OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Thanks!
Het nieuws is hier idd hard aan gekomen en dat terwijl we het zelf al wisten. De chirurg maakte zijn excuus dat hij de operatie gedaan had, maar wij hebben hem ook verteld dat het een beslissing was van ons 3-en en dat we wisten dat de kansen niet hoog lagen.
We blijven hoop houden op een pijnvrije toekomst. Geestelijk ben ik heel veel vooruit gegaanhet laatste half jaar en we blijven knokken!
Het nieuws is hier idd hard aan gekomen en dat terwijl we het zelf al wisten. De chirurg maakte zijn excuus dat hij de operatie gedaan had, maar wij hebben hem ook verteld dat het een beslissing was van ons 3-en en dat we wisten dat de kansen niet hoog lagen.
We blijven hoop houden op een pijnvrije toekomst. Geestelijk ben ik heel veel vooruit gegaanhet laatste half jaar en we blijven knokken!
Dat valt me inderdaad op Anitra. Ik vind jou zoveel positiever geworden
De jan lul van het geheel.
Alles is gaan hangen, behalve me lach :)
Kutsch; tussen kut en kitsch
Het voelt heerlijk!!!!
Alles is gaan hangen, behalve me lach :)
Kutsch; tussen kut en kitsch
Het voelt heerlijk!!!!
Ook al heb je het zien aankomen, dan nog blijft het rot dat je in feite nog niks bent opgeschoten. Heel veel sterkte
En verder sluit ik me aan bij Jessie. Je komt inderdaad een stuk sterker en positiever over dan een tijd geleden. Fijn!
En verder sluit ik me aan bij Jessie. Je komt inderdaad een stuk sterker en positiever over dan een tijd geleden. Fijn!
Oops! Did I just roll my eyes out loud?
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
daar sluit ik me bij aan! Je bent echt veranderd in dat opzicht, petje af! en sterkte ook
stormy waters...
sailin'
sailin'
Ik lees het nu pas, wat een enorme tegenvaller Anitra. Ik wil me wel even aansluiten bij bovenstaande users, ik heb echt bewondering voor je positieve instelling.
Heel veel sterkte de komende tijd en ik hoop dat er heel snel iets goeds tegen de pijn gedaan kan worden.
Heel veel sterkte de komende tijd en ik hoop dat er heel snel iets goeds tegen de pijn gedaan kan worden.
En als ze lacht, dan lacht de wereld met haar mee....
Eva ♥ en Iris ♥
Eva ♥ en Iris ♥
Sterkte Anitra. Wanneer het dan ook opeens 'officieel' wordt bevestigd wat je eigenlijk al wel weet is het opeens zo definitief, lijkt me.
Ik hoop dat je gewoon via wat andere wegen zoals de pijnbestrijding in ieder geval weer een beetje je 'eigen dng' kunt gaan oppakken.
sterkte (geldt natuurlijk ook voor Rick en de kinderen)
Ik hoop dat je gewoon via wat andere wegen zoals de pijnbestrijding in ieder geval weer een beetje je 'eigen dng' kunt gaan oppakken.
sterkte (geldt natuurlijk ook voor Rick en de kinderen)
Sterkte Anitra
Ook hier weer zo goed als terug bij af... de Panniekaanvallen blijven terug komen de ene nog erger als de ander
Overal waar ik weer kom krijg ik het benouwd en heb ik het idee dat ik stik.
Vanavond ook weer een heftige aanval thuis gehad vol met emoties alles kwam weer opzetten.
Gelukkig komt de afspraak met de psycholoog ook snel kijken en dan gaan we er weer met frisse moed tegen aan en kom ik ze wel weer te boven
Ook hier weer zo goed als terug bij af... de Panniekaanvallen blijven terug komen de ene nog erger als de ander
Overal waar ik weer kom krijg ik het benouwd en heb ik het idee dat ik stik.
Vanavond ook weer een heftige aanval thuis gehad vol met emoties alles kwam weer opzetten.
Gelukkig komt de afspraak met de psycholoog ook snel kijken en dan gaan we er weer met frisse moed tegen aan en kom ik ze wel weer te boven
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Bekijk het met de dag Bar en wat geweest is, is geweest
Meid het is je gelukt om het rustig te houden en echt waar het is weer knokken maar je gaat het redden en elke dag weer schone moed houden hoe moeilijk het soms ook is.
Anitra sterkte
Meid het is je gelukt om het rustig te houden en echt waar het is weer knokken maar je gaat het redden en elke dag weer schone moed houden hoe moeilijk het soms ook is.
Anitra sterkte
Bar, wat vervelend dat het niet lekker gaat. Je bent sterk genoeg om er bovenop te komen. Grijp de hulp die je aangeboden krijgt en je weet het: je kan me altijd mailen
Oops! Did I just roll my eyes out loud?
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
Ik ben net weer even op mijn werk geweest...oooohw, wat voel ik me onbekwaam in het vak. Ik weet dat het niet zo is en ik weet dat het een al negativiteit en gebrek aan zelfvertrouwen vanuit mij is, maar wat moeilijk om jezelf dat steeds wijs te moeten maken.
Als iemand maar naar me kijkt dan kan ik daar wel een negatieve wendig aan geven, BAH! ik walg dan van mezelf, maar stoppen kan ik het ook niet Continu een strijd.
Hopelijk kan de psycholoog me snel wat handvaten geven want ik wil zo'n mama helemaal niet zijn voor Jordy.
Dat maakt het allemaal natuurlijk weer erger want het geeft je een schuldgevoel van hier tot Tokio.
Wat kan een mens soms toch moeilijk doen...waarom valt dit allemaal zo zwaar
Als iemand maar naar me kijkt dan kan ik daar wel een negatieve wendig aan geven, BAH! ik walg dan van mezelf, maar stoppen kan ik het ook niet Continu een strijd.
Continu een strijd.Hopelijk kan de psycholoog me snel wat handvaten geven want ik wil zo'n mama helemaal niet zijn voor Jordy.
Dat maakt het allemaal natuurlijk weer erger want het geeft je een schuldgevoel van hier tot Tokio.
Wat kan een mens soms toch moeilijk doen...waarom valt dit allemaal zo zwaar
Het zijn ook al nog wat zware dingen die je in ene voor je kiezen krijgt en dat je dan onzeker word is helemaal niet gek. Gun jezelf een tijdje rust Githa en denk aan jezelf, verwen jezelfdas makkelijk gezegd,maar wel heel belangrijk Het gebrek aan zelfvertrouwen zorgt dan voor een schuldgevoel terwijl dat niet nodig is, je kan he niet tegenhouden en dan voel je je nog schuldiger. Ik kan alleen maar tegen je zeggen dat ik je een ongelovelijk lieve mama vind voor Jordy
Bar
Anitra
Githa
Vandaag weer voor het eerst een ochtendje gewerkt. Had al 5 dagen koppijn van de stress en vanmiddag om 12.00 uur had ik nog meer koppijn. Voelde me vanmorgen net een kleuter die voor het eerst naar de kleuterschool gaat. Voel me ook zo stom dat ik zo stiknerveus was/ben om weer te gaan werken, maar ben er toch wel 9 maanden uitgeweest... dus zo gek was dat nou ook weer niet.
Anitra
Githa
Vandaag weer voor het eerst een ochtendje gewerkt. Had al 5 dagen koppijn van de stress en vanmiddag om 12.00 uur had ik nog meer koppijn. Voelde me vanmorgen net een kleuter die voor het eerst naar de kleuterschool gaat. Voel me ook zo stom dat ik zo stiknerveus was/ben om weer te gaan werken, maar ben er toch wel 9 maanden uitgeweest... dus zo gek was dat nou ook weer niet.
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Vicky, 9 maanden moet je zeker niet onderschatten! dat is een hele tijd.... Hoe ging het ?
Anitra thnx...nu nog iets vinden waarmee ik me kan verwennen....dingen zijn niet meer zo leuk als ze waren als je je zo voelt.
Anitra thnx...nu nog iets vinden waarmee ik me kan verwennen....dingen zijn niet meer zo leuk als ze waren als je je zo voelt.
Ik herken het Githa Het is de kunst om iets nieuws te vinden, iets waar je nog niet een gevoel bij hebt en dat het dus niet tegen kan vallen. Ik ben bv de slaapkamer op aan knappenis een dure hobby hoor . Maar iets nieuws kan juist je weer dat ene gevoel geven dat je nodig hebt.
Het is niet makkelijk om er door heen te komen en maar als je de zon weer ziet schijnen dan geniet je zoveel meer van de dingen.
Het is de kunst om iets nieuws te vinden, iets waar je nog niet een gevoel bij hebt en dat het dus niet tegen kan vallen. Ik ben bv de slaapkamer op aan knappenis een dure hobby hoor 
. Maar iets nieuws kan juist je weer dat ene gevoel geven dat je nodig hebt.Het is niet makkelijk om er door heen te komen en maar als je de zon weer ziet schijnen dan geniet je zoveel meer van de dingen.
Iets nieuws hebben we...een badkamer!
Het heeft allemaal wat langer geduurd en helemaal af is hij nog niet * lees* de deur moet nog een ander kleurtje enzo maar bubbelen in bad is heerlijk
Zie daar....mijn verwen project is gevonden
Nee, ik ben een beetje verrast door mezelf dat ik het allemaal niet zo geweldig verwerken kan....
Jij had ook een flinke domper las ik Anitra, dat moet ook allemaal moelijk voor je zijn, al is dat het natuurlijk al heel lang.
Die slaapkamer is natuurlijk een geweldige afleiding krijgen wij daar nog foto's van te zien ?
Het heeft allemaal wat langer geduurd en helemaal af is hij nog niet * lees* de deur moet nog een ander kleurtje enzo maar bubbelen in bad is heerlijk
Zie daar....mijn verwen project is gevonden
Nee, ik ben een beetje verrast door mezelf dat ik het allemaal niet zo geweldig verwerken kan....
Jij had ook een flinke domper las ik Anitra, dat moet ook allemaal moelijk voor je zijn, al is dat het natuurlijk al heel lang.
Die slaapkamer is natuurlijk een geweldige afleiding krijgen wij daar nog foto's van te zien ?
Anitra je weet het he
Githa, Ik vind je een hele dappere sterke vrouw ondanks dta je hetzelf misscien niet zo voelt.
Het is ook allemaal heel wat, wta je te verduren hebt met je lieve ventje.
En juist door die enorme liefde maakt dat het zo zwaar.
Dat je die hul;p krijgt is alleen maar fijn en goed.
Onthoud asjeblieft dat jordy zich geen betere moeder als jou kan wensen!
Hier valt het moederschap me heel goed, soms heb ik wel mijn twijfels als ik lees over oefenen met zitten/kruipen etc.. ik doe dat niet en moet ik dat dan maar wel doen?
We hebben donders veel pech gehad en nog steeds volgt het een zioch na het andere op.
Dat doet me wel veel zeer, maar door arwen heb ik wel veel kracht om toch positief te blijven en te denken dat het allemaal wel goed gaat komen.
Want goed komen zal het
Vind het wel moeilijk om de dingen te uiten omdat ik bang ben de reacties te krijgen van zie je wel en je bent dom egweest en je kan het niet.. etc..
Maar misschien moet ik me dat niet zo aantrekken..
moeilij.. maar so be it ik kom er wel
Githa, Ik vind je een hele dappere sterke vrouw ondanks dta je hetzelf misscien niet zo voelt.
Het is ook allemaal heel wat, wta je te verduren hebt met je lieve ventje.
En juist door die enorme liefde maakt dat het zo zwaar.
Dat je die hul;p krijgt is alleen maar fijn en goed.
Onthoud asjeblieft dat jordy zich geen betere moeder als jou kan wensen!
Hier valt het moederschap me heel goed, soms heb ik wel mijn twijfels als ik lees over oefenen met zitten/kruipen etc.. ik doe dat niet en moet ik dat dan maar wel doen?
We hebben donders veel pech gehad en nog steeds volgt het een zioch na het andere op.
Dat doet me wel veel zeer, maar door arwen heb ik wel veel kracht om toch positief te blijven en te denken dat het allemaal wel goed gaat komen.
Want goed komen zal het
Vind het wel moeilijk om de dingen te uiten omdat ik bang ben de reacties te krijgen van zie je wel en je bent dom egweest en je kan het niet.. etc..
Maar misschien moet ik me dat niet zo aantrekken..
moeilij.. maar so be it ik kom er wel
Engaging Infinite Improbability Drive..
Dat oefenen heb ik ook nooit gedaan evenstar, en toch loopt en klimt ze nu echt.
Sterkte voor de moeders die dat wel kunnen gebruiken..
Sterkte voor de moeders die dat wel kunnen gebruiken..
Evenstar, als je wilt kletsen, je hebt mijn msn
En idd, je gewoon niet teveel van anderen aantrekken, doe ik ook niet. Jij weet zelf het beste hoe je met Arwen om moet gaan. Wij hebben Amber wel gestimuleerd met kruipen en zitten, maar dat is natuurlijk ieder voor zich.
En idd, je gewoon niet teveel van anderen aantrekken, doe ik ook niet. Jij weet zelf het beste hoe je met Arwen om moet gaan. Wij hebben Amber wel gestimuleerd met kruipen en zitten, maar dat is natuurlijk ieder voor zich.
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
hier ben ik even van de kaart, ben echt even tot rust aan het komen
zoiets gaat je niet in de koude kleren zitten
zoiets gaat je niet in de koude kleren zitten
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Bar... Dikke . Natuurlijk ben je van de kaart. pffffff... ik hoop dat ze snel vinden wat er met Thijs aan de hand is
Bar kan me goed voorstellen hoe jij je voelt....Ben je helemaal alleen nu ?...wel belangrijk dat jij ook je verhaal kwijt kunt.
ik ben alleen ja, maar is wel even lekker hoor even zo tot rust proberen te komen.
Weet wie ik kan bellen.
Weet wie ik kan bellen.
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Hoe zou je dat moeten oefenen dan?quote:Op woensdag 7 juni 2006 22:22 schreef _evenstar_ het volgende:
Anitra je weet het he
Hier valt het moederschap me heel goed, soms heb ik wel mijn twijfels als ik lees over oefenen met zitten/kruipen etc.. ik doe dat niet en moet ik dat dan maar wel doen?
Morgen gaat Kim bijna de hele dag naar mijn ouders. Ze blijft er ook slapen.
Daar kan ik me schuldig om voelen, ook vanwege reacties van vriendinnen, die dat nooooit zo lang zouden doen.
Sterkte voor iedereen die het nodig heeft! ( heb niet alles bij gehouden en weet dus niet wat er allemaal speelt)
Dit was dus Ingrid
Op woensdag 10 juli 2013 01:46 schreef Littlerabbit het volgende:
Djeez is een literaire grootheid. Hij weet op een poëtische wijze zelfs de schoonheid in een kinderverkrachting bloot te leggen. Tuinbeeld kopen?
Djeez is een literaire grootheid. Hij weet op een poëtische wijze zelfs de schoonheid in een kinderverkrachting bloot te leggen. Tuinbeeld kopen?
Ingrid ik zou niet weten hoe te oefenen maar denk ook wel ze doet het heel goed ze is al heel wijs en kan al veel, laat alels maar op zijn beloop gaan.
En kim lekekr een keer laten logeren hoor doen wij soms ook met arwen, voor de grootouders prachtig voor ons ook even bij komen.
bar
En kim lekekr een keer laten logeren hoor doen wij soms ook met arwen, voor de grootouders prachtig voor ons ook even bij komen.
bar
Engaging Infinite Improbability Drive..
Wij oefenen ook niet echt.quote:Op donderdag 8 juni 2006 21:25 schreef _evenstar_ het volgende:
Ingrid ik zou niet weten hoe te oefenen maar denk ook wel ze doet het heel goed ze is al heel wijs en kan al veel, laat alels maar op zijn beloop gaan.
En kim lekekr een keer laten logeren hoor doen wij soms ook met arwen, voor de grootouders prachtig voor ons ook even bij komen.
bar
Ze ligt wel regelmatig op haar buik, dat vind ze prachtig. Ook wil ze zelf graag rechtop zitten.
Op woensdag 10 juli 2013 01:46 schreef Littlerabbit het volgende:
Djeez is een literaire grootheid. Hij weet op een poëtische wijze zelfs de schoonheid in een kinderverkrachting bloot te leggen. Tuinbeeld kopen?
Djeez is een literaire grootheid. Hij weet op een poëtische wijze zelfs de schoonheid in een kinderverkrachting bloot te leggen. Tuinbeeld kopen?
Bar, sterkte meid..
Evenstar, niet zo onzeker meis, je doet het hartstikke goed!
Oefenen hebben we hier eigenlijk nooit gedaan. Laten zitten op schoot wel, maar verder niets. En Sara kroop met 8 maanden achteruit, inmiddels vooruit, en oefent nu zelf met staan. Dus dat komt met Arwen ook helemaal goed . En als iemand tegen je durft te zeggen van 'zie je wel, dom blablaat' dan weet jij voor jezelf dat ieder kindje anders is, ieder kindje een andere start maakt. De een kruipt met 6 maand, de ander pas met een jaar of later. Maakt allemaal niets uit, dat zegt niets over jou als mama
Evenstar, niet zo onzeker meis, je doet het hartstikke goed!
Oefenen hebben we hier eigenlijk nooit gedaan. Laten zitten op schoot wel, maar verder niets. En Sara kroop met 8 maanden achteruit, inmiddels vooruit, en oefent nu zelf met staan. Dus dat komt met Arwen ook helemaal goed . En als iemand tegen je durft te zeggen van 'zie je wel, dom blablaat' dan weet jij voor jezelf dat ieder kindje anders is, ieder kindje een andere start maakt. De een kruipt met 6 maand, de ander pas met een jaar of later. Maakt allemaal niets uit, dat zegt niets over jou als mama
Ken je dat, dat je snachts ligt te draaien, ligt te woelen, linkerzij, rechterzij, linkerzij, buik, linkerzij, KRAMP!, rechterzij, rug... en je werpt maar (wéér!) een blik op de wekker... en dan blijk dat j sinds de vorige blik pas 10 minuten verder bent.
Waarom kan je de slaap niet vatten.. het hele westelijke halfrond is zo goed als in slaap, overal is stilte... en jij...
Stilte? Stilte?? Stilte?!?!?!
Verbaas kijk je naar de babyfoon.. en dies stil.. je zet hem een tandje harder en het blijft stil. Op vol volume hoor je in de verte een kerkklok slaan, je hoort de buurman zijn nachtelijke plas doortrekken, je hoort de regendruppels tegen de ramen slaan op de kinderkamer.. maar wat je niet hoort.. is de ademhaling van je kind! De ademhaling die normaal altijd luid en duidelijk hoorbaar is!
Met een welgemikte por tussen de ribben is manlief ook klaarwakker.. en je verteld hem wat er is... en tegelijk spring je uit bed. Voorzichtig op blote voeten sluipen we richting de kinderkamer, onderweg je nek nog brekend over een kat in coma.. Voorzichtig de (krakende en piepende!) deur openen.. en daar tref je het onderwerp van gesprek aan.. in diepe rustige slaap... Opgelucht kijken we elkaar aan.. en draaien we ons om richting de echtelijke bedstee.
Net voor het zachtjes dichttrekken van de deur hoor je een luid "Mama!! Suussie is wakker!!!!"
En daar zit je dan.... weer....
Waarom kan je de slaap niet vatten.. het hele westelijke halfrond is zo goed als in slaap, overal is stilte... en jij...
Stilte? Stilte?? Stilte?!?!?!
Verbaas kijk je naar de babyfoon.. en dies stil.. je zet hem een tandje harder en het blijft stil. Op vol volume hoor je in de verte een kerkklok slaan, je hoort de buurman zijn nachtelijke plas doortrekken, je hoort de regendruppels tegen de ramen slaan op de kinderkamer.. maar wat je niet hoort.. is de ademhaling van je kind! De ademhaling die normaal altijd luid en duidelijk hoorbaar is!
Met een welgemikte por tussen de ribben is manlief ook klaarwakker.. en je verteld hem wat er is... en tegelijk spring je uit bed. Voorzichtig op blote voeten sluipen we richting de kinderkamer, onderweg je nek nog brekend over een kat in coma.. Voorzichtig de (krakende en piepende!) deur openen.. en daar tref je het onderwerp van gesprek aan.. in diepe rustige slaap... Opgelucht kijken we elkaar aan.. en draaien we ons om richting de echtelijke bedstee.
Net voor het zachtjes dichttrekken van de deur hoor je een luid "Mama!! Suussie is wakker!!!!"
En daar zit je dan.... weer....
Goedemiddag! Kan ik u ergens mee helpen?
Ik ben moe en heb sterk het gevoel dat ik vandaag nog niks gedaan heb. De afwas staat er nog en ik moet nog gaan koken. Maar eigenlijk ben ik blij dat ik ook eens tijd heb om achter de computer te gaan zitten. Ondertussen lopen de tranen over mijn wangen..... Ik ben moe, morgen weer werken, maar heb vandaag nog geen tijd gehad om te kolven. De was ligt ook nog voor het wasmachine dat moet ook nog aan. Eigenlijk wil ik gewoon naar bed, maar het huishouden dan? Merlijn, mijn kleine kereltje ligt nu lekker in te slapen en ik heb rust, al is het maar even. Eigenlijk verlang ik weer naar een dag wandelen en even alleen ikke. Maar dan voel ik me slecht...onzin. Gisteren had ik ook een uurtje rust. De cursus was eerder afgelopen en Merlijn op het KDV, ik heb hem daar even lekker laten blijven en hem later pas opgehaald. Eigenlijk ben ik denk ik gewoon toe aan een dag vakantie, gewoon even zonder huishouden, even zonder Merlijn om daarna ws weer blij te zijn dat ik terugben, al was het maar één dag.
Hoe gaan jullie eigenlijk om met 'bemoeienissen' van familie, mbt tot je baby? Ik ben nu pas 5 weken mama, maar merk dat ik er al af en toe moeite mee heb en zelfs 'bezitterig' ben.
Vandaag bijvoorbeeld. We hadden met heel de familie afgesproken en bij aankomst zette ik de maxi cosi op tafel. Ik liep even weg om m'n tas te pakken, kom ik terug, is Merlijn al door iemand uit de maxi cosi gepakt. 'Oh!?' zei ik en trok een gezicht zo van: mooi is dat! Ik vreet mezelf dan echt op haha!
Of mijn schoonmoeder (dat zijn de ergsten ) die vind dat hij steeds die fiep in z'n mond moet terwijl ik vind dat dat alleen maar hoeft als hij echt écht niet stopt met huilen..
Vandaag bijvoorbeeld. We hadden met heel de familie afgesproken en bij aankomst zette ik de maxi cosi op tafel. Ik liep even weg om m'n tas te pakken, kom ik terug, is Merlijn al door iemand uit de maxi cosi gepakt. 'Oh!?' zei ik en trok een gezicht zo van: mooi is dat! Ik vreet mezelf dan echt op haha!
Of mijn schoonmoeder (dat zijn de ergsten ) die vind dat hij steeds die fiep in z'n mond moet terwijl ik vind dat dat alleen maar hoeft als hij echt écht niet stopt met huilen..
) die vind dat hij steeds die fiep in z'n mond moet terwijl ik vind dat dat alleen maar hoeft als hij echt écht niet stopt met huilen..
♥ ♥ Jij een beetje van mij, ik een beetje van jou. ♥ ♥
Duidelijk zijn Icicle, dat is het enige dat werkt. Zeggen wat je wel en niet fijn. Het blijft jou kindje en mensen hebben maar te doen wat jij wil
Zo kreeg Jordy hier met 2 maanden banaan gevoerd omdat schoonmama wel vond dat het kon Daarna toch eens een duidelijk gesprek gehad en het gaat stukken beter hoor
Zo kreeg Jordy hier met 2 maanden banaan gevoerd omdat schoonmama wel vond dat het kon Daarna toch eens een duidelijk gesprek gehad en het gaat stukken beter hoor
Daarna toch eens een duidelijk gesprek gehad en het gaat stukken beter hoor 
Ooooooh, breek me de bek niet open Icicle...
Hele betogen heb ik gehouden over hoe Ik vond hoe er met MIJN kind omgegaan moest worden. Van sommige mensen kon ik het prima hebben, van anderen weer minder. Ik had het vooral erg bij eten.... Tot Luuke bij opa en oma (mijn schoonouders) ging logeren en ik deze foto in mijn mail kreeg...
Daarna ben ik wel wat losser geworden. Maar nog steeds vind ik het af en toe lastig dat mensen zich zo met mijn kind bemoeien.
Hele betogen heb ik gehouden over hoe Ik vond hoe er met MIJN kind omgegaan moest worden. Van sommige mensen kon ik het prima hebben, van anderen weer minder. Ik had het vooral erg bij eten.... Tot Luuke bij opa en oma (mijn schoonouders) ging logeren en ik deze foto in mijn mail kreeg...
Daarna ben ik wel wat losser geworden. Maar nog steeds vind ik het af en toe lastig dat mensen zich zo met mijn kind bemoeien.
Geluk zit in een klein Wolkje
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
Icicle wat Githa zegt, gewoon je mond open doen want het is jouw zoon.
En dat is niet bezitterig, dat is de waarheid
En dat is niet bezitterig, dat is de waarheid
Luuke wat erg
Hier ook een familielid dat het nodig vond Morris chipolatapudding te voeren toen hij 4 maanden was. Mafkees Ik kon er gelukkig nog net tussenspringen. Alleen al het feit dat IK hem niet zijn eerste hapje zou voeren vond ik al verschrikkelijk.
Ik vind mijn moeder en mijn schoonouders trouwens juist weer erg meevallen met hun bemoeienissen. Dat doen ze eigenlijk zelden. Ik vind het juist alleen maar leuker geworden als ze langskomen. En wij gaan ook vaker bij hen langs. Ik vind het wel fijn dat ze zo van Morris genieten.
Luuke Hier ook een familielid dat het nodig vond Morris chipolatapudding te voeren toen hij 4 maanden was. Mafkees Ik kon er gelukkig nog net tussenspringen. Alleen al het feit dat IK hem niet zijn eerste hapje zou voeren vond ik al verschrikkelijk.
Ik vind mijn moeder en mijn schoonouders trouwens juist weer erg meevallen met hun bemoeienissen. Dat doen ze eigenlijk zelden. Ik vind het juist alleen maar leuker geworden als ze langskomen. En wij gaan ook vaker bij hen langs. Ik vind het wel fijn dat ze zo van Morris genieten.
Ik heb een blauw snoepje en ik heb een roze snoepje
Dat heb ik vooral bij mijn eigen ouders, dat het alleen maar leuker is geworden.
Geluk zit in een klein Wolkje
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
Whahaha Lishe, leuke foto!!
En idd, gewoon duidelijk zijnhoor Icicle. Ik heb ook een keertje gehad dat mijn schoonmoeder met Amber wilde gaan wandelen om haar te laten slapen. Toen maar even gezegd dat ik vond dat ze ;s ochtends gewoon even lekker in bedje moest gaan slapen.
Verder bemoeien mijn (schoon)ouders zich niet veel met de ovoeding van Amber. Moeten ze ook niet doen Mijn kind
En idd, gewoon duidelijk zijnhoor Icicle. Ik heb ook een keertje gehad dat mijn schoonmoeder met Amber wilde gaan wandelen om haar te laten slapen. Toen maar even gezegd dat ik vond dat ze ;s ochtends gewoon even lekker in bedje moest gaan slapen.
Verder bemoeien mijn (schoon)ouders zich niet veel met de ovoeding van Amber. Moeten ze ook niet doen Mijn kind
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
haha Lishe, die schoonouders van jou hebben wel humor
Op de terugweg ben ik dan de dag aan het overdenken.. en dan denk ik: ach, wat boeit het mij ook hoe men over me denkt, het is míjn kind, basta!
Het leukste is nog dat het kindje van mijn schoonzusje 2 dagen jonger is dan Merlijn en er dus altijd vergeleken wordt. Hij mag de fiep wél.. Ik ben zoooooo'n slechte mams!
Op de terugweg ben ik dan de dag aan het overdenken.. en dan denk ik: ach, wat boeit het mij ook hoe men over me denkt, het is míjn kind, basta!
Het leukste is nog dat het kindje van mijn schoonzusje 2 dagen jonger is dan Merlijn en er dus altijd vergeleken wordt. Hij mag de fiep wél.. Ik ben zoooooo'n slechte mams!
♥ ♥ Jij een beetje van mij, ik een beetje van jou. ♥ ♥
Ja precies snoopy, ook nog eens het feit dat ík niet de eerste was voor zijn eerste hapje maakte me razend...en natuurlijk dat 2 maanden gewoon absurd was om banaan te voeren
Banaan inderdaad.. een (schoon)mama zou toch beter moeten weten! Die heeft zelf toch ook wel eens een baby opgevoed neem ik aan
♥ ♥ Jij een beetje van mij, ik een beetje van jou. ♥ ♥
Ik vind dat zo leuk om te zien hoe de opa en oma's genieten van hun kleinkind
Maar wat de rest ook zegt, Icicle.. zo lang je niks zegt denkt iedereen dat je 't wel goed vind. Wat ik trouwens na 1 zo'n 'geintje' doorhad: als je ergens binnenkomt, eerst je kind uitkleden en aan iemand geven (man, opa, oma..) en daarna pas je eigen jas uit en spullen goed regelen.
Vervelend is het wel. (en dan mag ik niet eens klagen..)
Maar wat de rest ook zegt, Icicle.. zo lang je niks zegt denkt iedereen dat je 't wel goed vind. Wat ik trouwens na 1 zo'n 'geintje' doorhad: als je ergens binnenkomt, eerst je kind uitkleden en aan iemand geven (man, opa, oma..) en daarna pas je eigen jas uit en spullen goed regelen.
Vervelend is het wel. (en dan mag ik niet eens klagen..)
I can only please one person per day. Today is not your day. Tomorrow isn't looking too good either.
en dan krijg je weer van die antwoorden als "vroeger zaten de kindertjes al met 6 weken aan de fruithap.. en ze zijn allemaal groot geworden"quote:Op zaterdag 17 juni 2006 22:25 schreef Githa het volgende:
Ja precies snoopy, ook nog eens het feit dat ík niet de eerste was voor zijn eerste hapje maakte me razend...en natuurlijk dat 2 maanden gewoon absurd was om banaan te voeren
I can only please one person per day. Today is not your day. Tomorrow isn't looking too good either.
Jaaaaaaa , maar vroeger! Toen kregen baby's met 6 weken al een liga met sinaasappelsapquote:Op zaterdag 17 juni 2006 22:27 schreef lcicle het volgende:
Banaan inderdaad.. een (schoon)mama zou toch beter moeten weten! Die heeft zelf toch ook wel eens een baby opgevoed neem ik aan
En dat ging toch ook goed!
Pffffff, dat krijg je dan te horen zeg maar
Ik heb een blauw snoepje en ik heb een roze snoepje
En dan de goedbedoelde adviezen dat je je kind gewoon moet laten huilen omdat het goed is voor de longetjes
jaja, ik weet het, ik ben de vreselijke drogermama maar zelfs ik liet Kai niet zo lang huilen
Lekker laten kletsen, duidelijk zijn en doen wat voor jou het beste voelt.
jaja, ik weet het, ik ben de vreselijke drogermama maar zelfs ik liet Kai niet zo lang huilen
Lekker laten kletsen, duidelijk zijn en doen wat voor jou het beste voelt.
Oops! Did I just roll my eyes out loud?
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
Icicle, 'vroeger' was het zo gek helemaal niet om zo vroeg al banaan of iets dergelijks te geven.
Nu geniet ik ook heel erg dat opa en oma's zo van Jordy genieten en Jordy van hen Er is nu minder wat Jordy niet mag, ik ben er wat losser in geworden, we zijn duidelijk geweest in elkaars wensen en Jordy geeft zelf ook aan wat hij wil. Het wordt dus ook allemaal wel makkelijker
Nu geniet ik ook heel erg dat opa en oma's zo van Jordy genieten en Jordy van hen Er is nu minder wat Jordy niet mag, ik ben er wat losser in geworden, we zijn duidelijk geweest in elkaars wensen en Jordy geeft zelf ook aan wat hij wil. Het wordt dus ook allemaal wel makkelijker
Alsof ik mezelf hoor....quote:Op zaterdag 17 juni 2006 22:25 schreef lcicle het volgende:
Het leukste is nog dat het kindje van mijn schoonzusje 2 dagen jonger is dan Merlijn en er dus altijd vergeleken wordt. Hij mag de fiep wél.. Ik ben zoooooo'n slechte mams!
Geluk zit in een klein Wolkje
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
Thanks! Dát zijn de betere tips!quote:Op zaterdag 17 juni 2006 22:27 schreef E.T. het volgende:
Ik vind dat zo leuk om te zien hoe de opa en oma's genieten van hun kleinkind
Maar wat de rest ook zegt, Icicle.. zo lang je niks zegt denkt iedereen dat je 't wel goed vind. Wat ik trouwens na 1 zo'n 'geintje' doorhad: als je ergens binnenkomt, eerst je kind uitkleden en aan iemand geven (man, opa, oma..) en daarna pas je eigen jas uit en spullen goed regelen.
Vervelend is het wel. (en dan mag ik niet eens klagen..)
Ik zie ook zo'n verschil tussen mijn ouders en schoonouders, in omgang met Merlijn. Laatst heb ik er eens goed over nagedacht en alles geanalyseerd (ja, ik ben echt een denker..). Mijn ouders zien Merlijn echt als óns eigendom*, terwijl mijn schoonouders hem juist ook zien als hún eigendom*.
Het is natuurlijk ook hun vlees en bloed, maar voor óns voelt dat (nog) niet zo.
Het verschil zit 'm in hele kleine dingetjes. Mijn moeder wacht totdat ik Merlijn aan haar geef, mijn schoonmoeder is meer zo van: zal ik hem even pakken dan kun jij je gebak even eten.
*Een kind is natuurlijk geen 'eigendom' maar jullie snappen wel wat ik bedoel..
♥ ♥ Jij een beetje van mij, ik een beetje van jou. ♥ ♥
Wij zijn er ook wat losser in geworden maar dat is voornamelijk bij mijn ouders. Schoonmama ziet Kai wat minder vaak en heeft daardoor heel erg de neiging om zich aan hem op te dringen en heel erg in zijn ruimte te gaan zitten (klinkt vaag maar kan het niet anders beschrijven). Dan grijpen we dus wel in want Kai is niet zo'n knuffelkindje die continu op schoot wil zitten en vastgehouden wil worden.
Oops! Did I just roll my eyes out loud?
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
Icicle jij schrijft precies wat ik dacht van dat eigendom. Mijn ouders laten bv Djulian lekker zijn gang gaan en mijn schoonouders zijn konstant met hem bezig, laten hem geen minuut alleen spelen
En dan heb je ook nog de onbekenden.. die gewoon voor je staan in de rij bij de kassa en even het speeltje wat in de wandelwagen ligt oppakken en in het gezicht van je kind duwen omdat het huilt
♥ ♥ Jij een beetje van mij, ik een beetje van jou. ♥ ♥
Oh wacht, ik vergeet nog 1 ervaring! Morris was net 5 uur oud toen ik het ziekenhuis uitgereden werd met een rolstoel en de maxi-cosi op schoot. Bij de lift was er een wildvreemde vrouw die Morris echt bijna aanraakte en zei dat ze het zo'n schatje vond. Ik dacht alleen maar: AFBLIJVEN!!! AFBLIJVEN!!!
Ik heb een blauw snoepje en ik heb een roze snoepje
of onbekenden die even het handje beet willen pakken... of even aan een bloot voetje willen zitten... aarrgghhh... vraag het gewoon...
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
of in de wangen knijpen.... of tegen je over-de-grond-rollend-en-blerend-kind-in-de-supermarkt zeggen "Moet jij zou huilen dan?? Mag jij geen snoepje van je mama???" waarna ik dan een boze blik toegeworpen krijg...
Goedemiddag! Kan ik u ergens mee helpen?
Hahaha.... Snoop! dat Afblijven, afblijven!! Ik heb wel de eerste 2 dagen tegen al het bezoek verteld "Dat het volgens de veloskundige beter was dat ze niet door iedereen aangeraakt werd." (Heeft hij ook echt gezegd hoor! Maar nu zou ik er wel anders mee omgaan denk ik)
(Heeft hij ook echt gezegd hoor! Maar nu zou ik er wel anders mee omgaan denk ik)
Geluk zit in een klein Wolkje
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
Of erger nog de dame van de vleeswaar in de supermarkt die je kind aanraakt -ril- ok ze pakte alleen maar d'r handje vast maar toch blijf met je vieze taken van mijn kind af.
Begin maar gewoon, op hoop van zegen.
Begin maar gewoon,hier en nu.
Je kunt niet alles voorzien.
Begin er maar gewoon aan te werken.
Begin maar gewoon,hier en nu.
Je kunt niet alles voorzien.
Begin er maar gewoon aan te werken.
gelukkig geen drama's hier , in het begin wel even maar na een goed gesprek gata het redelijk goed en als mij/ons iets niet zint trek ik me mond wel open.
Hier sinds bijna een jaar terug naar me ouwe huisje geweest in enschede , al me oude huisgenoten gezien en vrienden ( die zie ik wel vaker ) was echt heerlijk
Hier sinds bijna een jaar terug naar me ouwe huisje geweest in enschede , al me oude huisgenoten gezien en vrienden ( die zie ik wel vaker ) was echt heerlijk
Engaging Infinite Improbability Drive..
Oeh, dat 'Mijnnnnnnn-kind-daar-moet-je-vanaf-blijven-gevoel' gaat dat nog wel over? Ik heb het tegenover mijn schoonmoeder nogal sterk (en ook bij mensen die ik eigenlijk niet zo heel erg mag ). Vorige week zat Tobias nét bij haar vriend op schoot toen hij begon te simmen, ze wilde hem meteen weer weggrissen bij hem, en wij maar brullen 'Laat hem nou even met rúst'. En dan pas na 3 keer ofzo luisteren he, zo vermoeiend.
Ik word er ook doodmoe van dat Tobias continue met zijn vader wordt vergeleken door haar en als ze even iets niet bij zijn vader herkent, herkent ze het wel in een neefje... Dat kind heeft ook míjn DNA gekregen hoor
). Vorige week zat Tobias nét bij haar vriend op schoot toen hij begon te simmen, ze wilde hem meteen weer weggrissen bij hem, en wij maar brullen 'Laat hem nou even met rúst'. En dan pas na 3 keer ofzo luisteren he, zo vermoeiend. Ik word er ook doodmoe van dat Tobias continue met zijn vader wordt vergeleken door haar en als ze even iets niet bij zijn vader herkent, herkent ze het wel in een neefje... Dat kind heeft ook míjn DNA gekregen hoor
Hij weet alleen van lekker slapen, en ver daarbuiten lopen schapen.
De zon schijnt op zijn donk're haren, zo blijf ik heel lang naar hem staren.
Wie ben jij in dit leven om je droom op te geven?
Ylana
De zon schijnt op zijn donk're haren, zo blijf ik heel lang naar hem staren.
Wie ben jij in dit leven om je droom op te geven?
Ylana
Nog even over de 'eigendom kwestie'..
Mijn schoonouders zijn meteen in het ziekenhuis al komen kijken naar hun kleinzoon en ook een berg foto's gemaakt. Toen wij thuis kwamen en even de mail checkten, was er al meteen een felicitatie van een familielid terwijl Merlijn verdorie nog geen dag oud was!
Bleek dat mijn schoonvader al foto's rond gestuurd had naar heel de familie
Leuk, als je veel moeite hebt gedaan om een geboortekaartje te ontwerpen mét daarop een eerste foto, die dan dus geen eerste foto meer is.
Nu komt het over alsof ik draken van schoonouders heb, maar dat is natuurlijk niet zo Ze zijn ontzettend trots, maar daardoor misschien soms iets té enthousiast.
Mijn schoonouders zijn meteen in het ziekenhuis al komen kijken naar hun kleinzoon en ook een berg foto's gemaakt. Toen wij thuis kwamen en even de mail checkten, was er al meteen een felicitatie van een familielid terwijl Merlijn verdorie nog geen dag oud was!
Bleek dat mijn schoonvader al foto's rond gestuurd had naar heel de familie
Leuk, als je veel moeite hebt gedaan om een geboortekaartje te ontwerpen mét daarop een eerste foto, die dan dus geen eerste foto meer is.
Nu komt het over alsof ik draken van schoonouders heb, maar dat is natuurlijk niet zo Ze zijn ontzettend trots, maar daardoor misschien soms iets té enthousiast.
♥ ♥ Jij een beetje van mij, ik een beetje van jou. ♥ ♥
Ik denk ook dat het pure trotsheid is hoor Icicle! Jammer dat hij geen overleg had gevoerd.
Het voelt goed hè?
A je to!
A je to!
Hier was ik ook GIFTIG toen ik merkte dat mijn schoonmoeder foto's had doorgespeeld aan haar ex zónder dat met mij te overleggen. Vervolgens had ze een of andere rotsmoes. Grrrr daar word ik nog steeds boos over.
Of toen ik met 32 weken volop met weeen naar het zh moest lopen jubelen; 'Oh, dan heb ik vanavond misschien mijn kleinzoon wel in mijn armen' Nou Echt niet, dat kind ligt dan in de couveuze als het nu komt en dan mag jij er Echt Niet aan zitten. En het feit dat het een knul was zouden we ook niet verklappen, weet je nog?
Ik word gewoon weer boos nu ik dit typ
Of toen ik met 32 weken volop met weeen naar het zh moest lopen jubelen; 'Oh, dan heb ik vanavond misschien mijn kleinzoon wel in mijn armen' Nou Echt niet, dat kind ligt dan in de couveuze als het nu komt en dan mag jij er Echt Niet aan zitten. En het feit dat het een knul was zouden we ook niet verklappen, weet je nog?
Ik word gewoon weer boos nu ik dit typ
Hij weet alleen van lekker slapen, en ver daarbuiten lopen schapen.
De zon schijnt op zijn donk're haren, zo blijf ik heel lang naar hem staren.
Wie ben jij in dit leven om je droom op te geven?
Ylana
De zon schijnt op zijn donk're haren, zo blijf ik heel lang naar hem staren.
Wie ben jij in dit leven om je droom op te geven?
Ylana
Wat een verhalen, erg leuk om te lezen. Maar ik kan me al die ergernissen zéker voorstellen!
Bij ons gaat het al tijden heeeeeeel goed en eigenlijk vanaf het begin. Een keer kwamen mijn schoonouders langs en Maria lag (3 weken oud denk ik) in de kinderwagen te slapen. Zei mijn schoonmoeder met jeukende handen al boven de kinderwagen: "we zullen haar maar lekker laten liggen zeker, he?"
Ja, hèhè.
Achteraf vond ik het vooral ook schattig hoe ze het formuleerde en hoe ze zich bedwong om niet te doen wat zij het liefst wilde.
Bij ons gaat het al tijden heeeeeeel goed en eigenlijk vanaf het begin. Een keer kwamen mijn schoonouders langs en Maria lag (3 weken oud denk ik) in de kinderwagen te slapen. Zei mijn schoonmoeder met jeukende handen al boven de kinderwagen: "we zullen haar maar lekker laten liggen zeker, he?"
Ja, hèhè.
Achteraf vond ik het vooral ook schattig hoe ze het formuleerde en hoe ze zich bedwong om niet te doen wat zij het liefst wilde.
Dat alle stoplichten groen zijn, de geluiden precies goed, de lucht blauwer dan anders, wind mee en het geluk achterop!
Ow zo herkenbaar allemaal
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Ik snap wel dat je weer boos wordt hoor, je bent toch niet blij dat een kind vijf weken te vroeg is Het zal best enthousiasme zijn geweest, maar ik zou ook héél boos zijn om zoiets...quote:Op zaterdag 17 juni 2006 23:32 schreef Saffier het volgende:
Of toen ik met 32 weken volop met weeen naar het zh moest lopen jubelen; 'Oh, dan heb ik vanavond misschien mijn kleinzoon wel in mijn armen' Nou Echt niet, dat kind ligt dan in de couveuze als het nu komt en dan mag jij er Echt Niet aan zitten. En het feit dat het een knul was zouden we ook niet verklappen, weet je nog?
Ik word gewoon weer boos nu ik dit typ
Het zal best enthousiasme zijn geweest, maar ik zou ook héél boos zijn om zoiets...
Ik vind het ook herkenbaar, maar ik weet dat ik ook soms doorgeslagen ben in mijn boosheid. En daarom vind ik die foto van Luuke ook zo geweldig. Gewoon een hele leuke manier om dingen weer eens in perspectief te zien. Het zijn toch ook grotendeels wel hormonen die opspelen, hoor.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Rare jongens die hormonen Die foto vind ik inderdaad wel een hele leuke oplossing!
Hé Bar, toch niet lekker weg dit weekend?
Hé Bar, toch niet lekker weg dit weekend?
Hij weet alleen van lekker slapen, en ver daarbuiten lopen schapen.
De zon schijnt op zijn donk're haren, zo blijf ik heel lang naar hem staren.
Wie ben jij in dit leven om je droom op te geven?
Ylana
De zon schijnt op zijn donk're haren, zo blijf ik heel lang naar hem staren.
Wie ben jij in dit leven om je droom op te geven?
Ylana
Jawel we waren weg alleen tegen 23.00 uur wilde ik ineens dolgraag terug naar huis
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Beetje kunnen slapen in je eigen bed?
Hij weet alleen van lekker slapen, en ver daarbuiten lopen schapen.
De zon schijnt op zijn donk're haren, zo blijf ik heel lang naar hem staren.
Wie ben jij in dit leven om je droom op te geven?
Ylana
De zon schijnt op zijn donk're haren, zo blijf ik heel lang naar hem staren.
Wie ben jij in dit leven om je droom op te geven?
Ylana
Slapen ging goed,opstaan ook nog wel alleen nu ik door de foto's aan het bladeren ben zitten mijn ogen vol met tranen.
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Ach lieverd! Heb je de foto's uit Plopsaland al kunnen bekijken?
Hij weet alleen van lekker slapen, en ver daarbuiten lopen schapen.
De zon schijnt op zijn donk're haren, zo blijf ik heel lang naar hem staren.
Wie ben jij in dit leven om je droom op te geven?
Ylana
De zon schijnt op zijn donk're haren, zo blijf ik heel lang naar hem staren.
Wie ben jij in dit leven om je droom op te geven?
Ylana
het bleek er maar 1tje meer te zijn, en dat is Thijs op de schommel die beetje bood kijkt, heb hem nog niet in het groot gezien.
Maar alle andere foto's die ik zo kon zien zijn ook leuke foto's
Maar alle andere foto's die ik zo kon zien zijn ook leuke foto's
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Sugar.. waar heb jij die ideale schoonouders gevonden?!
Hormonen ja.. Ik denk ook de hele tijd dat het daar aan ligt. Maar als ik dit zo lees duurt het nog heeeeel lang voordat dit gevoel weg gaat
Bar_en_Mar, ik wil je posts niet negeren, maar weet er niets op te zeggen. Daarom gewoon een klein -je.
Hormonen ja.. Ik denk ook de hele tijd dat het daar aan ligt. Maar als ik dit zo lees duurt het nog heeeeel lang voordat dit gevoel weg gaat
Bar_en_Mar, ik wil je posts niet negeren, maar weet er niets op te zeggen. Daarom gewoon een klein -je.
♥ ♥ Jij een beetje van mij, ik een beetje van jou. ♥ ♥
Haha, ik denk dat ik deze keer lekker weer ga doorslaan. Ik kom uit een nogal groot gezin (5 kinderen) waarvan iedereen tegelijk op bezoek kwam ivm de afstand, en dan ook allemaal Myrthe op schoot wilden toen ze 3 dagen was.. Waaronder een puberbroertje dat tot grote schrik van niet alleen mij de baby op zijn knieen liet balanceren. 's Avonds was ze dus echt helemaal overstuur, en daarna had ik dus extra moeite haar uit handen te geven. Dit kindje krijgt gewoon lekker de tijd om rustig aan ons te wennen, en wij aan hem/haar, en de rest moet dat maar respecteren.
Dat van die ruimte herken ik wel M@x, hier was ook iemand die haar niet genoeg zag als baby en dan elke gezichtsuitdrukking analyseerde 'o, volgens mij doet ze een plasje! heeft ze het koud!' etc en haar geen minuut rustig kon laten liggen op haar speelkleedje.
En wat ik ook niet geweldig vind zijn mensen die menen dat mijn dochter twee Luikse wafels met slagroom nodig heeft binnen een half uurtje. Kortom wel herkenbaar allemaal.
Dat van die ruimte herken ik wel M@x, hier was ook iemand die haar niet genoeg zag als baby en dan elke gezichtsuitdrukking analyseerde 'o, volgens mij doet ze een plasje! heeft ze het koud!' etc en haar geen minuut rustig kon laten liggen op haar speelkleedje.
En wat ik ook niet geweldig vind zijn mensen die menen dat mijn dochter twee Luikse wafels met slagroom nodig heeft binnen een half uurtje. Kortom wel herkenbaar allemaal.
quote:Op zaterdag 17 juni 2006 22:55 schreef Jelief het volgende:
Of erger nog de dame van de vleeswaar in de supermarkt die je kind aanraakt -ril- ok ze pakte alleen maar d'r handje vast maar toch blijf met je vieze taken van mijn kind af.
das in mijn ogen wel een beetje extreem, maar ja, ik ga rustig met mijn kinderen naar een grote speeltuin op een terrein voor geestelijk gehandicapten die graag met mijn kinderen willen spelen en er dus ook aan zitten.
Je zou er haast een boek over schrijven!
Mijn moeder zegt wel telkens (sinds Kim 4 maanden is) nu mag ze fruithapje. En sinaasappelsap met liga. En mijn ouders vonden een maand geleden al dat Kim in de wandelwagen kan. En telkens vragen of hij al is omgebouwd tot wandelwagen. Ach, het is goed bedoeld en ze zijn dolblij met Kim. Maar soms wel irritant telkens hetzelfde.
Met mij gaat het verder wel goed. Nu alleen mega verbrand op mijn gezicht, hals, nek en armen. En dan een lief grijpgraag babietje op schoot. Kan soms erg pijnlijk zijn. Maar dat gaat ooit wel weer over.
Met mij gaat het verder wel goed. Nu alleen mega verbrand op mijn gezicht, hals, nek en armen. En dan een lief grijpgraag babietje op schoot. Kan soms erg pijnlijk zijn. Maar dat gaat ooit wel weer over.
Het gaat hier wel oke. De pijn word weer erger, dus steeds meer medicijnen.quote:Op woensdag 21 juni 2006 17:34 schreef kozakken het volgende:
Anitra, hoe gaat het nu met jou?
Geestelijk heb ik het moeilijk na het overlijden van Thijs. Ik probeer te genieten van mijn kinderen, maar hoe kan ik in godsnaam genieten als ik weet dat Bar en Mar pijn en verdriet hebben?
[ Bericht 25% gewijzigd door Anitra op 21-06-2006 20:05:23 ]
he, je hebt het wel enorm voor je kiezen gekregen.
Mag je binnenkort al richting pijnpoli oid?
Het lijkt me heel dubbel om tegelijkertijd te kunnen en willen genieten van je eigen kinderen, maar tegelijkertijd zo dichtbij het verlies van Bar en Mar te zien. Maar ik denk dat je hart groot genoeg is om beide dingen naast elkaar te kunnen ervaren! (lege woorden, maar ik bedoel 't een beetje als troost)
Ik hoop dat de pijn gewoon weer een beetje dragelijk kan gaan worden. (op alle fronten)
gooit er nog een tegenaan
-ook voor mama bar en papa mar -
Mag je binnenkort al richting pijnpoli oid?
Het lijkt me heel dubbel om tegelijkertijd te kunnen en willen genieten van je eigen kinderen, maar tegelijkertijd zo dichtbij het verlies van Bar en Mar te zien. Maar ik denk dat je hart groot genoeg is om beide dingen naast elkaar te kunnen ervaren! (lege woorden, maar ik bedoel 't een beetje als troost)
Ik hoop dat de pijn gewoon weer een beetje dragelijk kan gaan worden. (op alle fronten)
gooit er nog een tegenaan
-ook voor mama bar en papa mar -
Daar zou ik dan weer veel minder problemen hebben.Maar zo'n mens dat de hele dag met d'r fikken tussen het vlees zit enzoquote:Op zondag 18 juni 2006 17:15 schreef moussy het volgende:
[..]
das in mijn ogen wel een beetje extreem, maar ja, ik ga rustig met mijn kinderen naar een grote speeltuin op een terrein voor geestelijk gehandicapten die graag met mijn kinderen willen spelen en er dus ook aan zitten.
Begin maar gewoon, op hoop van zegen.
Begin maar gewoon,hier en nu.
Je kunt niet alles voorzien.
Begin er maar gewoon aan te werken.
Begin maar gewoon,hier en nu.
Je kunt niet alles voorzien.
Begin er maar gewoon aan te werken.
Nou ik neem toch aan dat ze als ze echt aan het vlees zit ze wel handschoenen aan heeft en dus op momenten dat ze die niet aan heeft ze wel schone handen heeft (waarschijnlijk nog schoner dan de 'gemiddelde mens' die weet-ik-veel-waar aanzit zonder handen te wassen). Geestelijk gehandicapten zijn ook niet vies of besmettelijk hoor (nou hooguit vies in de zin van wat minder goede persoonlijke hygiene).
* Noli. heeft in een slagerij gewerkt.. (zonder vleeswaren trouwens)
Wij hadden nóóit handschoenen aan.
Waarom niet?
Omdat je ook met messen e.d. werkt en er kan ten alle tijde stukjes latex (of waar die dingen ook van zijn) tussen het vlees komen.
Je wilt niet weten wat voor ge-auwehoer je over je heen krijgt als dát gebeurt..
Wij moesten elke keer als we wat anders gingen doen (ook binnen de slagerij, van gehakt draaien naar afwassen, van afwassen naar klanten helpen bijv. altijd tussendoor handen wassen en ontsmetten ) onze handen wassen en ontsmetten met speciale gel.
* Noli. heeft nooit zulke schone handen gehad als toen ik daar werkte.
Wij hadden nóóit handschoenen aan.
Waarom niet?
Omdat je ook met messen e.d. werkt en er kan ten alle tijde stukjes latex (of waar die dingen ook van zijn) tussen het vlees komen.
Je wilt niet weten wat voor ge-auwehoer je over je heen krijgt als dát gebeurt..
Wij moesten elke keer als we wat anders gingen doen (ook binnen de slagerij, van gehakt draaien naar afwassen, van afwassen naar klanten helpen bijv. altijd tussendoor handen wassen en ontsmetten ) onze handen wassen en ontsmetten met speciale gel.
* Noli. heeft nooit zulke schone handen gehad als toen ik daar werkte.
quote:Op donderdag 22 juni 2006 14:23 schreef bixister het volgende:
een slagerij zonder vleeswaren?
Die werden voorverpakt aan geleverd.
Bij ons werd verder al het vlees 'ambachtelijk' klaar gemaakt. Hadden dus een slager ter plaatse die zelf de karbonades sneed enzo, draaiden zelf worst en ook het gehakt.
In tegenstelling tot de meeste winkels nu, waar vlees vaak compleet gesneden en gehakt al voorverpakt geleverd word. Maar waar vleeswaren weer ter plekke gesneden en verpakt worden.
anitra, wat ik steeds hier vergeet te zeggen: ik vind 't heel erg voor je dat je weer/nog zo'n pijn hebt en het er naar uit ziet dat je die nog lang met je mee moet zeulen. en het overlijden van thijs hakt er bij jullie ook erg diep in begrijp ik, logisch. heel veel sterkte gewenst.
ik merk zelf dat zulke nare berichten (ook bijv. van de ziekte van m'n schoonzusje) een dubbel effect op mij hebben. enerzijds relativeren ze alles, gooien ze een waas over alles waardoor de eerst zogenaamd belangrijke dingen echt futiel worden. anderzijds voel ik door deze berichten ook wel een soort van extra bewustzijn van/gevoeligheid voor alle voorheen vanzelfsprekende dingen. juist omdat je ineens weer zo goed weet dat alles zomaar ineens afgelopen kan zijn, worden kleine dingen weer heel bijzonder.
ik merk zelf dat zulke nare berichten (ook bijv. van de ziekte van m'n schoonzusje) een dubbel effect op mij hebben. enerzijds relativeren ze alles, gooien ze een waas over alles waardoor de eerst zogenaamd belangrijke dingen echt futiel worden. anderzijds voel ik door deze berichten ook wel een soort van extra bewustzijn van/gevoeligheid voor alle voorheen vanzelfsprekende dingen. juist omdat je ineens weer zo goed weet dat alles zomaar ineens afgelopen kan zijn, worden kleine dingen weer heel bijzonder.
Het is ook helemaal niet onderbouwd hoor dat gevoel,meer een soort oermoederiets dat ik niet wil dat vreemden zo maar aan mijn kind zitten.
Begin maar gewoon, op hoop van zegen.
Begin maar gewoon,hier en nu.
Je kunt niet alles voorzien.
Begin er maar gewoon aan te werken.
Begin maar gewoon,hier en nu.
Je kunt niet alles voorzien.
Begin er maar gewoon aan te werken.
Kozakken
ik moet eerst die MRI krijgen en moet er een nieuwe afspraak voor maken en daarna een week of 2 later terug naar de chirurg en dan pas overleg tussen pijnpoli en neurochirurg, het kan dus nog een behoorlijke tijd duren.
Bix het is allemaal zo dubbel, je bent verdrietig om wat er gebeurt en tegelijk wil je van elke minuut genieten. Ik vind het best moeilijk om daar een balans in te vinden.
ik moet eerst die MRI krijgen en moet er een nieuwe afspraak voor maken en daarna een week of 2 later terug naar de chirurg en dan pas overleg tussen pijnpoli en neurochirurg, het kan dus nog een behoorlijke tijd duren.
Bix het is allemaal zo dubbel, je bent verdrietig om wat er gebeurt en tegelijk wil je van elke minuut genieten. Ik vind het best moeilijk om daar een balans in te vinden.
Deze mama heeft haar dag niet. Finn wil alleen maar huilen of gevoed worden en ik voel me inmiddels heel erg op en leeg.
Tamea klinkt idd als regeldag en die zijn heel rot. Zelf ook veel liggen en Finn in de buurt, het jezelf zo makkelijk mogelijk maken
Hier iemand die last heeft van de darmen aldoor moet rennen naar het toilet, en sinds een aantal minuten er ook nog eens buikpijn bij.
Voor de rest gaat het wel redelijk.
Tamea en Finn
Voor de rest gaat het wel redelijk.
Tamea en Finn
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Ja dat heerst schijnbaar sterkte ermeequote:Op maandag 26 juni 2006 17:36 schreef Bar_en_Mar het volgende:
Hier iemand die last heeft van de darmen aldoor moet rennen naar het toilet, en sinds een aantal minuten er ook nog eens buikpijn bij.
Voor de rest gaat het wel redelijk.
Tamea en Finn
ik doe met je mee.. best vervelend hoorquote:Op maandag 26 juni 2006 17:36 schreef Bar_en_Mar het volgende:
Hier iemand die last heeft van de darmen aldoor moet rennen naar het toilet, en sinds een aantal minuten er ook nog eens buikpijn bij.
Voor de rest gaat het wel redelijk.
Tamea en Finn
Engaging Infinite Improbability Drive..
Zo deze moeder komt zich hier ook maar eens melden. Ik zal zo even lezen hoe het met iedereen is, maar er waren wat vragen over mijn herstel na de bevalling.
Nou, het gaat prima hoor.
Het is nu 10 dagen geleden en ik heb net de was op staan hangen en heb zin om Cas een stukje te gaan wandelen. Dat laatste zal niet veel verder zijn dan de brievenbus, maar ik heb het gevoel dat het hartstikke goed gaat.
Ik heb dus een knip gehad en 5 hechtingen. Daar heb ik wel goed last van gehad. Lopen als een oude vrouw en het liefst alleen maar willen liggen. Vooral niet zitten. Maar iedere dag ga je een stapje vooruit en na 5/6 dagen was het ergste leed geleden. Toen wilde ik ook gelijk weer in de kleren. Die dag kwam ik mezelf ook wel weer tegen hoor. Als je uit je pyama bent denk je gelijk de hele wereld aan te kunnen. Ik was tegen 11.00 helemaal kapot. Lang leve de kraamhulp.
Door mijn bevalling uitgebreid op papier te zetten heb ik mijn emoties een goede plek kunnen geven. 2 dagen na thuiskomst heb ik als een bezetene een hele avond zitten tikken en dat maakte wel het een en ander los. Maar dat moest. Als ik het nu teruglees kan ik alleen maar glimlachen. Het staat er precies zo als ik het voelde. Dat wil ik nooit meer vergeten. Verder heb ik de nodige tranen gelaten toen de uitslag binnenkwam van Cas zijn dimpeltje. Alle spanning moest eruit. En ik ben dus nu alles ook echt kwijt. Voel me emotioneel een stuk stabieler dan voor de bevalling haha! Ik zit nu eindelijk echt op die roze wolk. (maar goed, dag 10 is meestal een regeldag, dus ms kletter ik er vandaag nog vanaf)
Als ik naar mezelf kijk kan ik zelfs ook al een beetje blij worden. Ik draag nog wel de kleding van de zwangerschap (nogmaals lang leve de Sting ), maar het staat compleet anders. Paar dagen terug was ik 9 kilo kwijt van de 18. Maar mijn figuur herstelt zich. De buik is ook lang niet zo flubberig als bij Léon. Ik zie weer een taille, mijn bovenarmen zijn niet meer die van een bouwvakker en ik kan weer schoenen aan. Al 2 maanden niet meer aangehad namelijk vanwege het vocht. Mijn gezicht is ook niet meer zo pafferig en mijn benen zijn ook geen stalpoten meer. En de wallen rond mijn ogen trekken ook een beetje weg. De vermoeidheid is niet zo killing meer.
Kortom, het gaat goed met me tot zover. Het herstel van deze bevalling gaat veel voorspoediger als met Léon. Ik wil nog wel slapen 's middags, maar ik ben niet zo gesloopt als de weken na de keizersnee. Het enige minpuntje is toch nog mijn rug. Door het kromme lopen en het niet meer doen van mijn oefeningen is dit nog pijnlijk. Zo gauw ik dat allemaal weer oppak zal dat ook wel weer beter gaan.
Pfff... ik kan het gewoon niet hè, kort zeggen dat het goed met me gaat. E.T. zou zeggen: Alles oké. Bij mij komt er gelijk zo'n lulverhaal.
Nou, het gaat prima hoor.
Het is nu 10 dagen geleden en ik heb net de was op staan hangen en heb zin om Cas een stukje te gaan wandelen. Dat laatste zal niet veel verder zijn dan de brievenbus, maar ik heb het gevoel dat het hartstikke goed gaat.
Ik heb dus een knip gehad en 5 hechtingen. Daar heb ik wel goed last van gehad. Lopen als een oude vrouw en het liefst alleen maar willen liggen. Vooral niet zitten. Maar iedere dag ga je een stapje vooruit en na 5/6 dagen was het ergste leed geleden. Toen wilde ik ook gelijk weer in de kleren. Die dag kwam ik mezelf ook wel weer tegen hoor. Als je uit je pyama bent denk je gelijk de hele wereld aan te kunnen. Ik was tegen 11.00 helemaal kapot. Lang leve de kraamhulp.
Door mijn bevalling uitgebreid op papier te zetten heb ik mijn emoties een goede plek kunnen geven. 2 dagen na thuiskomst heb ik als een bezetene een hele avond zitten tikken en dat maakte wel het een en ander los. Maar dat moest. Als ik het nu teruglees kan ik alleen maar glimlachen. Het staat er precies zo als ik het voelde. Dat wil ik nooit meer vergeten. Verder heb ik de nodige tranen gelaten toen de uitslag binnenkwam van Cas zijn dimpeltje. Alle spanning moest eruit. En ik ben dus nu alles ook echt kwijt. Voel me emotioneel een stuk stabieler dan voor de bevalling haha! Ik zit nu eindelijk echt op die roze wolk. (maar goed, dag 10 is meestal een regeldag, dus ms kletter ik er vandaag nog vanaf)
Als ik naar mezelf kijk kan ik zelfs ook al een beetje blij worden. Ik draag nog wel de kleding van de zwangerschap (nogmaals lang leve de Sting ), maar het staat compleet anders. Paar dagen terug was ik 9 kilo kwijt van de 18. Maar mijn figuur herstelt zich. De buik is ook lang niet zo flubberig als bij Léon. Ik zie weer een taille, mijn bovenarmen zijn niet meer die van een bouwvakker en ik kan weer schoenen aan. Al 2 maanden niet meer aangehad namelijk vanwege het vocht. Mijn gezicht is ook niet meer zo pafferig en mijn benen zijn ook geen stalpoten meer. En de wallen rond mijn ogen trekken ook een beetje weg. De vermoeidheid is niet zo killing meer.
), maar het staat compleet anders. Paar dagen terug was ik 9 kilo kwijt van de 18. Maar mijn figuur herstelt zich. De buik is ook lang niet zo flubberig als bij Léon. Ik zie weer een taille, mijn bovenarmen zijn niet meer die van een bouwvakker en ik kan weer schoenen aan. Kortom, het gaat goed met me tot zover. Het herstel van deze bevalling gaat veel voorspoediger als met Léon. Ik wil nog wel slapen 's middags, maar ik ben niet zo gesloopt als de weken na de keizersnee. Het enige minpuntje is toch nog mijn rug. Door het kromme lopen en het niet meer doen van mijn oefeningen is dit nog pijnlijk. Zo gauw ik dat allemaal weer oppak zal dat ook wel weer beter gaan.
Pfff... ik kan het gewoon niet hè, kort zeggen dat het goed met me gaat. E.T. zou zeggen: Alles oké. Bij mij komt er gelijk zo'n lulverhaal.
Als je niet lacht, ben je dood.
Nou, doe jij maar lekker je hele lulverhaal Echt fijn om te lezen
Ik ben jaloers dat je dit allemaal alweer achter de rug hebt
Ik ben jaloers dat je dit allemaal alweer achter de rug hebt
stormy waters...
sailin'
sailin'
10 dagen alweer Je klinkt echt heel erg goed enzo. Fijn voor je!
Ik heb een blauw snoepje en ik heb een roze snoepje
Dutchie wat een heerlijk lulverhaal
Wat klinkt het mooi, wat klink je gelukkig
En je rug? Dat komt helemaal goed als ik het zo lees
positieve energie is het halve werk
Wat klinkt het mooi, wat klink je gelukkig
En je rug? Dat komt helemaal goed als ik het zo lees
positieve energie is het halve werk
Mooie lulverhalen zijn alleen maar leuk om te lezen Dutchie
Geen idee waar ik deze vraag kwijtmoet trouwens, maar kan het dat je drie weken na de bevalling alweer ongesteld wordt? Ik vloeide nl. niet meer en nu heb ik ineens weer wel bloedverlies, maar het ziet er anders uit dan toen ik stopte met vloeien (nu helderrood, toen slijmerig en kleur van oud bloed), dus ik vraag me nu af wat het is.
Geen idee waar ik deze vraag kwijtmoet trouwens, maar kan het dat je drie weken na de bevalling alweer ongesteld wordt? Ik vloeide nl. niet meer en nu heb ik ineens weer wel bloedverlies, maar het ziet er anders uit dan toen ik stopte met vloeien (nu helderrood, toen slijmerig en kleur van oud bloed), dus ik vraag me nu af wat het is.
tamea, vaak ben je een paa weken aan het vloeien en dan stopt het even en dan begint het weer. daar hebben veel vrouwen last van hoor en is meestal nog geen ongesteldheid.
stormy waters...
sailin'
sailin'
Dutchie je klinkt goed
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Dutch, fijn dat je je alweer zo fris voelt. Lekker beetje dobberen op je rose wolk! En miep vrolijk verder, het is ook nogal wat, zo'n bevalling!
Geluk zit in een klein Wolkje
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
Erg fijn dat je herstel zo goed gaat!
Na Myrthe's bevalling droeg ik de eerste weken ook nog positiekleding/elastische kleding maar daarna gewone broeken in een maatje groter, dan valt je buik ook veel minder op en dat is dan wel prettig. (Dat heb ik nu overigens omgekeerd, in dat Sting-rokje zie je wel dat ik zwanger ben maar in de maat-groter-kleding lijk ik gewoon wat steviger geworden en reageren mensen dus erg verbaasd als ik 't vertel.)
Na Myrthe's bevalling droeg ik de eerste weken ook nog positiekleding/elastische kleding maar daarna gewone broeken in een maatje groter, dan valt je buik ook veel minder op en dat is dan wel prettig. (Dat heb ik nu overigens omgekeerd, in dat Sting-rokje zie je wel dat ik zwanger ben maar in de maat-groter-kleding lijk ik gewoon wat steviger geworden en reageren mensen dus erg verbaasd als ik 't vertel.)
Dutchie wat goed dat je je zo lekker voelt
Hoe gaat het nu met Léon erbij? Is het moeilijk met de voedingen? Sneller in een bepaald ritme met de 2e? Lata je Léon veel helpen als je met de baby bezig bent? Of vindt ie het allemaal wel prima en vermaakt ie zichzelf? Ben gewoon ff benieuwd
Hoe gaat het nu met Léon erbij? Is het moeilijk met de voedingen? Sneller in een bepaald ritme met de 2e? Lata je Léon veel helpen als je met de baby bezig bent? Of vindt ie het allemaal wel prima en vermaakt ie zichzelf? Ben gewoon ff benieuwd
dutchie lekker dat het zo goed gaat
bah even mutsen hoor..
Kassamiep: mag ze een koekje? kind koekje in de hand geeft..
Ik: nee
Kassamiepje: kan toch geen kwaad? intussen nog steeds koekje voorhoudt
ik al koekje wegnemend: ze heeft kea dus ze mag nog niets
kassamiep: oh vervelend.. blablablabla maar zo;n koekje kan toch geen kwaad?
ik: jawel mag ik nu afrekenen en gaan?
Er was in de winkel helemaal bijna niets te krijgen wat arwen wel mag hebben aan bijvoeding, Misschien heel stom maar ik vind het best moeilijk.
Ze is zo makkelijk als maar kan en eigenlijk is dat het enige "probleem" maar toch doet het me verdriet.
bah even mutsen hoor..
Kassamiep: mag ze een koekje? kind koekje in de hand geeft..
Ik: nee
Kassamiepje: kan toch geen kwaad? intussen nog steeds koekje voorhoudt
ik al koekje wegnemend: ze heeft kea dus ze mag nog niets
kassamiep: oh vervelend.. blablablabla maar zo;n koekje kan toch geen kwaad?
ik: jawel mag ik nu afrekenen en gaan?
Er was in de winkel helemaal bijna niets te krijgen wat arwen wel mag hebben aan bijvoeding, Misschien heel stom maar ik vind het best moeilijk.
Ze is zo makkelijk als maar kan en eigenlijk is dat het enige "probleem" maar toch doet het me verdriet.
Engaging Infinite Improbability Drive..
Tuurlijk doet je dat verdriet, alleen jij weet wat het is om bepaalde ingen niet te mogen eten en zij wet niet beterzei Bar toen tegen mij en dat heeft mi toen met beide pootjes op de grond gezet. Voor haar is het straks normaal dat ze dingen niet mag en wat je nit kent dat ms je ook niet.
Evenstar
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Kan me voorstellen dat het rot is, ik weet het van mijn nichtje. Die heeft een button met "Geef mij niets, ik ben allergisch" erop voor op (kinder)feestjes en tuinfeesten e.d.
Voor haarzelf is het niet echt een probleem, ze weet idd niet beter. Maar het is niet altijd nooit leuk om snoepjes of koekjes af te moeten pakken van je kindje.
Voor haarzelf is het niet echt een probleem, ze weet idd niet beter. Maar het is niet altijd nooit leuk om snoepjes of koekjes af te moeten pakken van je kindje.
-If I know I'm going crazy, I must not be insane-!
Evenstar, dat is toch ook rot, je kan er niets aan veranderen en je zou willen dat je meiske geen allergieeen had. Kan me dat voorstellen hoor! En van die kassamiepen moet je je niets aantrekken. Vind het trouwens sowieso belachelijk dat ze een baby koekjes willen gaan voeren, zou ik bij Sara ook niet willen hebben.
Zet um op meis, wat Anitra zegt, Arwen weet straks niet beter en dan mist ze het echt niet!
(ervaringsverhaal, mijn jongste broertje maar geen kleurstoffen/geurstoffen en zoetstoffen, dus heel veel snoep niet, heeft ook zo'n button, en hij mist er echt niets aan hoor!)
Zet um op meis, wat Anitra zegt, Arwen weet straks niet beter en dan mist ze het echt niet!
(ervaringsverhaal, mijn jongste broertje maar geen kleurstoffen/geurstoffen en zoetstoffen, dus heel veel snoep niet, heeft ook zo'n button, en hij mist er echt niets aan hoor!)
Fuente en Igraine waar halen ze die buttons? Want ik heb op verjaardagen door dat er altijd wel iets verkeerds naar binnen gaat, soms door een volwassenen, maar voor al door kinderen en als hij dan een button heeft met een plaatje en tekst lijkt me dat een stuk beter te begrijpen voor iedereen.
Anitra, ik heb een t-shirt laten maken ooit, met de tekst:
Wilt u mij wat te eten geven, vraag eerst mijn moeder even.
Wilt u mij wat te eten geven, vraag eerst mijn moeder even.
'Juist door het verschil kan je onderscheid maken. Iedereen is anders, wat ons gelijk maakt is dat we mensen zijn met respect naar elkaar, toch . . .�
ik heb geen flauw idee, ik zal mijn moeder even mailen.quote:Op vrijdag 30 juni 2006 10:57 schreef Anitra het volgende:
Fuente en Igraine waar halen ze die buttons? Want ik heb op verjaardagen door dat er altijd wel iets verkeerds naar binnen gaat, soms door een volwassenen, maar voor al door kinderen en als hij dan een button heeft met een plaatje en tekst lijkt me dat een stuk beter te begrijpen voor iedereen.
Dat shirt is ook een goeie idd. Buttons ga ik eens naar opzoek, want een armbandje of tag kijken mensen alleen in nood naar.
Anitra, hier heeft mijn schoonzus ze vandaan volgens mij, het zijn iig deze die ze heeft. Het kan ook dat ze ze bij de allergoloog in het ziekenhuis heeft gekregen dat weet ik niet 100% zeker.
-If I know I'm going crazy, I must not be insane-!
We zijn nog niet echt met zijn drietjes geweest, dus ik kan nog niet goed zeggen hoe dat gaat. Léon is wel helemaal stapel op zijn broertje. Ik let er wel op dat ik ze niet alleen laat. Als ik op de badkamer ben bijv. dan ligt Cas op zijn kamer met de deur dicht. Die krijgt Léon niet open. Léon is nogal onbenullig namelijk.quote:Op donderdag 29 juni 2006 13:31 schreef Stiekemurd het volgende:
Dutchie wat goed dat je je zo lekker voelt
Hoe gaat het nu met Léon erbij? Is het moeilijk met de voedingen? Sneller in een bepaald ritme met de 2e? Lata je Léon veel helpen als je met de baby bezig bent? Of vindt ie het allemaal wel prima en vermaakt ie zichzelf? Ben gewoon ff benieuwd
Het leuke is dat ik Léon helemaal niet zoveel hoef te betrekken bij Cas, dat doet hij zelf al. Klimt op zijn speelgoedkist als hij wil kijken als Cas verschoond wordt en kruipt bij je op de bank als ik aan het voeden ben. Neemt niet weg dat je hem dondersgoed in de gaten moet houden, puur vanwege die onbenulligheid. Te hard leunen tegen Cas bijv. of aan zijn handje trekken.
Ik probeer hem ook niet teveel bij Cas te betrekken, hij moet het puur uit zichzelf willen. En dat gaat tot vooralsnog goed.
Als je niet lacht, ben je dood.
fijn dat het zo goed gaat dutchie!
bar, nog even een voor jou. en ben je nu zelf ziek aan 't worden? op zich logisch natuurlijk dat je weerstand flink te lijden heeft in deze heftige tijd. beterschap, hopelijk gaat 't snel weer beter.
bar, nog even een voor jou. en ben je nu zelf ziek aan 't worden? op zich logisch natuurlijk dat je weerstand flink te lijden heeft in deze heftige tijd. beterschap, hopelijk gaat 't snel weer beter.
Ik denk dat het de "gevolgen"zijn van slapeloosheid. waarom ik me afentoe zo beroerd voel.
Het ging 2 nachten goed, maar nu is het weer helemaal verkeerd.
Vannacht was het weer half 4
Het ging 2 nachten goed, maar nu is het weer helemaal verkeerd.
Vannacht was het weer half 4
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Igraine thanks! ik ga ze bestellen van de week.
Bar had dan ff gesmst ik lag boven in bed te denken zou ik de laptop halen of niet en me dus aardig vervelen
Bar had dan ff gesmst ik lag boven in bed te denken zou ik de laptop halen of niet en me dus aardig vervelen
Anitra Marco lag ook wakker dus we hebben zitten praten en stilzwijgend zitten denken over Thijs
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Nou de vakantie was maar heel kort hier, ons weekend weg kan niet doorgaan. Een vriend van mijn heeft hem hard nodig en ik begrijp het wel, hele goed zelfs maar ik ben toch een beetje teleurgesteld. Dit is m'n derde vakantie die niet door kan gaan. Een hele week met niks en alleen Jolie thuis kan ik helemaal niet dus ik ga morgen gewoon weer werken. Aan de ene kant weet ik dat dit de enige juiste keuze is nu, met gemiddeld drie uur slaap per nacht zie ik echt niks in zes hele dagen alleen maar met Jolie. Aan de andere kant vind ik het zo oneerlijk voor haar. Moet ze weer vroeg uit d'r bedje, andere soort aandacht van mij. Niet wat ze eigenlijk zou verdienen.
Steeds vaker bekruipt me het gevoel dat dit niet de manier is om haar op te voeden maar ik zou gewoon niet weten hoe anders. Ik heb gewoon te weinig inspiratie en moed om er veel aan te doen, de rust niet om dingen echt te veranderen. Maar ondertussen blijft het wel door m'n hoofd gaan. Ik vind het echt moeilijk soms om een balans te vinden tussen haar en mij, mijn werk, mijn studie(s) mijn eigen rol als dochter. het voelt zo oneerlijk om haar op te voeden en te zorgen dat ze zich goed kan ontwikkelen en nog zoveel aan mezelf moet werken. Iemand zei tegen me; dat had je nooit gedaan als zij er niet was geweest, zij kan dit echt wel aan. Daar hou ik me dan maar aan vast. En probeer rust te vinden. Tegelijkertijd blijven allerlei andere dingen over leven en dood, karaktereigschappen en families maar door mijn hoofd spoken. Ik heb echt rust nodig maar hoe vind ik die in combinatie met mijn lieve drukke peutertje. En hoe laat ik mijn een goede plaats in ons leven innemen. Wat is reeel en wat niet. We willen over een jaar of twee gaan samenwonen maar hoe gaat het tot die tijd, wat is zijn rol in de opvoeding, wat wordt zijn verantwoordelijkheid? Gaat dat van zelf lopen, moeten er afspraken komen..................ai ai ai.........gaat dit nog goed komen?
Steeds vaker bekruipt me het gevoel dat dit niet de manier is om haar op te voeden maar ik zou gewoon niet weten hoe anders. Ik heb gewoon te weinig inspiratie en moed om er veel aan te doen, de rust niet om dingen echt te veranderen. Maar ondertussen blijft het wel door m'n hoofd gaan. Ik vind het echt moeilijk soms om een balans te vinden tussen haar en mij, mijn werk, mijn studie(s) mijn eigen rol als dochter. het voelt zo oneerlijk om haar op te voeden en te zorgen dat ze zich goed kan ontwikkelen en nog zoveel aan mezelf moet werken. Iemand zei tegen me; dat had je nooit gedaan als zij er niet was geweest, zij kan dit echt wel aan. Daar hou ik me dan maar aan vast. En probeer rust te vinden. Tegelijkertijd blijven allerlei andere dingen over leven en dood, karaktereigschappen en families maar door mijn hoofd spoken. Ik heb echt rust nodig maar hoe vind ik die in combinatie met mijn lieve drukke peutertje. En hoe laat ik mijn een goede plaats in ons leven innemen. Wat is reeel en wat niet. We willen over een jaar of twee gaan samenwonen maar hoe gaat het tot die tijd, wat is zijn rol in de opvoeding, wat wordt zijn verantwoordelijkheid? Gaat dat van zelf lopen, moeten er afspraken komen..................ai ai ai.........gaat dit nog goed komen?
Luchtbel ik weet niet goed wat te zeggen, alleen dat ik enorm respect voor jullie heb, hoe jullie het samen doen petje af
Ik geef je nu maar een virturele knuffel en een virturele
In mijn ogen ben je een kanjer.
Ik geef je nu maar een virturele knuffel en een virturele
In mijn ogen ben je een kanjer.
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
In the end all things go well en kijk naar jolie ze is toch een hartstiukke wijze lieve mooie meid.
En dat heeft ze echt heus aan jou te danken!!
En dat heeft ze echt heus aan jou te danken!!
Engaging Infinite Improbability Drive..
Oh, Luchtbel, dit gaat vast wel goedkomen, daar ben ik wel van overtuigd. Maar dat is een gevoel en dat kan ik niet beredeneren. Een gevoel op basis van de manier waarop je post, op basis van de foto's van Jolie.
Een heleboel dingen zijn niet te plannen en zowel jij als Jolie moeten het ook voor een deel nemen zoals het komt. Het zou natuurlijk wel heel mooi zijn als er een goede oplossing zou komen voor je weinige slapen zodat je vanzelf meer rust zou krijgen. Als ik een tip voor je had zou ik hem meteen geven, maar helaas dat heb ik niet. Het vinden van rust en het vinden van een balans tussen werk en kinderen vind ik zelf ook nog steeds heel erg moeilijk en volgens mij wordt dat ook nooit makkelijker.
Maar ik ben er wel van overtuigd dat je ook aan jezelf moet en mag werken. Niks zo erg als een ouder die later zijn/haar kind verwijt dat het de eigen ontwikkeling in de weg heeft gestaan.
Een heleboel dingen zijn niet te plannen en zowel jij als Jolie moeten het ook voor een deel nemen zoals het komt. Het zou natuurlijk wel heel mooi zijn als er een goede oplossing zou komen voor je weinige slapen zodat je vanzelf meer rust zou krijgen. Als ik een tip voor je had zou ik hem meteen geven, maar helaas dat heb ik niet. Het vinden van rust en het vinden van een balans tussen werk en kinderen vind ik zelf ook nog steeds heel erg moeilijk en volgens mij wordt dat ook nooit makkelijker.
Maar ik ben er wel van overtuigd dat je ook aan jezelf moet en mag werken. Niks zo erg als een ouder die later zijn/haar kind verwijt dat het de eigen ontwikkeling in de weg heeft gestaan.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Pffff Livelink weet je wel hoe blij ik altijd ben met jouw open reacties. Dat vind ik echt niet per se nu maar gewoon algemeen. Dat je eerlijk bent over dingen die je wel of niet doet met je kinderen enzo. Echt.
Maar dat is dus precies één van de dingen waar ik zo bang voor ben, dat ze later net zo over mij denkt als dat over mijn moeder doe of dat ik haar op een andere manier in de weg heb gestaan. Aan de andere kant is het daarom juist goed om er nu aan te werken. Nu ze er relatief gezien nog weinig van merkt. Het is ook een reden waarom we nu nog niet gaan samenwonen. We willen graag in de stad wonen waar hij nu woont maar ik wil haar die fijne oppas nu niet afnemen. Omdat ze daar nu toch zoveel tijd doorbrengt. Het krijgen van kinderen ooit nog speelt ook wel mee, ik wil denk ik echt geen kinderen meer. Hij wel, hij heeft ook geen eigen kind natuurlijk. Wil ik er over acht jaar uberhaupt over denken en maken we dan nu de keuze dat Jolie tot die tijd alleen is en dan misschien wel (hele) grote zus wordt? Ik kan niet in de toekomst kijken natuurlijk maar sommige dingen kun je wel proberen op je eigen manier te doen. Ik weet alleen soms gewoon echt niet wat die manier is.
Maar dat is dus precies één van de dingen waar ik zo bang voor ben, dat ze later net zo over mij denkt als dat over mijn moeder doe of dat ik haar op een andere manier in de weg heb gestaan. Aan de andere kant is het daarom juist goed om er nu aan te werken. Nu ze er relatief gezien nog weinig van merkt. Het is ook een reden waarom we nu nog niet gaan samenwonen. We willen graag in de stad wonen waar hij nu woont maar ik wil haar die fijne oppas nu niet afnemen. Omdat ze daar nu toch zoveel tijd doorbrengt. Het krijgen van kinderen ooit nog speelt ook wel mee, ik wil denk ik echt geen kinderen meer. Hij wel, hij heeft ook geen eigen kind natuurlijk. Wil ik er over acht jaar uberhaupt over denken en maken we dan nu de keuze dat Jolie tot die tijd alleen is en dan misschien wel (hele) grote zus wordt? Ik kan niet in de toekomst kijken natuurlijk maar sommige dingen kun je wel proberen op je eigen manier te doen. Ik weet alleen soms gewoon echt niet wat die manier is.
Zou je een weekend weg gaan of een week, omdat je nu gaat werken?
Dat niet kunnen slapen lijkt me zo slopend. Echt, ik vind het nog steeds moeilijk dat ik nooit meer kan uitslapen. En ik slaap gewoon elke nacht. Daar kan ik echt sjaggie van zijn vaak. Ik zou in elkaar zakken van elke nacht maar 3 uurtjes slaap.
Maar lukt het dan wel om te werken.
Ik bedoel, dat je toch ook gewoon er voor Jolie een dag kan zijn zonder dat je wat moet. Ik leg dit vast weer heel dom uit en ik bedoel het ook absoluut niet aanvalend. Maar nu lijkt het alsof je gaat werken omdat, als je thuis bent met Jolie saampjes, je je schuldig voelt omdat jullie niet "iets leuks" gaan doen met zijn 3en wat misschien eerst de bedoeling was.
En slaapt Jolie smiddags nog? En lukt het jou wel om smiddags te slapen? Dan kunnen jullie smiddags samen een tukkie doen ofzo.
Als je je nu gaat verstoppen in je werk kom je ook niet aan je rust lijkt me.
Verder (maar dat is veel makkelijker gezegd natuurlijk) moet je proberen om niet zo ver door te denken over wat Jolie over je zal denken later.
Als er iemand is die elke actie overdenkt ben jij het wel Doe maar is een keer niet
Aan de ene kant ben je zo onzeker, maar echt Luchtbel aan de andere kant kom je over als zo'n krachtige vrouw. Zo zie ik je echt en ik weet zeker veel meer met mij. Neem het maar aan
Dat niet kunnen slapen lijkt me zo slopend. Echt, ik vind het nog steeds moeilijk dat ik nooit meer kan uitslapen. En ik slaap gewoon elke nacht. Daar kan ik echt sjaggie van zijn vaak. Ik zou in elkaar zakken van elke nacht maar 3 uurtjes slaap.
Maar lukt het dan wel om te werken.
Ik bedoel, dat je toch ook gewoon er voor Jolie een dag kan zijn zonder dat je wat moet. Ik leg dit vast weer heel dom uit en ik bedoel het ook absoluut niet aanvalend. Maar nu lijkt het alsof je gaat werken omdat, als je thuis bent met Jolie saampjes, je je schuldig voelt omdat jullie niet "iets leuks" gaan doen met zijn 3en wat misschien eerst de bedoeling was.
En slaapt Jolie smiddags nog? En lukt het jou wel om smiddags te slapen? Dan kunnen jullie smiddags samen een tukkie doen ofzo.
Als je je nu gaat verstoppen in je werk kom je ook niet aan je rust lijkt me.
Verder (maar dat is veel makkelijker gezegd natuurlijk) moet je proberen om niet zo ver door te denken over wat Jolie over je zal denken later.
Als er iemand is die elke actie overdenkt ben jij het wel Doe maar is een keer niet
Aan de ene kant ben je zo onzeker, maar echt Luchtbel aan de andere kant kom je over als zo'n krachtige vrouw. Zo zie ik je echt en ik weet zeker veel meer met mij. Neem het maar aan
De jan lul van het geheel.
Alles is gaan hangen, behalve me lach :)
Kutsch; tussen kut en kitsch
Het voelt heerlijk!!!!
Alles is gaan hangen, behalve me lach :)
Kutsch; tussen kut en kitsch
Het voelt heerlijk!!!!
Luchtbel, dikke van hier. Ik begrijp je gevoel (denk ik) enigzins wel. Het is erg moeilijk om een balans te vinden, heb er ook veel moeite mee. Soms ga ik liever een dag werken dan thuis zijn bij Sara, omdat het energie vreet terwijl het zo'n lief tevreden, maar wel eigenwijs, kind is.
Het verandert echter niets aan het feit dat Jolie jouw meiske is, dat je van d'r houdt en zij van jou. Jullie komen er samen wel uit joh. Jolie ziet er op foto's altijd tevreden en gelukkig uit, je doet het hartstikke goed!
Zo denk ik er ook over, Sara is een lief tevreden vrolijk kind, dus ik doe het als mama goed.
Het verandert echter niets aan het feit dat Jolie jouw meiske is, dat je van d'r houdt en zij van jou. Jullie komen er samen wel uit joh. Jolie ziet er op foto's altijd tevreden en gelukkig uit, je doet het hartstikke goed!
Zo denk ik er ook over, Sara is een lief tevreden vrolijk kind, dus ik doe het als mama goed.
Op een gegeven moment wordt het misschien ook wel duidelijker wat je moet doen en wat jullie manier is aan de hand van Jolie zelf. En eigenlijk is het dat nu ook al. Je ziet in en Jolie laat merken dat ze het nu goed heeft bij de oppas zodat je daarom de keuze maakt om niet nu al weg te gaan.
Als Jolie had laten merken dat ze het niet naar haar zin had bij de oppas, had je andere keuzes gemaakt. Zo gaat het vast later ook met andere zaken. Je eigen manier is nu een samenspel geworden tussen de behoeftes van Jolie en jou en je lief en ik denk dat veel zich zelf zal wijzen.
Als Jolie had laten merken dat ze het niet naar haar zin had bij de oppas, had je andere keuzes gemaakt. Zo gaat het vast later ook met andere zaken. Je eigen manier is nu een samenspel geworden tussen de behoeftes van Jolie en jou en je lief en ik denk dat veel zich zelf zal wijzen.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Je eigen achtergrond is niet de achtergrond van Jolie. Juist omdat je er zo bewust van bent, heb je misschien de neiging om zelfs wat door te slaan in het 'anders doen'. Maar sommige dingen zijn ook gewoon goed zoals ze zijn. En bewust zijn van het feit dat er dingen spelen is echt meer dan het halve werk. Gewoonweg omdat je daarmee alle alarmbellen al laat afgaan en er dus bij bent. Ook zijn er gewoonweg dingen die wel goed zijn, maar die vergeet je misschien wel eens int tijden van stress.
Ik lees in al je posts en zie in alle foto's een heel bewust kindje dat lekker haar eigen gang gaat. Dat ze ook een gebruiksaanwijzing heeft is voor mij in ieder geval geen verrassing. Ik heb er nl. zelf ook een die echt geen handleiding heeft meegeleverd gekregen. Opvoeden is gewoonweg je best doen. Meer kun je niet. En te hard je best doen werkt averechts, heb ik in ieder geval met Jonne gemerkt. Die schiet echt helemaal in de nee-modus wanneer ik teveel wil of te hard m'n best doe.
Voel me de afgelopen weken bv. bijzonder schuldig omdat ik echt heel weinig kan. Lig een beetje op de bank en kan ook niet echt dingen met hem doen. Maar dan komt hij gewoon lekker af en toe eens een trekker aan met laten zien ofzo... Of wil hij opeens dat ik hem perse het restantje yoghurt voer. Kinderen nemen hun eigen momenten met je wel.
Tijdje terug beschreef je heel lief over het bedtijd moment met Jolie dat jullie dan nog lekker even op bed kletsen enzo. Dan 'neemt' ze toch datgene wat ze graag wil? Echt...
Daarnaast merk ik dat ik meer last heb van mijn eigen verwachtingen dan Jonne. Die vraagt echt niet om leuke en spannende uitjes. Zolang ik er maar een beetje zwerf is hij redelijk tevreden. (en zolang ik de toevoer aan tometommer 'komkommer' of toepjes 'snoepjes' maar niet onderbreek )
Oh en over lief... Misschien moet je gewoonweg hem maar steeds meer toelaten in Jullie leven. Dan loopt het allemaal wel zoals 't loopt. Dingen gaan toch zoals ze gaan. Dat valt een beetje te sturen, maar echt niet helemaal!
-tantemodus uit-
Ik lees in al je posts en zie in alle foto's een heel bewust kindje dat lekker haar eigen gang gaat. Dat ze ook een gebruiksaanwijzing heeft is voor mij in ieder geval geen verrassing. Ik heb er nl. zelf ook een die echt geen handleiding heeft meegeleverd gekregen. Opvoeden is gewoonweg je best doen. Meer kun je niet. En te hard je best doen werkt averechts, heb ik in ieder geval met Jonne gemerkt. Die schiet echt helemaal in de nee-modus wanneer ik teveel wil of te hard m'n best doe.
Voel me de afgelopen weken bv. bijzonder schuldig omdat ik echt heel weinig kan. Lig een beetje op de bank en kan ook niet echt dingen met hem doen. Maar dan komt hij gewoon lekker af en toe eens een trekker aan met laten zien ofzo... Of wil hij opeens dat ik hem perse het restantje yoghurt voer. Kinderen nemen hun eigen momenten met je wel.
Tijdje terug beschreef je heel lief over het bedtijd moment met Jolie dat jullie dan nog lekker even op bed kletsen enzo. Dan 'neemt' ze toch datgene wat ze graag wil? Echt...
Daarnaast merk ik dat ik meer last heb van mijn eigen verwachtingen dan Jonne. Die vraagt echt niet om leuke en spannende uitjes. Zolang ik er maar een beetje zwerf is hij redelijk tevreden. (en zolang ik de toevoer aan tometommer 'komkommer' of toepjes 'snoepjes' maar niet onderbreek )
Oh en over lief... Misschien moet je gewoonweg hem maar steeds meer toelaten in Jullie leven. Dan loopt het allemaal wel zoals 't loopt. Dingen gaan toch zoals ze gaan. Dat valt een beetje te sturen, maar echt niet helemaal!
-tantemodus uit-
Fuente ik moet hier echt van lachen en huilen door elkaar heen.quote:Op maandag 3 juli 2006 20:02 schreef Fuente het volgende:
Luchtbel, dikke van hier.
Bedankt he
Luchtbel het is moeilijk, zwaar en soms enorm kut om en kindje alleen op te voeden. Je wil haar alles kunnen geven, maar ook liefde en geluk. Als jij niet lekker in je vel zit wil dat niet zeggen dat je een slechte moeder bent, je bent juist een hele goede moede doordat je juist aan haar denkt ondanks je eigen dingen!
En met is het moeilijk een balans te vinden, je kan geen grenzen stellen van tot hier en niet verder want Jolie zal dan op een gegeven moment weten dat ze bv bij hem meer gedaan krijgt omdat hij een grens heeft. Het beste is om het langzaam te laten groeien, dan zijn de grenzen er ineens vanzelf.
De telleurstelling snap ik heel goed, je had je er op verheugd en als dat niet door gaat dan is dat kna klote en valt alles uit een. Dat je het niet ziet zitten om zo lang met Jolie alleen te zijn vind ik juist heel knap dat je die grens laat zien!!! Als je thuis was gebleven en je niet lekker in je vel zit door slaap te kort en alles dan is de kans dat je het op Jolie af reageert of in bv in slap valt met deze warmte en dat soort dingen. Je beschermt niet alleen jezelf ermee om te gaan werken, maar ook je dochter!
Je bent echt een kanjer en een verdomd goede moeder!!!
En met is het moeilijk een balans te vinden, je kan geen grenzen stellen van tot hier en niet verder want Jolie zal dan op een gegeven moment weten dat ze bv bij hem meer gedaan krijgt omdat hij een grens heeft. Het beste is om het langzaam te laten groeien, dan zijn de grenzen er ineens vanzelf.
De telleurstelling snap ik heel goed, je had je er op verheugd en als dat niet door gaat dan is dat kna klote en valt alles uit een. Dat je het niet ziet zitten om zo lang met Jolie alleen te zijn vind ik juist heel knap dat je die grens laat zien!!! Als je thuis was gebleven en je niet lekker in je vel zit door slaap te kort en alles dan is de kans dat je het op Jolie af reageert of in bv in slap valt met deze warmte en dat soort dingen. Je beschermt niet alleen jezelf ermee om te gaan werken, maar ook je dochter!
Je bent echt een kanjer en een verdomd goede moeder!!!
Jessie we zouden donderdag t/m zondag gaan en werken is anders dan met Jolie bezig zijn vind ik. Ik vind het moeilijk om de hele dag thuis te zijn, ze slaapt wel een uur tussen de middag hoor maar ik moet echt gewoon eruit zijn soms. Anders weet ik gewoon allemaal niet wat we moeten doen thuis. Hoe zij zichzelf kan vermaken, hoe ik haar kan vermaken. En dan in de tussentijd mezelf zonder door te draaien Ik kan s middags zelf niet slapen dan, gek genoeg kan ik dat wel als we ergens zijn, strand, in auto enzovoorts. Morgen heb ik een nieuwe afspraak bij de huisarts want het is wel gek dat er helemaal niks veranderde aan de tijd die ik heb geslapen
Kozakken, je hebt ook gelijk over dat ze d'r momenten wel pakt. Ze wil inderdaad heel graag samen op bed liggen s avonds, of s ochtends en vanavond hebben we samen op de bank gegeten. Dat maakte d'r echt blij. Ik probeer het ook wel echt toe te laten maar ik heb daar gewoon veel moeite mee. Sowieso al en als er dan ook nog ingewikkelde dingen meespelen, die Jolie betreffen, ai ai ai. Het is voor hem wel fijn als ik aangeef hoe we hier mee omgaan want hij weet nu ook niet wat kan met Jolie enzo. Maar ik weet het zelf niet goed, ik weet wel wat ik zou willen maar dat zit er nu gewoon nog niet in. En een alternatief is dan meteen maar zo half he
[ Bericht 0% gewijzigd door Luchtbel op 03-07-2006 21:11:58 ]
Kozakken, je hebt ook gelijk over dat ze d'r momenten wel pakt. Ze wil inderdaad heel graag samen op bed liggen s avonds, of s ochtends en vanavond hebben we samen op de bank gegeten. Dat maakte d'r echt blij. Ik probeer het ook wel echt toe te laten maar ik heb daar gewoon veel moeite mee. Sowieso al en als er dan ook nog ingewikkelde dingen meespelen, die Jolie betreffen, ai ai ai. Het is voor hem wel fijn als ik aangeef hoe we hier mee omgaan want hij weet nu ook niet wat kan met Jolie enzo. Maar ik weet het zelf niet goed, ik weet wel wat ik zou willen maar dat zit er nu gewoon nog niet in. En een alternatief is dan meteen maar zo half he
[ Bericht 0% gewijzigd door Luchtbel op 03-07-2006 21:11:58 ]
Dat herken ik heel erg. Niet dat ik bang ben dat ze net zo over mij gaat denken als ik over mijn moeder. Als dat zou kunnen, graag zelfs namelijk. Ik denk de wereld van mijn moeder.quote:Op maandag 3 juli 2006 19:33 schreef Luchtbel het volgende:
Maar dat is dus precies één van de dingen waar ik zo bang voor ben, dat ze later net zo over mij denkt als dat over mijn moeder doe of dat ik haar op een andere manier in de weg heb gestaan. Aan de andere kant is het daarom juist goed om er nu aan te werken. Nu ze er relatief gezien nog weinig van merkt. Het is ook een reden waarom we nu nog niet gaan samenwonen. We willen graag in de stad wonen waar hij nu woont maar ik wil haar die fijne oppas nu niet afnemen. Omdat ze daar nu toch zoveel tijd doorbrengt. Het krijgen van kinderen ooit nog speelt ook wel mee, ik wil denk ik echt geen kinderen meer. Hij wel, hij heeft ook geen eigen kind natuurlijk. Wil ik er over acht jaar uberhaupt over denken en maken we dan nu de keuze dat Jolie tot die tijd alleen is en dan misschien wel (hele) grote zus wordt? Ik kan niet in de toekomst kijken natuurlijk maar sommige dingen kun je wel proberen op je eigen manier te doen. Ik weet alleen soms gewoon echt niet wat die manier is.
Maar doe ik het wel net zo goed? Ben ik net zo'n oermoeder als dat zij is, zo'n kloek waar je nog steeds bij weg kan kruipen als je moet huilen? Ik denk ook veel te ver door over dat soort dingen. So wie so, denken over alles, oneindig. Ik plan ook gewoon niet meer zover vooruit. Wat doe ik over 3 jaar?? Geen flauw idee. Ik word er zelf namelijk ontzettend passief van. Je (ik) denkt alles dood..want, als, maar... Uiteindelijk begin je dan maar nergens aan want het is allemaal maar moeilijk. En met een kind is dat helemaal best lastig. Ik wil zo graag dat zij het altijd maar naar haar zin heeft dat ik er helemaal van in de war kan raken als ik denk dat zij ongelukkig is. En dan is nog niet eens 1 hè, wat wordt dat als ik dalijk een dwarse puber heb??
Maar het komt goed, want je moet wel.
-If I know I'm going crazy, I must not be insane-!
Igraine en LB, ik denk dat iedere moeder dat wel een beetje heeft... Maar beter dan je best kan je toch niet doen? Je voedt je kind op hoe jij denkt dat het goed is. en waarschijnlijk toch ook een beetje hoe je zelf opgevoed bent
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Ik had het ook al toen ik nog geen moeder was Is gewoon mijn karakter, ik ben een denker. Geen piekeraar maar wel een denker. En met kind is er gewoon een extra onderwerp om over te denken.quote:Op maandag 3 juli 2006 21:34 schreef Vicky het volgende:
Igraine en LB, ik denk dat iedere moeder dat wel een beetje heeft... Maar beter dan je best kan je toch niet doen? Je voedt je kind op hoe jij denkt dat het goed is. en waarschijnlijk toch ook een beetje hoe je zelf opgevoed bent
Wat je zegt is denk ik wel waar. Je doet je best en meer kan je niet doen. Maar je kan je natuurlijk wel afvragen of je misschien nóg beter je best zou kunnen doen
-If I know I'm going crazy, I must not be insane-!
ja dat is waar, dat denk ik ook altijd... Maar ik denk dat, zolang ik Amber naar eer en geweten opvoed, en haar de juiste normen en waarden en respect voor anderen meegeef, dat ik een heel eind kom
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Igraine ik heb inderdaad het omgekeerde moedercomplex en dat is momenteel misschien wel het grootste probleem. Ik kan mezelf echt zo moedeloos maken met vragen daarover. Welke rol speel ik in haar leven? Welke rol zal ik gaan spelen? Wat zou ze doen als er iets met mijn kind is? Wat zou ze voor mijn kind doen als er iets met mij is? ja ja ja ik ben hiervoor in therapie En hoe beinvloeden deze dingen Jolies leven. Hoe zou het zijn als er grote heftige dingen gebeuren, hoe zal familie haar opvangen? Dat zijn echt dingen die mijn dagelijks leven beinvloeden terwijl er eigenlijk maar één ding zeker weet; niks is zeker bij deze mensen, behalve dat we een biologische band hebben. Toch zoek ik nog steeds acceptatie en daar maak ik me wel zorgen over bij Jolie. Zou ze wel weten dat ik haar accepteer met alles zoals ze is, zou ze mij wel accepteren als moeder met alles wat ik ben?
Andersom lijkt me ook niet zo prettig inderdaad en iddd hoe wordt het als je dadelijk een dwarse puber hebt? Zouden we dan nog aan deze dagen terugdenken
Andersom lijkt me ook niet zo prettig inderdaad en iddd hoe wordt het als je dadelijk een dwarse puber hebt? Zouden we dan nog aan deze dagen terugdenken
LB, ik krijg (te) veel gedachten in mijn hoofd om te reageren en heb ff de puf niet, maar ik wil ff snel je een knuffel geven. Ik hoop binnenkort nog ff de puf te hebben om wel uitgebreid te reageren.
stormy waters...
sailin'
sailin'
luchtbel, ik heb het je geloof ik al eens meer gezegd, maar ik heb in een vergelijkbare situatie gezeten. altijd maar zoeken naar acceptatie, en het eigenlijk nooit krijgen.
t is absoluut niet goed voor een positief zelfbeeld.
een paar jaar geleden heb ik mezelf afgevraagd wat ik zou doen als het geen familie van me was, maar een paar bekenden/vrienden zouden zijn.
ik kwam tot de conclusie dat ik met zulke kennissen en vrienden niet zo intensief zou omgaan, als ik deed alleen maar omdat ze familie van me zijn.
ik heb daar voor mezelf een streep gezet en ga nu met mijn moeder om alsof het een vage bekende van me is. ik spreek haar af en toe telefonisch en dan hebben we het alleen over koetjes en kalfjes (zij) en over luca (ik) met de rest van de familie heb ik alle contact verbroken.
en ik moet zeggen: dat had ik jaren eerder moeten doen. met mijn moeder is het contact nu zo summier dat ze niet meer de kans heeft om me op mijn zwakke plekken te raken.
dat heeft intussen een heel ander mens van me gemaakt. volgens mijn vriend ben ik nu een stuk zelfverzekerder en vrolijker geworden en kan ik nu positief over mezelf denken.
ik kan je alleen maar aanraden om voor jezelf te kiezen en je niet iedere keer door je familie onderuit te laten praten. ik heb er 37 jaar over gedaan om te bereiken wat ik nu bereikt heb. jij bent nog zo jong, kies NU voor jezelf en laat wat je doet (of niet doet) niet afhangen van de goed- of afkeur van familie.
t is absoluut niet goed voor een positief zelfbeeld.
een paar jaar geleden heb ik mezelf afgevraagd wat ik zou doen als het geen familie van me was, maar een paar bekenden/vrienden zouden zijn.
ik kwam tot de conclusie dat ik met zulke kennissen en vrienden niet zo intensief zou omgaan, als ik deed alleen maar omdat ze familie van me zijn.
ik heb daar voor mezelf een streep gezet en ga nu met mijn moeder om alsof het een vage bekende van me is. ik spreek haar af en toe telefonisch en dan hebben we het alleen over koetjes en kalfjes (zij) en over luca (ik) met de rest van de familie heb ik alle contact verbroken.
en ik moet zeggen: dat had ik jaren eerder moeten doen. met mijn moeder is het contact nu zo summier dat ze niet meer de kans heeft om me op mijn zwakke plekken te raken.
dat heeft intussen een heel ander mens van me gemaakt. volgens mijn vriend ben ik nu een stuk zelfverzekerder en vrolijker geworden en kan ik nu positief over mezelf denken.
ik kan je alleen maar aanraden om voor jezelf te kiezen en je niet iedere keer door je familie onderuit te laten praten. ik heb er 37 jaar over gedaan om te bereiken wat ik nu bereikt heb. jij bent nog zo jong, kies NU voor jezelf en laat wat je doet (of niet doet) niet afhangen van de goed- of afkeur van familie.
Jullie zijn lief, echt en ik ben blij dat er mensen zijn die het begrijpen. Lady je hebt dat inderdaad wel eens verteld en het is net even anders hier. Ik probeer namelijk mijn ouders echt zo veel mogelijk van me af te zetten, we hebben ook niet/ nauwelijks contact. Maar aan de andere kant heb ik wel contact met andere familieleden. Dus dat is best ingewikkeld allemaal. Voor hun goedkeuring ga ik niet meer, ik weet dat die nooit zal komen. Toch is er wel drang om soms gewoon te laten weten dat ik besta zeg maar. Ook voor Jolie, ik had graag gezien dat ze een leuke opa en oma had. Eigenlijk heeft ze die ook wel hoor. De moeder van mijn ex en haar vriend zijn hartstikke lief voor haar en de ouders van mijn vriend net zo (we kunnen best met z'n vieren naar de Ardennen hoor enzovoorts) Ik maak me gewoon ontzettend druk soms. Veel te
Maar ik ben weer bij m'n huisarts geweest en vanavond doen we een nieuwe poging tot slapen en we geloven er weer in
Maar ik ben weer bij m'n huisarts geweest en vanavond doen we een nieuwe poging tot slapen en we geloven er weer in
LB Niet slapen is killing en veroorzaakt ook heel veel piekeren enzo. Dus ik hoop dat dat snel wat beter gaat. En logisch dat je af en toe onzeker bent, je hebt zelf geen goed voorbeeld gehad dus je moet het nu allemaal maar zelf uitzoeken. Ik weet zeker dat Jolie hartstikke gek op je is en het is een waanzinnig lief meisje, dus ik denk dat dat helemaal goed gaat komen met d'r. Maar het is ook ingewikkeld, geen contact met je ouders maar wel nog met familie, een die hartstikke lief is maar dat is ook weer eng, zo druk zijn met je werk en studie, alles om Jolie straks een betere toekomst te geven maar nu weer schuldig voelen of je wel genoeg tijd met d'r doorbrengt en als je dan tijd hebt niet weten wat je moet doen.
Even voor degenen die gehecht zijn na de bevalling; hoe lang na de tijd lieten bij jullie de hechtingen los? Ik dacht altijd dat het binnen 2 weken was, maar ik denk dat ik iets te enthousiast was met die gedachte.
Zeker met dit weer voelt het zo 'broeierig down there'. Geen pijn, alleen ja ik weet niet. Lekker vaag hè, sorry. Zijn toch altijd van die moelijke onderwerpen zeg maar.
Zeker met dit weer voelt het zo 'broeierig down there'. Geen pijn, alleen ja ik weet niet. Lekker vaag hè, sorry. Zijn toch altijd van die moelijke onderwerpen zeg maar.
Als je niet lacht, ben je dood.
Ik had veel oplosbare hechtingen maar van loslaten heb ik nooit iets gemerkt. Moet ook zeggen dat ik direct na de bevalling iedere keer in bad ging zitten waar ik de wilde kastanje badschuim van kruidvatmerk (soort badedas) in had. Komt ook omdat het bij mij wat hard was waar ik ben gehecht en de huid soepel moest blijven. Ik ga nu nog regelmatig in bad met dat spul, maakt het lekker soepel.
Hier duurde het ook een tijdje Dutchie, zeker langer als 2 weken.
Wat ik als tip kreeg was om in een bodempje water met soda te gaan zitten voor 10 min. Het helpt met los weken, voorkomt ontstekingen en het frist nog eens op ook
Maar met dit weer lijkt het me helemaal vreselijk...bleegh!
Wat ik als tip kreeg was om in een bodempje water met soda te gaan zitten voor 10 min. Het helpt met los weken, voorkomt ontstekingen en het frist nog eens op ook
Maar met dit weer lijkt het me helemaal vreselijk...bleegh!
Weet je nog hoe lang erna je ze nog echt voelde? O Githa antwoordde ook al. Maar een bak met soda, sunil of biotex, blggh nog niet echt zin in.
Ik spoel nog steeds of douche het schoon, maar ik durf er zelf ook niet zo goed aan te komen. Toch nog wel wat pijnlijk. En bang dat ik meer kapot maak ofzo.
Ik spoel nog steeds of douche het schoon, maar ik durf er zelf ook niet zo goed aan te komen. Toch nog wel wat pijnlijk. En bang dat ik meer kapot maak ofzo.
Als je niet lacht, ben je dood.
Ik meen dat ik met 5/6 weken nog hechtingen had, maar toen voelde het niet zo beurs meer.
Wel heeft het lang geduurd eer het weer een beetje 'normaal' en soepel voelde.
Het zal er natuurlijk ook aan liggen hoeveel hechtingen je hebt en op welke plek.
Wel heeft het lang geduurd eer het weer een beetje 'normaal' en soepel voelde.
Het zal er natuurlijk ook aan liggen hoeveel hechtingen je hebt en op welke plek.
Die tip van mij doet precies hetzelfde. Het badschuim maakt soepel en is goed tegen ontstekingen. Ik heb er vanaf de dag na de bevalling ingezeten. Ook nadat het gevoel bij de hechtingen wegwas omdat ik nog lange tijd last heb gehad van aambeien. Daarom doe ik nog wel eens.
Oké, dan weet ik een beetje wat ik verwachten kan. Ik wil ook teveel te snel.
Als je niet lacht, ben je dood.
De verloskundige heeft na een dag of vier wel één hechting eruit gehaald voor wat bewegingsvrijheid. Ik had veel onderhuidse hechtingen, lijkt me alles eruithalen niet zo gemakkelijk.
Bij mij waren het wel oplosbare ofzo, maar er stond zo'n druk op dat ze ze toen inderdaad na een dag of 5 eruit gehaald hebben. Wat een opluchting was dat
De jan lul van het geheel.
Alles is gaan hangen, behalve me lach :)
Kutsch; tussen kut en kitsch
Het voelt heerlijk!!!!
Alles is gaan hangen, behalve me lach :)
Kutsch; tussen kut en kitsch
Het voelt heerlijk!!!!
Ik ook. Ik was 3 laags gehecht. Ik moest ook in een bak met biotex zitten.quote:Op dinsdag 4 juli 2006 21:13 schreef Githa het volgende:
Ik meen dat ik met 5/6 weken nog hechtingen had, maar toen voelde het niet zo beurs meer.
Wel heeft het lang geduurd eer het weer een beetje 'normaal' en soepel voelde.
Het zal er natuurlijk ook aan liggen hoeveel hechtingen je hebt en op welke plek.
Ik had geen blauwe plek, maar zwarte. Ws duurde het daarom lang voordat het niet meer beurs aanvoelde.
Goh, ik ben blij met jullie reacties. Dit is toch iets wat een beetje een taboe-luchtje heeft. Ik lees veel herkenbare dingen, stelt weer even gerust.
Belaan, van mij zijn oplosbaar of hoe je dat ook noemt.
Ik heb er 5 las ik in de overdracht. Maar ik zie het al, gewoon even geduld hebben dus.
Belaan, van mij zijn oplosbaar of hoe je dat ook noemt.
Ik heb er 5 las ik in de overdracht. Maar ik zie het al, gewoon even geduld hebben dus.
Als je niet lacht, ben je dood.
misschien zie ik het wel te simpel, maar als je eens niet kijkt naar wat je niet hebt, maar kijkt naar wat je wel hebt?quote:Op dinsdag 4 juli 2006 18:25 schreef Luchtbel het volgende:
Jullie zijn lief, echt en ik ben blij dat er mensen zijn die het begrijpen. Lady je hebt dat inderdaad wel eens verteld en het is net even anders hier. Ik probeer namelijk mijn ouders echt zo veel mogelijk van me af te zetten, we hebben ook niet/ nauwelijks contact. Maar aan de andere kant heb ik wel contact met andere familieleden. Dus dat is best ingewikkeld allemaal. Voor hun goedkeuring ga ik niet meer, ik weet dat die nooit zal komen. Toch is er wel drang om soms gewoon te laten weten dat ik besta zeg maar. Ook voor Jolie, ik had graag gezien dat ze een leuke opa en oma had. Eigenlijk heeft ze die ook wel hoor. De moeder van mijn ex en haar vriend zijn hartstikke lief voor haar en de ouders van mijn vriend net zo (we kunnen best met z'n vieren naar de Ardennen hoor enzovoorts) Ik maak me gewoon ontzettend druk soms. Veel te
Maar ik ben weer bij m'n huisarts geweest en vanavond doen we een nieuwe poging tot slapen en we geloven er weer in
een gevalletje count your blessings, zeg maar.
En dat terwijl het zo normaal is, bijna iedereen scheurt wel een beetje in of krijgt een knipquote:Op dinsdag 4 juli 2006 21:24 schreef dutchie het volgende:
Goh, ik ben blij met jullie reacties. Dit is toch iets wat een beetje een taboe-luchtje heeft. Ik lees veel herkenbare dingen, stelt weer even gerust.
Belaan, van mij zijn oplosbaar of hoe je dat ook noemt.
Ik heb er 5 las ik in de overdracht. Maar ik zie het al, gewoon even geduld hebben dus.
Ik kan me dus niet herinneren of het in principe oplosbare ware. Ze gingen alleen zo zeer doen na een paar dagen en het zag er goed uit, dus toen heeft de vk ze weg geknipt en dat was erg prettig!
stormy waters...
sailin'
sailin'
Ik hoorde van de week op een voorlichtingsavond dat de hechtingen oplosbaar zijn maar dat ze ze er toch na een dag een 5/6 uithalen. Uiteraard alleen de uitwendige dan.
Lekker douchen!
Ja, zie je wel!
Dutch, heb jij geen nacontrole van de vk ofzo? je moet echt ff laten kijken of er niet al wat uit kan, dat scheelt zo enorm!!
Dutch, heb jij geen nacontrole van de vk ofzo? je moet echt ff laten kijken of er niet al wat uit kan, dat scheelt zo enorm!!
stormy waters...
sailin'
sailin'
Poeh volgens mij heeft het hier ook wel even geduurd eer de hechtingen eruitwaren, voorzover ik me dat nog kan herrinneren, want echt lekker was het niet.
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Mijn hechting (ja, ik had er maar één en de tweede keer helemaal geen scheur/hechting of wat dan ook) ging er binnen een week vanzelf uit. Het bleef wel pijnlijk, maar dat lag meer aan het gekneusde gevoel volgens mij...
Luchtbel, ik vind je verhaal redelijk ingewikkeld (ik zit natuurlijk in een totaal andere situatie en ben een heel ander iemand, ik vind het heerljik om met de kinderen thuis te zijn) maar ik wou je in ieder geval laten weten dat het 'gevecht' om een goede moeder te zijn hier ook speelt. Ik ben vaak niet in staat om intensief met de kinderen te spelen en de hele tijd bezig te houden, en dan voel ik me óók niet 'goed genoeg' ofzo...Je hebt altijd het idee dat je het beter kunt doen en dat kan best wel eens dwarszitten. Maar als Jolie tevreden en vrolijk is als je bij haar bent dan doe je het toch goed?
Sterkte en succes met alles...
Luchtbel, ik vind je verhaal redelijk ingewikkeld (ik zit natuurlijk in een totaal andere situatie en ben een heel ander iemand, ik vind het heerljik om met de kinderen thuis te zijn) maar ik wou je in ieder geval laten weten dat het 'gevecht' om een goede moeder te zijn hier ook speelt. Ik ben vaak niet in staat om intensief met de kinderen te spelen en de hele tijd bezig te houden, en dan voel ik me óók niet 'goed genoeg' ofzo...Je hebt altijd het idee dat je het beter kunt doen en dat kan best wel eens dwarszitten. Maar als Jolie tevreden en vrolijk is als je bij haar bent dan doe je het toch goed?
Sterkte en succes met alles...
Als het zo simpel was, dan was dat inderdaad de oplossing geweest. Maar zo simpel is het niet.quote:Op dinsdag 4 juli 2006 23:00 schreef lady-wrb het volgende:
[..]
misschien zie ik het wel te simpel, maar als je eens niet kijkt naar wat je niet hebt, maar kijkt naar wat je wel hebt?
een gevalletje count your blessings, zeg maar.
Was het maar zo simpel!quote:Op woensdag 5 juli 2006 12:08 schreef Luchtbel het volgende:
[..]
Als het zo simpel was, dan was dat inderdaad de oplossing geweest. Maar zo simpel is het niet.
Ik vraag me ook steeds af waarom ik me zo voel terwijl ik een lieve vriend heb een schat van een zoon, een mooi huisje en ga zo maar door, maar er is iets wat dat ongelukkige gevoel terweeg brengt en dát zul je moeten ondekken en aanpakken en vaak ligt dat veel dieper dan je denkt en zeker niet makkelijk op te lossen.
Bepaalde dingen hebben er voor gezorgd dat je nu in deze situatie zit en acceptatie is dan soms moeilijk en hoe zorg je er dan voor dat het je niet deert...dat je wel gewoon vol zelfvertrouwen kunt zijn en gewoon een beetje gelukkig voelen...
Ik heb eigenlijk geen idee wat ik wil zeggen, gevoel is soms zo een complex iets...maar ik weet wel een beetje wat je voelt LB, ik hoop dat jij ook snel je geluk vind ik weet zeker dat het je gaat lukken met de juiste hulp en de juiste mensen om je heen.
Een voor jullie.
ik bedoel het ook niet zo simpel als het er staat hoor
maar ik vind het zo jammer dat je straks misschien net als ik erachter komt dat je de helft van je leven hebt laten verpesten door anderen.
ik zou zo graag voor je willen dat je NU je omslagpunt vind en eraan kan werken om met jezelf in het reine te komen.
maar ik vind het zo jammer dat je straks misschien net als ik erachter komt dat je de helft van je leven hebt laten verpesten door anderen.
ik zou zo graag voor je willen dat je NU je omslagpunt vind en eraan kan werken om met jezelf in het reine te komen.
Githa.... Dikke kus.
Geluk zit in een klein Wolkje
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
Ik ook nietquote:Op woensdag 5 juli 2006 13:30 schreef pinquit het volgende:
ik had geen hechtingen
Oops! Did I just roll my eyes out loud?
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
Gaan we nu opbieden?? Ik had 1 schaafplekje... .
Geluk zit in een klein Wolkje
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
ik heb iets van 8 hechtingen, heb ook een aardige knip gekregen!
ze hebben bij mij na 6 a 7 dagen het knoopje eruit gehaald omdat ik daar heel veel last van had. Verder zijn mijn hechtingen oplosbaar, en heb er nu geen last meer van.
Heb alleen nog last van mijn stuitje :S
ze hebben bij mij na 6 a 7 dagen het knoopje eruit gehaald omdat ik daar heel veel last van had. Verder zijn mijn hechtingen oplosbaar, en heb er nu geen last meer van.
Heb alleen nog last van mijn stuitje :S
volgens mij werkt LB daar juist nu al heel hard aan, juist door het allemaal zo eerlijk onder ogen te zien. ik vind 't echt reteknap allemaal, ben zelf juist vaak van de kop-in-het-zand tactiek ook al weet ik dat dat niet echt bevordelijk is. dus: petje af hoor en heel veel succes ermee. fijn dat je vannacht goed geslapen hebt (dat las ik geloof ik ergens anders?) en dat je zo’n lieve geliefde hebt. en natuurlijk Jolie , jullie maken er samen vast wat moois van, kan bijna niet anders.quote:Op woensdag 5 juli 2006 13:00 schreef lady-wrb het volgende:
ik zou zo graag voor je willen dat je NU je omslagpunt vind en eraan kan werken om met jezelf in het reine te komen.
githa, jij ook sterkte!
van die hechtingen heb ik ook aardig verdrongen. wel weet ik dat de biotex-badjes hier zeer goed werk gedaan hebben en een beginnende onsteking in de kiem gesmoord hebben.
maar luuke was vast geen 8 pondquote:Op woensdag 5 juli 2006 13:44 schreef Lishe het volgende:
Gaan we nu opbieden?? Ik had 1 schaafplekje... .
erf de ogen van je kind - kijk erdoor
Argh! ik bedoelde dikke van hier, solly meisquote:Op maandag 3 juli 2006 20:42 schreef Luchtbel het volgende:
[..]
Fuente ik moet hier echt van lachen en huilen door elkaar heen.
Bedankt he
Edit: het is ik, fuente, op mijn man zijn PC
Joe Hoe Hoei Hoei
B-Seen Fotografie.nl
B-Seen Fotografie.nl
Met Bix eens is. Mevrouw Bel, uiteindelijk redt u het wel. Ik doe het je niet na.
Morgen toch maar eens bellen met de vk over die hechtingen. Want ze hebben ze bij de controle gewoon laten zitten. Zag er mooi uit zei ze.
Morgen toch maar eens bellen met de vk over die hechtingen. Want ze hebben ze bij de controle gewoon laten zitten. Zag er mooi uit zei ze.
Als je niet lacht, ben je dood.
Sjak, dat weet jij dan weer. Dat zijn toch dingen die je nog helemaal niet weten wilt als je nog niet bevallen bent?
Maar serieus, dank je.
Maar serieus, dank je.
Als je niet lacht, ben je dood.
denk dat je dat zelf het beste kunt oordelen Ingrid19
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Tja, het doet zeer, precies waar ze is begonnen met knippen zeg maar.
Ook met vrijen doet het soms nog zeer.
En ik ben bang dat ik weer een schimmel heb, maar dan alleen aan die kant.
Ook met vrijen doet het soms nog zeer.
En ik ben bang dat ik weer een schimmel heb, maar dan alleen aan die kant.
Het kan best zijn dat het zo nu en dan een pijnlijk/gevoelig gevoel geeft, het is en blijft een litteken, maar als je er continue last van hebt zou ik gewoon even langs de dokter gaan, zeker als je zelf al denkt een schimmel te hebben.
Niet moeilijk, gewoon even laten nakijken dus.
Niet moeilijk, gewoon even laten nakijken dus.
De huisarts kan evt doorverwijzen naar een gyn of een verdovend zalfje voor schrijven, dus als je er last van hebt kun je het daar laten nakijken (en als je 't te intiem vindt voor de huisarts kun je ook meteen zelf een verwijzing vragen).
Ja, ga toch maar heen. Nieuwe huisarts, leuke binnenkomer.quote:Op zondag 9 juli 2006 22:37 schreef miss_dynastie het volgende:
Even naar de huisarts, Ingrid. Helemaal als je bang bent voor een schimmel.
Ik heb al zóóóóó vaak een schimmel gehad. Dit voelt hetzelfde. En de zalf helpt niet.
Wel raar dat het alleen op die plek is. Maar ermee doorlopen lost ook niks op. Ik zal morgen meteen bellen.
Ik heb het liefst een verwijzing voor de gyn. ik weet niet of het hoort, maar er zit een rare verdikking. De gyn heeft er toch meer verstand van.quote:Op zondag 9 juli 2006 23:12 schreef poemojn het volgende:
De huisarts kan evt doorverwijzen naar een gyn of een verdovend zalfje voor schrijven, dus als je er last van hebt kun je het daar laten nakijken (en als je 't te intiem vindt voor de huisarts kun je ook meteen zelf een verwijzing vragen).
Gelukkig is verder alles ok!
Ben naar de ha geweest. Ze heeft alles goed bekeken. Ziet er normaal uit en alles is goed genezen. Het is een litteken, dus het kan al;tijd gevoelig blijven.
Wel heb ik een miniscuul wondje,wat dus blijkbaar moeilijk geneest.
Daar heb ik nu zalf voor. Hopelijk helpt het!
Wel heb ik een miniscuul wondje,wat dus blijkbaar moeilijk geneest.
Daar heb ik nu zalf voor. Hopelijk helpt het!
Mijn vrouwelijke HA zit maar op bepaalde dagen en ik MOEST naar de dokter met m'n schimmel....zit je daar tegenover een man, eerste keer dat we elkaar zagen Ik heb wel voet bij stuk gehouden dat ie moest kijken trouwens, hij had er niet zoveel zin an, kon je wel merken (en geef 'm es ongelijk) maar ja, ik had geen zin in weer halve maatregelen.quote:Op zondag 9 juli 2006 23:15 schreef Ingrid19 het volgende:
[..]
Ja, ga toch maar heen. Nieuwe huisarts, leuke binnenkomer.
Ik heb al zóóóóó vaak een schimmel gehad. Dit voelt hetzelfde. En de zalf helpt niet.
Wel raar dat het alleen op die plek is. Maar ermee doorlopen lost ook niks op. Ik zal morgen meteen bellen.
Ik heb wel voet bij stuk gehouden dat ie moest kijken trouwens, hij had er niet zoveel zin an, kon je wel merken (en geef 'm es ongelijk) maar ja, ik had geen zin in weer halve maatregelen.En hij blijkbaar ook niet, in de apotheek hebben ze hem nog gebeld of ie het wel zeker wist dat ik zoveel medicatie moest krijgen
Kom ik 'm in de week erop nog zeker drie keer tegen gewoon buiten de praktijk ARGH!
"Why does being a librarian make her even hotter?"
"They're keepers of knowledge. She holds the answers to all of our questions..."
"They're keepers of knowledge. She holds the answers to all of our questions..."
zo gevonden!
met deze moeder gaat het goed, had vorige week wel even een inzinking van moeheid, de warmte en dat in combinatie met 2 kinderen die beide snachts wakker werden en dan ook nog extreem vroeg smorgens weer wakker worden dat was even genoeg voor mij om er ff doorheen te zitten, kon alleen maar janken 2 dagen lang
daarbij vond ik ook dat ik maxim te weinig aandacht gaf, Romijn vraagt namelijk ontzettend veel aandacht op het moment (niet zo gek zo klein), maar elke keer als ik wat wou gaan doen met Maxim kwam Romijn er weer tussen, en Maxim maar achter mij aan lopen "koewa koewa" (dat is kleuren, dat had ik beloofd) reden voor nog meer janken .
dus nu hebben we besloten dat we een hulpje in de huishouding willen om mij beetje te ontlasten, zodat ik toch genoeg tijd aan Maxim kan besteden. en dat hulpje begint vrijdag al
ene kant voelt het raar aangezien ik fulltime thuis ben en toch een hulpje kan gebruiken, andere kant is het ook wel erg lekker dat ik aan bepaalde dingen niet hoef te denken en dus alle aandacht heb voor de kids.
en dan hebben we ook nog alberts bezorgservice ingeschakeld, ik kan de grote boodschappen echt niet meer doen zo en manlief werg sjaggo van mijn lijstjes elke keer, dus weer iets eraf waar ik niet meer aan hoef te denken en stressen
met deze moeder gaat het goed, had vorige week wel even een inzinking van moeheid, de warmte en dat in combinatie met 2 kinderen die beide snachts wakker werden en dan ook nog extreem vroeg smorgens weer wakker worden dat was even genoeg voor mij om er ff doorheen te zitten, kon alleen maar janken 2 dagen lang
daarbij vond ik ook dat ik maxim te weinig aandacht gaf, Romijn vraagt namelijk ontzettend veel aandacht op het moment (niet zo gek zo klein), maar elke keer als ik wat wou gaan doen met Maxim kwam Romijn er weer tussen, en Maxim maar achter mij aan lopen "koewa koewa" (dat is kleuren, dat had ik beloofd) reden voor nog meer janken .
dus nu hebben we besloten dat we een hulpje in de huishouding willen om mij beetje te ontlasten, zodat ik toch genoeg tijd aan Maxim kan besteden. en dat hulpje begint vrijdag al
ene kant voelt het raar aangezien ik fulltime thuis ben en toch een hulpje kan gebruiken, andere kant is het ook wel erg lekker dat ik aan bepaalde dingen niet hoef te denken en dus alle aandacht heb voor de kids.
en dan hebben we ook nog alberts bezorgservice ingeschakeld, ik kan de grote boodschappen echt niet meer doen zo en manlief werg sjaggo van mijn lijstjes elke keer, dus weer iets eraf waar ik niet meer aan hoef te denken en stressen
Kan wel snappen dat je er doorheen zat!quote:Op maandag 10 juli 2006 16:41 schreef Martineke het volgende:
zo gevonden!
met deze moeder gaat het goed, had vorige week wel even een inzinking van moeheid, de warmte en dat in combinatie met 2 kinderen die beide snachts wakker werden en dan ook nog extreem vroeg smorgens weer wakker worden dat was even genoeg voor mij om er ff doorheen te zitten, kon alleen maar janken 2 dagen lang
daarbij vond ik ook dat ik maxim te weinig aandacht gaf, Romijn vraagt namelijk ontzettend veel aandacht op het moment (niet zo gek zo klein), maar elke keer als ik wat wou gaan doen met Maxim kwam Romijn er weer tussen, en Maxim maar achter mij aan lopen "koewa koewa" (dat is kleuren, dat had ik beloofd) reden voor nog meer janken .
dus nu hebben we besloten dat we een hulpje in de huishouding willen om mij beetje te ontlasten, zodat ik toch genoeg tijd aan Maxim kan besteden. en dat hulpje begint vrijdag al
ene kant voelt het raar aangezien ik fulltime thuis ben en toch een hulpje kan gebruiken, andere kant is het ook wel erg lekker dat ik aan bepaalde dingen niet hoef te denken en dus alle aandacht heb voor de kids.
en dan hebben we ook nog alberts bezorgservice ingeschakeld, ik kan de grote boodschappen echt niet meer doen zo en manlief werg sjaggo van mijn lijstjes elke keer, dus weer iets eraf waar ik niet meer aan hoef te denken en stressen
Gelukkig heb je nu wat hulp. Lekker hoor.
Kim was vorige week erg onrustig, huilen, krijsen, niet willen slapen, etc.
Achteraf denk ik dat het door het tandje komt en de warmte.
die warmte ja pff, zielig hoor voor die kleintjes en dat dan ook nog in combi met een tandje. gaat het nu weer wat beter met Kim?
Lekker genieten van je mannetjes Martineke...kan me voorstellen dat het een heel geregel is, dus lang leven al die diensten
Redelijk. Soms heeft ze last en is ze paniekerig. maar het is een stuk beter!quote:Op maandag 10 juli 2006 22:11 schreef Martineke het volgende:
die warmte ja pff, zielig hoor voor die kleintjes en dat dan ook nog in combi met een tandje. gaat het nu weer wat beter met Kim?
Denitox helpt hier helaas niet.
Heb je chamodent al geprobeerd Ingrid?
Oops! Did I just roll my eyes out loud?
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
Nog niet. Dat zijn toch druppels?quote:Op dinsdag 11 juli 2006 14:01 schreef m@x het volgende:
Heb je chamodent al geprobeerd Ingrid?
Martineke
Ingrid dat zijn druppels van VSM. Hopenlijk helpt het
Ik ben nu echt een oude doos heb vandaag mijn steunkousen gekregen, alleen nu kan ik dus geen schoenen/slipper meer aan Liep thuis op slippers, maar met kousen gaat dat niet en mijn schoenen kom ik niet in omdat mijn voeten zo dik zijn. Maar ja nu hopen dat het helpt!
Ingrid dat zijn druppels van VSM. Hopenlijk helpt het
Ik ben nu echt een oude doos heb vandaag mijn steunkousen gekregen, alleen nu kan ik dus geen schoenen/slipper meer aan Liep thuis op slippers, maar met kousen gaat dat niet en mijn schoenen kom ik niet in omdat mijn voeten zo dik zijn. Maar ja nu hopen dat het helpt!
En hoe gaat het met deze moeder deze ochtend? Deze middag ziet er wat beter uit iig, maar vanmorgen
Moeders dacht dus gezellig met Cas wat boodschapjes te doen. Maar Cas vond dat helemaal niet gezellig. Cas was boos, Cas had het warm, Cas houdt niet van boodschappen doen, niet vandaag.
Dus wat doe je dan als baby van 4 weken? Dan zet je het op een krijsen. Vanaf het moment dat je uit de auto gehaald wordt. En dat doe je dan hard, heel hard. Zo hard dat je moeder zich ineens bewust wordt van de enorme echo tussen de panden op het plein. Dat iedereen zich omdraait en kijkt waar dat vandaan komt. En dan ben jij de enige die met een wandelwagen loopt, dus je kunt ook niet even vermanend naar een ander kijken.
Dan loop je heel snel het Kruidvat in, want pfff warm en opschieten dan maar en dan zet meneer nog een tandje bij. Hij brult alsof zijn leven er vanaf hangt. En ik had het echt zó warm. Dan sta je bij de kassa en dan zegt de dame achter je: "Ah, wat zielig."
En ik zeg: "Ach ja."
Ze benadrukt het nog eens: "Hij vindt het echt niet leuk hoor."
En ik denk: Joh, meen je dat nou? Ik dacht dat hij dit puur doet om zijn moeder te treiteren, maar wat weet ik er nou van? Gelukkig ben jij zo'n bemoeial die zich er fijn even tegenaan bemoeit, dank je wel!
Maar ik zeg: "Ach ja."
Snel naar buiten, rap naar de Aldi. Cas krijst alsof hij fijngeknepen wordt. Moeders heeft het heet, alles plakt. Snel spullen pakken en naar de auto.
Fuck, vergeten geld te pinnen voor de hulp. Kan ik weer terug!
En natuurlijk valt er dan net een pak koekjes uit de wagen en omdat ik zo'n haast heb rijd ik het finaal aan gort. Dag koekjes.
Pinnen en wegwezen. Eenmaal in de auto is het zo stil als ik wegrij, dat ik bijna wil stoppen om te kijken of ik Cas niet ergens heb laten staan. Maar hij zit toch echt achterin.
Thuis pak ik alles bezweet en vooral heet uit. Cas test zijn longen nog een keer. Maar we zijn thuis en ik kan hem aanleggen. Tevreden hapt hij toe en kreunt en steunt dat het een lieve lust is. Cas heeft gewoon een beetje mama-honger vandaag, want als Cas klaar is kijkt hij zijn moeder verliefd aan en zegt: "Krrr."
Nou, dan kan je mij wegdragen hoor.
Moeders dacht dus gezellig met Cas wat boodschapjes te doen. Maar Cas vond dat helemaal niet gezellig. Cas was boos, Cas had het warm, Cas houdt niet van boodschappen doen, niet vandaag.
Dus wat doe je dan als baby van 4 weken? Dan zet je het op een krijsen. Vanaf het moment dat je uit de auto gehaald wordt. En dat doe je dan hard, heel hard. Zo hard dat je moeder zich ineens bewust wordt van de enorme echo tussen de panden op het plein. Dat iedereen zich omdraait en kijkt waar dat vandaan komt. En dan ben jij de enige die met een wandelwagen loopt, dus je kunt ook niet even vermanend naar een ander kijken.
Dan loop je heel snel het Kruidvat in, want pfff warm en opschieten dan maar en dan zet meneer nog een tandje bij. Hij brult alsof zijn leven er vanaf hangt. En ik had het echt zó warm. Dan sta je bij de kassa en dan zegt de dame achter je: "Ah, wat zielig."
En ik zeg: "Ach ja."
Ze benadrukt het nog eens: "Hij vindt het echt niet leuk hoor."
En ik denk: Joh, meen je dat nou? Ik dacht dat hij dit puur doet om zijn moeder te treiteren, maar wat weet ik er nou van? Gelukkig ben jij zo'n bemoeial die zich er fijn even tegenaan bemoeit, dank je wel!
Maar ik zeg: "Ach ja."
Snel naar buiten, rap naar de Aldi. Cas krijst alsof hij fijngeknepen wordt. Moeders heeft het heet, alles plakt. Snel spullen pakken en naar de auto.
Fuck, vergeten geld te pinnen voor de hulp. Kan ik weer terug!
En natuurlijk valt er dan net een pak koekjes uit de wagen en omdat ik zo'n haast heb rijd ik het finaal aan gort. Dag koekjes.
Pinnen en wegwezen. Eenmaal in de auto is het zo stil als ik wegrij, dat ik bijna wil stoppen om te kijken of ik Cas niet ergens heb laten staan. Maar hij zit toch echt achterin.
Thuis pak ik alles bezweet en vooral heet uit. Cas test zijn longen nog een keer. Maar we zijn thuis en ik kan hem aanleggen. Tevreden hapt hij toe en kreunt en steunt dat het een lieve lust is. Cas heeft gewoon een beetje mama-honger vandaag, want als Cas klaar is kijkt hij zijn moeder verliefd aan en zegt: "Krrr."
Nou, dan kan je mij wegdragen hoor.
Als je niet lacht, ben je dood.
Dutchie dat moedergevoel he dat is zo wonderbaarlijk mooi en sterk
geniet van die 2 kanjers van je
Hier is het moedergevoel ook enorm aanwezig, maar dat in de vorm van tranen enorm veel tranen
iedere keer als ik een foto tegen kom van Thijs ben ik boos kwaad verdrietig en doet het pijn
ik wil thijs ook knuffelen en kusjes geven en op schoot houden...
Daarom gun ik het andere ook zo enorm geniet er van
geniet van die 2 kanjers van je
Hier is het moedergevoel ook enorm aanwezig, maar dat in de vorm van tranen enorm veel tranen
iedere keer als ik een foto tegen kom van Thijs ben ik boos kwaad verdrietig en doet het pijn
ik wil thijs ook knuffelen en kusjes geven en op schoot houden...
Daarom gun ik het andere ook zo enorm geniet er van
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Lijkt me logisch toch dat je je zo voelt? Overal natuurlijk die herinnering en alles wat met Thijs samenhangt. Probeer je afleiding te zoeken om er minder mee bezig te zijn of doe je dat juist niet?
"wat een heerlijke yppiaanse reactie! Vol begrip, nooit veroordelend en zeker niet stekelig! #hulde"
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
Bar woorden van troost zijn moeilijk te vinden, juist omdat je alle recht heb op om, boos, kwaad en verdrietig te zijn. Het enige wat ik nu voor je kan doen is aan je denken en in gedachten sla ik mijn armen om je heen en janken we samen, stampen we op de grond, gillen we dat dit niet zo hoort te zijn!
Bar Ik vind je zo dapper....
En ik vind het zo al vreselijk. Elke keer als ik een foto van Thijs zie in een van de topics dan schiet me weer door mijn hoofd dat dat lieve stoere schattige mooie knulletje toch niet zomaar weg kan zijn...en schieten de tranen weer in mijn ogen. Hoe moet dat in hemelsnaam toch voor jullie zijn? En hoe leer je in hemelsnaam met zoiets te leven...
En ik vind het zo al vreselijk. Elke keer als ik een foto van Thijs zie in een van de topics dan schiet me weer door mijn hoofd dat dat lieve stoere schattige mooie knulletje toch niet zomaar weg kan zijn...en schieten de tranen weer in mijn ogen. Hoe moet dat in hemelsnaam toch voor jullie zijn? En hoe leer je in hemelsnaam met zoiets te leven...
bar ik zou ook niet weten hoe ik met zulk groot verdriet & gemis zou moeten leven, wat een nachtmerrie die maar niet over gaat. het is ook om gek en woedend van te worden. sterkte maar weer met deze ozo diepe pijn.
dutchie ha, wees blij dat je Léon niet ook bij je had. hier werkt het vaak versterkend, als de een het op een huilen zet wil de ander daar niet bij achter blijven... gisterochtend was 't hier ook zo'n 'gezellige' boel bij het boodschappen doen.
dutchie ha, wees blij dat je Léon niet ook bij je had. hier werkt het vaak versterkend, als de een het op een huilen zet wil de ander daar niet bij achter blijven... gisterochtend was 't hier ook zo'n 'gezellige' boel bij het boodschappen doen.
Bix, ik verheug me er nu al op.
Lieve Bar, jouw gevoelens zijn volkomen normaal. Ookal zit je in een abnormale situatie. Meid, wat jij op je bord hebt gekregen is zo onvoorstelbaar hard. Je gemis is voor zelfs voelbaar.
Lieve Bar, jouw gevoelens zijn volkomen normaal. Ookal zit je in een abnormale situatie. Meid, wat jij op je bord hebt gekregen is zo onvoorstelbaar hard. Je gemis is voor zelfs voelbaar.
Als je niet lacht, ben je dood.
Vandaag een paar uurtjes voor mezelf gehad. Lekker terrasje zitten, even het dorp en een afspraak bij de kapper. Merlijn werd lekker opgevangen door een oma die lekker wou spelen met hem.
Ik merkte steeds meer dat ik eens echt tijd voor mezelf moest hebben. Even geen huishouden, werk of Merlijn. Zou eigenlijk ook wel weer eens willen gaan wandelen maar dat komt nog, als ik vakantie heb en Merlijn naar het KDV mag. Weer een beetje mezelf vinden mag wel en 's avonds en dus ook net weer lekker even Merlijn verwennen.
Ik merkte steeds meer dat ik eens echt tijd voor mezelf moest hebben. Even geen huishouden, werk of Merlijn. Zou eigenlijk ook wel weer eens willen gaan wandelen maar dat komt nog, als ik vakantie heb en Merlijn naar het KDV mag. Weer een beetje mezelf vinden mag wel en 's avonds en dus ook net weer lekker even Merlijn verwennen.
Jee Bar, voor ons gaat het leven maar 'gewoon' door, en jij moet zomaar je lieve kleine vent missen. Het blijft onbegrijpelijk, verschrikkelijk oneerlijk en TE groot om ooit te kunnen verwerekn lijkt wel. Wat een afschuwelijk besef moet dat steeds weer zijn, wat een vreselijk gemis. Heel, heel veel sterkte!!!
Dutch: jaaaaa, dat soort kassameisjes!!!! Aaaargh!!! Negeren is idd de enige remedie.
Dutch: jaaaaa, dat soort kassameisjes!!!! Aaaargh!!! Negeren is idd de enige remedie.
Negeren is idd de enige remedie. 
Bar
Deze mama zit er al een tijdje doorheen. Heb al wat gesprekken met een spv-er gehad en fysio voor de lichamelijke klachten. Dacht dat het wel weer 1,5 week goed ging tot gister. Ben op de verjaardag 2x in tranen uitgebarsten (gelukkig hadden alleen m'n vriend en m'n moeder het door, de rest dacht alleen dat ik moe was) en ik liep me gigantisch op te winden over de meest kleine dingetjes, ik kan echt niks hebben Was ik blij dat ik even twee home-made salades moest stampen Heb me vandaag voor het eerst hiervoor ziekgemeld op m'n werk, ik trek het gewoon niet meer En eigenlijk voel ik me daar ook weer schuldig over
Deze mama zit er al een tijdje doorheen. Heb al wat gesprekken met een spv-er gehad en fysio voor de lichamelijke klachten. Dacht dat het wel weer 1,5 week goed ging tot gister. Ben op de verjaardag 2x in tranen uitgebarsten (gelukkig hadden alleen m'n vriend en m'n moeder het door, de rest dacht alleen dat ik moe was) en ik liep me gigantisch op te winden over de meest kleine dingetjes, ik kan echt niks hebben Was ik blij dat ik even twee home-made salades moest stampen Heb me vandaag voor het eerst hiervoor ziekgemeld op m'n werk, ik trek het gewoon niet meer En eigenlijk voel ik me daar ook weer schuldig over
Heb me vandaag voor het eerst hiervoor ziekgemeld op m'n werk, ik trek het gewoon niet meer
Verliefd, verloofd.. een prachtige knul, getrouwd en nog een mooi ventje erbij! *O*
Mijn afvalstrijd!
Mijn afvalstrijd!
Goed dat je die beslissing voor jezelf hebt gemaakt, je zegt dat je je nu schuldig voelt, maar als je zo maar blijft aanmodderen wordt het alleen maar erger tot je zelf de beslissing niet meer kunt nemen om je idd ziek te melden, schuldig voelen is helemaal niet nodig...je moet voor jezelf zorgen want niemand anders kan dat voor je doen.
Waar staat spv voor?
Probeer iig wel hulp te zoeken om de zaken weer een beetje in perspectief te krijgen sterkte meid!
Waar staat spv voor?
Probeer iig wel hulp te zoeken om de zaken weer een beetje in perspectief te krijgen sterkte meid!
Githa, je hebt gelijk, op m'n werk gaat het namelijk ook niet erg goed, heb dagen dat er niks uit m'n handen komt, omdat ik me niet kan concentreren. Spv-er staat voor sociaal psychologisch verpleegkundige. Hij denkt dat mijn klachten door mijn zwangerschap/bevalling komen. Ik heb me toen namelijk (o.a. ook door m'n werk en datzelfde schuldgevoel) helemaal weggecijferd. En daar betaal ik nu de rekening voor. En hij zegt idd ook dat ik meer aan mezelf moet denken en ook niet te hoge eisen aan mezelf moeten stellen.
Verliefd, verloofd.. een prachtige knul, getrouwd en nog een mooi ventje erbij! *O*
Mijn afvalstrijd!
Mijn afvalstrijd!
Aha, sociaal psychologisch had ik ja, maar kon die V niet plaatsen.
Maar ligt de oorzaak dan ook niet een beetje in het werk?
Volg zijn raad iig op en denk nu eerst aan jezelf, heb je ook besproken hoe je hier nu mee om moet gaan, een behandel-of stappenplan?
Maar ligt de oorzaak dan ook niet een beetje in het werk?
Volg zijn raad iig op en denk nu eerst aan jezelf, heb je ook besproken hoe je hier nu mee om moet gaan, een behandel-of stappenplan?
Oorzaak ligt zeker ook beetje bij het werk.
Ik moet vooral accepteren dat het tijd kost om hier uit te komen en vooral afspraken maken voor dingen, want anders doe ik gewoon niks. Het is dat ik Robin heb om voor te zorgen, anders zou ik 's ochtends niet eens m'n bed uit komen.
Heb net ook de bedrijfsarts gesproken: ik moet even wat tijd voor mezelf nemen en en begin augustus bij hem op gesprek komen.
Ik moet vooral accepteren dat het tijd kost om hier uit te komen en vooral afspraken maken voor dingen, want anders doe ik gewoon niks. Het is dat ik Robin heb om voor te zorgen, anders zou ik 's ochtends niet eens m'n bed uit komen.
Heb net ook de bedrijfsarts gesproken: ik moet even wat tijd voor mezelf nemen en en begin augustus bij hem op gesprek komen.
Verliefd, verloofd.. een prachtige knul, getrouwd en nog een mooi ventje erbij! *O*
Mijn afvalstrijd!
Mijn afvalstrijd!
Wennie heel goed dat je die beslissing hebt genomen!
Ik vind het super van je dat jezelf weet wat er is en dat je het wil aan gaan pakken!
Ik vind het super van je dat jezelf weet wat er is en dat je het wil aan gaan pakken!
Even een vraag voor de moeders met bekkenklachten: Ik heb ineens sinds vanmorgen pijn in de overgang van mijn been naar de heup aan de voorkant. Dat is toch geen bekkenpijn? En dat komt toch niet nog een maand na de bevalling opzetten, dat heb je toch direct of eerder al?
Ik vraag het, omdat het gedurende de ochtend steeds erger werd. Ik ga zo maar eens plat, kijken of het helpt. Ik heb nl. beide kinderen hier, dus die vragen ook straks weer volle aandacht.
Ik vraag het, omdat het gedurende de ochtend steeds erger werd. Ik ga zo maar eens plat, kijken of het helpt. Ik heb nl. beide kinderen hier, dus die vragen ook straks weer volle aandacht.
Als je niet lacht, ben je dood.
Ik heb alleen enorme pijn tussen de benen Dus ik weet of dat van jou ook met je bekken te maken heeft.
Ik heb een blauw snoepje en ik heb een roze snoepje
Wennie, goed dat je je ziek gemeld hebt!! Even aan jezelf denken hoor!
Ennuhh morgen gaan we lekker zwemmen!!
Ennuhh morgen gaan we lekker zwemmen!!
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Dat heb ik ook ineens sinds een paar weken. Ik ben er niet mee heen geweest, hopelijk gaat het vanzelf over. Geen idee hoe het kan. Ik ben wel rugpatient en had in de zwangerschap wel last van mn bekken, maar erna niet meer.quote:Op maandag 24 juli 2006 13:00 schreef dutchie het volgende:
Even een vraag voor de moeders met bekkenklachten: Ik heb ineens sinds vanmorgen pijn in de overgang van mijn been naar de heup aan de voorkant.
dutchie, klinkt niet als bekkenklacht. wel heel vervelend. hoop dat het snel weer over is. misschien toch een beetje te veel gedaan?
stormy waters...
sailin'
sailin'
Mwja, ik weet het niet. Denk nu meer aan een ontsteking ofzo. Hoopte dat het vanmorgen over zou zijn, maar helaas. Volgens mij wordt het juist door rust erger, dus toch maar gewoon bewegen denk ik. Komt mooi uit, wilde toch nog een stuk gaan wandelen met Cas.
Als je niet lacht, ben je dood.
dit is geen aandacht trekkerij dit is een stukje tekst wat ik geschreven heb 2 weken nadat ik smorgens uit mijn bed gebeld ben, het is voor mij een stukje verwerking, want van mij afschrijven is voor mij een goede mannier om dingen een plek te geven en stil te staan bij het verdriet wat ik heb rondom het verlies en het gemis van Thijs
Wil jullie ook beetje waarschuwen voor de soms treffende woorden, die ik gebruikt heb en hoe ik mij toen voelde 2 weken na 9 juni:
Hier zit je dan een moeder zonder kind , mijn kindje is naar de hemel
Het leven draait door, huishouden, boodschappen, containers en noem zo maar op.
Het is morgen 2weken geleden dat ik smorgens om half 7 uit mijn bed gebeld ben door Marco, of ik zo snel mogelijk naar het ziekenhuis wilde komen want het ging niet goed...
Eerst iemand uit de straat wakker proberen te maken wat gelukt is, als een gek naar het ziekenhuis gereden.
Uit de auto gerend richting de deur, alwaar ik Marco naar me toe zag komen lopen, met in zijn hand de beer van Thijs.
de beer van Thijs, de knuffelbeer van Thijs die we eigenlijk niet zo snel bij hem weg haalden als hij ziek of naar bed moest.
Ik wist het vrijwel meteen dat het enorm fout moest zitten
En toen kwamen de woorden
Ze hebben van alles geprobeerd maar het lukte niet, Thijs is er niet meer...
Ik voelde de aarde onder me wegzakken, stond genageld en wilde alleen maar naar mijn zoontje toe.
Op de kinderafdeling gelijk naar zijn kamertje gelopen, waar ik hoopte een slapende of zittende Thijs aan te treffen.
Maar nee, daar lag mijn knulletje alleen niet slapend, hij lagdaar levenloos.
Dat gevoel opdat moment is onbeschrijfelijk.
Je alles is je afgenomen, je kindje waarom alles draait, waar je zielsveel van houd en denkt nog heel lang bij je te mogen hebben.
Het kon niet waar zijn...
Maar het was wel zo.
Thijs mama mist je zo gigantisch, ik kan het nog steeds maar moeilijk geloven dat je er niet meer bent.
Ik mis je knuffels en je kusjes ik mis je gekruip, je gebrabbel.
Ik hoop dat je het goed hebt bij oma en dan Danyel en jij beetje vriendjes kunnen worden.
Mama denkt aan je
Wil jullie ook beetje waarschuwen voor de soms treffende woorden, die ik gebruikt heb en hoe ik mij toen voelde 2 weken na 9 juni:
Hier zit je dan een moeder zonder kind , mijn kindje is naar de hemel
Het leven draait door, huishouden, boodschappen, containers en noem zo maar op.
Het is morgen 2weken geleden dat ik smorgens om half 7 uit mijn bed gebeld ben door Marco, of ik zo snel mogelijk naar het ziekenhuis wilde komen want het ging niet goed...
Eerst iemand uit de straat wakker proberen te maken wat gelukt is, als een gek naar het ziekenhuis gereden.
Uit de auto gerend richting de deur, alwaar ik Marco naar me toe zag komen lopen, met in zijn hand de beer van Thijs.
de beer van Thijs, de knuffelbeer van Thijs die we eigenlijk niet zo snel bij hem weg haalden als hij ziek of naar bed moest.
Ik wist het vrijwel meteen dat het enorm fout moest zitten
En toen kwamen de woorden
Ze hebben van alles geprobeerd maar het lukte niet, Thijs is er niet meer...
Ik voelde de aarde onder me wegzakken, stond genageld en wilde alleen maar naar mijn zoontje toe.
Op de kinderafdeling gelijk naar zijn kamertje gelopen, waar ik hoopte een slapende of zittende Thijs aan te treffen.
Maar nee, daar lag mijn knulletje alleen niet slapend, hij lagdaar levenloos.
Dat gevoel opdat moment is onbeschrijfelijk.
Je alles is je afgenomen, je kindje waarom alles draait, waar je zielsveel van houd en denkt nog heel lang bij je te mogen hebben.
Het kon niet waar zijn...
Maar het was wel zo.
Thijs mama mist je zo gigantisch, ik kan het nog steeds maar moeilijk geloven dat je er niet meer bent.
Ik mis je knuffels en je kusjes ik mis je gekruip, je gebrabbel.
Ik hoop dat je het goed hebt bij oma en dan Danyel en jij beetje vriendjes kunnen worden.
Mama denkt aan je
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Lieve Bar, verontschuldig je nooit meer om wat je schrijft!
Er is niets te verontschuldigen namelijk, en al helemaal geen aandachtrekkerij. Ik ben blij dat het je helpt de dingen van je af te schrijven, en ik hoop dat je dat blijft doen, zolang het je helpt.
Er is niets te verontschuldigen namelijk, en al helemaal geen aandachtrekkerij. Ik ben blij dat het je helpt de dingen van je af te schrijven, en ik hoop dat je dat blijft doen, zolang het je helpt.
Losing love is like a window in your hart,
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
Wat jij meemaakt is de nachtmerrie van iedere moeder, ik heb zo met je te doen....
En dikke knuffel maar weer, bij gebrek aan woorden
En dikke knuffel maar weer, bij gebrek aan woorden
Losing love is like a window in your hart,
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
Ik ben het helemaal met Leah eens, wat nou aandachttrekkerij?
Al schrijf je het nog eens 100x als het je helpt moet je dat doen Bar
Ik heb ook geen woorden voor het stukje dat je net beschrijft, ik kan alleen maar slikken en bedenken wat een nachtmerrie dat moet zijn, een dikke knuffel.
Al schrijf je het nog eens 100x als het je helpt moet je dat doen Bar
Ik heb ook geen woorden voor het stukje dat je net beschrijft, ik kan alleen maar slikken en bedenken wat een nachtmerrie dat moet zijn, een dikke knuffel.
och lieve Bar, daar heb je dit forum toch ook voor.
meissie, ik vind het zo verschrikkelijk, zo'n nachtmerrie inderdaad. niks aandacht trekkerij. een hele warme knuffel voor jou
meissie, ik vind het zo verschrikkelijk, zo'n nachtmerrie inderdaad. niks aandacht trekkerij. een hele warme knuffel voor jou
stormy waters...
sailin'
sailin'
Bar, natuurlijk is dat geen aandachttrekkerij. Ik denk juist dat het goed is dat je het zo van je afschrijft. Ik heb me wel eens afgevraagd hoe je nou met zulk verdriet om moet gaan. En gruwels dat moet echt een ware nachtmerrie zijn. Ik weet het niet hoe het voelt en hoop het echt nooit mee te maken.
Ik denk nog vaak aan jouw Thijs en vindt de foto's byzonder mooi die gemaakt zijn zo vlak voordat hij is overleden. Het lijkt me trouwens waanzinnig moeilijk dat je er zelf niet bij was toen hij overleed. Een beetje een onwerkelijk gevoel moet dat dan geven dat hij daar zo levenloos ligt. Jeetje meid, had ik maar zo'n toverstafje die werkte
Ik denk nog vaak aan jouw Thijs en vindt de foto's byzonder mooi die gemaakt zijn zo vlak voordat hij is overleden. Het lijkt me trouwens waanzinnig moeilijk dat je er zelf niet bij was toen hij overleed. Een beetje een onwerkelijk gevoel moet dat dan geven dat hij daar zo levenloos ligt. Jeetje meid, had ik maar zo'n toverstafje die werkte
Lieve Bar je mag het zelfs in grote letter en dik gedrukt schrijven, met de caps aan! Verdomme Bar wat jij mee moest maken 9 juni was een hel en dat is het nog steeds! Jou Thijs is er niet meer, Thijs waar jij zo goed voor zorgde. Jij bent de beste mama die ik ken!!! Thijs had het niet beter kunnen treffen. Je liefde in je ogen als je bezig was met hem, je lach als hij weer eens probeerde weg te rollen met luier verwisselen, als je zong voor hem dan zag je hem ontspannen, de lach van Thijs als jij weer in de buurt was nadat je ff naar de wc was geweest in de vakantie.
Je mag gillen, je mag stampen, want dat Thijs er niet meer is doet zo verdomd veel pijn. Ik zie nog steeds de liefde in je ogen als je over hem praat, de tranen die je weg slikt als je je ineens iets herinnert. Lieve, lieve Bar je zal nooit een aandachtstrekker zijn want dat ben je gewoon niet. Je bent een schat van een meid en super moeder die het ergste mee maakt wat een mens kan overkomen.
Een hele dikke knuffel
Je mag gillen, je mag stampen, want dat Thijs er niet meer is doet zo verdomd veel pijn. Ik zie nog steeds de liefde in je ogen als je over hem praat, de tranen die je weg slikt als je je ineens iets herinnert. Lieve, lieve Bar je zal nooit een aandachtstrekker zijn want dat ben je gewoon niet. Je bent een schat van een meid en super moeder die het ergste mee maakt wat een mens kan overkomen.
Een hele dikke knuffel
Lieve Bar,
Zoals Leah en Githa al zeggen... je hoeft je echt niet verontschuldigen!!
Wat jij hebt meegemaakt is verschrikkelijk! En dat mag je echt wel met ons delen!! Schrijf het van je af, schreeuw het uit, mail het naar mij of wie dan ook van het forum!!
Ik het jouw stukje tekst met dikke tranen zitten lezen! Ik vind je sterk en ik vind het knap dat je je zo kan verwoorden!
Dikke
Zoals Leah en Githa al zeggen... je hoeft je echt niet verontschuldigen!!
Wat jij hebt meegemaakt is verschrikkelijk! En dat mag je echt wel met ons delen!! Schrijf het van je af, schreeuw het uit, mail het naar mij of wie dan ook van het forum!!
Ik het jouw stukje tekst met dikke tranen zitten lezen! Ik vind je sterk en ik vind het knap dat je je zo kan verwoorden!
Dikke
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
ik moest hier even voor uit mijn lurkstand komen..
Bar, ik ken je wel niet, maar ik lurk al een lange tijd bij OUD mee, en zo heb ik ook jouw verhaal meegekregen. het stuk wat je beschrijft geeft me de rillingen en de tranen schieten me in de ogen. wat lijkt me dit vreselijk moeilijk. zeker in dit subforum, met allemaal nieuwe beebjes enzo..
Zoals hierboven ook gezegd wordt, aandachttrekkerij is het zeker niet!
als het jou helpt, schrijf maar alles op!
ik wil sterkte! opschrijven, maar er zijn gewoon geen woorden voor...
Bar, ik ken je wel niet, maar ik lurk al een lange tijd bij OUD mee, en zo heb ik ook jouw verhaal meegekregen. het stuk wat je beschrijft geeft me de rillingen en de tranen schieten me in de ogen. wat lijkt me dit vreselijk moeilijk. zeker in dit subforum, met allemaal nieuwe beebjes enzo..
Zoals hierboven ook gezegd wordt, aandachttrekkerij is het zeker niet!
als het jou helpt, schrijf maar alles op!
ik wil sterkte! opschrijven, maar er zijn gewoon geen woorden voor...
Babe In Totale Control of Herself
Bar, wat ik lees bezorgt me enorme koude rillingen. Het is ook zo onvoorstelbaar dat dit gebeurd is. Het was wel niet hetzelfde, maar ik herken wat je hier zegt:
Dat is te bizar en te onrealistisch voor woorden.
en nog denk ik wel eens dat ik hem binnenkort alsnog een keertje tegenkom.
Schrijf maar lekker van je af, het helpt echt. Al je emoties, zet ze op papier.
Zo was het bij ons toen mijn vader verongelukte. Ik logeerde bij mijn zus en midden in de nacht ging de telefoon, de politie. Mijn zus zakte in elkaar en ik nam het over. Ik geloofde niet wat hij zei. Heb nog de hele tijd tussen dit telefoontje en de rit naar huis gedacht dat de man het mis had. Pa lag gewoon in het zh, het was niet goed, maar hij leefde nog. Pas thuis drong het besef door.quote:Op de kinderafdeling gelijk naar zijn kamertje gelopen, waar ik hoopte een slapende of zittende Thijs aan te treffen.
Maar nee, daar lag mijn knulletje alleen niet slapend, hij lagdaar levenloos.
Dat is te bizar en te onrealistisch voor woorden.
en nog denk ik wel eens dat ik hem binnenkort alsnog een keertje tegenkom.
Schrijf maar lekker van je af, het helpt echt. Al je emoties, zet ze op papier.
Als je niet lacht, ben je dood.
Lieve Bar,
Ook ik kan me alleen maar bij de rest aansluiten. Verontschuldig je niet, maar uit je. Ook dáár is op dit forum alle ruimte voor. Die kleine lettertjes zijn echt helemaal nergens voor nodig. Het is goed als er over Thijs gesproken wordt en de hele wereld mag dat lezen! Thijs , jullie mooie zoon, mooie lieve schattige stoere Thijs, mag gezien worden! Dus blijf vooral schrijven, plaats die mooie foto's, haal herinneringen met ons op, schrijf de pijn van je af... en verontschuldig je vooral niet!
Ook ik kan me alleen maar bij de rest aansluiten. Verontschuldig je niet, maar uit je. Ook dáár is op dit forum alle ruimte voor. Die kleine lettertjes zijn echt helemaal nergens voor nodig. Het is goed als er over Thijs gesproken wordt en de hele wereld mag dat lezen! Thijs , jullie mooie zoon, mooie lieve schattige stoere Thijs, mag gezien worden! Dus blijf vooral schrijven, plaats die mooie foto's, haal herinneringen met ons op, schrijf de pijn van je af... en verontschuldig je vooral niet!
Lieve Bar, ik kan me alleen maar aansluiten bij de rest. Als het voor jou goed voelt om je verdriet van je af te schrijven en met ons te delen moet je dat zeker doen! Ook ik zie dat niet als aandachttrekkerij maar als een vorm om dit oneerlijke verlies een plekje te geven.
Ik word er wel es mismoedig van dat ik, wat ik voel, niet zeggen kan. (Toon Hermans)
Bar:* ik vind je zo moedig..
Ik heb ooit eens een gediht geschreven.. heb het ietsjes aangepast.. maar dit schiet me in mijn hoofd bij de gedachte aan jou aan thijs en marco en het verdriet wat jullie moeten hebben..
angs om te gaan slapen angst om te gaan dromen
angst omdat ze weet wat er gaat komen
helemaal verdoofd
de film speelt door haar hoofd
geen detail mist haar gedachte
zijn handjes, zijn knuffels, zijn kruipen en hoe hij lachte
de de liefde die hij heeft gegeven
een liefde voor het leven..
het verdriet dat ze bij zich moet dragen
de duizenden vragen..
niemand die weet wat ze ziet..
zich schamend voor haar verdriet..
wordt ze gewekt door het licht..
met ontelbare tranen op haar gezicht...
Ik heb ooit eens een gediht geschreven.. heb het ietsjes aangepast.. maar dit schiet me in mijn hoofd bij de gedachte aan jou aan thijs en marco en het verdriet wat jullie moeten hebben..
angs om te gaan slapen angst om te gaan dromen
angst omdat ze weet wat er gaat komen
helemaal verdoofd
de film speelt door haar hoofd
geen detail mist haar gedachte
zijn handjes, zijn knuffels, zijn kruipen en hoe hij lachte
de de liefde die hij heeft gegeven
een liefde voor het leven..
het verdriet dat ze bij zich moet dragen
de duizenden vragen..
niemand die weet wat ze ziet..
zich schamend voor haar verdriet..
wordt ze gewekt door het licht..
met ontelbare tranen op haar gezicht...
Engaging Infinite Improbability Drive..
Bar, wat moet jij in een nachtmerrie leven momenteel. Ik kan me voorstellen dat je de eerste paar weken in een roes leeft en dat het gemis en de werkelijkheid nu al het geregel minder wordt veel bewuster tot je doordringt. Ik vind het zo afschuwelijk voor je.
Oops! Did I just roll my eyes out loud?
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
Lieve Bar, ik denk heel veel aan je. Wat moet het toch afschuwelijk zijn om jouw lieve Thijs te moeten missen. Elke dag besef je het een beetje meer en dat doet zo'n pijn. Hierbij een dikke knuffel voor jou en de wens dat alles ooit een beetje beter mag worden voor jullie
Ik heb een blauw snoepje en ik heb een roze snoepje
Verontschuldigen moet je inderdaad nooit meer doen Bar! Jij bent je kindje kwijt, jouw lieve kleine Thijs. Dat overstijgt alles. Dat verdriet moet onbeschrijflijk zijn, dat kan ik me niet eens voorstellen. Als het je ook maar een flinterjte helpt om hier te schrijven, blijf het alsjeblieft doen! Ook hier wordt nog steeds erg veel aan jullie gedacht.
Even een vraagje. Weet er iemand of het vaker voorkomt dat je na een bevalling meer last krijgt van vaginale schimmelinfecties? sorry, misschien beetje onsmakelijk.
Maar ik word gek van de jeuk. Net een kuurtje "eitjes" achter de rug en het jeukt nog.
Mijn eigen ha is op vakantie en de vervangende is een hork.
Ik wil graag sterker spul en iig sterkere creme, maar nee, dat mag niet. En het kan alleen op recept.
Bah! Overigens is de meeste jeuk aan de knipkant. Toeval?
Volgens mij zijn mijn hormonen sowieso op hol geslagen. Ik heb 2 weken zomaar gebloed en had erge buikpijn/steken. Ik heb daarvoor afgelopen maandag een inwendige echo gehad. Daar was niks bijzonders op te zien. Al waren mijn eierstokken zeer moeilijk te vinden. Auw!
En ik heb meteen een sterkere pil gekregen. (Marvelon)
Men, moest het ff kwijt!
Maar ik word gek van de jeuk. Net een kuurtje "eitjes" achter de rug en het jeukt nog.
Mijn eigen ha is op vakantie en de vervangende is een hork.
Ik wil graag sterker spul en iig sterkere creme, maar nee, dat mag niet. En het kan alleen op recept.
Bah! Overigens is de meeste jeuk aan de knipkant. Toeval?
Volgens mij zijn mijn hormonen sowieso op hol geslagen. Ik heb 2 weken zomaar gebloed en had erge buikpijn/steken. Ik heb daarvoor afgelopen maandag een inwendige echo gehad. Daar was niks bijzonders op te zien. Al waren mijn eierstokken zeer moeilijk te vinden. Auw!
En ik heb meteen een sterkere pil gekregen. (Marvelon)
Men, moest het ff kwijt!
hmmm ik had het er voornamelijk voordat ik zwanger werd...
nu is het hele euvel helemaal verdwenen.
Ik hoop dat je er snel vanaf bent Ingrid
nu is het hele euvel helemaal verdwenen.
Ik hoop dat je er snel vanaf bent Ingrid
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
ik kan alleen maar aanraden, niet wassen met zeep, maar met bv lactocyd. verder weet ik het niet ingrid, sterkte ermee.
stormy waters...
sailin'
sailin'
lacocyd werd mijn juist afgeraden door de huisarts
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Geen lactacyd of inlegkruisjes (en andere broeierige dingen) gebruiken inderdaad.
Er zijn alternatieve dieten die vinden dat je geen witte suiker of witte meelsoorten moet gebruiken (gewone pasta ed) omdat dat goede voedingsbodems zijn voor de schimmels/gisten. Google maar eens op candida .
Er zijn alternatieve dieten die vinden dat je geen witte suiker of witte meelsoorten moet gebruiken (gewone pasta ed) omdat dat goede voedingsbodems zijn voor de schimmels/gisten. Google maar eens op candida .
Ik gebruik elke dag lactacyd is idd veel beter dan zeep. Ingrid, je hebt ook een spray, Candira heet die geloof ik. Die kan je gewoon bij een drogist (kruidvat ofzo) halen en die heeft vroeger bij mij ook wel eens goed geholpen als ik zo'n periode had.
Ik weet niet of je na een bevalling meer last kan hebben van schimmelinfecties, zou best kunnen. Ik heb er al in geen jaren één meer gehad, ook niet na de bevalling.
Geen synthetisch ondergoed dragen iig en beter geen strings.
Ik weet niet of je na een bevalling meer last kan hebben van schimmelinfecties, zou best kunnen. Ik heb er al in geen jaren één meer gehad, ook niet na de bevalling.
Geen synthetisch ondergoed dragen iig en beter geen strings.
-If I know I'm going crazy, I must not be insane-!
idd dat van geen suiker eten ken ik ook...
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Ik gebruik geen inlegkruisjes, draag geen strakke broeken en heel soms een string. Lactacyd krijg ik alleen maar jeuk van, gebruik ik dus niet.
Maar ik heb dus net een kuur gehad, dan zou je denken dat het over moet zijn. Niet dus. Ikga morgen de hork maar weer bellen.
Ik neem aan dat het een schimmel is,, geen idee of het wat anders kan zijn eik.
Maar ja, als hij niet wil kijken. en de gyn in het ziekenhuis ook niet, die was alleen voor de echo.
Nou ja, eerst maar eens
Maar ik heb dus net een kuur gehad, dan zou je denken dat het over moet zijn. Niet dus. Ikga morgen de hork maar weer bellen.
Ik neem aan dat het een schimmel is,, geen idee of het wat anders kan zijn eik.
Maar ja, als hij niet wil kijken. en de gyn in het ziekenhuis ook niet, die was alleen voor de echo.
Nou ja, eerst maar eens
een schimmelinfectie kan lang aanhouden hoor Ingrid, helaas weet ik er ook alles van, kuren gehad eitjes gehad zalf gehad, maar helpen ho maar.
Maar wat mij nu even te binnenschiet, het kan zijn dat jij en Djeez elkaar de schimmels over en weer verspreiden
Gebruikt Djeez ook zalf?
Want toen op een bepaald moment mijn partner ook de zalf gebruikte was het "geklier"eigenlijk heel snel over...
s6 ermee
Maar wat mij nu even te binnenschiet, het kan zijn dat jij en Djeez elkaar de schimmels over en weer verspreiden
Gebruikt Djeez ook zalf?
Want toen op een bepaald moment mijn partner ook de zalf gebruikte was het "geklier"eigenlijk heel snel over...
s6 ermee
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
waarom geen lactocyd? ik heb het over de wasemulsie trouwens he. het helpt hier prima juist. dat gedoe met zo'n canule, daar zijn ze vanaf gestapt idd, maar zo'n wasemulsie kan toch geen kwaad? (niet dat jij dat moet doen ingrid, want jij krijgt er blijkbaar last van)
zo'n spray waar igraine het over heeft heb ik ook idd, voor de af en toe.
zo'n spray waar igraine het over heeft heb ik ook idd, voor de af en toe.
stormy waters...
sailin'
sailin'
Volgens de huisarts zorgde het er juist voor de de zuurgraad "aangetast"word...
MAar goed dat is zijn woord ik ben geen dokter en nam dat toen maar voor lief.
Het beste was spoelen met lauw/warm water en wassen met je hand
MAar goed dat is zijn woord ik ben geen dokter en nam dat toen maar voor lief.
Het beste was spoelen met lauw/warm water en wassen met je hand
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Nee, gebruikt hij niet. Om prive redenen hebben we ruim 2 maand geen gemeenschap gehad. Dus ik denk dat het daar nu niet aan ligt.quote:Op vrijdag 28 juli 2006 10:42 schreef Bar_en_Mar het volgende:
een schimmelinfectie kan lang aanhouden hoor Ingrid, helaas weet ik er ook alles van, kuren gehad eitjes gehad zalf gehad, maar helpen ho maar.
Maar wat mij nu even te binnenschiet, het kan zijn dat jij en Djeez elkaar de schimmels over en weer verspreiden
Gebruikt Djeez ook zalf?
Want toen op een bepaald moment mijn partner ook de zalf gebruikte was het "geklier"eigenlijk heel snel over...
s6 ermee
Dat heb ik ook gehoord. Ik durf zulke middelen niet meer te gebruiken, sinds er zo'n reactie op had.quote:Op vrijdag 28 juli 2006 10:50 schreef Bar_en_Mar het volgende:
Volgens de huisarts zorgde het er juist voor de de zuurgraad "aangetast"word...
MAar goed dat is zijn woord ik ben geen dokter en nam dat toen maar voor lief.
Het beste was spoelen met lauw/warm water en wassen met je hand
Ik was niet met zeep daar, dus alleen met water. Snap niet waarom ik er zo'n last van heb.
Ik doe alles goed. Hou me keurig " aan de regels".
Maar ik mag vanmiddag naar de hork. Checken of het echt wel een schimmel is. en krijg dan weer medicijnen mee.
Zelfs je handdoeken kunnen schimmels overbrengen Ingrid . Je zou
kunnen proberen om gescheiden handdoeken te gebruiken, en even alles op 60 graden te wassen. Baat het niet dan schaadt het niet .
kunnen proberen om gescheiden handdoeken te gebruiken, en even alles op 60 graden te wassen. Baat het niet dan schaadt het niet .
Losing love is like a window in your hart,
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
Anitra
Bar
Ingrid, sterkte met je schimmelinfectie. Ik heb het ook wel eens gehad, maar met een kuurtje was het weer over.
Ik heb vandaag weer een slechte dag. Wilde vanochtend alweer m'n afspraak bij de oogarts voor Robin afzeggen en voor de fysio ook. Ben toch naar de oogarts geweest. Greep me toch wel weer even aan dat we met Robin naar het Oogziekenhuis in Rotterdam moeten. Het is wrs niks ernstigs, maar het is toch wéér iets. En toen ik thuis kwam, belde een collega, die me, ondanks die ie 't wel allemaal erg rot voor me vond, eigenlijk wel adviseerde (zoals me andere collega vandeweek ook al deed) dat het misschien toch beter zou zijn als ik zou blijven werken, omdat ik dan toch iets doe en afleiding heb. Nou, dat heb ik geprobeerd en die afleiding werkt niet, er komt niks uit m'n handen. Me ziekmelden was m'n laatste optie. Na dat gesprek voelde (en nog steeds) ik me weer zo rot, dat ik de fysio maar heb afgebeld
Bar
Ingrid, sterkte met je schimmelinfectie. Ik heb het ook wel eens gehad, maar met een kuurtje was het weer over.
Ik heb vandaag weer een slechte dag. Wilde vanochtend alweer m'n afspraak bij de oogarts voor Robin afzeggen en voor de fysio ook. Ben toch naar de oogarts geweest. Greep me toch wel weer even aan dat we met Robin naar het Oogziekenhuis in Rotterdam moeten. Het is wrs niks ernstigs, maar het is toch wéér iets. En toen ik thuis kwam, belde een collega, die me, ondanks die ie 't wel allemaal erg rot voor me vond, eigenlijk wel adviseerde (zoals me andere collega vandeweek ook al deed) dat het misschien toch beter zou zijn als ik zou blijven werken, omdat ik dan toch iets doe en afleiding heb. Nou, dat heb ik geprobeerd en die afleiding werkt niet, er komt niks uit m'n handen. Me ziekmelden was m'n laatste optie. Na dat gesprek voelde (en nog steeds) ik me weer zo rot, dat ik de fysio maar heb afgebeld
Verliefd, verloofd.. een prachtige knul, getrouwd en nog een mooi ventje erbij! *O*
Mijn afvalstrijd!
Mijn afvalstrijd!
het kan ook nog meespelen in je humeur of je gestressed bent ,tja dat vrouwelijk lichaam zit zo raar in elkaar en de een is er gevoelig voor en de ander niet.
Sterkte bij de hork.
Wennie sterkte
Sterkte bij de hork.
Wennie sterkte
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Wat bedoel je precies? De schimmel?quote:Op vrijdag 28 juli 2006 12:29 schreef poemojn het volgende:
zou je dat wel op internet gooien Ingrid?
Succes vanmiddag
Ik ben langs geweest en er was een andere ha, een vrouw. Heel aardig en voorzichtig.
De schimmel is er nog. Ik heb nu een pil gehad, die ik oraal moest innemen.
Op de 1 of andere manier heeft de kuur niet gewerkt.
Als ik maandag nog last heb, moet ik weer terugkomen.
Gelukkig gaat verder alles goed. Ik geniet van Kim. Ze kan ineens zoveel! Ben alleen wel zat van het gezeur in de omgeving dat Kim nog niet kruipt, of zich optrekt, of zit.
Komt vanzelf wel! Ze kon al snel op haar buik liggen, met haar hoofdje mooi omhoog, wijsneuzerig in het rond kijken.
En ze heeft sinds een week echt door dat ze van haar rug naar buik kan draaien. Nu draait ze telkens de box rond.
En ze brabbelt en gilt er lustig op los. Heel lief en grappig.
Ingrid ben blij dat je nu geen hork had en dat je weer iets gekregen hebt, hopelijk slaat deze pil wel aan, ik duim iig met je mee want zo een infectie is zo broeierig met deze temperaturen en vreselijk irritant.
Leuk dat je zo kan genieten met die kleine meid van je, trek je maar lekker niets aan van "commentaar" ieder kindje doet het lekker op zijn eigen tempo
Leuk dat je zo kan genieten met die kleine meid van je, trek je maar lekker niets aan van "commentaar" ieder kindje doet het lekker op zijn eigen tempo
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Dank je!quote:Op vrijdag 28 juli 2006 17:43 schreef Bar_en_Mar het volgende:
Ingrid ben blij dat je nu geen hork had en dat je weer iets gekregen hebt, hopelijk slaat deze pil wel aan, ik duim iig met je mee want zo een infectie is zo broeierig met deze temperaturen en vreselijk irritant.
Leuk dat je zo kan genieten met die kleine meid van je, trek je maar lekker niets aan van "commentaar" ieder kindje doet het lekker op zijn eigen tempo
Thanks Bar
Ingrid, hopelijk kom je er nu wel vanaf En idd niks van aantrekken wat een ander zegt: Robin is alweer 9 maanden en net aan het tijgeren. Ze worden zo snel groot en ze hebben nog hun hele leven de tijd om te zitten/staan/lopen etc En zolang ze zich verder wel ontwikkelt, is er toch niks aan de hand?
Ingrid, hopelijk kom je er nu wel vanaf En idd niks van aantrekken wat een ander zegt: Robin is alweer 9 maanden en net aan het tijgeren. Ze worden zo snel groot en ze hebben nog hun hele leven de tijd om te zitten/staan/lopen etc En zolang ze zich verder wel ontwikkelt, is er toch niks aan de hand?
Verliefd, verloofd.. een prachtige knul, getrouwd en nog een mooi ventje erbij! *O*
Mijn afvalstrijd!
Mijn afvalstrijd!
Deze "nieuwe" moeder doet het goed Ik ben best snel hersteld na deze bevalling. Moet wel opletten wat ik doe en als het ff kan rusten 's middags (heb vandaag 2,5 uur liggen slapen nog ) maar op zich gaat alles prima. Zal wel blij zijn als ik naar mijn chiropractor mag (mag 4 weken na de bevalling) want het zit niet helemaal lekker in mijn rug/SI gewricht. Maar ik mag niet klagen.
Morgen gaat Nick weer werken en das wel ff vreemd. Nou gaat Liam gewoon naar de oppas en Ian is naar de vakantiespelen, dus het is een rustig dagje met Ezra samen.
Ik heb wel opstart problemen gehad ivm de borstvoeding die (weer) niet lekker liep, en daar was ik enorm stuk van en overstuur 1,5 week lang. Nu kolf ik en geef flesjes en ik staar me er niet meer op blind. Ik vloei nog maar heel weinig, dat is heel snel minder geworden, soms 2 dagen niks en dan ineens wel weer dat zal wel normaal zijn denk ik?
Anyway, moe maar voldaan moet ik zeggen En enorm trots op mijn 2 prachtige zoons
Morgen gaat Nick weer werken en das wel ff vreemd. Nou gaat Liam gewoon naar de oppas en Ian is naar de vakantiespelen, dus het is een rustig dagje met Ezra samen.
Ik heb wel opstart problemen gehad ivm de borstvoeding die (weer) niet lekker liep, en daar was ik enorm stuk van en overstuur 1,5 week lang. Nu kolf ik en geef flesjes en ik staar me er niet meer op blind. Ik vloei nog maar heel weinig, dat is heel snel minder geworden, soms 2 dagen niks en dan ineens wel weer dat zal wel normaal zijn denk ik?
Anyway, moe maar voldaan moet ik zeggen En enorm trots op mijn 2 prachtige zoons
stormy waters...
sailin'
sailin'
Belana wat klink jij heerlijk trots en goed
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Belana, wat fijn dat het goed gaat!
Dat het vloeien stopt en weer begint is normaal (volgens de vk en kraamverzorgster bij mij).
Dat het vloeien stopt en weer begint is normaal (volgens de vk en kraamverzorgster bij mij).
Wennie
Ingrid, ik heb ook een paar keer een schimmel gehad. De HA zei dat als je er vaak last van hebt je dan een kweekje kan laten doen om te kijken war het evt. vandaan komt.
Belana, lekker hoor zo'n lekkere tuk tussendoor!
Ik ben door mijn rug gegaan . Het zit boven mijn stuitje volgens mij en beetje vast. Ik kan wel zitten en lopen, maar bukken en tillen is echt een ramp... Morgen maar ff de ha bellen voor spierverslappers.
Ingrid, ik heb ook een paar keer een schimmel gehad. De HA zei dat als je er vaak last van hebt je dan een kweekje kan laten doen om te kijken war het evt. vandaan komt.
Belana, lekker hoor zo'n lekkere tuk tussendoor!
Ik ben door mijn rug gegaan . Het zit boven mijn stuitje volgens mij en beetje vast. Ik kan wel zitten en lopen, maar bukken en tillen is echt een ramp... Morgen maar ff de ha bellen voor spierverslappers.
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
auw Vicky... Sterkte
Belana is wel lekker dat je de eerste dag alleen bent met Ezra en pas daarna met Liam en/of Ian erbij. Kan je er weer even in komen. Hier was het gelukkig geen probleem om de eerste dag allebei de jongens (vind dit zo leuk klinken ) samen te hebben. En ms helpt dat voorlezen tijdens het voeden. Alhoewel je nu wel je handen nodig hebt voor het flesje.
Belana is wel lekker dat je de eerste dag alleen bent met Ezra en pas daarna met Liam en/of Ian erbij. Kan je er weer even in komen. Hier was het gelukkig geen probleem om de eerste dag allebei de jongens (vind dit zo leuk klinken ) samen te hebben. En ms helpt dat voorlezen tijdens het voeden. Alhoewel je nu wel je handen nodig hebt voor het flesje.
Als je niet lacht, ben je dood.
dinsdag is Liam ook thuis, dan gaan we eens zien hoe dat gaat de vuurdoop zeg maar
stormy waters...
sailin'
sailin'
Echt, het stelt niets voor.
alhoewel ik heel erg blij ben als het zooitje op bed ligt
alhoewel ik heel erg blij ben als het zooitje op bed ligt
Als je niet lacht, ben je dood.
Een kweekje is een goed idee. Het wordt nu eindelijk wat minder, maar is nog niet helemaal over.quote:Op zondag 30 juli 2006 18:20 schreef Vicky het volgende:
Ingrid, ik heb ook een paar keer een schimmel gehad. De HA zei dat als je er vaak last van hebt je dan een kweekje kan laten doen om te kijken war het evt. vandaan komt.
Belana, lekker hoor zo'n lekkere tuk tussendoor!
Ik ben door mijn rug gegaan . Het zit boven mijn stuitje volgens mij en beetje vast. Ik kan wel zitten en lopen, maar bukken en tillen is echt een ramp... Morgen maar ff de ha bellen voor spierverslappers.
Beterschap met je rug! Weet hoe zeer dat kan doen.
Vicky sterkte met je rug
We hopen dat ze je vleugels geven, zodat je overal kunt komen, dat je terugkomt in onze dromen, en met ons meevliegt in ons leven
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Blonde haren,blauwogen zomaar uit een sprookjesboek gevlogen...
Same here... (ik zou niet zo snel zeggen dat het niets voorstelt trouwens maar tis ook weer niet te zwaar ofzo, goed te doen!)quote:Op zondag 30 juli 2006 21:52 schreef dutchie het volgende:
Echt, het stelt niets voor.
alhoewel ik heel erg blij ben als het zooitje op bed ligt
Vicky, hoe is t met je rug nu?
Bah, Vicky sterkte!
Ook met deze nieuwe moeder gaat het super! Ik knap veel sneller op dan ik verwacht had. Al moet ik wel een beetje oppassen dat ik mezelf niet voorbij ga lopen. Ik had behoorlijk wat bloedverlies tijdens de bevalling en dat duurt even voor dat weer goed is. Vooral omdat ik geen staalpillen meer wil slikken (ik heb het geprobeerd en kreeg gelijk problemen met de ontlasting).
Maar we gaan al sinds de eerste week samen (schanulleke, Jetske en ik) op pad, lekker boodschappen doen of een kleine wandeling en ik merk per dag vooruitgang. Ik kan nu al langer dan een half uur achter elkaar staan/lopen 's Middags slaap ik vaak wel nog even, ook om de nacht wat te compenseren.
Maar tot nu toe valt het me allemaal erg mee. Ik ben veel minder overbezorgd dan ik van te voren dacht, ik heb meer tijd voor mezelf dan ik had verwacht en Jetske is veel makkelijker dan ik had kunnen hopen.
Ik moet nog wel wennen aan het idee dat ik moeder ben, maar ik denk dat ik er best goed in kan worden
Ook met deze nieuwe moeder gaat het super! Ik knap veel sneller op dan ik verwacht had. Al moet ik wel een beetje oppassen dat ik mezelf niet voorbij ga lopen. Ik had behoorlijk wat bloedverlies tijdens de bevalling en dat duurt even voor dat weer goed is. Vooral omdat ik geen staalpillen meer wil slikken (ik heb het geprobeerd en kreeg gelijk problemen met de ontlasting).
Maar we gaan al sinds de eerste week samen (schanulleke, Jetske en ik) op pad, lekker boodschappen doen of een kleine wandeling en ik merk per dag vooruitgang. Ik kan nu al langer dan een half uur achter elkaar staan/lopen 's Middags slaap ik vaak wel nog even, ook om de nacht wat te compenseren.
Maar tot nu toe valt het me allemaal erg mee. Ik ben veel minder overbezorgd dan ik van te voren dacht, ik heb meer tijd voor mezelf dan ik had verwacht en Jetske is veel makkelijker dan ik had kunnen hopen.
Ik moet nog wel wennen aan het idee dat ik moeder ben, maar ik denk dat ik er best goed in kan worden
Lekker douchen!
Sjak, ik kan me nog herinneren bij de geboorte van nr. 1 dat ik me gelijk mama voelde. Ik hoefde niet te wennen, die muppet was van mij en ik ging daar voor zorgen. Afgezien van het incident natuurlijk dat ik even vergeten was dat ie van mij was, toen ie gewoon in zijn wippertje in de kamer lag.
Als je niet lacht, ben je dood.
ik heb er de eerste keer echt in moeten groeien juist, dit keer was het meteen, hopla, ik ben jouw mama
fijn dat het zo goed gaat sjak!
vicky, hoe is het nu?
fijn dat het zo goed gaat sjak!
vicky, hoe is het nu?
stormy waters...
sailin'
sailin'
Oeps dutchie, het zullen de hormonen wel geweest zijn!
Ik voelde me ook direct moeder. Niets wennen ofzo, Ive voelde direct als mijn kind en ik kan niet voorstellen dat hij er ooit niet is geweest. En ik ben natuurlijk super gelukkig met hem!
Met mij zelf gaat het niet super. Mijn herstel lijkt wel stil te staan de afgelopen week. Met de hechtingen gaat het wel redelijk, maar bij sommige bewegingen voel ik ze nog wel. Verder ben ik heel moe en lusteloos. Ik ben echt helemaal kapot aan het einde van de dag en het enige wat ik dan gedaan heb is voor Ive zorgen, mijn man doet het hele huishouden. En mijn rug, nek en bekken willen ook nog niet helemaal, maar als het goed is ga ik deze week naar de fysio/chiropractor en dan zet hij het hopelijk weer recht en gaan we weer beginnen met de opbouw.
En als laatste: ik vind het vreselijk oppervlakkig van mezelf, maar ik vind mijn lichaam zo lelijk nu... Er zitten nog wat zwangerschapskilo's aan (hoeveel weet ik niet, we hebben geen weegschaal) en mijn buik is nog zo vreselijk slap. Ik weet het, het heeft tijd nodig enz. Maar tot die tijd ontwijk ik maar even de spiegels.
Ik voelde me ook direct moeder. Niets wennen ofzo, Ive voelde direct als mijn kind en ik kan niet voorstellen dat hij er ooit niet is geweest. En ik ben natuurlijk super gelukkig met hem!
Met mij zelf gaat het niet super. Mijn herstel lijkt wel stil te staan de afgelopen week. Met de hechtingen gaat het wel redelijk, maar bij sommige bewegingen voel ik ze nog wel. Verder ben ik heel moe en lusteloos. Ik ben echt helemaal kapot aan het einde van de dag en het enige wat ik dan gedaan heb is voor Ive zorgen, mijn man doet het hele huishouden. En mijn rug, nek en bekken willen ook nog niet helemaal, maar als het goed is ga ik deze week naar de fysio/chiropractor en dan zet hij het hopelijk weer recht en gaan we weer beginnen met de opbouw.
En als laatste: ik vind het vreselijk oppervlakkig van mezelf, maar ik vind mijn lichaam zo lelijk nu... Er zitten nog wat zwangerschapskilo's aan (hoeveel weet ik niet, we hebben geen weegschaal) en mijn buik is nog zo vreselijk slap. Ik weet het, het heeft tijd nodig enz. Maar tot die tijd ontwijk ik maar even de spiegels.
Ach Cattie wat naar voor je!
Wat mijn lichaam betreft heb ik hetzelfde als jij. Ben in het begin 9 kilo afgevallen en dat was het dan wel.
Ik ga donderdag voor het eerst weer eens rustig aan sporten. Daar heb ik toch zo'n loeiveel zin in.
Ja Vicky, hoe is het met je rug vandaag?
En Belana, hoe is het eerste dagje met zijn tweetjes?
(ik ga kijken of Cas ook wil gaan slapen, heb ik zelf ook even rust. hij ligt hier nl. voor me net voor het toetsenbord. te luisteren naar mijn tikken, maar nu vindt hij het niet leuk meer. )
Wat mijn lichaam betreft heb ik hetzelfde als jij. Ben in het begin 9 kilo afgevallen en dat was het dan wel.
Ik ga donderdag voor het eerst weer eens rustig aan sporten. Daar heb ik toch zo'n loeiveel zin in.
Ja Vicky, hoe is het met je rug vandaag?
En Belana, hoe is het eerste dagje met zijn tweetjes?
(ik ga kijken of Cas ook wil gaan slapen, heb ik zelf ook even rust. hij ligt hier nl. voor me net voor het toetsenbord. te luisteren naar mijn tikken, maar nu vindt hij het niet leuk meer. )
Als je niet lacht, ben je dood.
cattie, je hebt een zware bevalling gehad he, niet te veel verwachten. Ik heb daar toen na de geboorte van Liam ook best lang over gedaan, minimaal 6 weken om weer een beeeetje op de been te zijn. ook veel bloedverlies speelt mee. geef jezelf de tijd. even langs de fysio/chiro is wel lekker, daar kijk ik ook naar uit.
En je lijf... ja, herkenbaar. Ik ben al heel wat kilo's kwijt gelukkig, maar aan mijn lijf zie je het niet alles slap idd. Het trekt echt wel weer bij en met een beetje sporten komt het weer goed straks.
tot die tijd ontwijk ik ook de spiegels hoor
Mijn dagje met Ezra verloopt erg rustig. Hij slaapt de hele dag al alleen wakker voor zijn happie meestal begint ie rond half 6 wat morreliger te worden en dat kan dan de hele avond duren. gelukkig gaat ie rond half 11 meestal netjes slapen.
morgen is Liam ook thuis, dat wordt wel druk denk ik
En je lijf... ja, herkenbaar. Ik ben al heel wat kilo's kwijt gelukkig, maar aan mijn lijf zie je het niet alles slap idd. Het trekt echt wel weer bij en met een beetje sporten komt het weer goed straks.
tot die tijd ontwijk ik ook de spiegels hoor
Mijn dagje met Ezra verloopt erg rustig. Hij slaapt de hele dag al alleen wakker voor zijn happie meestal begint ie rond half 6 wat morreliger te worden en dat kan dan de hele avond duren. gelukkig gaat ie rond half 11 meestal netjes slapen.
morgen is Liam ook thuis, dat wordt wel druk denk ik
stormy waters...
sailin'
sailin'
Vicky, sterkte met je rug
Voor alle uitgewoonde huisjes
Voor alle uitgewoonde huisjes
Verliefd, verloofd.. een prachtige knul, getrouwd en nog een mooi ventje erbij! *O*
Mijn afvalstrijd!
Mijn afvalstrijd!
Vanmorgen dacht ik dat het wel ging met mijn rug, maar hoe verder de dag voorderde hoe meer last ik kreeg. En nu gaat het eigenlijk wel weer.
Moet morgen zo wie zo naar de fysio, dus kaart het gelijk ff aan.
Moet morgen zo wie zo naar de fysio, dus kaart het gelijk ff aan.
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Cattie, je lijf krijgt best een opdonder van een bevalling, heel cliche, maar probeer wat rust voor jezelf te nemen zodra je kan.
Belana, fijn dat het zo goed gaat! Heerlijk zo'n slaapbaby
Vicky, wat rottig van je rug joh, hopelijk gaat het snel beter!
Ik moet ook even iets kwijt over het gevoel na de bevalling. Het houdt me de laatste tijd erg bezig, misschien omdat Sara bijna 1 is. Het is een lang verhaal, maar ok.
Toen ik net bevallen was, was ik euforisch omdat ik 8,5 pond kind eruit geperst had en supertrots was op mijn meissie en mezelf. Maar een moedergevoel had ik absoluut niet.
Onze kraamverzorgster viel heel erg tegen. Ik zou 8 uur krijgen, en na 1 dag werd dat (door haar) teruggezet naar 3 uur, omdat ik dat wel aan zou kunnen. Ik durfde er niets van te zeggen omdat ik vreselijk labiel was in die tijd.
Die 3 uur dat ze er was, deed ze Sara in badje, ging zitten met een kop koffie, deed een was in de machine, mij controleren (hechtingen enz) en ging weer weg.
Na 3 dagen was ik helemaal op, het enige wat ik kon was huilen, ik kon niets hebben. Ik was de hele dag aan het aftellen: wanneer wordt Sara weer wakker? Moet ze nu weer aan mijn borsten hangen? Shit, ze huilt, moet ik haar nu weer oppakken? Ik wil dit niet, ik wil haar niet, ik wil helemaal niets.
Op de 4e dag vroeg ik aan manlief, toen Sara huilde, of hij 'hem even uit zijn bedje wou halen'. Manlief zei verbouwereed dat Sara een meiske was, en ik wist het gewoon niet meer.
Uiteindelijk hebben we toch durven aangeven aan de verloskundige dat het absoluut niet ging, toen hebben we verlenging van de kraamzorg gekregen (een andere!) en een paar gesprekken met een consulente van het CB. De andere kraamhulp was een verademing, ze bleef 5 uur op een dag, leerde me andere manieren van voeden, zette me onder de douche, maakte ontbijt voor me, en als ze wegging had ik daadwerkelijk het gevoel dat ik het uurtje voor manlief thuiskwam kon overbruggen.
Toch ging het niet goed. Toen de kraamhulp weg ging uiteindelijk was ik op van de zenuwen, Sara huilde vreselijk veel, ik kon haar niet gewoon zoals iedere andere moeder oppakken, ik werd en ontzettend gestresd en nerveus van en manlief deed eigenlijk alles met haar, het enige wat ik deed was voeden, en zelfs dat stond me ontzettend tegen.
Na 3 weken zijn we overgegaan op de fles, dat scheelde voor mij al enorm. Sara bleef echter huilen, huilen en nog eens huilen. Manlief was inmiddels weer aan het werk en er zijn momenten geweest dat ik hem mailde dat als hij niet snel naar huis kwam, ik d'r wat zou doen met d'r gehuil.
Hoe het is overgegaan weet ik niet, maar uiteindelijk ging het beter. Sara zijn we gaan inbakeren wat sowieso voor meer rust zorgde, ze sliep ineens voeding naar voeding en ik kwam iets aan mezelf toe.
Inmiddels zijn dingen enorm verandert, Sara is mijn alles, mijn knuffelbuffel en ik ben vreselijk trots op haar, heb een oer-moedergevoel, in tegenstelling tot net na de bevalling want ze hadden d'r zo mogen meenemen van me.
Nu ze bijna een jaar is denk ik er veel aan terug. Ik voel me schuldig, dat ik niet van d'r hield, dat ik d'r niet kon troosten, ik baal dat ik geen borstvoeding ben blijven geven, en ik ben ontzettend kwaad. Kwaad omdat uit alles bleek dat het niet goed met me ging ( hoge polsslag, elke dag boven de 108, koorts zonder reden enz.
Waarom ik dit allemaal neerzet hier, geen idee, ik wil gewoon even m'n verhaal kwijt denk ik, en zit best in een dipje momenteel..
Belana, fijn dat het zo goed gaat! Heerlijk zo'n slaapbaby
Vicky, wat rottig van je rug joh, hopelijk gaat het snel beter!
Ik moet ook even iets kwijt over het gevoel na de bevalling. Het houdt me de laatste tijd erg bezig, misschien omdat Sara bijna 1 is. Het is een lang verhaal, maar ok.
Toen ik net bevallen was, was ik euforisch omdat ik 8,5 pond kind eruit geperst had en supertrots was op mijn meissie en mezelf. Maar een moedergevoel had ik absoluut niet.
Onze kraamverzorgster viel heel erg tegen. Ik zou 8 uur krijgen, en na 1 dag werd dat (door haar) teruggezet naar 3 uur, omdat ik dat wel aan zou kunnen. Ik durfde er niets van te zeggen omdat ik vreselijk labiel was in die tijd.
Die 3 uur dat ze er was, deed ze Sara in badje, ging zitten met een kop koffie, deed een was in de machine, mij controleren (hechtingen enz) en ging weer weg.
Na 3 dagen was ik helemaal op, het enige wat ik kon was huilen, ik kon niets hebben. Ik was de hele dag aan het aftellen: wanneer wordt Sara weer wakker? Moet ze nu weer aan mijn borsten hangen? Shit, ze huilt, moet ik haar nu weer oppakken? Ik wil dit niet, ik wil haar niet, ik wil helemaal niets.
Op de 4e dag vroeg ik aan manlief, toen Sara huilde, of hij 'hem even uit zijn bedje wou halen'. Manlief zei verbouwereed dat Sara een meiske was, en ik wist het gewoon niet meer.
Uiteindelijk hebben we toch durven aangeven aan de verloskundige dat het absoluut niet ging, toen hebben we verlenging van de kraamzorg gekregen (een andere!) en een paar gesprekken met een consulente van het CB. De andere kraamhulp was een verademing, ze bleef 5 uur op een dag, leerde me andere manieren van voeden, zette me onder de douche, maakte ontbijt voor me, en als ze wegging had ik daadwerkelijk het gevoel dat ik het uurtje voor manlief thuiskwam kon overbruggen.
Toch ging het niet goed. Toen de kraamhulp weg ging uiteindelijk was ik op van de zenuwen, Sara huilde vreselijk veel, ik kon haar niet gewoon zoals iedere andere moeder oppakken, ik werd en ontzettend gestresd en nerveus van en manlief deed eigenlijk alles met haar, het enige wat ik deed was voeden, en zelfs dat stond me ontzettend tegen.
Na 3 weken zijn we overgegaan op de fles, dat scheelde voor mij al enorm. Sara bleef echter huilen, huilen en nog eens huilen. Manlief was inmiddels weer aan het werk en er zijn momenten geweest dat ik hem mailde dat als hij niet snel naar huis kwam, ik d'r wat zou doen met d'r gehuil.
Hoe het is overgegaan weet ik niet, maar uiteindelijk ging het beter. Sara zijn we gaan inbakeren wat sowieso voor meer rust zorgde, ze sliep ineens voeding naar voeding en ik kwam iets aan mezelf toe.
Inmiddels zijn dingen enorm verandert, Sara is mijn alles, mijn knuffelbuffel en ik ben vreselijk trots op haar, heb een oer-moedergevoel, in tegenstelling tot net na de bevalling want ze hadden d'r zo mogen meenemen van me.
Nu ze bijna een jaar is denk ik er veel aan terug. Ik voel me schuldig, dat ik niet van d'r hield, dat ik d'r niet kon troosten, ik baal dat ik geen borstvoeding ben blijven geven, en ik ben ontzettend kwaad. Kwaad omdat uit alles bleek dat het niet goed met me ging ( hoge polsslag, elke dag boven de 108, koorts zonder reden enz.
Waarom ik dit allemaal neerzet hier, geen idee, ik wil gewoon even m'n verhaal kwijt denk ik, en zit best in een dipje momenteel..
Heel raar dat je kraamhulp bepaalt hoeveel uur zorg je krijgt. En in die 3 uur tijd kan ze ook niet veel meer doen dan dat natuurlijk.quote:Op maandag 31 juli 2006 21:12 schreef Fuente het volgende:
Ik moet ook even iets kwijt over het gevoel na de bevalling. Het houdt me de laatste tijd erg bezig, misschien omdat Sara bijna 1 is. Het is een lang verhaal, maar ok.
Toen ik net bevallen was, was ik euforisch omdat ik 8,5 pond kind eruit geperst had en supertrots was op mijn meissie en mezelf. Maar een moedergevoel had ik absoluut niet.
Onze kraamverzorgster viel heel erg tegen. Ik zou 8 uur krijgen, en na 1 dag werd dat (door haar) teruggezet naar 3 uur, omdat ik dat wel aan zou kunnen. Ik durfde er niets van te zeggen omdat ik vreselijk labiel was in die tijd.
Die 3 uur dat ze er was, deed ze Sara in badje, ging zitten met een kop koffie, deed een was in de machine, mij controleren (hechtingen enz) en ging weer weg.
Volgens mij is dat wel redelijk 'normaal' zo rond de 3e dag, kraamtranen ofzo noemen ze dat toch? Ik kan me iig herinneren ook een dag gehad te hebben waarop ik alleen maar als een of andere labiele doos kon huilen . Volgens mij ook zo rond dag 3.quote:Na 3 dagen was ik helemaal op, het enige wat ik kon was huilen, ik kon niets hebben. Ik was de hele dag aan het aftellen: wanneer wordt Sara weer wakker? Moet ze nu weer aan mijn borsten hangen? Shit, ze huilt, moet ik haar nu weer oppakken? Ik wil dit niet, ik wil haar niet, ik wil helemaal niets.
Dat zeg ik tegen mijn meisje ook heel vaak.... knuffelbuffel....quote:Op de 4e dag vroeg ik aan manlief, toen Sara huilde, of hij 'hem even uit zijn bedje wou halen'. Manlief zei verbouwereed dat Sara een meiske was, en ik wist het gewoon niet meer.
Uiteindelijk hebben we toch durven aangeven aan de verloskundige dat het absoluut niet ging, toen hebben we verlenging van de kraamzorg gekregen (een andere!) en een paar gesprekken met een consulente van het CB. De andere kraamhulp was een verademing, ze bleef 5 uur op een dag, leerde me andere manieren van voeden, zette me onder de douche, maakte ontbijt voor me, en als ze wegging had ik daadwerkelijk het gevoel dat ik het uurtje voor manlief thuiskwam kon overbruggen.
Toch ging het niet goed. Toen de kraamhulp weg ging uiteindelijk was ik op van de zenuwen, Sara huilde vreselijk veel, ik kon haar niet gewoon zoals iedere andere moeder oppakken, ik werd en ontzettend gestresd en nerveus van en manlief deed eigenlijk alles met haar, het enige wat ik deed was voeden, en zelfs dat stond me ontzettend tegen.
Na 3 weken zijn we overgegaan op de fles, dat scheelde voor mij al enorm. Sara bleef echter huilen, huilen en nog eens huilen. Manlief was inmiddels weer aan het werk en er zijn momenten geweest dat ik hem mailde dat als hij niet snel naar huis kwam, ik d'r wat zou doen met d'r gehuil.
Hoe het is overgegaan weet ik niet, maar uiteindelijk ging het beter. Sara zijn we gaan inbakeren wat sowieso voor meer rust zorgde, ze sliep ineens voeding naar voeding en ik kwam iets aan mezelf toe.
Inmiddels zijn dingen enorm verandert, Sara is mijn alles, mijn knuffelbuffel en ik ben vreselijk trots op haar, heb een oer-moedergevoel, in tegenstelling tot net na de bevalling want ze hadden d'r zo mogen meenemen van me.
Nu ze bijna een jaar is denk ik er veel aan terug. Ik voel me schuldig, dat ik niet van d'r hield, dat ik d'r niet kon troosten, ik baal dat ik geen borstvoeding ben blijven geven, en ik ben ontzettend kwaad. Kwaad omdat uit alles bleek dat het niet goed met me ging ( hoge polsslag, elke dag boven de 108, koorts zonder reden enz.
Waarom ik dit allemaal neerzet hier, geen idee, ik wil gewoon even m'n verhaal kwijt denk ik, en zit best in een dipje momenteel..
Fuente, ik vind niet dat je je ergens schuldig over moet voelen. Dingen zijn nu eenmaal zo gelopen en nu is alles toch helemaal goed? Myhron is pas een jaar geworden en dan ga je inderdaad heel veel terugdenken. Ik kan heel veel dingen juist niet meer voor me halen, de bevalling en de eerse paar dagen nog wel, als de dag van gisteren zelfs. Maar ik kan me niet meer voor me halen hoe mijn eerste dag met haar alleen was bijvoorbeeld en wat ik dan deed heel de dag. Heel gek.
En een huilend kindje is ook iets om gek van te worden, je wilt het zo goed doen en als dat dan voor je gevoel niet lukt is dat heel rot.
-If I know I'm going crazy, I must not be insane-!
Fuente toch, wat akelig! Wat zul je een nare tijd hebben gehad toen. Echt heel begrijpelijk dat dat nou terug komt als het bijna een jaar geleden is. Misschien wel eens goed dat je dat eens opgeschreven hebt. Is dit de eerste keer dat je het verteld?
Een vreselijke nare ervaring en je had echt beter begeleid moeten worden toen. Daar mag je best boos om zijn. Maar niet op jezelf hoor, want ik denk, als ik dat zo lees, dat je er zelf niks aan hebt kunnen doen.
Ik hoop dat jullie en Sara een fijne verjaardag hebben!
Een vreselijke nare ervaring en je had echt beter begeleid moeten worden toen. Daar mag je best boos om zijn. Maar niet op jezelf hoor, want ik denk, als ik dat zo lees, dat je er zelf niks aan hebt kunnen doen.
Ik hoop dat jullie en Sara een fijne verjaardag hebben!
Variety is the spice of life
Igraine, knuffelbuffel is zo lief
Het is de eerste keer dat ik het hier neerzet. Manlief weet er uiteraard van, die was erbij, mijn moeder had een vermoeden, wat ik destijds onkende (nee joh, alles gaat priiiiima).
Laatst heb ik met mijn beide ouders wel een gesprek gehad hierover.
We hebben uiteindelijk wel een klacht bij de kraamzorg ingedient, hierover nog een nagesprek gehad en daaruit bleek dat er meer klachten over de betreffende kraamverzorgster waren geweest, en dat er maatregelen getroffen zijn, maar hoe of wat weet ik niet.
Het is ook niet dat het per definitie aan haar lag, ik denk dat ik sowieso met deze gevoelens te maken had gekregen, maar het is wel dat zij besloot maar 3 uur per dag er te zijn (en er wel voor zorgen dat ze er was als de verlos voor de controles kwam) en om de signalen niet op te pikken.
Uiteindelijk is het goedgekomen, en geniet ik ontzettend. Ik weet ook niet waarom het me nu nog zo bezighoudt, ik denk omdat je nu terugkijkt op de beginperiode, op een jaar terug. Ik heb ontzettend mazzel gehad dat manlief alles overnam van me, 40 uur werken, dan thuiskomen bij een brullende vrouw, en dan nog alles doen.
Als ik ooit een tweede kindje mag krijgen dan ben ik wel van plan om dingen anders aan te pakken en eerder aan de bel te trekken. Ik zou dolgraag langere tijd willen borstvoeden, de borstvoeding bij Sara ging in principe ook perfect, ze groeide goed enz, maar ik kon het gewoon niet hebben.
Nou ja, het is iig wel fijn om alles een keer eruit te gooien, en inmiddels weet ik wel dat ik niet de enige ben die dit ervaren heeft na een bevalling, en dat het uiteindelijk ook meeviel, gezien dat ik er op eigen kracht, zonder medicijnen weer uitgekomen ben.
Het is de eerste keer dat ik het hier neerzet. Manlief weet er uiteraard van, die was erbij, mijn moeder had een vermoeden, wat ik destijds onkende (nee joh, alles gaat priiiiima).
Laatst heb ik met mijn beide ouders wel een gesprek gehad hierover.
We hebben uiteindelijk wel een klacht bij de kraamzorg ingedient, hierover nog een nagesprek gehad en daaruit bleek dat er meer klachten over de betreffende kraamverzorgster waren geweest, en dat er maatregelen getroffen zijn, maar hoe of wat weet ik niet.
Het is ook niet dat het per definitie aan haar lag, ik denk dat ik sowieso met deze gevoelens te maken had gekregen, maar het is wel dat zij besloot maar 3 uur per dag er te zijn (en er wel voor zorgen dat ze er was als de verlos voor de controles kwam) en om de signalen niet op te pikken.
Uiteindelijk is het goedgekomen, en geniet ik ontzettend. Ik weet ook niet waarom het me nu nog zo bezighoudt, ik denk omdat je nu terugkijkt op de beginperiode, op een jaar terug. Ik heb ontzettend mazzel gehad dat manlief alles overnam van me, 40 uur werken, dan thuiskomen bij een brullende vrouw, en dan nog alles doen.
Als ik ooit een tweede kindje mag krijgen dan ben ik wel van plan om dingen anders aan te pakken en eerder aan de bel te trekken. Ik zou dolgraag langere tijd willen borstvoeden, de borstvoeding bij Sara ging in principe ook perfect, ze groeide goed enz, maar ik kon het gewoon niet hebben.
Nou ja, het is iig wel fijn om alles een keer eruit te gooien, en inmiddels weet ik wel dat ik niet de enige ben die dit ervaren heeft na een bevalling, en dat het uiteindelijk ook meeviel, gezien dat ik er op eigen kracht, zonder medicijnen weer uitgekomen ben.
