Persoonlijk zou ik (eerlijk gezegd waarschijnlijk al na de eerste of tweede aanval) hebben besloten dat dit mij boven de pet ging, en de kat hebben overgedragen aan een professional die zulke dingen al vaker heeft meegemaakt. Misschien werken de adviezen van de therapeut of van erodome of van nog een ander wel, maar het was voor jullie wel de eerste keer en het lijkt me een zeer heftig geval.
Was het een plasprobleem ofzo, had ik het wel zelf aangepakt maar in dit geval is het zo ernstig dat het eigenlijk voor jou niet te doen was om je correct te gedragen. Omdat je zelf ook met heftige gevoelens zit. Dus ik denk dat ik de kat eerst bij iemand had gebracht die zegt kom maar op dat heb ik eerder meegemaakt, en als het daar dan ook niet lukt pas na gaan denken over euthanasie.
Ik ben ook iemand die al veel katten heeft gehad en ook asieldieren met wat gedragsproblemem maar dat viel allemaal binnen het scala aan gedrag dat katten gewoon wel eens laten zien. Dit valt daar imho buiten en vraagt dus om een specialist. Iemand die een keer 4 uurtjes langs komt en daarna een mailtje stuurt, dat vind ik niet genoeg specialistische hulp. Ze laten je er maar mee aankloten terwijl je nooit eerder zoiets gedaan hebt, praten je een schuldgevoel aan, laten van alles onduidelijk... Ik zou me daar niet prettig bij voelen en een andere plek voor de kat hebben gezocht. Als iemand die wel weet wat ie doet er ook niks mee kan, kan het spuitje altijd nog.
Niet veroordelend bedoelt, ik las je topic en stelde mezelf de vraag, wat doe ik als mijn nieuwe kat dit straks doet (nog voor ik las dat ze was ingeslapen). Mijn vriend riep meteen: als ie dat een keer doet meteen afmaken. Iedereen is anders, geen enkele zienswijze is De Enige Juiste Weg, maar dit is wat ik zou doen.