Kattengedragstherapie

Bedankt voor je reactie! Ik hoop dat het snel beter gaat met Koukla en dat jij je vertrouwen terugwint zodat je niet meer bang bent voor haar.
Zal morgen ff op die site kijken.

* kyraaa herkent het met dat aankijken

Kyra kijkt me altijd met verliefde ogen aan, maar Kimsy draait altijd haar hoofd weg. Ik vond het altijd vreemd. Mja, zal haar niet meer aankijken. Bespaar de poes het trauma.

quote:

Op donderdag 26 juni 2008 00:55 schreef Deliana het volgende:

[..]
En ik denk dat heel wat mensen hier wat aan kunnen hebben.

dat denk ik zeker...

quote:

Op donderdag 26 juni 2008 00:45 schreef Deliana het volgende:

[..]

Elleboogjes dus gevouwen onder de borst. En op hun rug liggen, buik lekker aaibaar in de lucht, is volgens de boeken en de deskundige het ultieme gebaar van "ik voel me lekker en veilig hier". Dus jij hebt gewoon lekkere donsballen in huis.

Onze huidige elleboogjes-kat ligt de andere helft van de tijd op haar rug, buik in de lucht.

Ongedurige krengen zijn het, katten.

Ik ga er maar vanuit dat ze dus soms onzeker en soms senang is. Ik heb met die verhouding ook vrede, gezien haar verleden. Maar ik onthou wat jij hier post zeker voor toekomstige asielkatten. Leerzaam topic!

Jeetje wat een berg nieuwe informatie zeg! Wellicht is het dan toch niet medisch, gelukkig maar.

Dat aankijken heeft mijn vriend (hij is wel opgegroeid met katten, ik niet) me wel eens verteld, maar ik vergeet het ook meestal. Het zit tenslotte in je als mens dat je anderen aankijkt en dus ook je huisdier! Alleen wanneer ik met een nieuwe kat in contact kom en echt bezig ben met de kennismaking denk ik er aan. Dan ga ik, zoals hij me dat uitgelegd heeft op mijn hurken zitten en dan sla ik mijn ogen neer. Wanneer ik wel even wil zien wat de kat in kwestie doet knijp ik mijn ogen toe en draai ik ook weer snel mijn hoofd weg.

Hier moet ik thuis misschien vaker aan denken. Mijn kat is echt een schat, een theemuts zeg maar. Hij ligt over het algemeen ergens in huis languit uitgestrekt. Vaak op zijn zij zodat je precies bij zijn buikje kan. Hij komt alleen zelden op schoot. En als hij al bij iemand op schoot gaat zitten is het niet bij mij. Wanneer hij aandacht wil van mij gaat hij naast me liggen. Misschien ben ik wel te nieuwschierig elke keer als hij in de buurt komt of hij het nu wel aandurft en kijk ik dan te veel naar hem!

Ook heb je me er van bewust gemaakt dat ik weinig plekjes in huis heb die alleen van Fred (mijn kat) zijn. Daar moet ik over de komende periode maar eens verandering in brengen.

Wat fijn trouwens dat je hier alles wilt delen en dat je ook je "fouten" zo durft toe te geven! Ik blijf dit zeker volgen.

quote:

Op woensdag 25 juni 2008 22:19 schreef Deliana het volgende:

[..]

Haar behoefte op mijn bed doen, was dus ook niet het probleem. (mijn donsbal zeikt en schijt niet, maar doet haar behoefte).
Het is gewoon vervelend dat er al zo lang misverstanden zijn over hoe ga ik om met de kat. En als jij bezig bent met herplaatsen van katten, dan raad ik je aan om je eerst in te lezen en te verdiepen in de materie.
Plantenspuiit, een ratelend blikje met muntjes is dus niet een oplossing.
Google even op de naam van de therapeute, en dan kun je zien dat ze al 25 jaar bezig is met deze shit.
En jouw advies, kop en kont, natte enge ruimte (badkamer). Haar reaktie, ja komt erodome dan persoonlijk de kat weer los laten uit die enge ruimte...............

Als een kat zijn behoefte op mijn bed doet dan is dat schijten en zeiken en is dat niet leuk, is dat wel degelijk een erg groot probleem wat mij betrefd.

Maar goed, doe maar zo, maar denk eens na, wat ga je doen als de kat weer op het hoofd van je dochter zit?

Ga je dan lief poesje kirren en wachten tot ze klaar is, of ga je zeggen tot hier en niet verder, om de verdere omgang wel zo op te pakken zoals gezegd is?

Ik heb het namelijk alleen over de agressie in deze, als de kat aanvalt ben je wat mij betrefd knettergek als je dat geen halt toeroept, als je daar niets aan doet, ga jij maar lekker negeren met ee kat op je hoofd die je ogen uit probeert te krabben.

En ja hoor, ik kom die kat weer loslaten, no prob, gewoon even apart zetten, in de sop laten gaarkoken, laten kalmeren en daarna valt er weer gewoon te praten met elkaar, je doet ook geen pijn of wat dan ook, dat is uit den boze, je zet alleen een stop op agresssief gedrag, je stopt de aanval, zorgt dat je eigen vel intact blijft, de ogen in het hoofd van je dochter blijven.

Ik heb heel wat katten hier gehad die echt agressief waren, die al heel wat mensen te pakken hadden genomen en die voor de keuze spuitje of heropvoeding stonden, als ik daar niet had gereageerd op die agressie dan was het nooit goedgekomen.

Verder geef je de kat vooral erg veel ruimte, neem je het gedrag verder niet kwalijk, je blijft niet narrig of wat dan ook, heel ontspannen verder, alleen wel een reactie op agressie omdat je anders op ten duur gewoon echt gevaar loopt, want god weet dat ik liever een boze hond tegenover me heb dan een kat die echt helemaal door het lint gaat.

Maar komt zij de kat van het hoofd van je dochter afha;en met poesje lief en alles?

quote:

Op donderdag 26 juni 2008 00:14 schreef Deliana het volgende:

[..]

Ellenboogjes, kan zo snel niet een foto vinden, is dat de kat op haar buik ligt met haar voorpootjes onder haar borst gebogen. Mij is altijd verteld dat dat een uiting is van "ik ben senang, voel me lekker". Mij werd door de therapeute verteld dat het op buikklachten kon wijzen en angst, onzekerheid.
Het in de ogen kijken, ik deed niets anders en nu nog heb er moeite mee om het niet te doen. De therapeute gaf als voorbeel Bokito. Die aap was getergd door een mens die hem aankeek. Van alle dieren is er maar zijn is er maar een die elkaar in de ogen kijkt, en dat is de mens. Bij alle dieren is aankijken een vorm van provocatie, het gevecht aan willen gaan, kortom uitdagen.
Ik heb ook altijd mijn katten aangekeken, en dit is ook best moeilijk om het nu niet meer te doen.
Maar goed, dit is de theorie van de gedragsdeskunige.

Dit is een waarheid als een koe, merk je dat je toch aankijkt omdat je dat gewent bent, geef dan een hele vette knipoog, of knipper heel duidelijk met beide ogen, dat is de manier waarop katten die elkaar in degaten willen blijven houden spanning breken.

Als ze boos is, geef haar altijd ruimte om weg te gaan, dat voorkomt aanvallen, maar wat mij betrefd, zet ee grens bij echte agressie op het mens gericht(dus niet een dreiging, maar echt aanvallen).

quote:

Maar betekent dat ellenbogen gedoe per definitie iets negatiefs of verschilt dat per kat?

Als meneertje naar aandacht vraagt


en het naar zijn inziens niet snel genoeg krijgt


gaat ie zo in m'n blikveld zitten mokken..




Maar ik zie hem ook wel eens zo op de vensterbank zitten of op het dak om alles goed te kunnen overzien en dan geeft ie echt geen ontevreden indruk. Het zal ook een beetje met de situatie samenhangen waarin ze dit gedrag vertonen. Dus mijns inziens niet per definitie negatief, maar dat weet natuurlijk alleen maar de kat het beste..

Update over mijn kat:

Of hij heeft besloten dat ik eindelijk veilig ben, of hem niet aankijken werkt, maar Fred heeft is vanavond al 2 keer bij me op schoot geklommen! En een van die keren is hij zelfs even lekker gaan liggen!!

quote:

Op donderdag 26 juni 2008 16:32 schreef Watuntrik het volgende:

[..]

Als meneertje naar aandacht vraagt
[ afbeelding ]

en het naar zijn inziens niet snel genoeg krijgt
[ afbeelding ]

gaat ie zo in m'n blikveld zitten mokken..
[ afbeelding ]



Maar ik zie hem ook wel eens zo op de vensterbank zitten of op het dak om alles goed te kunnen overzien en dan geeft ie echt geen ontevreden indruk. Het zal ook een beetje met de situatie samenhangen waarin ze dit gedrag vertonen. Dus mijns inziens niet per definitie negatief, maar dat weet natuurlijk alleen maar de kat het beste..

Men moet zich niet blindstaren op een enkel maniertje, je moet naar het totaal kijken, maakt de kat een indruk het onbehagelijk te hebben, is hij wat stekelig(haren die uitstaan, die niet zo zacht en soepel zijn als normaal), hoe legt hij zijn staart, hoe gaat hij liggen, hoe beweegt hij enz enz enz enz enz enz...

Sommige dingen, zoals deze houding, kunnen wijzen op problemen in het lijf, maar alleen als het in combi met andere dingen is, het kan ook ik zit te mokken betekenen en zelfs ik lig gewoon lekker zo nu.

quote:

Op donderdag 26 juni 2008 17:12 schreef Deliana het volgende:

[..]

Ik ben de bron van haar angst en stress aan het behandelen, de agressie komt vanuit daar. En dat doe ik liever met adviezen van een gedragstherapeute, dan van iemand op een forum die toevallig ook katten heeft. Het vervelende is dat je adviezen geeft die de angst en stress juist vermeerderen, dit is ook na te lezen in de boeken van Vicky Halls.
Voorlopig kan ze niets doen, want ze zit op haar eigen kamer met allemaal leuk en spannend nieuw speelgoed en een kalmerende verdamper. En stapje voor stapje proberen we haar weer lekker in haar vel te laten voelen.

Tuurlijk moet je proberen de bron aan te pakken, maar geloof me in 1 ding, zo'n kijk mij eens drol op je bed heeft niets met angst te maken.

Onder je bed, in je kasten, tussen je schoenen, onder het aanrecht, ja dat had allemaal onzekerheid kunnen zijn, maar midden op je bed, zo van kijk mij eens even ontzettend de smoor erin hebben is geen onzekerheid.
Zo open en bloot en dan ook nog eens op je bed(terwijl de kat heel goed weet dat dat je slaapplek is!), dat durft een bange kat echt niet aan.

Dit is gewoon een teken dat de kat ergens echt ontzettend de smoor over in heeft, echt vindt dat dat veranderd moet worden, aan jou de vraag of de kat een redelijke vraag neerlegt of niet

Wat niet zegt dat de kat verder niet onzeker is, aanvallen vanuit een kat komen eigenlijk nooit uit wat anders dan provocatie in de ogen van de kat, ik heb nog nooit een kat om andere redenen zien aanvallen en ik heb nog nooit meegemaakt dat je een kattenaanval niet vrij simpel kan voorkomen door provocatie weg te nemen, maar ook door grensen te stellen van tot hier en niet verder, soms is een kat gewoonweg onredelijk en mag er best gezegd worden genoeg!

Het is niet meer dan ruimte bieden, niet aankijken, als je ziet dat er grote spanning is gewoon rustig blijven, vooral dat rustig blijven is zooooooooooo belangerijk.

Je bent bang voor je eigen kat, moet jezelf moed inpraten om bij haar de kamer in te gaan, helowwwwwwwww, verman je eens, het is een monstertje, maar het is maar een kat hoor.
Zolang jij zo bang blijft gaat het niet direct goedkomen, want de kat spiegelt jouw gewoon in deze.
Adem in en adem uit, weet dat je aanvallen goed kan voorkomen door gewoon kalm te zijn in jezelf, ruimte om te vluchten te geven, niet recht aan te kijken, ondertussen wat te zingen zachtjes, of te kletsen en vooral niet te panisch zijn met wat je doet, geen schrikreactie(snelle bewegingen) e.d.

Hou je aan die regels en een bange kat valt je gewoonweg niet aan, het zijn basisregels die voor zo'n beetje alle bange dieren gelden, met vluchtruimte en zonder directe provocatie is er geen rede tot aanvallen, uit bangheid vallen ze alleen aan als ze denken niet weg te kunnen.

Maar goed, volgens mij heb jij een nogal wispelturig wezentje in huis die aan de ene kant best wat dominatie kent, maar aan de andere kant die onzekerheid, wat een nogal vlambaar goedje maakt in een kat.
Het is duidelijk ook een kat met veel energie, dat straalt al van de foto af, heb je dingen als krabpalen in huis staan, veel speeltjes, speel je zelf ook me de kat, heeft de kat hoge plekken waar ze heen kan, heerlijk veilig en zo lekker om te bewegen?

Misschien zijn er wel meerdere visies mogelijk, net zoals in de mensen-psychologie. En TS kiest er nu voor het met deze therapeut te proberen. Mooi toch. Als dat wat oplevert maakt het geen zier uit wat die kat nu precies wel of niet heeft gedacht toen hij zijn behoefte op bed deed. Ik geloof ook zo maar dat we daar nooit achter gaan komen.

Nou nee, hier zijn niet echt meerdere visie op te bedenken.

Je moet weten dat katten in princiepe hun behoefte verstoppen, behalve als het om de heer en meester van de buurt gaat, die legt hem open en bloot, een kijk mij eens drol.
Een onzekere kat zal nooit zo'n dominante uiting doen(nog een keer, op dat moment, katten zijn niet zo zwart/wit, het dier kan verder wel onzeker zijn).

Als jij een echte kijk mij eens drol tegenkomt op je bed dan is de kat erg boos op je, wil hij je laten weten dat er iets goed mis is en dat hij er ontzettend de smoor in heeft, of dat redelijk is in ons leven is een heel ander verhaal.

Maar er zit geen onzekerheid in de daad van een kijk mij eens drol op je kussen.

Ik heb zat bange katten ghad, ook met zndelijkheidsproblemen en overal, behalve op kijk mij eens plaatsen heb ik zooi op mogen ruimen, kijk mij eens drollen zijn te opvallend voor een bang dier die niet wil opvallen, die geen confrontatie aan wil gaan.

quote:

Op vrijdag 27 juni 2008 15:33 schreef erodome het volgende:
Nou nee, hier zijn niet echt meerdere visie op te bedenken.

Je moet weten dat katten in princiepe hun behoefte verstoppen, behalve als het om de heer en meester van de buurt gaat, die legt hem open en bloot, een kijk mij eens drol.
Een onzekere kat zal nooit zo'n dominante uiting doen(nog een keer, op dat moment, katten zijn niet zo zwart/wit, het dier kan verder wel onzeker zijn).

Als jij een echte kijk mij eens drol tegenkomt op je bed dan is de kat erg boos op je, wil hij je laten weten dat er iets goed mis is en dat hij er ontzettend de smoor in heeft, of dat redelijk is in ons leven is een heel ander verhaal.

Maar er zit geen onzekerheid in de daad van een kijk mij eens drol op je kussen.

Ik heb zat bange katten ghad, ook met zndelijkheidsproblemen en overal, behalve op kijk mij eens plaatsen heb ik zooi op mogen ruimen, kijk mij eens drollen zijn te opvallend voor een bang dier die niet wil opvallen, die geen confrontatie aan wil gaan.

Alles wat je hierboven schrijft is een visie. Prima! Maar wel een visie. Een benadering. Een theorie. Want helemaal zeker weet je dit allemaal niet. Als jij met katten kon praten, was je wereldberoemd en wat ik zo van je curriculum vitae weet, ben je dat niet.

Waarom mogen er geen verschillende benaderingen zijn? Whatever works for Deliana & kat.

Ik vind het zo super van je dat je hier aan werkt Deliana!! Wat je zelf ook schrijft, het is therapie voor jullie beide

Succes en ik blijf mee lezen

Ik kan me gewoon niet voorstellen dat die "elleboogjeshouding" een teken van iets negatiefs zou moeten zijn. Mijn kat doet dat constant en is zo relaxed als ik weet niet wat.

Misschien in de context van dit verhaal, maar zeker niet in het algemeen.

Succes verder. Ik volg dit met verbazing.

Wat ik er van weet, gaat het er om als ze de voorpoten onder het lichaam hebben liggen als ze met hun buik naar beneden liggen, niet als ze op hun zij of rug liggen. En vaak ligt de staart dan ook straks langs het lichaam.

We hebben geen foto's maar toen een van ons zijn kiesjes moest wisselen ging hij ook zo liggen, maar je ziet het dan ook wel verder aan je kat hoor. Hij keek op dat moment ook niet heel gelukkig uit.

Maar succes met de therapie!

quote:

Op zaterdag 28 juni 2008 00:32 schreef Cutebutpsycho het volgende:
zo relaxed als ik weet niet wat.

Geweldig wat een beesten..

quote:

Op vrijdag 27 juni 2008 18:23 schreef Duderinnetje het volgende:

[..]

Alles wat je hierboven schrijft is een visie. Prima! Maar wel een visie. Een benadering. Een theorie. Want helemaal zeker weet je dit allemaal niet. Als jij met katten kon praten, was je wereldberoemd en wat ik zo van je curriculum vitae weet, ben je dat niet.

Waarom mogen er geen verschillende benaderingen zijn? Whatever works for Deliana & kat.

Nou nee, hier zijn geen verschillende banaderingen over, dit is hoe katten in elkaar zitten op dit ene gebied.

Alleen vanuit een domiante handeling wordt een drol open en bloot gelegd, alleen de alpha legt zijn drol open en bloot voor de andere katten om te zien, de rest terroriseerd de zandbak in de speeltuin...

In huis gaat dit ook op, een kijk mij drol is een teken dat de kat ergens heel erg vies de smoor in heeft, die kat kan verder ontzettend onzeker zijn, angstaanvallen vertonen en alles, maar dit ene teken is er geen van onzekerheid.

Het is alsof je zegt dat een zeer onderdanige hond die superonzeker is boven de pies van een zeer dominante en zekere hond probeert te plassen, dat gebeurt gewoon niet, dat is een confronatieding, iest wat gebruikt wordt om te confronteren.

Ik zeg niet dat de benadering die hier gebruikt wordt slecht is, ik zeg alleen dat een kijk mij eens drol, het onzindelijk zijn op je bed geen angst is, maar er ontzettend de smoor in hebben is, de kat die dat doet wil je iets vertellen en wel zo duidelijk dat je er niet omheen kan.

Sterker nog, ik zeg juist dat het een goede methode is om de kat weer een beetje normaal te maken, ik zet alleen vraatekens neer bij wat er gedaan wordt bij echte agressie,l bij een aanval dus(waar ik lief poesje kirren niet zo'n heel best idee vind) en ik zeg dat de onzindelijkheid op bed spreekt van alles behalve grote angst op dat moment.

Dus confrontatiedingen wegnemen zoals aankijken, maar ook angstig gedrag bij ts wegnemen(dat is een hele nare, daar kan je hele nare dingen mee oproepen), dus kalmheid inbrengen, ruimte om te vluchten voor de kat, eigen ruimte om rust erin te dwingen aan katten en mensenkant vind ik super.

Veel meer bewegingsvrijheid doormiddel van spelen en speeldingen, helemaal top, deze kat kan duidelijk aar ei niet kwijt, in combi met andere dingen geeft dat ee probleem, irritatielevels zijn te hoog, explosie te dichtbij.

Alles in teken van kat, flesjes geven, op je tenen lopen, aanvallen negeren, nee, dat zijn dingen die ik minder vind, andere methode, niet perse slecht, maar echt niet mijn ding.
Ik vind dat iemand gewoon moet kunnen leven, zonder een enorme lijst van voorwaarden voor het dier in kwestie omdat het anders aanvalt.

Ik leg een grens bij aanvallen, zet daar mijn poot stijf en stop het, dit geeft mij de ruimte om vrij te kunnen zijn in mijn omgeving, om op normale manier te kunnen werken met het dier en gewoon met de rest van het leven normaal door te kunnen.

Wat ts nodig heeft is wat meer zelfvertrouwen bij de kat, echt weten dat de kat niet zomaar zal aanvallen en wat mij betrefd weten dat een echte aanval gestopt kan worden, dat er een lijn getrokken kan worden.

Deze kat heeft echt we extra aandacht nodig, maa wat voora nodig is is wat meer kalmheid in het huis.
In mijn ogen zal teveel pamperen een ontzettend verwend kreng opleveren dat misschien wel zal leren dat krengig doen een goed middel is om te krijgen wat ze wil, zeker bij dat type katten zitten de klauwtjes al wat losser, zijn ze wat meer melodramatisch in de omgang, dat maakt het niet erg wat ze doen, maar je zal wel hier en daar een grensje moeten stellen.

Nu wat pamperen om de band wat meer te versterker, vertrouwen te krijgen tussen beide, goed, maar draaf niet tever door, deze kat was heel normaal, we spreken niet over een mishandelde kat die we net van straat hebben gehaald en waarbij we eerst langs het trauma moeten, het allereerste vertrouwen moeten winnen.

Je kan en mag je best als leider opstellen, daarmee bedoel ik niet dat je een botte boer moet zijn, integendeel, maar dat je kalm, zelfverzekerd, duidelijk bent, consequent bent.
Dat betekend ook dat je niet de kat zijn moeder bent en haar niet steunt in haar kittencomplex, het is geen kitten meer, de vrijheden die daarbij horen wil je niet(kittens zijn ruw weet iedereen nog, het is maar goed dat ze geen ruime 3 a 4 kilo wegen).

Lief zijn, wat verwennen, superzacht zijn in de omgang, rustig, vriendelijk, kalm, het wondermiddel voer gebruiken, helemaal ok, maar draaf niet te ver door, je wil geen stikverwend kreng die de dienst uitmaakt in huis, waar de hele dag om de kat draait, om wat haar wensen zijn en wat zij als grensen gaat zetten.

Eerste angst wegnemen met wat extremere middelen, prima, maar weet dat dit vooral over de angst van de ts gaat en veel minder over die van de kat(die is heel simpel op te lossen, zal er snel goedgaan), pas op met dit te lang volhouden, de kat zal gewoon weer in het normale leven moeten meedraaien, onder de vorwaarden van de ts en niet die van haar.

[ Bericht 43% gewijzigd door erodome op 30-06-2008 14:27:21 ]

ik snap eerlijk gezegd niet dat er zoveel over een drol gepraat wordt terwijl, en ik ben een leek, mij veel belangrijker lijkt dat die kat mensen aanvliegt tot hevig bloedens toe..

Moest nog een stukje bij, had te snel op invoeren gedrukt...

Erodome; het is een kat. Jij bent wél degelijk aan het vermenselijken met je doorzeuren over bv het idee dat een kat ergens een drol legt omdat het beest probeert het eigen willetje door te drijven. Kom op zeg, een kat zit toch geen plannen te smeden tot dominatie van het huishouden, het beest doet gewoon instinctmatig iets.

Je hele verhaal dat alleen de alpha kat zijn drol onbegraven laat lijkt mij een gevalletje de klok horen luiden, katten leven namelijk niet in een roedel, en hun kolonies kennen geen lineare hierarchie. Ben je niet gewoon in de war met honden ?

Ik ga toch even reageren hier. Allereerst: wat een eng verhaal, je eigen kat die je zo aanvliegt!!

Een van onze katten is vroeger ook wel eens mensen aangevlogen, maar dat werd door de dierenarts verklaard als waakhondengedrag. Wij waren toen namelijk op vakantie en de buurvrouw kwam de katten elke dag eten geven. Toen buurvrouw met hoge schelle stem naar een van de katten liep te kraaien en hem aaide, vloog de ander op haar hoofd. Maar dat is dan ook een kat die absoluut niet als onzeker kan worden gezien.

Waar ik om post is omdat ik een beetje ongerust ben geworden van die gedragsverklaringen van de therapeute. Ik heb hier een asielkat waar ik naar mijn beste weten goed mee omga, maar het is wel een bizar beest. Sowieso heeft hij een schubbig vachtje, dat nooit mooi glad ligt. De kat is doof en heeft het eerste halfjaar toen ik hem niet naar buiten wilde laten (vanwege de doofheid), het hele huis bij elkaar geschreeuwd op willekeurige momenten van de dag, ook als ik gewoon op de bank zat. Op andere momenten was duidelijk dat hij mij zocht en vervolgens blij was me te zien. Verder heeft hij een vlooienallergie, waardoor hij zichzelf regelmatig een wond toebrengt. Ik dacht dat het neurotisch gedrag was dat hem zo deed bijten, maar het werd niet minder toen ik de kat toch naar buiten liet. Wel was het krijsen bijna verdwenen.

We behandelen de kat nu met vlooienspul en hij loopt vrij in en uit, maar toch zit hij nog niet mooi in zn vacht en schrikt hij nog altijd als je recht op hem af komt lopen. Is hij nou gewoon ook nog bijziend vraag ik me af, of toch getraumatiseerd?

Ik kan hem overigens wel recht in de ogen kijken, met name denk ik omdat ik ook altijd even knipoog en / of de houding van zijn kopje nadoe.

quote:

Op maandag 30 juni 2008 18:51 schreef pumpkin_Ruby het volgende:
Erodome; het is een kat. Jij bent wél degelijk aan het vermenselijken met je doorzeuren over bv het idee dat een kat ergens een drol legt omdat het beest probeert het eigen willetje door te drijven. Kom op zeg, een kat zit toch geen plannen te smeden tot dominatie van het huishouden, het beest doet gewoon instinctmatig iets.

Je hele verhaal dat alleen de alpha kat zijn drol onbegraven laat lijkt mij een gevalletje de klok horen luiden, katten leven namelijk niet in een roedel, en hun kolonies kennen geen lineare hierarchie. Ben je niet gewoon in de war met honden ?

Katten leven niet in een roedel zoals een hond, maar er is wel degelijk een hierarchie, zo zijn er zelfs tijden van terrotoria doorkruizen voor katten in de buurt.
Ze zijn niet echt sociaal zoals honden, ze zijn niet solitair zoals ijsberen ofzo, we noemen ze semi-sociaal, niet in echt groepsverband altijd, maar wel met een hierarchie in de buurt en toch vaak in groepen levend(kijk eens in rome rond bv, kijk de zwerfkatten overal en nergens eens).

Dit is geen verwarring met honden, dit is gewoon echt hoe het is, het is ook geen vermenselijking, ik ken iig geen mensen die een drol op mijn bed leggen omdat ze ergens vies de smoor in hebben, ik heb wel katten gekend die dat deden, heb er 2 in mijn huis gehad zelfs, nog een paar anderen gekend bij anderen in opvang.

Maar dit is maar een klein ding in het geheel, de rest is veel interresanter wat mij betrefd.

quote:

Op dinsdag 1 juli 2008 09:27 schreef LadyBlack het volgende:
Ik ga toch even reageren hier. Allereerst: wat een eng verhaal, je eigen kat die je zo aanvliegt!!

Een van onze katten is vroeger ook wel eens mensen aangevlogen, maar dat werd door de dierenarts verklaard als waakhondengedrag. Wij waren toen namelijk op vakantie en de buurvrouw kwam de katten elke dag eten geven. Toen buurvrouw met hoge schelle stem naar een van de katten liep te kraaien en hem aaide, vloog de ander op haar hoofd. Maar dat is dan ook een kat die absoluut niet als onzeker kan worden gezien.

Waar ik om post is omdat ik een beetje ongerust ben geworden van die gedragsverklaringen van de therapeute. Ik heb hier een asielkat waar ik naar mijn beste weten goed mee omga, maar het is wel een bizar beest. Sowieso heeft hij een schubbig vachtje, dat nooit mooi glad ligt. De kat is doof en heeft het eerste halfjaar toen ik hem niet naar buiten wilde laten (vanwege de doofheid), het hele huis bij elkaar geschreeuwd op willekeurige momenten van de dag, ook als ik gewoon op de bank zat. Op andere momenten was duidelijk dat hij mij zocht en vervolgens blij was me te zien. Verder heeft hij een vlooienallergie, waardoor hij zichzelf regelmatig een wond toebrengt. Ik dacht dat het neurotisch gedrag was dat hem zo deed bijten, maar het werd niet minder toen ik de kat toch naar buiten liet. Wel was het krijsen bijna verdwenen.

We behandelen de kat nu met vlooienspul en hij loopt vrij in en uit, maar toch zit hij nog niet mooi in zn vacht en schrikt hij nog altijd als je recht op hem af komt lopen. Is hij nou gewoon ook nog bijziend vraag ik me af, of toch getraumatiseerd?

Ik kan hem overigens wel recht in de ogen kijken, met name denk ik omdat ik ook altijd even knipoog en / of de houding van zijn kopje nadoe.

Bij vlooienallergie is 1 vlo genoeg om je dier fikse last te bezorgen, de vacht zal bij elke enkele vlo op het dier beroerd worden, het duurt vrij lang voordat dat weer volledig herstelt is, als je de kat echt vlovrij kan houden zal het na de volgende verharing weer ergens op gaan lijken.

Als de kat doof is verklaart dat waarom hij wat schrikkerig is, katten leunen heel erg op hun oren normaliter, het je niet kunnen horen is een groot gemis.
Persoonlijk vind ik het onverstandig om een dove kat vrij buiten te laten lopen, ik zou dat beperken tot de tuin zelf, het dier mist een heel fiks stuk van de zintuigen die ze gebruiken, een heel erg belangerijk stuk en is daardoor kwetsbaarder.

Katten hebben ook niet voor niets snorharen die werken zoals ze werken, zo goed zien ze niet zo dichtbij hun kop, leg maar eens wat lekkers wat niet sterk ruikt vlak voor een kat, je zal zien dat de kat moet zoeken, het niet ziet.
De kat zal je dus niet altijd gelijk even goed zien, horen daarintegen doen ze in normale omstandigheden je altijd.

Bij een doof dier kan het helpen wat te stampen als je in de buurt komt en de blik niet op je gericht is, de trillingen helpen dan om je op te merken, dat voorkomt schrikken.

quote:

Op dinsdag 1 juli 2008 10:46 schreef erodome het volgende:

[..]

Katten leven niet in een roedel zoals een hond, maar er is wel degelijk een hierarchie, zo zijn er zelfs tijden van terrotoria doorkruizen voor katten in de buurt.
Ze zijn niet echt sociaal zoals honden, ze zijn niet solitair zoals ijsberen ofzo, we noemen ze semi-sociaal, niet in echt groepsverband altijd, maar wel met een hierarchie in de buurt en toch vaak in groepen levend(kijk eens in rome rond bv, kijk de zwerfkatten overal en nergens eens).

Dit is geen verwarring met honden, dit is gewoon echt hoe het is,

Je steekt nu een heel verhaal af over time-sharing en leven in kolonies wat totaal overbodig is want dat bedoelde ik namelijk ook Daarom staat er ook geen lineare hierarchie. In alle gedragsboeken en bij alle lezingen over kattengedrag waar ik ben geweest komt dit aan de orde, maar goed...

quote:

het is ook geen vermenselijking, ik ken iig geen mensen die een drol op mijn bed leggen omdat ze ergens vies de smoor in hebben, ik heb wel katten gekend die dat deden, heb er 2 in mijn huis gehad zelfs, nog een paar anderen gekend bij anderen in opvang.

Het is wél vermenselijking om te doen alsof een kat zo iets met een vooropgezet plan doet om het baasje te pesten wanneer die niet doet wat de kat wil. Want dat beweerde jij, en je borduurt in het grote geheel daarop ook verder met je verhalen dat katten er maar verwend van worden en dat je je hele bestaan in dienst van de kat zou moeten stellen, wanneer je niet Erodome's tough love principes toepast.

Ero, waarom begin je niet snel een kattengedragstherapiepraktijk? We missen een wéreld aan kennis zo te lezen! Inzicht dat we nu ontberen dankzij al die malafide kattengedragsdeskundigendieerdeballenverstandvanhebben!! Zitten we toch maar mooi allemaal met die drollen op bed! Help ons! Verlos ons van de Drol!

Als je er tenminste tijd voor hebt naast je pornocarrière.

En volgens mij moeten we nu maar weer gewoon over naar Deliana, wier topic dit eigenlijk is.

quote:

Op dinsdag 1 juli 2008 10:57 schreef pumpkin_Ruby het volgende:

[..]

Je steekt nu een heel verhaal af over time-sharing en leven in kolonies wat totaal overbodig is want dat bedoelde ik namelijk ook Daarom staat er ook geen lineare hierarchie. In alle gedragsboeken en bij alle lezingen over kattengedrag waar ik ben geweest komt dit aan de orde, maar goed...
[..]

Het is wél vermenselijking om te doen alsof een kat zo iets met een vooropgezet plan doet om het baasje te pesten wanneer die niet doet wat de kat wil. Want dat beweerde jij, en je borduurt in het grote geheel daarop ook verder met je verhalen dat katten er maar verwend van worden en dat je je hele bestaan in dienst van de kat zou moeten stellen, wanneer je niet Erodome's tough love principes toepast.

Welke tough love, dat ik een spuit met de plantenspuit geef als een kat aanvalt en op het hoofd van mijn kind zit, dat ik een blikje met 3 muntjes erin vlakbij de kat gooi als deze hetzelfde doet, of dat ik de kat bij kop en kont pak als deze echt aanvalt en apart zet in een ruimte die niet geweldig fijn is(ook niet onder de douche zetten ofzo, gewoon in die ruimte even afkoelen, net zoals je een kind op de trap zet).

Wat is daar tough love aan dan, je moet jezelf maar laten aanvallen en daar niets aa doen?

Waar zeg ik dat die zachte methode slecht is, ik zeg alleen dat je moet oppassen met teveel pamperen omdat ze daa wel degelijk naar verwend van kunnen raken, zeker als je niet tegelijkertijd grensen stelt in wat kan en wat niet kan, zoals dat aanvallen niet kan.
Ik zeg juist dat verder hee erg zacht zijn de manier is.

Zoals het hier staat van die therapeute moet je goed oppassen dat je leven niet in het teken van de kat komt te staan als je dat volhoudt op de langere termijn.
Ik ken ze wel die kattenmensen, hun hele huis staat in teken van de katten in huis, alles mogen ze, bij alles wordt egzegd waarom deed poekie dat toch, hoe kunnen wij ons aanpassen aan poekie, dat is geen leven voor een normaal gezin dat gewoon wil doen.

Je wil gewoon je kat een keer kunnen aankijken zonder dat deze aanvalt, je wil niet panisch in je kamertje opgelsoten zitten met een wijntje omdat de kat weereens zo'n bui heeft.

Maar vertel eens, wat betekend een kijk mij eens drol dan op je hoofdkussen, de plek waar de kat eerder ook sliep, leg het maar eens uit hoe een angstige kat op het idee komt om een drol te leggen zo open en bloot, op ee slaapplek nog wel en ook jouw slaapplek, je weet wel, zo'n plek die nogal confronterend is.
Sla je boekjes er nog maar een keer op na en kijk het eens na, da van die drollen klopt gewoon en nee dat zijn geen honden, geen hond begraaft zijn drol namelijk.

quote:

Op dinsdag 1 juli 2008 11:18 schreef Duderinnetje het volgende:
Ero, waarom begin je niet snel een kattengedragstherapiepraktijk? We missen een wéreld aan kennis zo te lezen! Inzicht dat we nu ontberen dankzij al die malafide kattengedragsdeskundigendieerdeballenverstandvanhebben!! Zitten we toch maar mooi allemaal met die drollen op bed! Help ons! Verlos ons van de Drol!

Als je er tenminste tijd voor hebt naast je pornocarrière.

Doe eens even snel normaal zeg, ik zet lappen tekst met advies neer, waarvan een klein deel over een drol, de rest reageer je niet eens op, maar je kan het niet laten even vies onder de gordel te raken, naar wijf.

Dat mijn advies hier en daar net een beetje anders is als van die therapeute betekend nog niet dat het slecht is, het is iig een stuk meer dan wat jij hebt gedaan naar wijf, jij blijft hangen bij wat zielig onder de gordel proberen te raken.

en ja laten we het weer over deze kat en de ts hebben en niet zo zielig onder de gordel proberen te schoppen.

quote:

Op dinsdag 1 juli 2008 11:40 schreef Deliana het volgende:

[..]

Je bent de zaken wel een beetje uit zijn verband aan het rukken. Ik zit echt niet panisch in mijn kamertje als de kat weer zo'n bui heeft. Lees mijn relaas nog eens rustig door.
En aan je commentaar en adviezen heb ik niets. Overal lees ik dat jouw adviezen juist averechts werken, zeker bij een kat als Koukla.
Ik vind het niet erg dat je steeds op een zeepkist klimt, maar meld dan ook wat, en ga niet oeverloos door over een drol en probeer ook mij niet belachelijk te maken. Ik zit in een kut situatie met deze kat, en probeer hier mijn verhaal te doen.

Sorry, maar ik lees toch echt dat je je huis ontvlucht als de kat dreigend mauwt, dat je op je kamer zit met een wijntje omdat de zenuwen je teveel worden, dat is niet niets meisje...

Welk advies werkt dan zo averechts, het zacht doen, het niet confronterenj, het bieden van ruimte, het dier meer zijn ei kwijt laten kunnen?
Dat zegt dat emns ook, dus waar heb je het over?

Het enige punt van verschil ligt hem vooral in het stellen van de grens bij werkelijk agressief gedrag.
Ook vind ik het vermaken van je kat tot een kitten niet kunnen, het is geen kitten, het wordt tijd dat ze die emotie-periode achtetr zich gaat laten, de rust van de volwassenheid krijgt, het is gewoon geen kitten.

Ook leg ik een vraagteken bij het overdreven pamperen, leuk hoor dat pamperen om de band te versterken, maar ga er niet te ver in, je krijgt echt een naar verwend kreng als je dat vol blijft houden zo, waarmee geen land te bezeilen valt omdat alles gaat zoals zij het wil, anders zal ze wel eens even haar nagels laten zien.

quote:

Op dinsdag 1 juli 2008 10:55 schreef erodome het volgende:
Persoonlijk vind ik het onverstandig om een dove kat vrij buiten te laten lopen, ik zou dat beperken tot de tuin zelf, het dier mist een heel fiks stuk van de zintuigen die ze gebruiken, een heel erg belangerijk stuk en is daardoor kwetsbaarder.

Tja, maar hij was echt heel ongelukkig alleen maar binnen... en hij blijft precies rondom mijn huis lopen. Ik heb zo'n balkonladder zodat hij in de achtertuinen van de onderburen kan lopen (en ja die vinden dat oké ) Echt, de verbetering in zijn gedrag waren zo opvallend... dat gekrijs ging door merg en been, en dat doet ie nu nooit meer.

quote:

Bij een doof dier kan het helpen wat te stampen als je in de buurt komt en de blik niet op je gericht is, de trillingen helpen dan om je op te merken, dat voorkomt schrikken.

Als poes lekker ligt te slapen en ik wil hem wakker maken blaas ik altijd heel zachtjes een beetje, of ik geef een zacht tikje op de stoel Als je hem meteen aanraakt schrikt ie zich een ongeluk

Ik moet trouwens zeggen dat ik het over het algemeen met Erodome eens ben hoor Dat Koukla met de fles melk moet krijgen komt mij een beetje vreemd voor.... terwijl een beetje pamperen voor zo'n onzeker katje geen kwaad kan waarschijnlijk.

Maar de kat waar ik het eerder over had, moet ik regelmatig nog laten weten dat ik de baas ben. Die kan soms zomaar, als je hem aait, de pest in krijgen en met 4 klauwen in je arm hangen... In dat geval krijgt ie een tik of als ik op bed zit gooi ik de dekens over hem heen. Hij weet daarna donders goed hoe die zich moet gedragen

Goed, als de therapeute heeft gezegd dat je Koukla zelfverzekerder moet maken, dan zou ik dat advies inderdaad ter harte nemen, maar dat is wel een uitzonderlijk geval dan, omdat ze getraumatiseerd is. Een 'normale' kat kun je best je grenzen aangeven

Onze poes ligt ook vaak met haar pootjes opgevouwen onder haar lichaam, koppetje ertussen en staart strak langs het lichaam met het puntje over haar neus geslagen. Wij zeggen dan altijd dat towyn aan het bidden is
Haar ergens anders plaatsen sja misschien verandert het gedragon de goede zin, misschien wordt het nog erger en ik denk dat het laatste meer van toepassing is.
Ik persoonlijk zou het beestje liever een spuitje geven dan haar ergens anders plaatsen, hoe rottig het misschien ook klinkt.

Mijn katten zijn gelukkig lieverds maar als een van de twee het gedrag zou gaan vertonen zoals die van jou doet dan zou ik het wel weten, alhoewel het een verschrikkelijke beslissing is.

Misschien een kromme vergelijking maar een hond die dat soort gedrag vertoont laat je ook inslapen.

[ Bericht 30% gewijzigd door Sorella op 01-07-2008 12:21:33 ]

quote:

Op dinsdag 1 juli 2008 12:11 schreef Deliana het volgende:
Voor de rest hier die het wel interessant vind, een update.
[...]

Ik denk toch echt dat die vriend van je dochter een rare uitwerking op die poes heeft

Je zei het zelf al: toen je dochter een vriendje kreeg ging Koukla raar doen, o.a. in bed plassen en poepen, met name als vriendlief er ook was. En hij behandelt de kat als een hond... En ze reageert slecht op zijn stem.

Ik snap dat het moeilijk is, maar het lijkt mij ook een heel slecht idee om hun twee in hetzelfde kleine huisje te laten wonen. Maar de kat lijkt jou ook niet meer te vertrouwen (waakzame houding), en vice versa ook niet, dus een ander adres zoeken lijkt me ook de vervelende maar beste oplossing.