De kunst van het loslaten van je ex # 57

quote:

Op dinsdag 13 mei 2008 11:44 schreef DjinN het volgende:

[..]

Je zult het niet geloven, maar de arme jongen is 21 Maar als je ziet hoe kinderachtig hij bezig is, zou je idd denken dat ie 14 is ofsow
Met het verdriet valt het nu dus wel mee, alleen gister nog ff een flinke jankbui gehad. Maja, toen ie dus gister begon met moddergooien en die stomme streken had ik achteraf wel zoiets van "mijn god...waar ben je nou allemaal toch mee bezig "

Slapen is me prima gelukt (weliswaar heeeeeeeeeeeeeel laat maja ), eten gaat wat minder goed. En ik heb wel zoals jij ook van die buien dat ik overal naartoe wil om maar ff weg te zijn, maar zodra ik dan daadwerkelijk weg ben word ik meteen weer onrustig en wil ik weer naar huis ofsow

21.. phoe..

Ik vind de ochtenden en avonden erg moeilijk. Daar tussen weet ik me nog wel bezig te houden. Maar 's ochtends eten.. ik heb meer het gevoel dat ik over moet geven. Ik word te vroeg wakker en kan alleen maar aan haar denken... In alles zit ze.. in al mijn dromen... Als ik iets leuk beleef wil ik meteen bellen, maar dat kan/mag niet dus is eigenlijk niets meer leuk.
En dit gaat over??

quote:

Op dinsdag 13 mei 2008 17:48 schreef Miesjel het volgende:

[..]

En dit gaat over??

Ja. Maar dat heeft tijd nodig. Hoeveel tijd kan je alleen zelf bepalen. En laat je vooral niet opnaaien door anderen die aankomen kakken met "ach joh, het is nu al X-tijd geleden, get over it!", of "er zijn nog meer vissen in de zee". Als er iets niet helpt dan zijn het wel dat soort opmerkingen.

quote:

Op dinsdag 13 mei 2008 17:48 schreef Miesjel het volgende:

[..]

21.. phoe..

Ik vind de ochtenden en avonden erg moeilijk. Daar tussen weet ik me nog wel bezig te houden. Maar 's ochtends eten.. ik heb meer het gevoel dat ik over moet geven. Ik word te vroeg wakker en kan alleen maar aan haar denken... In alles zit ze.. in al mijn dromen... Als ik iets leuk beleef wil ik meteen bellen, maar dat kan/mag niet dus is eigenlijk niets meer leuk.
En dit gaat over??

Dat heb ik ook! Ook met sms. Stuurde soms gewoon een sms met alleen: Kus. of iets in die trend. Zelfs dat mis ik om te doen.

quote:

Op dinsdag 13 mei 2008 19:46 schreef Modjopower het volgende:

[..]

Dat heb ik ook! Ook met sms. Stuurde soms gewoon een sms met alleen: Kus. of iets in die trend. Zelfs dat mis ik om te doen.

Pijnlijk herkenbaar.
Ik heb het telefoonnummer uit mijn mobieltje gehaald en aan een goede vriendin gegeven (die trouwens heilig verklaard mag worden). Ik moet met heel goede redenen komen om die weer terug te krijgen. En dat kan ze prima inschatten.

Iedere keer kijk ik naar mijn mail en mijn mobiel of er toch nog een berichtje is.

Het stomme is dat ik nog steeds denk dat we echt iets moois zouden kunnen hebben. We houden van elkaar, waarom krijgen we het dan niet werkend?

quote:

Op dinsdag 13 mei 2008 23:45 schreef Miesjel het volgende:

[..]

Pijnlijk herkenbaar.
Ik heb het telefoonnummer uit mijn mobieltje gehaald en aan een goede vriendin gegeven (die trouwens heilig verklaard mag worden). Ik moet met heel goede redenen komen om die weer terug te krijgen. En dat kan ze prima inschatten.

Iedere keer kijk ik naar mijn mail en mijn mobiel of er toch nog een berichtje is.

Het stomme is dat ik nog steeds denk dat we echt iets moois zouden kunnen hebben. We houden van elkaar, waarom krijgen we het dan niet werkend?

Haha zo herkenbaar inderdeed. Call me soft, maar zij heeft zo'n indruk op me gemaakt.

mensen ik herken zo fucking veel in jullie verhalen he...

quote:

Op dinsdag 13 mei 2008 18:13 schreef Elegy het volgende:

[..]

Ja. Maar dat heeft tijd nodig. Hoeveel tijd kan je alleen zelf bepalen. En laat je vooral niet opnaaien door anderen die aankomen kakken met "ach joh, het is nu al X-tijd geleden, get over it!", of "er zijn nog meer vissen in de zee". Als er iets niet helpt dan zijn het wel dat soort opmerkingen.

tsja.. dat pijnlijke gaat over, maar de vraag is eigenlijk voor mij dan: waarom zou je het willen vergeten?

Het is weer ochtend. Ik zal moeten eten, maar het is echt dwingen. Ik ga er niet alleen geestelijk aan kapot.

quote:

Op woensdag 14 mei 2008 02:14 schreef ebeaydojraes het volgende:

[..]

tsja.. dat pijnlijke gaat over, maar de vraag is eigenlijk voor mij dan: waarom zou je het willen vergeten?

Je hoeft het niet te vergeten, waarom zou je. Er zijn ook mooie herinneringen en die blijven. Het is meer een kwestie van het een plaatsje kunnen geven en er mee kunnen leven zonder elke keer als je er aan terugdenkt in treurnis te vervallen. Voor mij was het moment dat ik er "overheen was" het moment dat ik alle herinneringen terug kon halen en er met een glimlach aan terug kon denken.

Maar dat heeft dus tijd nodig, afhankelijk van je persoonlijkheid (en wellicht het vinden van een nieuwe liefde) kan dat lang duren of heel snel gaan. Voor de gedumpte kant is het meestal het moeilijkste.

quote:

Op woensdag 14 mei 2008 08:19 schreef Elegy het volgende:

[..]

Je hoeft het niet te vergeten, waarom zou je. Er zijn ook mooie herinneringen en die blijven. Het is meer een kwestie van het een plaatsje kunnen geven en er mee kunnen leven zonder elke keer als je er aan terugdenkt in treurnis te vervallen. Voor mij was het moment dat ik er "overheen was" het moment dat ik alle herinneringen terug kon halen en er met een glimlach aan terug kon denken.

Maar dat heeft dus tijd nodig, afhankelijk van je persoonlijkheid (en wellicht het vinden van een nieuwe liefde) kan dat lang duren of heel snel gaan. Voor de gedumpte kant is het meestal het moeilijkste.

Ha, nou ik ben inmiddels 3 maanden verder, ik denk er inderdaad met een glimlach aan terug, maar ondertussen is het nog steeds net zo zuur als 3 maanden geleden (in de zin van: ik wéét gewoon dat het wat had kunnen zijn, als we maar is wat beter praatten (lag vooral aan haar), en wat andere dingetjes van haar kant.) Allemaal leuk en aardig, maar ík denk dus steeds dat het wat had kunnen worden, ook al had zij van die eigenaardigheden (die wel leuk waren juist). Het maakt het er niet makkelijker op... Ben vandaag maar gestopt met roken, nadat ik sinds het uit was gegaan een pakje per dag ben gaan roken

quote:

Op woensdag 14 mei 2008 11:28 schreef r_AW het volgende:

[..]

Ha, nou ik ben inmiddels 3 maanden verder, ik denk er inderdaad met een glimlach aan terug, maar ondertussen is het nog steeds net zo zuur als 3 maanden geleden (in de zin van: ik wéét gewoon dat het wat had kunnen zijn, als we maar is wat beter praatten (lag vooral aan haar), en wat andere dingetjes van haar kant.) Allemaal leuk en aardig, maar ík denk dus steeds dat het wat had kunnen worden, ook al had zij van die eigenaardigheden (die wel leuk waren juist). Het maakt het er niet makkelijker op... Ben vandaag maar gestopt met roken, nadat ik sinds het uit was gegaan een pakje per dag ben gaan roken

De grote "Wat als...?" vraag. Het ultieme zelfkwellingsmiddel. Aan de ene kant leuk omdat je lekker in je fantasie kan uitleven maar aan de andere kant de bron van nog meer ellendig gevoel.

Je bent in elk geval al gestopt met roken, da's een mooie grote stap voorwaarts

Ooohhh... Kut, ik ga kapot.. Ik weet niet wat ik moet doen, hoe ik moet denken, wat ik kan en mag hopen. Vanmiddag ramde me het idee op de borst dat ik haar best eens voor altijd kwijt kan zijn. Geen leuke dingen samen doen. Niet samen van de kleine dingen genieten. En ik snap nog steeds niet waarom niet... volgens mij kunnen wij het echt heel erg leuk hebben.

Dit is een dipje in een slechte tijd.

quote:

Op woensdag 14 mei 2008 14:57 schreef Miesjel het volgende:
Ooohhh... Kut, ik ga kapot.. Ik weet niet wat ik moet doen, hoe ik moet denken, wat ik kan en mag hopen. Vanmiddag ramde me het idee op de borst dat ik haar best eens voor altijd kwijt kan zijn. Geen leuke dingen samen doen. Niet samen van de kleine dingen genieten. En ik snap nog steeds niet waarom niet... volgens mij kunnen wij het echt heel erg leuk hebben.

Dit is een dipje in een slechte tijd.

*same*

Oeh, gisteren met elkaar gesproken en we hebben hopelijk een weg gevonden. We gaan iig verder. Michel is een blij man!

tvp

quote:

Op donderdag 15 mei 2008 06:43 schreef Miesjel het volgende:
Oeh, gisteren met elkaar gesproken en we hebben hopelijk een weg gevonden. We gaan iig verder. Michel is een blij man!

super ey ! Kben blij voor je ! Khoop echt dat het dit keer goed blijft gaan

quote:

Op donderdag 15 mei 2008 06:43 schreef Miesjel het volgende:
Oeh, gisteren met elkaar gesproken en we hebben hopelijk een weg gevonden. We gaan iig verder. Michel is een blij man!

super voor je!

helaas kan ik niet hetzelfde zeggen gisteren met elkaar gesproken en de deur is definitief dicht
Vandaag dus als een zombie door het leven...

quote:

Op donderdag 15 mei 2008 23:49 schreef teamlead het volgende:

[..]

super voor je!

helaas kan ik niet hetzelfde zeggen gisteren met elkaar gesproken en de deur is definitief dicht
Vandaag dus als een zombie door het leven...

Sterkte. Voordeel van deze tijd is dat je weg komt met veel dingen. Vrienden lastig vallen midden in de nacht, teveel drinken etc.

quote:

Op woensdag 14 mei 2008 12:04 schreef Elegy het volgende:

[..]

De grote "Wat als...?" vraag. Het ultieme zelfkwellingsmiddel. Aan de ene kant leuk omdat je lekker in je fantasie kan uitleven maar aan de andere kant de bron van nog meer ellendig gevoel.

Je bent in elk geval al gestopt met roken, da's een mooie grote stap voorwaarts

zoooo herkenbaar.. 'wat als' daar kwel ik me altijd maanden mee. en stoppen met roken.. no way

Vorige week ging ik mijn inmiddels ex-vriendin ophalen van het station.

Omdat ik even moest wachten heb ik een foto met mijn mobiel gemaakt. Je ziet de bomen, de zon die bijna ondergaat. De lichten op de achtergrond.

Vervolgens kwam zij en knuffelde ze me zo intens en echt.

Na dat weekend is er teveel gebeurt en is het over. Ik heb het er moeilijk mee, kwel mezelf door naar die foto te kijken. Ik was zo gelukkig toen.

Het gevoel van definitief over is behoorlijk pijnlijk.

Anderen merken niets aan mij, ik ga niet op mijn kamer wegkwijnen en ben behoorlijk actief. De afleiding is heerlijk. Maar dan is het weer avond, moeite om mijn tranen in te houden. Net als 's ochtends, als ik niet wakker wordt met een sms van haar.

Achja, ik herken het gevoel. De medicijnen zijn tijd en een nieuwe liefde.

Waarom zou je de tranen inhouden? Al helemaal als er niemand is?

quote:

Op zaterdag 17 mei 2008 12:13 schreef Alec690 het volgende:

Na dat weekend is er teveel gebeurt en is het over. Ik heb het er moeilijk mee, kwel mezelf door naar die foto te kijken. Ik was zo gelukkig toen.

Foto niet weggooien.. Maar wellicht wel van je mobiel afhalen en op je pc opslaan.. Sterkte.

Haha

Ja niks te lachen eigenlijk, want bij mij is het ook sinds 2 maanden uit (relatie van 8 maand dus valt nog mee opzich) maar je eigen verdriet lijkt natuurlijk het ergste verdriet op de wereld...

Maar ik moet zeggen, jullie berichten doen me goed ! We zijn niet de enigen die zich k*t voelen na het uitgaan van een relatie. Ook de nuchterheid waarmee geschreven en gereageerd wordt is erg grappig en vooral relativerend! Kan er best steun in vinden, bedankt voor jullie berichten !

En eten gaat ook nog slecht.. ben paar kilo's kwijt geraakt.. Positieve bijkomstigheid van de ellende zullen we maar zeggen

quote:

Op zaterdag 17 mei 2008 18:26 schreef Elegy het volgende:
Waarom zou je de tranen inhouden? Al helemaal als er niemand is?

Ik heb ze een keertje laten gaan, dat luchtte wel enigzins op. Je laat je depressieve emoties dan helemaal gaan en dan kan het daarna alleen maar beter worden.

Ben nu vanavond met wat vrienden en aanhang wezen stappen (gewoon relaxte kroegjes e.d. waar rustig gepraat kon worden). Het was een leuke avond, veel lol gehad, maar het blijft gigantisch knagen. Alles waar zij niet bij is, of wat ik haar niet meer kan vertellen, is zijn waarde verloren.

Het minst goede van alles is dat de deur eigenlijk nog op een kier staat. Ze heeft aangegeven voorlopig even niets te willen. Er is geen ander in het spel, maar ik ben in mijn ogen een onschuldige belofte niet nagekomen. Ze mist het vertrouwen in mij nu.

Ik weet eigenlijk niet wat ik moet doen nu. Haar continue kenbaar blijven maken dat ik het heel graag opnieuw wil proberen, of verder met mijn leven en niets meer van me laten horen. Ik wil haar zo onwijs graag terug. Het is een kleine kans, maar hij is aanwezig. Vraag voor mij is nu alleen welke manier de meeste kans maakt.