De kunst van het loslaten van je ex # 57

quote:

Op donderdag 22 mei 2008 16:38 schreef Cyberchill het volgende:

[..]

Dit is een aanname. Mijn laatste ex heeft het 2x uitgemaakt. 2 x had ik het gevoel dat ze het te snel opgaf (geen ruzie, maar zij zat met iets uit het verleden) na de 2x was ik er behoorlijk klaar mee omdat ik niet wist waar ik op kon vertrouwen.(de ene week wou ze geen contact, de andere week heel veel..)
Zij zoekt nu na een tijdje elke dag contact met mij en wil het mij weer terug...

Ik heb in deze situatie juist het gevoel er alles aan gedaan te hebben (dat geeft zij ook toe) En nu ik er echt helemaal klaar mee ben, "krabbelt"zij dus terug.

Denk niet dat het een mannen/vrouwen iets is dus. Soiezo vind ik je "wij" praat een beetje naief

Het is een aanname en een generalisatie. Iemand vroeg ook 'waarom vrouwen..'
Dat was mijn antwoord en over het algemeen klopt dit ook.

quote:

Op zaterdag 10 mei 2008 21:10 schreef Senias het volgende:
Het kan erger, na 3.5 jaar dat je ook denkt dat alles goed zit en niets in de gaten hebt en het vervolgens uitgaat en ze 3 dagen later een relatie begint met een 7 jaar ouwere negert zonder baan en school uit een achterstandswijk in Rotterdam. En vervolgens al meteen lekker erop los neukt en doet alsof ik niet besta en het enige contact wat we daarna hadden oppeens heel erg zakelijk was van haar kant, en niet eens een uitleg waarom ofzo.

Daar ga je pas goed van in de put zitten.

Nou, je weet tenminste waar je aan toe bent. Als die ander zegt, 'ja, leuk en aardig maar ik weet dat ik het nu niet wil maar misschien later' dan blijf je er mee zitten, dan kun je er niet fatsoenlijk mee omgaan, het niet afsluiten.
Nu kun je het verwerken. Het is een viezevuiletyfushoer, je had je vergist in haar, dat gebeurt. Pick yourself up and try again.

quote:

Op zondag 18 mei 2008 22:49 schreef skadhd het volgende:
Ik ben een boekje begonnen met hoeveel ik van hem hou en dat ik hem terug wil en al. Dat wil ik hem geven maar hij wil geen contact tot augustus...opsturen of wegstoppen en in augustus pas geven?. Ik ben bang dat het hem niks doet als hij onze break up al verwerkt heeft.
Zoals het nu gaat wil ik hem niet terug maar over een jaar wel als ons leven rustiger is. Daarom is het zo moeilijk af te sluiten omdat er misschien geen finaal einde aan zit.
Hoe kan ik het voor mezelf laten voelen dat het wel echt het einde is. Niet eraan denken dat het misschien nog goedkomt volgend jaar. Ik wil nu gewoon verder maar omdat die kans er is dat we later verdergaan is het moeilijk.
Iemand tips?

Iets vergelijkbaars gedaan, maar de reactie was 'nah, doe maar vrienden blijven.'
Oh well. De weg naar publicatie ligt open .

quote:

Op donderdag 22 mei 2008 00:51 schreef Ooster het volgende:
........als je nooit hebt kunnen geloven dat zo'n leuke meid ooit van jou zou kunnen houden, wat moet je dan als ze bij je weg gaat? Jezelf gelijk geven?..........

Zomaar een gedachte na een aantal drankjes............zucht

Oeh, goeie. Maar: vraag jezelf ook af: 'waarom heeft zij mij er nooit van kunnen overtuigen dat ze van me hield?'
Lag dat aan je zelfvertrouwen of aan haar?


Voor de duidelijkheid, ik voeg me ook weer toe aan uw rangen. Boekje waarom ik het weer zie werken geschreven, respons: 'misschien ooit, maar niet nu' - tijd om het te verwerken want ik ga daar niet op wachten.
Ach. Ik heb vaker met dit bijltje gehakt; ik kom er wel overheen. Zuigt, nu, maar weet dat als ik d'r weer een paar weken niet gezien heb dat het goed te hachelen is. Afleiding helpt. Massive Attack, Interpol, Open Hand, A Perfect Circle en Trent Reznor niet.

quote:

Op donderdag 22 mei 2008 17:04 schreef skadhd het volgende:

[..]

Het is een aanname en een generalisatie. Iemand vroeg ook 'waarom vrouwen..'
Dat was mijn antwoord en over het algemeen klopt dit ook.

Die is inderdaad jou antwoord, maar ik zie je 2x reageren met "wij". Je lijkt te spreken voor alle vrouwen. Vind ik wel erg mans. "Over het algemeen klopt het ook" Volgens mij ga je daar ook alleen maar uit van je eigen ervaringen en die van mensen om je heen... Of heb je een feitelijke bron?

Praat dan niet over "wij" maar over ik.
Sorry, ik heb de schurft aan aannames.

quote:

Op donderdag 22 mei 2008 12:46 schreef Wutangtony het volgende:
Ik heb zo de neiging om contact te maken met haar, om te zeggen dat het onrecthvaardig is wat ze doet.
Ik ben zo bang dat ze gewoon verder gaat met leven en nooit aan me denkt.
Maar ik moet de aankomende weken geen contact maken! Dat moet!
laat haar maar er in zakken....
Maar ik mis haar zo....
Life's a Bitch..

Beste oplossing idd. Ik heb precies hetzelfde gehad.
Zit er nog half in, maar ik wil zo graag duidelijk maken dat het anders bedoelt is. Maar er wordt niet geluisterd. Zij wil niets horen van me. Ik ben ook bang dat het nooit meer wordt zoals het was. Maar dit is maar afwachten.

Je moet iig GEEN contact maken ja, dat heb ik wel gedaan en dat stelt de periode waarin je hoop hebt dat het goedkomt alleen maar langer uit. Laat haar maar zien dat het misschien wel anders is. Laat het los en laat het gaan. Het is idd heel moeilijk, maar er komt een moment waarin ze gaat afvragen: "Heb ik het wel goed gedaan, heb ik het wel goed gezien, had ik wel gelijk?" Dat soort dingen wil je dan weten. Dan gaat ze contact zoeken, dan kan je het uitleggen en dan wil ze het ook weten. Op dit moment wil ze het niet horen.
Dan gaat het vanzelf op rolletjes hoop ik voor je.Ik zit in de fase van geen contact.
Al 2 weken is het stil gebleven, en het is moeilijk. Maar ergens komt het terug denk ik.
En of dat valse hoop is weet ik niet. Maar elke x als de tel gaat, of een smsje komt, komt die hoop weer bij me.
Tevergeefs, maar move on. Dat is het best, en ja, dat is moeilijk. Maar het verwaterd, en alhoewel ik de hoop nog heb ben ik er niet zoveel meer mee bezig dan dat ik eerst was.

Succes

quote:

Op donderdag 22 mei 2008 17:06 schreef oddman het volgende:
Oeh, goeie. Maar: vraag jezelf ook af: 'waarom heeft zij mij er nooit van kunnen overtuigen dat ze van me hield?'
Lag dat aan je zelfvertrouwen of aan haar?

Ja, nee fijn, nog meer twijfel, dat zetje richting de put kan er nog wel bij hoor! Nee, daar ga ik vanavond nog eens fijn mijn hoofd over breken

Denk niet dat het zo gegaan is overigens. Ik ben en was nooit een player en als je dan toch 'opeens' een echt leuke vriendin krijgt ben je echt heel gelukkig. Als je er dan opeens midden in zit kan je niet geloven dat iemand zo haar best voor je doet en het zo leuk laat zijn. Achter de facade van leukheid zat ook een skelet van nare eigenschappen maar dat zie je niet als je verliefd bent. Als ik me altijd had neergelegd bij de nare eigenschappen en het eigenlijke zieke karakter had het misschien langer kunnen duren. Dat heb ik niet gedaan, af en toe was voor mij de koek op en ik denk dat ze dat niet pikte.

maarja, om nu te zeggen dat in vier jaar mijn zelfvertrouwen, dankzij een leuke vriendin, richting vrouwen is toegenomen kan ik niet echt zeggen. Helaas.

[ Bericht 4% gewijzigd door Ooster op 22-05-2008 22:56:37 ]

quote:

Op donderdag 22 mei 2008 22:51 schreef Ooster het volgende:

[..]

Ja, nee fijn, nog meer twijfel, dat zetje richting de put kan er nog wel bij hoor! Nee, daar ga ik vanavond nog eens fijn mijn hoofd over breken

Denk niet dat het zo gegaan is overigens. Ik ben en was nooit een player geweest en als je dan toch 'opeens' een echt leuke vriendin krijgt ben je echt heel gelukkig. Als je er dan opeens midden in zit kan je niet geloven dat iemand zo haar best voor je doet en het zo leuk laat zijn. Achter de facade van leukheid zat ook een skelet van nare eigenschappen maar dat zie je niet als je verliefd bent. Als ik me altijd had neergelegd bij de nare eigenscappen en het eigenlijke zieke karakter had het misschien langer kunnen duren. Dat heb ik niet gedaan, af en toe was voormij de koek op en ik denk dat ze dat niet pikte.

maarja, om nu te zeggen dat in vier jaar mijn zelfvertrouwen, dankzij een leuke vriendin, richting vrouwen is toegenomen kan ik niet echt zeggen. Helaas.

man the fuck up

??

Fuck.. net naar een film geweest met vrienden. Erg leuk, maar toen ik de laatste 100 meter alleen naar huis liep overvielen me de blues alweer. Ik wist dat het eerste wat ik zou doen is kijken of er een berichtje is. En daarna niet weten of ik daar blij mee zou zijn of niet. Dit is een vreselijke tijd, ik balanceer steeds tussen geen contact willen en smachten naar contact.
Er is geen bericht.. dat is waarschijnlijk rustiger dan wel een bericht... maar ik wil geen rust, ik wil mijn vriendin terug. Ondanks dat ik weet dat het dan niet goed zou gaan.

Morgen is het 5 dagen geleden.. de tijd staat stil op dit hartverscheurende moment.. Kan iemand die klok een slinger geven?

ik kan dit niet hoor.... De laatste 3 weken zijn 1 grote nachtmerrie waar ik maar niet uit wakker schijn te worden... bij alles wat ik doe mis ik haar.., overal lijken herinneringen te zijn.
Als vluchttechniek nu maar een uurtje of 14 per dag aan het werk, maar dat helpt de laatste dagen ook al niet meer....

en voor wat betreft dat geen contact zoeken.... dat lukt redelijk. Het helpt alleen geen ruk

en nu ook nog weekend Gelukkig kan ik overwerken....

Vandaag zag ik haar, we keken elkaar verschikt aan maar toch uiteindelijk met een glimlach. We wisten
beide niet wat we moesten doen, en liepen door. Even later belde ze me op, na ruim 3 uur door de telefoon gepraat te hebben. Hebben we op onze oude plek afgesproken, waar we de hele middag en avond hebben gezeten, gepraat en gezoend. Hebben we afscheid genomen van elkaar, vanavond heeft ze een afspraak met een jongen van haar eigen cultuur waarnaar toe haar ouders hebben gedwongen. Het doet mij verschikkelijk pijn, dat ze nu bij iemand zit.

Afleiding zoeken is het beste,

quote:

Op vrijdag 23 mei 2008 20:56 schreef teamlead het volgende:
ik kan dit niet hoor.... De laatste 3 weken zijn 1 grote nachtmerrie waar ik maar niet uit wakker schijn te worden... bij alles wat ik doe mis ik haar.., overal lijken herinneringen te zijn.
Als vluchttechniek nu maar een uurtje of 14 per dag aan het werk, maar dat helpt de laatste dagen ook al niet meer....

en voor wat betreft dat geen contact zoeken.... dat lukt redelijk. Het helpt alleen geen ruk

en nu ook nog weekend Gelukkig kan ik overwerken....

Ik ken het gevoel. Ze zit in alles.. ik voel, ruik, proef haar.. zie haar vaak nog lopen, zitten en staan... Vooral de intieme momenten. Ik maak mezelf gek. Maar mijn vrienden zijn heilig. Ik wist het eigenlijk wel, maar ik kan blind op ze varen. Ik heb waarschijnlijk wel een kater aan eentje te danken, morgenvroeg.

quote:

Op vrijdag 23 mei 2008 21:52 schreef Nothings het volgende:
vanavond heeft ze een afspraak met een jongen van haar eigen cultuur waarnaar toe haar ouders hebben gedwongen. Het doet mij verschikkelijk pijn, dat ze nu bij iemand zit.

Afleiding zoeken is het beste,

Oef, sterkte zeg.. Volgens mij ligt het zeker niet aan jou, maar aan de ouders.

Ik heb goede en slechte momenten. Vandaag was moeilijk tot een collega begon te vragen. Daarna ging het eigenlijk best wel goed. Nu (bezopen en wel) is het weer wat moeilijker. Maar beter dan gisteren. Dat is best een goede maatstaf.

En nu maar eens wat gaan slapen. Kijken of ik geen Dinnetje dromen heb.

Ik hou zoveel van haar..

quote:

Op zaterdag 24 mei 2008 11:11 schreef Miesjel het volgende:
Ik hou zoveel van haar..

i know the feeling

quote:

Op zaterdag 17 mei 2008 12:13 schreef Alec690 het volgende:
Vorige week ging ik mijn inmiddels ex-vriendin ophalen van het station.

Omdat ik even moest wachten heb ik een foto met mijn mobiel gemaakt. Je ziet de bomen, de zon die bijna ondergaat. De lichten op de achtergrond.

Vervolgens kwam zij en knuffelde ze me zo intens en echt.

Na dat weekend is er teveel gebeurt en is het over. Ik heb het er moeilijk mee, kwel mezelf door naar die foto te kijken. Ik was zo gelukkig toen.

Het gevoel van definitief over is behoorlijk pijnlijk.

Anderen merken niets aan mij, ik ga niet op mijn kamer wegkwijnen en ben behoorlijk actief. De afleiding is heerlijk. Maar dan is het weer avond, moeite om mijn tranen in te houden. Net als 's ochtends, als ik niet wakker wordt met een sms van haar.

Achja, ik herken het gevoel. De medicijnen zijn tijd en een nieuwe liefde.

Om even een update te geven:

Twee weken geleden voltrok het drama zich. Zij wou me niet meer zien en spreken. Het kwam voor mij regelrecht uit de hemel (of moet ik zeggen hel?) vallen. Verbaasd en boos heb ik veelvuldig contact gezocht de eerste dagen; hopeloos.

De dagen daarna heb ik mezelf gedwongen om vooral geen contact meer te zoeken. Het bleef van haar kant ook stil, vreselijk. Afgelopen week heb ik mezelf langzaam uit die put gehaald, leuke dingen gedaan en vooral de voldoening uit mezelf proberen te halen. Blij zijn met wie je bent en achter je eigen staan.

Afgelopen vrijdag was eigenlijk de beste dag uit deze nare periode. Had een lekkere werkdag gehad, gezellig met collega's nog wat nagedronken én mezelf in wat nieuwe kleding gestoken. Ik voelde mezelf eindelijk weer eens echt goed.

Uit het niets (maar wel toevallig op het moment dat ik mezelf weer erg sterk voelde!) belde ze mij gisteravond. Ze mist me, wilt me graag zien en wil het min of meer opnieuw proberen.

Tevreden zijn met jezelf; het is zo ontzettend belangrijk.
Om een bekend citaat te quoten: 'Hoe kan iemand van je houden, als je niet van jezelf houdt?'

Mijn euforie is misschien deels omdat het er weer goed uit ziet, maar nog veel meer omdat ik weer een stuk wijzer ben geworden als het om relaties gaat.

quote:

Op donderdag 22 mei 2008 23:12 schreef Miesjel het volgende:
Fuck.. net naar een film geweest met vrienden. Erg leuk, maar toen ik de laatste 100 meter alleen naar huis liep overvielen me de blues alweer. Ik wist dat het eerste wat ik zou doen is kijken of er een berichtje is. En daarna niet weten of ik daar blij mee zou zijn of niet. Dit is een vreselijke tijd, ik balanceer steeds tussen geen contact willen en smachten naar contact.
Er is geen bericht.. dat is waarschijnlijk rustiger dan wel een bericht... maar ik wil geen rust, ik wil mijn vriendin terug. Ondanks dat ik weet dat het dan niet goed zou gaan.

Morgen is het 5 dagen geleden.. de tijd staat stil op dit hartverscheurende moment.. Kan iemand die klok een slinger geven?

Sterkte....
Gister is mijn man na 18 jaar vertrokken
Zit hier nu met mijn 2 kids een beetje wazig voor me uit te kijken.

quote:

Op zondag 25 mei 2008 12:03 schreef tweety71 het volgende:

[..]

Sterkte....
Gister is mijn man na 18 jaar vertrokken
Zit hier nu met mijn 2 kids een beetje wazig voor me uit te kijken.

pfoei... sterkte

ik kijk net op de hyvespagina van een gemeenschappelijke vriendin... lees daar dat ze met een vriendin een weekendje weg is en flink de beest uithangt..
En het zou me niet meer moeten raken... dat weet ik..... maar toch...

ik word hier ondertussen doodmoe..heb moeite met bijv naar de stad ofsow gaan, omdat ik veel dingen naar me hoofd geslingerd krijg. Dingen zoals "EEYYY!! EXVRIENDIN VAN ..." of "EEY DAARS DIE ZWANGERE HOER VAN ..." (ik ben niet eens zwanger geweest, dus waar die zeverpraat vandaan komt weet ik ni..zal ongetwijfeld van meneer af komen ).
Zucht..ik word er simpelweg schijtziek van.. laat mij ook doorgaan met mn leven ofsow.

Gelukkig ligt er misschien al weer wat moois in het verschiet..vrijdag heb ik iemand leren kennen.. Aankomende vrijdag zie ik hem weer...can't wait

@ DijnN

Moppie heel veel plezier vrijdag , zal voor je duimen

Ik zal hier ook wat meer over mezelf zeggen
pffff
ben op mijn 19 met mijn eerste vriendje getrouwd , en na 2 jaar kwam het eerste monstertje (love him verry much) en na 4 jaar de 2de.
Ons huwelijk was altijd al erg heftig, met flinke toppen en dalen, wij zijn zo'n tegen polen echt nie normaal (fucking) Dat is denk ik ook wat ons zo aan trekt aan elkaar maar soms ook zo afstoot van elkaar. Eergister kregen we een vette ruzie waar ik het nut niet van in zie (naar mijn mening) Ik heb zaterdag een tatoo op mijn onder rug laten zetten en wou daar de eerste letters van mijn kids in zetten en nu wou mijn hubby dat zijn letter er ook in kwam...... Ik zei now way........ je weet nooit wat er gebeurd en dan loop ik met jou naam op mijn rug. En dat is verkeerd op gepakt denk ik..... hij wou de tatoo ook niet zien toen ik terug was ................ terwijl ik toch zijn letter er ook in heb laten zetten. Hij heeft echt al zijn spullen ggepakt en is foetsie.... ik hoop dat hij terug komt.
Het is wel heel makkelijk om hem hier zwart te maken maar dat wil ik niet hij kan zich zo niet verdedigen................ en laat ik nu ook niet de heiligste zijn!!
Verder wens ik hier iedereen sterkte die met zo'n verlies zit............ zo vindt ik het......... het is net of er een stukje van je dood is.
xxxx

quote:

Op zondag 25 mei 2008 12:03 schreef tweety71 het volgende:

[..]

Sterkte....
Gister is mijn man na 18 jaar vertrokken
Zit hier nu met mijn 2 kids een beetje wazig voor me uit te kijken.

Heel veel sterkte. Hou ons een beetje op de hoogte hoe het gaat.

Gister en vandaag weer contact gehad. Ik heb besloten op haar te wachten tot ze er klaar voor is. En ik wil haar weer een keer zien. Contact via chat of bellen geeft heel veel ruis en onrust. Ik kan wel zeggen dat ik niet op haar wacht en mijn ogen open voor anderen.. maar dat is op dit moment nog een hele grote leugen. Ik hou nog steeds vreselijk veel van haar. Waarom zou ik verder gaan kijken als er nog best wel wat hoop is?

Bovenstaande is geen retorische vraag.. als iemand een goede reden voor of tegen heeft dan hoor ik het graag.

Oi, wat een naar topic eigenlijk..

Zit een klein beetje in de put, is de afgelopen maanden verschrikkelijk veel gebeurd.. Eerst werd m'n vader ziek, is een paar weken daarna overleden.. In die tijd had ik met een meisje waar ik best wel gek op was, maar het werkte gewoon niet.. Ze was net iets teveel met zichzelf bezig en maakte het voor mij alleen maar moeilijker, zeker toen het zo slecht ging met m'n vader.. Dat liep dus stuk, maar toen was er nog een ander meisje, een hele goede vriendin (waar ik wel heel veel aan heb gehad toen m'n vader ziek was), die een tijd iets met een goede vriend van me had gehad.. We vonden elkaar eigenlijk altijd al leuk, dus beide vrijgezel, veel met elkaar omgaan en verliefd worden.. Na veel afwegen vond ik het tijd om voor mezelf te kiezen, dus ben ik wetende dat het einde vriendschap met die jongen zou betekenen, iets met haar begonnen.. Maar dat ging al vrij snel minder allemaal, en das nu dus ook afgelopen.. Geen contact meer met de ex, vriendschap met m'n beste vriend kapot, dit meisje is ook weg, en m'n pa begin ik nu ik de rust een beetje heb toch ook wel erg te missen.. Wat een ellende..

quote:

Op zondag 25 mei 2008 22:33 schreef Miesjel het volgende:Waarom zou ik verder gaan kijken als er nog best wel wat hoop is?

Omdat, paradoxaal genoeg, juist de aandacht vestigen op die hoop de kans dat het lukt vermindert.

Zij wil geen zielig hoopvol hoopje ex, zij wil een gebalanceerde, zelfverzekerde vent die goed in de markt ligt.

Verdomme!

Is 't een maand uit (na 6,5 jaar) is ze schon wieder verliefd. Dat is toch wel snel of ben ik nu ouderwets? :p

quote:

Op maandag 26 mei 2008 11:16 schreef oddman het volgende:

[..]

Omdat, paradoxaal genoeg, juist de aandacht vestigen op die hoop de kans dat het lukt vermindert.

Zij wil geen zielig hoopvol hoopje ex, zij wil een gebalanceerde, zelfverzekerde vent die goed in de markt ligt.

Dat dus.

En waarom posten er maar zo weinig vrouwen in (dit soort) topic(s)? Het valt me eigenlijk best op.

quote:

Op maandag 26 mei 2008 11:16 schreef oddman het volgende:

[..]

Omdat, paradoxaal genoeg, juist de aandacht vestigen op die hoop de kans dat het lukt vermindert.

Zij wil geen zielig hoopvol hoopje ex, zij wil een gebalanceerde, zelfverzekerde vent die goed in de markt ligt.

Fuck.. ik heb mezelf inderdaad weer hoopvol gemaakt en kreeg net weer een fijne klap in mijn gezicht. Deze heb ik echt aan mijzelf te danken.
Ik heb mijn moeder maar gevraagd om me iedere dag even te vertellen dat ik sterk moet blijven en geen contact moet zoeken. Top moeder heb ik... En ik jank er weer even wat tranen uit die ik in de afgelopen (hoopvolle) dagen had moeten huilen.

Nu ben ik weer een zielig hoopje ex. Op naar de gebalanceerde zelfverzekerde vent..

quote:

Op maandag 26 mei 2008 13:33 schreef Miesjel het volgende:
Nu ben ik weer een zielig hoopje ex. Op naar de gebalanceerde zelfverzekerde vent..

Vertel me hoe, dan reis ik met je mee

quote:

Op maandag 26 mei 2008 14:41 schreef oddman het volgende:

[..]

Vertel me hoe, dan reis ik met je mee

weet je wat pas echt kut is.. als je niet eens de kans hebt gegrepen de
relatie fatsoenlijk van de grond te krijgen. Gemiste kansen zijn echt zo kut.
je weet nooit hoe het had kunnen zijn.

Emo`s hier partners zijn te vervangen !

quote:

Op maandag 26 mei 2008 15:15 schreef Twijfelaar80 het volgende:

[..]

weet je wat pas echt kut is.. als je niet eens de kans hebt gegrepen de
relatie fatsoenlijk van de grond te krijgen. Gemiste kansen zijn echt zo kut.
je weet nooit hoe het had kunnen zijn.

'Met "als" stop je de stad Parijs in een lege fles,' zeggen de Fransen, en ze hebben groot gelijk.
Het heeft geen zin om je druk te maken over 'all that could have been' - no use crying over spilt milk, maar het duurt even voor dat doordringt. Oefening helpt.

quote:

Op maandag 26 mei 2008 15:21 schreef Demon_Hunter het volgende:
Emo`s hier partners zijn te vervangen !

Kijk, dat is tenminste constructief.

Heb nog niet alles doorgelezen, maar op de een of andere manier helpt dit topic wel.
Toen ik m'n vriendin smste bij het overlijden van m'n kat donderdag, antwoorde ze dat dat vervelend was maar dat ze geen zin meer in mij had. Na bijna 7 maanden. Ik nodigde haar uit om erover te praten, maar dat wilde ze niet. Via msn maakte ze het de volgende dag uit. Ik was kapot. 's Avonds riep m'n broer mij naar beneden en zei dat hij iets moest vertellen omdat niemand anders dat had gedaan, en m'n vriendin zelf ook niet. Ze is vreemdgegaan met een meisje, een zelfverzekerd persoon die op meisjes valt. Mijn vriendin (ex... pff....) is altijd erg onzeker geweest dus ik snap het wel, maar des te groter de twijfel of dit wel om echte liefde gaat.
Nu maar 's m'n examens afmaken!

'Met "als" stop je de stad Parijs in een lege fles,' zeggen de Fransen, en ze hebben groot gelijk.
Het heeft geen zin om je druk te maken over 'all that could have been' - no use crying over spilt milk, maar het duurt even voor dat doordringt. Oefening helpt.
[..]

wijze woorden. Maar als je iets echt heel graag wil en je handelt door onzekerheid tegen je gevoel in, dan zijn wijze woorden niet genoeg. Althans nu nog niet.

quote:

Op maandag 26 mei 2008 15:21 schreef Demon_Hunter het volgende:
Emo`s hier partners zijn te vervangen !

* Miesjel steekt vinger op

Ik ben nog niet helemaal klaar met deze, laat staan voor een nieuwe.

quote:

Op maandag 26 mei 2008 11:33 schreef junkdeluxe het volgende:
Verdomme!

Is 't een maand uit (na 6,5 jaar) is ze schon wieder verliefd. Dat is toch wel snel of ben ik nu ouderwets? :p

nee, ben je niet..

quote:

Op maandag 26 mei 2008 15:21 schreef Demon_Hunter het volgende:
Emo`s hier partners zijn te vervangen !

*steekt vinger op

Maar wat nou als je dat helemaal niet wilt?

quote:

Op maandag 26 mei 2008 22:51 schreef teamlead het volgende:

[..]

*steekt vinger op

Maar wat nou als je dat helemaal niet wilt?

Dan moet men de hand aan zichzelf slaan.

quote:

Op dinsdag 27 mei 2008 00:12 schreef Demon_Hunter het volgende:

[..]

Dan moet men de hand aan zichzelf slaan.

gelukkig.... goed gegokt

Waarschijnlijk moet ik me hier ook weer melden.... Ik voel dat soort dingen aan...

kankerzooi, na een lang gesprek heeft ze een eind aan gemaakt, houdt ze nog wel van me en wilt ze me niet kwijt maar toch wilt ze niet verder. pff

Vraag ik of er een ander is ofzo, zegt ze van niet maar van vrienden hoor ik intussen dat ze wel zat te sjansen met een andere gozer.

Wat heb ik zin om te vechten.

quote:

Op dinsdag 27 mei 2008 11:24 schreef got.rice het volgende:
Wat heb ik zin om te vechten.

Dat gevoel ken ik.

een relatie van bijna 2 jaar eindigen VIA MSN FFS.

quote:

Op dinsdag 27 mei 2008 15:52 schreef Tinuzzz_Talpa het volgende:

[..]

Dat gevoel ken ik.

ik ken wel iemand waar we op kunnen afreageren meet?

quote:

Op dinsdag 27 mei 2008 18:39 schreef got.rice het volgende:
een relatie van bijna 2 jaar eindigen VIA MSN FFS.
[..]

ik ken wel iemand waar we op kunnen afreageren meet?

Ah dat is inderdaad erg karig. Sterkte ermee. Ik heb dat ook een keer meegemaakt over de voicemail "Ja ik sta nu voor je deur maar je bent er niet. Uh ik wilde het uitmaken dus... " of iets dergelijks. Oh ja de reden was dat ze dacht dat ik het anders toch uit ging maken. Ja lang geleden. Gelukkig is het met mijn laatste vriendin wel normaal uit gegaan. Al weer bijna een maand, wat gaat dat toch enorm snel zeg.

En nu opeens wilt ze dat ik haar een tweede kans geef

quote:

Op dinsdag 27 mei 2008 19:42 schreef got.rice het volgende:
En nu opeens wilt ze dat ik haar een tweede kans geef

Geef ze nooit een tweede kans, zij is fout geweest en daar gaat ze voor boeten ook!

Het doet pijn

quote:

Op dinsdag 27 mei 2008 22:25 schreef WanEnOonlie het volgende:
Het doet pijn

Het doet altijd pijn, maar denk dat het niet voor niets je ex is. Vertel je verhaal eens dan.

Nee, ik hoef verder het verhaal niet te vertellen, het komt er gewoon op neer dat ik gewoon veel meer erin zag dan zij. En dan is het gewoon moeilijk te accepteren dat iets over is, zeker als je geconfronteerd wordt met je ex-vriendin die het leuk heeft met iemand anders (of daar semi-openlijk voor kiest). Dat is gewoon moeilijk, en dat creeërt gewoon het down-moment in de schommelingen van je emoties.
Ik heb het idee dat ik er vrij rationeel over na kan denken, maar het helpt nog niet echt in het verwerkingsproces.

quote:

Op dinsdag 27 mei 2008 22:53 schreef WanEnOonlie het volgende:
Nee, ik hoef verder het verhaal niet te vertellen, het komt er gewoon op neer dat ik gewoon veel meer erin zag dan zij. En dan is het gewoon moeilijk te accepteren dat iets over is, zeker als je geconfronteerd wordt met je ex-vriendin die het leuk heeft met iemand anders (of daar semi-openlijk voor kiest). Dat is gewoon moeilijk, en dat creeërt gewoon het down-moment in de schommelingen van je emoties.
Ik heb het idee dat ik er vrij rationeel over na kan denken, maar het helpt nog niet echt in het verwerkingsproces.

Dat is idd erg kloten. Vooral als je haar intiem ziet doen met iemand anders, maar ga gewoon verder met je leven en bedenk dat er betere meisjes zijn.

Hoe moeilijk het nu ook klinkt, je komt er wel weer overheen.

ik merk in mijn omgeving dat mensen langzaam aan het idee krijgen dat ik me er maar overheen moet zetten ofzo . De eerste weken ongelofelijk veel steun gehad van vrienden, maar nu beginnen ze al met het uitzoeken van potentiele neukertjes.... . Alsof ik daarop zit te wachten zeg....

quote:

Op dinsdag 27 mei 2008 23:23 schreef teamlead het volgende:
ik merk in mijn omgeving dat mensen langzaam aan het idee krijgen dat ik me er maar overheen moet zetten ofzo . De eerste weken ongelofelijk veel steun gehad van vrienden, maar nu beginnen ze al met het uitzoeken van potentiele neukertjes.... . Alsof ik daarop zit te wachten zeg....

Eerst maar even rustig aan alles verwerken. Mocht er een andere langskomen dan zien we dat dan wel. Ik heb iig geen haast.

Ik heb trouwens overal spierpijn. Volgens mij heb ik heel erg krampachtig vast proberen te houden. Nu heb ik het een heel eind laten varen en zijn mijn spieren ook wat minder strak.. wat spierpijn tot gevolg heeft. Volgens mij is het een goed teken.

Pfffffffffffffffffffffffffff.

Ik vin nog steeds niet wat.

Ik dacht ik kom hier ook maar even mn verhaal vertellen. Na 5 jaar en een driekwart jaar samenwonen is het nu bijna 8 maanden uit, ben mn hele jeugd bij deze jongen geweest met de waan dat alles wel goed zou komen. De eerste 2 jaren waren geweldig. Jong, verliefd en onoverwinnelijk! Zijn ouders waren geen lievertjes en hij kwam vaak bij mij aan met enorme blauwe plekken, betraande ogen. Verschrikkelijk. Ik steunde hem al die jaren lang. Hij had in die tijd weinig vrienden, ik was zn enige steun en toeverlaat. Na een paar jaar samen zijn wist ik al dat dit eigenlijk niet voor altijd zou zijn. We waren te jong, te naief, te alles... Het was gewoon niet goed. Vaak ruzie, ach, we hadden een zeer gepasioneerde relatie zal k maar zeggen. Bij ons ging niet alles normaal, nee alles ging 'over the top'. Vaak gestook in de relatie van meisjes die waarschijnlijk jaloers waren. Ik was zo onzeker dat het de relatie enorm aantastte. Althans, dat dacht ik.

Achteraf bleek dat ik een maar al te goede intuitie bleek te hebben

2 weken voordat we 5 jaar samen zouden zijn, kregen we op een avond toen hij enorm laat en bezopen thuis kwam een grote ruzie. We zagen het allebei niet meer zitten met elkaar. We hebben het toen niet gelijk stop gezet, maar toen hij 2 dagen later weer super laat in de nacht en bezopen thuis kwam (zonder ook maar even te bellen) werd ik gek. Ik realiseerde me dat dit niet goed was, ik zat elke nacht gestresst thuis omdat ik hem niet kon vertrouwen (ook al zei ik daar niks meer over). De zelfde ruzie begon weer en we besloten samen dat het beter was als we uit elkaar gingen. Die nacht was een hel, ik heb me nog nooit zo ellendig gevoeld. We wouden samen blijven, we hielden zoveel van elkaar, maar het ging gewoon neit meer. Hij is toen nog een nacht gebleven en vertrok toen naar zijn ouders. Ik bleef alleen achter. Totaaaaaaaaaal overstuur, ik zag het echt niet meer zitten.

Anderhalve maand nadat het uit was, kwamhij met de aankondiging dat ie al een nieuwe vriendin had Feest natuurlijk, weer totaal overstuur. Was dit zo makkelijk voor hem? Of kende hij haar al langer? Of nog erger; hadden ze al iets voordat het uit was tussen ons?

Ik zag hem nog geregeld en er bleef een spanning tussen ons zitten. Natuurlijk gebeurde het onvermijdelijke; op een dag kwam van het een het ander. Slecht, ik weet het. We begonnen te twijfelen, horen we niet bij elkaar? Hebben we er wel goed aan gedaan om derelatie te beeindigen?

2 weken later heeft hij het aan zn vriendin verteld (zij bleef bij hem en is nog steeds bij hem) en kwam hij bij mij dat ie toch niks meer voor me voelde. Wát een domper was dat. Toch ging toen de knop om bij mij. Wat zag ik in deze jongen? Dit werd bevestigd toen ik via via erachter kwam dat hij vreemd is gegaan toen wij 4 jaar een relatie hadden. Nooit verteld en ik kwam er nog eens achter terwijl het al uit was. Het erge was dat het meisje die mij het verhaal vertelde, DAT meisje was, waarmee hij was vreemdgegaan toen. Toen wist ik het zeker; deze jongen is niet te vertrouwen en ik ben ECHT beter af zonder hem. Ik was kwaad, maar het was ook al lang geleden, hij gaf toe en dat was het. Ik moest verder gaan zonder hem, hij was het absoluut niet waard. Eerlijk gezegt is het nu alleen nog maar wachten tot hij zn vriendin nu voor de 2e keer bedriegt Dombo!

Achteraf gezien kan ik nog steeds verdrietig worden om het feit dat ik hem door zo´n moeilijke periode heen heb geholpen en hij me achter zo ontzettend genaaid heeft! Maar goed, het is niet anders, ik heb me enorm vergist in hem, maar ik weet wel, dat ik nu altijd op mn intuitie af moet gaan. Ik heb er zo ontzettend veel van geleerd en dat doet me dan weer wel goed

Sorry voor het lange verhaal, maar achteraf ben ik echt trots op mezelf dat ik erzo goed uitgekomen ben

Jezus, wat een eikel!

Er zijn gelukkig meer jongens in het land.

quote:

Op zondag 1 juni 2008 17:14 schreef Tinuzzz_Talpa het volgende:
Jezus, wat een eikel!

Er zijn gelukkig meer jongens in het land.

* Miesjel meldt zich
Maar inderdaad een eikel.

Ik baal ervan dat de laatste keren dat ik contact heb gehad het altijd ruzie is. Dit verdienen we beide niet. Gelukkig ben ik iedere keer iets minder kapot achteraf. Maar het idee dat het nog een keer goed gaat komen is nog steeds heel klein aanwezig.

quote:

Op zondag 1 juni 2008 17:11 schreef Percinn het volgende:

Anderhalve maand nadat het uit was, kwamhij met de aankondiging dat ie al een nieuwe vriendin had Feest natuurlijk, weer totaal overstuur. Was dit zo makkelijk voor hem? Of kende hij haar al langer? Of nog erger; hadden ze al iets voordat het uit was tussen ons?

Zo'n bekend gevoel wat jij hier beschrijft. Mijn ex-vriendin kwam mij ook een maand nadat we uit elkaar waren doodleuk vertellen dat ze een nieuwe vriend had. Vond ze wel zo netjes om me te vertellen zei ze....

Maar op dat moment ga je inderdaad denken; wat stelde het voor tussen ons dan? Was ik maar een langdurig "tussendoortje"? Of kende ze die jongen al en verklaard dit meteen haar vreemde gedrag van de laatste 2 maanden? Is er wellicht iets gebeurt voordat wij uit elkaar waren?

ergens hoop ik dat ik te horen krijg dat er iets was tussen hun, toen wij nog samen waren. Dan kan ik eindelijk kwaad worden en blij zijn dat het over is. Want tot op dit moment (bijna 5 maanden nadat het uit is gegaan), ben ik nog steeds hardstikke gek op haar. Klinkt raar, maar dat is nou eenmaal mijn karakter.

En mijn karakter is ook meteen mijn grootste knelpunt op dit moment. Zo'n 5 maanden nadat het uit is gegaan ben ik nog steeds geen stap verder gekomen. Ik ben te vasthoudend aan iets waar ik van hou. Kan het niet zomaar loslaten. En daarom kan ik ook niet doen wat ik zo graag wil. Ik wil zo graag weer doorgaan met mijn leven en iets proberen op te bouwen met iemand anders, maar ik ben zo bang dat ik een nieuwe meid pijn doe omdat ik nog steeds van mijn ex hou.

Ik had nooit gedacht dat ik iemand zou missen, heb nooit een traan gelaten om een sterfgeval of iets anders waardoor ik mensen verloor. Maar dit zorgt er nog steeds voor dat ik soms wel dagelijks nog ff een traan over men wang heb lopen.

Ik mis haar echt nog steeds verschrikkelijk

quote:

Op zondag 1 juni 2008 22:07 schreef TMwitte het volgende:

[..]

Zo'n bekend gevoel wat jij hier beschrijft. Mijn ex-vriendin kwam mij ook een maand nadat we uit elkaar waren doodleuk vertellen dat ze een nieuwe vriend had. Vond ze wel zo netjes om me te vertellen zei ze....

Maar op dat moment ga je inderdaad denken; wat stelde het voor tussen ons dan? Was ik maar een langdurig "tussendoortje"? Of kende ze die jongen al en verklaard dit meteen haar vreemde gedrag van de laatste 2 maanden? Is er wellicht iets gebeurt voordat wij uit elkaar waren?

ergens hoop ik dat ik te horen krijg dat er iets was tussen hun, toen wij nog samen waren. Dan kan ik eindelijk kwaad worden en blij zijn dat het over is. Want tot op dit moment (bijna 5 maanden nadat het uit is gegaan), ben ik nog steeds hardstikke gek op haar. Klinkt raar, maar dat is nou eenmaal mijn karakter.

En mijn karakter is ook meteen mijn grootste knelpunt op dit moment. Zo'n 5 maanden nadat het uit is gegaan ben ik nog steeds geen stap verder gekomen. Ik ben te vasthoudend aan iets waar ik van hou. Kan het niet zomaar loslaten. En daarom kan ik ook niet doen wat ik zo graag wil. Ik wil zo graag weer doorgaan met mijn leven en iets proberen op te bouwen met iemand anders, maar ik ben zo bang dat ik een nieuwe meid pijn doe omdat ik nog steeds van mijn ex hou.

Ik had nooit gedacht dat ik iemand zou missen, heb nooit een traan gelaten om een sterfgeval of iets anders waardoor ik mensen verloor. Maar dit zorgt er nog steeds voor dat ik soms wel dagelijks nog ff een traan over men wang heb lopen.

Ik mis haar echt nog steeds verschrikkelijk

En helaas zal dat nog even doorgaan...... spreek uit eigen ervaring. Maar geloof me... je gaat het steeds beter een plaatsje geven... je gaat steeds minder aan haar denken..

En dan pats boem..... komt er iemand anders in je leven....

jij 5 maanden.. ik al bijna 10 maanden .. niet een misgevoel overigens.. meer het gevoel van Zouden onze wegen ooit nog kruizen (dit komt vooral omdat mn ex paar lovende woorden uitsprak net voordat ze een nieuwe relatie kreeg.. die mij hoop gaven)

maarja heb inmiddels alweer wel hele mooie meiden ontmoet.. ergggg leuk! alleen ze kunnen mn ex nog niet uit mn hoofd krijgen

pff.. dat "dat kom er iemand anders in je leven" hoor ik de laatste tijd vaker... maar ik moet er niet aan denken. . Niet alleen omdat er maar 1 is die ik wil, maar ook omdat ik me niet kan voorstellen me ooit nog eens zo voor meer dan 100% te geven. Alles had (en heb) ik voor haar over... dat kan ik echt niet nog een keer Niet als het daarna zo voelt zoals nu

Ik heb nu een superweekend gehad... Heerlijk gefeest met vrienden, vandaag voor het eerst sinds een maand echt een ontspannen gevoel gehad. Maar toch..... toch mis ik haar zo verschrikkelijk..... en in plaats van minder lijkt het alleen maar erger te worden

Ik weet niet hoe dit moet

quote:

Op maandag 2 juni 2008 02:02 schreef Friek_ het volgende:
Heb je al aan professionele hulp gedacht Teamlead? Het klinkt alsof je het namelijk zwaar te pakken hebt en een uitlaapklep in vorm van een psycholoog lijkt me totaal niet verkeerd.

Intake en eerste sessie al achter de rug. De reden van de breuk ligt in mijn gedrag (waardoor het ook zo moeilijk is om dit te accepteren natuurlijk) en wat er ook gebeurt dat gedrag moet ik aanpakken

En en passant gaat de loog me helpen om op de een of andere manier dit een plek te geven

na ruim 3 1/2 jaar is afgelopen week mijn reltaie ook uitgegaan

homoseksulatiteit en geloof zijn niet de best combi en resulteerden in rare gedachtes, leiden tot onzekerheid, twijfel. Ben nog steeds niet helemaal zeker van de reden waarom dat er pas na zolang uitkomt. Weet alleen dat ik me dr enorm rot bij voel.

Na 2 jaar samenwonen m'n spullen maar aan het verzamelen...

Zijn jullie nou nog niet uitgehuild, EMO`s

quote:

Op maandag 2 juni 2008 09:00 schreef Demon_Hunter het volgende:
Zijn jullie nou nog niet uitgehuild, EMO`s

Jij bent jaloers dat jij geen relatie hebt.

quote:

Op maandag 2 juni 2008 09:04 schreef Tinuzzz_Talpa het volgende:

[..]

Jij bent jaloers dat jij geen relatie hebt.

Loller check mn fobo al 3 jaar

quote:

Op maandag 2 juni 2008 02:02 schreef Friek_ het volgende:
Heb je al aan professionele hulp gedacht Teamlead? Het klinkt alsof je het namelijk zwaar te pakken hebt en een uitlaapklep in vorm van een psycholoog lijkt me totaal niet verkeerd.

Ehh, als hij dat nodig heeft, zou ik er dus ook maar is over na moeten denken?

Het is nu > 3 mnd uit, was zaterdag ff bij d'r om d'r te helpen en vanaf zaterdag ben ik gewoon echt kwaad. Kwaad waarom? Omdat zij gvd dus dat ene meisje was, dat ene meisje waar ik voor ben gevallen en dat echt zó ontzettend leuk was!
Het eerste jaar van onze relatie (totaal 2,2jr) was top, ik heb me echt nog nooit zó erg voor iemand laten gaan. Daarvoor ben ik 3 jaar vrijgezel geweest en tja, dan ga je wel is met mensen om waarvan je later denkt, wat moest ik daar mee. En ik vond ze niet eens leuk. Dat was dus het 2e jaar van mijn relatie: telkens mijn (nu) ex probéren te overtuigen dat zij toch echt dat schatje was dat ik altijd zocht, dat die anderen niets waren en dat ik ze niet eens leuk vond! Steeds meer ruzies tot gevolg, meer onzekerheid van mijn kant (zij was onzeker anders had het me geen jaar gekost om haar nog steeds niet te overtuigen). En het mooie: in die 3 jaar niet eens met iemand anders naar bed geweest, alleen een paar x gezoend, met achteraf idd best wel lelijke meisjes. maarja..

Ik kwam daar dus dit weekend achter (dat ik dat laatste jaar zo hard geprobeerd heb om d'r te overtuigen), en heb dit r gister nog is per sms bestookt, aangezien ik dit écht bij d'r kwijt moest! Nu valt opeens bijna alles op z'n plaats bij mij, ik hoop ook echt dat ze doorheeft hoe dit alles doorwerkte in onze relatie: op het laatst zaten we alleen nog maar op de bank te hangen, van sex was amper sprake, etc.

Bij mij kwam het er kortgezegd op neer dat het leek alsof het nooit genoeg was, en gek genoeg werd ik er onzeker door (terwijl ik toch niet echt onzeker aangelegd ben). Niet alleen onzeker bij haar, maar ook als ik bij vrienden was etc. Uiteindelijk zat ik in zo'n negatieve spiraal, ik besef nu pas hoe erg dat eigenlijk was!

Maar toch, dan ben ik daar zaterdag om d'r te helpen met iets, en dan besef ik wéér hoe leuk ik 'r wel niet vind etc. Dus ben nu inderdaad half kwaad op d'r, and it feels good!

(zullen vast nog wel dalen etc komen, maar toch, het hek is van de dam. het enige waar ík mee zit, is dat zij gewoon echt veel te veel voor me was gaan betekenen. zo'n lief meisje, maar tegelijk ook zo onzeker, waardoor ik het moest ontgelden).

Heb gemerkt dat het toch wel goed gaat komen allemaal En dan heb ik het over mezelf. Heb gewoon met een meid die super belangrijk is voor me heerlijk geknuffelt en ze is in men schoot in slaap gevallen terwijl ik door de der haren wreef alsof het mijn vriendin was. En ik heb totaal geen gevoelens voor haar, niet meer in ieder geval. Ben wel toto 2 jaar geleden helemaal gek van haar geweest. Maargoed, ik heb dus gemerkt dat ik op dat moment niet aan mijn ex dacht. Ik heb dus gemerkt, dat als het moment daar is dat er een nieuw iemand is ik het allemaal wel zal vergeten wat gebeurt is in het verleden

Een dag geleden zag ik het nog niet gebeuren en nu zie ik het weer zonnig in. Het leven is raar he. Nu alleen nog zorgen dat ik mijn gedachten niet meer laat afdwalen naar men ex die intiem is met haar nieuwe vriend. Want dat killt me nog steeds.

Maar denk dat het een goede tip is voor iedereen, geniet van die kleine dingen. En hou je vast aan de kleine dingen die je weer hoop geven en grijp vooral niet terug naar wat goed WAS. Zorg ervoor dat het geen dat was, je sterker maakt voor hetgeen dat gaat komen.

Heb veel geleerd in 24 uur tijd (behalve spelling geloof ik)

whahaha.. heel goed.. laat me maar weten waar je eerste aan dacht als je morgenochtend weer opsta? waarschijnlijk je ex.. zoniet.. dan ben je verder als mij haha. wat jij nu beschrijf was voor mij de reden dat ik met meerdere meiden afsprak en klote enzo. ik vergat mn ex. maar al snel kwam ik erachter dat ik mezelf voor de gek hield omdat ik de volgende dag als ik opstond weer gewoon heerlijk aan mn ex dacht haha. nu ben ik een jaar verder en denk nog steeds iedere ochtend aan mn ex (en haar vriend). het is geen misgevoel, sterker nog de gedachte dat ze met hem in bed ligt doet me niks!! daarvoor had ze een iets leukere jongen moeten vinden die wel indruk op me maakte

quote:

Op maandag 2 juni 2008 23:53 schreef TMwitte het volgende:
Heb gemerkt dat het toch wel goed gaat komen allemaal En dan heb ik het over mezelf. Heb gewoon met een meid die super belangrijk is voor me heerlijk geknuffelt en ze is in men schoot in slaap gevallen terwijl ik door de der haren wreef alsof het mijn vriendin was. En ik heb totaal geen gevoelens voor haar, niet meer in ieder geval. Ben wel toto 2 jaar geleden helemaal gek van haar geweest. Maargoed, ik heb dus gemerkt dat ik op dat moment niet aan mijn ex dacht. Ik heb dus gemerkt, dat als het moment daar is dat er een nieuw iemand is ik het allemaal wel zal vergeten wat gebeurt is in het verleden

Een dag geleden zag ik het nog niet gebeuren en nu zie ik het weer zonnig in. Het leven is raar he. Nu alleen nog zorgen dat ik mijn gedachten niet meer laat afdwalen naar men ex die intiem is met haar nieuwe vriend. Want dat killt me nog steeds.

Maar denk dat het een goede tip is voor iedereen, geniet van die kleine dingen. En hou je vast aan de kleine dingen die je weer hoop geven en grijp vooral niet terug naar wat goed WAS. Zorg ervoor dat het geen dat was, je sterker maakt voor hetgeen dat gaat komen.

Heb veel geleerd in 24 uur tijd (behalve spelling geloof ik)

Netjes man, eerste stappen he..
Geloof me, ik weet hoe je je voelt. Het lijkt in eerste instantie onmogelijk dat je ooit nog zo'n band op kan bouwen met iemand, dat je ooit nog jezelf zo bloot kan geven..
Maar dan komt er echt iemand anders langs en trust me, dan gaat t vanzelf.

Tot die tijd blijft t overigens wel kut..tenzij je goed bent in het snel verwerken.

quote:

Op dinsdag 3 juni 2008 00:41 schreef undercovaM het volgende:
whahaha.. heel goed.. laat me maar weten waar je eerste aan dacht als je morgenochtend weer opsta? waarschijnlijk je ex.. zoniet.. dan ben je verder als mij haha. wat jij nu beschrijf was voor mij de reden dat ik met meerdere meiden afsprak en klote enzo. ik vergat mn ex. maar al snel kwam ik erachter dat ik mezelf voor de gek hield omdat ik de volgende dag als ik opstond weer gewoon heerlijk aan mn ex dacht haha. nu ben ik een jaar verder en denk nog steeds iedere ochtend aan mn ex (en haar vriend). het is geen misgevoel, sterker nog de gedachte dat ze met hem in bed ligt doet me niks!! daarvoor had ze een iets leukere jongen moeten vinden die wel indruk op me maakte

Het eerste waar ik aan dacht vanmorgen was dat ik me erop verheugde dat het 10 uur later was, dat ik klaar was met de werkdag

Maar ik dacht vanmorgen niet echt meteen aan haar om eerlijk te zijn. Natuurlijk wel aan haar gedacht vandaag, maar min of meer omdat zij de enigste is waar ik echt intieme momenten mee gehad heb tot nu toe. En een man denkt wel vaker per dag aan zo'n momenten zeggen ze.

Misschiens een mooie zin voor iedereen;

Dulcia non meruit, qui non gustavit amara

prachtige zin

wat betekent het

Wow ik voelde me dus echt zwaaaaar kut en nu heb ik dus een open brief getyped en ge-emailed met alles wat ik kwijt wou en ik voel me opeens heeeeel wat beter!

mooi om te zien dat een aantal van jullie de weg naar boven alweer te pakken heeft.... dat geeft de burger moed .

Fok de bitches, er zijn dr genoeg ga vaker uit

quote:

Op dinsdag 3 juni 2008 21:58 schreef TMwitte het volgende:

[..]

Dulcia non meruit, qui non gustavit amara

Betekenis?

Ben ook nog is in een flirtbui, gaat langzamer maar steeds beter

[ Bericht 16% gewijzigd door got.rice op 04-06-2008 02:11:51 ]

quote:

Op woensdag 4 juni 2008 00:00 schreef teamlead het volgende:
mooi om te zien dat een aantal van jullie de weg naar boven alweer te pakken heeft.... dat geeft de burger moed .

Jaja.. Het gaat met mij een heel stuk beter. Maar ik weet dat als ze belt ik meteen in de auto stap en naar haar toe rij. Er gaat geen dag voorbij dat ik aan haar denk.

"Dulcia non meruit, qui non gustavit amara" betekend niet meer dan; Wie het bittere niet heeft gesmaakt, waardeert het zoete niet.

Ik denk gewoon dat mijn ex gelijk had toen ze zei dat het moeilijk is om te slagen met je eerste liefde, omdat je gewoon nog niet weet wat het echt betekend en hoe je dingen moet oppakken. Denk dat wij doordat we dit allemaal meemaken voor een volgende liefde veel beter zijn en het daardoor nog beter kunnen krijgen, omdat we weten wat het betekend en omdat je weet wat je kan verliezen.

quote:

Jaja.. Het gaat met mij een heel stuk beter. Maar ik weet dat als ze belt ik meteen in de auto stap en naar haar toe rij. Er gaat geen dag voorbij dat ik aan haar denk.

Dat heb ik ook nog steeds hoor, maar dat is puur omdat het de laatste is waar je iets voor hebt gevoelt. Zal niet anders zijn dan dat je verliefd bent op een meid en dat zij je opbelt op het moment dat je denkt dat je liefde voor haar is weggeëbt. Ook dan zal je meteen in de auto stappen. Dat gevoel verdwijnt wel als er een nieuw persoon komt.

quote:

Op woensdag 4 juni 2008 08:54 schreef TMwitte het volgende:
Dat gevoel verdwijnt wel als er een nieuw persoon komt.

En dat blijft vaak zo naar, dat het pas echt verdwijnt op het moment dat er een nieuwe liefde in je leven is..

hmmz, op het moment dat ik dit dus type heb ik weer contact met men ex via MSN (ja kinderachtig maargoed, contact is contact). Ik had haar een paar maanden geleden gevraagd om zo weinig mogelijk contact te hebben als mogelijk is. Alleen het probleem is dus dat zij nog waal ongeveer iedere week een keer aan me vraagt hoe het is enzo. En ik vraag me steeds af, waarom boeit haar dat nog?

Op dit moment voel ik me ook echt raar, kwam vandaag 2 mensen tegen die in onze relatie best belangrijk waren en die ik maanden niet meer gzien had, erg toevallig. Zij begint weer te praten vandaag. Ik gooi het maar allemaal op puur toeval en ga er maar niks achter zoeken. Maar toch helpt dit niet met het verwerken. Terwijl ik net op het punt was dat ik begon te denken dat het bijna weer helemaal goed was.....

vrouwen......

dalijk maar ff flink uitleven op de squashbaan.

Hoe zorgen we ervoor dat we elkaar wel kunnen zien, maar geen dingen doen die het allemaal vreselijk gecompliceerd maken? Gewoon contact, gewoon even samen de dingen doornemen, noem het gewoon vrienden.

Als we meer gaan doen dan ben ik meteen hoopvol, zij zal me weer afwijzen, ik terug in de put. Ik wil dus eigenlijk niet willen

quote:

Op woensdag 4 juni 2008 20:52 schreef Miesjel het volgende:
Hoe zorgen we ervoor dat we elkaar wel kunnen zien, maar geen dingen doen die het allemaal vreselijk gecompliceerd maken? Gewoon contact, gewoon even samen de dingen doornemen, noem het gewoon vrienden.

Als we meer gaan doen dan ben ik meteen hoopvol, zij zal me weer afwijzen, ik terug in de put. Ik wil dus eigenlijk niet willen

Naja, ik heb precies hetzelfde. Ik weet niet of het nu nog wat wordt maar ze wilt wel vrienden blijven als het niks wordt. Mijn idee was om niet gelijk afspraken te maken met zn tweetjes maar gewoon met een groep vrienden en dan samen op stap gaan, je hoeft niet per se direct contact aan te gaan maar je bent wel samen en ik denk dat als je dit vaker genoeg doet je langzaam een vriendschappelijke band kan maken met diegene.

*sluit aan*

Pff... het is nu een week of 3 uit, ik heb het uitgemaakt, maar toch is het allemaal zo verdomd moeilijk en gecompliceerd. In theorie waren we het perfecte stel, we hadden alles wat de ander in een partner zocht, maar na 2 jaar aanklooien moet je voor jezelf een knoop doorhakken. Hij is kapot, ik een ijskoningin die haar gevoelens niet toelaat omdat ik bang ben dat ik me er dan in laat meeslepen.

's ochtend sta ik op met het idee; "hoe kom ik de dag weer door".
Mis ik hem, of mis ik het hebben van een partner? Ik wil hem helemaal niet terug, maar ik wil zo graag contact met hem houden, we zijn elkaars beste vrienden. Pff... weet het allemaal ff niet meer..

ik trek het vandaag even heel slecht merk ik.. als iemand nu hard BOE roept, breek ik geloof ik...

bah.. waarom kan ik haar nu niet gewoon even vergeten ofzo

laat ik ook eens aansluiten.

Vorige week woensdag ging de kogel door de kerk na een leuke en spannende relatie van 5 jaar. had mijn ex het gevoel dat we niet gelukkig konden worden in de toekomst samen. Ik was zwaar emotioneel op dat moment Ik heb toen veel steun gehad van mijn oudere zus veel gepraat enzo. Ik ben wel gewoon naar stage gegaan je probeert alles om het te vergeten. Tot dat het weekend begon voor heen waren we in het weekend altijd samen en dan ben je plots alleen ik ben er toen maar op uit gegaan heb even bij mijn zusje thuis gekeken en wat aan het toeren geweest.

Ik heb ook met vrienden hier over gepraat en dat luchtte ook heel erg op. Momenteel voel ik me weer goed ik mis haar natuurlijk wel maar het is niet meer zo erg als in de eerste 5 dagen toen zag alles er gewoon zwart uit. Dit weekend even lekker naar een feestje toe even weer oude vrienden ontmoeten enzo lijkt me echt gezellig. Alleen zie ik wel een beetje op tegen vanavond dan moet ik mijn spullen op halen bij mijn ex proberen zo sterk mogelijk te zijn.

Gister hebben we nog gepraat op msn met elkaar en het ging bij allebeide partijen goed en we gaan proberen als vrienden verder te gaan, er blijft natuurlijk wel altijd een stukje jaloezie als je die andere ziet met een nieuwe vriend bijvoorbeeld. maar we proberen het beste er van te maken. De dingen die ik mezelf heb voorgenomen is om gewoon nu eerst even lekker te genieten van het leven. heb de meeste weekenden al weer vol met plannen meetings met de auto, open dagen, poker toernooi en feesten.

Ik trek het nog steeds niet. Gisteren hebben we elkaar gezien. Heel erg fijn om even de dingen door te praten. En het idee was om wellicht in het weekend wellicht iets af te spreken. Maar ik trek het niet. Ik heb eigenlijk niet geslapen, zit meteen weer vol spanningen.
Dus vandaag maar gebeld en verteld dat ik niets wil afspreken. Ik wil haar de eerste tijd niet zien. Niet als zodanig. Ik val in de valkuil van hoopvol.. En daar wil ik eigenlijk niet zijn. Eerst moet ze echt klaar voor mij zijn, en ik weer voor haar. Om dat te halen moeten we eerst echt van elkaar af zijn.

Ik vind het maar wat moeilijk.

@JoostPayne, snap wat je bedoeld, dat je graag vrienden wil blijven. Ik wil dat ook met mijn ex, en ik dacht dat het pas moeilijk werd als de hij of ik een ander zou hebben.

Bij beiden is dat niet het geval,maar het is al moeilijk om elkaar los te laten in het dagelijks leven. Als ik een bepaalde msn-naam heb, dan reageerd hij daar op, als ik een krabbel van iemand op hyves heb, dan ook...

Verstandig is volgens mij om even niet zo heel veel contact te hebben..

quote:

Op donderdag 5 juni 2008 16:22 schreef Kluts het volgende:
@JoostPayne, snap wat je bedoeld, dat je graag vrienden wil blijven. Ik wil dat ook met mijn ex, en ik dacht dat het pas moeilijk werd als de hij of ik een ander zou hebben.

Bij beiden is dat niet het geval,maar het is al moeilijk om elkaar los te laten in het dagelijks leven. Als ik een bepaalde msn-naam heb, dan reageerd hij daar op, als ik een krabbel van iemand op hyves heb, dan ook...

Verstandig is volgens mij om even niet zo heel veel contact te hebben..

Ja, maar dat is dan ook weer niet makkelijk. Tenminste ik heb er maar wat moeite mee.

quote:

Op donderdag 5 juni 2008 16:22 schreef Kluts het volgende:
@JoostPayne, snap wat je bedoeld, dat je graag vrienden wil blijven. Ik wil dat ook met mijn ex, en ik dacht dat het pas moeilijk werd als de hij of ik een ander zou hebben.

Bij beiden is dat niet het geval,maar het is al moeilijk om elkaar los te laten in het dagelijks leven. Als ik een bepaalde msn-naam heb, dan reageerd hij daar op, als ik een krabbel van iemand op hyves heb, dan ook...

Verstandig is volgens mij om even niet zo heel veel contact te hebben..

ja heb je gelijk in maar zoals Miesjel al zegt is dat best moeilijk

Scot je oude chick boysss denk er niet aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaan kom op mann!!!!!


Er is genoeg vis in de zeeeeee ga vaker uit (H):P

quote:

Op donderdag 5 juni 2008 22:39 schreef Fcuker het volgende:
Scot je oude chick boysss denk er niet aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaan kom op mann!!!!!


Er is genoeg vis in de zeeeeee ga vaker uit (H):P

ja... want liefde is hetzelfde als in de kroeg een ander neukertje scoren 14.gif

Hahahaha, ik probeer alleen de pijn te verzachten meannn


Je wordt heus nog wel is een keer verliefd (K)


tenminste zo denk ik dan, vandaar dat ik me ex al vergeten ben..


denk ik

oh, maar slijten zal het vast ooit wel... ooit.......

maar als ik nu iemand zou oppikken in de kroeg, zou het nog steeds voelen als buiten de deur neuken... en da's best irritant...

quote:

Op donderdag 5 juni 2008 23:10 schreef teamlead het volgende:
oh, maar slijten zal het vast ooit wel... ooit.......

maar als ik nu iemand zou oppikken in de kroeg, zou het nog steeds voelen als buiten de deur neuken... en da's best irritant...

Wat herkenbaar! Het is toch te gek voor woorden dat het zou voelen als vreemdgaan als je na je relatie een ander hebt? Stel je dan maar voor dat je ex daar geen enkel probleem mee heeft, dan verdwijnt het schuldgevoel hopelijk. Verdomme zeg, jij hebt toch ook recht op geluk.

quote:

Op donderdag 5 juni 2008 23:10 schreef teamlead het volgende:
oh, maar slijten zal het vast ooit wel... ooit.......

maar als ik nu iemand zou oppikken in de kroeg, zou het nog steeds voelen als buiten de deur neuken... en da's best irritant...

I see, maar als je weer verliefd wordt of gaat houden van iemand en die gene breekt je hart weer, wat dan?

Ben je weer bij begin af, dus het komt allemaal vanzelf..


1ste x dat ik van iemand heb gehouden en ze heeft me hart helemaal stuk gemaakt, ik heb ervan geleerd ben er sterker door geworden.

1 ding is zeker ik zal me niet meer zo snel binden als ik toen heb gedaan..( ik spreek hier over een maand geleden )

quote:

Op donderdag 5 juni 2008 22:39 schreef Fcuker het volgende:
Scot je oude chick boysss denk er niet aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaan kom op mann!!!!!


Er is genoeg vis in de zeeeeee ga vaker uit (H):P

Dat zeggen vrienden van me dus ook! Ze vroegen nog of ik mee wou uitgaan in amsterdam; "chiikieeesss man.. chickieesss! "

Klinkt allemaal leuk en aardig en er zijn inderdaad genoeg vissen in de zee maar als je zo'n baggergevoel hebt heb je ook niet echt bepaald zin om andere meiden te versieren of versierd te worden. Uiteindelijk heb ik ook zo van dat ik een ander vind waar ik op verliefd zal worden maar het is een kwestie van tijd en zo makkelijk kom je nou niet af van een persoon waarmee je echt een boel hebt meegemaakt.

Ik ben best verbaasd over mezelf dat ik -naar mijn gevoel- zo snel over haar heen ben. Het is soms wel zo dat ik haar mis of dat ik het misschien toch wel met haar een tweede keer wil proberen (aangezien ik het gevoel heb dat het dit keer wel wat gaat worden omdat ik NU pas weet wat er allemaal mis ging in de relatie) Maar ik zit niet meer met een deprimerende gevoel waarvan ik een halve buikpijn van krijg En het is ook niet meer het geval dat ik opsta en denk.. terrringgg ik mis haar

quote:

Op donderdag 5 juni 2008 23:21 schreef got.rice het volgende:

[..]


Ik ben best verbaasd over mezelf dat ik -naar mijn gevoel- zo snel over haar heen ben. Het is soms wel zo dat ik haar mis of dat ik het misschien toch wel met haar een tweede keer wil proberen (aangezien ik het gevoel heb dat het dit keer wel wat gaat worden omdat ik NU pas weet wat er allemaal mis ging in de relatie) Maar ik zit niet meer met een deprimerende gevoel waarvan ik een halve buikpijn van krijg En het is ook niet meer het geval dat ik opsta en denk.. terrringgg ik mis haar

Kijk aan, op dat punt hopen we allemaal te komen. Babystapjes en dan komen we er vanzelf. Fijn voor je!

quote:

Op donderdag 5 juni 2008 23:15 schreef heksehiel het volgende:

[..]

Wat herkenbaar! Het is toch te gek voor woorden dat het zou voelen als vreemdgaan als je na je relatie een ander hebt? Stel je dan maar voor dat je ex daar geen enkel probleem mee heeft, dan verdwijnt het schuldgevoel hopelijk. Verdomme zeg, jij hebt toch ook recht op geluk.

Idd, daar heb ik dus ook last van, als ik met iemand sta te praten, dan voelt het al een beetje alsof mijn ex over mijn schouder meekijkt. Super-irritant, maar het zal wel over gaan op den duur lijkt me.

Maar goed, morgenavond lekker stappen, kijken of het al beter gaat.