Kattengedragstherapie

Bedankt voor je reactie! Ik hoop dat het snel beter gaat met Koukla en dat jij je vertrouwen terugwint zodat je niet meer bang bent voor haar.
Zal morgen ff op die site kijken.

* kyraaa herkent het met dat aankijken

Kyra kijkt me altijd met verliefde ogen aan, maar Kimsy draait altijd haar hoofd weg. Ik vond het altijd vreemd. Mja, zal haar niet meer aankijken. Bespaar de poes het trauma.

quote:

Op donderdag 26 juni 2008 00:55 schreef Deliana het volgende:

[..]
En ik denk dat heel wat mensen hier wat aan kunnen hebben.

dat denk ik zeker...

quote:

Op donderdag 26 juni 2008 00:45 schreef Deliana het volgende:

[..]

Elleboogjes dus gevouwen onder de borst. En op hun rug liggen, buik lekker aaibaar in de lucht, is volgens de boeken en de deskundige het ultieme gebaar van "ik voel me lekker en veilig hier". Dus jij hebt gewoon lekkere donsballen in huis.

Onze huidige elleboogjes-kat ligt de andere helft van de tijd op haar rug, buik in de lucht.

Ongedurige krengen zijn het, katten.

Ik ga er maar vanuit dat ze dus soms onzeker en soms senang is. Ik heb met die verhouding ook vrede, gezien haar verleden. Maar ik onthou wat jij hier post zeker voor toekomstige asielkatten. Leerzaam topic!

Jeetje wat een berg nieuwe informatie zeg! Wellicht is het dan toch niet medisch, gelukkig maar.

Dat aankijken heeft mijn vriend (hij is wel opgegroeid met katten, ik niet) me wel eens verteld, maar ik vergeet het ook meestal. Het zit tenslotte in je als mens dat je anderen aankijkt en dus ook je huisdier! Alleen wanneer ik met een nieuwe kat in contact kom en echt bezig ben met de kennismaking denk ik er aan. Dan ga ik, zoals hij me dat uitgelegd heeft op mijn hurken zitten en dan sla ik mijn ogen neer. Wanneer ik wel even wil zien wat de kat in kwestie doet knijp ik mijn ogen toe en draai ik ook weer snel mijn hoofd weg.

Hier moet ik thuis misschien vaker aan denken. Mijn kat is echt een schat, een theemuts zeg maar. Hij ligt over het algemeen ergens in huis languit uitgestrekt. Vaak op zijn zij zodat je precies bij zijn buikje kan. Hij komt alleen zelden op schoot. En als hij al bij iemand op schoot gaat zitten is het niet bij mij. Wanneer hij aandacht wil van mij gaat hij naast me liggen. Misschien ben ik wel te nieuwschierig elke keer als hij in de buurt komt of hij het nu wel aandurft en kijk ik dan te veel naar hem!

Ook heb je me er van bewust gemaakt dat ik weinig plekjes in huis heb die alleen van Fred (mijn kat) zijn. Daar moet ik over de komende periode maar eens verandering in brengen.

Wat fijn trouwens dat je hier alles wilt delen en dat je ook je "fouten" zo durft toe te geven! Ik blijf dit zeker volgen.

quote:

Op woensdag 25 juni 2008 22:19 schreef Deliana het volgende:

[..]

Haar behoefte op mijn bed doen, was dus ook niet het probleem. (mijn donsbal zeikt en schijt niet, maar doet haar behoefte).
Het is gewoon vervelend dat er al zo lang misverstanden zijn over hoe ga ik om met de kat. En als jij bezig bent met herplaatsen van katten, dan raad ik je aan om je eerst in te lezen en te verdiepen in de materie.
Plantenspuiit, een ratelend blikje met muntjes is dus niet een oplossing.
Google even op de naam van de therapeute, en dan kun je zien dat ze al 25 jaar bezig is met deze shit.
En jouw advies, kop en kont, natte enge ruimte (badkamer). Haar reaktie, ja komt erodome dan persoonlijk de kat weer los laten uit die enge ruimte...............

Als een kat zijn behoefte op mijn bed doet dan is dat schijten en zeiken en is dat niet leuk, is dat wel degelijk een erg groot probleem wat mij betrefd.

Maar goed, doe maar zo, maar denk eens na, wat ga je doen als de kat weer op het hoofd van je dochter zit?

Ga je dan lief poesje kirren en wachten tot ze klaar is, of ga je zeggen tot hier en niet verder, om de verdere omgang wel zo op te pakken zoals gezegd is?

Ik heb het namelijk alleen over de agressie in deze, als de kat aanvalt ben je wat mij betrefd knettergek als je dat geen halt toeroept, als je daar niets aan doet, ga jij maar lekker negeren met ee kat op je hoofd die je ogen uit probeert te krabben.

En ja hoor, ik kom die kat weer loslaten, no prob, gewoon even apart zetten, in de sop laten gaarkoken, laten kalmeren en daarna valt er weer gewoon te praten met elkaar, je doet ook geen pijn of wat dan ook, dat is uit den boze, je zet alleen een stop op agresssief gedrag, je stopt de aanval, zorgt dat je eigen vel intact blijft, de ogen in het hoofd van je dochter blijven.

Ik heb heel wat katten hier gehad die echt agressief waren, die al heel wat mensen te pakken hadden genomen en die voor de keuze spuitje of heropvoeding stonden, als ik daar niet had gereageerd op die agressie dan was het nooit goedgekomen.

Verder geef je de kat vooral erg veel ruimte, neem je het gedrag verder niet kwalijk, je blijft niet narrig of wat dan ook, heel ontspannen verder, alleen wel een reactie op agressie omdat je anders op ten duur gewoon echt gevaar loopt, want god weet dat ik liever een boze hond tegenover me heb dan een kat die echt helemaal door het lint gaat.

Maar komt zij de kat van het hoofd van je dochter afha;en met poesje lief en alles?

quote:

Op donderdag 26 juni 2008 00:14 schreef Deliana het volgende:

[..]

Ellenboogjes, kan zo snel niet een foto vinden, is dat de kat op haar buik ligt met haar voorpootjes onder haar borst gebogen. Mij is altijd verteld dat dat een uiting is van "ik ben senang, voel me lekker". Mij werd door de therapeute verteld dat het op buikklachten kon wijzen en angst, onzekerheid.
Het in de ogen kijken, ik deed niets anders en nu nog heb er moeite mee om het niet te doen. De therapeute gaf als voorbeel Bokito. Die aap was getergd door een mens die hem aankeek. Van alle dieren is er maar zijn is er maar een die elkaar in de ogen kijkt, en dat is de mens. Bij alle dieren is aankijken een vorm van provocatie, het gevecht aan willen gaan, kortom uitdagen.
Ik heb ook altijd mijn katten aangekeken, en dit is ook best moeilijk om het nu niet meer te doen.
Maar goed, dit is de theorie van de gedragsdeskunige.

Dit is een waarheid als een koe, merk je dat je toch aankijkt omdat je dat gewent bent, geef dan een hele vette knipoog, of knipper heel duidelijk met beide ogen, dat is de manier waarop katten die elkaar in degaten willen blijven houden spanning breken.

Als ze boos is, geef haar altijd ruimte om weg te gaan, dat voorkomt aanvallen, maar wat mij betrefd, zet ee grens bij echte agressie op het mens gericht(dus niet een dreiging, maar echt aanvallen).

quote:

Maar betekent dat ellenbogen gedoe per definitie iets negatiefs of verschilt dat per kat?

Als meneertje naar aandacht vraagt


en het naar zijn inziens niet snel genoeg krijgt


gaat ie zo in m'n blikveld zitten mokken..




Maar ik zie hem ook wel eens zo op de vensterbank zitten of op het dak om alles goed te kunnen overzien en dan geeft ie echt geen ontevreden indruk. Het zal ook een beetje met de situatie samenhangen waarin ze dit gedrag vertonen. Dus mijns inziens niet per definitie negatief, maar dat weet natuurlijk alleen maar de kat het beste..

Update over mijn kat:

Of hij heeft besloten dat ik eindelijk veilig ben, of hem niet aankijken werkt, maar Fred heeft is vanavond al 2 keer bij me op schoot geklommen! En een van die keren is hij zelfs even lekker gaan liggen!!

quote:

Op donderdag 26 juni 2008 16:32 schreef Watuntrik het volgende:

[..]

Als meneertje naar aandacht vraagt
[ afbeelding ]

en het naar zijn inziens niet snel genoeg krijgt
[ afbeelding ]

gaat ie zo in m'n blikveld zitten mokken..
[ afbeelding ]



Maar ik zie hem ook wel eens zo op de vensterbank zitten of op het dak om alles goed te kunnen overzien en dan geeft ie echt geen ontevreden indruk. Het zal ook een beetje met de situatie samenhangen waarin ze dit gedrag vertonen. Dus mijns inziens niet per definitie negatief, maar dat weet natuurlijk alleen maar de kat het beste..

Men moet zich niet blindstaren op een enkel maniertje, je moet naar het totaal kijken, maakt de kat een indruk het onbehagelijk te hebben, is hij wat stekelig(haren die uitstaan, die niet zo zacht en soepel zijn als normaal), hoe legt hij zijn staart, hoe gaat hij liggen, hoe beweegt hij enz enz enz enz enz enz...

Sommige dingen, zoals deze houding, kunnen wijzen op problemen in het lijf, maar alleen als het in combi met andere dingen is, het kan ook ik zit te mokken betekenen en zelfs ik lig gewoon lekker zo nu.

quote:

Op donderdag 26 juni 2008 17:12 schreef Deliana het volgende:

[..]

Ik ben de bron van haar angst en stress aan het behandelen, de agressie komt vanuit daar. En dat doe ik liever met adviezen van een gedragstherapeute, dan van iemand op een forum die toevallig ook katten heeft. Het vervelende is dat je adviezen geeft die de angst en stress juist vermeerderen, dit is ook na te lezen in de boeken van Vicky Halls.
Voorlopig kan ze niets doen, want ze zit op haar eigen kamer met allemaal leuk en spannend nieuw speelgoed en een kalmerende verdamper. En stapje voor stapje proberen we haar weer lekker in haar vel te laten voelen.

Tuurlijk moet je proberen de bron aan te pakken, maar geloof me in 1 ding, zo'n kijk mij eens drol op je bed heeft niets met angst te maken.

Onder je bed, in je kasten, tussen je schoenen, onder het aanrecht, ja dat had allemaal onzekerheid kunnen zijn, maar midden op je bed, zo van kijk mij eens even ontzettend de smoor erin hebben is geen onzekerheid.
Zo open en bloot en dan ook nog eens op je bed(terwijl de kat heel goed weet dat dat je slaapplek is!), dat durft een bange kat echt niet aan.

Dit is gewoon een teken dat de kat ergens echt ontzettend de smoor over in heeft, echt vindt dat dat veranderd moet worden, aan jou de vraag of de kat een redelijke vraag neerlegt of niet

Wat niet zegt dat de kat verder niet onzeker is, aanvallen vanuit een kat komen eigenlijk nooit uit wat anders dan provocatie in de ogen van de kat, ik heb nog nooit een kat om andere redenen zien aanvallen en ik heb nog nooit meegemaakt dat je een kattenaanval niet vrij simpel kan voorkomen door provocatie weg te nemen, maar ook door grensen te stellen van tot hier en niet verder, soms is een kat gewoonweg onredelijk en mag er best gezegd worden genoeg!

Het is niet meer dan ruimte bieden, niet aankijken, als je ziet dat er grote spanning is gewoon rustig blijven, vooral dat rustig blijven is zooooooooooo belangerijk.

Je bent bang voor je eigen kat, moet jezelf moed inpraten om bij haar de kamer in te gaan, helowwwwwwwww, verman je eens, het is een monstertje, maar het is maar een kat hoor.
Zolang jij zo bang blijft gaat het niet direct goedkomen, want de kat spiegelt jouw gewoon in deze.
Adem in en adem uit, weet dat je aanvallen goed kan voorkomen door gewoon kalm te zijn in jezelf, ruimte om te vluchten te geven, niet recht aan te kijken, ondertussen wat te zingen zachtjes, of te kletsen en vooral niet te panisch zijn met wat je doet, geen schrikreactie(snelle bewegingen) e.d.

Hou je aan die regels en een bange kat valt je gewoonweg niet aan, het zijn basisregels die voor zo'n beetje alle bange dieren gelden, met vluchtruimte en zonder directe provocatie is er geen rede tot aanvallen, uit bangheid vallen ze alleen aan als ze denken niet weg te kunnen.

Maar goed, volgens mij heb jij een nogal wispelturig wezentje in huis die aan de ene kant best wat dominatie kent, maar aan de andere kant die onzekerheid, wat een nogal vlambaar goedje maakt in een kat.
Het is duidelijk ook een kat met veel energie, dat straalt al van de foto af, heb je dingen als krabpalen in huis staan, veel speeltjes, speel je zelf ook me de kat, heeft de kat hoge plekken waar ze heen kan, heerlijk veilig en zo lekker om te bewegen?

Misschien zijn er wel meerdere visies mogelijk, net zoals in de mensen-psychologie. En TS kiest er nu voor het met deze therapeut te proberen. Mooi toch. Als dat wat oplevert maakt het geen zier uit wat die kat nu precies wel of niet heeft gedacht toen hij zijn behoefte op bed deed. Ik geloof ook zo maar dat we daar nooit achter gaan komen.

Nou nee, hier zijn niet echt meerdere visie op te bedenken.

Je moet weten dat katten in princiepe hun behoefte verstoppen, behalve als het om de heer en meester van de buurt gaat, die legt hem open en bloot, een kijk mij eens drol.
Een onzekere kat zal nooit zo'n dominante uiting doen(nog een keer, op dat moment, katten zijn niet zo zwart/wit, het dier kan verder wel onzeker zijn).

Als jij een echte kijk mij eens drol tegenkomt op je bed dan is de kat erg boos op je, wil hij je laten weten dat er iets goed mis is en dat hij er ontzettend de smoor in heeft, of dat redelijk is in ons leven is een heel ander verhaal.

Maar er zit geen onzekerheid in de daad van een kijk mij eens drol op je kussen.

Ik heb zat bange katten ghad, ook met zndelijkheidsproblemen en overal, behalve op kijk mij eens plaatsen heb ik zooi op mogen ruimen, kijk mij eens drollen zijn te opvallend voor een bang dier die niet wil opvallen, die geen confrontatie aan wil gaan.

quote:

Op vrijdag 27 juni 2008 15:33 schreef erodome het volgende:
Nou nee, hier zijn niet echt meerdere visie op te bedenken.

Je moet weten dat katten in princiepe hun behoefte verstoppen, behalve als het om de heer en meester van de buurt gaat, die legt hem open en bloot, een kijk mij eens drol.
Een onzekere kat zal nooit zo'n dominante uiting doen(nog een keer, op dat moment, katten zijn niet zo zwart/wit, het dier kan verder wel onzeker zijn).

Als jij een echte kijk mij eens drol tegenkomt op je bed dan is de kat erg boos op je, wil hij je laten weten dat er iets goed mis is en dat hij er ontzettend de smoor in heeft, of dat redelijk is in ons leven is een heel ander verhaal.

Maar er zit geen onzekerheid in de daad van een kijk mij eens drol op je kussen.

Ik heb zat bange katten ghad, ook met zndelijkheidsproblemen en overal, behalve op kijk mij eens plaatsen heb ik zooi op mogen ruimen, kijk mij eens drollen zijn te opvallend voor een bang dier die niet wil opvallen, die geen confrontatie aan wil gaan.

Alles wat je hierboven schrijft is een visie. Prima! Maar wel een visie. Een benadering. Een theorie. Want helemaal zeker weet je dit allemaal niet. Als jij met katten kon praten, was je wereldberoemd en wat ik zo van je curriculum vitae weet, ben je dat niet.

Waarom mogen er geen verschillende benaderingen zijn? Whatever works for Deliana & kat.

Ik vind het zo super van je dat je hier aan werkt Deliana!! Wat je zelf ook schrijft, het is therapie voor jullie beide

Succes en ik blijf mee lezen