De kunst van het loslaten van je ex # 57

Ik heb trouwens overal spierpijn. Volgens mij heb ik heel erg krampachtig vast proberen te houden. Nu heb ik het een heel eind laten varen en zijn mijn spieren ook wat minder strak.. wat spierpijn tot gevolg heeft. Volgens mij is het een goed teken.

Pfffffffffffffffffffffffffff.

Ik vin nog steeds niet wat.

Ik dacht ik kom hier ook maar even mn verhaal vertellen. Na 5 jaar en een driekwart jaar samenwonen is het nu bijna 8 maanden uit, ben mn hele jeugd bij deze jongen geweest met de waan dat alles wel goed zou komen. De eerste 2 jaren waren geweldig. Jong, verliefd en onoverwinnelijk! Zijn ouders waren geen lievertjes en hij kwam vaak bij mij aan met enorme blauwe plekken, betraande ogen. Verschrikkelijk. Ik steunde hem al die jaren lang. Hij had in die tijd weinig vrienden, ik was zn enige steun en toeverlaat. Na een paar jaar samen zijn wist ik al dat dit eigenlijk niet voor altijd zou zijn. We waren te jong, te naief, te alles... Het was gewoon niet goed. Vaak ruzie, ach, we hadden een zeer gepasioneerde relatie zal k maar zeggen. Bij ons ging niet alles normaal, nee alles ging 'over the top'. Vaak gestook in de relatie van meisjes die waarschijnlijk jaloers waren. Ik was zo onzeker dat het de relatie enorm aantastte. Althans, dat dacht ik.

Achteraf bleek dat ik een maar al te goede intuitie bleek te hebben

2 weken voordat we 5 jaar samen zouden zijn, kregen we op een avond toen hij enorm laat en bezopen thuis kwam een grote ruzie. We zagen het allebei niet meer zitten met elkaar. We hebben het toen niet gelijk stop gezet, maar toen hij 2 dagen later weer super laat in de nacht en bezopen thuis kwam (zonder ook maar even te bellen) werd ik gek. Ik realiseerde me dat dit niet goed was, ik zat elke nacht gestresst thuis omdat ik hem niet kon vertrouwen (ook al zei ik daar niks meer over). De zelfde ruzie begon weer en we besloten samen dat het beter was als we uit elkaar gingen. Die nacht was een hel, ik heb me nog nooit zo ellendig gevoeld. We wouden samen blijven, we hielden zoveel van elkaar, maar het ging gewoon neit meer. Hij is toen nog een nacht gebleven en vertrok toen naar zijn ouders. Ik bleef alleen achter. Totaaaaaaaaaal overstuur, ik zag het echt niet meer zitten.

Anderhalve maand nadat het uit was, kwamhij met de aankondiging dat ie al een nieuwe vriendin had Feest natuurlijk, weer totaal overstuur. Was dit zo makkelijk voor hem? Of kende hij haar al langer? Of nog erger; hadden ze al iets voordat het uit was tussen ons?

Ik zag hem nog geregeld en er bleef een spanning tussen ons zitten. Natuurlijk gebeurde het onvermijdelijke; op een dag kwam van het een het ander. Slecht, ik weet het. We begonnen te twijfelen, horen we niet bij elkaar? Hebben we er wel goed aan gedaan om derelatie te beeindigen?

2 weken later heeft hij het aan zn vriendin verteld (zij bleef bij hem en is nog steeds bij hem) en kwam hij bij mij dat ie toch niks meer voor me voelde. Wát een domper was dat. Toch ging toen de knop om bij mij. Wat zag ik in deze jongen? Dit werd bevestigd toen ik via via erachter kwam dat hij vreemd is gegaan toen wij 4 jaar een relatie hadden. Nooit verteld en ik kwam er nog eens achter terwijl het al uit was. Het erge was dat het meisje die mij het verhaal vertelde, DAT meisje was, waarmee hij was vreemdgegaan toen. Toen wist ik het zeker; deze jongen is niet te vertrouwen en ik ben ECHT beter af zonder hem. Ik was kwaad, maar het was ook al lang geleden, hij gaf toe en dat was het. Ik moest verder gaan zonder hem, hij was het absoluut niet waard. Eerlijk gezegt is het nu alleen nog maar wachten tot hij zn vriendin nu voor de 2e keer bedriegt Dombo!

Achteraf gezien kan ik nog steeds verdrietig worden om het feit dat ik hem door zo´n moeilijke periode heen heb geholpen en hij me achter zo ontzettend genaaid heeft! Maar goed, het is niet anders, ik heb me enorm vergist in hem, maar ik weet wel, dat ik nu altijd op mn intuitie af moet gaan. Ik heb er zo ontzettend veel van geleerd en dat doet me dan weer wel goed

Sorry voor het lange verhaal, maar achteraf ben ik echt trots op mezelf dat ik erzo goed uitgekomen ben

Jezus, wat een eikel!

Er zijn gelukkig meer jongens in het land.

quote:

Op zondag 1 juni 2008 17:14 schreef Tinuzzz_Talpa het volgende:
Jezus, wat een eikel!

Er zijn gelukkig meer jongens in het land.

* Miesjel meldt zich
Maar inderdaad een eikel.

Ik baal ervan dat de laatste keren dat ik contact heb gehad het altijd ruzie is. Dit verdienen we beide niet. Gelukkig ben ik iedere keer iets minder kapot achteraf. Maar het idee dat het nog een keer goed gaat komen is nog steeds heel klein aanwezig.

quote:

Op zondag 1 juni 2008 17:11 schreef Percinn het volgende:

Anderhalve maand nadat het uit was, kwamhij met de aankondiging dat ie al een nieuwe vriendin had Feest natuurlijk, weer totaal overstuur. Was dit zo makkelijk voor hem? Of kende hij haar al langer? Of nog erger; hadden ze al iets voordat het uit was tussen ons?

Zo'n bekend gevoel wat jij hier beschrijft. Mijn ex-vriendin kwam mij ook een maand nadat we uit elkaar waren doodleuk vertellen dat ze een nieuwe vriend had. Vond ze wel zo netjes om me te vertellen zei ze....

Maar op dat moment ga je inderdaad denken; wat stelde het voor tussen ons dan? Was ik maar een langdurig "tussendoortje"? Of kende ze die jongen al en verklaard dit meteen haar vreemde gedrag van de laatste 2 maanden? Is er wellicht iets gebeurt voordat wij uit elkaar waren?

ergens hoop ik dat ik te horen krijg dat er iets was tussen hun, toen wij nog samen waren. Dan kan ik eindelijk kwaad worden en blij zijn dat het over is. Want tot op dit moment (bijna 5 maanden nadat het uit is gegaan), ben ik nog steeds hardstikke gek op haar. Klinkt raar, maar dat is nou eenmaal mijn karakter.

En mijn karakter is ook meteen mijn grootste knelpunt op dit moment. Zo'n 5 maanden nadat het uit is gegaan ben ik nog steeds geen stap verder gekomen. Ik ben te vasthoudend aan iets waar ik van hou. Kan het niet zomaar loslaten. En daarom kan ik ook niet doen wat ik zo graag wil. Ik wil zo graag weer doorgaan met mijn leven en iets proberen op te bouwen met iemand anders, maar ik ben zo bang dat ik een nieuwe meid pijn doe omdat ik nog steeds van mijn ex hou.

Ik had nooit gedacht dat ik iemand zou missen, heb nooit een traan gelaten om een sterfgeval of iets anders waardoor ik mensen verloor. Maar dit zorgt er nog steeds voor dat ik soms wel dagelijks nog ff een traan over men wang heb lopen.

Ik mis haar echt nog steeds verschrikkelijk

quote:

Op zondag 1 juni 2008 22:07 schreef TMwitte het volgende:

[..]

Zo'n bekend gevoel wat jij hier beschrijft. Mijn ex-vriendin kwam mij ook een maand nadat we uit elkaar waren doodleuk vertellen dat ze een nieuwe vriend had. Vond ze wel zo netjes om me te vertellen zei ze....

Maar op dat moment ga je inderdaad denken; wat stelde het voor tussen ons dan? Was ik maar een langdurig "tussendoortje"? Of kende ze die jongen al en verklaard dit meteen haar vreemde gedrag van de laatste 2 maanden? Is er wellicht iets gebeurt voordat wij uit elkaar waren?

ergens hoop ik dat ik te horen krijg dat er iets was tussen hun, toen wij nog samen waren. Dan kan ik eindelijk kwaad worden en blij zijn dat het over is. Want tot op dit moment (bijna 5 maanden nadat het uit is gegaan), ben ik nog steeds hardstikke gek op haar. Klinkt raar, maar dat is nou eenmaal mijn karakter.

En mijn karakter is ook meteen mijn grootste knelpunt op dit moment. Zo'n 5 maanden nadat het uit is gegaan ben ik nog steeds geen stap verder gekomen. Ik ben te vasthoudend aan iets waar ik van hou. Kan het niet zomaar loslaten. En daarom kan ik ook niet doen wat ik zo graag wil. Ik wil zo graag weer doorgaan met mijn leven en iets proberen op te bouwen met iemand anders, maar ik ben zo bang dat ik een nieuwe meid pijn doe omdat ik nog steeds van mijn ex hou.

Ik had nooit gedacht dat ik iemand zou missen, heb nooit een traan gelaten om een sterfgeval of iets anders waardoor ik mensen verloor. Maar dit zorgt er nog steeds voor dat ik soms wel dagelijks nog ff een traan over men wang heb lopen.

Ik mis haar echt nog steeds verschrikkelijk

En helaas zal dat nog even doorgaan...... spreek uit eigen ervaring. Maar geloof me... je gaat het steeds beter een plaatsje geven... je gaat steeds minder aan haar denken..

En dan pats boem..... komt er iemand anders in je leven....

jij 5 maanden.. ik al bijna 10 maanden .. niet een misgevoel overigens.. meer het gevoel van Zouden onze wegen ooit nog kruizen (dit komt vooral omdat mn ex paar lovende woorden uitsprak net voordat ze een nieuwe relatie kreeg.. die mij hoop gaven)

maarja heb inmiddels alweer wel hele mooie meiden ontmoet.. ergggg leuk! alleen ze kunnen mn ex nog niet uit mn hoofd krijgen

pff.. dat "dat kom er iemand anders in je leven" hoor ik de laatste tijd vaker... maar ik moet er niet aan denken. . Niet alleen omdat er maar 1 is die ik wil, maar ook omdat ik me niet kan voorstellen me ooit nog eens zo voor meer dan 100% te geven. Alles had (en heb) ik voor haar over... dat kan ik echt niet nog een keer Niet als het daarna zo voelt zoals nu

Ik heb nu een superweekend gehad... Heerlijk gefeest met vrienden, vandaag voor het eerst sinds een maand echt een ontspannen gevoel gehad. Maar toch..... toch mis ik haar zo verschrikkelijk..... en in plaats van minder lijkt het alleen maar erger te worden

Ik weet niet hoe dit moet

quote:

Op maandag 2 juni 2008 02:02 schreef Friek_ het volgende:
Heb je al aan professionele hulp gedacht Teamlead? Het klinkt alsof je het namelijk zwaar te pakken hebt en een uitlaapklep in vorm van een psycholoog lijkt me totaal niet verkeerd.

Intake en eerste sessie al achter de rug. De reden van de breuk ligt in mijn gedrag (waardoor het ook zo moeilijk is om dit te accepteren natuurlijk) en wat er ook gebeurt dat gedrag moet ik aanpakken

En en passant gaat de loog me helpen om op de een of andere manier dit een plek te geven

na ruim 3 1/2 jaar is afgelopen week mijn reltaie ook uitgegaan

homoseksulatiteit en geloof zijn niet de best combi en resulteerden in rare gedachtes, leiden tot onzekerheid, twijfel. Ben nog steeds niet helemaal zeker van de reden waarom dat er pas na zolang uitkomt. Weet alleen dat ik me dr enorm rot bij voel.

Na 2 jaar samenwonen m'n spullen maar aan het verzamelen...

Zijn jullie nou nog niet uitgehuild, EMO`s

quote:

Op maandag 2 juni 2008 09:00 schreef Demon_Hunter het volgende:
Zijn jullie nou nog niet uitgehuild, EMO`s

Jij bent jaloers dat jij geen relatie hebt.

quote:

Op maandag 2 juni 2008 09:04 schreef Tinuzzz_Talpa het volgende:

[..]

Jij bent jaloers dat jij geen relatie hebt.

Loller check mn fobo al 3 jaar

quote:

Op maandag 2 juni 2008 02:02 schreef Friek_ het volgende:
Heb je al aan professionele hulp gedacht Teamlead? Het klinkt alsof je het namelijk zwaar te pakken hebt en een uitlaapklep in vorm van een psycholoog lijkt me totaal niet verkeerd.

Ehh, als hij dat nodig heeft, zou ik er dus ook maar is over na moeten denken?

Het is nu > 3 mnd uit, was zaterdag ff bij d'r om d'r te helpen en vanaf zaterdag ben ik gewoon echt kwaad. Kwaad waarom? Omdat zij gvd dus dat ene meisje was, dat ene meisje waar ik voor ben gevallen en dat echt zó ontzettend leuk was!
Het eerste jaar van onze relatie (totaal 2,2jr) was top, ik heb me echt nog nooit zó erg voor iemand laten gaan. Daarvoor ben ik 3 jaar vrijgezel geweest en tja, dan ga je wel is met mensen om waarvan je later denkt, wat moest ik daar mee. En ik vond ze niet eens leuk. Dat was dus het 2e jaar van mijn relatie: telkens mijn (nu) ex probéren te overtuigen dat zij toch echt dat schatje was dat ik altijd zocht, dat die anderen niets waren en dat ik ze niet eens leuk vond! Steeds meer ruzies tot gevolg, meer onzekerheid van mijn kant (zij was onzeker anders had het me geen jaar gekost om haar nog steeds niet te overtuigen). En het mooie: in die 3 jaar niet eens met iemand anders naar bed geweest, alleen een paar x gezoend, met achteraf idd best wel lelijke meisjes. maarja..

Ik kwam daar dus dit weekend achter (dat ik dat laatste jaar zo hard geprobeerd heb om d'r te overtuigen), en heb dit r gister nog is per sms bestookt, aangezien ik dit écht bij d'r kwijt moest! Nu valt opeens bijna alles op z'n plaats bij mij, ik hoop ook echt dat ze doorheeft hoe dit alles doorwerkte in onze relatie: op het laatst zaten we alleen nog maar op de bank te hangen, van sex was amper sprake, etc.

Bij mij kwam het er kortgezegd op neer dat het leek alsof het nooit genoeg was, en gek genoeg werd ik er onzeker door (terwijl ik toch niet echt onzeker aangelegd ben). Niet alleen onzeker bij haar, maar ook als ik bij vrienden was etc. Uiteindelijk zat ik in zo'n negatieve spiraal, ik besef nu pas hoe erg dat eigenlijk was!

Maar toch, dan ben ik daar zaterdag om d'r te helpen met iets, en dan besef ik wéér hoe leuk ik 'r wel niet vind etc. Dus ben nu inderdaad half kwaad op d'r, and it feels good!

(zullen vast nog wel dalen etc komen, maar toch, het hek is van de dam. het enige waar ík mee zit, is dat zij gewoon echt veel te veel voor me was gaan betekenen. zo'n lief meisje, maar tegelijk ook zo onzeker, waardoor ik het moest ontgelden).

Heb gemerkt dat het toch wel goed gaat komen allemaal En dan heb ik het over mezelf. Heb gewoon met een meid die super belangrijk is voor me heerlijk geknuffelt en ze is in men schoot in slaap gevallen terwijl ik door de der haren wreef alsof het mijn vriendin was. En ik heb totaal geen gevoelens voor haar, niet meer in ieder geval. Ben wel toto 2 jaar geleden helemaal gek van haar geweest. Maargoed, ik heb dus gemerkt dat ik op dat moment niet aan mijn ex dacht. Ik heb dus gemerkt, dat als het moment daar is dat er een nieuw iemand is ik het allemaal wel zal vergeten wat gebeurt is in het verleden

Een dag geleden zag ik het nog niet gebeuren en nu zie ik het weer zonnig in. Het leven is raar he. Nu alleen nog zorgen dat ik mijn gedachten niet meer laat afdwalen naar men ex die intiem is met haar nieuwe vriend. Want dat killt me nog steeds.

Maar denk dat het een goede tip is voor iedereen, geniet van die kleine dingen. En hou je vast aan de kleine dingen die je weer hoop geven en grijp vooral niet terug naar wat goed WAS. Zorg ervoor dat het geen dat was, je sterker maakt voor hetgeen dat gaat komen.

Heb veel geleerd in 24 uur tijd (behalve spelling geloof ik)

whahaha.. heel goed.. laat me maar weten waar je eerste aan dacht als je morgenochtend weer opsta? waarschijnlijk je ex.. zoniet.. dan ben je verder als mij haha. wat jij nu beschrijf was voor mij de reden dat ik met meerdere meiden afsprak en klote enzo. ik vergat mn ex. maar al snel kwam ik erachter dat ik mezelf voor de gek hield omdat ik de volgende dag als ik opstond weer gewoon heerlijk aan mn ex dacht haha. nu ben ik een jaar verder en denk nog steeds iedere ochtend aan mn ex (en haar vriend). het is geen misgevoel, sterker nog de gedachte dat ze met hem in bed ligt doet me niks!! daarvoor had ze een iets leukere jongen moeten vinden die wel indruk op me maakte

quote:

Op maandag 2 juni 2008 23:53 schreef TMwitte het volgende:
Heb gemerkt dat het toch wel goed gaat komen allemaal En dan heb ik het over mezelf. Heb gewoon met een meid die super belangrijk is voor me heerlijk geknuffelt en ze is in men schoot in slaap gevallen terwijl ik door de der haren wreef alsof het mijn vriendin was. En ik heb totaal geen gevoelens voor haar, niet meer in ieder geval. Ben wel toto 2 jaar geleden helemaal gek van haar geweest. Maargoed, ik heb dus gemerkt dat ik op dat moment niet aan mijn ex dacht. Ik heb dus gemerkt, dat als het moment daar is dat er een nieuw iemand is ik het allemaal wel zal vergeten wat gebeurt is in het verleden

Een dag geleden zag ik het nog niet gebeuren en nu zie ik het weer zonnig in. Het leven is raar he. Nu alleen nog zorgen dat ik mijn gedachten niet meer laat afdwalen naar men ex die intiem is met haar nieuwe vriend. Want dat killt me nog steeds.

Maar denk dat het een goede tip is voor iedereen, geniet van die kleine dingen. En hou je vast aan de kleine dingen die je weer hoop geven en grijp vooral niet terug naar wat goed WAS. Zorg ervoor dat het geen dat was, je sterker maakt voor hetgeen dat gaat komen.

Heb veel geleerd in 24 uur tijd (behalve spelling geloof ik)

Netjes man, eerste stappen he..
Geloof me, ik weet hoe je je voelt. Het lijkt in eerste instantie onmogelijk dat je ooit nog zo'n band op kan bouwen met iemand, dat je ooit nog jezelf zo bloot kan geven..
Maar dan komt er echt iemand anders langs en trust me, dan gaat t vanzelf.

Tot die tijd blijft t overigens wel kut..tenzij je goed bent in het snel verwerken.

quote:

Op dinsdag 3 juni 2008 00:41 schreef undercovaM het volgende:
whahaha.. heel goed.. laat me maar weten waar je eerste aan dacht als je morgenochtend weer opsta? waarschijnlijk je ex.. zoniet.. dan ben je verder als mij haha. wat jij nu beschrijf was voor mij de reden dat ik met meerdere meiden afsprak en klote enzo. ik vergat mn ex. maar al snel kwam ik erachter dat ik mezelf voor de gek hield omdat ik de volgende dag als ik opstond weer gewoon heerlijk aan mn ex dacht haha. nu ben ik een jaar verder en denk nog steeds iedere ochtend aan mn ex (en haar vriend). het is geen misgevoel, sterker nog de gedachte dat ze met hem in bed ligt doet me niks!! daarvoor had ze een iets leukere jongen moeten vinden die wel indruk op me maakte

Het eerste waar ik aan dacht vanmorgen was dat ik me erop verheugde dat het 10 uur later was, dat ik klaar was met de werkdag

Maar ik dacht vanmorgen niet echt meteen aan haar om eerlijk te zijn. Natuurlijk wel aan haar gedacht vandaag, maar min of meer omdat zij de enigste is waar ik echt intieme momenten mee gehad heb tot nu toe. En een man denkt wel vaker per dag aan zo'n momenten zeggen ze.

Misschiens een mooie zin voor iedereen;

Dulcia non meruit, qui non gustavit amara

prachtige zin

wat betekent het

Wow ik voelde me dus echt zwaaaaar kut en nu heb ik dus een open brief getyped en ge-emailed met alles wat ik kwijt wou en ik voel me opeens heeeeel wat beter!