlijk omdat ik haar daar geraakt had om haar van mijn dochter af te krijgen. Er werd voor de zekerheid een foto gemaakt maar die was in orde.
Omdat we nog in een soort van shock waren, wilden we Koukla niet meteen mee naar huis nemen dus moest ze nog een nachtje in de kliniek blijven.
Toen we haar de volgende dag gingen halen zat ze angstig in een hoekje, ze had niet gegeten, gedronken of gepoept of geplast. Wel hing er een gele post it sticker met “pas op” aan haar hokje.
Bij aankomst thuis hebben we haar los gelaten en haar haar gang laten gaan. Ze was lief en het leek haast wel alsof ze zich schuldig voelde. Maar het ging goed en we kregen er steeds meer vertrouwen in. Al bleven we wel alert en hielden haar voortdurend in de gaten.
Op 15 mei ging het weer mis. Ze lag op haar vaste stoel in de kamer bij het balkon. De deur stond open. Opeens ziet ze op het dak een andere kat en maakt zich dik en gaat grommen. Mijn dochter wil haar aaien om haar te kalmeren en deze keer vloog ze mij aan. Zelfde manier als de eerste keer maar nu mijn rug, billen en benen. Bij weglopen vloog ze achter ons aan. En wist mijn dochter een stoel te pakken en haar zo de gang in te duwen. Koukla vloog de wc in en die deden we snel dicht. Dikke paniek hier en weer een huis vol met bloed. Het zat overal, op de vloer, muren en deuren.
Na een tijdje hadden we de moed om de wc deur te openen, en daar lag ze schattig met grote oogjes naar ons te kijken. Mijn dochter kon haar oppakken en heeft haar toen in het rommelkamertje gezet met de deur dicht.
De volgende dag mocht ze weer vrij, maar als we ons even niet veilig voelden, ook al was daar soms geen aanleiding toe, dan stopte we haar weer even in het rommelkamertje.
Op 22 mei ging het weer mis, blijkbaar schrok ze weer van iets, we weten alleen niet van wat, en vloog ze weer mij aan. Deze keer was de vriend van dochter aanwezig en die heeft flink ingegrepen en waren de verwondingen beperkt.
We gingen weer door met het vrij/kamer ritueel en maakten van het rommelkamertje een katten kamertje. Met haar love seat en alles wat ze nodig heeft en leuk vind erin.
De keren dat ze vrij is vertoond ze steeds vaker dat aanvallende gedrag, wat echt angstaanjagend is. Dus heb ik haar nu permanent overdag in haar kamer en als we naar bed gaan mag ze los.
Ik heb de dierenarts gevraagd om haar in te laten slapen maar dat doet ze alleen op advies van een kattengedragskundige. Bij een andere dierenarts voor een second opinion, die vond dat onzin, en kon ze wel een spuitje krijgen, maar kreeg ik het toch niet over mijn hart.
Het klinkt allemaal heel erg hard, maar we zijn gewoon bang voor onze eigen kat.
Vorige week heb ik een afspraak gemaakt met Marcellina en die komt morgenmiddag.
Het probleem is eigenlijk een beetje dat ik weet dat we zelf onder haar begeleiding met Koukla aan de slag moeten, maar ik weet niet of ik dat wel wil of kan. Ik ben gewoon erg bang voor haar en durf niet eens haar eten bij te vullen in het kamertje. Ook vertrouw ik Koukla niet meer. Daar komt bij dat ik thuis zit met een burn out en mezelf al lekker allerlei angsten en fobien heb aangemeten. Als ik alleen thuis ben, en Koukla gaat weer zo ontzettend dreigend mauwen omdat ze de vuilniswagen buiten hoort, dan ontvlucht ik zelfs mijn huis en ga bij de buren zitten.
Heel verhaal, sorry, maar zal blij zijn als Marcellina er is morgen.
En dit is onze donsbal:
[ afbeelding ]
Koukla met onze hamster. Ze doet hem niets en is er zelfs een beetje bang voor.
[ [url=http://pic20.picturetrail.com/VOL90/2127410/18236090/322464078.jpg[img]
[img]http://pic20.picturetrail.com/VOL90/2127410/18236090/322464071.jpg]afbeelding[/url] ]
Beide foto's in Griekenland bij mijn dochter in bed.
).Succes ermee.
Ik heb geen semi-intelligente signature.
JoPiDo:"Volgens mij is Cutebutpsycho een raszeikwijf, ééntje die je als man absoluut links moet laten liggen."
JoPiDo:"Volgens mij is Cutebutpsycho een raszeikwijf, ééntje die je als man absoluut links moet laten liggen."
Succes vandaag ! Ik ben benieuwd of Marcellina wat aan jullie probleem kan doen, het klinkt enorm extreem. Jullie moeten enorm gek op haar zijn dat jullie het zo lang hebben uitgehouden, respect.
Ik moest gelijk denken aan de boeken van kattengdragstherapeute Vicky Halls, waar ook een aantal zaken in voorkomen van katten die aanvallen. Zij laat mensen ook doodleuk in beschermende kleren (bv stevige laarzen) door het huis lopen zodat het voor hen mogelijk wordt de kat te negeren bij verkeerd gedrag. In die boeken komen ook wel zaken aan bod waar mensen net zo bang geworden zijn voor hun katten dat ze inderdaad ook maar even het huis uit gaan wanneer ze merken dat het weer fout gaat. En dat kwam ook weer goed, misschien dat je daar wat hoop uit kan putten. Die boeken kan ik iedereen zeker ook aanraden die iets meer van kattengedrag wil weten.
Marcellina lijkt tijdens een consult de katten ook expres reacties te ontlokken, bv door allerlei middeltjes zoals valeriaan, maar als een kat vervelend is zal ze dat negeren, ook al doet de kat haar pijn, ze had best gehavende armen.
Ik heb haar hier thuis gehad voor een observatie van mijn katten omdat onze kater onze poes steeds in elkaar mepte. Aan de telefoon al zei ze wat rake dingen die wij nog nooit zo hadden bekeken, wij en de dierenarts dachten namelijk dat we de kater zouden moeten behandelen met bv Clomicalm (en de kat drogeren dat wilde zowel de DA als wij niet), dat we hem dus moesten aanpakken.
Maar nee, volgens de therapeute was de poes te bang, en als zij zelfverzekerder zou worden dan zou ze met haar gedrag geen aanvallen meer uitlokken. En dat nog zonder de katten gezien te hebben.
Dat is uiteindelijk ook het behandelplan geworden, de poes zoveel mogelijk zelfvertrouwen geven. Háár probleem was niet alleen de vechtpartijen, maar ook dat ze voortdurend van allerlei andere dingen stress kreeg. Bij angst duurt het best lang voordat een behandeling resultaat heeft (bv plassen schijnt veel sneller op te lossen te zijn), ik ben best een chaoot en kreeg het ook niet voor elkaar om geregeld contact te houden ivm de nabehandeling
, maar ondanks dat blijven we de tips toepassen en blijven we vooruitgang zien.
De eerste verbetering die we zagen was dat Mimosa ineens niet meer bang was van bezoek, een logée die we vlak voor het consult in huis hadden had haar die keer zowat niet gezien, maar de volgende keer dat ze kwam logeren stond ze versteld dat we een compleet andere poes lekken te hebben, die zelfs 's nachts op de deur van de logeerkamer stond te hengsten omdat ze méér aandacht wilde. Een tijdje daarna had Mimoos al zoveel zelfvertrouwen gekregen dat ze Ernesto terug begon te meppen, waardoor de lol voor hem er wel af raakte haar te pesten. De laatste 6 maanden durft ze méér en méér in mandjes te slapen, wat ze voorheen niet durfde omdat er dan een geur van de andere katten aan zat. Ze is 4 jaar en ze heeft dat eigenlijk alleen als kitten aangedurfd, ook al heb ik zelf allerlei trucjes toegepast om haar zo ver te krijgen, ik had nooit gedacht dat ze het nog zou gaan doen.
Ik moest gelijk denken aan de boeken van kattengdragstherapeute Vicky Halls, waar ook een aantal zaken in voorkomen van katten die aanvallen. Zij laat mensen ook doodleuk in beschermende kleren (bv stevige laarzen) door het huis lopen zodat het voor hen mogelijk wordt de kat te negeren bij verkeerd gedrag. In die boeken komen ook wel zaken aan bod waar mensen net zo bang geworden zijn voor hun katten dat ze inderdaad ook maar even het huis uit gaan wanneer ze merken dat het weer fout gaat. En dat kwam ook weer goed, misschien dat je daar wat hoop uit kan putten. Die boeken kan ik iedereen zeker ook aanraden die iets meer van kattengedrag wil weten.
Marcellina lijkt tijdens een consult de katten ook expres reacties te ontlokken, bv door allerlei middeltjes zoals valeriaan, maar als een kat vervelend is zal ze dat negeren, ook al doet de kat haar pijn, ze had best gehavende armen.
Ik heb haar hier thuis gehad voor een observatie van mijn katten omdat onze kater onze poes steeds in elkaar mepte. Aan de telefoon al zei ze wat rake dingen die wij nog nooit zo hadden bekeken, wij en de dierenarts dachten namelijk dat we de kater zouden moeten behandelen met bv Clomicalm (en de kat drogeren dat wilde zowel de DA als wij niet), dat we hem dus moesten aanpakken.
Maar nee, volgens de therapeute was de poes te bang, en als zij zelfverzekerder zou worden dan zou ze met haar gedrag geen aanvallen meer uitlokken. En dat nog zonder de katten gezien te hebben.
Dat is uiteindelijk ook het behandelplan geworden, de poes zoveel mogelijk zelfvertrouwen geven. Háár probleem was niet alleen de vechtpartijen, maar ook dat ze voortdurend van allerlei andere dingen stress kreeg. Bij angst duurt het best lang voordat een behandeling resultaat heeft (bv plassen schijnt veel sneller op te lossen te zijn), ik ben best een chaoot en kreeg het ook niet voor elkaar om geregeld contact te houden ivm de nabehandeling
, maar ondanks dat blijven we de tips toepassen en blijven we vooruitgang zien. De eerste verbetering die we zagen was dat Mimosa ineens niet meer bang was van bezoek, een logée die we vlak voor het consult in huis hadden had haar die keer zowat niet gezien, maar de volgende keer dat ze kwam logeren stond ze versteld dat we een compleet andere poes lekken te hebben, die zelfs 's nachts op de deur van de logeerkamer stond te hengsten omdat ze méér aandacht wilde. Een tijdje daarna had Mimoos al zoveel zelfvertrouwen gekregen dat ze Ernesto terug begon te meppen, waardoor de lol voor hem er wel af raakte haar te pesten. De laatste 6 maanden durft ze méér en méér in mandjes te slapen, wat ze voorheen niet durfde omdat er dan een geur van de andere katten aan zat. Ze is 4 jaar en ze heeft dat eigenlijk alleen als kitten aangedurfd, ook al heb ik zelf allerlei trucjes toegepast om haar zo ver te krijgen, ik had nooit gedacht dat ze het nog zou gaan doen.
Je hebt gewoon een wild dier in huis, tam voor een deel, maa met een wild hart...
Zodra er frustratie is slaat ze af zo te horen, dat herken ik wel van wat andere katten in mijn leven, heb veel half wilde gevalletjes meegemaakt en daar komt dat wel vaker voor, niet zo heftig als dit klinkt, maar we dat frustratie afslaan, helemaal gek worden en alles.
Is erg lastig op te lossen, wat meer bewging zou kunnen helpen, beetje de wilde ziel bevredigen, jagen, spelen, maar vooral ook grensen stellen!!!
Bewapen jezelf met een plantenspuit en drink een blikje leeg, doe er een paar muntjes in en plak hem dicht, een perfect wapen om de kat te laten schrikken en geen pijn te doen.
Zoek geen confrontatie, kijk de kat niet recht in de ogen aan, moet je wel naar de kat kijken geef dan een vette knipoog om de spanning te breken.
Geef de kat ruimte en laat haar vooral in haar sop gaarkoken als ze sjago is.
Strafmethoden voor agressief gedrag, denk aan die plantenspuit, het blikje, maar vooral ook aan in een kleine, nare ruimte opsluiten, de natruimte bv(badkamer oei wat eng!!!).
Pak bij kop en kont en werp in badkamer, zonder wat te zeggen of wat dan ook, laat half uur in sop gaarkoken en laat weer los om daarna genegeert te worden.
Werkt vaak erg goed met wat herhaling, pas op met bij kop en kont pakken, katten kunnen leuk draaien en je alsnog te pakken nemen.
Als je een wervelwindje wil vasthouden dan pak je in het nekvel en met de andere hand pak je de achterpoten, rug van de kat ligt tegen je arm, je kantelt de kat dus iets achterover, kan hij niks meer.
Laat je niet van je stuk brengen door dat monstertje, je angst voelt ze en vindt ze helemaal te gek, wat een macht heeft ze zo, heerlijk vindt ze het!
Ze is erg dominant, wat zich laat zien in het poepen en plassen op bed, wat een zware vertoning van frustratie is.
Doe wat aan die frustratie, zorg dat ze haar ei kwijt kan en neem geen genoegen met agressief gedrag, geef het dan tijd en niet een weekje ofzo en het komt wel goed.
Zodra er frustratie is slaat ze af zo te horen, dat herken ik wel van wat andere katten in mijn leven, heb veel half wilde gevalletjes meegemaakt en daar komt dat wel vaker voor, niet zo heftig als dit klinkt, maar we dat frustratie afslaan, helemaal gek worden en alles.
Is erg lastig op te lossen, wat meer bewging zou kunnen helpen, beetje de wilde ziel bevredigen, jagen, spelen, maar vooral ook grensen stellen!!!
Bewapen jezelf met een plantenspuit en drink een blikje leeg, doe er een paar muntjes in en plak hem dicht, een perfect wapen om de kat te laten schrikken en geen pijn te doen.
Zoek geen confrontatie, kijk de kat niet recht in de ogen aan, moet je wel naar de kat kijken geef dan een vette knipoog om de spanning te breken.
Geef de kat ruimte en laat haar vooral in haar sop gaarkoken als ze sjago is.
Strafmethoden voor agressief gedrag, denk aan die plantenspuit, het blikje, maar vooral ook aan in een kleine, nare ruimte opsluiten, de natruimte bv(badkamer oei wat eng!!!).
Pak bij kop en kont en werp in badkamer, zonder wat te zeggen of wat dan ook, laat half uur in sop gaarkoken en laat weer los om daarna genegeert te worden.
Werkt vaak erg goed met wat herhaling, pas op met bij kop en kont pakken, katten kunnen leuk draaien en je alsnog te pakken nemen.
Als je een wervelwindje wil vasthouden dan pak je in het nekvel en met de andere hand pak je de achterpoten, rug van de kat ligt tegen je arm, je kantelt de kat dus iets achterover, kan hij niks meer.
Laat je niet van je stuk brengen door dat monstertje, je angst voelt ze en vindt ze helemaal te gek, wat een macht heeft ze zo, heerlijk vindt ze het!
Ze is erg dominant, wat zich laat zien in het poepen en plassen op bed, wat een zware vertoning van frustratie is.
Doe wat aan die frustratie, zorg dat ze haar ei kwijt kan en neem geen genoegen met agressief gedrag, geef het dan tijd en niet een weekje ofzo en het komt wel goed.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
poe moeilijk verhaal. Gelukkig nog nooit zo erg mee gemaakt. Alleen een jaloerse kat toen ik een vriend kreeg maar dat blijft beperkt tot janken. Misschien kun je nog contact opnemen met fokkers van bengalen volgens mij is een bengaal nl best wel een eigenwijs ras en misschien kunnen zij nog wat tips geven.
Ik wens je verder veel succes en zal toch proberen binnenshuis wat meer beweging voor haar te maken. bijv krabpaal tot aan het plafond trappen tegen de muur etc om haar nergie kwijt te raken.
[ Bericht 1% gewijzigd door F_r op 24-06-2008 16:18:33 ]
Ik wens je verder veel succes en zal toch proberen binnenshuis wat meer beweging voor haar te maken. bijv krabpaal tot aan het plafond trappen tegen de muur etc om haar nergie kwijt te raken.
[ Bericht 1% gewijzigd door F_r op 24-06-2008 16:18:33 ]
Bengalen geven wel vaker problemen ja, het zijn fiks felle katten met een hele grote eigen wil die dat graag afdwingen zeg maar
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Gisteren middag het bezoek van Marcellina gehad, samen met een stagiaire. Ze kwam om 3 uur en ging na 7 uur pas weg.
Ik vind het moeilijk om een beknopt verslag te geven, want het duizelt me nog van de informatie. Maar in het kort hebben we eigenlijk zelf dit monster gecreëerd, zonder dat we ons daar van bewust waren of dat we kwade intenties hadden. Ook de goed bedoelde adviezen op een ander forum, die we gelukkig niet hebben toegepast, slecht.
Koukla zat tijdens het bezoek in haar eigen kamer, maar had wel door dat er iets ging gebeuren. Ons balkon is te bereiken via de woonkamer en via Koukla haar kamer. Dus kon Marcellina haar eerst vanaf het balkon door het raam observeren. Wat haar als eerste opviel, was dat koukla mij recht in de ogen keek, en dat ook bij haar probeerde te doen.
Wat ze verder zag, was een poes stijf van de stress en angst. Lichaamstaal die wij zo aandoenlijk vonden, was juist een mega boodschap van Koukla naar ons dat het niet goed ging. Neem o.a. met haar elleboogjes onder haar borst liggen, een geschubde vacht en nog wat kleine dingen. Ook het kekken van Koukla, wij noemden dat kletsen, en kletsten lekker terug, gezellig toch dat de poes met je wil communiceren. Niet dus, we leerden gisteren dat een kat alleen gaat kekken naar een prooi die ze niet kan vangen.
En dan het domste wat ik gedaan heb, is een oude antieke spiegel in de keuken tegen de muur zetten, en de etensbakjes en drinkbajes ervoor. Zo schattig zat ze via de spiegel naar ons te kekken, of soms gewoon een tijdje dik naar zichzelf te kijken. Als ik er nu over nadenk is dit wel een hele onozele zet van mij geweest.
Ook speelt de vriend van mijn dochter een grote rol in het geheel. Hij is honden gewend en benaderde en behandelde de kat ook zo. Bijvoorbeeld het afstraffen als Koukla zich jaloers gedroeg, maar ook in zijn spel met haar behandelde hij haar als een hond. Wat voor haar heel erg slecht was.
De conclusie was zo’n beetje dat we allemaal hier de accu van Koukla stap voor stap hebben opgeladen met onze akties en gedrag, en dat ze nu dit agressieve gedrag naar ons toe vertoond en zo angstig is.
Twee keer is Marcellina in het kamertje geweest, en dat was erg bedreigend voor Koukla. Op een gegeven moment wilde ze Koukla in de woonkamer laten. Ik ben toen snel naar mijn slaapkamer gegaan met sigaretten en een wijntje.
Mijn dochter en vriend wilden wel blijven, en moesten met hun gezicht naar de muur gaan zitten. Het duurde lang voordat Koukla naar buiten kwam en het viel op dat ze nergens een plekje had in huis waar ze zich veilig voelt.
Advies was om het kamertje van koukla een buut vrij plek te geven voor haar, een plek waar ze door niemand wordt lastig gevallen, en in de rest van het huis veel donkere plekjes te creëren, zoals een doos met een gat, een open lade etc. Dat verklaarde gelijk waarom elke ochtend in de keuken de buffetkast open stond en haar pluizen verrieden dat ze daar veilig had geslapen die nacht. Van buiten komt er ook veel stress naar binnen, krijsende katten die op vrijers voeten zijn, of vechten. Een duiventil van de buurman met rond vliegende duiven. En zelf het verkeer buiten en de ritselende oranje vlaggetjes die de buren over de straat hadden gehangen.
Voorlopig mogen wij haar ook nog niet aaien, daar is ze nog niet aan toe. Het schattige kopjes geven en met een trillend staartje tegen je aanleunen is ook een negatief signaal van de kat naar ons toe. En het in de ogen kijken is al helemaal taboe, wat we best lastig vinden.
Verder was het twee in een voederbakje niet goed, en moesten we de opening van de kattenbak naar de muur draaien, zodat ze zich veiliger voelt. Ook gaan we wat hogere plekken in haar kamer creëren dmv een boekenkast met haar favoriete dekentje en wat speeltjes.
Verder heb ik wat boeken genomen over het gedrag van katten en telizen voor drie maanden.
Vanochtend ging het eerste pilletje goed, ze likte zelfs de hand nog na.
Zelf ga ik het kamertje niet in voorlopig, maar gelukkig is mijn dochter niet bang en heeft veel bruikbare tips en aanwijzingen gekregen van Marcellina.
Ik heb zelf eerlijk aangegeven dat als ik alleen was geweest, dat ik dit hele traject niet in wilde gaan. Gelukkig zijn mijn dochter en vriend heel gemotiveerd om met haar aan de slag te gaan en haar langzaam aan te gaan trainen met een klikker.
Het hele consul heeft bij mij wel een stuk rust gegeven, veel dingen zijn nu te verklaren, en we weten nu ook wat absoluut wel en wat absoluut niet te doen. De beste tip, doe alles omgedraaid met de kat. Mag de kat niet op de bank, dan niet een vies luchtje maar juist een lekker luchtje.
Ook waren we gisteren avond alle drie een beetje verdrietig en ontdaan. Je gaat verder nadenken en beseft dat je best wel iets hebt aangericht bij dat arme beest.
Koukla zelf was na het bezoek doodmoe en heeft de hele avond liggen slapen in een rondje op haar love seat, nadat we haar verwend hadden met een klein blikje tonijn. Wat me vanochtend wel opviel, is dat ze haar voedselbakje had omgegooid en dat ze een klein stoeltje heeft omgegooid, dit heeft ze nog nooit eerder gedaan.
Het is misschien best wel een warrig verhaal, maar je krijgt in die 4 uur tijd zoveel informatie en ik moet het allemaal nog even voor mezelf op een rijtje zetten. Ook wacht ik nog even op het verslag van Marcellina en de behandel instructies. Verder zal ik hier zo nu en dan verslag uitbrengen, ik vind het toch wel fijn om de reakties hier ook te lezen.
Ik vind het moeilijk om een beknopt verslag te geven, want het duizelt me nog van de informatie. Maar in het kort hebben we eigenlijk zelf dit monster gecreëerd, zonder dat we ons daar van bewust waren of dat we kwade intenties hadden. Ook de goed bedoelde adviezen op een ander forum, die we gelukkig niet hebben toegepast, slecht.
Koukla zat tijdens het bezoek in haar eigen kamer, maar had wel door dat er iets ging gebeuren. Ons balkon is te bereiken via de woonkamer en via Koukla haar kamer. Dus kon Marcellina haar eerst vanaf het balkon door het raam observeren. Wat haar als eerste opviel, was dat koukla mij recht in de ogen keek, en dat ook bij haar probeerde te doen.
Wat ze verder zag, was een poes stijf van de stress en angst. Lichaamstaal die wij zo aandoenlijk vonden, was juist een mega boodschap van Koukla naar ons dat het niet goed ging. Neem o.a. met haar elleboogjes onder haar borst liggen, een geschubde vacht en nog wat kleine dingen. Ook het kekken van Koukla, wij noemden dat kletsen, en kletsten lekker terug, gezellig toch dat de poes met je wil communiceren. Niet dus, we leerden gisteren dat een kat alleen gaat kekken naar een prooi die ze niet kan vangen.
En dan het domste wat ik gedaan heb, is een oude antieke spiegel in de keuken tegen de muur zetten, en de etensbakjes en drinkbajes ervoor. Zo schattig zat ze via de spiegel naar ons te kekken, of soms gewoon een tijdje dik naar zichzelf te kijken. Als ik er nu over nadenk is dit wel een hele onozele zet van mij geweest.
Ook speelt de vriend van mijn dochter een grote rol in het geheel. Hij is honden gewend en benaderde en behandelde de kat ook zo. Bijvoorbeeld het afstraffen als Koukla zich jaloers gedroeg, maar ook in zijn spel met haar behandelde hij haar als een hond. Wat voor haar heel erg slecht was.
De conclusie was zo’n beetje dat we allemaal hier de accu van Koukla stap voor stap hebben opgeladen met onze akties en gedrag, en dat ze nu dit agressieve gedrag naar ons toe vertoond en zo angstig is.
Twee keer is Marcellina in het kamertje geweest, en dat was erg bedreigend voor Koukla. Op een gegeven moment wilde ze Koukla in de woonkamer laten. Ik ben toen snel naar mijn slaapkamer gegaan met sigaretten en een wijntje.
Mijn dochter en vriend wilden wel blijven, en moesten met hun gezicht naar de muur gaan zitten. Het duurde lang voordat Koukla naar buiten kwam en het viel op dat ze nergens een plekje had in huis waar ze zich veilig voelt.
Advies was om het kamertje van koukla een buut vrij plek te geven voor haar, een plek waar ze door niemand wordt lastig gevallen, en in de rest van het huis veel donkere plekjes te creëren, zoals een doos met een gat, een open lade etc. Dat verklaarde gelijk waarom elke ochtend in de keuken de buffetkast open stond en haar pluizen verrieden dat ze daar veilig had geslapen die nacht. Van buiten komt er ook veel stress naar binnen, krijsende katten die op vrijers voeten zijn, of vechten. Een duiventil van de buurman met rond vliegende duiven. En zelf het verkeer buiten en de ritselende oranje vlaggetjes die de buren over de straat hadden gehangen.
Voorlopig mogen wij haar ook nog niet aaien, daar is ze nog niet aan toe. Het schattige kopjes geven en met een trillend staartje tegen je aanleunen is ook een negatief signaal van de kat naar ons toe. En het in de ogen kijken is al helemaal taboe, wat we best lastig vinden.
Verder was het twee in een voederbakje niet goed, en moesten we de opening van de kattenbak naar de muur draaien, zodat ze zich veiliger voelt. Ook gaan we wat hogere plekken in haar kamer creëren dmv een boekenkast met haar favoriete dekentje en wat speeltjes.
Verder heb ik wat boeken genomen over het gedrag van katten en telizen voor drie maanden.
Vanochtend ging het eerste pilletje goed, ze likte zelfs de hand nog na.
Zelf ga ik het kamertje niet in voorlopig, maar gelukkig is mijn dochter niet bang en heeft veel bruikbare tips en aanwijzingen gekregen van Marcellina.
Ik heb zelf eerlijk aangegeven dat als ik alleen was geweest, dat ik dit hele traject niet in wilde gaan. Gelukkig zijn mijn dochter en vriend heel gemotiveerd om met haar aan de slag te gaan en haar langzaam aan te gaan trainen met een klikker.
Het hele consul heeft bij mij wel een stuk rust gegeven, veel dingen zijn nu te verklaren, en we weten nu ook wat absoluut wel en wat absoluut niet te doen. De beste tip, doe alles omgedraaid met de kat. Mag de kat niet op de bank, dan niet een vies luchtje maar juist een lekker luchtje.
Ook waren we gisteren avond alle drie een beetje verdrietig en ontdaan. Je gaat verder nadenken en beseft dat je best wel iets hebt aangericht bij dat arme beest.
Koukla zelf was na het bezoek doodmoe en heeft de hele avond liggen slapen in een rondje op haar love seat, nadat we haar verwend hadden met een klein blikje tonijn. Wat me vanochtend wel opviel, is dat ze haar voedselbakje had omgegooid en dat ze een klein stoeltje heeft omgegooid, dit heeft ze nog nooit eerder gedaan.
Het is misschien best wel een warrig verhaal, maar je krijgt in die 4 uur tijd zoveel informatie en ik moet het allemaal nog even voor mezelf op een rijtje zetten. Ook wacht ik nog even op het verslag van Marcellina en de behandel instructies. Verder zal ik hier zo nu en dan verslag uitbrengen, ik vind het toch wel fijn om de reakties hier ook te lezen.
Dit zijn dus precies de dingen die je niet moet doen volgens de therapeute. En mijn angst geeft haar geen gevoel van macht maar maakt haar onzeker en geeft haar stress.quote:Op dinsdag 24 juni 2008 14:36 schreef erodome het volgende:
Je hebt gewoon een wild dier in huis, tam voor een deel, maa met een wild hart...
Bewapen jezelf met een plantenspuit en drink een blikje leeg, doe er een paar muntjes in en plak hem dicht, een perfect wapen om de kat te laten schrikken en geen pijn te doen.
Strafmethoden voor agressief gedrag, denk aan die plantenspuit, het blikje, maar vooral ook aan in een kleine, nare ruimte opsluiten, de natruimte bv(badkamer oei wat eng!!!).
Pak bij kop en kont en werp in badkamer, zonder wat te zeggen of wat dan ook, laat half uur in sop gaarkoken en laat weer los om daarna genegeert te worden.
Als je een wervelwindje wil vasthouden dan pak je in het nekvel en met de andere hand pak je de achterpoten, rug van de kat ligt tegen je arm, je kantelt de kat dus iets achterover, kan hij niks meer.
Laat je niet van je stuk brengen door dat monstertje, je angst voelt ze en vindt ze helemaal te gek, wat een macht heeft ze zo, heerlijk vindt ze het!
Ze is erg dominant, wat zich laat zien in het poepen en plassen op bed, wat een zware vertoning van frustratie is.
Dat is precies het verhaal ook van de therapeute, ze drukte me dan ook op het hart om geen nestje te nemen, want agressie, stress en angst gaat over op de kittens. Niet dat ik een nestje wilde.quote:Op dinsdag 24 juni 2008 02:20 schreef Watuntrik het volgende:
Die kat is duidelijk gefrustreerd, en heeft waarschijnlijk teveel "wild" geërfd van haar voorouders, of ze is uit een te weinig gedomesticeerde familie. Bij dieren is erfelijkheid hier een hele grote factor. Waarom een dier plotseling onverklaarbaar gedrag vertoont kan verschillende moeilijk te achterhalen oorzaken hebben. Vooral als je niets weet van de geschiedenis van zo'n dier. Inteelt komt veel voor in gebieden waar veel straatkatten rondstruinen en er worden ook mooie katten geboren uit inteelt. Inteelt kan ook alleen psychische gevolgen hebben die bepaald gedrag veroorzaken. Katten zij nu eenmaal heel gevoelig en kunnen snel frustreren en doorslaan.
Maar wat haar veraste was dat bij alle buitenlandse katten in haar praktijk, de klachten al de eerste maanden kwamen, en niet pas na 2 jaar.
Zelf heeft ze overigens ook een kat uit Griekenland meegenomen, zonder problemen gelukkig.
Wat een verhaal! Ik plaats even een tvp zodat ik thuis verder kan lezen. Goed dat jullie er professioneel aan gaan werken 
Ik in een aantal worden omschreven: Ondernemend | Moedig | Stout | Lief | Positief | Intuïtief | Communicatief | Humor | Creatief | Spontaan | Open | Sociaal | Vrolijk | Organisator | Pro-actief | Meedenkend | Levensgenieter | Spiritueel
zo, daar is het een en ander uitgekomen zeg! 
Kan me wel voorstellen dat je het even wilt laten bezinken. Ik ben blij dat je hier je verhaal doet, vooral over dat mekkeren. Daar heb ik zeker iets aan gehad (duiven, balkon etc.)
Wel fijn dat ze je zulke concrete tips geeft, waar je iets mee kan. Nu maar hopen dat het verbetert en ze zich weer op haar gemak voelt. Het klinkt allemaal goed...
Kan me wel voorstellen dat je het even wilt laten bezinken. Ik ben blij dat je hier je verhaal doet, vooral over dat mekkeren. Daar heb ik zeker iets aan gehad (duiven, balkon etc.) Wel fijn dat ze je zulke concrete tips geeft, waar je iets mee kan. Nu maar hopen dat het verbetert en ze zich weer op haar gemak voelt. Het klinkt allemaal goed...
Voor dat ene bedrag wil ze tenminste elke week een update van me hebben per mail of telefoon, en ik kan haar altijd benaderen als ik ergens tegenaan loop of het even niet meer weet. Dat voelt wel lekker, je wordt niet zomaar los gelaten.quote:Op woensdag 25 juni 2008 19:08 schreef kyraaa het volgende:
zo, daar is het een en ander uitgekomen zeg!
Wel fijn dat ze je zulke concrete tips geeft, waar je iets mee kan. Nu maar hopen dat het verbetert en ze zich weer op haar gemak voelt. Het klinkt allemaal goed...
Idd dat mekkeren (beetje zielig miauwen) doen die van ons ook als ze iets niet wil lukken.
Als er vliegjes op het balkon zijn de ze niet te pakken kunnen krijgen of als wij ze negeren als ze aandacht willen..
Nou ja, fijn voor poes dat er nog hoop is en dat jullie tips hebben waar jullie ook mee uit de voeten kunnen.
Als er vliegjes op het balkon zijn de ze niet te pakken kunnen krijgen of als wij ze negeren als ze aandacht willen..
Nou ja, fijn voor poes dat er nog hoop is en dat jullie tips hebben waar jullie ook mee uit de voeten kunnen.
Alleen in je dromen ben je vrij..
Pinterest: pinterest.com/jolandadj/
Pinterest: pinterest.com/jolandadj/
Wauw heb net je hele verhaal gelezen
Wat een hoop gedoe en wat ontzettend rot om in die situatie te zitten. Zelf heb ik jarenlang met 11 katten samengewoond die stuk voor stuk uit het asiel kwamen, en natuurlijk hadden ze wel rare buien en karaktertrekken, maar nooit zo erg als bij jou!
Hoe ga jij het nu verder doen? Heb je nog steeds het gevoel, ondanks dat het nu allemaal gaat veranderen (hopelijk) dat je het beestje niet meer vertrouwd of zal gaan vertrouwen?
Ik hoop echt voor jou en je dochter dat alles goed gaat komen!
Heel veel suc6!
Wat een hoop gedoe en wat ontzettend rot om in die situatie te zitten. Zelf heb ik jarenlang met 11 katten samengewoond die stuk voor stuk uit het asiel kwamen, en natuurlijk hadden ze wel rare buien en karaktertrekken, maar nooit zo erg als bij jou!
Hoe ga jij het nu verder doen? Heb je nog steeds het gevoel, ondanks dat het nu allemaal gaat veranderen (hopelijk) dat je het beestje niet meer vertrouwd of zal gaan vertrouwen?
Ik hoop echt voor jou en je dochter dat alles goed gaat komen!
Heel veel suc6!
Je kan niet pinnen zonder geld op je rekening..
Dat is een beetje het rotte, ik ben me vertrouwen een beetje kwijt. Ik heb mijn hele leven katten gehad, ook veel zwerfkatten in Griekenland zelf, maar dit is voor mij nieuw terein.quote:Op woensdag 25 juni 2008 19:46 schreef Pinpasje het volgende:
Wauw heb net je hele verhaal gelezen
Wat een hoop gedoe en wat ontzettend rot om in die situatie te zitten. Zelf heb ik jarenlang met 11 katten samengewoond die stuk voor stuk uit het asiel kwamen, en natuurlijk hadden ze wel rare buien en karaktertrekken, maar nooit zo erg als bij jou!
Hoe ga jij het nu verder doen? Heb je nog steeds het gevoel, ondanks dat het nu allemaal gaat veranderen (hopelijk) dat je het beestje niet meer vertrouwd of zal gaan vertrouwen?
Ik hoop echt voor jou en je dochter dat alles goed gaat komen!
Heel veel suc6!
Het zou met de juiste methode binnen twee maanden onder controle kunnen zijn, maar je moet dan niet afzwakken want het kan altijd terug komen.
Dus een beetje leven met een tijdbom in je huis.
Ik ben ook nog wel wat angstig voor haar, dus zit er over te piekeren om een weekje weg te gaan, en mijn dochter de ruimte te geven om te beginnen met Koukla.
Ze wordt namelijk gek van mijn zenuwachtige gedoe, als ze de kamer van Koukla ingaat om voer of iets anders te doen, raak ik nogal in paniek.
Maar ik wacht eerst het behandel plan van de kliniek af.
Fijn om te horen dat er een sprankje hoop is voor dat mooie katje. Is via een forum natuurlijk allemaal erg moeilijk voor iedereen om een goed (ziekte)beeld te creëren van het geheel en daarop dan tips te geven.. Dus een goede zet dat je (grappig wel) me naamgenote hebt benaderd en zij al snel jullie foutjes eruit heeft kunnen filteren..
Wat me gelukkig lang geleden als kind al is opgevallen, is dat dieren er wel goed op reageren als je ze benadert met geluiden en lichaamstaal die ze zelf ook gebruiken. Bv. wat een kat betreft lief met ze mee knorren als je met ze knuffelt of ook te blazen, grote ogen en een schijn-aanval maken als je een waarschuwing wil geven. Nog een is ook even de ogen dichtknijpen(neerslaan) en dan arrogant wegkijken als ze je aanstaart. Dit crëëert een band van gelijkheid en samenhorigheid omdat je dan communiceert op haar nivo. Dat een dier communiceert op jou nivo is een spookbeeld en is ook een grote fout die veel dierenhouders maken, door dieren te vermenselijken en verwachten dat het dier zich in de mens inleeft.. Dat kan je dus wel shaken en creeër je meestal rare gedrocht ipv een leuk huisdier.. Laat de kat een kat blijven en probeer je dus als mens meer in het dier te verplaatsen.
Succes ermee, gaat jullie beslist lukken.
Is via een forum natuurlijk allemaal erg moeilijk voor iedereen om een goed (ziekte)beeld te creëren van het geheel en daarop dan tips te geven.. Dus een goede zet dat je (grappig wel) me naamgenote hebt benaderd en zij al snel jullie foutjes eruit heeft kunnen filteren..Wat me gelukkig lang geleden als kind al is opgevallen, is dat dieren er wel goed op reageren als je ze benadert met geluiden en lichaamstaal die ze zelf ook gebruiken. Bv. wat een kat betreft lief met ze mee knorren als je met ze knuffelt of ook te blazen, grote ogen en een schijn-aanval maken als je een waarschuwing wil geven. Nog een is ook even de ogen dichtknijpen(neerslaan) en dan arrogant wegkijken als ze je aanstaart. Dit crëëert een band van gelijkheid en samenhorigheid
omdat je dan communiceert op haar nivo. Dat een dier communiceert op jou nivo is een spookbeeld en is ook een grote fout die veel dierenhouders maken, door dieren te vermenselijken en verwachten dat het dier zich in de mens inleeft.. Dat kan je dus wel shaken en creeër je meestal rare gedrocht ipv een leuk huisdier.. Laat de kat een kat blijven en probeer je dus als mens meer in het dier te verplaatsen. Succes ermee, gaat jullie beslist lukken.
Het zijn de dingen waardoor ik katten heb kunnen herplaatsen die anders een spuitje hadden gekregen, maar ok....ik heb de kat verder niet gezien, maar weet wel erg goed dat op je bed zeiken en schijten bar weinig met angst te maken heeft, maar alles met jou een fikse loer draaien.quote:Op woensdag 25 juni 2008 17:39 schreef Deliana het volgende:
[..]
Dit zijn dus precies de dingen die je niet moet doen volgens de therapeute. En mijn angst geeft haar geen gevoel van macht maar maakt haar onzeker en geeft haar stress.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Haar behoefte op mijn bed doen, was dus ook niet het probleem. (mijn donsbal zeikt en schijt niet, maar doet haar behoefte).quote:Op woensdag 25 juni 2008 21:30 schreef erodome het volgende:
[..]
Het zijn de dingen waardoor ik katten heb kunnen herplaatsen die anders een spuitje hadden gekregen, maar ok....ik heb de kat verder niet gezien, maar weet wel erg goed dat op je bed zeiken en schijten bar weinig met angst te maken heeft, maar alles met jou een fikse loer draaien.
Het is gewoon vervelend dat er al zo lang misverstanden zijn over hoe ga ik om met de kat. En als jij bezig bent met herplaatsen van katten, dan raad ik je aan om je eerst in te lezen en te verdiepen in de materie.
Plantenspuiit, een ratelend blikje met muntjes is dus niet een oplossing.
Google even op de naam van de therapeute, en dan kun je zien dat ze al 25 jaar bezig is met deze shit.
En jouw advies, kop en kont, natte enge ruimte (badkamer). Haar reaktie, ja komt erodome dan persoonlijk de kat weer los laten uit die enge ruimte...............
Blazen, grote ogen en een schijnaanval, dat experiment wil ik nog ff niet aangaan als je het niet erg vindquote:Op woensdag 25 juni 2008 20:14 schreef Watuntrik het volgende:
Fijn om te horen dat er een sprankje hoop is voor dat mooie katje.
Wat me gelukkig lang geleden als kind al is opgevallen, is dat dieren er wel goed op reageren als je ze benadert met geluiden en lichaamstaal die ze zelf ook gebruiken. Bv. wat een kat betreft lief met ze mee knorren als je met ze knuffelt of ook te blazen, grote ogen en een schijn-aanval maken als je een waarschuwing wil geven. Nog een is ook even de ogen dichtknijpen(neerslaan) en dan arrogant wegkijken als ze je aanstaart. Dit crëëert een band van gelijkheid en samenhorigheid
Succes ermee, gaat jullie beslist lukken.
En ik weet dat katten nooit kunnen vermenselijken. Maar ik dacht in mijn prrrrrrrrrt krrrrrrrrrt en kek gedrag dat ik de poezentaal sprak., not.
Leuk trouwens om te vermelden, jouw naamgenoot adviseerde mijn dochter om Koukla te pamperen, daar ze toch een soort van surrogaat moeder is. Dus kattemelk geven in een flesje, lekker verwennen etc etc.
En over onze "foutjes".... ik voel me als een lul met vingers. Vooral die spiegel zit me dwars, dat had ik toch kunnen weten.
Maar wel leuk dat ik hier m'n ei kwijt kan en mensen meedenken en leven.
Voor iedereen.
Deliana, ik heb met ver- en bewondering je verhaal gelezen. Wat moet dat moeilijk zijn om zo'n bemind beestje te zien veranderen in iets waar je bang voor moet zijn. Ik hoop dat de gedragstherapie jullie allemaal (poes incluis) weer een beetje gelukkiger maakt.
Ik vroeg me twee dingen af nav. je verhaal over Koukla's gedrag Je hebt het over elleboogjes onder haar lichaam als ze ligt en over het recht aankijken door haar. Ik was gewoon even benieuwd wat die gedragingen dan zouden betekenen (ik weet niet of ik duidelijk voor ogen heb wat je met die elleboog-ligging bedoelt, misschien wil je dat nog uitleggen).
Dat recht aankijken deed een inmiddels overleden kat van mij ook altijd heel erg. Sommige mensen vonden dat eng. Maar het was een pure lieverd en wij waren er al helemaal aan gewend. Ze is heel oud geworden en is tevreden soezend de dood in gegaan. Ik kan me haast niet voorstellen dat het aankijken bij haar iets naars vertegenwoordigde, maar jouw verhaal maakt me wel nieuwsgierig.
Succes met Koukla (mooie naam trouwens! )
Ik vroeg me twee dingen af nav. je verhaal over Koukla's gedrag Je hebt het over elleboogjes onder haar lichaam als ze ligt en over het recht aankijken door haar. Ik was gewoon even benieuwd wat die gedragingen dan zouden betekenen (ik weet niet of ik duidelijk voor ogen heb wat je met die elleboog-ligging bedoelt, misschien wil je dat nog uitleggen).
Dat recht aankijken deed een inmiddels overleden kat van mij ook altijd heel erg. Sommige mensen vonden dat eng. Maar het was een pure lieverd en wij waren er al helemaal aan gewend. Ze is heel oud geworden en is tevreden soezend de dood in gegaan. Ik kan me haast niet voorstellen dat het aankijken bij haar iets naars vertegenwoordigde, maar jouw verhaal maakt me wel nieuwsgierig.
Succes met Koukla (mooie naam trouwens!
)
Snobs have more fun!
KLIK!
KLIK!
Ellenboogjes, kan zo snel niet een foto vinden, is dat de kat op haar buik ligt met haar voorpootjes onder haar borst gebogen. Mij is altijd verteld dat dat een uiting is van "ik ben senang, voel me lekker". Mij werd door de therapeute verteld dat het op buikklachten kon wijzen en angst, onzekerheid.quote:Op woensdag 25 juni 2008 23:46 schreef Duderinnetje het volgende:
Deliana, ik heb met ver- en bewondering je verhaal gelezen. Wat moet dat moeilijk zijn om zo'n bemind beestje te zien veranderen in iets waar je bang voor moet zijn. Ik hoop dat de gedragstherapie jullie allemaal (poes incluis) weer een beetje gelukkiger maakt.
Ik vroeg me twee dingen af nav. je verhaal over Koukla's gedrag Je hebt het over elleboogjes onder haar lichaam als ze ligt en over het recht aankijken door haar. Ik was gewoon even benieuwd wat die gedragingen dan zouden betekenen (ik weet niet of ik duidelijk voor ogen heb wat je met die elleboog-ligging bedoelt, misschien wil je dat nog uitleggen).
Dat recht aankijken deed een inmiddels overleden kat van mij ook altijd heel erg. Sommige mensen vonden dat eng. Maar het was een pure lieverd en wij waren er al helemaal aan gewend. Ze is heel oud geworden en is tevreden soezend de dood in gegaan. Ik kan me haast niet voorstellen dat het aankijken bij haar iets naars vertegenwoordigde, maar jouw verhaal maakt me wel nieuwsgierig.
Succes met Koukla (mooie naam trouwens!
Het in de ogen kijken, ik deed niets anders en nu nog heb er moeite mee om het niet te doen. De therapeute gaf als voorbeel Bokito. Die aap was getergd door een mens die hem aankeek. Van alle dieren is er maar zijn is er maar een die elkaar in de ogen kijkt, en dat is de mens. Bij alle dieren is aankijken een vorm van provocatie, het gevecht aan willen gaan, kortom uitdagen.
Ik heb ook altijd mijn katten aangekeken, en dit is ook best moeilijk om het nu niet meer te doen.
Maar goed, dit is de theorie van de gedragsdeskunige.
Ik kende deze theorieën niet, wel interessant! Van de elleboogjes en de buikklachten stemt me droevig: al mijn katten buikpijn! Maar ik denk dat het wel meevalt. Heb je hier nog verdere onderbouwing voor gekregen? (gewoon benieuwd naar de gedachte erachter.) Dank je wel voor de toelichting. Bij een aantal katten die ik heb gehad herken ik dat aankijk-gedrag wel als problematisch. Bij een heel aantal ook niet. Maar katten zijn natuurlijk ook niet allemaal hetzelfde en dat maakt ze juist zo leuk en maf en mooi.quote:Op donderdag 26 juni 2008 00:14 schreef Deliana het volgende:
[..]
Ellenboogjes, kan zo snel niet een foto vinden, is dat de kat op haar buik ligt met haar voorpootjes onder haar borst gebogen. Mij is altijd verteld dat dat een uiting is van "ik ben senang, voel me lekker". Mij werd door de therapeute verteld dat het op buikklachten kon wijzen en angst, onzekerheid.
Het in de ogen kijken, ik deed niets anders en nu nog heb er moeite mee om het niet te doen. De therapeute gaf als voorbeel Bokito. Die aap was getergd door een mens die hem aankeek. Van alle dieren is er maar zijn is er maar een die elkaar in de ogen kijkt, en dat is de mens. Bij alle dieren is aankijken een vorm van provocatie, het gevecht aan willen gaan, kortom uitdagen.
Ik heb ook altijd mijn katten aangekeken, en dit is ook best moeilijk om het nu niet meer te doen.
Maar goed, dit is de theorie van de gedragsdeskunige.
Ik vind het boeiende materie en ik hoop dat je ons op de hoogte houdt hier!
Snobs have more fun!
KLIK!
KLIK!
meeleespost... klinkt afgrijselijk dat je zo bang bent voor je kat waar je ook zo dol op bent... vind het heel goed dat jullie zo'n expert bijgehaald hebben en hoop echt dat het gaat veranderen...
die elleboogjes dacht ik ook over na: onze kat ligt weleens op zijn buik, met zijn poten voor zich uitgestrekt, of alleen zijn onderarmen (ja ehm hoe heet dat?) voor zich uit en de rest dus onder zich... bedoel je zoiets? Hij is dan wel alert enzo (hij is wat nerveuzig vooral als er iemand anders hem benadert dan ikzelf) en zo lag hij ook veel toen hij in t pension geweest was (ook met zijn achterpoten heel vreemd: ren -klaar noemden we het maar)..... maar dat is er snel weer af gegaan ..
(maar meestal liggen ze, allebei, als dweilen... alsof ze neergesmakt zijn als een plumpudding of op hun rug..)
die elleboogjes dacht ik ook over na: onze kat ligt weleens op zijn buik, met zijn poten voor zich uitgestrekt, of alleen zijn onderarmen (ja ehm hoe heet dat?) voor zich uit en de rest dus onder zich... bedoel je zoiets? Hij is dan wel alert enzo (hij is wat nerveuzig vooral als er iemand anders hem benadert dan ikzelf) en zo lag hij ook veel toen hij in t pension geweest was (ook met zijn achterpoten heel vreemd: ren -klaar noemden we het maar)..... maar dat is er snel weer af gegaan ..
(maar meestal liggen ze, allebei, als dweilen... alsof ze neergesmakt zijn als een plumpudding
of op hun rug..)
♥ ♥ 13-08-2002 ♥ ♥
Ik snap wat je voelt, ook ik wordt er droevig van. Ellegboogjes is zoals je zelf pijn hebt en je armen om jezelf heen slaat of om je buik. Ook een staart (volgens haar he, dus niet van mij) die heel erg strak om het lijf ligt is een uiting van pijn. Ga maar na hoe mensen reageren op pijn.quote:Op donderdag 26 juni 2008 00:28 schreef Duderinnetje het volgende:
[..]
Ik kende deze theorieën niet, wel interessant! Van de elleboogjes en de buikklachten stemt me droevig: al mijn katten buikpijn! Maar ik denk dat het wel meevalt. Heb je hier nog verdere onderbouwing voor gekregen? (gewoon benieuwd naar de gedachte erachter.) Dank je wel voor de toelichting. Bij een aantal katten die ik heb gehad herken ik dat aankijk-gedrag wel als problematisch. Bij een heel aantal ook niet. Maar katten zijn natuurlijk ook niet allemaal hetzelfde en dat maakt ze juist zo leuk en maf en mooi.
Ik vind het boeiende materie en ik hoop dat je ons op de hoogte houdt hier!
En ook ik heb heel wat katten gehad, niet alleen hier, maar ook in Griekenland, en dit is gewoon een heel nieuw iets.
Maar betekent dat ellenbogen gedoe per definitie iets negatiefs of verschilt dat per kat? Ik dacht namelijk ook dat het betekende dat ze zich goed voelde. Wij hebben dan iets andere problemen met de poes, met name overgewicht. Ondanks dieetvoer en sinds een paar weken een automatische diervoederapparaat waardoor ze regelmatiger eet valt ze maar niet afquote:Op donderdag 26 juni 2008 00:14 schreef Deliana het volgende:
[..]
Ellenboogjes, kan zo snel niet een foto vinden, is dat de kat op haar buik ligt met haar voorpootjes onder haar borst gebogen. Mij is altijd verteld dat dat een uiting is van "ik ben senang, voel me lekker". Mij werd door de therapeute verteld dat het op buikklachten kon wijzen en angst, onzekerheid.
No one can make you feel inferior without your consent - Eleanor Roosevelt
Elleboogjes dus gevouwen onder de borst. En op hun rug liggen, buik lekker aaibaar in de lucht, is volgens de boeken en de deskundige het ultieme gebaar van "ik voel me lekker en veilig hier". Dus jij hebt gewoon lekkere donsballen in huis.quote:Op donderdag 26 juni 2008 00:35 schreef DarkElf het volgende:
meeleespost... klinkt afgrijselijk dat je zo bang bent voor je kat waar je ook zo dol op bent... vind het heel goed dat jullie zo'n expert bijgehaald hebben en hoop echt dat het gaat veranderen...
die elleboogjes dacht ik ook over na: onze kat ligt weleens op zijn buik, met zijn poten voor zich uitgestrekt, of alleen zijn onderarmen (ja ehm hoe heet dat?) voor zich uit en de rest dus onder zich... bedoel je zoiets? Hij is dan wel alert enzo (hij is wat nerveuzig vooral als er iemand anders hem benadert dan ikzelf) en zo lag hij ook veel toen hij in t pension geweest was (ook met zijn achterpoten heel vreemd: ren -klaar noemden we het maar)..... maar dat is er snel weer af gegaan ..
(maar meestal liggen ze, allebei, als dweilen... alsof ze neergesmakt zijn als een plumpudding
Ja dat dacht ik al... hij doet ook alleen zo als er vreemden zijn of als iemand (ik ook) een hele onverwachte beweging maakt.. en hij vlucht altijd (ook voor onweer enzo).. en dan ligt hij ook zo...quote:Op donderdag 26 juni 2008 00:45 schreef Deliana het volgende:
[..]
Elleboogjes dus gevouwen onder de borst. En op hun rug liggen, buik lekker aaibaar in de lucht, is volgens de boeken en de deskundige het ultieme gebaar van "ik voel me lekker en veilig hier". Dus jij hebt gewoon lekkere donsballen in huis.
maar 9 van de 10 keer is t een lobbes idd, en die pers helemaal..
Ben echt heel benieuwd hoe de vorderingen zullen gaan met Koukla!
♥ ♥ 13-08-2002 ♥ ♥
Nee, het zou kunnen wijzen op,...........maar hoeft niet. Lees de site van de poezenfluisteraar eens en check het forum. Er gaat een wereld voor je open. En leg je vraag daar neer. Er zijn veel mensen daar die ervaring hebben met, en kennis van zaken hebben.quote:Op donderdag 26 juni 2008 00:44 schreef geppie het volgende:
[..]
Maar betekent dat ellenbogen gedoe per definitie iets negatiefs of verschilt dat per kat? Ik dacht namelijk ook dat het betekende dat ze zich goed voelde. Wij hebben dan iets andere problemen met de poes, met name overgewicht. Ondanks dieetvoer en sinds een paar weken een automatische diervoederapparaat waardoor ze regelmatiger eet valt ze maar niet af
Als "baasje" sta je toch vaak voor zaken van ................. en wat nu.
Ik ben niet de deskundige, kan alleen maar vertellen over wat er hier gebeurd. En ik denk dat heel wat mensen hier wat aan kunnen hebben.quote:Op donderdag 26 juni 2008 00:50 schreef DarkElf het volgende:
[..]
Ja dat dacht ik al... hij doet ook alleen zo als er vreemden zijn of als iemand (ik ook) een hele onverwachte beweging maakt.. en hij vlucht altijd (ook voor onweer enzo).. en dan ligt hij ook zo...
maar 9 van de 10 keer is t een lobbes idd, en die pers helemaal..
Ben echt heel benieuwd hoe de vorderingen zullen gaan met Koukla!
Bedankt voor je reactie! Ik hoop dat het snel beter gaat met Koukla en dat jij je vertrouwen terugwint zodat je niet meer bang bent voor haar.
Zal morgen ff op die site kijken.
Zal morgen ff op die site kijken.
No one can make you feel inferior without your consent - Eleanor Roosevelt
* kyraaa herkent het met dat aankijken
Kyra kijkt me altijd met verliefde ogen aan, maar Kimsy draait altijd haar hoofd weg. Ik vond het altijd vreemd. Mja, zal haar niet meer aankijken. Bespaar de poes het trauma.
Kyra kijkt me altijd met verliefde ogen aan, maar Kimsy draait altijd haar hoofd weg. Ik vond het altijd vreemd. Mja, zal haar niet meer aankijken. Bespaar de poes het trauma.
dat denk ik zeker...quote:Op donderdag 26 juni 2008 00:55 schreef Deliana het volgende:
[..]
En ik denk dat heel wat mensen hier wat aan kunnen hebben.
♥ ♥ 13-08-2002 ♥ ♥
Ik ben vandaag al super stoer geweest. In overleg met mijn dochter ben ik alleen de poezenkamer ingestapt, en terwijl ik Koukla lief toesprak, deed ik het lampje aan.quote:Op donderdag 26 juni 2008 00:56 schreef geppie het volgende:
Bedankt voor je reactie! Ik hoop dat het snel beter gaat met Koukla en dat jij je vertrouwen terugwint zodat je niet meer bang bent voor haar.
Zal morgen ff op die site kijken.
Vervolgings had ik zoierts van, laten we kleine stapjes nemen. Met andere woorden, doe de deur van haar kamer open. Hebben we gedaan, ging goed, maar was ook eng voor mij. Niet alleen de kat zit in therapie, maar ik heb ook wel wat hulp nodig.
Maar we hebben goede hoop, en de reakties hier helpen me ook.
Onze huidige elleboogjes-kat ligt de andere helft van de tijd op haar rug, buik in de lucht.quote:Op donderdag 26 juni 2008 00:45 schreef Deliana het volgende:
[..]
Elleboogjes dus gevouwen onder de borst. En op hun rug liggen, buik lekker aaibaar in de lucht, is volgens de boeken en de deskundige het ultieme gebaar van "ik voel me lekker en veilig hier". Dus jij hebt gewoon lekkere donsballen in huis.
Ongedurige krengen zijn het, katten.
Ik ga er maar vanuit dat ze dus soms onzeker en soms senang is. Ik heb met die verhouding ook vrede, gezien haar verleden. Maar ik onthou wat jij hier post zeker voor toekomstige asielkatten. Leerzaam topic!
Snobs have more fun!
KLIK!
KLIK!
Jeetje wat een berg nieuwe informatie zeg! Wellicht is het dan toch niet medisch, gelukkig maar.
Dat aankijken heeft mijn vriend (hij is wel opgegroeid met katten, ik niet) me wel eens verteld, maar ik vergeet het ook meestal. Het zit tenslotte in je als mens dat je anderen aankijkt en dus ook je huisdier! Alleen wanneer ik met een nieuwe kat in contact kom en echt bezig ben met de kennismaking denk ik er aan. Dan ga ik, zoals hij me dat uitgelegd heeft op mijn hurken zitten en dan sla ik mijn ogen neer. Wanneer ik wel even wil zien wat de kat in kwestie doet knijp ik mijn ogen toe en draai ik ook weer snel mijn hoofd weg.
Hier moet ik thuis misschien vaker aan denken. Mijn kat is echt een schat, een theemuts zeg maar. Hij ligt over het algemeen ergens in huis languit uitgestrekt. Vaak op zijn zij zodat je precies bij zijn buikje kan. Hij komt alleen zelden op schoot. En als hij al bij iemand op schoot gaat zitten is het niet bij mij. Wanneer hij aandacht wil van mij gaat hij naast me liggen. Misschien ben ik wel te nieuwschierig elke keer als hij in de buurt komt of hij het nu wel aandurft en kijk ik dan te veel naar hem!
Ook heb je me er van bewust gemaakt dat ik weinig plekjes in huis heb die alleen van Fred (mijn kat) zijn. Daar moet ik over de komende periode maar eens verandering in brengen.
Wat fijn trouwens dat je hier alles wilt delen en dat je ook je "fouten" zo durft toe te geven! Ik blijf dit zeker volgen.
Dat aankijken heeft mijn vriend (hij is wel opgegroeid met katten, ik niet) me wel eens verteld, maar ik vergeet het ook meestal. Het zit tenslotte in je als mens dat je anderen aankijkt en dus ook je huisdier! Alleen wanneer ik met een nieuwe kat in contact kom en echt bezig ben met de kennismaking denk ik er aan. Dan ga ik, zoals hij me dat uitgelegd heeft op mijn hurken zitten en dan sla ik mijn ogen neer. Wanneer ik wel even wil zien wat de kat in kwestie doet knijp ik mijn ogen toe en draai ik ook weer snel mijn hoofd weg.
Hier moet ik thuis misschien vaker aan denken. Mijn kat is echt een schat, een theemuts zeg maar. Hij ligt over het algemeen ergens in huis languit uitgestrekt. Vaak op zijn zij zodat je precies bij zijn buikje kan. Hij komt alleen zelden op schoot. En als hij al bij iemand op schoot gaat zitten is het niet bij mij. Wanneer hij aandacht wil van mij gaat hij naast me liggen. Misschien ben ik wel te nieuwschierig elke keer als hij in de buurt komt of hij het nu wel aandurft en kijk ik dan te veel naar hem!
Ook heb je me er van bewust gemaakt dat ik weinig plekjes in huis heb die alleen van Fred (mijn kat) zijn. Daar moet ik over de komende periode maar eens verandering in brengen.
Wat fijn trouwens dat je hier alles wilt delen en dat je ook je "fouten" zo durft toe te geven! Ik blijf dit zeker volgen.
Als een kat zijn behoefte op mijn bed doet dan is dat schijten en zeiken en is dat niet leuk, is dat wel degelijk een erg groot probleem wat mij betrefd.quote:Op woensdag 25 juni 2008 22:19 schreef Deliana het volgende:
[..]
Haar behoefte op mijn bed doen, was dus ook niet het probleem. (mijn donsbal zeikt en schijt niet, maar doet haar behoefte).
Het is gewoon vervelend dat er al zo lang misverstanden zijn over hoe ga ik om met de kat. En als jij bezig bent met herplaatsen van katten, dan raad ik je aan om je eerst in te lezen en te verdiepen in de materie.
Plantenspuiit, een ratelend blikje met muntjes is dus niet een oplossing.
Google even op de naam van de therapeute, en dan kun je zien dat ze al 25 jaar bezig is met deze shit.
En jouw advies, kop en kont, natte enge ruimte (badkamer). Haar reaktie, ja komt erodome dan persoonlijk de kat weer los laten uit die enge ruimte...............
Maar goed, doe maar zo, maar denk eens na, wat ga je doen als de kat weer op het hoofd van je dochter zit?
Ga je dan lief poesje kirren en wachten tot ze klaar is, of ga je zeggen tot hier en niet verder, om de verdere omgang wel zo op te pakken zoals gezegd is?
Ik heb het namelijk alleen over de agressie in deze, als de kat aanvalt ben je wat mij betrefd knettergek als je dat geen halt toeroept, als je daar niets aan doet, ga jij maar lekker negeren met ee kat op je hoofd die je ogen uit probeert te krabben.
En ja hoor, ik kom die kat weer loslaten, no prob, gewoon even apart zetten, in de sop laten gaarkoken, laten kalmeren en daarna valt er weer gewoon te praten met elkaar, je doet ook geen pijn of wat dan ook, dat is uit den boze, je zet alleen een stop op agresssief gedrag, je stopt de aanval, zorgt dat je eigen vel intact blijft, de ogen in het hoofd van je dochter blijven.
Ik heb heel wat katten hier gehad die echt agressief waren, die al heel wat mensen te pakken hadden genomen en die voor de keuze spuitje of heropvoeding stonden, als ik daar niet had gereageerd op die agressie dan was het nooit goedgekomen.
Verder geef je de kat vooral erg veel ruimte, neem je het gedrag verder niet kwalijk, je blijft niet narrig of wat dan ook, heel ontspannen verder, alleen wel een reactie op agressie omdat je anders op ten duur gewoon echt gevaar loopt, want god weet dat ik liever een boze hond tegenover me heb dan een kat die echt helemaal door het lint gaat.
Maar komt zij de kat van het hoofd van je dochter afha;en met poesje lief en alles?
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Dit is een waarheid als een koe, merk je dat je toch aankijkt omdat je dat gewent bent, geef dan een hele vette knipoog, of knipper heel duidelijk met beide ogen, dat is de manier waarop katten die elkaar in degaten willen blijven houden spanning breken.quote:Op donderdag 26 juni 2008 00:14 schreef Deliana het volgende:
[..]
Ellenboogjes, kan zo snel niet een foto vinden, is dat de kat op haar buik ligt met haar voorpootjes onder haar borst gebogen. Mij is altijd verteld dat dat een uiting is van "ik ben senang, voel me lekker". Mij werd door de therapeute verteld dat het op buikklachten kon wijzen en angst, onzekerheid.
Het in de ogen kijken, ik deed niets anders en nu nog heb er moeite mee om het niet te doen. De therapeute gaf als voorbeel Bokito. Die aap was getergd door een mens die hem aankeek. Van alle dieren is er maar zijn is er maar een die elkaar in de ogen kijkt, en dat is de mens. Bij alle dieren is aankijken een vorm van provocatie, het gevecht aan willen gaan, kortom uitdagen.
Ik heb ook altijd mijn katten aangekeken, en dit is ook best moeilijk om het nu niet meer te doen.
Maar goed, dit is de theorie van de gedragsdeskunige.
Als ze boos is, geef haar altijd ruimte om weg te gaan, dat voorkomt aanvallen, maar wat mij betrefd, zet ee grens bij echte agressie op het mens gericht(dus niet een dreiging, maar echt aanvallen).
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Ik snap sommige dingen echt niet, bij mezelf denk ik dan: Daar heb je toch gezond verstand voor?
In ogen kijken is iets heel bekends in Dierenwereld, Bokito iemand? Dat geld ook voor honden, katten en vele andere dieren. In ogen kijken is een dreiging.
Veel van de dingen die je therapeut noemt, vind ik toch wel een doh momentje hoor... Maar er zit ook iets niet lekker met jou. Dat je je dier niet de les leest wanneer deze agressie toont kan ik echt niet met de pet bij. Heb het eens met onze Nimo gehad dat hij uithaalde naar me, hij heeft mooi direct met zijn kop op de vloer gedrukt gelegen en een minuut lang moeten horen: FOEI! STOUT! En nooit meer heeft hij iets in zijn kop gehaald. Agressie vanuit gezeldschaps dieren kan en mag je nooit tolleren en mag je niet bang voor zijn.
Waar ik ook niet bij kan is dat je bang in je slaapkamer gaat zitten met een wijntje.
Ten eerste geef je aan dat het tussen 3-7 uur was en je dus op een raar moment van de dag gaat drinken, je zoekt je toevlucht tot drank. Waarom?
Ten tweede hoor je actief betrokken te zijn bij je kat en niet een ander het vuile werk op te laten knappen. Maar dat is misschien mijn eigen instelling.
Ook dit gedrag kan ik niet helemaal plaatsen:
"Als ik alleen thuis ben, en Koukla gaat weer zo ontzettend dreigend mauwen omdat ze de vuilniswagen buiten hoort, dan ontvlucht ik zelfs mijn huis en ga bij de buren zitten."
Je laat je je eigen huis toch niet uit jagen?
Misschien dat het komt door het nest waarin ik opgegroeid ben (vader trainde politie en beveiligings honden), waarin agressie naar verzorgens per direct en genadeloos afgestraft werd. Nu vind ik een dier de tyfus in schoppen te ver gaan, maar discipline is niets mis mee.
[ Bericht 8% gewijzigd door #ANONIEM op 26-06-2008 14:04:21 ]
In ogen kijken is iets heel bekends in Dierenwereld, Bokito iemand? Dat geld ook voor honden, katten en vele andere dieren. In ogen kijken is een dreiging.
Veel van de dingen die je therapeut noemt, vind ik toch wel een doh momentje hoor... Maar er zit ook iets niet lekker met jou. Dat je je dier niet de les leest wanneer deze agressie toont kan ik echt niet met de pet bij. Heb het eens met onze Nimo gehad dat hij uithaalde naar me, hij heeft mooi direct met zijn kop op de vloer gedrukt gelegen en een minuut lang moeten horen: FOEI! STOUT! En nooit meer heeft hij iets in zijn kop gehaald. Agressie vanuit gezeldschaps dieren kan en mag je nooit tolleren en mag je niet bang voor zijn.
Waar ik ook niet bij kan is dat je bang in je slaapkamer gaat zitten met een wijntje.
Ten eerste geef je aan dat het tussen 3-7 uur was en je dus op een raar moment van de dag gaat drinken, je zoekt je toevlucht tot drank. Waarom?
Ten tweede hoor je actief betrokken te zijn bij je kat en niet een ander het vuile werk op te laten knappen. Maar dat is misschien mijn eigen instelling.
Ook dit gedrag kan ik niet helemaal plaatsen:
"Als ik alleen thuis ben, en Koukla gaat weer zo ontzettend dreigend mauwen omdat ze de vuilniswagen buiten hoort, dan ontvlucht ik zelfs mijn huis en ga bij de buren zitten."
Je laat je je eigen huis toch niet uit jagen?
Misschien dat het komt door het nest waarin ik opgegroeid ben (vader trainde politie en beveiligings honden), waarin agressie naar verzorgens per direct en genadeloos afgestraft werd. Nu vind ik een dier de tyfus in schoppen te ver gaan, maar discipline is niets mis mee.
[ Bericht 8% gewijzigd door #ANONIEM op 26-06-2008 14:04:21 ]
Als meneertje naar aandacht vraagtquote:Maar betekent dat ellenbogen gedoe per definitie iets negatiefs of verschilt dat per kat?
%20(WinCE).jpg)
en het naar zijn inziens niet snel genoeg krijgt
%20(WinCE).jpg)
gaat ie zo in m'n blikveld zitten mokken..
%20(Small)%20(WinCE).jpg)
Maar ik zie hem ook wel eens zo op de vensterbank zitten of op het dak om alles goed te kunnen overzien en dan geeft ie echt geen ontevreden indruk. Het zal ook een beetje met de situatie samenhangen waarin ze dit gedrag vertonen. Dus mijns inziens niet per definitie negatief, maar dat weet natuurlijk alleen maar de kat het beste..
Ik ben de bron van haar angst en stress aan het behandelen, de agressie komt vanuit daar. En dat doe ik liever met adviezen van een gedragstherapeute, dan van iemand op een forum die toevallig ook katten heeft. Het vervelende is dat je adviezen geeft die de angst en stress juist vermeerderen, dit is ook na te lezen in de boeken van Vicky Halls.quote:
Voorlopig kan ze niets doen, want ze zit op haar eigen kamer met allemaal leuk en spannend nieuw speelgoed en een kalmerende verdamper. En stapje voor stapje proberen we haar weer lekker in haar vel te laten voelen.
Stout heb ik heel vaak met een bepaalde toon gezegd, en dat is juist verkeerd volgens de deskundige, o.a. hiermee werd de angst en stress van mijn poes gevoed.quote:Op donderdag 26 juni 2008 13:58 schreef Aneurism het volgende:
[quote]
Veel van de dingen die je therapeut noemt, vind ik toch wel een doh momentje hoor... Maar er zit ook iets niet lekker met jou. Dat je je dier niet de les leest wanneer deze agressie toont kan ik echt niet met de pet bij. Heb het eens met onze Nimo gehad dat hij uithaalde naar me, hij heeft mooi direct met zijn kop op de vloer gedrukt gelegen en een minuut lang moeten horen: FOEI! STOUT! En nooit meer heeft hij iets in zijn kop gehaald. Agressie vanuit gezeldschaps dieren kan en mag je nooit tolleren en mag je niet bang voor zijn.
Jij vind het een raar moment, ik niet. En je bent ook nog eens die vieze sigaretten vergeten.quote:Waar ik ook niet bij kan is dat je bang in je slaapkamer gaat zitten met een wijntje.
Ten eerste geef je aan dat het tussen 3-7 uur was en je dus op een raar moment van de dag gaat drinken, je zoekt je toevlucht tot drank. Waarom?
De kat is van mijn dochter, die haar ook mee gaat nemen naar haar eigen nieuwe woning eind augustus. Als het mijn beest was, had ik haar in laten slapen. Kun je ook terug lezen in de andere berichten van mij.quote:Ten tweede hoor je actief betrokken te zijn bij je kat en niet een ander het vuile werk op te laten knappen. Maar dat is misschien mijn eigen instelling.
Voor de rest kan ik er niet veel mee.
Update over mijn kat:
Of hij heeft besloten dat ik eindelijk veilig ben, of hem niet aankijken werkt, maar Fred heeft is vanavond al 2 keer bij me op schoot geklommen! En een van die keren is hij zelfs even lekker gaan liggen!!
Of hij heeft besloten dat ik eindelijk veilig ben, of hem niet aankijken werkt, maar Fred heeft is vanavond al 2 keer bij me op schoot geklommen! En een van die keren is hij zelfs even lekker gaan liggen!!
Ik weet niet of het door het oogcontact komt, misschien ben je wel ineens anders naar Fred gaan kijken en is je houding naar hem toe ook veranderd. Maar wel leuk om te lezenquote:Op donderdag 26 juni 2008 21:56 schreef Hekates het volgende:
Update over mijn kat:
Of hij heeft besloten dat ik eindelijk veilig ben, of hem niet aankijken werkt, maar Fred heeft is vanavond al 2 keer bij me op schoot geklommen! En een van die keren is hij zelfs even lekker gaan liggen!!
Men moet zich niet blindstaren op een enkel maniertje, je moet naar het totaal kijken, maakt de kat een indruk het onbehagelijk te hebben, is hij wat stekelig(haren die uitstaan, die niet zo zacht en soepel zijn als normaal), hoe legt hij zijn staart, hoe gaat hij liggen, hoe beweegt hij enz enz enz enz enz enz...quote:Op donderdag 26 juni 2008 16:32 schreef Watuntrik het volgende:
[..]
Als meneertje naar aandacht vraagt
[ afbeelding ]
en het naar zijn inziens niet snel genoeg krijgt
[ afbeelding ]
gaat ie zo in m'n blikveld zitten mokken..
[ afbeelding ]
Maar ik zie hem ook wel eens zo op de vensterbank zitten of op het dak om alles goed te kunnen overzien en dan geeft ie echt geen ontevreden indruk. Het zal ook een beetje met de situatie samenhangen waarin ze dit gedrag vertonen. Dus mijns inziens niet per definitie negatief, maar dat weet natuurlijk alleen maar de kat het beste..
Sommige dingen, zoals deze houding, kunnen wijzen op problemen in het lijf, maar alleen als het in combi met andere dingen is, het kan ook ik zit te mokken betekenen en zelfs ik lig gewoon lekker zo nu.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Tuurlijk moet je proberen de bron aan te pakken, maar geloof me in 1 ding, zo'n kijk mij eens drol op je bed heeft niets met angst te maken.quote:Op donderdag 26 juni 2008 17:12 schreef Deliana het volgende:
[..]
Ik ben de bron van haar angst en stress aan het behandelen, de agressie komt vanuit daar. En dat doe ik liever met adviezen van een gedragstherapeute, dan van iemand op een forum die toevallig ook katten heeft. Het vervelende is dat je adviezen geeft die de angst en stress juist vermeerderen, dit is ook na te lezen in de boeken van Vicky Halls.
Voorlopig kan ze niets doen, want ze zit op haar eigen kamer met allemaal leuk en spannend nieuw speelgoed en een kalmerende verdamper. En stapje voor stapje proberen we haar weer lekker in haar vel te laten voelen.
Onder je bed, in je kasten, tussen je schoenen, onder het aanrecht, ja dat had allemaal onzekerheid kunnen zijn, maar midden op je bed, zo van kijk mij eens even ontzettend de smoor erin hebben is geen onzekerheid.
Zo open en bloot en dan ook nog eens op je bed(terwijl de kat heel goed weet dat dat je slaapplek is!), dat durft een bange kat echt niet aan.
Dit is gewoon een teken dat de kat ergens echt ontzettend de smoor over in heeft, echt vindt dat dat veranderd moet worden, aan jou de vraag of de kat een redelijke vraag neerlegt of niet
Wat niet zegt dat de kat verder niet onzeker is, aanvallen vanuit een kat komen eigenlijk nooit uit wat anders dan provocatie in de ogen van de kat, ik heb nog nooit een kat om andere redenen zien aanvallen en ik heb nog nooit meegemaakt dat je een kattenaanval niet vrij simpel kan voorkomen door provocatie weg te nemen, maar ook door grensen te stellen van tot hier en niet verder, soms is een kat gewoonweg onredelijk en mag er best gezegd worden genoeg!
Het is niet meer dan ruimte bieden, niet aankijken, als je ziet dat er grote spanning is gewoon rustig blijven, vooral dat rustig blijven is zooooooooooo belangerijk.
Je bent bang voor je eigen kat, moet jezelf moed inpraten om bij haar de kamer in te gaan, helowwwwwwwww, verman je eens, het is een monstertje, maar het is maar een kat hoor.
Zolang jij zo bang blijft gaat het niet direct goedkomen, want de kat spiegelt jouw gewoon in deze.
Adem in en adem uit, weet dat je aanvallen goed kan voorkomen door gewoon kalm te zijn in jezelf, ruimte om te vluchten te geven, niet recht aan te kijken, ondertussen wat te zingen zachtjes, of te kletsen en vooral niet te panisch zijn met wat je doet, geen schrikreactie(snelle bewegingen) e.d.
Hou je aan die regels en een bange kat valt je gewoonweg niet aan, het zijn basisregels die voor zo'n beetje alle bange dieren gelden, met vluchtruimte en zonder directe provocatie is er geen rede tot aanvallen, uit bangheid vallen ze alleen aan als ze denken niet weg te kunnen.
Maar goed, volgens mij heb jij een nogal wispelturig wezentje in huis die aan de ene kant best wat dominatie kent, maar aan de andere kant die onzekerheid, wat een nogal vlambaar goedje maakt in een kat.
Het is duidelijk ook een kat met veel energie, dat straalt al van de foto af, heb je dingen als krabpalen in huis staan, veel speeltjes, speel je zelf ook me de kat, heeft de kat hoge plekken waar ze heen kan, heerlijk veilig en zo lekker om te bewegen?
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Misschien zijn er wel meerdere visies mogelijk, net zoals in de mensen-psychologie. En TS kiest er nu voor het met deze therapeut te proberen. Mooi toch. Als dat wat oplevert maakt het geen zier uit wat die kat nu precies wel of niet heeft gedacht toen hij zijn behoefte op bed deed. Ik geloof ook zo maar dat we daar nooit achter gaan komen.
Snobs have more fun!
KLIK!
KLIK!
Nou nee, hier zijn niet echt meerdere visie op te bedenken.
Je moet weten dat katten in princiepe hun behoefte verstoppen, behalve als het om de heer en meester van de buurt gaat, die legt hem open en bloot, een kijk mij eens drol.
Een onzekere kat zal nooit zo'n dominante uiting doen(nog een keer, op dat moment, katten zijn niet zo zwart/wit, het dier kan verder wel onzeker zijn).
Als jij een echte kijk mij eens drol tegenkomt op je bed dan is de kat erg boos op je, wil hij je laten weten dat er iets goed mis is en dat hij er ontzettend de smoor in heeft, of dat redelijk is in ons leven is een heel ander verhaal.
Maar er zit geen onzekerheid in de daad van een kijk mij eens drol op je kussen.
Ik heb zat bange katten ghad, ook met zndelijkheidsproblemen en overal, behalve op kijk mij eens plaatsen heb ik zooi op mogen ruimen, kijk mij eens drollen zijn te opvallend voor een bang dier die niet wil opvallen, die geen confrontatie aan wil gaan.
Je moet weten dat katten in princiepe hun behoefte verstoppen, behalve als het om de heer en meester van de buurt gaat, die legt hem open en bloot, een kijk mij eens drol.
Een onzekere kat zal nooit zo'n dominante uiting doen(nog een keer, op dat moment, katten zijn niet zo zwart/wit, het dier kan verder wel onzeker zijn).
Als jij een echte kijk mij eens drol tegenkomt op je bed dan is de kat erg boos op je, wil hij je laten weten dat er iets goed mis is en dat hij er ontzettend de smoor in heeft, of dat redelijk is in ons leven is een heel ander verhaal.
Maar er zit geen onzekerheid in de daad van een kijk mij eens drol op je kussen.
Ik heb zat bange katten ghad, ook met zndelijkheidsproblemen en overal, behalve op kijk mij eens plaatsen heb ik zooi op mogen ruimen, kijk mij eens drollen zijn te opvallend voor een bang dier die niet wil opvallen, die geen confrontatie aan wil gaan.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Alles wat je hierboven schrijft is een visie. Prima! Maar wel een visie. Een benadering. Een theorie. Want helemaal zeker weet je dit allemaal niet. Als jij met katten kon praten, was je wereldberoemd en wat ik zo van je curriculum vitae weet, ben je dat niet.quote:Op vrijdag 27 juni 2008 15:33 schreef erodome het volgende:
Nou nee, hier zijn niet echt meerdere visie op te bedenken.
Je moet weten dat katten in princiepe hun behoefte verstoppen, behalve als het om de heer en meester van de buurt gaat, die legt hem open en bloot, een kijk mij eens drol.
Een onzekere kat zal nooit zo'n dominante uiting doen(nog een keer, op dat moment, katten zijn niet zo zwart/wit, het dier kan verder wel onzeker zijn).
Als jij een echte kijk mij eens drol tegenkomt op je bed dan is de kat erg boos op je, wil hij je laten weten dat er iets goed mis is en dat hij er ontzettend de smoor in heeft, of dat redelijk is in ons leven is een heel ander verhaal.
Maar er zit geen onzekerheid in de daad van een kijk mij eens drol op je kussen.
Ik heb zat bange katten ghad, ook met zndelijkheidsproblemen en overal, behalve op kijk mij eens plaatsen heb ik zooi op mogen ruimen, kijk mij eens drollen zijn te opvallend voor een bang dier die niet wil opvallen, die geen confrontatie aan wil gaan.
Waarom mogen er geen verschillende benaderingen zijn? Whatever works for Deliana & kat.
Snobs have more fun!
KLIK!
KLIK!
Ik vind het zo super van je dat je hier aan werkt Deliana!! Wat je zelf ook schrijft, het is therapie voor jullie beide
Succes en ik blijf mee lezen
Succes en ik blijf mee lezen
Miauw
Op dinsdag 21 juni 2011 21:42 schreef Jajong het volgende: I stand corrected; ik zou nooit vreemdgaan, behalve als mijn vriendin zo dom zou zijn als Lips.
Op dinsdag 21 juni 2011 21:42 schreef Jajong het volgende: I stand corrected; ik zou nooit vreemdgaan, behalve als mijn vriendin zo dom zou zijn als Lips.
Kleine update. Het is idd therapie, voor ons allemaal.quote:Op vrijdag 27 juni 2008 21:23 schreef Lips het volgende:
Ik vind het zo super van je dat je hier aan werkt Deliana!! Wat je zelf ook schrijft, het is therapie voor jullie beide
Succes en ik blijf mee lezen
Koukla mag af en toe uit haar kamer, en dan gedragen we ons volgens de adviezen van de therapeute. Ook gaat mijn dochter vaak haar kamertje in om een tijdje met haar te besteden. De snoepjes en nieuwe speeltjes die ze mee neemt, krijgen dan geen aandacht. Koukla wil alleen maar knuffelen en vrijen.
Ik merk dat als ze haar uurtje los in huis heeft, dat ik ontzettend alert en op mijn hoede ben. En dat heeft zij ook door. Daar moet ik dus verandering in brengen. Niet makkelijk, maar ik weet wel waar het fout zit, en dat is al stap 1.
Morgen gaan we een mega speel/krab/klim ding ophalen van 1.82 hoog. Want dat was ook het advies van de deskundige, geef haar wat te doen. Verder hebben we zo'n tunnel gehaald en heel veel nieuw uitdagend speelgoed, o.a. een voedsel puzzel en een hengel.
Verder kregen we het advies dat mijn dochter zo veel mogelijk Koukla moet pamperen, geef maar een flesje met kattenmelk. En dat gaat goed. Volgens de deskundige ziet Koukla mijn dochter als haar surogaat moeder.
Kreeg vandaag ook bericht van de deskundige. Mij was verteld dat ik een verslag kreeg van het bezoek en een behandel plan. Wat ik heb gekregen zijn wat standaard documenten met "what to do's" o.a. als mijn kat bang is voor vuurwerk, als mijn kat op tafel of aanrecht springt en nog meer standaard angst gerelateerde info. Vond ik een beetje teleurstellend, ik had meer een verslag verwacht van wat ze hier heeft gezien en wat ze er van vind. En meer een persoonlijk advies van hoe nu verder.
Maar goed, we hebben best veel advies en tips gekregen tijdens het consul en ik heb er dan ook goede moed in. We doen het gewoon stapje voor stapje.
Ik kan me gewoon niet voorstellen dat die "elleboogjeshouding" een teken van iets negatiefs zou moeten zijn. Mijn kat doet dat constant en is zo relaxed als ik weet niet wat.
Misschien in de context van dit verhaal, maar zeker niet in het algemeen.
Succes verder. Ik volg dit met verbazing.
Misschien in de context van dit verhaal, maar zeker niet in het algemeen.
Succes verder. Ik volg dit met verbazing.
Ik heb geen semi-intelligente signature.
JoPiDo:"Volgens mij is Cutebutpsycho een raszeikwijf, ééntje die je als man absoluut links moet laten liggen."
JoPiDo:"Volgens mij is Cutebutpsycho een raszeikwijf, ééntje die je als man absoluut links moet laten liggen."
Wat ik er van weet, gaat het er om als ze de voorpoten onder het lichaam hebben liggen als ze met hun buik naar beneden liggen, niet als ze op hun zij of rug liggen. En vaak ligt de staart dan ook straks langs het lichaam.
We hebben geen foto's maar toen een van ons zijn kiesjes moest wisselen ging hij ook zo liggen, maar je ziet het dan ook wel verder aan je kat hoor. Hij keek op dat moment ook niet heel gelukkig uit.
Maar succes met de therapie!
We hebben geen foto's maar toen een van ons zijn kiesjes moest wisselen ging hij ook zo liggen, maar je ziet het dan ook wel verder aan je kat hoor. Hij keek op dat moment ook niet heel gelukkig uit.
Maar succes met de therapie!
Alleen in je dromen ben je vrij..
Pinterest: pinterest.com/jolandadj/
Pinterest: pinterest.com/jolandadj/
Nou nee, hier zijn geen verschillende banaderingen over, dit is hoe katten in elkaar zitten op dit ene gebied.quote:Op vrijdag 27 juni 2008 18:23 schreef Duderinnetje het volgende:
[..]
Alles wat je hierboven schrijft is een visie. Prima! Maar wel een visie. Een benadering. Een theorie. Want helemaal zeker weet je dit allemaal niet. Als jij met katten kon praten, was je wereldberoemd en wat ik zo van je curriculum vitae weet, ben je dat niet.
Waarom mogen er geen verschillende benaderingen zijn? Whatever works for Deliana & kat.
Alleen vanuit een domiante handeling wordt een drol open en bloot gelegd, alleen de alpha legt zijn drol open en bloot voor de andere katten om te zien, de rest terroriseerd de zandbak in de speeltuin...
In huis gaat dit ook op, een kijk mij drol is een teken dat de kat ergens heel erg vies de smoor in heeft, die kat kan verder ontzettend onzeker zijn, angstaanvallen vertonen en alles, maar dit ene teken is er geen van onzekerheid.
Het is alsof je zegt dat een zeer onderdanige hond die superonzeker is boven de pies van een zeer dominante en zekere hond probeert te plassen, dat gebeurt gewoon niet, dat is een confronatieding, iest wat gebruikt wordt om te confronteren.
Ik zeg niet dat de benadering die hier gebruikt wordt slecht is, ik zeg alleen dat een kijk mij eens drol, het onzindelijk zijn op je bed geen angst is, maar er ontzettend de smoor in hebben is, de kat die dat doet wil je iets vertellen en wel zo duidelijk dat je er niet omheen kan.
Sterker nog, ik zeg juist dat het een goede methode is om de kat weer een beetje normaal te maken, ik zet alleen vraatekens neer bij wat er gedaan wordt bij echte agressie,l bij een aanval dus(waar ik lief poesje kirren niet zo'n heel best idee vind) en ik zeg dat de onzindelijkheid op bed spreekt van alles behalve grote angst op dat moment.
Dus confrontatiedingen wegnemen zoals aankijken, maar ook angstig gedrag bij ts wegnemen(dat is een hele nare, daar kan je hele nare dingen mee oproepen), dus kalmheid inbrengen, ruimte om te vluchten voor de kat, eigen ruimte om rust erin te dwingen aan katten en mensenkant vind ik super.
Veel meer bewegingsvrijheid doormiddel van spelen en speeldingen, helemaal top, deze kat kan duidelijk aar ei niet kwijt, in combi met andere dingen geeft dat ee probleem, irritatielevels zijn te hoog, explosie te dichtbij.
Alles in teken van kat, flesjes geven, op je tenen lopen, aanvallen negeren, nee, dat zijn dingen die ik minder vind, andere methode, niet perse slecht, maar echt niet mijn ding.
Ik vind dat iemand gewoon moet kunnen leven, zonder een enorme lijst van voorwaarden voor het dier in kwestie omdat het anders aanvalt.
Ik leg een grens bij aanvallen, zet daar mijn poot stijf en stop het, dit geeft mij de ruimte om vrij te kunnen zijn in mijn omgeving, om op normale manier te kunnen werken met het dier en gewoon met de rest van het leven normaal door te kunnen.
Wat ts nodig heeft is wat meer zelfvertrouwen bij de kat, echt weten dat de kat niet zomaar zal aanvallen en wat mij betrefd weten dat een echte aanval gestopt kan worden, dat er een lijn getrokken kan worden.
Deze kat heeft echt we extra aandacht nodig, maa wat voora nodig is is wat meer kalmheid in het huis.
In mijn ogen zal teveel pamperen een ontzettend verwend kreng opleveren dat misschien wel zal leren dat krengig doen een goed middel is om te krijgen wat ze wil, zeker bij dat type katten zitten de klauwtjes al wat losser, zijn ze wat meer melodramatisch in de omgang, dat maakt het niet erg wat ze doen, maar je zal wel hier en daar een grensje moeten stellen.
Nu wat pamperen om de band wat meer te versterker, vertrouwen te krijgen tussen beide, goed, maar draaf niet tever door, deze kat was heel normaal, we spreken niet over een mishandelde kat die we net van straat hebben gehaald en waarbij we eerst langs het trauma moeten, het allereerste vertrouwen moeten winnen.
Je kan en mag je best als leider opstellen, daarmee bedoel ik niet dat je een botte boer moet zijn, integendeel, maar dat je kalm, zelfverzekerd, duidelijk bent, consequent bent.
Dat betekend ook dat je niet de kat zijn moeder bent en haar niet steunt in haar kittencomplex, het is geen kitten meer, de vrijheden die daarbij horen wil je niet(kittens zijn ruw weet iedereen nog, het is maar goed dat ze geen ruime 3 a 4 kilo wegen).
Lief zijn, wat verwennen, superzacht zijn in de omgang, rustig, vriendelijk, kalm, het wondermiddel voer gebruiken, helemaal ok, maar draaf niet te ver door, je wil geen stikverwend kreng die de dienst uitmaakt in huis, waar de hele dag om de kat draait, om wat haar wensen zijn en wat zij als grensen gaat zetten.
Eerste angst wegnemen met wat extremere middelen, prima, maar weet dat dit vooral over de angst van de ts gaat en veel minder over die van de kat(die is heel simpel op te lossen, zal er snel goedgaan), pas op met dit te lang volhouden, de kat zal gewoon weer in het normale leven moeten meedraaien, onder de vorwaarden van de ts en niet die van haar.
[ Bericht 43% gewijzigd door erodome op 30-06-2008 14:27:21 ]
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
ik snap eerlijk gezegd niet dat er zoveel over een drol gepraat wordt terwijl, en ik ben een leek, mij veel belangrijker lijkt dat die kat mensen aanvliegt tot hevig bloedens toe..
♥ ♥ 13-08-2002 ♥ ♥
Moest nog een stukje bij, had te snel op invoeren gedrukt...
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Erodome; het is een kat. Jij bent wél degelijk aan het vermenselijken met je doorzeuren over bv het idee dat een kat ergens een drol legt omdat het beest probeert het eigen willetje door te drijven. Kom op zeg, een kat zit toch geen plannen te smeden tot dominatie van het huishouden, het beest doet gewoon instinctmatig iets.
Je hele verhaal dat alleen de alpha kat zijn drol onbegraven laat lijkt mij een gevalletje de klok horen luiden, katten leven namelijk niet in een roedel, en hun kolonies kennen geen lineare hierarchie. Ben je niet gewoon in de war met honden ?
Je hele verhaal dat alleen de alpha kat zijn drol onbegraven laat lijkt mij een gevalletje de klok horen luiden, katten leven namelijk niet in een roedel, en hun kolonies kennen geen lineare hierarchie. Ben je niet gewoon in de war met honden ?
Ik ga toch even reageren hier. Allereerst: wat een eng verhaal, je eigen kat die je zo aanvliegt!!
Een van onze katten is vroeger ook wel eens mensen aangevlogen, maar dat werd door de dierenarts verklaard als waakhondengedrag. Wij waren toen namelijk op vakantie en de buurvrouw kwam de katten elke dag eten geven. Toen buurvrouw met hoge schelle stem naar een van de katten liep te kraaien en hem aaide, vloog de ander op haar hoofd. Maar dat is dan ook een kat die absoluut niet als onzeker kan worden gezien.
Waar ik om post is omdat ik een beetje ongerust ben geworden van die gedragsverklaringen van de therapeute. Ik heb hier een asielkat waar ik naar mijn beste weten goed mee omga, maar het is wel een bizar beest. Sowieso heeft hij een schubbig vachtje, dat nooit mooi glad ligt. De kat is doof en heeft het eerste halfjaar toen ik hem niet naar buiten wilde laten (vanwege de doofheid), het hele huis bij elkaar geschreeuwd op willekeurige momenten van de dag, ook als ik gewoon op de bank zat. Op andere momenten was duidelijk dat hij mij zocht en vervolgens blij was me te zien. Verder heeft hij een vlooienallergie, waardoor hij zichzelf regelmatig een wond toebrengt. Ik dacht dat het neurotisch gedrag was dat hem zo deed bijten, maar het werd niet minder toen ik de kat toch naar buiten liet. Wel was het krijsen bijna verdwenen.
We behandelen de kat nu met vlooienspul en hij loopt vrij in en uit, maar toch zit hij nog niet mooi in zn vacht en schrikt hij nog altijd als je recht op hem af komt lopen. Is hij nou gewoon ook nog bijziend vraag ik me af, of toch getraumatiseerd?
Ik kan hem overigens wel recht in de ogen kijken, met name denk ik omdat ik ook altijd even knipoog en / of de houding van zijn kopje nadoe.
Een van onze katten is vroeger ook wel eens mensen aangevlogen, maar dat werd door de dierenarts verklaard als waakhondengedrag. Wij waren toen namelijk op vakantie en de buurvrouw kwam de katten elke dag eten geven. Toen buurvrouw met hoge schelle stem naar een van de katten liep te kraaien en hem aaide, vloog de ander op haar hoofd. Maar dat is dan ook een kat die absoluut niet als onzeker kan worden gezien.
Waar ik om post is omdat ik een beetje ongerust ben geworden van die gedragsverklaringen van de therapeute. Ik heb hier een asielkat waar ik naar mijn beste weten goed mee omga, maar het is wel een bizar beest. Sowieso heeft hij een schubbig vachtje, dat nooit mooi glad ligt. De kat is doof en heeft het eerste halfjaar toen ik hem niet naar buiten wilde laten (vanwege de doofheid), het hele huis bij elkaar geschreeuwd op willekeurige momenten van de dag, ook als ik gewoon op de bank zat. Op andere momenten was duidelijk dat hij mij zocht en vervolgens blij was me te zien. Verder heeft hij een vlooienallergie, waardoor hij zichzelf regelmatig een wond toebrengt. Ik dacht dat het neurotisch gedrag was dat hem zo deed bijten, maar het werd niet minder toen ik de kat toch naar buiten liet. Wel was het krijsen bijna verdwenen.
We behandelen de kat nu met vlooienspul en hij loopt vrij in en uit, maar toch zit hij nog niet mooi in zn vacht en schrikt hij nog altijd als je recht op hem af komt lopen. Is hij nou gewoon ook nog bijziend vraag ik me af, of toch getraumatiseerd?
Ik kan hem overigens wel recht in de ogen kijken, met name denk ik omdat ik ook altijd even knipoog en / of de houding van zijn kopje nadoe.
Katten leven niet in een roedel zoals een hond, maar er is wel degelijk een hierarchie, zo zijn er zelfs tijden van terrotoria doorkruizen voor katten in de buurt.quote:Op maandag 30 juni 2008 18:51 schreef pumpkin_Ruby het volgende:
Erodome; het is een kat. Jij bent wél degelijk aan het vermenselijken met je doorzeuren over bv het idee dat een kat ergens een drol legt omdat het beest probeert het eigen willetje door te drijven. Kom op zeg, een kat zit toch geen plannen te smeden tot dominatie van het huishouden, het beest doet gewoon instinctmatig iets.
Je hele verhaal dat alleen de alpha kat zijn drol onbegraven laat lijkt mij een gevalletje de klok horen luiden, katten leven namelijk niet in een roedel, en hun kolonies kennen geen lineare hierarchie. Ben je niet gewoon in de war met honden ?
Ze zijn niet echt sociaal zoals honden, ze zijn niet solitair zoals ijsberen ofzo, we noemen ze semi-sociaal, niet in echt groepsverband altijd, maar wel met een hierarchie in de buurt en toch vaak in groepen levend(kijk eens in rome rond bv, kijk de zwerfkatten overal en nergens eens).
Dit is geen verwarring met honden, dit is gewoon echt hoe het is, het is ook geen vermenselijking, ik ken iig geen mensen die een drol op mijn bed leggen omdat ze ergens vies de smoor in hebben, ik heb wel katten gekend die dat deden, heb er 2 in mijn huis gehad zelfs, nog een paar anderen gekend bij anderen in opvang.
Maar dit is maar een klein ding in het geheel, de rest is veel interresanter wat mij betrefd.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Bij vlooienallergie is 1 vlo genoeg om je dier fikse last te bezorgen, de vacht zal bij elke enkele vlo op het dier beroerd worden, het duurt vrij lang voordat dat weer volledig herstelt is, als je de kat echt vlovrij kan houden zal het na de volgende verharing weer ergens op gaan lijken.quote:Op dinsdag 1 juli 2008 09:27 schreef LadyBlack het volgende:
Ik ga toch even reageren hier. Allereerst: wat een eng verhaal, je eigen kat die je zo aanvliegt!!
Een van onze katten is vroeger ook wel eens mensen aangevlogen, maar dat werd door de dierenarts verklaard als waakhondengedrag. Wij waren toen namelijk op vakantie en de buurvrouw kwam de katten elke dag eten geven. Toen buurvrouw met hoge schelle stem naar een van de katten liep te kraaien en hem aaide, vloog de ander op haar hoofd. Maar dat is dan ook een kat die absoluut niet als onzeker kan worden gezien.
Waar ik om post is omdat ik een beetje ongerust ben geworden van die gedragsverklaringen van de therapeute. Ik heb hier een asielkat waar ik naar mijn beste weten goed mee omga, maar het is wel een bizar beest. Sowieso heeft hij een schubbig vachtje, dat nooit mooi glad ligt. De kat is doof en heeft het eerste halfjaar toen ik hem niet naar buiten wilde laten (vanwege de doofheid), het hele huis bij elkaar geschreeuwd op willekeurige momenten van de dag, ook als ik gewoon op de bank zat. Op andere momenten was duidelijk dat hij mij zocht en vervolgens blij was me te zien. Verder heeft hij een vlooienallergie, waardoor hij zichzelf regelmatig een wond toebrengt. Ik dacht dat het neurotisch gedrag was dat hem zo deed bijten, maar het werd niet minder toen ik de kat toch naar buiten liet. Wel was het krijsen bijna verdwenen.
We behandelen de kat nu met vlooienspul en hij loopt vrij in en uit, maar toch zit hij nog niet mooi in zn vacht en schrikt hij nog altijd als je recht op hem af komt lopen. Is hij nou gewoon ook nog bijziend vraag ik me af, of toch getraumatiseerd?
Ik kan hem overigens wel recht in de ogen kijken, met name denk ik omdat ik ook altijd even knipoog en / of de houding van zijn kopje nadoe.
Als de kat doof is verklaart dat waarom hij wat schrikkerig is, katten leunen heel erg op hun oren normaliter, het je niet kunnen horen is een groot gemis.
Persoonlijk vind ik het onverstandig om een dove kat vrij buiten te laten lopen, ik zou dat beperken tot de tuin zelf, het dier mist een heel fiks stuk van de zintuigen die ze gebruiken, een heel erg belangerijk stuk en is daardoor kwetsbaarder.
Katten hebben ook niet voor niets snorharen die werken zoals ze werken, zo goed zien ze niet zo dichtbij hun kop, leg maar eens wat lekkers wat niet sterk ruikt vlak voor een kat, je zal zien dat de kat moet zoeken, het niet ziet.
De kat zal je dus niet altijd gelijk even goed zien, horen daarintegen doen ze in normale omstandigheden je altijd.
Bij een doof dier kan het helpen wat te stampen als je in de buurt komt en de blik niet op je gericht is, de trillingen helpen dan om je op te merken, dat voorkomt schrikken.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
quote:Op dinsdag 1 juli 2008 10:46 schreef erodome het volgende:
[..]
Katten leven niet in een roedel zoals een hond, maar er is wel degelijk een hierarchie, zo zijn er zelfs tijden van terrotoria doorkruizen voor katten in de buurt.
Ze zijn niet echt sociaal zoals honden, ze zijn niet solitair zoals ijsberen ofzo, we noemen ze semi-sociaal, niet in echt groepsverband altijd, maar wel met een hierarchie in de buurt en toch vaak in groepen levend(kijk eens in rome rond bv, kijk de zwerfkatten overal en nergens eens).
Dit is geen verwarring met honden, dit is gewoon echt hoe het is,
Je steekt nu een heel verhaal af over time-sharing en leven in kolonies wat totaal overbodig is want dat bedoelde ik namelijk ook
Daarom staat er ook geen lineare hierarchie. In alle gedragsboeken en bij alle lezingen over kattengedrag waar ik ben geweest komt dit aan de orde, maar goed...Het is wél vermenselijking om te doen alsof een kat zo iets met een vooropgezet plan doet om het baasje te pesten wanneer die niet doet wat de kat wil. Want dat beweerde jij, en je borduurt in het grote geheel daarop ook verder met je verhalen dat katten er maar verwend van worden en dat je je hele bestaan in dienst van de kat zou moeten stellen, wanneer je niet Erodome's tough love principes toepast.quote:het is ook geen vermenselijking, ik ken iig geen mensen die een drol op mijn bed leggen omdat ze ergens vies de smoor in hebben, ik heb wel katten gekend die dat deden, heb er 2 in mijn huis gehad zelfs, nog een paar anderen gekend bij anderen in opvang.
Ero, waarom begin je niet snel een kattengedragstherapiepraktijk? We missen een wéreld aan kennis zo te lezen! Inzicht dat we nu ontberen dankzij al die malafide kattengedragsdeskundigendieerdeballenverstandvanhebben!! Zitten we toch maar mooi allemaal met die drollen op bed! Help ons! Verlos ons van de Drol!
Als je er tenminste tijd voor hebt naast je pornocarrière.
Als je er tenminste tijd voor hebt naast je pornocarrière.
Snobs have more fun!
KLIK!
KLIK!
En volgens mij moeten we nu maar weer gewoon over naar Deliana, wier topic dit eigenlijk is.
Snobs have more fun!
KLIK!
KLIK!
Welke tough love, dat ik een spuit met de plantenspuit geef als een kat aanvalt en op het hoofd van mijn kind zit, dat ik een blikje met 3 muntjes erin vlakbij de kat gooi als deze hetzelfde doet, of dat ik de kat bij kop en kont pak als deze echt aanvalt en apart zet in een ruimte die niet geweldig fijn is(ook niet onder de douche zetten ofzo, gewoon in die ruimte even afkoelen, net zoals je een kind op de trap zet).quote:Op dinsdag 1 juli 2008 10:57 schreef pumpkin_Ruby het volgende:
[..]
Je steekt nu een heel verhaal af over time-sharing en leven in kolonies wat totaal overbodig is want dat bedoelde ik namelijk ook
[..]
Het is wél vermenselijking om te doen alsof een kat zo iets met een vooropgezet plan doet om het baasje te pesten wanneer die niet doet wat de kat wil. Want dat beweerde jij, en je borduurt in het grote geheel daarop ook verder met je verhalen dat katten er maar verwend van worden en dat je je hele bestaan in dienst van de kat zou moeten stellen, wanneer je niet Erodome's tough love principes toepast.
Wat is daar tough love aan dan, je moet jezelf maar laten aanvallen en daar niets aa doen?
Waar zeg ik dat die zachte methode slecht is, ik zeg alleen dat je moet oppassen met teveel pamperen omdat ze daa wel degelijk naar verwend van kunnen raken, zeker als je niet tegelijkertijd grensen stelt in wat kan en wat niet kan, zoals dat aanvallen niet kan.
Ik zeg juist dat verder hee erg zacht zijn de manier is.
Zoals het hier staat van die therapeute moet je goed oppassen dat je leven niet in het teken van de kat komt te staan als je dat volhoudt op de langere termijn.
Ik ken ze wel die kattenmensen, hun hele huis staat in teken van de katten in huis, alles mogen ze, bij alles wordt egzegd waarom deed poekie dat toch, hoe kunnen wij ons aanpassen aan poekie, dat is geen leven voor een normaal gezin dat gewoon wil doen.
Je wil gewoon je kat een keer kunnen aankijken zonder dat deze aanvalt, je wil niet panisch in je kamertje opgelsoten zitten met een wijntje omdat de kat weereens zo'n bui heeft.
Maar vertel eens, wat betekend een kijk mij eens drol dan op je hoofdkussen, de plek waar de kat eerder ook sliep, leg het maar eens uit hoe een angstige kat op het idee komt om een drol te leggen zo open en bloot, op ee slaapplek nog wel en ook jouw slaapplek, je weet wel, zo'n plek die nogal confronterend is.
Sla je boekjes er nog maar een keer op na en kijk het eens na, da van die drollen klopt gewoon en nee dat zijn geen honden, geen hond begraaft zijn drol namelijk.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
quote:Op dinsdag 1 juli 2008 11:18 schreef Duderinnetje het volgende:
Ero, waarom begin je niet snel een kattengedragstherapiepraktijk? We missen een wéreld aan kennis zo te lezen! Inzicht dat we nu ontberen dankzij al die malafide kattengedragsdeskundigendieerdeballenverstandvanhebben!! Zitten we toch maar mooi allemaal met die drollen op bed! Help ons! Verlos ons van de Drol!
Als je er tenminste tijd voor hebt naast je pornocarrière.
Doe eens even snel normaal zeg, ik zet lappen tekst met advies neer, waarvan een klein deel over een drol, de rest reageer je niet eens op, maar je kan het niet laten even vies onder de gordel te raken, naar wijf.
Dat mijn advies hier en daar net een beetje anders is als van die therapeute betekend nog niet dat het slecht is, het is iig een stuk meer dan wat jij hebt gedaan naar wijf, jij blijft hangen bij wat zielig onder de gordel proberen te raken.
en ja laten we het weer over deze kat en de ts hebben en niet zo zielig onder de gordel proberen te schoppen.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Je bent de zaken wel een beetje uit zijn verband aan het rukken. Ik zit echt niet panisch in mijn kamertje als de kat weer zo'n bui heeft. Lees mijn relaas nog eens rustig door.quote:Op dinsdag 1 juli 2008 11:24 schreef erodome het volgende:
[..]
Welke tough love, dat ik een spuit met de plantenspuit geef als een kat aanvalt en op het hoofd van mijn kind zit, dat ik een blikje met 3 muntjes erin vlakbij de kat gooi als deze hetzelfde doet, of dat ik de kat bij kop en kont pak als deze echt aanvalt en apart zet in een ruimte die niet geweldig fijn is(ook niet onder de douche zetten ofzo, gewoon in die ruimte even afkoelen, net zoals je een kind op de trap zet).
Wat is daar tough love aan dan, je moet jezelf maar laten aanvallen en daar niets aa doen?
Waar zeg ik dat die zachte methode slecht is, ik zeg alleen dat je moet oppassen met teveel pamperen omdat ze daa wel degelijk naar verwend van kunnen raken, zeker als je niet tegelijkertijd grensen stelt in wat kan en wat niet kan, zoals dat aanvallen niet kan.
Ik zeg juist dat verder hee erg zacht zijn de manier is.
Zoals het hier staat van die therapeute moet je goed oppassen dat je leven niet in het teken van de kat komt te staan als je dat volhoudt op de langere termijn.
Ik ken ze wel die kattenmensen, hun hele huis staat in teken van de katten in huis, alles mogen ze, bij alles wordt egzegd waarom deed poekie dat toch, hoe kunnen wij ons aanpassen aan poekie, dat is geen leven voor een normaal gezin dat gewoon wil doen.
Je wil gewoon je kat een keer kunnen aankijken zonder dat deze aanvalt, je wil niet panisch in je kamertje opgelsoten zitten met een wijntje omdat de kat weereens zo'n bui heeft.
Maar vertel eens, wat betekend een kijk mij eens drol dan op je hoofdkussen, de plek waar de kat eerder ook sliep, leg het maar eens uit hoe een angstige kat op het idee komt om een drol te leggen zo open en bloot, op ee slaapplek nog wel en ook jouw slaapplek, je weet wel, zo'n plek die nogal confronterend is.
Sla je boekjes er nog maar een keer op na en kijk het eens na, da van die drollen klopt gewoon en nee dat zijn geen honden, geen hond begraaft zijn drol namelijk.
En aan je commentaar en adviezen heb ik niets. Overal lees ik dat jouw adviezen juist averechts werken, zeker bij een kat als Koukla.
Ik vind het niet erg dat je steeds op een zeepkist klimt, maar meld dan ook wat, en ga niet oeverloos door over een drol en probeer ook mij niet belachelijk te maken. Ik zit in een kut situatie met deze kat, en probeer hier mijn verhaal te doen.
Sorry, maar ik lees toch echt dat je je huis ontvlucht als de kat dreigend mauwt, dat je op je kamer zit met een wijntje omdat de zenuwen je teveel worden, dat is niet niets meisje...quote:Op dinsdag 1 juli 2008 11:40 schreef Deliana het volgende:
[..]
Je bent de zaken wel een beetje uit zijn verband aan het rukken. Ik zit echt niet panisch in mijn kamertje als de kat weer zo'n bui heeft. Lees mijn relaas nog eens rustig door.
En aan je commentaar en adviezen heb ik niets. Overal lees ik dat jouw adviezen juist averechts werken, zeker bij een kat als Koukla.
Ik vind het niet erg dat je steeds op een zeepkist klimt, maar meld dan ook wat, en ga niet oeverloos door over een drol en probeer ook mij niet belachelijk te maken. Ik zit in een kut situatie met deze kat, en probeer hier mijn verhaal te doen.
Welk advies werkt dan zo averechts, het zacht doen, het niet confronterenj, het bieden van ruimte, het dier meer zijn ei kwijt laten kunnen?
Dat zegt dat emns ook, dus waar heb je het over?
Het enige punt van verschil ligt hem vooral in het stellen van de grens bij werkelijk agressief gedrag.
Ook vind ik het vermaken van je kat tot een kitten niet kunnen, het is geen kitten, het wordt tijd dat ze die emotie-periode achtetr zich gaat laten, de rust van de volwassenheid krijgt, het is gewoon geen kitten.
Ook leg ik een vraagteken bij het overdreven pamperen, leuk hoor dat pamperen om de band te versterken, maar ga er niet te ver in, je krijgt echt een naar verwend kreng als je dat vol blijft houden zo, waarmee geen land te bezeilen valt omdat alles gaat zoals zij het wil, anders zal ze wel eens even haar nagels laten zien.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Tja, maar hij was echt heel ongelukkig alleen maar binnen... en hij blijft precies rondom mijn huis lopen. Ik heb zo'n balkonladder zodat hij in de achtertuinen van de onderburen kan lopen (en ja die vinden dat okéquote:Op dinsdag 1 juli 2008 10:55 schreef erodome het volgende:
Persoonlijk vind ik het onverstandig om een dove kat vrij buiten te laten lopen, ik zou dat beperken tot de tuin zelf, het dier mist een heel fiks stuk van de zintuigen die ze gebruiken, een heel erg belangerijk stuk en is daardoor kwetsbaarder.
) Echt, de verbetering in zijn gedrag waren zo opvallend... dat gekrijs ging door merg en been, en dat doet ie nu nooit meer.Als poes lekker ligt te slapen en ik wil hem wakker maken blaas ik altijd heel zachtjes een beetje, of ik geef een zacht tikje op de stoelquote:Bij een doof dier kan het helpen wat te stampen als je in de buurt komt en de blik niet op je gericht is, de trillingen helpen dan om je op te merken, dat voorkomt schrikken.
Als je hem meteen aanraakt schrikt ie zich een ongeluk
Ik moet trouwens zeggen dat ik het over het algemeen met Erodome eens ben hoor Dat Koukla met de fles melk moet krijgen komt mij een beetje vreemd voor.... terwijl een beetje pamperen voor zo'n onzeker katje geen kwaad kan waarschijnlijk.
Maar de kat waar ik het eerder over had, moet ik regelmatig nog laten weten dat ik de baas ben. Die kan soms zomaar, als je hem aait, de pest in krijgen en met 4 klauwen in je arm hangen... In dat geval krijgt ie een tik of als ik op bed zit gooi ik de dekens over hem heen. Hij weet daarna donders goed hoe die zich moet gedragen
Goed, als de therapeute heeft gezegd dat je Koukla zelfverzekerder moet maken, dan zou ik dat advies inderdaad ter harte nemen, maar dat is wel een uitzonderlijk geval dan, omdat ze getraumatiseerd is. Een 'normale' kat kun je best je grenzen aangeven
Dat Koukla met de fles melk moet krijgen komt mij een beetje vreemd voor.... terwijl een beetje pamperen voor zo'n onzeker katje geen kwaad kan waarschijnlijk. Maar de kat waar ik het eerder over had, moet ik regelmatig nog laten weten dat ik de baas ben. Die kan soms zomaar, als je hem aait, de pest in krijgen en met 4 klauwen in je arm hangen... In dat geval krijgt ie een tik of als ik op bed zit gooi ik de dekens over hem heen. Hij weet daarna donders goed hoe die zich moet gedragen
Goed, als de therapeute heeft gezegd dat je Koukla zelfverzekerder moet maken, dan zou ik dat advies inderdaad ter harte nemen, maar dat is wel een uitzonderlijk geval dan, omdat ze getraumatiseerd is. Een 'normale' kat kun je best je grenzen aangeven
Voor de rest hier die het wel interessant vind, een update.
Bij sommige adviezen en theorieën van de deskundige zetten wij soms ook wel vraagtekens, we hebben dan ook besloten om niet blindelings alles voor waar aan te nemen.
Bijvoorbeeld het volgende gedrag. Als je uit bed komt dan wordt je blij begroet met heel veel kopjes, en stort ze zich op de grond bij je voeten.
Als je dan gaat zitten met je kop koffie gaat dit nog even door. Ze blijft kopjes geven met een trillende staart omhoog. Als je haar dan aait, van kop tot het puntje van de staart, dan laat ze zich met een plof op haar rug vallen en bied ze haar buik aan. Volgens sommige op diverse fora, is dat het ultieme compliment wat een kat je maar kan geven. Volgens de deskundige is de kat zich dan negatief aan het opladen. Zoals een mishandeld kind lief doet tegen de ouder die mishandeld, maar als het de kans krijgt, een mes in de rug steekt.
Tja…..wat moet je daar nou van denken.
Koukla zit overdag in haar eigen kamer, en mag op vaste tijden los bij ons. We blijven alert en tot nu toe gaat het goed. Ik negeer haar meestal, en geef alleen aandacht als ze naar me toe komt. Wel zie ik grote adoratie van haar naar mijn dochter toe, en een wat waakzame houding naar mij toe. Toch voelen we ons niet op ons gemak. Als we ‘s avonds iets op tv willen zien, dan gaat Koukla haar kamer in, omdat we toch wel graag relax die ene film willen zien. En vanochtend vond mijn dochter het raadzamer om haar weer in de kamer te stoppen omdat we bezoek verwachten, en tja hoe gaat Koukla reageren als ineens die harde deurbel gaat.
Voor die deurbel bestaat overigens een training, maar ik vind het allemaal wat ver gaan.
Als de vriend van mijn dochter er is, dan mag ze ook haar kamer niet uit. Maar ze reageert heel erg heftig op de stem van hem. Zodra hij binnen is dan gaat ze tekeer met dwingend miauwen.
De angst is bij mij nu wel weg, maar ik blijf alert en op mijn hoede, en ik vertrouw haar gewoon niet. En dat ze met mijn dochter mee gaat eind augustus naar haar eigen flat, gaat hem ook niet worden. Het heeft maar 1 slaapkamer, en de vriend gaat daar ook wonen.
Ik denk toch dat we het advies van de deskundige moeten gaan volgen, en haar via de kliniek ergens anders moeten plaatsen. Alleen is mijn dochter dat heel erg voor zich uit aan het schuiven.
Bij sommige adviezen en theorieën van de deskundige zetten wij soms ook wel vraagtekens, we hebben dan ook besloten om niet blindelings alles voor waar aan te nemen.
Bijvoorbeeld het volgende gedrag. Als je uit bed komt dan wordt je blij begroet met heel veel kopjes, en stort ze zich op de grond bij je voeten.
Als je dan gaat zitten met je kop koffie gaat dit nog even door. Ze blijft kopjes geven met een trillende staart omhoog. Als je haar dan aait, van kop tot het puntje van de staart, dan laat ze zich met een plof op haar rug vallen en bied ze haar buik aan. Volgens sommige op diverse fora, is dat het ultieme compliment wat een kat je maar kan geven. Volgens de deskundige is de kat zich dan negatief aan het opladen. Zoals een mishandeld kind lief doet tegen de ouder die mishandeld, maar als het de kans krijgt, een mes in de rug steekt.
Tja…..wat moet je daar nou van denken.
Koukla zit overdag in haar eigen kamer, en mag op vaste tijden los bij ons. We blijven alert en tot nu toe gaat het goed. Ik negeer haar meestal, en geef alleen aandacht als ze naar me toe komt. Wel zie ik grote adoratie van haar naar mijn dochter toe, en een wat waakzame houding naar mij toe. Toch voelen we ons niet op ons gemak. Als we ‘s avonds iets op tv willen zien, dan gaat Koukla haar kamer in, omdat we toch wel graag relax die ene film willen zien. En vanochtend vond mijn dochter het raadzamer om haar weer in de kamer te stoppen omdat we bezoek verwachten, en tja hoe gaat Koukla reageren als ineens die harde deurbel gaat.
Voor die deurbel bestaat overigens een training, maar ik vind het allemaal wat ver gaan.
Als de vriend van mijn dochter er is, dan mag ze ook haar kamer niet uit. Maar ze reageert heel erg heftig op de stem van hem. Zodra hij binnen is dan gaat ze tekeer met dwingend miauwen.
De angst is bij mij nu wel weg, maar ik blijf alert en op mijn hoede, en ik vertrouw haar gewoon niet. En dat ze met mijn dochter mee gaat eind augustus naar haar eigen flat, gaat hem ook niet worden. Het heeft maar 1 slaapkamer, en de vriend gaat daar ook wonen.
Ik denk toch dat we het advies van de deskundige moeten gaan volgen, en haar via de kliniek ergens anders moeten plaatsen. Alleen is mijn dochter dat heel erg voor zich uit aan het schuiven.
Onze poes ligt ook vaak met haar pootjes opgevouwen onder haar lichaam, koppetje ertussen en staart strak langs het lichaam met het puntje over haar neus geslagen. Wij zeggen dan altijd dat towyn aan het bidden is
Haar ergens anders plaatsen sja misschien verandert het gedragon de goede zin, misschien wordt het nog erger en ik denk dat het laatste meer van toepassing is.
Ik persoonlijk zou het beestje liever een spuitje geven dan haar ergens anders plaatsen, hoe rottig het misschien ook klinkt.
Mijn katten zijn gelukkig lieverds maar als een van de twee het gedrag zou gaan vertonen zoals die van jou doet dan zou ik het wel weten, alhoewel het een verschrikkelijke beslissing is.
Misschien een kromme vergelijking maar een hond die dat soort gedrag vertoont laat je ook inslapen.
[ Bericht 30% gewijzigd door Sorella op 01-07-2008 12:21:33 ]
Haar ergens anders plaatsen sja misschien verandert het gedragon de goede zin, misschien wordt het nog erger en ik denk dat het laatste meer van toepassing is.
Ik persoonlijk zou het beestje liever een spuitje geven dan haar ergens anders plaatsen, hoe rottig het misschien ook klinkt.
Mijn katten zijn gelukkig lieverds maar als een van de twee het gedrag zou gaan vertonen zoals die van jou doet dan zou ik het wel weten, alhoewel het een verschrikkelijke beslissing is.
Misschien een kromme vergelijking maar een hond die dat soort gedrag vertoont laat je ook inslapen.
[ Bericht 30% gewijzigd door Sorella op 01-07-2008 12:21:33 ]
Ik denk toch echt dat die vriend van je dochter een rare uitwerking op die poes heeftquote:Op dinsdag 1 juli 2008 12:11 schreef Deliana het volgende:
Voor de rest hier die het wel interessant vind, een update.
[...]
Je zei het zelf al: toen je dochter een vriendje kreeg ging Koukla raar doen, o.a. in bed plassen en poepen, met name als vriendlief er ook was. En hij behandelt de kat als een hond... En ze reageert slecht op zijn stem.
Ik snap dat het moeilijk is, maar het lijkt mij ook een heel slecht idee om hun twee in hetzelfde kleine huisje te laten wonen. Maar de kat lijkt jou ook niet meer te vertrouwen (waakzame houding), en vice versa ook niet, dus een ander adres zoeken lijkt me ook de vervelende maar beste oplossing.
De confrontatie tussen de deskundige en Koukla was heel erg heftig. Koukla had heel goed door dat er iets gaande was, en reageerde gewoon raar. Als dan na 3 uur wordt voorgesteld om Koukla even los te laten om te kijken hoe ze daar op reageert, dan vertrek ik met mijn wijntje en peuken even naar mijn slaapkamer. Daar was ik gewoon nog niet aan toe na alle stress die het beestje had gekregen gedurende de afgelopen uren.quote:Op dinsdag 1 juli 2008 11:44 schreef erodome het volgende:
[..]
Sorry, maar ik lees toch echt dat je je huis ontvlucht als de kat dreigend mauwt, dat je op je kamer zit met een wijntje omdat de zenuwen je teveel worden, dat is niet niets meisje...
En een kat die dreigend loopt te schreeuwen en ijsberen in haar kamer, is gewoon een hele nare ervaring. En als je dan zelf al even niet lekker in je vel zit, dan is het helemaal niet raar dat je gewoon maar de deur uitgaat.
En dit is een keer gebeurd, maar je blijft me ermee om mijn oren slaan. Sorry, ik ben dan misschien niet zo'n stoer mens als jij. En ik had graag de beelden willen zien, hoe jij Koukla bij kop en kont in de douche had gezet, tijdens of na zo'n vreselijke aanval.
En kap eens met je "meisje", dat geeft al aan dat je hier komt posten om iemand eens ff lekker in een hoek te drukken, en daar heb ik nu ff geen zin in.
Kritiek mag, maar doe dat dan op een normale manier.
Daar ben ik ook langzaam naartoe aan het werken. Maar dan wel via die deskundige. Ik wil wel dat de mensen van dat nieuwe adres weten wat ze in huis halen. En de behandeling kan dan gewoon doorgaan.quote:Op dinsdag 1 juli 2008 12:20 schreef LadyBlack het volgende:
[..]
Ik denk toch echt dat die vriend van je dochter een rare uitwerking op die poes heeft
Je zei het zelf al: toen je dochter een vriendje kreeg ging Koukla raar doen, o.a. in bed plassen en poepen, met name als vriendlief er ook was. En hij behandelt de kat als een hond... En ze reageert slecht op zijn stem.
Ik snap dat het moeilijk is, maar het lijkt mij ook een heel slecht idee om hun twee in hetzelfde kleine huisje te laten wonen. Maar de kat lijkt jou ook niet meer te vertrouwen (waakzame houding), en vice versa ook niet, dus een ander adres zoeken lijkt me ook de vervelende maar beste oplossing.
Dit is al eerder gedaan door haar bij andere katten, soms zelfs dat na een periode de kat weer terug kon naar zijn oorspronkelijke huisje.
Dat pamperen dat kon ik me nog wel voorstellen. Maar bij dat flesje gingen mijn wenkbrauwen toch ook de lucht in. Ze heeft dat ook maar een keer gedaan, Koukla snapte er geen bal van en het eindigde in dat mijn dochter in de speen bleef knijpen en dat Koukla de melk van haar hand likte. Dus niets zuig effect.quote:Op dinsdag 1 juli 2008 11:57 schreef LadyBlack het volgende:
Ik moet trouwens zeggen dat ik het over het algemeen met Erodome eens ben hoor
Maar de kat waar ik het eerder over had, moet ik regelmatig nog laten weten dat ik de baas ben. Die kan soms zomaar, als je hem aait, de pest in krijgen en met 4 klauwen in je arm hangen... In dat geval krijgt ie een tik of als ik op bed zit gooi ik de dekens over hem heen. Hij weet daarna donders goed hoe die zich moet gedragen
Goed, als de therapeute heeft gezegd dat je Koukla zelfverzekerder moet maken, dan zou ik dat advies inderdaad ter harte nemen, maar dat is wel een uitzonderlijk geval dan, omdat ze getraumatiseerd is. Een 'normale' kat kun je best je grenzen aangeven
mijn katten (vooral een) doet dat ookquote:Op dinsdag 1 juli 2008 12:11 schreef Deliana het volgende:
Bijvoorbeeld het volgende gedrag. Als je uit bed komt dan wordt je blij begroet met heel veel kopjes, en stort ze zich op de grond bij je voeten.
........
Zoals een mishandeld kind lief doet tegen de ouder die mishandeld, maar als het de kans krijgt, een mes in de rug steekt.
Tja…..wat moet je daar nou van denken.
Ik heb dat Nooit beschouwd als iets negatiefs, eerder positief zo van "he he.. Je bent wakker!!!!" Denk idd dat je niet zomaar alles voor waar aan moet nemen... iedereen snapt dat je aanvliegen absoluut gedrag is wat angstaanjagend en eng is en niet goed... maar ze doet heus niet alles fout neem ik aan
♥ ♥ 13-08-2002 ♥ ♥
Tja, als hij er zo van verbeterd is om naar buiten te kunnen dan zou ik dat niet afpakken van hem...quote:Op dinsdag 1 juli 2008 11:53 schreef LadyBlack het volgende:
[..]
Tja, maar hij was echt heel ongelukkig alleen maar binnen... en hij blijft precies rondom mijn huis lopen. Ik heb zo'n balkonladder zodat hij in de achtertuinen van de onderburen kan lopen (en ja die vinden dat oké
[..]
Als poes lekker ligt te slapen en ik wil hem wakker maken blaas ik altijd heel zachtjes een beetje, of ik geef een zacht tikje op de stoel
Maar hou het wel in de gaten, als er nog meer zintuigen wat minder gaan worden gaat het wel een risiko worden.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Dit klopt, hele kudde's mensen die zeer verbaasd zijn als dat katje dat zo lief lijkt te doen ineens uithaalt.quote:Op dinsdag 1 juli 2008 12:11 schreef Deliana het volgende:
Voor de rest hier die het wel interessant vind, een update.
Bij sommige adviezen en theorieën van de deskundige zetten wij soms ook wel vraagtekens, we hebben dan ook besloten om niet blindelings alles voor waar aan te nemen.
Bijvoorbeeld het volgende gedrag. Als je uit bed komt dan wordt je blij begroet met heel veel kopjes, en stort ze zich op de grond bij je voeten.
Als je dan gaat zitten met je kop koffie gaat dit nog even door. Ze blijft kopjes geven met een trillende staart omhoog. Als je haar dan aait, van kop tot het puntje van de staart, dan laat ze zich met een plof op haar rug vallen en bied ze haar buik aan. Volgens sommige op diverse fora, is dat het ultieme compliment wat een kat je maar kan geven. Volgens de deskundige is de kat zich dan negatief aan het opladen. Zoals een mishandeld kind lief doet tegen de ouder die mishandeld, maar als het de kans krijgt, een mes in de rug steekt.
Tja…..wat moet je daar nou van denken.
Overdreven aandacht geven, dat trillende staartje, dat laten vallen en die buik aanbieden(maar aanraken, oei oei oei!) zijn meestal tekenen dat er daarna klappen gaan vallen, het is idd een soort van opladen.
Als mijn Odie(wilde kater) dit gaat doen bij de honden gaan de honden snel aan de kant, zelfs de tosa vroeger zag je angstig ruim baan geven dan, het is geen teken van hele grote vriendelijkheid.
Als hij bij mij begint ermee zie je hem snel gaan knipperen met zijn ogen en wat anders gaan doen, met daartussenin wat overspronggedrag(spanning afvloeien).
Dit is anders dan een zeer amicale kat, je merkt de spanning vrij snel op als je weet waar je op moet letten.
Zolang je zelf nog niet het vertrouwen hebt dat ze echt niet zomaar aan zal vallen zou ik dit erin laten, maar je moet wel naar een loslopen toe weer uiteindelijk, hou dat voor ogen, vraag geen enorme stappen, maar zet wel kleintjes elke keer weer.quote:Koukla zit overdag in haar eigen kamer, en mag op vaste tijden los bij ons. We blijven alert en tot nu toe gaat het goed. Ik negeer haar meestal, en geef alleen aandacht als ze naar me toe komt. Wel zie ik grote adoratie van haar naar mijn dochter toe, en een wat waakzame houding naar mij toe. Toch voelen we ons niet op ons gemak. Als we ‘s avonds iets op tv willen zien, dan gaat Koukla haar kamer in, omdat we toch wel graag relax die ene film willen zien. En vanochtend vond mijn dochter het raadzamer om haar weer in de kamer te stoppen omdat we bezoek verwachten, en tja hoe gaat Koukla reageren als ineens die harde deurbel gaat.
Voor die deurbel bestaat overigens een training, maar ik vind het allemaal wat ver gaan.
Als de vriend van mijn dochter er is, dan mag ze ook haar kamer niet uit. Maar ze reageert heel erg heftig op de stem van hem. Zodra hij binnen is dan gaat ze tekeer met dwingend miauwen.
Dus om te beginnen er weereens bij met het kijken van een film, als alles verder rustig is, dan een keer met bekend bezoek tot aan die vriend aan toe op ten duur weer.
Op deze manier gaat het niet razendsnel allemaal, maar komt het ook wel goed.
Praat hier dan erg snel heel erg serieus over, want als ze toch wegmoet is sneller beter dan later, zeker met de onderliggende angst voor aanvallen die uiteindelijk het hele samenzijn frustreerd.quote:De angst is bij mij nu wel weg, maar ik blijf alert en op mijn hoede, en ik vertrouw haar gewoon niet. En dat ze met mijn dochter mee gaat eind augustus naar haar eigen flat, gaat hem ook niet worden. Het heeft maar 1 slaapkamer, en de vriend gaat daar ook wonen.
Ik denk toch dat we het advies van de deskundige moeten gaan volgen, en haar via de kliniek ergens anders moeten plaatsen. Alleen is mijn dochter dat heel erg voor zich uit aan het schuiven.
Als je geen toekomst ziet in de kat handel er dan naar, vrij vlot, waarmee ik niet bedoel zosnel mogelijk wegschuiven, maar wel zo snel mogelijk naar een echt geschikte plek zoeken.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Voel je niet zo aangevallen, zeg ik dan dat ik het raar vind dat je het niet meer zo op hebt met een kat die je van het hoofd van je dochter af hebt kunnen halen en die ander zeer agressief gedrag heeft vertoont?quote:Op dinsdag 1 juli 2008 12:20 schreef Deliana het volgende:
[..]
De confrontatie tussen de deskundige en Koukla was heel erg heftig. Koukla had heel goed door dat er iets gaande was, en reageerde gewoon raar. Als dan na 3 uur wordt voorgesteld om Koukla even los te laten om te kijken hoe ze daar op reageert, dan vertrek ik met mijn wijntje en peuken even naar mijn slaapkamer. Daar was ik gewoon nog niet aan toe na alle stress die het beestje had gekregen gedurende de afgelopen uren.
En een kat die dreigend loopt te schreeuwen en ijsberen in haar kamer, is gewoon een hele nare ervaring. En als je dan zelf al even niet lekker in je vel zit, dan is het helemaal niet raar dat je gewoon maar de deur uitgaat.
En dit is een keer gebeurd, maar je blijft me ermee om mijn oren slaan. Sorry, ik ben dan misschien niet zo'n stoer mens als jij. En ik had graag de beelden willen zien, hoe jij Koukla bij kop en kont in de douche had gezet, tijdens of na zo'n vreselijke aanval.
En kap eens met je "meisje", dat geeft al aan dat je hier komt posten om iemand eens ff lekker in een hoek te drukken, en daar heb ik nu ff geen zin in.
Kritiek mag, maar doe dat dan op een normale manier.
Maar feit blijft dat dat gevoel er nu we is, er is geen vertrouwen meer, niet van jou naar de kat en andersom zal het ook wel niet best zijn op dit moment.
Ik zet de lijn bij agressief gedrag, daar zet ik een grens en een verdomde duidelijke, zo heb ik zo'n 15 volwassen opvangkatten met mishandelverledens en alles overleeft en ze weer kunnen plaatsen in een gewone gezinsomgeving ipv een spuitje te laten krijgen voor hun zeer agressieve gedrag.
Zo heb ik vele nesten wildvangkittens grootgebracht en ze tot sociale, fatsoenlijke katten opgevoed(nou ja, sociale, rausdouwkittens zonder angst of agressie dan).
Ook jouw poesje zou ik zo de oren gewassen hebben, dat meen ik serieus, geef me 2 weken en ze valt niets meer aan, dat voornamelijk door zacht doen tussendoor en niet door die kledder water een keertje.
MAAR, ik kan hee goed begrijpen dat jij die angst wel hebt, ik heb lange jaren van asiel gehad voordat ik op dit punt was en nogsteeds heb ik liever een boze hond dan een echt boze kat tegenover me.
Ik probeer alleen te laten zien dat het anders kan ook, dat je wel degelijk een grens kan stellen bij die directe agressie, dat je een aanval kan stoppen voordat je open ligt.
Ik geef hele bergen advies, waarom haal je alleen die 2 kleine dingetjes eruit, dat bij kop en kont pakken en het stoppen van een aanval?
Feit blijft dat je geen vertrouwen meer hebt, dat ergens in je achterhoofd dat stemmetje fluistert dat de kat je zomaar aan zou kunnen vallen, dat dat mauwen betekend dat ze dat gaat doen waarschijnlijk.
Daar zal je iets aan moeten doen, of je moet de kat wegdoen, want dit is niet doenbaar zo, zo kan je niet verder leven, met een kat in een kamertje en de boel op scherp als de kat niet weggelsoten zit.
Hoe begrijpelijk het ook is dat dat gevoel bij jou zit, het is uiteindelijk niet nodig, maar daar zal wat tijd overheen gaan nu voordat je dat echt in gaa zien.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Weet ook dat een kat zodra hij van de melk afgaat bij moeders lactose intolerant wordt, dat het dus ook nog eens slecht is voor de kat.quote:Op dinsdag 1 juli 2008 12:32 schreef Deliana het volgende:
[..]
Dat pamperen dat kon ik me nog wel voorstellen. Maar bij dat flesje gingen mijn wenkbrauwen toch ook de lucht in. Ze heeft dat ook maar een keer gedaan, Koukla snapte er geen bal van en het eindigde in dat mijn dochter in de speen bleef knijpen en dat Koukla de melk van haar hand likte. Dus niets zuig effect.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Prachtige poes, en prachtige dochter
Fijn dat je ervoor wilt vechten. Serieus, dat bewonder ik.
Ik had ook zo'n etter; ook een vrouwtje en ook import. Is uiteindelijk goedgekomen toen ik mijn ex eruit zette
Ze had gewoon genoeg van die klojo.
Of misschien ben ik toen meer aandacht aan haar gaan besteden en is ze zo zelfverzekerder geworden..geen idee.
Ik hoop dat het goedkomt met die hellas-helle-kat ; ze verdient het
Fijn dat je ervoor wilt vechten. Serieus, dat bewonder ik.
Ik had ook zo'n etter; ook een vrouwtje en ook import. Is uiteindelijk goedgekomen toen ik mijn ex eruit zette
Ze had gewoon genoeg van die klojo.
Of misschien ben ik toen meer aandacht aan haar gaan besteden en is ze zo zelfverzekerder geworden..geen idee.
Ik hoop dat het goedkomt met die hellas-helle-kat ; ze verdient het
Sterker nog, daar kunnen ze zelfs aan sterven.quote:Op dinsdag 1 juli 2008 16:53 schreef erodome het volgende:
[..]
Weet ook dat een kat zodra hij van de melk afgaat bij moeders lactose intolerant wordt, dat het dus ook nog eens slecht is voor de kat.
Maar lactose zit in gewone koeienmelk, en niet in kattenmelk.
Tja, het is wel haar klojo en niet die van mij, dus daar heb ik niet zoveel in te zeggen, maar wat mij betreft kan hij wieberenquote:Op dinsdag 1 juli 2008 19:12 schreef SHE het volgende:
Prachtige poes, en prachtige dochter
Fijn dat je ervoor wilt vechten. Serieus, dat bewonder ik.
Ik had ook zo'n etter; ook een vrouwtje en ook import. Is uiteindelijk goedgekomen toen ik mijn ex eruit zette
Ze had gewoon genoeg van die klojo.
Of misschien ben ik toen meer aandacht aan haar gaan besteden en is ze zo zelfverzekerder geworden..geen idee.
Ik hoop dat het goedkomt met die hellas-helle-kat ; ze verdient het
We hebben net met bloed, zweet en de hulp van de buurman, een klim/krab gevaarte van 2.30 bij 1.40 m in elkaar gezet. We konden kiezen uit een blauwe en een licht bruine, maar die laatste die paste beter bij haar vachtje.
Als je dan ziet hoe ze reageert als we haar weer in haar kamertje laten.
Tuurlijk overal op en in dat ding lekkers verstopt. Ik kreeg er weer zin in, terwijl ik vanochtend zoiets had van, ik heb er de kracht niet meer voor.
Tja, katten zijn eigenzinnige types. Een beetje zoals vrouwen. De ene helft wil je de nek omdraaien, de andere helft doodknuffelen. Dat is ook de hele charme in mijn optiek.
Doorzetten, komt vast goed
Doorzetten, komt vast goed
In dit geval zijn de verhoudingen echter wel een beetje zoek.. Ik ken daarnaast ook weinig vrouwen die iemand regelmatig tot bloedens toe aanvallen.quote:Op dinsdag 1 juli 2008 21:25 schreef SHE het volgende:
Tja, katten zijn eigenzinnige types. Een beetje zoals vrouwen. De ene helft wil je de nek omdraaien, de andere helft doodknuffelen. Dat is ook de hele charme in mijn optiek.
ot : Toppie dat je zoveel probeert met de poes! Zelf zou ik denk ik ook alles uit de kast halen. Sterkte ermee!
Niet in de speciale voor volwassen katten bedoelde melk nee, wel degelijk in de moedermelk, ook de poedervorm.quote:Op dinsdag 1 juli 2008 20:24 schreef Deliana het volgende:
[..]
Sterker nog, daar kunnen ze zelfs aan sterven.
Maar lactose zit in gewone koeienmelk, en niet in kattenmelk.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Mooi dat ze er zo gek mee is, je zal nu heel snel verbetering zien, niets naarders dan een kat die zijn ei niet kwijt kan, heb enkele letterlijk tegen de muren op zien klimmen erom, worden ze niet leuk van.quote:Op dinsdag 1 juli 2008 20:33 schreef Deliana het volgende:
[..]
Tja, het is wel haar klojo en niet die van mij, dus daar heb ik niet zoveel in te zeggen, maar wat mij betreft kan hij wieberen
We hebben net met bloed, zweet en de hulp van de buurman, een klim/krab gevaarte van 2.30 bij 1.40 m in elkaar gezet. We konden kiezen uit een blauwe en een licht bruine, maar die laatste die paste beter bij haar vachtje.
Als je dan ziet hoe ze reageert als we haar weer in haar kamertje laten.
Hou vol met de rest, praat nog een keer tegen jezelf dat een kat echt niet zomaar aanvalt en dat een keer richting de kat kijken ook geen probleem zal opleveren, probeer dat vertrouwen terug te krijgen, het is maar een kat, relatveer!
Dat samen met een heel fiks deel meer beweging en een beetje een geestelijke uitdaging zal het probleem voor de zon laten verdwijnen, mits je hier en daar een grensje zet, want het is een prinsesje, altijd al geweest en nu er aandacht is voor een ander is dat erg moeilijk voor haar, al die liefdevolle aandacht die eerst zij kreeg is nu voor vriendjelief, je zal ze toch als je een kat was
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Vroeg ik me vandaag opeens ook afquote:Op maandag 7 juli 2008 16:35 schreef LadyBlack het volgende:
Hoe is het inmiddels met de kat Deliana?
No one can make you feel inferior without your consent - Eleanor Roosevelt
Sorry, beetje late reaktie, maar ben erg druk geweest de afgelopen periode.quote:Op maandag 7 juli 2008 16:35 schreef LadyBlack het volgende:
Hoe is het inmiddels met de kat Deliana?
Koukla heb ik vanochtend in laten slapen. Het ging gewoon echt niet meer, het werd eigenlijk alleen maar erger.
Ook nu richting mijn dochter. Het was een hele moeilijke keus, maar we wilden koukla ook niet bij anderen in huis doen.
Bij de arts kreeg ze eerst een narcose, waar ze een beetje vreemd op reageerde, en daarna een prik die een prikkel naar de hersens geeft om te stoppen met ademen en het hartje.
Dit duurde extreem lang, volgens de arts een teken dat er idd iets niet goed heeft gezeten in haar koppetje.
Koukla wordt gecremeerd en over zee uitgestrooid.
We zitten hier eigenlijk nu met een ontzettende kater van dit hele verhaal. Ik zal van de week nog wel het e.e.a. neerzetten over de therapie. Maar daar heb ik nu ff geen zin in.
Jeetje zeg, dit had ik eigenlijk niet meer verwacht. Heel veel sterkte voor jullie allemaal. Het lijkt me vreselijk moeilijk om zo iets te moeten beslissen.
Getsie Deliana, veel sterkte
It ain't over 'till the fat lady sings
La prudencia es la madre de la ciencia.
La prudencia es la madre de la ciencia.
Jeetje wat een verhaal 
en wat een een moeilijke tijd hebben jullie doorgemaakt !
Persoonlijk ben ik het helemaal eens met de uiteindelijke beslissing om het diertje in te laten slapen.
Heel veel sterkte met het verwerken van alles wat er de afgelopen tijd is gebeurt !
En nog ff dit : ik vind dat jullie fantastisch je best hebben gedaan voor Koukla
en wat een een moeilijke tijd hebben jullie doorgemaakt ! Persoonlijk ben ik het helemaal eens met de uiteindelijke beslissing om het diertje in te laten slapen.
Heel veel sterkte met het verwerken van alles wat er de afgelopen tijd is gebeurt !
En nog ff dit : ik vind dat jullie fantastisch je best hebben gedaan voor Koukla
Ga fietsen jij !! ikke niet hoor..
Ik in een aantal worden omschreven: Ondernemend | Moedig | Stout | Lief | Positief | Intuïtief | Communicatief | Humor | Creatief | Spontaan | Open | Sociaal | Vrolijk | Organisator | Pro-actief | Meedenkend | Levensgenieter | Spiritueel
Ach wat droevigquote:Op woensdag 23 juli 2008 14:33 schreef Deliana het volgende:
[..]
Sorry, beetje late reaktie, maar ben erg druk geweest de afgelopen periode.
Koukla heb ik vanochtend in laten slapen. Het ging gewoon echt niet meer, het werd eigenlijk alleen maar erger.
Ook nu richting mijn dochter. Het was een hele moeilijke keus, maar we wilden koukla ook niet bij anderen in huis doen.
Bij de arts kreeg ze eerst een narcose, waar ze een beetje vreemd op reageerde, en daarna een prik die een prikkel naar de hersens geeft om te stoppen met ademen en het hartje.
Dit duurde extreem lang, volgens de arts een teken dat er idd iets niet goed heeft gezeten in haar koppetje.
Koukla wordt gecremeerd en over zee uitgestrooid.
We zitten hier eigenlijk nu met een ontzettende kater van dit hele verhaal. Ik zal van de week nog wel het e.e.a. neerzetten over de therapie. Maar daar heb ik nu ff geen zin in.
. Ik snap precies hoe machteloos en schuldig je voelt. Ik heb ook een kat gehad die ineens "raar" werd. Ik heb hem gekregen van mensen waar hij totaal niet uit de verf kwam. Het beest was altijd een beetje schichtig en bang en leefde op de bovenverdieping. Toen ik (en mijn huisgenoot) hem onder onze hoede genomen hadden leek hij zowaar op te fleuren en werd zelfs een stuk aanhankelijker en kwam op schoot zitten. Ik was dan ook vol ongeloof toen ik op een dag thuiskwam en mijn huisgenoot zei dat Arie naar haar had zitten brommen en dat ze er bang van werd. Zeker omdat dat beest zich al verstopte als je te hard moest niezen. Een paar weken later zei ze zelfs dat hij een poging had gedaan om haar aan te vallen. Mijn eerste reactie was in lachen uitbarsten. Wat nou, die minkukel? Aanvallen?
.Tot ik op een nacht in bed lag met Arie aan het voeteneind. Ik was bijna in slaap toen ik een laag gebrom hoorde. Op het moment dat ik overeind wilde komen nam Arie al een spurt langs mijn benen richting mijn hoofd. Ik heb hem met dekbed en al van het bed kunnen gooien en hing nog net niet gillend aan de balken van het dak.
Wij hebben ook vanalles geprobeerd, zelfs een verhuizing naar mijn ouders, die een groter huis met een grote tuin hadden en dat leek even goed te gaan, totdat hij mijn moeder ook ging aanvallen. Die is met hem naar hun eigen dierenarts gegaan, en die heeft een hersentumor geconstateerd. Wij hebben Arie dan ook in moeten laten slapen. Toen de dierenarts hem uit het mandje haalde ontvelde hij zowat zijn hele arm, wat ons toch nog even de bevestiging gaf dat er écht wat met het beestje aan de hand was
.Maar je voelt je knap rot, dat je er niks aan hebt kunnen doen
.
In my life
Why do I smile
At people who I'd much rather kick in the eye ?
Why do I smile
At people who I'd much rather kick in the eye ?
quote:Op woensdag 23 juli 2008 14:33 schreef Deliana het volgende:
[..]
Sorry, beetje late reaktie, maar ben erg druk geweest de afgelopen periode.
Koukla heb ik vanochtend in laten slapen. Het ging gewoon echt niet meer, het werd eigenlijk alleen maar erger.
Ook nu richting mijn dochter. Het was een hele moeilijke keus, maar we wilden koukla ook niet bij anderen in huis doen.
Bij de arts kreeg ze eerst een narcose, waar ze een beetje vreemd op reageerde, en daarna een prik die een prikkel naar de hersens geeft om te stoppen met ademen en het hartje.
Dit duurde extreem lang, volgens de arts een teken dat er idd iets niet goed heeft gezeten in haar koppetje.
Koukla wordt gecremeerd en over zee uitgestrooid.
We zitten hier eigenlijk nu met een ontzettende kater van dit hele verhaal. Ik zal van de week nog wel het e.e.a. neerzetten over de therapie. Maar daar heb ik nu ff geen zin in.
Die moet haast wel met een hersentumor hebben rondgelopen. Je hele verhaal wijst toch in die richting en verklaart ook waarom zelfs gedragstherapie niet heeft gewerkt.
Balen dat je zoveel geld, tijd en energie kwijt bent en toch afscheid hebt moeten nemen...maar dat is nu eenmaal wat erbij hoort.
Sterkte ; jij en je dochter zullen er wel verdrietig om zijn
Treurig verhaal Ik dacht inderdaad ook een hersentumor maar ik dacht ook dat TS dat had laten onderzoeken? Nu ja, maakt verder ook niets meer uit.
Begrijpelijke keuze hoor en sterkte
Ik dacht inderdaad ook een hersentumor maar ik dacht ook dat TS dat had laten onderzoeken? Nu ja, maakt verder ook niets meer uit. Begrijpelijke keuze hoor en sterkte
I'm super sonic man
Do you wanna buy a rocket
Do you wanna buy a rocket
Ohhhh ja zeg dit zie je ook niet aankomen.....
Maar het is misschien wel fijn om te weten dat er een tumor in het spel was die het rare gedrag veroorzaakte.... omdat je je best wel schuldig voelde toen de gedragstherapeute zei dat je verkeerd op haar reageerde
Sterkte ermee!
ja zeg dit zie je ook niet aankomen.....Maar het is misschien wel fijn om te weten dat er een tumor in het spel was die het rare gedrag veroorzaakte.... omdat je je best wel schuldig voelde toen de gedragstherapeute zei dat je verkeerd op haar reageerde
Sterkte ermee!
Jemig Deliana wat sneu dat het zo is afgelopen, maar dapper van je dat je uiteindelijk toch die moeilijke beslissing hebt genomen
Vind het super dat je er zoveel tijd, geld en liefde in hebt gestoken! Sterkte met de verwerking van het verlies
Vind het super dat je er zoveel tijd, geld en liefde in hebt gestoken! Sterkte met de verwerking van het verlies
No one can make you feel inferior without your consent - Eleanor Roosevelt
Je hebt iig moeite gedaan ervoor, alhoewel ik het zeer oneens ben met hoe het gelopen is moet ik dat toch erkennen en zal ik niets er verder inwrijven, je voelt je zo vast al snert genoeg.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
hoe kan je het trouwens zo oneens zijn ermee? je kent alleen het geposte verhaal, das anders dan het meemaken denk ik
en die inwrijf opmerking is echt zo:
en die inwrijf opmerking is echt zo:
♥ ♥ 13-08-2002 ♥ ♥
Moet je het echt weten???
Het niet stoppen van agressie, de totale onwil om eens te kijken of er niet wat inzit dat al dat pamperen het beest alleen nog maar verwender en dus agressiever maakt, dat een aantal van de beschreven gedragingen bar weinig met angst te maken hebben(zoals bv aanvallen als er ruimte is om weg te komen).
Wat mij betrefd had dit inslapen voorkomen kunnen worden en heb ik dat ook aangegeven, vrijwel tot in den treure, het is vrij frustrerend om te zien dat ik op een zeer nare manier gelijk had, had liever ongelijk gehad.
Maar goed, deliana, blader hier maar snel aan voorbij, je hebt echt je best wel gedaan op jouw manier en ik wil niet natrappen.
Het niet stoppen van agressie, de totale onwil om eens te kijken of er niet wat inzit dat al dat pamperen het beest alleen nog maar verwender en dus agressiever maakt, dat een aantal van de beschreven gedragingen bar weinig met angst te maken hebben(zoals bv aanvallen als er ruimte is om weg te komen).
Wat mij betrefd had dit inslapen voorkomen kunnen worden en heb ik dat ook aangegeven, vrijwel tot in den treure, het is vrij frustrerend om te zien dat ik op een zeer nare manier gelijk had, had liever ongelijk gehad.
Maar goed, deliana, blader hier maar snel aan voorbij, je hebt echt je best wel gedaan op jouw manier en ik wil niet natrappen.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Jongejonge zeg. Waren we allemaal maar zo verstandig als jou. Post het vooral nog drie keer, dat je niet wil natrappen. Misschien dat we het dan geloven . Misschien had je even reiki moeten doen bij die dierenarts, jeweetwel, die er verstand van heeft en geen gezond beest laat inslapen .
. Misschien had je even reiki moeten doen bij die dierenarts, jeweetwel, die er verstand van heeft en geen gezond beest laat inslapen .
In my life
Why do I smile
At people who I'd much rather kick in the eye ?
Why do I smile
At people who I'd much rather kick in the eye ?
Geen gezonde dieren laat inslapen, wat een bull zeg....
Is het hersenwerk van die kat dan bekeken, welnee, er worden dagelijks gezonde dieren met gedragsprobelmen ingeslapen, haal je kop uit het zand, zo ideaal is de wereld niet.
Sorry hoor dat ik geen kusje kroel idee heb na erg veel advies wat in de wind werd geslagen waardoor er naar alle waarschijnlijkheid een dier is doodgegaan waar dat onnodig was, dat er nu iemand zich verrotte rot zit te voelen terwijl er misschien wel een andere mogelijkheid was.
Als men niet wil dat ik het er verder over heb zou het misschien verstandig zijn om mij mijn hele korte en aardig beschaafde reactie te laten nadat ik het halve topic vol heb gekalt met advies in de hoop dat het iets zou helpen, afgebrand werd en nu zie dat er een dier dood is die ook wel herplaatst had kunnen worden.
Is het hersenwerk van die kat dan bekeken, welnee, er worden dagelijks gezonde dieren met gedragsprobelmen ingeslapen, haal je kop uit het zand, zo ideaal is de wereld niet.
Sorry hoor dat ik geen kusje kroel idee heb na erg veel advies wat in de wind werd geslagen waardoor er naar alle waarschijnlijkheid een dier is doodgegaan waar dat onnodig was, dat er nu iemand zich verrotte rot zit te voelen terwijl er misschien wel een andere mogelijkheid was.
Als men niet wil dat ik het er verder over heb zou het misschien verstandig zijn om mij mijn hele korte en aardig beschaafde reactie te laten nadat ik het halve topic vol heb gekalt met advies in de hoop dat het iets zou helpen, afgebrand werd en nu zie dat er een dier dood is die ook wel herplaatst had kunnen worden.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
je bent een drammer en je kan het niet uitstaan dat iemand een andere richting gekozen heeft dan die in jouw ogen ok is, ook al weet niet eens precies hoe en wat..
♥ ♥ 13-08-2002 ♥ ♥
Ik kan het niet uitstaan dat er een kat dood is terwijl dat misschien helemaal niet had gehoeven.
DAAR baal ik van ja, noem me moeilijk, maar dat ben ik dan ook, fuck it.
Ik had zeer graag ongelijk gehad, had zeer graag gezien dat alles goed was gekomen op een totaal andere manier dan dat ik het zag, als het maar had gewerkt was ik zeer tevreden geweest, maar het beest is dood, jong en wel, dat terwijl het dier amper de kans heeft gekregen om het beter te doen.
Maar ik zeg wel niks meer, alleen kusje kroel is goed genoeg blijkbaar, je mag het er niet mee oneens zijn en balen dat een jong dier binnen een kort tijdsbestek gedood is.
Er is amper een maand overheen gegaan van proberen, zelfs de manier van de kattentherapeut heeft amper de kans gehad, herplaatsen is niet eens overwogen, rehabilitatie op een andere plek ook niet, een andere manier bekijken als het ene niet blijkt te werken ook niet.
Dat heeft geen donder met willen dat mijn manier gebruikt werd te maken, dat heeft alleen te maken met een dier graag zien blijven leven.
Maar ik hou al op, ga maar verder met kusje kroel en vergeef me dat ik heb geppogt na te denken over een oplossing voor deze kat en niet samen met jullie allen tevreden ben over haar dood.
DAAR baal ik van ja, noem me moeilijk, maar dat ben ik dan ook, fuck it.
Ik had zeer graag ongelijk gehad, had zeer graag gezien dat alles goed was gekomen op een totaal andere manier dan dat ik het zag, als het maar had gewerkt was ik zeer tevreden geweest, maar het beest is dood, jong en wel, dat terwijl het dier amper de kans heeft gekregen om het beter te doen.
Maar ik zeg wel niks meer, alleen kusje kroel is goed genoeg blijkbaar, je mag het er niet mee oneens zijn en balen dat een jong dier binnen een kort tijdsbestek gedood is.
Er is amper een maand overheen gegaan van proberen, zelfs de manier van de kattentherapeut heeft amper de kans gehad, herplaatsen is niet eens overwogen, rehabilitatie op een andere plek ook niet, een andere manier bekijken als het ene niet blijkt te werken ook niet.
Dat heeft geen donder met willen dat mijn manier gebruikt werd te maken, dat heeft alleen te maken met een dier graag zien blijven leven.
Maar ik hou al op, ga maar verder met kusje kroel en vergeef me dat ik heb geppogt na te denken over een oplossing voor deze kat en niet samen met jullie allen tevreden ben over haar dood.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
"en niet samen met jullie allen tevreden ben over haar dood"
anders sla je even door naar de dramatische kant zeg
anders sla je even door naar de dramatische kant zeg
♥ ♥ 13-08-2002 ♥ ♥
Zie je anders niets zeggen over dat het misschien idd anders had gekund, liever noem je mij een drammer die het op haar manier wil en niet anders...
Maar goed, ik heb nu toch teveel zitten gallen waar ik dat niet wilde doen, laat me teveel uit mijn tent lokken met mijn lapeloosheid...
Maar goed, ik heb nu toch teveel zitten gallen waar ik dat niet wilde doen, laat me teveel uit mijn tent lokken met mijn lapeloosheid...
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Ik denk dat dingen misschien idd anders gekund zouden hebben MAAR ik ken de kat niet, ik ken de situatie niet dus hoe kan ik dan zo stellig zijn in bijvoorbeeld een mening dat niet alles geprobeerd is?
wie weet is die kat helemaal doorgedraaid, neem het voorbeeld van kim.. het gebeurt, dat weet jij ook.
En ja ik vind het vreselijk, zie mijn post: jeetje wat verschrikkelijk... of nam je meteen aan dat die sloeg op de arme TS?
nee op de situatie dus, ik ben dol op beesten en vind het verschrikkelijk als dingen verkeerd lopen maar soms gaat het zo...
wie weet is die kat helemaal doorgedraaid, neem het voorbeeld van kim.. het gebeurt, dat weet jij ook.
En ja ik vind het vreselijk, zie mijn post: jeetje wat verschrikkelijk... of nam je meteen aan dat die sloeg op de arme TS?
nee op de situatie dus, ik ben dol op beesten en vind het verschrikkelijk als dingen verkeerd lopen maar soms gaat het zo...
♥ ♥ 13-08-2002 ♥ ♥
Er is amper een maand overheen gegaan van proberen, dat alleen zegt al vrij veel.
Bij denken aan een echte kronkel in de kop kan eerst medisch onderzoek gedaan worden, ik was een tough love mafkees die het niet begreep, lijkt me bar sterk dat ze dat alsnog geprobeert heeft zonder het te melden(daarbij is het tijdsbestel zo kort dat welke manier dan ook niet echt een kans heeft gehad, probleemgedrag wordt wel vaker erger voor het beter wordt), herplaarsing was gewoon mogelijk geweest, heb zelf genoeg ervaringen met asielen om te weten dat vele ervan zeer lastige katten gewoon opnemen en proberen te rehabiliteren.
Deze quote zegt ook vrij veel naar mijn mening: Als het mijn beest was, had ik haar in laten slapen.
En ja ik nam aan dat dat op de ts sloeg, sorry voor mijn voorbarige conclusie, ik heb er gewoon de balen van als een jong dier wordt ingeslapen als dat waarschijnlijk(let op het waarschijnlijk!) voorkomen had kunne worden en er naar mijn mening best wat meer moeite gedaan had mogen worden om dit op te lossen, zelf of niet zelf door wegplaatsen, wat ik ook heb aangegeven, zie mijn berechten van als je denkt aan inslapen/wegdoen, doe dat beest dan snel weg naar een goede plaats.
Bij denken aan een echte kronkel in de kop kan eerst medisch onderzoek gedaan worden, ik was een tough love mafkees die het niet begreep, lijkt me bar sterk dat ze dat alsnog geprobeert heeft zonder het te melden(daarbij is het tijdsbestel zo kort dat welke manier dan ook niet echt een kans heeft gehad, probleemgedrag wordt wel vaker erger voor het beter wordt), herplaarsing was gewoon mogelijk geweest, heb zelf genoeg ervaringen met asielen om te weten dat vele ervan zeer lastige katten gewoon opnemen en proberen te rehabiliteren.
Deze quote zegt ook vrij veel naar mijn mening: Als het mijn beest was, had ik haar in laten slapen.
En ja ik nam aan dat dat op de ts sloeg, sorry voor mijn voorbarige conclusie, ik heb er gewoon de balen van als een jong dier wordt ingeslapen als dat waarschijnlijk(let op het waarschijnlijk!) voorkomen had kunne worden en er naar mijn mening best wat meer moeite gedaan had mogen worden om dit op te lossen, zelf of niet zelf door wegplaatsen, wat ik ook heb aangegeven, zie mijn berechten van als je denkt aan inslapen/wegdoen, doe dat beest dan snel weg naar een goede plaats.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
heb je ook gelijk in maar je kan iemand niet jouw wil opleggen... iemand is vrij om te doen en laten wat hun goed dunkt... ook al denk jij er anders over..
♥ ♥ 13-08-2002 ♥ ♥
Maar ik ben vrij om daar mijn mening over te hebben....
Verwacht van mij geen kusje kroel als ik het grondig oneens ben met hoe de zaken gelopen zijn, teveel ellende gezien, teveel gezonde dieren dood zien gaan terwijl het onnodig was om daar heel zacht mee te kunnen zijn.
Verwacht van mij geen kusje kroel als ik het grondig oneens ben met hoe de zaken gelopen zijn, teveel ellende gezien, teveel gezonde dieren dood zien gaan terwijl het onnodig was om daar heel zacht mee te kunnen zijn.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Daarmee bedoel ik geen fut voor aardiger doen dan ik deed, ik deed mijn uiterste best om zo vriendelijk te blijven als ik maar kon, geen fut voor begrip, niet zozeer dat andere mensen kusje kroelen.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
En jij weet dat goed omdat je zelf wat beesten hebt. Ben je een dierenarts? Heb je ervoor gestudeerd? Nee, je denkt dat je het beter weet. En ik weet niet naar wat voor dierenartsen jij gaat, maar MIJN dierenarts laat inderdaad geen gezonde beesten inslapen nee. Als een beest niet te handhaven is zal hij zeker voor de optie gaan om het beest een ander plekje te geven. Of moet ik me nu druk gaan maken dat mijn dierenarts een echte kattenmoordenaar is, omdat jij met een of ander waanidee in je hoofd zit?quote:Op woensdag 30 juli 2008 07:53 schreef erodome het volgende:
Ik kan het niet uitstaan dat er een kat dood is terwijl dat misschien helemaal niet had gehoeven.
.
In my life
Why do I smile
At people who I'd much rather kick in the eye ?
Why do I smile
At people who I'd much rather kick in the eye ?
Ik ben een paraveterinair, ik heb vele jaren asielwerk gedaan, vele katten gerehabiliteert, van wildvangkittens tot zwaar getramatiseerde katten, heb me meer dan verdiept in gedrag.
Heb zoals dat paraveterinair als zegt een opleiding gehad in dierverzorging en veterinaire ondersteuning met daarbij ook gedrag e.d.
Ben niet zomaar een katteneigenaar, heb vele honderden katten onder mijn handen gehad, als paraveterinair, als verzorger, als iemand die ervoor zorgte dat een kat alsnog herplaatst kon worden, heb heel erg vee probleemkatten in mijn handen gehad, 7 jaar vrijwilligerswerk in het asiel met alle probleemkatten van dien, als dierenartsassistente die mag assisteren bij operatie's, heb ook nog echt gewerkt in asielen.
Ik heb zelf, in eigen huis een 50 tal katten opgevangen en terug de maatschappij ingebracht, fleskittens opgevoed, wildvangkatten normaal gemaakt, agressieve katten geholpen.
Heb mee dan zat gezien, eerste hand ervaringen, weet verdomde goed dat er dagelijks dieren worden ingeslapen omdat hun gedrag niet goed is, zonder medische reden erachter.
Zonder kijken naar het hersenwerk e.d. kan je gewoon niet met zekerheid stellen of ee dier een kronkel had, wil je daar zekerheid over hebben dan is of vooronderzoek nodig, of een autopsie achteraf, niet gewoon een aanname aan de hand van lastig dood te spuiten zijn, katten willen wel vaker kastig zijn.
Zo heb ik een kat op schoot gehad die een heel naar ongeluk had gehad, achterpoten waren letterlijk weg, beest was helemaal bij, ook al had het extreem bloedverslies gehad en zelfs een spuit letterlijk in het hart duurde lang.
Ik ben bij vele dieren geweest die ingeslapen werden, van zieke dieren tot gezonde dieren met gedragsproblemen, ee dierenarts is GEEN gedragsspecialist en hoedt je voor de dierenarts die daar vlotjes uitsraken over doet!
Is dat genoeg voor je om te kunnen zeggen dat dit MISSCHIIEN niet had gehoeven?
Dat er best wat meer tijd in had mogen zitten dan een kleine maand?
Heb zoals dat paraveterinair als zegt een opleiding gehad in dierverzorging en veterinaire ondersteuning met daarbij ook gedrag e.d.
Ben niet zomaar een katteneigenaar, heb vele honderden katten onder mijn handen gehad, als paraveterinair, als verzorger, als iemand die ervoor zorgte dat een kat alsnog herplaatst kon worden, heb heel erg vee probleemkatten in mijn handen gehad, 7 jaar vrijwilligerswerk in het asiel met alle probleemkatten van dien, als dierenartsassistente die mag assisteren bij operatie's, heb ook nog echt gewerkt in asielen.
Ik heb zelf, in eigen huis een 50 tal katten opgevangen en terug de maatschappij ingebracht, fleskittens opgevoed, wildvangkatten normaal gemaakt, agressieve katten geholpen.
Heb mee dan zat gezien, eerste hand ervaringen, weet verdomde goed dat er dagelijks dieren worden ingeslapen omdat hun gedrag niet goed is, zonder medische reden erachter.
Zonder kijken naar het hersenwerk e.d. kan je gewoon niet met zekerheid stellen of ee dier een kronkel had, wil je daar zekerheid over hebben dan is of vooronderzoek nodig, of een autopsie achteraf, niet gewoon een aanname aan de hand van lastig dood te spuiten zijn, katten willen wel vaker kastig zijn.
Zo heb ik een kat op schoot gehad die een heel naar ongeluk had gehad, achterpoten waren letterlijk weg, beest was helemaal bij, ook al had het extreem bloedverslies gehad en zelfs een spuit letterlijk in het hart duurde lang.
Ik ben bij vele dieren geweest die ingeslapen werden, van zieke dieren tot gezonde dieren met gedragsproblemen, ee dierenarts is GEEN gedragsspecialist en hoedt je voor de dierenarts die daar vlotjes uitsraken over doet!
Is dat genoeg voor je om te kunnen zeggen dat dit MISSCHIIEN niet had gehoeven?
Dat er best wat meer tijd in had mogen zitten dan een kleine maand?
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Nee, dat is het niet. En een kleine maand is bijzonder lang als je elke dag op je hoede moet zijn voor een aanvallende kat. Een wilde kat die agressief is, gedraagt zich héél anders dan een kat waarmee iets mis is, dat zou jij ook heel goed moeten weten. Door alleen een kat niet aan te kijken krijg je hem echt niet tam als er kortsluiting in zijn hoofd ontstaat .
Maargoed. Ik heb hier geen zin meer in. Jij hebt gelijk joh. Als mijn kat een keer ziek wordt, bel ik jou wel, in plaats van de dierenarts. Want daar heb je niks aan, als ik jou mag geloven.
.Maargoed. Ik heb hier geen zin meer in. Jij hebt gelijk joh. Als mijn kat een keer ziek wordt, bel ik jou wel, in plaats van de dierenarts. Want daar heb je niks aan, als ik jou mag geloven
.
In my life
Why do I smile
At people who I'd much rather kick in the eye ?
Why do I smile
At people who I'd much rather kick in the eye ?
Ik zeg niet dat je niets aan de dierenarts hebt, ik zeg dat een dierenarts niet kan zeggen wat er mis is zonder een gedegen onderzoek en dat het geen gedragsspecialist is.
Medische redenen kunnen onderzocht worden, gedrag kan opgelost worden.
Je kan niet zeggen dat een dier een kronkel heeft aan de hand van hoe hij insaapt, je kan dat zeggen door het dier medisch te onderzoeken.
En ja ik weet dat een wilde kat anders is dan een tamme agressieve kat, die eerste is veel makkelijker op te lossen, want die is bang en neem de angst weg en de agressie zal wegvallen.
Ik heb ook zwaar getraumatseerde katten gehad die daardoor erg agressief waren, overdreven defensief.
Een kleine maand is bijzonder kort om een probleem op te lossen, ik weet dat het heel intensief is, heb niet voor neits ook geadviseerd een plek te zoeken waar die tijd wel genomen kon worden als ze het zelf niet zag zitten.
Dat jouw kat misschien een echte kronkel had betekend nog niet dat elke kat die agresief wordt dat ook heeft, sterker nog, kronkels in de kop, echte kronkels komen gewoon niet zovaak voor.
Ik heb vele katten onder handen gehad, de meest agressieve tamme katen waren verwende nesten die ook nog eens snerterig onzeker waren, zeer snel hoog in irritatie zaten en dan ontlofte, zichzelf zo druk maakte dat het gewoon soms ontplofte ook al deed het mens daar weinig aan om het te veroorzaken.
Dan heb je ook nog de typjes die jaoers zijn e.d., daardoor zwaar frustie worden en frustratie afslaan/afbijten, pogen te dwingen en te doen, die echt hels kunnen worde als de dingen niet gaan zoals ze willen, vaak een combi van de boel willen bepalen en onzekerheid.
Een echte bange kat is heel erg makkelijk op te lossen, want die valt niet aan als da niet hoeft door ruimte te geven, niet te confronteren, zeg niet dat het makkelijk is om daar een leuke schootkat van te maken, maar de agressie van een echt bange kat is dodelijk simpel op te lossen, van de voorgaande typjes is dat wat lastiger.
De dierenarts is trouwens niet gebeld om het dier te bekijken in deze, maar om het dier af te maken, wat echt dagelijks geeurt met dieren met ernstige gedragsproblemen, wat voor roze wolk idee jij er ook van hebt.
Medische redenen kunnen onderzocht worden, gedrag kan opgelost worden.
Je kan niet zeggen dat een dier een kronkel heeft aan de hand van hoe hij insaapt, je kan dat zeggen door het dier medisch te onderzoeken.
En ja ik weet dat een wilde kat anders is dan een tamme agressieve kat, die eerste is veel makkelijker op te lossen, want die is bang en neem de angst weg en de agressie zal wegvallen.
Ik heb ook zwaar getraumatseerde katten gehad die daardoor erg agressief waren, overdreven defensief.
Een kleine maand is bijzonder kort om een probleem op te lossen, ik weet dat het heel intensief is, heb niet voor neits ook geadviseerd een plek te zoeken waar die tijd wel genomen kon worden als ze het zelf niet zag zitten.
Dat jouw kat misschien een echte kronkel had betekend nog niet dat elke kat die agresief wordt dat ook heeft, sterker nog, kronkels in de kop, echte kronkels komen gewoon niet zovaak voor.
Ik heb vele katten onder handen gehad, de meest agressieve tamme katen waren verwende nesten die ook nog eens snerterig onzeker waren, zeer snel hoog in irritatie zaten en dan ontlofte, zichzelf zo druk maakte dat het gewoon soms ontplofte ook al deed het mens daar weinig aan om het te veroorzaken.
Dan heb je ook nog de typjes die jaoers zijn e.d., daardoor zwaar frustie worden en frustratie afslaan/afbijten, pogen te dwingen en te doen, die echt hels kunnen worde als de dingen niet gaan zoals ze willen, vaak een combi van de boel willen bepalen en onzekerheid.
Een echte bange kat is heel erg makkelijk op te lossen, want die valt niet aan als da niet hoeft door ruimte te geven, niet te confronteren, zeg niet dat het makkelijk is om daar een leuke schootkat van te maken, maar de agressie van een echt bange kat is dodelijk simpel op te lossen, van de voorgaande typjes is dat wat lastiger.
De dierenarts is trouwens niet gebeld om het dier te bekijken in deze, maar om het dier af te maken, wat echt dagelijks geeurt met dieren met ernstige gedragsproblemen, wat voor roze wolk idee jij er ook van hebt.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Sinds ik een kind heb vertoont mijn moeder ook ernstige gedragsproblemen. Weet je wat? Ik neem haar de volgende keer gewoon mee naar de dierenarts, kijken of hij haar een spuitje wil geven, als ie dat toch nodeloos doet de hele dag .
.
In my life
Why do I smile
At people who I'd much rather kick in the eye ?
Why do I smile
At people who I'd much rather kick in the eye ?
Paraveterinair is niets meer dan een dierenarts assistente, ( die bull heb ik ook ) en dat maakt je nog geen gedrags deskundige.
Leuk dat je allemaal debiele poesies hebt opgevangen, ook daar kan ik over meepraten, maar als ik iets heel duidelijk heb ondervonden, dan is dat wel dat je een tumor en zeker die in de hersenen door bepaalde gedragingen als indicatie kunt aangeven.
Waarom; omdat de kortsluitingen die dan plaatsvinden bepaald gedrag veroorzaken. Gedrag wat middels andere therapieen niet herstelbaar blijkt.
Zo'n kat is uit geprocedeerd en kan nog maar 1 kant op > spuit. Operatief is er nauwelijks iets aan te doen en de overlevingskans nihil. Een paar duizend euro besteden aan zo'n operatie is ook gestoord, want de levensverwachting is zeer mager en recidive van de tumor is ook zeer waarschijnlijk.
Ero; je bedoelt het goed, maar je weet van achteren niet hoe je van voren leeft. Soms vraag ik me af wat je snuift, want je bent TE hippie voor deze planeet.
En als jij het zo goed wist, waarom ben jij dan niet kosteloos die kant opgegaan en heb jij die kat onder je hoede genomen?
Achteraf zeuren dat je gelijk had en er ondertussen geen flikker aan doen behalve suggestieve tips geven vanachter je bureau-stoel is opmerkelijk.
Een echte redder is niet passief agressief.
Ik ben gezien de diagnose van de DA niet verwonderd. Het hele plaatje klopt en wijst in die richting. Ik geloof oprecht dat ze de poes en haar mooie dochter een hoop ellende heeft bespaard.
Katten worden niet ineens gek en zeker niet ongecontroleerd.
Leuk dat je allemaal debiele poesies hebt opgevangen, ook daar kan ik over meepraten, maar als ik iets heel duidelijk heb ondervonden, dan is dat wel dat je een tumor en zeker die in de hersenen door bepaalde gedragingen als indicatie kunt aangeven.
Waarom; omdat de kortsluitingen die dan plaatsvinden bepaald gedrag veroorzaken. Gedrag wat middels andere therapieen niet herstelbaar blijkt.
Zo'n kat is uit geprocedeerd en kan nog maar 1 kant op > spuit. Operatief is er nauwelijks iets aan te doen en de overlevingskans nihil. Een paar duizend euro besteden aan zo'n operatie is ook gestoord, want de levensverwachting is zeer mager en recidive van de tumor is ook zeer waarschijnlijk.
Ero; je bedoelt het goed, maar je weet van achteren niet hoe je van voren leeft. Soms vraag ik me af wat je snuift, want je bent TE hippie voor deze planeet.
En als jij het zo goed wist, waarom ben jij dan niet kosteloos die kant opgegaan en heb jij die kat onder je hoede genomen?
Achteraf zeuren dat je gelijk had en er ondertussen geen flikker aan doen behalve suggestieve tips geven vanachter je bureau-stoel is opmerkelijk.
Een echte redder is niet passief agressief.
Ik ben gezien de diagnose van de DA niet verwonderd. Het hele plaatje klopt en wijst in die richting. Ik geloof oprecht dat ze de poes en haar mooie dochter een hoop ellende heeft bespaard.
Katten worden niet ineens gek en zeker niet ongecontroleerd.
Ik heb ook zo'n moeder. Misschien krijgen we volume korting?quote:Op woensdag 30 juli 2008 19:03 schreef k_i_m het volgende:
Sinds ik een kind heb vertoont mijn moeder ook ernstige gedragsproblemen. Weet je wat? Ik neem haar de volgende keer gewoon mee naar de dierenarts, kijken of hij haar een spuitje wil geven, als ie dat toch nodeloos doet de hele dag
Het eerste wat bij me opkomt is : hersentumor?!quote:Op maandag 23 juni 2008 19:33 schreef Deliana het volgende:
Ik snap gewoon niet hoe zo'n lief beest ineens in een duivel is veranderd.
*mompelt iets over mosterd na de maaltijd
[ Bericht 8% gewijzigd door Vivi op 30-07-2008 20:04:00 ]
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
Ja, dat of drugs. En dan laatste is onwaarschijnlijkquote:Op woensdag 30 juli 2008 19:36 schreef Vivi het volgende:
[..]
Het eerste wat bij me opkomt is : hersentumor?!
Ik had al geedit, slabakjequote:Op woensdag 30 juli 2008 19:39 schreef SHE het volgende:
[..]
Ja, dat of drugs. En dan laatste is onwaarschijnlijk
.
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
Als ik had geweten dat ze haar in had willen laten slapen had ik dat misschien ook wel gedaan, maar daar is geen kasn voor geweest.quote:Op woensdag 30 juli 2008 19:30 schreef SHE het volgende:
Paraveterinair is niets meer dan een dierenarts assistente, ( die bull heb ik ook ) en dat maakt je nog geen gedrags deskundige.
Leuk dat je allemaal debiele poesies hebt opgevangen, ook daar kan ik over meepraten, maar als ik iets heel duidelijk heb ondervonden, dan is dat wel dat je een tumor en zeker die in de hersenen door bepaalde gedragingen als indicatie kunt aangeven.
Waarom; omdat de kortsluitingen die dan plaatsvinden bepaald gedrag veroorzaken. Gedrag wat middels andere therapieen niet herstelbaar blijkt.
Zo'n kat is uit geprocedeerd en kan nog maar 1 kant op > spuit. Operatief is er nauwelijks iets aan te doen en de overlevingskans nihil. Een paar duizend euro besteden aan zo'n operatie is ook gestoord, want de levensverwachting is zeer mager en recidive van de tumor is ook zeer waarschijnlijk.
Ero; je bedoelt het goed, maar je weet van achteren niet hoe je van voren leeft. Soms vraag ik me af wat je snuift, want je bent TE hippie voor deze planeet.
En als jij het zo goed wist, waarom ben jij dan niet kosteloos die kant opgegaan en heb jij die kat onder je hoede genomen?
Achteraf zeuren dat je gelijk had en er ondertussen geen flikker aan doen behalve suggestieve tips geven vanachter je bureau-stoel is opmerkelijk.
Een echte redder is niet passief agressief.
Ik ben gezien de diagnose van de DA niet verwonderd. Het hele plaatje klopt en wijst in die richting. Ik geloof oprecht dat ze de poes en haar mooie dochter een hoop ellende heeft bespaard.
Katten worden niet ineens gek en zeker niet ongecontroleerd.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Jij interpreteert het verhaal als : 'willen laten inslapen'
Ik als ' op advies van de dierenarts '
Jij denkt toch niet dat die vrouw een kat uit fucking Griekenland haalt om hier te laten inslapen?
Ik als ' op advies van de dierenarts '
Jij denkt toch niet dat die vrouw een kat uit fucking Griekenland haalt om hier te laten inslapen?
Wat gedoe over het laten inslapen van een gevaarlijk huisdier, je gaat toch niet wachten totdat er iemand een oog uitgekrabt word immers
Dat is een onverantwoord risico dat alleen door onverantwoordelijke mensen word genomen.
sentiment......
Dat is een onverantwoord risico dat alleen door onverantwoordelijke mensen word genomen.
sentiment......
Ga fietsen jij !! ikke niet hoor..
Er valt ook niet veel in te wrijven. Ik heb alles gedaan wat ik kon doen, op advies van dierenarts, gedragstherapeute, en een tweede dierenarts die zag dat het gewoon klaar was.quote:Op dinsdag 29 juli 2008 20:11 schreef erodome het volgende:
Je hebt iig moeite gedaan ervoor, alhoewel ik het zeer oneens ben met hoe het gelopen is moet ik dat toch erkennen en zal ik niets er verder inwrijven, je voelt je zo vast al snert genoeg.
Vandaag een heel lief rouwkaartje gekregen, heel persoonlijk met koukla haar naam en sterfdatum erop, van het crematorium.
Niets vermoedend maak je zo'n envelope open en dan zie je dat. Was even slikken voor mij en mijn dochter.
Dat jij het anders zou hebben gedaan, is jouw goed recht, maar wil nog niet zeggen dat ik het slecht heb gedaan. En ter geruststelling, ik voel me niet snert. Ik voel me opgelucht en bevestigd in mijn gevoel dat ik het enige goede voor Koukla heb gedaan. Het doet pijn, maar soms moet je gewoon iets loslaten.
Die bouwt en rookt hier wel eens een joint, zou dat het zijn geweestquote:Op woensdag 30 juli 2008 19:41 schreef SHE het volgende:
Nu alleen nog de vriend van de dochter van Deliana een spuitje en de rust is terug
Och jezus...wat moet jouw moppie met zo'n floppie?quote:Op woensdag 30 juli 2008 22:51 schreef Deliana het volgende:
[..]
Die bouwt en rookt hier wel eens een joint, zou dat het zijn geweest
Maar ff serieus; ik vind het echt vreselijk naar voor je dat je dit hebt moeten doorstaan. Ook voor de poes hoor, want uit je verhaal haal ik wel momenten dat de poes zelf ook niet meer wist wat haar bezielde.
Ik hoop niet dat deze ervaring je gematigd maakt tov katten. Het zijn wonderlijke beestjes
Koukla was een prachtig beest; het is jammer dat het haar en ook jullie niet gegund was.
In het begin had ik zoiets van, nooit meer een beest. Mijn dochter wilde zelfs de twee hamsters aan een vriendin geven. Ze was er ook helemaal klaar mee.quote:Op woensdag 30 juli 2008 22:57 schreef SHE het volgende:
[..]
Och jezus...wat moet jouw moppie met zo'n floppie?
Maar ff serieus; ik vind het echt vreselijk naar voor je dat je dit hebt moeten doorstaan. Ook voor de poes hoor, want uit je verhaal haal ik wel momenten dat de poes zelf ook niet meer wist wat haar bezielde.
Ik hoop niet dat deze ervaring je gematigd maakt tov katten. Het zijn wonderlijke beestjes
Koukla was een prachtig beest; het is jammer dat het haar en ook jullie niet gegund was.
Maar nu zitten we al stiekem te kijken naar kittens. Ik heb mijn hele leven katten gehad, vooral zwerfkatjes in Griekenland. En nog nooit heb ik meegemaakt wat er nu is gebeurd.
Ons poezen koukje heeft iig twee geweldige jaren bij ons gehad, in Griekenland was ze waarschijnlijk doodgereden, of afhankelijk van toeristen geweest, of nu al bezig met haar 5e nestje.
Ik zal morgen het rapport en het advies van de gedragstherapeute hier plaatsen, mijn broek zakte af, en misschien dat Erodome dan snapt waarom ik een bepaalde beslissing heb genomen.
Als ik een beest in huis neem, dan is dat mijn verantwoording. Als het fout gaat, dan zal ik er alles aan doen om het op te lossen. Maar als er geen oplossing is, dan ga ik niet een ander opzadelen met mijn probleem.quote:Op woensdag 30 juli 2008 20:25 schreef erodome het volgende:
[..]
Als ik had geweten dat ze haar in had willen laten slapen had ik dat misschien ook wel gedaan, maar daar is geen kasn voor geweest.
En ik weet bijna zeker dat mijn Koukla diep ongelukkig bij jou zou zijn.
Ik zou haar ook niet gehouden hebben, ik heb zelf al zat dieren...
Ik zou gedaan hebben wat ik vaker heb gedaan, gerehabiliteert hebben, als dat mogelijk was, daarna een goede plaats voor haar vinden, terug bij jullie, of ergens anders, de kontakten daarvoor heb ik nog wel.
Maar ik ben erg benieuwd naar dat verslag, als je tijd hebt en zin zou ik dat graag willen zien, heb je zoiets van ik ben er een beetje klaar mee dan moet je het vooral niet doen, het is misschien best veel werk.
Ik zou gedaan hebben wat ik vaker heb gedaan, gerehabiliteert hebben, als dat mogelijk was, daarna een goede plaats voor haar vinden, terug bij jullie, of ergens anders, de kontakten daarvoor heb ik nog wel.
Maar ik ben erg benieuwd naar dat verslag, als je tijd hebt en zin zou ik dat graag willen zien, heb je zoiets van ik ben er een beetje klaar mee dan moet je het vooral niet doen, het is misschien best veel werk.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Het verslag:
quote:Verslag consult en observatie Koukla, dd. 24/6/08.
U heeft het Kattengedragsadviesbureau ingeschakeld omdat uw kat agressief gedrag vertoont.
Hieronder vindt u een samenvatting van de observatie en de gegeven adviezen.
Koukla is meegenomen uit Griekenland. Van het eiland Rhodos. Koukla is een donzige kat. De eigenaar heeft nooit een haarbal van haar gezien. Eigenaar geeft geen medicijnen of zoiets ervoor omdat ze dan ook niks verkeerds kan doen. Gezin: moeder met dochter samen. De vriend van de dochter komt vaak op bezoeKoukla Koukla heeft de dochter als eerste aangevallen. Beschrijving: ze zat met d’r rug naar Koukla toe, toen zei je iets of ze bewoog. Daarna viel Koukla haar aan in d’r gezicht. De moeder is 2 keer aangevallen. De eerste keer dat zij werd aangevallen, viel het hun op dat er een zwarte kat op het dak was. De moeder werd toen af achteren aangevallen, Koukla wilde niet loslate, ook niet als ze weg liep. Er zijn af en toe (onduidelijk hoe vaak) twee katten op het dak te vinden. Een zwarte en een rode.
Koukla zit nu opgesloten in een kamertje, ze mekkert. Qua andere huisdieren zijn er nog twee hamsters. Koukla is daar een beetje bang voor, volgens de eigenaar. De hamsters zitten nu ook in het kamertje (terwijl Koukla eigenlijk bang voor ze zou zijn). Toen Koukla net bij hun in huis was, was ze een hele andere kat. Ze wilde bij iedereen op schoot, vooral bij de mensen die juist bang waren voor katten of die allergisch waren. In deze tijd is er ook tijdelijk een tweeling in huis geweest. Alles ging goed. De eigenaar is nu bang voor Koukla omdat ze agressief wordt van onverwachts gedrag.
Koukla staart wel eens naar de muur en ruikt o.a. met de bek open. Koukla weet altijd precies wanneer de dochter thuis komt. De dochter en haar vriend hebben wel eens een woordenwisseling. Koukla gaat dan tussen hun in staan. Ze lijkt dan de dochter te willen beschermen.
Marcellina gaat het kamertje in, via het balkon kan het kamertje gekeken worden. Steeds mag 1 iemand kijken. Lichaam moet dan helemaal weggedraaid zijn en via de ooghoeken mag dan gekeken worden. Koukla is erg angstig en onzeker.
Trillende staart, kopjes geven, likken af en toe. Met hoge rug! Er ontstaat spanning zodra vriend thuis komt. Ze hadden Koukla een half jaar toen de vriend kwaMarcellina Als Koukla alleen is met de vriend dan wordt ze agressief. Koukla is niet gecastreerd. Het is ook niet verstandig om dat nu te doen, maar pas als de agressie onder controle is. Koukla geeft dagelijks over (zie je vooral bij stress katten). Als Koukla iets verkeerds doet dan gebruiken ze het woord ‘stout’. Ze knabbelt aan de antenne en aan bloemen. Ze is vaak te vinden in schoenen, daar geeft ze kopjes tegenaan en krabt ze tegenaan. De voerbak staat tegenover de spiegel.
Gisteren was ze helemaal in paniek omdat ze vuilnisman niet kon zien. KOUKLA slaapt niet bij de dochter als haar vriend er is. Koukla ziet andere honden/katten, ze reageert alleen als ze geluid maken. Koukla ligt nu languit in de vensterbanKoukla Ze hebben een keer een kat en een keer een hond mee naar huis genomen om te zien hoe Koukla daarop zou reageren. Er ontstond grote paniek en Koukla was angstig en agressief. Ze voelt zich in de huidige situatie nergens veilig in huis. Marcellina had haar tas in het kamertje laten staan en is nu na ongeveer een half uur gaan kijken. Vanaf buiten vertelt de stagiaire hoe Koukla doet en reageert op dingen tegen moeder, dochter en vriend.
Koukla is vooral erg bang en ook erg onzeker in de zijkamer. Daarna heeft de kattengedragstherapeut Koukla in de huiskamer gelaten. De moeder wilde daar liever niet bij zijn.
De dochter en haar vriend gaan op een stoel zitten met de ruggen naar de huiskamer toe. Ze kijken dus naar buiten. Ze moeten Koukla compleet negeren, niet aankijken en geen hand uitsteken. Marcellina laat haar los. Koukla heeft hoge rug en staart naar de deur, Marcellina loopt de kamer in. Koukla kijkt naar Marcellina. Koukla kan eruit maar houdt zich alleen bezig met Marcellina, deze heeft het chipnummer opgenomen. Ze zit nu onder de stoel, Marcellina haalt de tas ervoor weg. Koukla wil niet de kamer uit, normaal wil ze dat wel. Koukla miauwt, later miauwt ze. Marcellina zet de deur op een kier, zodat ze niet ineens een grote ruimte in hoeft. Ze is nog banger voor de mens dan zij voor haar. De deur op een kier zetten (i.p.v. helemaal open) heeft geholpen want ze komt het kamertje uit, ze loopt gebogen en kijkt om het hoekje naar Marcellina, die gaat met een speeltje spelen. Koukla schrikt van het geluid dat de koelkast maakt en schrikt ook van ineens hondengeblaf. Koukla staart naar Marcellina, ze is ineengedoken, kijkt ook naar dochter en haar vriend. Snorharen zijn naar achteren en puppillen klein (= agressief).
Koukla loopt de keuken in en gaat op een stoel zitten. Marcellina loopt ook de keuken in en gaat op de grond zitten. Marcellina krabt aan de vensterbank en ruikt aan de stoel. Koukla kijkt haar aan. Koukla wordt bang en rent weg. Trekkingen in haar staart, haren op rug overeind, ze staart haar aan met grote pupillen. Angstig, zoekt donkere plekken op. Ze is doodsbang in haar eigen huis. Kijkt schrikachtig om zich heen. Flanken ademhaling. Marcellina legt takje neer. Marcellina loopt even weg. Koukla volgt haar. Zodra Marcellina terug komt rent Koukla weg. Ze gaat weer op de stoel in de keuken liggen. Het takje was op tafel neergelegd, ze ruikt er even aan en maakt zich klein. Marcellina roept komt maar koekje (naam), houdt takje voor haar neus. Marcellina loopt kamer in, Koukla volgt haar. Koukla ligt onder de tafel, Marcellina gaat erbij zitten. Koukla heeft een zeer snelle ademhaling. Ze reageert overal angstig en schrikachtig op. Blaast en miauwt naar speetje dat ze voor haar houdt. Op die manier doet Marcellina Koukla weer naar het kamertje.
Waargenomen: Angst
Ze heeft niet één plek waar ze zich veilig voelt. Er moet een plek gecreëerd worden waar ze zich veilig voelt + genegeerd wordt. In elke ruimte een doosje maken waar ze zich kan terugtrekken.
Nooit meer Koukla aankijken en voorspelbaarheid creëren.
- op vaste tijdstippen uit het kamertje doen
- gewoon laten lopen als ze rondloopt
- water niet naast eten
- krabpaal naast de deur
- met stem belonen als ze aan krabpaal krabt
- voedselverrijking
Nooit eten geven als ze angstig is!
Met vriendelijke groet,
Marcellina Stolting
Het Kattengedragsadviesbureau
P.S. als u een abonnement neemt op de gratis maandelijkse nieuwsbrief, krijgt u maandelijks tips en weetjes over kattengedrag in uw mailbox.
Inderdaad! Dat is geen verslag waarmee je een behandeling start, dat is een gedragsbeschrijving. En een rommelige ook nog, ze springt van de hak op de tak. Ze verbindt er nauwlijks conclusies aan en de zinsbouw is om te huilen.
En dna wel nog even de nieuwsbrief erdoorheen duwen.
En dna wel nog even de nieuwsbrief erdoorheen duwen.
Op donderdag 21 juli 2011 23:08 schreef Loveless85 het volgende:
Dan heb je safe = condoom
Double dutch = condoom en pil
quadruple Cat = pil, MAP, condoom, castratie, prikpil, spiraaltje, zaaddodende pasta en voor het jodelen de bergen uit
Dan heb je safe = condoom
Double dutch = condoom en pil
quadruple Cat = pil, MAP, condoom, castratie, prikpil, spiraaltje, zaaddodende pasta en voor het jodelen de bergen uit
Kortom, dat had ik dus ook. Je betaald 200 + 50 euro reisvergoeding. In mijn ogen heeft ze mijn verhaal niet begrepen, en als ik heel eerlijk ben, heb ik mijn kat nog nooit zo zien reageren als op die therapeute.
Ik had een stappen plan van haar verwacht, wat zij me stuurt is iets wat ik zelf ook heb gezien, dus daar kan ik niets mee.
Ben ook erg blij dat ik en mijn dochter zelf op onze manier, en op een tijdstip dat voor beide goed was, de knoop hebben doorgehakt.
Ik had een stappen plan van haar verwacht, wat zij me stuurt is iets wat ik zelf ook heb gezien, dus daar kan ik niets mee.
Ben ook erg blij dat ik en mijn dochter zelf op onze manier, en op een tijdstip dat voor beide goed was, de knoop hebben doorgehakt.
Dat was zij gesignaleerd had kan denk ik iedereen die enige ervaring met katten heeft. Zoals je zelf al aangaf had je dit ook al gezien. Maar concrete oplossingen heb je niet gekregen jammer is dat. En ik zal van iemand die zo'n bedrag vraagt toch goed Nederlands verwachten. Typ fouten kan iedereen maken maar dit slaat echt nergens op. Deliana veel succes met het verwerken het doet altijd pijn een dier in te laten slapen
En dat is niet het enige, op de dag dat ik Koukla liet inslapen, kreeg ik opeens een mail van de therapeute dat ik nog 91 euro moest betalen voor pilllen die ze achterliet, voor drie maanden, en die pas na 2 maanden effect zouden hebben. En voor wat documentatie die ze achter liet samen met een klikker. Toen ik vroeg, een pen is toch ook goed, ja , maar dan moet het wel elke keer dezelfde pen zijn. Dus neem nou maar gewoon die klikker.
Morgen gaat alles retour met de mededeling dat ik er klaar mee ben en dat ze geen cent meer van me krijgt.
Ik voel me echt genaaid, door de therapeute maar ook door mijn dierenarts.
Morgen gaat alles retour met de mededeling dat ik er klaar mee ben en dat ze geen cent meer van me krijgt.
Ik voel me echt genaaid, door de therapeute maar ook door mijn dierenarts.
Inderdaad. Ik vond die site van die vrouw ook niet erg professioneel aandoen. Maar heeft jouw dierenarts specifiek deze therapeute aangeraden of in het algemeen dat je het bij een gedragsdeskundige moest gaan zoeken??quote:Op donderdag 31 juli 2008 23:59 schreef Queen_Bee het volgende:
WAt een verslag
No one can make you feel inferior without your consent - Eleanor Roosevelt
Toen ik vond dat het niet meer kon, ging ik naar mijn dierenarts en die rade mij deze therapeute aan. Ik zag er niets in, en ging naar een andere dierenarts. Die stuurt ook mensen door naar deze therapeute als er zindelijkheids of wennen aan een nieuwe kitten stoornis is.quote:Op vrijdag 1 augustus 2008 00:02 schreef geppie het volgende:
[..]
Inderdaad. Ik vond die site van die vrouw ook niet erg professioneel aandoen. Maar heeft jouw dierenarts specifiek deze therapeute aangeraden of in het algemeen dat je het bij een gedragsdeskundige moest gaan zoeken??
Maar na mijn verhaal gehoord te hebben, was ze ook van mening dat we Koukla beter konden laten inslapen. Dat is niet gebeurd omdat mijn dochter in tranen uitbrak. Dus ben de therapie maar aan gegaan.
En ik wil niet oordelen, maar dan komt er een vrouw je huis in, met paars haar. Het was warm dus een bepaald strak t-shirt jurkje aan. En elke keer als ze boog of op de grond iets deed, hadden we uitzicht op haar villa kakelbond.
En als toetje krijg je dan zo'n verslag, niet eens een stappenplan, maar gewoon een verslag van iemand die misschien zelf wel van de poezenpilletjes heeft gesnoept.
Damn, ik kan er nog kwaad om worden. En dan ook nog gewoon zeggen dat wij dit monster hebben gecreerd.
En in eerste instantie klonk je juist zo positief over de therapeute! Had je het over goede tips van veiligheid creeren, geen spiegel bij het eten en niet aankijken enzo.
Wat stom dat ze dan zo een bebabberd verslag maakt en dat er daar zo weinig zinnigs uit komt.
Wat stom dat ze dan zo een bebabberd verslag maakt en dat er daar zo weinig zinnigs uit komt.
Wat een beroerd verslag, daar kan je toch amper wijs uit worden zeg????
Wel zie ik wat vreemde dingen zoals totaal afdraaien van de kat, alleen nog maar uit de ooghoeken bekijken.
Mijn idee erbij is dat als een kat angstig/agressief is, je je vooral niet raar moet gaan gedragen, aanstaren, fixeren dus is niet goed, maar je moet het ook niet overdrijven zodat de kat geen idee meer heeft van wat je aan het uitspoken bent en alleen maar verward raakt van je gedrag(wat alleen maar meer agressie oproept).
Nooit eten geven als ze angstig is ben ik het ook al niet mee eens, voer kan een wondermiddel zijn om door eerste angst heen te breken, dat tegenover het geven van flesjes kattenmelk wat ik dan weer veelste ver vind gaan persoonlijk.
Het met de bek open ergens naar staren betekend dat ze wat ruikt, dat is flemen, dat doen ze om nog beter te kunnen ruiken.
Verder vind ik het vooral een warrig verhaal, maar om wat voor medicijnen gaat het en is de clickermethode je goed uitgelegd?
Clickermethode bij een kat gebruiken is niet heel erg makkelijk, kan erg goed werken, maar is niet zo makkelijk als bij bv een hond, daar dient toch wel erg goede begeleiding bij te zijn.
Nou ja, snap dat je hier weinig mee kan, er zit geen enkele lijn in van waar je naar toe moet, wat je kan verwachten, dat zou me ook geen ruime 200 euro waard zijn.
Wat wel tussen de regels door te lezen valt is dat vriendje een probleem is, niet alleen in dit verslag, maa ook in wat jij verder hebt gezegd, blowend in jouw huis, nu al woordenwisselingen met je dochter in je huis, dat samen met het geval dat de kat agressief is geworden sinds vriendje in huis gekomen is, dat is de grote factotr van verdering die getriggert heeft, ben je er zeker van dat vriendje niets bij de kat heeft uitgehaalt?
Wel zie ik wat vreemde dingen zoals totaal afdraaien van de kat, alleen nog maar uit de ooghoeken bekijken.
Mijn idee erbij is dat als een kat angstig/agressief is, je je vooral niet raar moet gaan gedragen, aanstaren, fixeren dus is niet goed, maar je moet het ook niet overdrijven zodat de kat geen idee meer heeft van wat je aan het uitspoken bent en alleen maar verward raakt van je gedrag(wat alleen maar meer agressie oproept).
Nooit eten geven als ze angstig is ben ik het ook al niet mee eens, voer kan een wondermiddel zijn om door eerste angst heen te breken, dat tegenover het geven van flesjes kattenmelk wat ik dan weer veelste ver vind gaan persoonlijk.
Het met de bek open ergens naar staren betekend dat ze wat ruikt, dat is flemen, dat doen ze om nog beter te kunnen ruiken.
Verder vind ik het vooral een warrig verhaal, maar om wat voor medicijnen gaat het en is de clickermethode je goed uitgelegd?
Clickermethode bij een kat gebruiken is niet heel erg makkelijk, kan erg goed werken, maar is niet zo makkelijk als bij bv een hond, daar dient toch wel erg goede begeleiding bij te zijn.
Nou ja, snap dat je hier weinig mee kan, er zit geen enkele lijn in van waar je naar toe moet, wat je kan verwachten, dat zou me ook geen ruime 200 euro waard zijn.
Wat wel tussen de regels door te lezen valt is dat vriendje een probleem is, niet alleen in dit verslag, maa ook in wat jij verder hebt gezegd, blowend in jouw huis, nu al woordenwisselingen met je dochter in je huis, dat samen met het geval dat de kat agressief is geworden sinds vriendje in huis gekomen is, dat is de grote factotr van verdering die getriggert heeft, ben je er zeker van dat vriendje niets bij de kat heeft uitgehaalt?
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Het medicijn dat we kregen is Telizen, een voedingssupplement met een rustgevende werking.
De klikmethode is ons verteld wat het inhoud, en bij de klikker kregen we een boek, hoe aan de slag te gaan. Therapeute vond het vriendje de aangewezen persoon om dit dagelijks met Koukla te gaan doen.
In het begin waren we ook enthousiast en opluchting, we kregen adviezen mee, maar vooral de bevestiging dat het allemaal wel goed zou komen.
Maar het werd dus alleen maar erger.
Wat betreft het vriendje, ik zie niet in wat dat blowen voor negatief effect op de kat kan hebben, we roken zelf ook als een schoorsteen, normale sigaretten dan.
En woordewisselingen heb ik ook vaak genoeg met mijn dochter en dat gaat ook niet altijd even rustig en kalm.
De klikmethode is ons verteld wat het inhoud, en bij de klikker kregen we een boek, hoe aan de slag te gaan. Therapeute vond het vriendje de aangewezen persoon om dit dagelijks met Koukla te gaan doen.
In het begin waren we ook enthousiast en opluchting, we kregen adviezen mee, maar vooral de bevestiging dat het allemaal wel goed zou komen.
Maar het werd dus alleen maar erger.
Wat betreft het vriendje, ik zie niet in wat dat blowen voor negatief effect op de kat kan hebben, we roken zelf ook als een schoorsteen, normale sigaretten dan.
En woordewisselingen heb ik ook vaak genoeg met mijn dochter en dat gaat ook niet altijd even rustig en kalm.
Volg dit topic al even en wordt nu toch wel beetje zenuwachtig.
Hebben voor over een maand een afspraak met Marcellina voor ons nieuwe asielkatje, hopen op hulp om ervoor te zorgen dat onze andere 2 draakjes door 1 deur kunnen met het nieuwe oudje maar als ik dit zo lees dan wordt ik niet echt vrolijk van deze gedragstherapeute.
Iemand nog een andere gedragstherapeute in de aanbieding?!
Hebben voor over een maand een afspraak met Marcellina voor ons nieuwe asielkatje, hopen op hulp om ervoor te zorgen dat onze andere 2 draakjes door 1 deur kunnen met het nieuwe oudje maar als ik dit zo lees dan wordt ik niet echt vrolijk van deze gedragstherapeute.
Iemand nog een andere gedragstherapeute in de aanbieding?!
Perfect paranoia is perfect awareness. Yes, I am a misfit.
Sorry hoor, maar wát een onzin. Je gaat toch eerst alle mogelijk manieren proberen voordat je zo'n beest laat inslapenquote:Op dinsdag 1 juli 2008 12:14 schreef Sorella het volgende:
Onze poes ligt ook vaak met haar pootjes opgevouwen onder haar lichaam, koppetje ertussen en staart strak langs het lichaam met het puntje over haar neus geslagen. Wij zeggen dan altijd dat towyn aan het bidden is
Haar ergens anders plaatsen sja misschien verandert het gedragon de goede zin, misschien wordt het nog erger en ik denk dat het laatste meer van toepassing is.
Ik persoonlijk zou het beestje liever een spuitje geven dan haar ergens anders plaatsen, hoe rottig het misschien ook klinkt.
Mijn katten zijn gelukkig lieverds maar als een van de twee het gedrag zou gaan vertonen zoals die van jou doet dan zou ik het wel weten, alhoewel het een verschrikkelijke beslissing is.
Misschien een kromme vergelijking maar een hond die dat soort gedrag vertoont laat je ook inslapen.
No way dat als mijn hond dit gedrag zou vertonen, ik hem gelijk in zou laten slapen. Ik zou hem ook naar gedrags therapie slepen.
Jij bent wel erg makkelijk met het inslapen
-||||-----||||- Iron and me, we're meant to be -||||-----||||-
ik word moe van jouw post. Je blaat en blaat maar door alsof jij alwetend bent. God, ik heb me in tijden niet zo aan een user in een F&F topic lopen ergerenquote:Op dinsdag 29 juli 2008 20:33 schreef erodome het volgende:
Moet je het echt weten???
Het niet stoppen van agressie, de totale onwil om eens te kijken of er niet wat inzit dat al dat pamperen het beest alleen nog maar verwender en dus agressiever maakt, dat een aantal van de beschreven gedragingen bar weinig met angst te maken hebben(zoals bv aanvallen als er ruimte is om weg te komen).
Wat mij betrefd had dit inslapen voorkomen kunnen worden en heb ik dat ook aangegeven, vrijwel tot in den treure, het is vrij frustrerend om te zien dat ik op een zeer nare manier gelijk had, had liever ongelijk gehad.
Maar goed, deliana, blader hier maar snel aan voorbij, je hebt echt je best wel gedaan op jouw manier en ik wil niet natrappen.
-||||-----||||- Iron and me, we're meant to be -||||-----||||-
Dat het voor ons niet heeft gewerkt, wil niet zeggen dat het ook jullie niet zal helpen. Je leest genoeg succes verhalen op haar forum.quote:Op vrijdag 1 augustus 2008 16:06 schreef WRH het volgende:
Volg dit topic al even en wordt nu toch wel beetje zenuwachtig.
Hebben voor over een maand een afspraak met Marcellina voor ons nieuwe asielkatje, hopen op hulp om ervoor te zorgen dat onze andere 2 draakjes door 1 deur kunnen met het nieuwe oudje maar als ik dit zo lees dan wordt ik niet echt vrolijk van deze gedragstherapeute.
Iemand nog een andere gedragstherapeute in de aanbieding?!
Plus dat mijn kat waarschijnlijk een medisch geval was.
En ik ben ook erg negatief omdat ik er nog zo mee in mijn maag zit. Gewoon hoe het allemaal is gelopen.
Nou, als je zo een verslag krijgt zou ik toch naar een ander gaan
I'm super sonic man
Do you wanna buy a rocket
Do you wanna buy a rocket
dat dusquote:Op vrijdag 1 augustus 2008 17:48 schreef Queen_Bee het volgende:
Nou, als je zo een verslag krijgt zou ik toch naar een ander gaan
-||||-----||||- Iron and me, we're meant to be -||||-----||||-
ja dat was inderdaad waar ik dus ook mijn twijfels door kreeg.quote:
we zitten volgende week weer bij de dierenarts en ik zal eens vragen of hij misschien iemand kan aanraden.
maar vind wel eigenlijk, als je een therapeut bent die als deskundige het gedrag van katten bestudeerd je toch het verschil zou moeten kunnen zien tussen abnormaal gedrag van een kat die niet aangepast is en abnormaal gedrag van een kat die iets in zijn hersenen mankeert.
(en had ik al gezegd hoe rot ik het voor je vindt dat je jouw kat hebt moeten laten inslapen? anders bij deze)
Perfect paranoia is perfect awareness. Yes, I am a misfit.
Waarom moet je daar gelijk een gedragstherapeut bij hebben?quote:Op vrijdag 1 augustus 2008 18:47 schreef WRH het volgende:
[..]
ja dat was inderdaad waar ik dus ook mijn twijfels door kreeg.
we zitten volgende week weer bij de dierenarts en ik zal eens vragen of hij misschien iemand kan aanraden.
I'm super sonic man
Do you wanna buy a rocket
Do you wanna buy a rocket
btw, een medicijn dat pas na 2 mnd gaat werken?!
Even gegoogled en telizen is vanaf 16 euro voor 30 tabletten (1x per dag, dus reken maar uit voor 3 mnd) op internet te krijgen, werd bv voorgeschreven bij honden en katten die op oudejaarsavond bang werden voor geknal, lijkt mij dat het dan direct moet werken, zoals elk normaal medicijn. (overigens is telizen gewoon zonder dierenarts recept te verkrijgen overal)
Even gegoogled en telizen is vanaf 16 euro voor 30 tabletten (1x per dag, dus reken maar uit voor 3 mnd) op internet te krijgen, werd bv voorgeschreven bij honden en katten die op oudejaarsavond bang werden voor geknal, lijkt mij dat het dan direct moet werken, zoals elk normaal medicijn. (overigens is telizen gewoon zonder dierenarts recept te verkrijgen overal)
Perfect paranoia is perfect awareness. Yes, I am a misfit.
zie mijn andere topic, het gaat niet om het bezoek aan de dierenarts, we zijn er toevallig volgende week dus als ik er toch ben vraag ik daar ook naar een gedragstherapeut.quote:Op vrijdag 1 augustus 2008 18:54 schreef Queen_Bee het volgende:
[..]
Waarom moet je daar gelijk een gedragstherapeut bij hebben?
Perfect paranoia is perfect awareness. Yes, I am a misfit.
Ja, dat lijkt mij toch ook. Je zou ook kunnen googlenquote:Op vrijdag 1 augustus 2008 18:47 schreef WRH het volgende:
[..]
ja dat was inderdaad waar ik dus ook mijn twijfels door kreeg.
we zitten volgende week weer bij de dierenarts en ik zal eens vragen of hij misschien iemand kan aanraden.
maar vind wel eigenlijk, als je een therapeut bent die als deskundige het gedrag van katten bestudeerd je toch het verschil zou moeten kunnen zien tussen abnormaal gedrag van een kat die niet aangepast is en abnormaal gedrag van een kat die iets in zijn hersenen mankeert.
(en had ik al gezegd hoe rot ik het voor je vindt dat je jouw kat hebt moeten laten inslapen? anders bij deze)
en dan als je denkt van "ja, die!" nog ff verder zoeken op ervaringen. Thnx. Dat is straks ook alweer een jaar geleden
-||||-----||||- Iron and me, we're meant to be -||||-----||||-
Vergeet ik nog de feliway verdamper van 30 euro en de spray van 23 euro. Tja je bent zo geschrokken van alles, en krijgt ook nog eens te horen dat je zelf alles verkeerd hebt gedaan, dan wil je niet zelf gaan experimenteren.quote:Op vrijdag 1 augustus 2008 18:55 schreef WRH het volgende:
btw, een medicijn dat pas na 2 mnd gaat werken?!
Even gegoogled en telizen is vanaf 16 euro voor 30 tabletten (1x per dag, dus reken maar uit voor 3 mnd) op internet te krijgen, werd bv voorgeschreven bij honden en katten die op oudejaarsavond bang werden voor geknal, lijkt mij dat het dan direct moet werken, zoals elk normaal medicijn. (overigens is telizen gewoon zonder dierenarts recept te verkrijgen overal)
En zeker niet als zo'n therapeute door je dierenarts wordt aanbevolen.
Voor een 'consult' vraagt zij 190 euro maar dat is all-in, inklusief de begeleiding na het bezoek.
godver wat een prijzen
godver wat een prijzen
-||||-----||||- Iron and me, we're meant to be -||||-----||||-
Dat is dus niet waar, er komt ook nog een reisvergoeding bovenop. Dat was in mijn geval 50 euro (Den Haag).quote:Op vrijdag 1 augustus 2008 19:40 schreef Qwea het volgende:
Voor een 'consult' vraagt zij 190 euro maar dat is all-in, inklusief de begeleiding na het bezoek.
godver wat een prijzen
Daarnaast geeft ze je boeken in handen en allerlei medicijnen waarvoor je ineens te horen krijgt wat die kosten. En zonder het boek klikker training, kan je niets trainen.
En die begeleiding, ik kreeg niet eens een stappenplan hoe aan de slag te gaan. Dus welke begeleiding.
sorry hoor, maar als ik dat zo hoor WRH van Deliana, dan zou ik maar iemand anders zoeken
wát een idiote handelswijze van haar deliana
wát een idiote handelswijze van haar deliana
-||||-----||||- Iron and me, we're meant to be -||||-----||||-
Bah wat een treurig einde van dit topic zeg
But if you could just see the beauty These things I could never describe
These pleasures a wayward distraction This is my one lucky prize
These pleasures a wayward distraction This is my one lucky prize
Dat dekt de lading wel zo'n beetje.quote:Op vrijdag 1 augustus 2008 19:58 schreef Ian_Curtis het volgende:
Bah wat een treurig einde van dit topic zeg
inderdaad, los van dat het echt ontzettend rot is om je kat te moeten laten inslapen krijg je van de therapeute ook nog een beetje een rotgevoel achteraf.
vind zelf dat je er in ieder geval echt al van alles aan gedaan hebt.
vind zelf dat je er in ieder geval echt al van alles aan gedaan hebt.
Perfect paranoia is perfect awareness. Yes, I am a misfit.
Na alle waarschuwingen, dat bepaalde dingen stress voor je kat kunnen geven, met alle gevolgen vandien. Krijg ik onderstaande mail van de gedragsdeskundige. Waarschijnlijk naar al haar clienten verzonden die allen met een probleem kat zitten, anders schakel je geen deskundige in.
Beetje vreemd.
Beetje vreemd.
quote:De volgende e-mail is verstuurd door een beheerder van "Kattengedrag". Als dit bericht ongewenste gegevens bevat, neem dan contact op met de webmaster van de site op het volgende adres: marcellina@kattengedragstherapie.nl Sluit dan de volledige mail (inclusief de 'headers') bij. Bericht dat verzonden is:~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ UW KAT OP DE FILMSET ? T/m morgenochtend, dinsdag de 26e kunt u reageren op deze oproep. Heeft u een lieve (niet ras) kat, die graag kopjes geeft tegen de benen, dan kan uw kat meedoen met filmopnamen (het gaat over boerderijkatten, vandaar geen raskat). Het wordt een leuk item, waarvoor de filmploeg een kitten, maar een volwassen kat zoekt. Lapjeskatten genieten de voorkeur. De opnamen zijn op 27 augustus in de provincie Utrecht. Is uw kat zo vriendelijk en luistert deze zo goed, dat deze best een rol kan spelen bij filmopnamen, belt u dan met 020-330 87 80 en spreek uw telefoonnummer in en uw naam. Of stuur een email naar info@kattengedragstherapie.nl
Nou, zakt die even lekker door het ijs (Ik vond haar al niet echt geweldig na alle verhalen hier).
Wat vreselijk onattent
Tsjonge, wat leef je dan mee met je clienten
Een naam om te onthouden dus. Met wie je NIET in zee moet gaan.
Wat vreselijk onattent
Tsjonge, wat leef je dan mee met je clienten
Een naam om te onthouden dus. Met wie je NIET in zee moet gaan.
It ain't over 'till the fat lady sings
La prudencia es la madre de la ciencia.
La prudencia es la madre de la ciencia.
JA die mail kreeg ik dus ook gister!
Echt, daar zakt je broek toch van af?!
Echt, daar zakt je broek toch van af?!
Perfect paranoia is perfect awareness. Yes, I am a misfit.
Wat een ontzettend naar verhaal. Ten eerste vanwege de omslag in het gedrag van de kat, ten tweede omdat nu je eens zo lieve kat er niet meer is. Mijn mening over al dan niet terecht inslapen vind ik verder niet nuttig om te posten, het is gebeurd en oordelen op afstand is makkelijk. En dan nu de domper van het verslag en die achterlijke email.
Denk dat ik me op mn studie psychologie maar moet gaan verdiepen in kattengedrag, verdient blijkbaar even goed als mensen behandelen en blijkbaar is er geen concurrentie als je wel fatsoenlijk met je clienten omgaat en een gestructureerd rapport kan schrijven.
Denk dat ik me op mn studie psychologie maar moet gaan verdiepen in kattengedrag, verdient blijkbaar even goed als mensen behandelen en blijkbaar is er geen concurrentie als je wel fatsoenlijk met je clienten omgaat en een gestructureerd rapport kan schrijven.
Je mag je mening over het al dan niet terecht in laten slapen best posten. Ik heb in mijn vorige postings mijn motivatie gegeven.quote:Op dinsdag 26 augustus 2008 21:31 schreef Dipkip het volgende:
Wat een ontzettend naar verhaal. Ten eerste vanwege de omslag in het gedrag van de kat, ten tweede omdat nu je eens zo lieve kat er niet meer is. Mijn mening over al dan niet terecht inslapen vind ik verder niet nuttig om te posten, het is gebeurd en oordelen op afstand is makkelijk. En dan nu de domper van het verslag en die achterlijke email.
Denk dat ik me op mn studie psychologie maar moet gaan verdiepen in kattengedrag, verdient blijkbaar even goed als mensen behandelen en blijkbaar is er geen concurrentie als je wel fatsoenlijk met je clienten omgaat en een gestructureerd rapport kan schrijven.
En geloof me, als ik de foto's terug kijk, krijg ik zo'n spijt, ook al weet ik dat ik niet anders had kunnen doen.
Persoonlijk zou ik (eerlijk gezegd waarschijnlijk al na de eerste of tweede aanval) hebben besloten dat dit mij boven de pet ging, en de kat hebben overgedragen aan een professional die zulke dingen al vaker heeft meegemaakt. Misschien werken de adviezen van de therapeut of van erodome of van nog een ander wel, maar het was voor jullie wel de eerste keer en het lijkt me een zeer heftig geval.
Was het een plasprobleem ofzo, had ik het wel zelf aangepakt maar in dit geval is het zo ernstig dat het eigenlijk voor jou niet te doen was om je correct te gedragen. Omdat je zelf ook met heftige gevoelens zit. Dus ik denk dat ik de kat eerst bij iemand had gebracht die zegt kom maar op dat heb ik eerder meegemaakt, en als het daar dan ook niet lukt pas na gaan denken over euthanasie.
Ik ben ook iemand die al veel katten heeft gehad en ook asieldieren met wat gedragsproblemem maar dat viel allemaal binnen het scala aan gedrag dat katten gewoon wel eens laten zien. Dit valt daar imho buiten en vraagt dus om een specialist. Iemand die een keer 4 uurtjes langs komt en daarna een mailtje stuurt, dat vind ik niet genoeg specialistische hulp. Ze laten je er maar mee aankloten terwijl je nooit eerder zoiets gedaan hebt, praten je een schuldgevoel aan, laten van alles onduidelijk... Ik zou me daar niet prettig bij voelen en een andere plek voor de kat hebben gezocht. Als iemand die wel weet wat ie doet er ook niks mee kan, kan het spuitje altijd nog.
Niet veroordelend bedoelt, ik las je topic en stelde mezelf de vraag, wat doe ik als mijn nieuwe kat dit straks doet (nog voor ik las dat ze was ingeslapen). Mijn vriend riep meteen: als ie dat een keer doet meteen afmaken. Iedereen is anders, geen enkele zienswijze is De Enige Juiste Weg, maar dit is wat ik zou doen.
Was het een plasprobleem ofzo, had ik het wel zelf aangepakt maar in dit geval is het zo ernstig dat het eigenlijk voor jou niet te doen was om je correct te gedragen. Omdat je zelf ook met heftige gevoelens zit. Dus ik denk dat ik de kat eerst bij iemand had gebracht die zegt kom maar op dat heb ik eerder meegemaakt, en als het daar dan ook niet lukt pas na gaan denken over euthanasie.
Ik ben ook iemand die al veel katten heeft gehad en ook asieldieren met wat gedragsproblemem maar dat viel allemaal binnen het scala aan gedrag dat katten gewoon wel eens laten zien. Dit valt daar imho buiten en vraagt dus om een specialist. Iemand die een keer 4 uurtjes langs komt en daarna een mailtje stuurt, dat vind ik niet genoeg specialistische hulp. Ze laten je er maar mee aankloten terwijl je nooit eerder zoiets gedaan hebt, praten je een schuldgevoel aan, laten van alles onduidelijk... Ik zou me daar niet prettig bij voelen en een andere plek voor de kat hebben gezocht. Als iemand die wel weet wat ie doet er ook niks mee kan, kan het spuitje altijd nog.
Niet veroordelend bedoelt, ik las je topic en stelde mezelf de vraag, wat doe ik als mijn nieuwe kat dit straks doet (nog voor ik las dat ze was ingeslapen). Mijn vriend riep meteen: als ie dat een keer doet meteen afmaken. Iedereen is anders, geen enkele zienswijze is De Enige Juiste Weg, maar dit is wat ik zou doen.
Ja, een deurwaarder. Ik heb nog steeds geen tijd gehad om de boeken en pillen terug te sturen.quote:Op donderdag 28 augustus 2008 03:21 schreef admiraal_anaal het volgende:
Heb je nog iets van die kwakzalver gehoord nadat je die laatste rekening weigerde te betalen?
Er staat trouwens een bericht over haar in de telegraaf.
http://www.telegraaf.nl/b(...)choloog__.html?p=3,1quote:Kattenpsycholoog moet katten 'happy' maken
AMSTERDAM - In plaats van een 'probleemkat' te laten inslapen, kan hun baasje vanaf dinsdag ook terecht bij een 'kattenpsycholoog' in het nieuw opgerichte Katten Gedrag Centrum aan het IJ in Amsterdam. Daarin zijn een dierenkliniek, een gedragscentrum, een oppascentrale en een trimsalon gevestigd.
In Amsterdam is sinds kort nu ook een psycholoog voor katten actief. Hij mag dan wel een gevuld voerbakje of een lekker plekje voor de haard hebben, maar een poes met angstklachten is niet happy”, aldus zelfbenoemd kattengedragstherapeut Marcellina Stolting. Zij is de drijvende kracht achter het centrum.
Waren een paardenfluisteraar en therapie voor honden al langer gemeengoed, gedragstherapie voor katten is relatief onbekend. „Daardoor laten eigenaren hun katten onnodig inslapen, brengen ze ze naar een asiel of laten ze ze op straat zwerven. Terwijl veel gedragsproblemen als stress en angst eenvoudig zijn op te lossen”, aldus Stolting. Tegen een bedrag van gemiddeld 200 euro begeleidt Stolting de eigenaren met speciale aaitechnieken, speltherapie en geeft ze advies over voedingssupplementen.
Stolting reisde van universiteit naar universiteit in Groot-Brittannië om speciale cursussen te volgen om katten te kunnen helpen. Pas als medisch letsel door de dierenarts is uitgesloten komt zij in actie, aan huis. Ze observeert de kat de eerste keer drie uur. „Als de kat wegrent of schrikt ren ik erachteraan.”
Het centrum biedt baasjes van een probleemkat ook cursussen aan. Zo zijn er workshops 'Communicatie en Kattentaal', 'Verzorging' en 'Bachbloesem', homeopathische druppeltjes.
valt mij op dat ze echt enorm de publiciteit zoekt, zou toch denken dat ze daar nauwelijks de tijd voor vindt als ze echt heel veel katten behandelt.
Perfect paranoia is perfect awareness. Yes, I am a misfit.
Ze moet toch wat ? Van mond tot mond reclame moet ze 't duidelijk NIET hebben....
Ga fietsen jij !! ikke niet hoor..
quote:Op vrijdag 12 september 2008 18:26 schreef deedeetee het volgende:
Ze moet toch wat ? Van mond tot mond reclame moet ze 't duidelijk NIET hebben....
Perfect paranoia is perfect awareness. Yes, I am a misfit.
Bachbloesems
Ik in een aantal worden omschreven: Ondernemend | Moedig | Stout | Lief | Positief | Intuïtief | Communicatief | Humor | Creatief | Spontaan | Open | Sociaal | Vrolijk | Organisator | Pro-actief | Meedenkend | Levensgenieter | Spiritueel
|
|
