De kunst van het loslaten van je ex # 57

Ik sluit me hier ook maar aan.
Het stomme is, we houden allebei heel erg veel van elkaar. Het is allemaal zo intens.. Maar ze komt net uit een andere relatie. Ik wil te snel, zij niet snel genoeg. Ik hoop echt dat er nog een weg te vinden is. Ik heb nog nooit zoveel van iemand gehouden.

Ik had haar twee weken rust gevraagd. Maar zo zwak als ik ben moest ik toch contact zoeken. Het mailtje en opvolgend telefoontje was zo weinig hoopgevend dat ik me maar moet voorbereiden op een definitief einde.

Eten is een opgave, alles is grijs.. en mijn borstkas is pijnlijk leeg..

quote:

Op zondag 11 mei 2008 20:17 schreef Modjopower het volgende:
Nog iemand met liefdesverdriet hier!

Het is vrijdag uitgegaan, er waren teveel dingen gebeurd in een te korte tijd bij haar en dat had invloed op onze relatie. Ze werd afstandelijker, zat vaak te piekeren en verdedigde zichzelf constant.

Ze wou dus rust..zonder mij. Zat niet lekker in der vel etc.

We hebben maar 4 maanden een relatie gehad, maar wat mis ik haar! Heb een meisje voor haar verlaten (karma anyone?), en heb me echt nog nooit eerder zo fijn gevoeld bij een partner.

Gelukkig heb ik school voor de afleiding.

Ik heb precies hetzelfde als jij.
Het enige wat er nu nog bij is gekomen is dat meneer aant moddergooien is. Hij loopt allemaal onzin overal rond te lullen, dat ik hem stalk en s'nachts elke keer wakker bel, en hij beweert dat ik zwanger ben etc etc. Mensen lopen ook over MIJ te lullen, en hij gelooft het ook nog en is dus pissig op mij.
Het ergste is nog : Zijn beste vriend is de vriend van mijn nichtje, dus alles wat aan die vriend verteld wordt, wordt aan mijn nichtje doorverteld, die het vervolgens weer aan heel de familie doorblaat Dus alle onzinverhalen komen dus ook weer bij me ouders terecht, die zich vervolgens afvragen wat ze in hemelsnaam aan hun fietsbel hebben hangen
Nu ben ik dus de kwaaie pier, terwijl ik van de helft van de tijd niet weet wat er aan de hand is.

Maja..ik heb hem gezegd dat ik het jammer vind dat ie zich zo als een klein kind gedraag, dat ie ongetwijfeld ver zal komen met zijn kuthouding en dat ik wel wat beters verdien dan hij

[ Bericht 2% gewijzigd door DjinN op 13-05-2008 01:33:06 ]

Hmm, ik denk dat ik me maar alvast aan moet gaan sluiten.

Heb pas ruim een week met mijn vriendin, maar we gaan al maanden close met elkaar om.
Als ik hier lees over relaties van jaren, dan moet ik mij niet aanstellen. Maar pijn doet het zeker.

Het is officieel nog aan, maar ze is boos en heeft gisteren niets van zich laten horen. De reden waarom doet er niet zo toe; ik ben ervan overtuigd dat ik niets verkeerd heb gedaan en als er al iets minder leuk aan is dan heb ik alleen mezelf er mee.

Ik was vannacht om 4 uur wakker, ben opgestaan en mijn dag begonnen. Ben onrustig, slaap slecht, en eet slecht. Dit is echt het meest kutte gevoel ooit. Vooral omdat ik haar nog niet helemaal kwijt ben, dus ik heb stille hoop dat ze bijdraait. Ze is best wisselend qua stemming, dus ik zie het nog niet helemaal somber in. Maar duidelijkheid wil ik wel, en daar geef ik haar nog 2 dagen de kans voor. Anders heb ik geen leven meer.

Ik haat het...

quote:

Op maandag 12 mei 2008 23:41 schreef DjinN het volgende:

[..]

Ik heb precies hetzelfde als jij.
Het enige wat er nu nog bij is gekomen is dat meneer aant moddergooien is. Hij loopt allemaal onzin overal rond te lullen, dat ik hem stalk en s'nachts elke keer wakker bel, en hij beweert dat ik zwanger ben etc etc. Mensen lopen ook over MIJ te lullen, en hij gelooft het ook nog en is dus pissig op mij.
Het ergste is nog : Zijn beste vriend is de vriend van mijn nichtje, dus alles wat aan die vriend verteld wordt, wordt aan mijn nichtje doorverteld, die het vervolgens weer aan heel de familie doorblaat Dus alle onzinverhalen komen dus ook weer bij me ouders terecht, die zich vervolgens afvragen wat ze in hemelsnaam aan hun fietsbel hebben hangen
Nu ben ik dus de kwaaie pier, terwijl ik van de helft van de tijd niet weet wat er aan de hand is.

Maja..ik heb hem gezegd dat ik het jammer vind dat ie zich zo als een klein kind gedraag, dat ie ongetwijfeld ver zal komen met zijn kuthouding en dat ik wel wat beters verdien dan hij

Shit, dat is helemaal kut zeg. Hoe oud is die jongen? 14 ofzo?

Ik moet mezelf ook dwingen te eten, slaap slecht en wil overal naartoe, maar dan ook meteen weer weg.

Gisteren dus elkaars spullen teruggegeven. Toen ze daar in de deuropening stond wou ik haar zo graag vasthouden

Heb haar wel een brief gegeven waarin ik mijn gevoelens en gedachte's had opgeschreven. Dat was ook eigenlijk het laatste wat ik van mij laat horen over onze relatie. Ze wou rust dus dat kan ze dan ook krijgen.

Later op de avond via MSN nog gepraat, en toch erachter gekomen dat we beide leuke dingen samen willen blijven doen; Bioscoop, hotwings in de stad eten

Maar natuurlijk als vrienden.

quote:

Op dinsdag 13 mei 2008 08:32 schreef Modjopower het volgende:

Later op de avond via MSN nog gepraat, en toch erachter gekomen dat we beide leuke dingen samen willen blijven doen; Bioscoop, hotwings in de stad eten

Maar natuurlijk als vrienden.

Like that's ever gonna work... Over een lange tijd misschien. En ze wil rust maar wel leuke dingen met je doen? Erm...

quote:

Op dinsdag 13 mei 2008 08:54 schreef Elegy het volgende:

[..]

Like that's ever gonna work... Over een lange tijd misschien. En ze wil rust maar wel leuke dingen met je doen? Erm...

Met al mijn andere exen zou ik ook vrienden blijven, niet gebeurt dus

Maar voordat we een relatie hadden deden we deze dingen ook geregeld. Zoals vroeger zal het toch nooit worden, maar misschien over een lange tijd inderdaad.

(OT: die Silent Hill collectie )

quote:

Op dinsdag 13 mei 2008 09:08 schreef Modjopower het volgende:

[..]

Met al mijn andere exen zou ik ook vrienden blijven, niet gebeurt dus

Maar voordat we een relatie hadden deden we deze dingen ook geregeld. Zoals vroeger zal het toch nooit worden, maar misschien over een lange tijd inderdaad.

(OT: die Silent Hill collectie )

Ik zou er niet meteen aan beginnen als ik jou was, maar misschien lukt het jullie wel In elk geval geen haast mee maken.

_{offtopic: thnx inmiddels zijn daar nog Silent Hill Origins en Silent Hill Experience bijgekomen}

Ik voel me ook nog steeds zwaar klote. We zijn nu 8 maanden uit elkaar maar zien elkaar nog iedere week omdat we samen werken. Per 2 juni ga ik ergens anders beginnen, want zo kom ik er nooit vanaf.
Hoe langer het is is, hoe meer ik hem terug zou willen.

Dit weekend zou ik uit gaan met mijn zusje. Hij kwam maanden geleden ook op die plek, nu hij wist dat ik misschien ook een keer daarheen zou gaan, stond hij daar ook ineens voor mijn neus???
Hij wil het allemaal vergeten en door gaan, maar nou komt hij zelf weer ineens naar een plek waar ik mogelijk zou zijn. Wie maakt het nou moeilijker???

quote:

Op dinsdag 13 mei 2008 06:56 schreef Miesjel het volgende:

[..]

Shit, dat is helemaal kut zeg. Hoe oud is die jongen? 14 ofzo?

Ik moet mezelf ook dwingen te eten, slaap slecht en wil overal naartoe, maar dan ook meteen weer weg.

Je zult het niet geloven, maar de arme jongen is 21 Maar als je ziet hoe kinderachtig hij bezig is, zou je idd denken dat ie 14 is ofsow
Met het verdriet valt het nu dus wel mee, alleen gister nog ff een flinke jankbui gehad. Maja, toen ie dus gister begon met moddergooien en die stomme streken had ik achteraf wel zoiets van "mijn god...waar ben je nou allemaal toch mee bezig "

Slapen is me prima gelukt (weliswaar heeeeeeeeeeeeeel laat maja ), eten gaat wat minder goed. En ik heb wel zoals jij ook van die buien dat ik overal naartoe wil om maar ff weg te zijn, maar zodra ik dan daadwerkelijk weg ben word ik meteen weer onrustig en wil ik weer naar huis ofsow

quote:

Op dinsdag 13 mei 2008 11:44 schreef DjinN het volgende:

[..]

Je zult het niet geloven, maar de arme jongen is 21 Maar als je ziet hoe kinderachtig hij bezig is, zou je idd denken dat ie 14 is ofsow
Met het verdriet valt het nu dus wel mee, alleen gister nog ff een flinke jankbui gehad. Maja, toen ie dus gister begon met moddergooien en die stomme streken had ik achteraf wel zoiets van "mijn god...waar ben je nou allemaal toch mee bezig "

Slapen is me prima gelukt (weliswaar heeeeeeeeeeeeeel laat maja ), eten gaat wat minder goed. En ik heb wel zoals jij ook van die buien dat ik overal naartoe wil om maar ff weg te zijn, maar zodra ik dan daadwerkelijk weg ben word ik meteen weer onrustig en wil ik weer naar huis ofsow

21.. phoe..

Ik vind de ochtenden en avonden erg moeilijk. Daar tussen weet ik me nog wel bezig te houden. Maar 's ochtends eten.. ik heb meer het gevoel dat ik over moet geven. Ik word te vroeg wakker en kan alleen maar aan haar denken... In alles zit ze.. in al mijn dromen... Als ik iets leuk beleef wil ik meteen bellen, maar dat kan/mag niet dus is eigenlijk niets meer leuk.
En dit gaat over??

quote:

Op dinsdag 13 mei 2008 17:48 schreef Miesjel het volgende:

[..]

En dit gaat over??

Ja. Maar dat heeft tijd nodig. Hoeveel tijd kan je alleen zelf bepalen. En laat je vooral niet opnaaien door anderen die aankomen kakken met "ach joh, het is nu al X-tijd geleden, get over it!", of "er zijn nog meer vissen in de zee". Als er iets niet helpt dan zijn het wel dat soort opmerkingen.

quote:

Op dinsdag 13 mei 2008 17:48 schreef Miesjel het volgende:

[..]

21.. phoe..

Ik vind de ochtenden en avonden erg moeilijk. Daar tussen weet ik me nog wel bezig te houden. Maar 's ochtends eten.. ik heb meer het gevoel dat ik over moet geven. Ik word te vroeg wakker en kan alleen maar aan haar denken... In alles zit ze.. in al mijn dromen... Als ik iets leuk beleef wil ik meteen bellen, maar dat kan/mag niet dus is eigenlijk niets meer leuk.
En dit gaat over??

Dat heb ik ook! Ook met sms. Stuurde soms gewoon een sms met alleen: Kus. of iets in die trend. Zelfs dat mis ik om te doen.

quote:

Op dinsdag 13 mei 2008 19:46 schreef Modjopower het volgende:

[..]

Dat heb ik ook! Ook met sms. Stuurde soms gewoon een sms met alleen: Kus. of iets in die trend. Zelfs dat mis ik om te doen.

Pijnlijk herkenbaar.
Ik heb het telefoonnummer uit mijn mobieltje gehaald en aan een goede vriendin gegeven (die trouwens heilig verklaard mag worden). Ik moet met heel goede redenen komen om die weer terug te krijgen. En dat kan ze prima inschatten.

Iedere keer kijk ik naar mijn mail en mijn mobiel of er toch nog een berichtje is.

Het stomme is dat ik nog steeds denk dat we echt iets moois zouden kunnen hebben. We houden van elkaar, waarom krijgen we het dan niet werkend?

quote:

Op dinsdag 13 mei 2008 23:45 schreef Miesjel het volgende:

[..]

Pijnlijk herkenbaar.
Ik heb het telefoonnummer uit mijn mobieltje gehaald en aan een goede vriendin gegeven (die trouwens heilig verklaard mag worden). Ik moet met heel goede redenen komen om die weer terug te krijgen. En dat kan ze prima inschatten.

Iedere keer kijk ik naar mijn mail en mijn mobiel of er toch nog een berichtje is.

Het stomme is dat ik nog steeds denk dat we echt iets moois zouden kunnen hebben. We houden van elkaar, waarom krijgen we het dan niet werkend?

Haha zo herkenbaar inderdeed. Call me soft, maar zij heeft zo'n indruk op me gemaakt.

mensen ik herken zo fucking veel in jullie verhalen he...

quote:

Op dinsdag 13 mei 2008 18:13 schreef Elegy het volgende:

[..]

Ja. Maar dat heeft tijd nodig. Hoeveel tijd kan je alleen zelf bepalen. En laat je vooral niet opnaaien door anderen die aankomen kakken met "ach joh, het is nu al X-tijd geleden, get over it!", of "er zijn nog meer vissen in de zee". Als er iets niet helpt dan zijn het wel dat soort opmerkingen.

tsja.. dat pijnlijke gaat over, maar de vraag is eigenlijk voor mij dan: waarom zou je het willen vergeten?

Het is weer ochtend. Ik zal moeten eten, maar het is echt dwingen. Ik ga er niet alleen geestelijk aan kapot.

quote:

Op woensdag 14 mei 2008 02:14 schreef ebeaydojraes het volgende:

[..]

tsja.. dat pijnlijke gaat over, maar de vraag is eigenlijk voor mij dan: waarom zou je het willen vergeten?

Je hoeft het niet te vergeten, waarom zou je. Er zijn ook mooie herinneringen en die blijven. Het is meer een kwestie van het een plaatsje kunnen geven en er mee kunnen leven zonder elke keer als je er aan terugdenkt in treurnis te vervallen. Voor mij was het moment dat ik er "overheen was" het moment dat ik alle herinneringen terug kon halen en er met een glimlach aan terug kon denken.

Maar dat heeft dus tijd nodig, afhankelijk van je persoonlijkheid (en wellicht het vinden van een nieuwe liefde) kan dat lang duren of heel snel gaan. Voor de gedumpte kant is het meestal het moeilijkste.

quote:

Op woensdag 14 mei 2008 08:19 schreef Elegy het volgende:

[..]

Je hoeft het niet te vergeten, waarom zou je. Er zijn ook mooie herinneringen en die blijven. Het is meer een kwestie van het een plaatsje kunnen geven en er mee kunnen leven zonder elke keer als je er aan terugdenkt in treurnis te vervallen. Voor mij was het moment dat ik er "overheen was" het moment dat ik alle herinneringen terug kon halen en er met een glimlach aan terug kon denken.

Maar dat heeft dus tijd nodig, afhankelijk van je persoonlijkheid (en wellicht het vinden van een nieuwe liefde) kan dat lang duren of heel snel gaan. Voor de gedumpte kant is het meestal het moeilijkste.

Ha, nou ik ben inmiddels 3 maanden verder, ik denk er inderdaad met een glimlach aan terug, maar ondertussen is het nog steeds net zo zuur als 3 maanden geleden (in de zin van: ik wéét gewoon dat het wat had kunnen zijn, als we maar is wat beter praatten (lag vooral aan haar), en wat andere dingetjes van haar kant.) Allemaal leuk en aardig, maar ík denk dus steeds dat het wat had kunnen worden, ook al had zij van die eigenaardigheden (die wel leuk waren juist). Het maakt het er niet makkelijker op... Ben vandaag maar gestopt met roken, nadat ik sinds het uit was gegaan een pakje per dag ben gaan roken

quote:

Op woensdag 14 mei 2008 11:28 schreef r_AW het volgende:

[..]

Ha, nou ik ben inmiddels 3 maanden verder, ik denk er inderdaad met een glimlach aan terug, maar ondertussen is het nog steeds net zo zuur als 3 maanden geleden (in de zin van: ik wéét gewoon dat het wat had kunnen zijn, als we maar is wat beter praatten (lag vooral aan haar), en wat andere dingetjes van haar kant.) Allemaal leuk en aardig, maar ík denk dus steeds dat het wat had kunnen worden, ook al had zij van die eigenaardigheden (die wel leuk waren juist). Het maakt het er niet makkelijker op... Ben vandaag maar gestopt met roken, nadat ik sinds het uit was gegaan een pakje per dag ben gaan roken

De grote "Wat als...?" vraag. Het ultieme zelfkwellingsmiddel. Aan de ene kant leuk omdat je lekker in je fantasie kan uitleven maar aan de andere kant de bron van nog meer ellendig gevoel.

Je bent in elk geval al gestopt met roken, da's een mooie grote stap voorwaarts

Ooohhh... Kut, ik ga kapot.. Ik weet niet wat ik moet doen, hoe ik moet denken, wat ik kan en mag hopen. Vanmiddag ramde me het idee op de borst dat ik haar best eens voor altijd kwijt kan zijn. Geen leuke dingen samen doen. Niet samen van de kleine dingen genieten. En ik snap nog steeds niet waarom niet... volgens mij kunnen wij het echt heel erg leuk hebben.

Dit is een dipje in een slechte tijd.

quote:

Op woensdag 14 mei 2008 14:57 schreef Miesjel het volgende:
Ooohhh... Kut, ik ga kapot.. Ik weet niet wat ik moet doen, hoe ik moet denken, wat ik kan en mag hopen. Vanmiddag ramde me het idee op de borst dat ik haar best eens voor altijd kwijt kan zijn. Geen leuke dingen samen doen. Niet samen van de kleine dingen genieten. En ik snap nog steeds niet waarom niet... volgens mij kunnen wij het echt heel erg leuk hebben.

Dit is een dipje in een slechte tijd.

*same*

Oeh, gisteren met elkaar gesproken en we hebben hopelijk een weg gevonden. We gaan iig verder. Michel is een blij man!

tvp

quote:

Op donderdag 15 mei 2008 06:43 schreef Miesjel het volgende:
Oeh, gisteren met elkaar gesproken en we hebben hopelijk een weg gevonden. We gaan iig verder. Michel is een blij man!

super ey ! Kben blij voor je ! Khoop echt dat het dit keer goed blijft gaan

quote:

Op donderdag 15 mei 2008 06:43 schreef Miesjel het volgende:
Oeh, gisteren met elkaar gesproken en we hebben hopelijk een weg gevonden. We gaan iig verder. Michel is een blij man!

super voor je!

helaas kan ik niet hetzelfde zeggen gisteren met elkaar gesproken en de deur is definitief dicht
Vandaag dus als een zombie door het leven...

quote:

Op donderdag 15 mei 2008 23:49 schreef teamlead het volgende:

[..]

super voor je!

helaas kan ik niet hetzelfde zeggen gisteren met elkaar gesproken en de deur is definitief dicht
Vandaag dus als een zombie door het leven...

Sterkte. Voordeel van deze tijd is dat je weg komt met veel dingen. Vrienden lastig vallen midden in de nacht, teveel drinken etc.

quote:

Op woensdag 14 mei 2008 12:04 schreef Elegy het volgende:

[..]

De grote "Wat als...?" vraag. Het ultieme zelfkwellingsmiddel. Aan de ene kant leuk omdat je lekker in je fantasie kan uitleven maar aan de andere kant de bron van nog meer ellendig gevoel.

Je bent in elk geval al gestopt met roken, da's een mooie grote stap voorwaarts

zoooo herkenbaar.. 'wat als' daar kwel ik me altijd maanden mee. en stoppen met roken.. no way

Vorige week ging ik mijn inmiddels ex-vriendin ophalen van het station.

Omdat ik even moest wachten heb ik een foto met mijn mobiel gemaakt. Je ziet de bomen, de zon die bijna ondergaat. De lichten op de achtergrond.

Vervolgens kwam zij en knuffelde ze me zo intens en echt.

Na dat weekend is er teveel gebeurt en is het over. Ik heb het er moeilijk mee, kwel mezelf door naar die foto te kijken. Ik was zo gelukkig toen.

Het gevoel van definitief over is behoorlijk pijnlijk.

Anderen merken niets aan mij, ik ga niet op mijn kamer wegkwijnen en ben behoorlijk actief. De afleiding is heerlijk. Maar dan is het weer avond, moeite om mijn tranen in te houden. Net als 's ochtends, als ik niet wakker wordt met een sms van haar.

Achja, ik herken het gevoel. De medicijnen zijn tijd en een nieuwe liefde.

Waarom zou je de tranen inhouden? Al helemaal als er niemand is?

quote:

Op zaterdag 17 mei 2008 12:13 schreef Alec690 het volgende:

Na dat weekend is er teveel gebeurt en is het over. Ik heb het er moeilijk mee, kwel mezelf door naar die foto te kijken. Ik was zo gelukkig toen.

Foto niet weggooien.. Maar wellicht wel van je mobiel afhalen en op je pc opslaan.. Sterkte.

Haha

Ja niks te lachen eigenlijk, want bij mij is het ook sinds 2 maanden uit (relatie van 8 maand dus valt nog mee opzich) maar je eigen verdriet lijkt natuurlijk het ergste verdriet op de wereld...

Maar ik moet zeggen, jullie berichten doen me goed ! We zijn niet de enigen die zich k*t voelen na het uitgaan van een relatie. Ook de nuchterheid waarmee geschreven en gereageerd wordt is erg grappig en vooral relativerend! Kan er best steun in vinden, bedankt voor jullie berichten !

En eten gaat ook nog slecht.. ben paar kilo's kwijt geraakt.. Positieve bijkomstigheid van de ellende zullen we maar zeggen

quote:

Op zaterdag 17 mei 2008 18:26 schreef Elegy het volgende:
Waarom zou je de tranen inhouden? Al helemaal als er niemand is?

Ik heb ze een keertje laten gaan, dat luchtte wel enigzins op. Je laat je depressieve emoties dan helemaal gaan en dan kan het daarna alleen maar beter worden.

Ben nu vanavond met wat vrienden en aanhang wezen stappen (gewoon relaxte kroegjes e.d. waar rustig gepraat kon worden). Het was een leuke avond, veel lol gehad, maar het blijft gigantisch knagen. Alles waar zij niet bij is, of wat ik haar niet meer kan vertellen, is zijn waarde verloren.

Het minst goede van alles is dat de deur eigenlijk nog op een kier staat. Ze heeft aangegeven voorlopig even niets te willen. Er is geen ander in het spel, maar ik ben in mijn ogen een onschuldige belofte niet nagekomen. Ze mist het vertrouwen in mij nu.

Ik weet eigenlijk niet wat ik moet doen nu. Haar continue kenbaar blijven maken dat ik het heel graag opnieuw wil proberen, of verder met mijn leven en niets meer van me laten horen. Ik wil haar zo onwijs graag terug. Het is een kleine kans, maar hij is aanwezig. Vraag voor mij is nu alleen welke manier de meeste kans maakt.

Kan iemand me tips geven over hoe ik een stap terug moet doen? Ze komt net uit een hele lange relatie en heeft nog tijd nodig dat te verwerken. Verder veranderen er heel veel dingen om haar heen. Op dit moment is ze nog niet toe aan een relatie. Het idee is nu dat we eerst vrienden gaan zijn.
Ik ben heel erg voor dit idee. We hebben even een periode van geen contact gehad, maar dan mis ik mijn beste vriendin. Zij mist mij dan ook als een vriend. Ik wil graag contact houden. Maar het moet dan wel anders. Geen "ik hou van je" berichtjes, maar "vrienden" berichtjes. Op zich moet dat ook nog niet zo'n probleem zijn.
Maar ik heb vannacht niet geslapen. Ik vind het echt een vreselijk eng idee om een stap terug te moeten doen. Ik ben bang, vreselijk bang haar kwijt te raken. Ik zoek een manier om het te zien als stap vooruit.

Nogmaals, heeft iemand een goede tip voor mij?

Ik ben een boekje begonnen met hoeveel ik van hem hou en dat ik hem terug wil en al. Dat wil ik hem geven maar hij wil geen contact tot augustus...opsturen of wegstoppen en in augustus pas geven?. Ik ben bang dat het hem niks doet als hij onze break up al verwerkt heeft.
Zoals het nu gaat wil ik hem niet terug maar over een jaar wel als ons leven rustiger is. Daarom is het zo moeilijk af te sluiten omdat er misschien geen finaal einde aan zit.
Hoe kan ik het voor mezelf laten voelen dat het wel echt het einde is. Niet eraan denken dat het misschien nog goedkomt volgend jaar. Ik wil nu gewoon verder maar omdat die kans er is dat we later verdergaan is het moeilijk.
Iemand tips?

quote:

Op zondag 18 mei 2008 22:49 schreef skadhd het volgende:
Ik ben een boekje begonnen met hoeveel ik van hem hou en dat ik hem terug wil en al. Dat wil ik hem geven maar hij wil geen contact tot augustus...opsturen of wegstoppen en in augustus pas geven?. Ik ben bang dat het hem niks doet als hij onze break up al verwerkt heeft.
Zoals het nu gaat wil ik hem niet terug maar over een jaar wel als ons leven rustiger is. Daarom is het zo moeilijk af te sluiten omdat er misschien geen finaal einde aan zit.
Hoe kan ik het voor mezelf laten voelen dat het wel echt het einde is. Niet eraan denken dat het misschien nog goedkomt volgend jaar. Ik wil nu gewoon verder maar omdat die kans er is dat we later verdergaan is het moeilijk.
Iemand tips?

liefde is kut en niet zoveel meer dan dat... ik ken het probleem met het niet durven af te sluiten, het einde ontwijken.. het heeft mij een jaar gekost voordat ik er eindelijk overheen was... het resultaat was hetzeflde als aan het begin: niets!

Ik wilde er vanaf, dus ik heb aan het einde alle momenten gepakt dat ze me voorloog om me 'langer vast te houden' (ze kickte op aandacht geloof ik) en die even op elkaar gestapeld, mezelf heel boos gemaakt en toen verteld dat ik haar nooit meer wilde zien. De reactie erop was zoals ik hoopte, ze werd boos op me omdat ze het niet begreep en ze dacht dat het over iets anders ging. Zij wilde ook gelijk geen contact meer met mij en daardoor heb ik nu ook nooit een moeilijk moment waarin ik contact ontwijk, want het contact is gewoon weg.

Al zou ze contact zoeken zou ik het wel weer proberen.. ik hou echt van haar en zou haar nooit willen kwetsen... maar dingen die gezegd zijn zijn gezegd. De ene dag roepen dat je van iemand houd, en dan de andere dag roepen dat je spijt hebt van de relatie die je had... dat doet veel met je gevoel.

Soms moet je gewoon iemand loslaten, en soms kost dat heel veel kracht. Maar zie het probleem als een pleister: als je hard en snel trekt, is de pijn ook snel voorbij. Als je het langzaam doet ben je een stuk verder in huis..

Je moet niet zomaar het contact van de een op andere dag verbreken, want dan gaat de ander zich afvragen hoe en wat, en voor je het weet krijg je veel aandacht van de ander en kan je daar niet mee omgaan. Dan val je weer terug, want je ziet die aandacht aan voor gevoel, liefde, gemis.

Back to your case: Misschien heb je het gevoel wel van dat je dan maar aan hem moet vertellen dat het voorbij is in jou ogen, maar dat is nooit bevredigend. Als hij geen reactie geeft vergeet je dat je dat ooit hebt gezegd. als hij wel een reactie geeft zal het betekenen dat je er langer aan vast zit, of dat je zo gevoellig geraakt wordt dat het echt pijn doet. In alle 3 de gevallen is het niet bevredigend. Wat je wil is namelijk dat hij niet wilt dat het contact verbreekt, ergo: je wilt dat hij je terug wilt.. ergo: je wilt dat hij pijn voelt om jou, omdat je wilt weten wat hij nog voor jou voelt.

een tip? ga door met dat boek schrijven.... maar begin nu met hoofdstukken over hem en al zijn slechte eigenschappen, leugens die hij heeft verteld, gevoel dat hij je gaf, dingen die hij heeft geflikt. schrijf het van je af, maar verstuur het nooit. Hou het zelf, lees het niet terug tot over een half jaar. Dan kan je beter je gevoel relativeren..

dacht ik net van em af te zijn...krijg nu weer allemaal kloterige mailtjes en smsjes, blijf alle mailadressen maar blokkeren, maja..hij maakt zo weer een nieuwe aan...kutzooi altijd, word er langzamerhand schijtziek van ! Hoe moet ik hem nou vergeten als ie zo bezig blijft?

quote:

Op maandag 19 mei 2008 14:31 schreef ottoaanmnstokkos het volgende:

[..]

liefde is kut en niet zoveel meer dan dat... ik ken het probleem met het niet durven af te sluiten, het einde ontwijken.. het heeft mij een jaar gekost voordat ik er eindelijk overheen was... het resultaat was hetzeflde als aan het begin: niets!

Ik wilde er vanaf, dus ik heb aan het einde alle momenten gepakt dat ze me voorloog om me 'langer vast te houden' (ze kickte op aandacht geloof ik) en die even op elkaar gestapeld, mezelf heel boos gemaakt en toen verteld dat ik haar nooit meer wilde zien. De reactie erop was zoals ik hoopte, ze werd boos op me omdat ze het niet begreep en ze dacht dat het over iets anders ging. Zij wilde ook gelijk geen contact meer met mij en daardoor heb ik nu ook nooit een moeilijk moment waarin ik contact ontwijk, want het contact is gewoon weg.

Al zou ze contact zoeken zou ik het wel weer proberen.. ik hou echt van haar en zou haar nooit willen kwetsen... maar dingen die gezegd zijn zijn gezegd. De ene dag roepen dat je van iemand houd, en dan de andere dag roepen dat je spijt hebt van de relatie die je had... dat doet veel met je gevoel.

Soms moet je gewoon iemand loslaten, en soms kost dat heel veel kracht. Maar zie het probleem als een pleister: als je hard en snel trekt, is de pijn ook snel voorbij. Als je het langzaam doet ben je een stuk verder in huis..

Je moet niet zomaar het contact van de een op andere dag verbreken, want dan gaat de ander zich afvragen hoe en wat, en voor je het weet krijg je veel aandacht van de ander en kan je daar niet mee omgaan. Dan val je weer terug, want je ziet die aandacht aan voor gevoel, liefde, gemis.

Back to your case: Misschien heb je het gevoel wel van dat je dan maar aan hem moet vertellen dat het voorbij is in jou ogen, maar dat is nooit bevredigend. Als hij geen reactie geeft vergeet je dat je dat ooit hebt gezegd. als hij wel een reactie geeft zal het betekenen dat je er langer aan vast zit, of dat je zo gevoellig geraakt wordt dat het echt pijn doet. In alle 3 de gevallen is het niet bevredigend. Wat je wil is namelijk dat hij niet wilt dat het contact verbreekt, ergo: je wilt dat hij je terug wilt.. ergo: je wilt dat hij pijn voelt om jou, omdat je wilt weten wat hij nog voor jou voelt.

een tip? ga door met dat boek schrijven.... maar begin nu met hoofdstukken over hem en al zijn slechte eigenschappen, leugens die hij heeft verteld, gevoel dat hij je gaf, dingen die hij heeft geflikt. schrijf het van je af, maar verstuur het nooit. Hou het zelf, lees het niet terug tot over een half jaar. Dan kan je beter je gevoel relativeren..

Bedankt.
Vanmiddag kwam hij het boek ophalen. En die rotmongool wil me terug. Hij heeft zich zo leeg gevoeld de laatste 3 weken en wil niet wachten die tijd. Als we door deze tijd heenkomen zijn we ijzersterk en als we wachten is hij bang dat het nooit meer lukt.
Ik twijfel nu, of hij me nog wel kan geven wat ik wil.
Heel stom, maar nu wil ik even bedenktijd...ik wil niet weer overnieuw beginnen met verwerken...