Het maakt de relatie soms heel moeilijk en ik probeer alle geduld van de wereld te hebben.
Zijn er mensen die samenwonen met een partner die borderline heeft? Iemand misschien tips voor mij, advies etc?
Thanks
quote:http://www.trimbos.nl/default1736.htmlOp dinsdag 11 oktober 2005 14:53 schreef Tombert het volgende:
mag ik vragen wat dat precies is?
lijkt me erg moeilijk
Het kan een grote steun zijn voor haar. En voor jou, trek het je persoonlijk niet aan en verlaag je doelen die je wil bereiken in je relatie.
quote:Ja het is inderdaad niet makkelijk. Je moet heel geduldig zijn...Op dinsdag 11 oktober 2005 15:04 schreef melluk het volgende:
heb geen tip voor je maar wel heel veel respect...
lijkt me erg moeilijk
quote:Het probleem is dat mijn vriendin Engelstalig is en nog Nederlands aan het leren is en daardoor hulp via dit soort groepen erg lastig is, maar wel goed voor in de toekomst.Op dinsdag 11 oktober 2005 15:06 schreef perfectionist het volgende:
Een goeie vriendin van mij is een bordi ... ik kan je vriendin aanraden om hier eens heen te gaan.
Het kan een grote steun zijn voor haar. En voor jou, trek het je persoonlijk niet aan en verlaag je doelen die je wil bereiken in je relatie.
Ik probeer het niet persoonlijk aan te trekken, maar het is soms erg moeilijk.
quote:Ik heb nu geruime tijd een relatie met een borderliner en het valt allemaal mee... Sterker nog, ik denk er eigenlijk steeds minder aan. In het begin hield ik er erg veel rekening mee, snapte ik haar afentoe echt helemaal niet, maar pas toen ik de knop omdraaide en haar als een normaal iemand zag ging alles eigenlijk steeds beter.Op dinsdag 11 oktober 2005 15:12 schreef mrdoctor het volgende:
[..]
Het probleem is dat mijn vriendin Engelstalig is en nog Nederlands aan het leren is en daardoor hulp via dit soort groepen erg lastig is, maar wel goed voor in de toekomst.
Ik probeer het niet persoonlijk aan te trekken, maar het is soms erg moeilijk.
Belangrijk is dat je haar geen dingen gaat verbieden. Als zij zichzelf snijdt dan moet je niet helemaal gek worden maar vraag je gewoon waarom ze t doet. Ik zei bijvoorbeeld dat ik het me niet kon voorstellen maar als zij er een prettig gevoel eraan over houdt dan ben ik de laatste die haar zou stoppen.
Het is (in bij mijn vriendin iig) moeilijk voor haar om emoties te tonen, maar als je geduld hebt en laat zien dat je haar niet veroordeeld dan komt dat vanzelf. Ze weet dat ze bij mij nooit voor paal kan staan, wat ze ook gedaan heeft en dat geeft haar een veilig gevoel.
Ik zeg niet dat het bij iedereen zo is, maar bij mij wordt het eigenlijk met de dag fijner. We zijn 2 lastposten maar hebben mekaar wel gevonden.
Groetjes,
Joey
quote:Bedankt voor de tips.Op dinsdag 11 oktober 2005 15:50 schreef JoeyT het volgende:
[..]
Ik heb nu geruime tijd een relatie met een borderliner en het valt allemaal mee... Sterker nog, ik denk er eigenlijk steeds minder aan. In het begin hield ik er erg veel rekening mee, snapte ik haar afentoe echt helemaal niet, maar pas toen ik de knop omdraaide en haar als een normaal iemand zag ging alles eigenlijk steeds beter.
Belangrijk is dat je haar geen dingen gaat verbieden. Als zij zichzelf snijdt dan moet je niet helemaal gek worden maar vraag je gewoon waarom ze t doet. Ik zei bijvoorbeeld dat ik het me niet kon voorstellen maar als zij er een prettig gevoel eraan over houdt dan ben ik de laatste die haar zou stoppen.
Het is (in bij mijn vriendin iig) moeilijk voor haar om emoties te tonen, maar als je geduld hebt en laat zien dat je haar niet veroordeeld dan komt dat vanzelf. Ze weet dat ze bij mij nooit voor paal kan staan, wat ze ook gedaan heeft en dat geeft haar een veilig gevoel.
Ik zeg niet dat het bij iedereen zo is, maar bij mij wordt het eigenlijk met de dag fijner. We zijn 2 lastposten maar hebben mekaar wel gevonden.
Groetjes,
Joey
Soms snap ik er inderdaad niets meer van, maar probeer me over dingen heen te zetten en begrip te tonen.
quote:Als dingen jou te ver gaan hoef je je er niet over heen te zetten. Je kan gewoon zeggen als iets je niet bevalt. In het begin dacht ik ook telkens van "niets van aantrekken, kan ze niets aan doen". Onzin is dat natuurlijk, als ze te ver gaat gaat ze te ver en moet je dat gewoon zeggen. Maar doe t gewoon een beetje tactisch... Succes in ieder geval en misschien lees je dit over een half jaar terug en denk je van: "Waar maakte ik me druk om"Op dinsdag 11 oktober 2005 16:11 schreef mrdoctor het volgende:
[..]
Bedankt voor de tips.
Soms snap ik er inderdaad niets meer van, maar probeer me over dingen heen te zetten en begrip te tonen.
quote:Dat hoop ikOp woensdag 12 oktober 2005 08:43 schreef JoeyT het volgende:
[..]
Als dingen jou te ver gaan hoef je je er niet over heen te zetten. Je kan gewoon zeggen als iets je niet bevalt. In het begin dacht ik ook telkens van "niets van aantrekken, kan ze niets aan doen". Onzin is dat natuurlijk, als ze te ver gaat gaat ze te ver en moet je dat gewoon zeggen. Maar doe t gewoon een beetje tactisch... Succes in ieder geval en misschien lees je dit over een half jaar terug en denk je van: "Waar maakte ik me druk om"
Tactisch zijn is heel belangrijk. Ik ben tactloos.
quote:Verstop je scheermesjesOp dinsdag 11 oktober 2005 14:42 schreef mrdoctor het volgende:
Iemand misschien tips voor mij, advies etc?
quote:Nee die gebruiken weOp donderdag 13 oktober 2005 08:15 schreef kastanova het volgende:
[..]
Verstop je scheermesjes [afbeelding]
quote:Mijn moeder heeft het.. Ik zie haar nu met kerstOp dinsdag 11 oktober 2005 14:42 schreef mrdoctor het volgende:
Mijn vriendin heeft borderline.
Het maakt de relatie soms heel moeilijk en ik probeer alle geduld van de wereld te hebben.
Zijn er mensen die samenwonen met een partner die borderline heeft? Iemand misschien tips voor mij, advies etc?
Thanks
Wat ik bedoel te zeggen? Het is erg moeilijk
Ik zou er niet eens aan beginnen als ik jou wasquote:Ik houd ziels veel van haar en ik ben er al aan begonnen en ik nog nooit zo veel van iemand gehouden en ook al is het moeilijk, ik blijf bij der en haar steunen. :$Op donderdag 13 oktober 2005 08:30 schreef addie84 het volgende:
[..]
Mijn moeder heeft het.. Ik zie haar nu met kerst
Wat ik bedoel te zeggen? Het is erg moeilijk
quote:Zeg je nuOp donderdag 13 oktober 2005 08:34 schreef mrdoctor het volgende:
[..]
Ik houd ziels veel van haar en ik ben er al aan begonnen en ik nog nooit zo veel van iemand gehouden en ook al is het moeilijk, ik blijf bij der en haar steunen. :$
Ik heb het jaren volgehouden, maar zelfs bij mijn eigen moeder hield ik het niet vol Dus als je vriendin al echt borderline heeft, wegwezen quote:NeenOp donderdag 13 oktober 2005 08:36 schreef addie84 het volgende:
[..]
Zeg je nu
quote:Hoe langer je ermee om gaat hoe moeilijker het wordt om zelf niet ook verknipt te raken..
sterkte
geloof me 
quote:Mee eensOp donderdag 13 oktober 2005 09:09 schreef zhe-devilll het volgende:
[..]
Hoe langer je ermee om gaat hoe moeilijker het wordt om zelf niet ook verknipt te raken..
sterkte
quote:Dank jeOp donderdag 13 oktober 2005 09:09 schreef zhe-devilll het volgende:
[..]
Hoe langer je ermee om gaat hoe moeilijker het wordt om zelf niet ook verknipt te raken..
sterkte
Mocht je leeftijd eind veertig zijn en jullie hebben inmiddels 15 jaar een relatie, dan zou ik zeggen zet het door.
Mocht je de vijfentwintig nog niet zijn gepasseerd, dan zou ik er een eind aan maken. Aan de relatie natuurlijk.
Dit gaat je veel energie kosten. Je zult altijd rekening moeten houden met haar gedrag en je daar op moeten aanpassen. Nu en in de toekomst. Mocht je een kinderwens hebben, dan zul je daar veel tijd in moeten steken want moeder heeft borderline.
En oppassen dat jezelf niet in de 'afgrond' glijdt.
Ik heb geen goede tips voor je om hoe je met een borderline om kan gaan in een relatie. Eén tip: weet waar je aan begint. Liefde maakt blind...
quote:Ik ben 25 en sta op het punt haar te trouwen.Op donderdag 13 oktober 2005 10:09 schreef Devlinsect het volgende:
Ik weet niet hoe lang je al een relatie hebt met haar en hoe oud jezelf bent.
Mocht je leeftijd eind veertig zijn en jullie hebben inmiddels 15 jaar een relatie, dan zou ik zeggen zet het door.
Mocht je de vijfentwintig nog niet zijn gepasseerd, dan zou ik er een eind aan maken. Aan de relatie natuurlijk.
Dit gaat je veel energie kosten. Je zult altijd rekening moeten houden met haar gedrag en je daar op moeten aanpassen. Nu en in de toekomst. Mocht je een kinderwens hebben, dan zul je daar veel tijd in moeten steken want moeder heeft borderline.
En oppassen dat jezelf niet in de 'afgrond' glijdt.
Ik heb geen goede tips voor je om hoe je met een borderline om kan gaan in een relatie. Eén tip: weet waar je aan begint. Liefde maakt blind...
Wij hebben besloten geen kinderen te nemen.
Het kost inderdaad een hoop energie, die ik er graag insteek.
Jesus..
quote:Hoelang kennen jullie elkaar?Op donderdag 13 oktober 2005 10:54 schreef mrdoctor het volgende:
Moet iemand die borderline dubbel gestraft worden door haar maar in de steek te laten? Moet ze maar alleen single blijven? Ik ga toch niet zomaar mijn relatie beindigen omdat mijn vriendin ziek is?
Jesus..
Relaties met borderliners houdt in dat je veel stress en spanning aan moet kunnen, misschien ligt dit aan de mate waarin ze er last van heeft, in ieder geval, is zo'n relatie soms verslavend.
De spanning kan zo deel gaan uitmaken van je leven dat het zonder haar lijkt of alles saaier en kleurlozer is.
Kun je ook vertellen wat ze bv doet inzake haar borderline diagnosticering?
quote:Daar begin je al: moet iemand die borderline heeft dubbel gestraft worden? Nee! Ze wordt niet gestraft, jij bent degene die wordt gestraft als je bij haar blijft.. Moeten 2 levens verwoest worden?Op donderdag 13 oktober 2005 10:54 schreef mrdoctor het volgende:
Moet iemand die borderline dubbel gestraft worden door haar maar in de steek te laten? Moet ze maar alleen single blijven? Ik ga toch niet zomaar mijn relatie beindigen omdat mijn vriendin ziek is?
Jesus..
Het is erg moeilijk om te gaan met een borderliner, aangezien het alles of niets is. Ik zou het zelf niet kunnen, denk ik. Heb wel respect voor de mensen die er wel mee om kunnen gaan.
quote:Ik denk dat niemand het lang zal kunnen.. Tenminste niet inde mate waarin mijn moeder het heeft. ik kan je vertellen dat het een evrademing was toen ik bij haar weg was, ben voor het eerst echt gelukkigOp donderdag 13 oktober 2005 10:57 schreef Ben_soms_best_lief het volgende:
Ik ken zelf niemand met borderline, maar heb wel een collega die getrouwd is met iemand die borderline heeft. Na 1,5 zit hij er zelf ook doorheen en is ziek thuis.
Het is erg moeilijk om te gaan met een borderliner, aangezien het alles of niets is. Ik zou het zelf niet kunnen, denk ik. Heb wel respect voor de mensen die er wel mee om kunnen gaan.
quote:Op donderdag 13 oktober 2005 10:58 schreef addie84 het volgende:
[..]
Ik denk dat niemand het lang zal kunnen.. Tenminste niet inde mate waarin mijn moeder het heeft. ik kan je vertellen dat het een evrademing was toen ik bij haar weg was, ben voor het eerst echt gelukkig
wat triest voor je zeg... quote:loop niet te zeuren
ik probeer TS aan te geven dat leven met een borderliner zo goed als onmogelijk is.. bevalt mijn post je niet? lees er dan overheen zeikerd
quote:sjeeh weer een _iksnapjeopmerkingniet_Op donderdag 13 oktober 2005 11:06 schreef addie84 het volgende:
[..]
loop niet te zeuren
zeikerd
Het was serieus bedoeld hoor...
Tijd zat om een andere vrouw op te zoeken. En nee, ze hoeft niet worden gestraft omdat zij borderline heeft. Maar wil jij je hele leven, ik hoop voor je nog meer dan 50 jaar lang rekening moeten houden met een vrouw waarvan ieder moment de stoppen kunnen doorbranden, een vrouw waarvan je een kind krijgt en de kans groot is dat ze in een depressie raakt na zwangerschap?
Iedereen in mijn omgeving zou ik ten zeerste afraden om een relatie te nemen met een bordeliner. Dus ook jij.
Vrouwen zijn er overal. Als je meer zelfrespect zou hebben, dan was je er niet aan begonnen of had je de relatie beëindigd.
quote:ok, mijn excuses danOp donderdag 13 oktober 2005 11:12 schreef zhe-devilll het volgende:
[..]
sjeeh weer een _iksnapjeopmerkingniet_
Het was serieus bedoeld hoor...
door die
begreep ik je verkeerd quote:Je bericht kun je op twee manieren opvatten. Komt door je laatste smileyOp donderdag 13 oktober 2005 11:12 schreef zhe-devilll het volgende:
[..]
sjeeh weer een _iksnapjeopmerkingniet_
Het was serieus bedoeld hoor...
quote:ja oke...snap het nu ..Op donderdag 13 oktober 2005 11:23 schreef Devlinsect het volgende:
[..]
Je bericht kun je op twee manieren opvatten. Komt door je laatste smiley
quote:ZIe je welOp donderdag 13 oktober 2005 11:23 schreef addie84 het volgende:
[..]
ok, mijn excuses dan
door die
Knap trouwens dat je zo openlijk durft te vertellen over je moeder. Het lijkt me een hel om met zo'n moeder te leven. Vergeet niet dat het je moeder is.
Dat is natuurlijk anders dan een relatie hebben en met een vrouw willen trouwen die borderliner heeft.
quote:Ik wil TS behoeden voor die fout, vandaar dat ik wat meer vertelOp donderdag 13 oktober 2005 11:26 schreef Devlinsect het volgende:
[..]
ZIe je wel
Knap trouwens dat je zo openlijk durft te vertellen over je moeder. Het lijkt me een hel om met zo'n moeder te leven. Vergeet niet dat het je moeder is.
Dat is natuurlijk anders dan een relatie hebben en met een vrouw willen trouwen die borderliner heeft.
Maar inderdaad, het is heel zwaar. Je hele leven draait om diegene met borderline en die eist ook alles op, energie en aandacht..Plus dat wat je ook doet, jij doet alles fout
quote:brr ja herkenbaar, je hele zelfvertrouwen wordt echt wel onderuit getrapt..Op donderdag 13 oktober 2005 11:28 schreef addie84 het volgende:
[..]
Ik wil TS behoeden voor die fout, vandaar dat ik wat meer vertel
Plus dat wat je ook doet, jij doet alles fout
Geen aanrader dus!
quote:PreciesOp donderdag 13 oktober 2005 11:29 schreef zhe-devilll het volgende:
[..]
brr ja herkenbaar, je hele zelfvertrouwen wordt echt wel onderuit getrapt..
Geen aanrader dus!
Je verknalt je hele eigen leven, dat van haar is al verknald door haarzelf, waaom zou je het toestaan dat ze hetzelfde met jouw leven doet? Er is dus ook geen ruime voor redelijke discussie met deze mensen.
Dat is echt om knettergek van te worden. En imo kunnen deze mensen geen relaties onderhouden want juist in een relatie is het geven en nemen en compromissen sluiten.
TS zal zich dus altijd moeten conformeren aan zijn vriendin.
quote:We kennen elkaar 3 jaar.Op donderdag 13 oktober 2005 10:56 schreef zhe-devilll het volgende:
[..]
Hoelang kennen jullie elkaar?
Relaties met borderliners houdt in dat je veel stress en spanning aan moet kunnen, misschien ligt dit aan de mate waarin ze er last van heeft, in ieder geval, is zo'n relatie soms verslavend.
De spanning kan zo deel gaan uitmaken van je leven dat het zonder haar lijkt of alles saaier en kleurlozer is.
Kun je ook vertellen wat ze bv doet inzake haar borderline diagnosticering?
Psychiater.
quote:Je komt er onmenselijk op mij over.Op donderdag 13 oktober 2005 10:57 schreef addie84 het volgende:
[..]
Daar begin je al: moet iemand die borderline heeft dubbel gestraft worden? Nee! Ze wordt niet gestraft, jij bent degene die wordt gestraft als je bij haar blijft.. Moeten 2 levens verwoest worden?
quote:Ok maar ik probeer toch.Op donderdag 13 oktober 2005 11:06 schreef addie84 het volgende:
[..]
loop niet te zeuren
zeikerd
quote:Dit is wel heel herkenbaar, maar daar valt wel mee te leven.Op donderdag 13 oktober 2005 11:28 schreef addie84 het volgende:
[..]
Ik wil TS behoeden voor die fout, vandaar dat ik wat meer vertel
Plus dat wat je ook doet, jij doet alles fout
quote:Er bestaat ook zoiets als liefde en genegenheid en geven om iemand.Op donderdag 13 oktober 2005 11:32 schreef addie84 het volgende:
[..]
Precies
quote:jawel, maar om 'r nou elke keer eerst dronken te voeren..Op donderdag 13 oktober 2005 11:42 schreef Copycat het volgende:
Borderline is volgens mij met medicatie en inzicht best goed onder controle te houden.
quote:Discussies zijn inderdaad een rampOp donderdag 13 oktober 2005 11:40 schreef cinnamongirl het volgende:
Basically zien deze mensen alleen zwart/wit en geen enkele grijsnuance.
Er is dus ook geen ruime voor redelijke discussie met deze mensen.
Dat is echt om knettergek van te worden. En imo kunnen deze mensen geen relaties onderhouden want juist in een relatie is het geven en nemen en compromissen sluiten.
TS zal zich dus altijd moeten conformeren aan zijn vriendin.
quote:Dat kan ik me voorstellen, maar triest genoeg is dat puur afvlakking naar haar toe, door wat ik met haar meegemaakt hebOp donderdag 13 oktober 2005 11:43 schreef mrdoctor het volgende:
[..]
Je komt er onmenselijk op mij over.
quote:Zeg dat over 10 jaar nog eens?Op donderdag 13 oktober 2005 11:44 schreef mrdoctor het volgende:
[..]
Dit is wel heel herkenbaar, maar daar valt wel mee te leven.
quote:Ondanks alles geef ik ook heus nog wel om mijn moeder.. Ik heb alleen uiteindelijk voor mezelf gekozen, omdat het een uitzichtloze situatie bleek.. Zelfs mijn moeder schijnt nu nog tevredener te zijn dan toen mijn ouders getrouwd waren en alle kinderen nog in huis woondenOp donderdag 13 oktober 2005 11:45 schreef mrdoctor het volgende:
[..]
Er bestaat ook zoiets als liefde en genegenheid en geven om iemand.
quote:Op donderdag 13 oktober 2005 11:58 schreef Laton het volgende:
och borderline, da;s net zoiets als bij man blijven die je slaat...en het dan nog voor hem opnemen ook.
als je niet weet waar je het over hebt, hou je mond dan gewoon quote:Ik wil de rest van mijn leven met haar doorbrengen dus als ik het kan herinneren zal ik dat over 10 jaar zeggen.Op donderdag 13 oktober 2005 11:52 schreef addie84 het volgende:
[..]
Dat kan ik me voorstellen, maar triest genoeg is dat puur afvlakking naar haar toe, door wat ik met haar meegemaakt heb
[..]
Zeg dat over 10 jaar nog eens?
[..]
Ondanks alles geef ik ook heus nog wel om mijn moeder.. Ik heb alleen uiteindelijk voor mezelf gekozen, omdat het een uitzichtloze situatie bleek.. Zelfs mijn moeder schijnt nu nog tevredener te zijn dan toen mijn ouders getrouwd waren en alle kinderen nog in huis woonden
Ok maar met je moeder heb je een andere relatie dan met je partner.
quote:Nogal logischOp donderdag 13 oktober 2005 12:08 schreef mrdoctor het volgende:
[..]
Ik wil de rest van mijn leven met haar doorbrengen dus als ik het kan herinneren zal ik dat over 10 jaar zeggen.
Ok maar met je moeder heb je een andere relatie dan met je partner.
En ik kan je vertellen dat het zwaar is om je moeder de rug toe te keren quote:Ik heb ervaring uit de eerste hand (en direct ook de laatste) .Ach dit soort topics komen regelmatig langs..TS gaat klagen..vervolgens met hand en tand de acties van vriend/vriendin verdedigen..en over een jaar of 2 komt er een post van: Sorry jullie hadden gelijk..je kunt geen relatie hebben met zo iemand zonder jezelf volledig weg te cijferen en te kiezen voor meer verdriet en ruzie dan je ooit aan liefde terugkrijgt.Op donderdag 13 oktober 2005 12:01 schreef addie84 het volgende:
[..]
En jij zou mits ervaring met een liefdesrelatie met een Borderliner zelf ook nooit meer voor zo iemand kiezen..zoals je nu ivm de ervaring met je moeder, ook al niet zou doen.
quote:Ok, op die manier snap ik de link wel die je legde..Op donderdag 13 oktober 2005 12:19 schreef Laton het volgende:
[..]
Ik heb ervaring uit de eerste hand (en direct ook de laatste) .Ach dit soort topics komen regelmatig langs..TS gaat klagen..vervolgens met hand en tand de acties van vriend/vriendin verdedigen..en over een jaar of 2 komt er een post van: Sorry jullie hadden gelijk..je kunt geen relatie hebben met zo iemand zonder jezelf volledig weg te cijferen en te kiezen voor meer verdriet en ruzie dan je ooit aan liefde terugkrijgt.
En jij zou mits ervaring met een liefdesrelatie met een Borderliner zelf ook nooit meer voor zo iemand kiezen..zoals je nu ivm de ervaring met je moeder, ook al niet zou doen.
En je hebt gelijk..
quote:cru, maar met een kern van chocoladebruine waarheid.Op donderdag 13 oktober 2005 12:24 schreef addie84 het volgende:
[..]
Ok, op die manier snap ik de link wel die je legde..
En je hebt gelijk..
.quote:Niet elke borderliner doet aan automutilatie, en niet iedereen die automutileert is een borderlinerOp donderdag 13 oktober 2005 12:31 schreef NiteSpeed het volgende:
Borderliners zou je bij elkaar moeten flikkeren in een grote opslagruimte met een mes in het midden. Zeiken, zeuren, stressen, je hebt er niets aan
Relatie is na ~3 jaar beindigd omdat hij er niet meer mee verder kon. Je moet op elkaar kunnen bouwen. En dat ging niet met haar.
Ik heb dr een paar keer gezien en een aantal verhalen over haar gehoord.
Snap nog steeds niet dat ze nog leeft om eerlijk te zijn. Zo'n impulsief, depri iemand ben ik nog nooit tegen gekomen.
Je wilt graag informatie hoe er mee om te gaan. Als er diverse mensen zeggen dat het heel moeilijk of niet haalbaar is om een relatie te hebben mét een borderliner, dan zou jou het vast en zeker wél lukken.
Mocht je zelf een keer in de shit zitten, verwacht dan niet dat je daar op een fatsoenlijke POSITIEVE manier met je borderlinevrouw erover te kunnen praten. Op een manier waardoor jij uiteindelijk opgelucht voelt of iets van haar adviezen kan opsteken.
Ik snap dat het advies "verlaat je vriendin omdat ze borderline heeft" erbij jou niet in gaat. Je houdt van haar. Snap dan wel dat de kans groot is dat je over 10 jaar zelf met een mentaal probleem bij een psychiater loopt.
quote:Koop elke week een kraslot voor d'r, zo voorkom je dat ze onder de snijwonden zit en kun je van het eventueel gewonnen bedrag leuke dingen doen.Op dinsdag 11 oktober 2005 14:42 schreef mrdoctor het volgende:
Mijn vriendin heeft borderline.
Het maakt de relatie soms heel moeilijk en ik probeer alle geduld van de wereld te hebben.
Zijn er mensen die samenwonen met een partner die borderline heeft? Iemand misschien tips voor mij, advies etc?
Thanks
Mijn ex:
Eeuwig negatief, altijd ruzie zoeken, eeuwige kritiek op alles en nog wat, je doet het nooit een keer goed, alles voor normaal aannemen wat een ander voor ze doet.
Geen verantwoording nemen, het ene moment mega aardig zijn en opeens een vreselijk agressief persoon, echt dat je denkt wat heb ik nu aan mijn fiets hangen.
En zonder enige aantoonbare reden.
Druk en gejaagd zijn, opgefokt soms, soms ook sloom en traag, niet horen wat er gezegd wordt.
Zich niet kunnen inleven in situaties. Geen gevoel opbrengen voor anderen.
Weinig emoties of zelfkennis.
Ruzie zoeken en dan nog de schuld bij de ander weten te leggen.
Doordraaien in gedachten over vreemdgaan oid.
Dus vermeende fantasieen over wat er kan gebeuren als en dan al aannemen dat het gebeurd is.
En ja ik werd er doodmoe van, en er was minimaal 4 maal per week ruzie om niks.
Bv een kastdeurtje die te hard dichtsloeg om een dwarsstraat te noemen.
Ook al ben je nog zo aardig en lief, het draaide altijd op iets verkeerds uit.
Ben blij dat die man hier niet meer woont.
quote:Nou ik laat me door geen boek ontmoedigenOp donderdag 13 oktober 2005 12:28 schreef addie84 het volgende:
Mensen met borderline valt gewoon niet mee te leven, daar komt iedereen vanzelf achter.. Staat zelfs letterlijk in de boeken die je van de psychiater krijgt
quote:Tja dat is maar op 1 manier achter te komen, maar je hebt gelijk het is soms eenrichtingsverkeer.Op donderdag 13 oktober 2005 13:18 schreef Thisbe het volgende:
Besef wel dat zo'n relatie voornamelijk eenrichtingsverkeer is! Jij zal er altijd voor haar (moeten) zijn. Maar wat als er eens iets met JOU gebeurt? Zij zal je niet op kunnen vangen, en misschien loopt ze er wel voor weg....
quote:Tja ik kan n iet in de toekomst kijkenOp donderdag 13 oktober 2005 13:52 schreef Devlinsect het volgende:
Je zult over een x-aantal jaar wel aan dit topic terug denken.
Je wilt graag informatie hoe er mee om te gaan. Als er diverse mensen zeggen dat het heel moeilijk of niet haalbaar is om een relatie te hebben mét een borderliner, dan zou jou het vast en zeker wél lukken.
Mocht je zelf een keer in de shit zitten, verwacht dan niet dat je daar op een fatsoenlijke POSITIEVE manier met je borderlinevrouw erover te kunnen praten. Op een manier waardoor jij uiteindelijk opgelucht voelt of iets van haar adviezen kan opsteken.
Ik snap dat het advies "verlaat je vriendin omdat ze borderline heeft" erbij jou niet in gaat. Je houdt van haar. Snap dan wel dat de kans groot is dat je over 10 jaar zelf met een mentaal probleem bij een psychiater loopt.
quote:Hoeft ook niet, neem het maar gewoon van me aan, ik heb er jaren bij in gewoondOp donderdag 13 oktober 2005 14:27 schreef mrdoctor het volgende:
[..]
Nou ik laat me door geen boek ontmoedigen
quote:Het heeft sterke gelijkenissen.. manipulatie is ook een sterke factor..Op donderdag 13 oktober 2005 14:26 schreef zhe-devilll het volgende:
Ik wil even dit nachecken hier of dit ook borderline is.
Mijn ex:
Eeuwig negatief, altijd ruzie zoeken, eeuwige kritiek op alles en nog wat, je doet het nooit een keer goed, alles voor normaal aannemen wat een ander voor ze doet.
Geen verantwoording nemen, het ene moment mega aardig zijn en opeens een vreselijk agressief persoon, echt dat je denkt wat heb ik nu aan mijn fiets hangen.
En zonder enige aantoonbare reden.
Druk en gejaagd zijn, opgefokt soms, soms ook sloom en traag, niet horen wat er gezegd wordt.
Zich niet kunnen inleven in situaties. Geen gevoel opbrengen voor anderen.
Weinig emoties of zelfkennis.
Ruzie zoeken en dan nog de schuld bij de ander weten te leggen.
Doordraaien in gedachten over vreemdgaan oid.
Dus vermeende fantasieen over wat er kan gebeuren als en dan al aannemen dat het gebeurd is.
En ja ik werd er doodmoe van, en er was minimaal 4 maal per week ruzie om niks.
Bv een kastdeurtje die te hard dichtsloeg om een dwarsstraat te noemen.
Ook al ben je nog zo aardig en lief, het draaide altijd op iets verkeerds uit.
Ben blij dat die man hier niet meer woont.
quote:dan hebben ze geen echte borderline..Op donderdag 13 oktober 2005 14:38 schreef whiz het volgende:
Over het algemeen nemen de symptomen af naarmate ze ouder wordt. En het is belangrijk duidelijke grenzen te trekken en consequent te zijn
dat neemt namelijk niet af, en dan kun je grenzen stellen wat je wilt quote:Klopt helemaal. Liefde maakt ook in dit geval blind. Zelf heb ik het een half jaar uitgehouden, toen koos ik voor mezelf. Werd er stapelgek van. Zelden zoveel chaos in 1 hoofd bij elkaar meegemaakt, gecombineerd met een tomeloze impusiviteit en onredelijkheid. Dodelijk vermoeiend, want je loopt dagelijks op eieren.Op donderdag 13 oktober 2005 12:19 schreef Laton het volgende:
[..]
Ik heb ervaring uit de eerste hand (en direct ook de laatste) .Ach dit soort topics komen regelmatig langs..TS gaat klagen..vervolgens met hand en tand de acties van vriend/vriendin verdedigen..en over een jaar of 2 komt er een post van: Sorry jullie hadden gelijk..je kunt geen relatie hebben met zo iemand zonder jezelf volledig weg te cijferen en te kiezen voor meer verdriet en ruzie dan je ooit aan liefde terugkrijgt.
En jij zou mits ervaring met een liefdesrelatie met een Borderliner zelf ook nooit meer voor zo iemand kiezen..zoals je nu ivm de ervaring met je moeder, ook al niet zou doen.
quote:Op donderdag 13 oktober 2005 14:42 schreef addie84 het volgende:
[..]
dan hebben ze geen echte borderline..
Ja zoiets ja....quote:Yep, mits diegene (met borderline) beschikt over een enorme dosis wilskracht, motivatie, doorzettingsvermogen en lef (om in de spiegel te kijken)....Op donderdag 13 oktober 2005 11:42 schreef Copycat het volgende:
Borderline is volgens mij met medicatie en inzicht best goed onder controle te houden.
quote:ik nam jou ook als lichtend voorbeeldOp donderdag 13 oktober 2005 17:42 schreef Moonah het volgende:
Yep, mits diegene (met borderline) beschikt over een enorme dosis wilskracht, motivatie, doorzettingsvermogen en lef (om in de spiegel te kijken)....
. Simpel samengevat:
Borderline = wegwezen
quote:ja, dat is erg simpel inderdaad.Op donderdag 13 oktober 2005 18:33 schreef Pieldeprutkarbonkel het volgende:
Simpel samengevat:
Borderline = wegwezen
Erg zwart/wit ook vooral.
quote:Ja, een beetje borderline...Op donderdag 13 oktober 2005 18:40 schreef Wolkje het volgende:
[..]
ja, dat is erg simpel inderdaad.
Erg zwart/wit ook vooral.
quote:"Borderliners!" het nieuwe zwart-wit snoepje van venco
quote:Echt zulke onzin al die posts hier. Jesus niet iedereen is hetzelfde. Mijn meisje heeft borderline maar ik herken hier echt nauwelijks wat van. De dingen die je opnoemt heb ik ook met een ex meegemaakt en die heeft echt geen borderline... Meer een vrouwen iets.Op donderdag 13 oktober 2005 14:26 schreef zhe-devilll het volgende:
Ik wil even dit nachecken hier of dit ook borderline is.
Mijn ex:
Eeuwig negatief, altijd ruzie zoeken, eeuwige kritiek op alles en nog wat, je doet het nooit een keer goed, alles voor normaal aannemen wat een ander voor ze doet.
Geen verantwoording nemen, het ene moment mega aardig zijn en opeens een vreselijk agressief persoon, echt dat je denkt wat heb ik nu aan mijn fiets hangen.
En zonder enige aantoonbare reden.
Druk en gejaagd zijn, opgefokt soms, soms ook sloom en traag, niet horen wat er gezegd wordt.
Zich niet kunnen inleven in situaties. Geen gevoel opbrengen voor anderen.
Weinig emoties of zelfkennis.
Ruzie zoeken en dan nog de schuld bij de ander weten te leggen.
Doordraaien in gedachten over vreemdgaan oid.
Dus vermeende fantasieen over wat er kan gebeuren als en dan al aannemen dat het gebeurd is.
En ja ik werd er doodmoe van, en er was minimaal 4 maal per week ruzie om niks.
Bv een kastdeurtje die te hard dichtsloeg om een dwarsstraat te noemen.
Ook al ben je nog zo aardig en lief, het draaide altijd op iets verkeerds uit.
Ben blij dat die man hier niet meer woont.
Lekker negatief trws allemaal. Als ik nu naar mn eigen relatie kijk zie ik dat t alemaal gewoon steeds beter gaat. Ik merk echt nauwelijks wat van dat borderline. Je moet sterk in je schoenen staan, niet alles pikken. In het begin vond ik haar maar een raar en gevoelloos mens. Nu stelt ze zich steeds meer open. Ik ben helemaal gek van dr en zij van mij. Ze weet dat ze op mij kan bouwen en ik weet dat ik op haar kan bouwen.
quote:Hoe kun je nu verliefd worden op een raar en gevoelloos mens?!?Op vrijdag 14 oktober 2005 00:00 schreef JoeyT het volgende:
[..]
Echt zulke onzin al die posts hier. Jesus niet iedereen is hetzelfde. Mijn meisje heeft borderline maar ik herken hier echt nauwelijks wat van. De dingen die je opnoemt heb ik ook met een ex meegemaakt en die heeft echt geen borderline... Meer een vrouwen iets.
Lekker negatief trws allemaal. Als ik nu naar mn eigen relatie kijk zie ik dat t alemaal gewoon steeds beter gaat. Ik merk echt nauwelijks wat van dat borderline. Je moet sterk in je schoenen staan, niet alles pikken. In het begin vond ik haar maar een raar en gevoelloos mens. Nu stelt ze zich steeds meer open. Ik ben helemaal gek van dr en zij van mij. Ze weet dat ze op mij kan bouwen en ik weet dat ik op haar kan bouwen.
quote:Tsja waarom werd ik verliefd op dit meisje en niet al die meisjes die ik daarvoor heb gehad. Ze heeft iets wat niemand die ik ooit ontmoet heb heeft. Maar blijkbaar heeft mn gevoel t aan t juiste eind gehad want ben helemaal blij met drOp vrijdag 14 oktober 2005 00:37 schreef Laton het volgende:
[..]
Hoe kun je nu verliefd worden op een raar en gevoelloos mens?!?
quote:Ik ben blij dat je geluk hebt gehad, je vriendin is blijkbaar erg sterk geweest, anders was het allemaal veel moeilijker geweest!Op vrijdag 14 oktober 2005 00:40 schreef JoeyT het volgende:
[..]
Tsja waarom werd ik verliefd op dit meisje en niet al die meisjes die ik daarvoor heb gehad. Ze heeft iets wat niemand die ik ooit ontmoet heb heeft. Maar blijkbaar heeft mn gevoel t aan t juiste eind gehad want ben helemaal blij met dr
@Addie84: Voor als je het nog niet wist, heeft haar psycholoog laten weten dat de diagnose borderline een verkeerde diagnose is geweest. Dit is hier dus niet meer op van toepassing. Ik vind het erg vervelend om te lezen hoe jij op mensen/situaties reageert waarvan de helft ook niet waar is. Ok, kan zijn dat je het niet wist, maar dan weet je het voor in de toekomst
Bovendien kun je misschien je klaagzangen voor je houden. Als jij de intentie hebt om haar alleen maar met kerst te zien, moet je dat doen en het daar ook bij laten. Maar wees daar dan ook eerlijk over en laat een ander niet afwachten. Hier doe je overkomen alsof je alles zo al héél lang hebt, vreemd dan, dat je moeder er nog niet eens vanaf weet.
En dat je nu pas gelukkig bent? Ze heeft altijd haar best voor ons gedaan, en misschien is het niet gelukt om je gelukkig te maken. Wil niet zeggen dat die fout alleen bij haar ligt, geluk is vooral je eigen verantwoordelijk.
Ik ben wel blij om te lezen dat je nu gelukkig bent en dat meen ik echt.
PS niet met de bedoeling om wie dan ook aan te vallen, enkel om wat feiten te corrigeren.
Ga jij maar weer ruitjes ingooien 
quote:Inderdaad, maar schrijf mensen met borderline dus niet meteen af.Op vrijdag 14 oktober 2005 00:47 schreef addie84 het volgende:
[..]
Ik ben blij dat je geluk hebt gehad, je vriendin is blijkbaar erg sterk geweest, anders was het allemaal veel moeilijker geweest!
), of eigenlijk iets heel anders hebben. Oh, en ik wil nog even op Dolfijn reageren, dat een van je ouders altijd keihard zijn/haar best voor je heeft gedaan betekent NIET dat hij/zij niet heel wat schade aangericht kan hebben. Mensen kunnen elkaar met de beste bedoelingen de vreselijkste dingen aandoen, zonder het ooit rot bedoeld te hebben.
Ik kan je vertellen ( uit ervaring) ...
Begin het nu net los te laten maar....
iedereen ...echt iedereen die te dichtbij komt...
moet echt heel stevig in zijn schoenen staan...
je gaat eraan...
alle onnatuurlijke reacties van een border gaan je leven bepalen
je ziet ze niet , ze sluipen in je leven...
pas op ....je weet niet waar je aan begint....
(ik weet het ze zijn superspannend)
maar ja een gewaarschuwd mens telt voor 2
quote:Nogmaals---> Scheer niet iedereen over 1 kam...Op zaterdag 15 oktober 2005 13:12 schreef rebbie het volgende:
Ik zie dat mrdoctor niet meer reageert...
Ik kan je vertellen ( uit ervaring) ...
Begin het nu net los te laten maar....
iedereen ...echt iedereen die te dichtbij komt...
moet echt heel stevig in zijn schoenen staan...
je gaat eraan...
alle onnatuurlijke reacties van een border gaan je leven bepalen
je ziet ze niet , ze sluipen in je leven...
pas op ....je weet niet waar je aan begint....
(ik weet het ze zijn superspannend)
maar ja een gewaarschuwd mens telt voor 2
Sowieso moet een meisje/vrouw nooit je leven bepalen. Het is een aanvulling geen invulling van je leven.
quote:Geef liefde eens wat meer creditOp zaterdag 15 oktober 2005 20:27 schreef JoeyT het volgende:
Sowieso moet een meisje/vrouw nooit je leven bepalen.
overigens niet bij de grensjes natuurlijk.
Dat Addie's moeder een zware vorm van deze persoonlijkheidsstoornis heeft, wil niet zeggen dat iedereen met BPS precies zo is. Dat is een vorm van zwart-wit-denken waar de gemiddelde Borderliner een puntje aan kan zuigen!
Ik heb zelf Borderline, woon al bijna 4 jaar samen met mijn vriend en dankzij zijn vertrouwen voel ik me een stuk sterker. Snijden doe ik al jaren niet meer (nog voordat ik mijn vriend leerde kennen mee gestopt). Zelfinzicht is inderdaad belangrijk. Je moet weten waar je ziekte vandaan komt om te kunnen genezen of ermee om te leren gaan. Bij mij komt de Borderline voort uit emotionele verwaarlozing, maar het heeft lang geduurd voordat ik dat kon (h)erkennen. Ik wist dat je niet zomaar Borderline krijgt, dat de oorzaak heel vaak ligt bij de opvoeding (maar ik durfde niet te geloven dat het daaraan lag), of bijvoorbeeld langdurig seksueel misbruik (bij mij niet het geval).
De Borderline zelf heb ik met psychotherapie onder controle weten te krijgen en met veel liefde van mijn vriend. Het beste wat hij kon doen is zijn eigen grenzen stellen, me vertrouwen geven, me veilig laten voelen en niet weg te rennen. Het ligt gewoon heel erg aan de mate waarin iemand de ziekte heeft in hoeverre je ermee om kunt gaan. Maar het is wel degelijk mogelijk.
Veel succes!
angst.............leren kennen........liefde............
de goeie woorden..............................
Hellaas werktte niet !!!!!!!
quote:Dat is nou survival of the fittest. Vertel het haar gewoon "ik ga iemand zoeken zonder borderline"; ze zal er wel begrip voor hebbenOp donderdag 13 oktober 2005 10:54 schreef mrdoctor het volgende:
Moet iemand die borderline dubbel gestraft worden door haar maar in de steek te laten? Moet ze maar alleen single blijven? Ik ga toch niet zomaar mijn relatie beindigen omdat mijn vriendin ziek is?
Jesus..
Mensen die borderline hebben én er ook nog eens mee te koop lopen zijn al helemaal verschrikkelijk. "Ja ik ga zeuren, ja ik ga plotseling aggressief doen, ja ik ga zeiken; en de hele tijd volledig door het lint gaan.... maar dat komt omdat ik borderline heb
" Belachelijk dus. Dan heb ik ook borderline en iedereen die een stap te dichtbij komt die krijgt een klap op zijn bakkes, en dan kan ik daar ook niks aan doen hoor
Enfin, dumpen dat aanstelwijf
een borderliner stelt zich niet aan.....
wij wel...
Ik vind (2) ze ook veel leuker dan ( normale) mensen..
maar ook zoveel moeilijker....dat is het sluipende gedeelte wat ik bedoelde..
Ik ben ook benieuwd wie hier allemaal reageert echt met borderliners te maken heeft gehad?
en ik vind je maar een masochist quote:Wie bedoel je met 'wij'?Op maandag 17 oktober 2005 07:23 schreef rebbie het volgende:
wij wel...
quote:Dit vind ik een beetje rare uitspraak, maar goed.Ik vind (2) ze ook veel leuker dan ( normale) mensen..
Dat complexe zit namelijk in ieder mens, alleen bij borderline patienten komt het er eerder/heftiger uit.
quote:dat zijn er best een aantal, waaronder ik.Ik ben ook benieuwd wie hier allemaal reageert echt met borderliners te maken heeft gehad?
quote:IddOp maandag 17 oktober 2005 11:17 schreef Wolkje het volgende:
Dit vind ik een beetje rare uitspraak, maar goed.
Dat complexe zit namelijk in ieder mens, alleen bij borderline patienten komt het er eerder/heftiger uit.
Mensen met stoornissen (vermeend of niet) schermen altijd graag met hoe interessant het allemaal wel niet is ("Einstein was ook dyslectisch, van Gogh had borderline, (vul naam van willekeurig genie in) was ook manisch-depressief")
Ik denk dat ze vooral zichzelf proberen te overtuigen.
quote:Borderliners in hun doen en laten zijn o.a. interessant als je intresse richting klinische psychologie hebt.Op maandag 17 oktober 2005 07:23 schreef rebbie het volgende:
voor de duidelijkheid...
een borderliner stelt zich niet aan.....
wij wel...
Ik vind (2) ze ook veel leuker dan ( normale) mensen..
maar ook zoveel moeilijker....dat is het sluipende gedeelte wat ik bedoelde..
Ik ben ook benieuwd wie hier allemaal reageert echt met borderliners te maken heeft gehad?
Aangezien je borderliner in verschillende gradaties hebt kan je toch nog wel iets met sommige ondernemen. Maar hoe meer symptonen hoe moeilijker de omgang zal worden.
quote:Op maandag 17 oktober 2005 07:23 schreef rebbie het volgende:
Ik vind (2) ze ook veel leuker dan ( normale) mensen..
Ja leuk! Aapjes kijken in de dierentuin is ook leuk! Wat een bull! waarom zouden mensen met borderline leuker zijn?!
quote:Nou, op zich past het wel in het beeld.Op maandag 17 oktober 2005 11:35 schreef thaleia het volgende:
Mensen met stoornissen (vermeend of niet) schermen altijd graag met hoe interessant het allemaal wel niet is ("Einstein was ook dyslectisch, van Gogh had borderline, (vul naam van willekeurig genie in) was ook manisch-depressief")
Toen ik zelf voor het eerst mijn diagnose las, was ik zwaar geshockeerd ( "Ík? Borderline?"). Maar al snel voelde het ook wel een beetje speciaal. Als een kind met een gebroken arm ("Kijk eens wat ik heb..").
Ja, best triest ja. Maar wel tekenend voor het enorm lage zelfbeeld dat ik indertijd had. Als je jezelf echt niets waard vindt, als je geen persoonlijkheid bent, kan het hebben van een stoornis een invulling van je identiteit betekenen.
Gelukkig ben ik inmiddels meer dan tevreden met mezelf.
En heb ik het dus ook niet meer nodig om 'op te scheppen' met het feit dat ik gestoord was.
quote:Ja, is ook heel begrijpelijk. Mensen vertellen zichzelf graag dat ze speciaal zijn, ook degenen zonder officiele stoornis. Zie de vele topics over HSP, nieuwetijdskinderen, hoogbegaafdheid.Op maandag 17 oktober 2005 13:21 schreef Moonah het volgende:
Als je jezelf echt niets waard vindt, als je geen persoonlijkheid bent, kan het hebben van een stoornis een invulling van je identiteit betekenen.
Logisch dus dat het gebeurt, maar wel verbazend als mensen uit de omgeving, die zelf de stoornis niet hebben, dat gaan overnemen ("ik vind borderliners veel interessantere mensen dan niet-borderliners").
Stel dat zo iemand een vriendinnetje heeft met borderline, en dat vriendinnetje krijgt therapie en wordt een veel stabieler mens, gaat ie het dan uitmaken omdat ze niet interessant meer is?
quote:Belachelijk...mischien wel ja..Op maandag 17 oktober 2005 13:39 schreef nozem het volgende:
Ik vind het werkelijk belachelijk dat je zoiets kunt zeggen. Iemand met een bepaalde stoornis is interessanter dan iemand die wel enigszins stabiel in het leven staat? Dat is toch absurd?
maar goed mijn ervaring is dan ookdat ik er meer mee beleefde dan met ( stabiele ) of ( normale) mensen...
en ( wij ) zijn mensen met vooroordelen en zeurende onder ons.....
Maar ik kan moeilijk weken lang met haar leven. Ze heeft het ook vrij ernstig hoor, en nog niet onder behandeling gesteld (hoewel ze wel al in het psychi circuit heeft gezeten zonder echt een diagnose).
Ik voelde me wel opgelucht toen ik uit huis ging. Zoals ik al zei, ze is een lieve meid, maar zo onredelijk. Wat ik vooral erg vind is dat ze zich niet alleen lichamelijk pijn doet (snijden) maar ook geestelijk, door heel vlug te roepen dat ze zo een trut is, ze helemaal niks kan, etc. En wat je ook zegt, het maakt niks uit. En ze kan ook heel vlug onredelijk kwaad zijn.
Ik merk dat ikzelf nu ook vlug op mijn tenen loop of niet graag een confrontatie aan ga. Je krijgt er gewoon een aversie van op die manier.
Ik denk dat met een lichte borderliner wel goed te leven valt, of iemand die goede therapie, medicijnen en instelling heeft.
Maar eerlijk gezegd, heel makkelijk zal het natuurlijk nooit zijn. (alsof relaties dat uberhaupt zijn)
Goede communicatie maar ook regelmatig bij jezelf te rade gaan zijn de sleutels denk ik. Maar het is niet hopeloos hoor
quote:Meer dan met jezelf dus ook? Een voorkeur voor borderliners om je eigen leven minder saai te maken?Op maandag 17 oktober 2005 13:46 schreef rebbie het volgende:
Belachelijk...mischien wel ja..
dat ik er meer mee beleefde dan met ( stabiele ) of ( normale) mensen...
De een zoekt het in parachutespringen, de ander in een borderliner
quote:zal ik dan maar even melden dat er onder de mensen met borderline veel meer zeurenden en mensen met vooroordelen zitten dan onder de normale (volgens jou saaie) mensen.Op maandag 17 oktober 2005 13:46 schreef rebbie het volgende:
en ( wij ) zijn mensen met vooroordelen en zeurende onder ons.....
Verder voel ik me niet aangesproken met 'wij', trouwens
Ik herken mezelf van vroeger trouwens wel enigszins in de posts van Moonah
quote:Ik herken me hier heel erg in. Moest gewoon even een duim opsteken.Op zondag 16 oktober 2005 19:12 schreef confined het volgende:
Ik heb zelf Borderline, woon al bijna 4 jaar samen met mijn vriend en dankzij zijn vertrouwen voel ik me een stuk sterker. Snijden doe ik al jaren niet meer (nog voordat ik mijn vriend leerde kennen mee gestopt). Zelfinzicht is inderdaad belangrijk. Je moet weten waar je ziekte vandaan komt om te kunnen genezen of ermee om te leren gaan. Bij mij komt de Borderline voort uit emotionele verwaarlozing, maar het heeft lang geduurd voordat ik dat kon (h)erkennen. Ik wist dat je niet zomaar Borderline krijgt, dat de oorzaak heel vaak ligt bij de opvoeding (maar ik durfde niet te geloven dat het daaraan lag), of bijvoorbeeld langdurig seksueel misbruik (bij mij niet het geval).
De Borderline zelf heb ik met psychotherapie onder controle weten te krijgen en met veel liefde van mijn vriend. Het beste wat hij kon doen is zijn eigen grenzen stellen, me vertrouwen geven, me veilig laten voelen en niet weg te rennen. Het ligt gewoon heel erg aan de mate waarin iemand de ziekte heeft in hoeverre je ermee om kunt gaan. Maar het is wel degelijk mogelijk.
Veel succes!
quote:Inderdaad ja, ik ben een thrillseeker! ik zoek relaties vol onredelijkheid pijn en explosieve stemmingswisselingen! yay partyOp maandag 17 oktober 2005 14:48 schreef thaleia het volgende:
[..]
Meer dan met jezelf dus ook? Een voorkeur voor borderliners om je eigen leven minder saai te maken?
De een zoekt het in parachutespringen, de ander in een borderliner
hoe verzint die rebbie het.
quote:Schrijf het op in je dagboek..dan heb je er nog wat aan tijdens die jaren van verdriet in het verschiet...Op maandag 17 oktober 2005 22:32 schreef JoeyT het volgende:
Aah nog steeds een topic vol vooroordelen... Damn wat heb ik weer een geweldig weekend gehad met mn meisje...
quote:Hoe denk je er zelf over dat het zou gaan als de relatie uit zou gaan? Zijn de dingen die je in de therapie hebt geleerd een steunpilaar die sterk genoeg is om het wegvallen van die andere steunpilaar (je vriend) het hoofd te kunnen bieden?Op zondag 16 oktober 2005 19:12 schreef confined het volgende:
De Borderline zelf heb ik met psychotherapie onder controle weten te krijgen en met veel liefde van mijn vriend.
Ik vraag het omdat de meeste verhalen over zelfmoorddreigingen en -pogingen en andere extreme reacties van borderliners gaan over reacties op verbroken relaties. Misschien is het een te hypothetische vraag, niemand weet natuurlijk van tevoren hoe hij/zij in bepaalde situaties zal reageren....maar misschien kun je het wel inschatten.
quote:Boehoe ik heb een borderliner gekend die me pijn heeft gedaan en nu zijn ze allemaal gemeen en evillllll...Op maandag 17 oktober 2005 22:49 schreef Laton het volgende:
[..]
Schrijf het op in je dagboek..dan heb je er nog wat aan tijdens die jaren van verdriet in het verschiet...
Ik ben zelf ook niet de makkelijkste dus misschien is t maar goed dat we bij mekaar terecht zijn gekomen. Dan doen we de 'normale' mensen tenminste geen pijn
!Ben niet zo bang dat zij me ongelukkig zal maken. Je kan hoogstens jezelf ongelukkig maken en dat gaat niet gebeuren
Ze is na een dag op school gestopt en ugh heel veel problemen.
quote:Misschien ben je er zelf niet sterk genoeg voor?Op dinsdag 18 oktober 2005 14:31 schreef mrdoctor het volgende:
Een heel zware dag vandaag
Ze is na een dag op school gestopt en ugh heel veel problemen.
Dat het een zware dag voor jou is moet niet betekenen dat het zwaar voor haar is. Als ze om een onzinnige reden stopt met school dan moet jij dat gewoon afkeuren en laten zien dat ze de grens overschrijdt. Het zijn haar problemen en niet die van jou. Je mag haar steunen daar waar je dat kan maar je moet niet haar problemen op jouw schouders nemen. Je moet haar behandelen als een normaal mens en niet als een 'borderliner'.
quote:Uhh met zwaar had ik het over ons beidenOp dinsdag 18 oktober 2005 14:59 schreef JoeyT het volgende:
[..]
Misschien ben je er zelf niet sterk genoeg voor?
Dat het een zware dag voor jou is moet niet betekenen dat het zwaar voor haar is. Als ze om een onzinnige reden stopt met school dan moet jij dat gewoon afkeuren en laten zien dat ze de grens overschrijdt. Het zijn haar problemen en niet die van jou. Je mag haar steunen daar waar je dat kan maar je moet niet haar problemen op jouw schouders nemen. Je moet haar behandelen als een normaal mens en niet als een 'borderliner'.
Het is net zo goed mijn probleem, ik heb geen zin een heel levensverhaal hier neer te plaatsen, maar die opleiding is van cruciaal belang voor beide.
quote:En welke reden geeft ze om er nu al de brui aan te willen geven?Op dinsdag 18 oktober 2005 15:51 schreef mrdoctor het volgende:
Het is net zo goed mijn probleem, ik heb geen zin een heel levensverhaal hier neer te plaatsen, maar die opleiding is van cruciaal belang voor beide.
quote:bedoelde je het niet zo?Op dinsdag 18 oktober 2005 14:59 schreef JoeyT het volgende:
Dat het een zware dag voorjouhaar is moet niet betekenen dat het zwaar voorhaarjou is.
quote:Ja idd... Leren voor mn tentamens doet me niet goed... Ik beweerde net al dat Samir A Theo van Gogh had vermoordOp dinsdag 18 oktober 2005 15:56 schreef Wolkje het volgende:
Waarom is haar opleiding van cruciaal belang voor jou?
[..]
bedoelde je het niet zo?
quote:Nogmaals t is niet net zo goed jouw probleem. Je moet je grenzen leren stellen zeker als het ook jou beinvloed in je doen en laten.Op dinsdag 18 oktober 2005 15:51 schreef mrdoctor het volgende:
[..]
Uhh met zwaar had ik het over ons beiden
Het is net zo goed mijn probleem, ik heb geen zin een heel levensverhaal hier neer te plaatsen, maar die opleiding is van cruciaal belang voor beide.
Hoe lang heb je al een relatie met haar, want ik krijg t idee dat jullie al langer een relatie hebben, maar je nog steeds niet kan omgaan met haar borderline. Borderline is iets waar zij wat aan kan doen, maar ze moet het wel heel graag willen.
quote:Je denkt 'ik gooi er ff een cliche in'Op dinsdag 18 oktober 2005 18:46 schreef TC03 het volgende:
Achja, ik zal het zo zeggen: jullie moeten je allebei aanpassen. Het mes snijdt nou eenmaal aan twee kanten.
quote:Op dinsdag 18 oktober 2005 18:30 schreef JoeyT het volgende:
[..]
Ja idd... Leren voor mn tentamens doet me niet goed... Ik beweerde net al dat Samir A Theo van Gogh had vermoord
Succes met je tentamens dan maar quote:ja hehe, dat geldt voor iedere relatie..Op dinsdag 18 oktober 2005 18:46 schreef TC03 het volgende:
Achja, ik zal het zo zeggen: jullie moeten je allebei aanpassen.
quote:GecondoleerdOp dinsdag 11 oktober 2005 14:42 schreef mrdoctor het volgende:
Mijn vriendin heeft borderline.
Thanks
quote:Op maandag 17 oktober 2005 11:17 schreef Wolkje het volgende:
[..]
Wie bedoel je met 'wij'?
[..]
Dit vind ik een beetje rare uitspraak, maar goed.
Dat complexe zit namelijk in ieder mens, alleen bij borderline patienten komt het er eerder/heftiger uit.
[..]
dat zijn er best een aantal, waaronder ik.
Hoi wolkje je hebt gelijk...maar het comuniceerprobleem is dat ik mezelf hier niet
zo goed duidelijk kan maken..
er wordt vaak niet begrepen hoe ik het beschrijf..( probeer in het vervolg duidelijker te zijn)
quote:Op dinsdag 18 oktober 2005 18:55 schreef JoeyT het volgende:
[..]
Je denkt 'ik gooi er ff een cliche in'
Ik post dit hier omdat zij in de omgang met vrienden, studiegenoten, sportclubmaten best okee overkwam, ze kon zich soms wel over kleine dingen overdreven opfokken, maar verder had ze (wellicht dankzij die therapie) de vaardigheid "normaal omgaan met anderen" prima onder de knie. Maar hoe anders is het binnen een liefdesrelatie. Haar ex heeft het jarenlang geprobeerd, maar trok het toen (da's ook alweer jaren geleden trouwens) echt niet meer. Die vond haar zeer zeker helemaal fantastisch en was gek op haar, ook nog toen hij het uitmaakte. Maar zielsveel van iemand houden en dolverliefd zijn zijn niet alles, je moet ook nog met iemand kunnen samenleven zonder er zelf aan onderdoor te gaan.
quote:Ach iedereen is anders. Ik denk er nauwelijks over na. Ik heb het geweldig met dr en zij met mij.Op zondag 23 oktober 2005 13:05 schreef thaleia het volgende:
Maar zielsveel van iemand houden en dolverliefd zijn zijn niet alles, je moet ook nog met iemand kunnen samenleven zonder er zelf aan onderdoor te gaan.
quote:Nou en? Hoepel op met je nou en...Op zondag 23 oktober 2005 15:57 schreef thaleia het volgende:
Nou en? Daar gaat het nu effe helemaal niet om. Ik kom net van het mortuarium waar die jongen na al die jaren nog steeds helemaal stuk zat, DAAR gaat het om. Het blijft een feit dat 1 op de 10 borderlinepatienten er vroeg of laat succesvol een einde aan maakt en dat die toestanden (ook de onsuccesvolle pogingen en de dreigementen) verschrikkelijk zijn voor zowel de persoon zelf als voor zijn partner en omgeving. Dat is hier nogal ontopic, en dat jij dan (bepaald niet voor de eerste keer) met een oneliner over je kalverliefde aankomt vind ik aardig ongepast.
Het gaat erom dat een borderliner zelfmoord heeft gepleegd in dit topic? Vraagt TS daar om. Gaat het er in dit topic om dat 1 op de 10 borderliners zelfmoord pleegt? Gaat het TS daarom? Nee TS wilt graag met zn vriendin door wilt ervaringen van mensen hebben. Jij hebt slechte ervaringen ermee, ik goede. Maar dat betekent niet dat die van mij minder waard zijn. En waarom je het kalverliefde noemt begrijp ik niet helemaal... Mijn vriendin zal nooit dreigen naar haar omgeving, zal sowieso nooit zelfmoord plegen. Mijn vriendin heeft een ijzeren discipline, studeert dit jaar af, zoekt zelf naar juiste behandel methodes. Heel erg dat die jongen zoiets ergs heeft meegemaakt, maar dat 1 op 10 zelfmoord pleegt betekent ook dat 9 van de 10 het niet doen. Ik laat zien dat leven met iemand die borderline heeft prima kan gaan. Dat je samen heel gelukkig kan zijn. Het is niet altijd even makkelijk maar als je zelf stevig in de schoenen staat, als je de ander wilt begrijpen en niet over je heen laat lopen dan kan het helemaal geweldig zijn. Ik heb een 7 jarige relatie met een 'normaal' meisje achter de rug maar ik zou deze daar nooit voor willen inruilen...
Het gaat in dit topic niet alleen over jou en je 'vriendinnetje' hoor.
En het is gewoon realiteit dat een relatie met iemand die BL heeft over het algemeen erg lastig is.
quote:Ik vind mijn reactie absoluut niet ongepast. TS wilt ervaringen, enige reacties die hij krijgt zijn negatieve en de helft weet niet eens waar ze over praten. Over het algemeen zijn borderliners (ja ik blijf t zo noemen) lastig maar dat is niet hetzelfde als levensverwoesters... Ik kan er prima mee omgaan. Ik wil gewoon laten zien dat niet elke borderlinere het even zwaar heeft. Ik ken er ook een paar die helemaal hun bed niet uitkomen en als ze eruit zijn zich klem zuipen. Die niet de straat op durven gaan. Die ongelovelijk jaloers zijn, niet voor rede vatbaar. Maar ze zijn niet allemaal zo...Op zondag 23 oktober 2005 16:22 schreef Moonah het volgende:
Joey, ik vind je reactie ook erg ongepast.
Het gaat in dit topic niet alleen over jou en je 'vriendinnetje' hoor.
En het is gewoon realiteit dat een relatie met iemand die BL heeft over het algemeen erg lastig is.
Jij vertelde zelf dat jij er na heel veel moeite er mee om kan gaan... Maar kan je er dan niet mee omgaan in een relatie?
quote:Jawel hoor. Uitstekend inmiddels. Dankje.Op zondag 23 oktober 2005 16:39 schreef JoeyT het volgende:
Jij vertelde zelf dat jij er na heel veel moeite er mee om kan gaan... Maar kan je er dan niet mee omgaan in een relatie?
Maar het ging erom dat je weer eens aankwam met je happy-happy-joy-joy terwijl Thaleia net vertelde dat ze naar iemand is geweest die er een eind aan heeft gemaakt.
Je voelt kennelijk niet aan dat dát dus niet gepast is.
quote:T kwam er denk ik meer op neer dat ik niet goed had gelezen... Maar ondanks dat voel ik me niet schuldig om mijn opmerking. Tsja ze heeft iets moeilijks meegemaakt, maar daar gaat dit topic niet over. Ik vind dat hier een beeld wordt geschetst dat 'ze' allemaal verschrikkelijk zijn, dat je ze zo snel mogelijk moet zien kwijt te raken omdat ze je leven verwoesten en uiteindelijk zelfmoord plegen. Dat is gewoon nonsens.Op zondag 23 oktober 2005 16:46 schreef Moonah het volgende:
[..]
Jawel hoor. Uitstekend inmiddels. Dankje.
Maar het ging erom dat je weer eens aankwam met je happy-happy-joy-joy terwijl Thaleia net vertelde dat ze naar iemand is geweest die er een eind aan heeft gemaakt.
Je voelt kennelijk niet aan dat dát dus niet gepast is.
Misschien dat mijn inlevings vermogen op dit moment niet optimaal is en dat mijn opmerking ongepast is, maar dat zal wel een borderline eigenschap van mijn kant zijn... Je niet kunnen inleven in anderen
quote:Pff, verschuil je maar achter je vermeende stoornis.Op zondag 23 oktober 2005 17:00 schreef JoeyT het volgende:
Misschien dat mijn inlevings vermogen op dit moment niet optimaal is en dat mijn opmerking ongepast is, maar dat zal wel een borderline eigenschap van mijn kant zijn... Je niet kunnen inleven in anderen
quote:Dat is toch ook zo'n eigenschapOp zondag 23 oktober 2005 17:11 schreef Moonah het volgende:
[..]
Pff, verschuil je maar achter je vermeende stoornis.
in het begin had ik zoiets van: nou ja zou kunnen kloppen.
al na een jaar begon ik te twijfelen: ja doeg, op iedereen zijn wel wat kenmerken van toepassing, dus dan zou heel nederland dus bps hebben
ik ben de afgelopen 3 jaar bezig geweest wat mijn gevoel van negatieve eigenwaarde triggerde.
ik heb het zo'n 2 jaar geleden gevonden en heb mijn leven drastisch omgegooid (= een streep onder mijn oude leven gezet, en ver weg vanaf 0 een nieuw leven opgebouwd.)
ik heb me een paar maanden geleden laten testen en nergens hebben ze uit kunnen vinden dat ik borderliner ben.
in ben eindelijk mijn stempel kwijt
quote:Ik denk idd dat je daar heel verstandig aan doet, en dat blijkt ook wel!!! Ik wou dat er meer mensen zo dachten... Oke het is geen geweldig gezicht als ze haar lijf vol met met littekens "bekladt" maar idd het is een uiting van emoties die ergens zijn vastgelopen. Maar nu is mijn vraag aan jou eigenlijk; Is het snijden bij jouw vriendin daardoor nu ook minder geworden? En volgt ze therape en of gebruikt ze medicatie om alles onder controle te krijgen?Op dinsdag 11 oktober 2005 15:50 schreef JoeyT het volgende:
[..]
... toen ik de knop omdraaide en haar als een normaal iemand zag ging alles eigenlijk steeds beter.
Belangrijk is dat je haar geen dingen gaat verbieden. Als zij zichzelf snijdt dan moet je niet helemaal gek worden maar vraag je gewoon waarom ze t doet. Ik zei bijvoorbeeld dat ik het me niet kon voorstellen maar als zij er een prettig gevoel eraan over houdt dan ben ik de laatste die haar zou stoppen.
Het is (in bij mijn vriendin iig) moeilijk voor haar om emoties te tonen, maar als je geduld hebt en laat zien dat je haar niet veroordeeld dan komt dat vanzelf. Ze weet dat ze bij mij nooit voor paal kan staan, wat ze ook gedaan heeft en dat geeft haar een veilig gevoel.
Ik zeg niet dat het bij iedereen zo is, maar bij mij wordt het eigenlijk met de dag fijner. We zijn 2 lastposten maar hebben mekaar wel gevonden.
Groetjes,
Joey
Waarom deze vraag? Nou ik vertoon wel diverse "tekenen" van een borderliner maar ze kunnen het NET niet vaststellen dus hebben ze me maar een andere persoonlijkheidsstoornis DSM IV toegeschreven. Ben nou bijna een jaar "snij-vrij" maar soms jeukt t wel vreselijk
Ik probeer koste wat kost mijn vriend een hele hoop pijn te besparen want hij is zich echt ten einde raad als ik me frustraties op mezelf botvier...
quote:Ik ben geen Joey, maar geef toch wel mijn meningOp woensdag 26 oktober 2005 10:40 schreef Gekke_mus het volgende:
Waarom deze vraag? Nou ik vertoon wel diverse "tekenen" van een borderliner maar ze kunnen het NET niet vaststellen dus hebben ze me maar een andere persoonlijkheidsstoornis DSM IV toegeschreven. Ben nou bijna een jaar "snij-vrij" maar soms jeukt t wel vreselijk
Ik probeer koste wat kost mijn vriend een hele hoop pijn te besparen want hij is zich echt ten einde raad als ik me frustraties op mezelf botvier...
:Maakt het uit in welke 'categorie' van gestoordheid je in theorie valt? Feit is dat je onhebbelijk gedrag vertoont en dát moet je minimaal onder controle zien te krijgen en liefst zien om te buigen in normaler gedrag. En of je dan officieel verklaard wordt tot BL maakt toch eigenlijk niets uit?
Jezelf leren kennen en op emotioneel vlak goed voor jezelf leren zorgen, dáár gaat het om.
Oh en als het jeukt moet je niet snijden maar krabben!
quote:Ik ken ook andere borderliners en 1 daarvan sneed zichzelf ook. Armen en ook benen en erg diep, flink bloeden en regelmatig met spoed naar t ziekenhuis gegaan. Mijn vriendin heeft het niet zo erg gelukkig. Ze doet t alleen op 1 onderarm en nooit diep. T is meer krassen/ schaven... Ze gebruikt medicijnen en die slaan goed aan (Efexor 150 mg). Eerste gesprekken voor dagtherapie heeft ze ook gehad. Het is allemaal wel redelijk stabiel op dit moment, maar dat komt niet door mij. Dat komt doordat zij zelf heel erg sterk is en heel gedisciplineerd. Zij doet mij ook echt geen pijn als ze zichzelf snijdt. Zij weet precies wat ze doet en waarom ze t doet, ik luister naar haar, geef mn mening en zij mag ermee doen wat ze wilt. Alleen als ze erover liegt kan ik echt kwaad worden. Dus onzin smoezen als de kat heeft t gedaan of ik het is gebeurd bij t schoonmaken komen bij mij er niet in.Op woensdag 26 oktober 2005 10:40 schreef Gekke_mus het volgende:
[..]
Maar nu is mijn vraag aan jou eigenlijk; Is het snijden bij jouw vriendin daardoor nu ook minder geworden? En volgt ze therape en of gebruikt ze medicatie om alles onder controle te krijgen?
Waarom deze vraag? Nou ik vertoon wel diverse "tekenen" van een borderliner maar ze kunnen het NET niet vaststellen dus hebben ze me maar een andere persoonlijkheidsstoornis DSM IV toegeschreven. Ben nou bijna een jaar "snij-vrij" maar soms jeukt t wel vreselijk
Ik probeer koste wat kost mijn vriend een hele hoop pijn te besparen want hij is zich echt ten einde raad als ik me frustraties op mezelf botvier...
Mijn relatie met haar is net als elke andere relatie... Enige verschil is dat het een stuk intenser is omdat we van heel ver zijn gekomen om t zo goed te laten gaan. Voordeel is ook dat ik ook niet standaard ben dus ook ik aan mezelf heb moeten werken.
Er moet gewoon een balans zijn. Je doet beiden een beetje water bij de wijn...
quote:Vind jij snijden/krassen iets wat je jezelf moet verplichten om niet te doen?Op woensdag 26 oktober 2005 10:55 schreef Moonah het volgende:
[..]
Ik ben geen Joey, maar geef toch wel mijn mening
Maakt het uit in welke 'categorie' van gestoordheid je in theorie valt? Feit is dat je onhebbelijk gedrag vertoont en dát moet je minimaal onder controle zien te krijgen en liefst zien om te buigen in normaler gedrag. En of je dan officieel verklaard wordt tot BL maakt toch eigenlijk niets uit?
Jezelf leren kennen en op emotioneel vlak goed voor jezelf leren zorgen, dáár gaat het om.
Oh en als het jeukt moet je niet snijden maar krabben!
quote:Al is het maar voor de omgeving (ja, daar moeten BL'ers ook rekening mee houden!) ja..Op woensdag 26 oktober 2005 11:03 schreef JoeyT het volgende:
[..]
Vind jij snijden/krassen iets wat je jezelf moet verplichten om niet te doen?
quote:Ja. Punt.Op woensdag 26 oktober 2005 11:03 schreef JoeyT het volgende:
[..]
Vind jij snijden/krassen iets wat je jezelf moet verplichten om niet te doen?
Je zoekt maar andere (gezonde) manieren om je frustraties en gevoel te uiten.
Er om liegen doe ik ook niet, ik zie daar ook t nut niet van in...en ik was ook idd niet van plan mijn relatie op t spel te zetten om erover te gaan liegen. Met eerlijkheid en duidelijkheid bereik je naar mijn idee ook t meeste mee, maar soms is t verrekte moeilijk om mezelf "chill" te houden. Ik heb t idee een lopende tijdbom te zijn en dan is het soms een lastige keuze...of ik reageer op mezelf af OF ik explodeer op korte termijn bij iemand die me t bloed onder de nagels vandaan haalt, met alle gevolgen van dien...
Maar al met al heb ik veel bewondering voor je Joey!!
quote:Maar maakt het uit of er op papier staat dat je BL zou hebben?Op woensdag 26 oktober 2005 11:14 schreef Gekke_mus het volgende:
verhaal
Daarmee verandert jouw gedrag/gevoel toch niet?
Dat kan veranderen door je therapie. Succes!
Oh en medicatie kan een heel goede steun in je rug zijn als je net met therapie gaat beginnen. Goede therapie is vaak nogal heftig. En de kans bestaat dat je ervoor weg wil vluchten als het 'te eng' of 'te dichtbij' komt. Medicatie kan je meer ontvankelijk maken zodat je niet meteen de deur dicht gooit als iets waarmee je wordt geconfronteerd je niet bevalt.
quote:Ja bijwerkingen zijn er zeker. Ze heeft vaak afentoe van vermoeidheid en duizeligheid. Meer dan 2 glazen alcohol kan ze ook niet drinken ( al zie ik dat als voordeel). Liegen doet ze wel eens omdat ze zich schaamt, terwijl ze daardoor juist de aandacht erop vestigt.... Ik vind het trws erg knap dat je jezelf kan inhouden. Ik weet hoe moeilijk dat is. Zeker als je even een kutperiode hebt. Maar hoe zit het dan met jouw vriendje? Hoe gaat hij ermee om?Op woensdag 26 oktober 2005 11:14 schreef Gekke_mus het volgende:
Ik kan je helemaal begrijpen, en gelijk heb je zeker!!! Zelf gebruik ik geen medicatie omdat ik huiver van de bijwerkingen, ben wel pas begonnen met therapie (na lang vooronderzoek, gesprekken en een neuropsychologische test).
Er om liegen doe ik ook niet, ik zie daar ook t nut niet van in...en ik was ook idd niet van plan mijn relatie op t spel te zetten om erover te gaan liegen. Met eerlijkheid en duidelijkheid bereik je naar mijn idee ook t meeste mee, maar soms is t verrekte moeilijk om mezelf "chill" te houden. Ik heb t idee een lopende tijdbom te zijn en dan is het soms een lastige keuze...of ik reageer op mezelf af OF ik explodeer op korte termijn bij iemand die me t bloed onder de nagels vandaan haalt, met alle gevolgen van dien...
Maar al met al heb ik veel bewondering voor je Joey!!
Maar bewondering moet je dus echt niet voor me hebben omdat:
1- Ze wel apart is, maar apart op een positieve manier. Ik vind haar helemaal geweldig en zou niets aan dr veranderen behalve de pijn die ze zelf voelt.
2- Ik zelf ook echt een lastige ben. Dus zij moet zich net zoveel aanpassen aan mij als ik aan haar.
quote:Ze heeft trws geledige ouders en hele lieve vriendinnen, dus ik denk dat de basis is dat haar leven gewoon normaal is, mijn invloed is beperkt aangezien we nog geen jaar met elkaar gaan.Op woensdag 26 oktober 2005 11:14 schreef Gekke_mus het volgende:
Ik kan je helemaal begrijpen, en gelijk heb je zeker!!! Zelf gebruik ik geen medicatie omdat ik huiver van de bijwerkingen, ben wel pas begonnen met therapie (na lang vooronderzoek, gesprekken en een neuropsychologische test).
Er om liegen doe ik ook niet, ik zie daar ook t nut niet van in...en ik was ook idd niet van plan mijn relatie op t spel te zetten om erover te gaan liegen. Met eerlijkheid en duidelijkheid bereik je naar mijn idee ook t meeste mee, maar soms is t verrekte moeilijk om mezelf "chill" te houden. Ik heb t idee een lopende tijdbom te zijn en dan is het soms een lastige keuze...of ik reageer op mezelf af OF ik explodeer op korte termijn bij iemand die me t bloed onder de nagels vandaan haalt, met alle gevolgen van dien...
Maar al met al heb ik veel bewondering voor je Joey!!
Sinds enkele weken heeft mijn vriendin te horen gekregen dat ze lijdt aan een persoonlijkheidsstoornis, borderline. In haar jeugd heeft ze verscheidene onaangename zaken meegemaakt. Volgens haar therapeut is nu het moment aangebroken dat alles na jaren allemaal aan het uitbarsten is.
Na jaren van eerst mooie vriendschap en nadien een mooie relatie, is het nu zo gekomen dat ik genegeerd wordt, ik mag haar zelfs niet opbellen of ik word a.h.w. afgeknald. Er waren voordien al wel wat strubbelingen, maar het leek tot over een week of 2 weer allemaal goed te komen. Ik weet momenteel niet wat gedaan, zelf zegt ze van haar niet zo te pushen en met rust te laten, maar het is zo verdomd moeilijk om het contact met iemand waar je van houdt te moeten stopzetten. Momenteel weet ik zelfs niet wat zij nog wil, interesseer ik haar nog, of is het een fase waarin ze echt met rust wil gelaten worden? zijn hier mensen die ook zulke ervaringen al hebben meegemaakt, en wat hebben jullie toen gedaan? Ik ben er zelf ook onderdoor aan het gaan door het constante gepieker van wat ik eigenlijk nu wel of niet moet doen, en wat zij nu eigenlijk wil.
Ik heb exact hetzelfde meegemaakt met mijn moeder.. en het werd alleen maar erger steeds..
Ik heb nu al sinds enkele dagen niets meer van haar gehoord, durf ook zelf niet meer te bellen of zo, want dat maakt alles alleen maar erger zegt ze. Ik weet niet wat ik moet beginnen, goeie raad is zeker welkom. Het is alsof ze me compleet negeert en niks meer voor me voelt hoewel we altijd zo close zijn geweest. Is dat normaal?
quote:Tegen iedereen waarvan ze vrij zeker is dat die het wel piktOp donderdag 27 oktober 2005 10:36 schreef Geoffrey32 het volgende:
Thanks...maar wat ik zo ongelooflijk vind is dat ze me vroeger nog geen halve dag kon missen, continu die aandacht vragen, die verlatingsangst... tot over 2 weken maakten we plannen om in de toekomst samen verder te gaan en afspraken te maken over hoe ik rekening met haar kan houden...en dan plots, de dag nadien niks meer, precies of ze niet meer van me wil weten; is dat omdat ik dicht bij haar sta/stond? Doet ze dat met iedereen ? En telkens als ik dan vroeg wat ze nu eigenlijk wil werd ze geweldig kregelig. Is dit nu persoonlijk tegen mij gericht of tegen iedere persoon die haar wil benaderen?
Jij bent een makkelijk slachtoffer, omdat je haar wilt helpen, de kans dat je zomaar weggaat is klein..quote:Ok ik snap wat je bedoelt... maar tegelijk heb ik de indruk dat ze me niet meer wíl zien, het is alsof ze me plots liever kwijt dan rijk is. Zie ik dat dan verkeerd? Op dit moment heb ik het gevoel dat ik nooit meer iets ga horen, dat ik haar koud laat, moet ik dat dan anders zien? Ik heb haar daar al eens over aangepakt, waarbij ik zei dat het zo niet langer kan, dat ze me wegduwt en dat ik dat niet langer aankan, ze wéét dat ik het op deze manier niet meer aankan. maar misschien maak ik de fout om telkens opnieuw terug te krabbelen en te laten zien dat ik ze echt niet kwijt wil?Op donderdag 27 oktober 2005 10:45 schreef addie84 het volgende:
[..]
Tegen iedereen waarvan ze vrij zeker is dat die het wel pikt
quote:Deze raad heb ik ook gekregen van iemand die mensen begeleidt met persoonlijkheidsstoornissen. Volgens hem zijn ze geweldig destructief als ze gepusht worden.Op donderdag 27 oktober 2005 11:17 schreef addie84 het volgende:
Heel eerlijk: je laat haar niet koud, maar ze botviert haar frustaties graag op je.. En het maakt haar heel eerlijk niet zoveel uit hoe jij je daaronder voelt.. Doe er niet teveel moeite voor..
Maar weet je, ik redeneer zo: ik hoor al dagen niets meer van haar ->ze moet me niet meer ->onze relatie is afgelopen. Maar misschien moet ik trachten deze denkwijze los te laten...
Wat ik wel ongelooflijk raar blijf vinden is dat áls ik haar niet koud laat, waarom ze me dan nu zo compleet negeert. Dat doe je toch niet als je iemand graag ziet? Maar misschien denk ik hier weer teveel op de "normale" manier (want wat of wie is in feite als normaal te beschouwen) ?
quote:Ik zou me eens gaan afvragen of je een relatie wilt met iemand die zich van jouw gevoelens en behoeften kennelijk bijzonder weinig aantrekt. Dit even volledig los van het borderlineverhaal.Op donderdag 27 oktober 2005 11:16 schreef Geoffrey32 het volgende:
waarbij ik zei dat het zo niet langer kan, dat ze me wegduwt en dat ik dat niet langer aankan, ze wéét dat ik het op deze manier niet meer aankan.
quote:Inderdaad, maar kán je dat wel los van de borderline zetten? Bovendien hebben we een geweldige relatie gehad,waarbij we veel voor elkaar deden, alleen de laatste weken sinds de diagnose weet ik gewoon niet meer wat te verwachten, het is alsof er een andere persoon ineens ontstaan is.Op donderdag 27 oktober 2005 11:37 schreef thaleia het volgende:
[..]
Ik zou me eens gaan afvragen of je een relatie wilt met iemand die zich van jouw gevoelens en behoeften kennelijk bijzonder weinig aantrekt. Dit even volledig los van het borderlineverhaal.
quote:Ja hoor, want dan bekijk je het vanuit "wat heb ik aan deze relatie, wat doet deze relatie voor en met mij?" in plaats van vanuit de ander. Daar is niets mis mee en het lijkt me zelfs uitermate verstandig om dat eens te doen.Op donderdag 27 oktober 2005 11:40 schreef Geoffrey32 het volgende:
Inderdaad, maar kán je dat wel los van de borderline zetten?
Het zal best zo zijn dat bepaald gedrag wellicht voortkomt uit die stoornis, net zoals het zo zal zijn dat een persoon die liegt, geld steelt van zijn partner en regelmatig smerige lui het huis in haalt dat doet omdat dat voortkomt uit zijn heroineverslaving, die weer het gevolg is van het feit dat hij geboren is met een verslavingsgen en zich met foute figuren heeft ingelaten. Maar ongeacht waar het bij die persoon allemaal uit voortkomt, de partner zal toch los daarvan moeten bekijken of hij/zij trek heeft in die smerige lui, geldstelerijen en leugens en of hij daar gelukkig van wordt.
Dus ik zou zeggen weeg het plezier dat je met haar hebt en de vervelende dingen die je met haar meemaakt eens af, door puur te kijken naar wat deze relatie JOU te bieden heeft, even niet kijken naar hoe het voor haar is en waar het uit voortkomt, want dat doe je altijd al. Nu gewoon effe voor jezelf eea afwegen: word ik voornamelijk blij van deze relatie of voel ik me er voornamelijk kut door, en hoe zijn de vooruitzichten mbt die blij/kut-verhouding voor de komende tijd?
quote:Ik snap je punt. En inderdaad, momenteel als ik het nuchter bekijk weet ik dat het niet gemakkelijk zal zijn, en dat er wss nog veel frustratie zal volgen. Maar zoals ik zei, het was een geweldige relatie tot voor kort, en dan blijf je (misschien tegen beter weten in) geloven dat alles weer goed gaat komen. Wat me nu ook parten speelt is het schulgevoel waar ik mee kamp, de keren dat ik me ook afgereageerd heb op haar en lelijke dingen heb gezegd en zo, gewoon omdat de spanning soms hoog opliep omdat ik soms verwijten kreeg vb. vreemdgaan terwijl dat totaal niet zo was.Op donderdag 27 oktober 2005 11:48 schreef thaleia het volgende:
[..]
Ja hoor, want dan bekijk je het vanuit "wat heb ik aan deze relatie, wat doet deze relatie voor en met mij?" in plaats van vanuit de ander. Daar is niets mis mee en het lijkt me zelfs uitermate verstandig om dat eens te doen.
Het zal best zo zijn dat bepaald gedrag wellicht voortkomt uit die stoornis, net zoals het zo zal zijn dat een persoon die liegt, geld steelt van zijn partner en regelmatig smerige lui het huis in haalt dat doet omdat dat voortkomt uit zijn heroineverslaving, die weer het gevolg is van het feit dat hij geboren is met een verslavingsgen en zich met foute figuren heeft ingelaten. Maar ongeacht waar het bij die persoon allemaal uit voortkomt, de partner zal toch los daarvan moeten bekijken of hij/zij trek heeft in die smerige lui, geldstelerijen en leugens en of hij daar gelukkig van wordt.
Dus ik zou zeggen weeg het plezier dat je met haar hebt en de vervelende dingen die je met haar meemaakt eens af, door puur te kijken naar wat deze relatie JOU te bieden heeft, even niet kijken naar hoe het voor haar is en waar het uit voortkomt, want dat doe je altijd al. Nu gewoon effe voor jezelf eea afwegen: word ik voornamelijk blij van deze relatie of voel ik me er voornamelijk kut door, en hoe zijn de vooruitzichten mbt die blij/kut-verhouding voor de komende tijd?
Ik wist toen niet dat ze zo deed doordat achteraf zou blijken dat ze bordi is; en dan denk ik, had ik toen niet zo bot geweest dan zou ze me nu niet negeren... ik weet het niet.
quote:ze heeft borderline, ze is geen bordi sowieso een afschuwelijk woord, maar alaOp donderdag 27 oktober 2005 12:04 schreef Geoffrey32 het volgende:
Ik wist toen niet dat ze zo deed doordat achteraf zou blijken dat ze bordi is;
Iemand die een gebroken arm heeft, is toch ook geen broky?
quote:ja doei, ik geloof er niks van..en dan denk ik, had ik toen niet zo bot geweest dan zou ze me nu niet negeren... ik weet het niet.
Als jij verwijten krijgt, onterecht, is het logisch dat je daarop terugreageert, of iemand nou borderline heeft of niet.
Verder: Thaleia, heel mooi gezegd
quote:Ja, dat kan ik me voorstellen. Ik zeg ook niet dat iemand een relatie meteen moet beeindigen op het moment dat het even twee weekjes niet zo leuk meer is. Probeer gewoon in te schatten wat de vooruitzichten zijn.Op donderdag 27 oktober 2005 12:04 schreef Geoffrey32 het volgende:
Ik snap je punt. En inderdaad, momenteel als ik het nuchter bekijk weet ik dat het niet gemakkelijk zal zijn, en dat er wss nog veel frustratie zal volgen. Maar zoals ik zei, het was een geweldige relatie tot voor kort, en dan blijf je (misschien tegen beter weten in) geloven dat alles weer goed gaat komen.
quote:Nou, ik ben inmiddels aardig ervaringsdeskundige in het omgaan met borderliners en neem maar van mij aan: al was je de geweldigste, liefste, geduldigste, consequentste man op aarde, dan nog zullen er momenten zijn dat ze je vanuit het niets als oud vuil behandelt. Denk niet dat je haar gedrag hebt 'veroorzaakt' door iets fout te doen, bij borderliners hoef je niets fout te doen om zulk gedrag te veroorzaken: het komt uit henzelf.en dan denk ik, had ik toen niet zo bot geweest dan zou ze me nu niet negeren... ik weet het niet.
Met de gedachte dat ik door mijn gedrag enige invloed zou kunnen hebben op de labiliteit van m'n moeder heb ik m'n jeugd aardig verkloot.
Die extreme stemmingswisselingen horen er wel bij ja.
En wat je moet geloven, allebei. Het is voor haar ook zo als het voor jou overkomt.
(Dat was bij mij iig zo). Overigens ben ik op dit moment vrij stabiel.
quote:Wat denk jij dan van de huidige situatie : ik hoor al dagenlang niets meer van haar, iets wat vroeger niet voorviel, moet ik daaruit afleiden dat ze me niet meer wil zien (voorgoed), of heeft ze gewoon tijd nodig voor zichzelf? Ze zei dat het beter was haar een paar dagen te laten doen, maar die paar dagen zijn nu om en nog steeds niets...of mag ik dat niet zo letterlijk nemen allemaal?Op donderdag 27 oktober 2005 12:51 schreef Wolkje het volgende:
Dat herken ik van mezelf, een tijdje geleden.
Die extreme stemmingswisselingen horen er wel bij ja.
En wat je moet geloven, allebei. Het is voor haar ook zo als het voor jou overkomt.
(Dat was bij mij iig zo). Overigens ben ik op dit moment vrij stabiel.
quote:herkenbaar: heb ongeveer hetzelfde meegemaakt en na een break van een week of 3 is ze weer helemaal bijgedraait en gaat het tussen ons beter dan ooit tevoren.Op donderdag 27 oktober 2005 13:02 schreef Geoffrey32 het volgende:
[..]
Wat denk jij dan van de huidige situatie : ik hoor al dagenlang niets meer van haar, iets wat vroeger niet voorviel, moet ik daaruit afleiden dat ze me niet meer wil zien (voorgoed), of heeft ze gewoon tijd nodig voor zichzelf? Ze zei dat het beter was haar een paar dagen te laten doen, maar die paar dagen zijn nu om en nog steeds niets...of mag ik dat niet zo letterlijk nemen allemaal?
het kan dus even duren, maar geef haar die tijd en ga niet de dagen aftellen zo van: 3 dagen voorbij, nu moet het genoeg zijn. het kunnen dus ook 3 weken worden
quote:Dat kan natuurlijk niet, en ik heb ondervonden dat je zoiets ook niet kan vragen,maar als ik op voorhand zou weten dat het bvb 3weken zou duren, dan heb je iets om naar uit te kijken, nu is het echt die onzekerheid die knaagt. Heb jij in die periode iets van haar gehoord, of heb je ook gewoon afgewacht?Op donderdag 27 oktober 2005 13:15 schreef Leipo666 het volgende:
[..]
herkenbaar: heb ongeveer hetzelfde meegemaakt en na een break van een week of 3 is ze weer helemaal bijgedraait en gaat het tussen ons beter dan ooit tevoren.
het kan dus even duren, maar geef haar die tijd en ga niet de dagen aftellen zo van: 3 dagen voorbij, nu moet het genoeg zijn. het kunnen dus ook 3 weken worden
quote:Ik zou nog een paar dagen wachten (en zelf ook afleiding zoeken, zodat je er niet continu mee bezig bent) en haar dan wel om duidelijkheid vragen, evt uitleggen wat die onzekerheid met jou doet, jouw grenzen aangeven. Ik heb in die tijd het meeste gehad aan mensen die duidelijk aangaven wat ik van ze kon verwachten en wat niet, en ook consequent waren in aangeven wanneer ik over die grens heen ging. Zo heeft mijn vriend in een periode dat het echt heel slecht ging met ook aangegeven dat als ik een zelfmoordpoging zou doen, hij bij me weg zou gaan, omdat hij dat niet aan zou kunnen. Op dat moment was ik daar ab-so-luut niet blij mee (understatement), maar nu bewonder ik hem er om, dat hij zo goed zijn grenzen aan kon geven.Op donderdag 27 oktober 2005 13:02 schreef Geoffrey32 het volgende:
[..]
Wat denk jij dan van de huidige situatie : ik hoor al dagenlang niets meer van haar, iets wat vroeger niet voorviel, moet ik daaruit afleiden dat ze me niet meer wil zien (voorgoed), of heeft ze gewoon tijd nodig voor zichzelf? Ze zei dat het beter was haar een paar dagen te laten doen, maar die paar dagen zijn nu om en nog steeds niets...of mag ik dat niet zo letterlijk nemen allemaal?
Jij bent net zo belangrijk in deze relatie als jouw vriendin.
quote:Ja, maar ik heb voordien al zo dikwijls uit wanhoop gevraagd hoe het nu eigenlijk zit, en daar krijg ik enkel maar negatieve reacties van, waarna ze nog meer afstand neemt... ik ga ervan uit dat ze uit zichzelf wel iets zal laten weten als ze het nog ziet zitten, ik heb haar nog gesmst dat als ze wil praten ze maar een seintje geeft... de vraag is alleen of ze nog iets laat horen...Op donderdag 27 oktober 2005 13:32 schreef Wolkje het volgende:
[..]
Ik zou nog een paar dagen wachten (en zelf ook afleiding zoeken, zodat je er niet continu mee bezig bent) en haar dan wel om duidelijkheid vragen, evt uitleggen wat die onzekerheid met jou doet, jouw grenzen aangeven.
quote:Gestoord zijn alleen de mensen die anderen in een hokje duwen, of zelf graag in een hokje geduwt willen worden.Op woensdag 26 oktober 2005 10:55 schreef Moonah het volgende:
[..]
Ik ben geen Joey, maar geef toch wel mijn mening
Maakt het uit in welke 'categorie' van gestoordheid je in theorie valt?
Feit is dat je onhebbelijk gedrag vertoont en dát moet je minimaal onder controle zien te krijgen en liefst zien om te buigen in normaler gedrag.
En of je dan officieel verklaard wordt tot BL maakt toch eigenlijk niets uit?
Jezelf leren kennen en op emotioneel vlak goed voor jezelf leren zorgen, dáár gaat het om.
Oh en als het jeukt moet je niet snijden maar krabben!
"onhebbelijk gedrag" nou ja ongewenst klinkt wat vriendelijker
ik buig en en ben zo flexibel als t maar zijn kan...soms iets te flexibel 
Ik ben niet zo zwart-wit ingesteld als de meeste BL...dat is dus een van de redenen waarom ze me die "stempel" NIET op konden drukken Voor mezelf zorg ik aardig, maar voor me kindje en me vriend zorg ik t liefste want daardoor voel ik me beter...daar gaat t mij om!!
En als t jeukt laat ik me krabbelen of kriebelen, das veel lekkerder
Al met al vind je je zelf toch wel geweldig he?!!! Hit me baby
quote:ik hoorde heeeel af en toe wat en dan ook alleen maar via sms, dat was meestal ook pas nadat ik als eerste smste. voor de rest was het afwachtten en er het beste van hopen, bij ons is het dus uiteindelijk weer helemaal goed gekomenOp donderdag 27 oktober 2005 13:26 schreef Geoffrey32 het volgende:
[..]
Dat kan natuurlijk niet, en ik heb ondervonden dat je zoiets ook niet kan vragen,maar als ik op voorhand zou weten dat het bvb 3weken zou duren, dan heb je iets om naar uit te kijken, nu is het echt die onzekerheid die knaagt. Heb jij in die periode iets van haar gehoord, of heb je ook gewoon afgewacht?
quote:Momenteel wel, al is het voordien nog gebeurd dat we even uit elkaar waren, maar steeds wisten we precies allebei dat het weer goed zou komen; alleen deze keer weet ik het niet meer, omdat het voor het eerst is dat ze me echt compleet dagenlang negeert. Voordien was het continu van "wat doe je, ik zie je nog graag, laat me niet in de steek..." enz. Is het haar nu echt menens, of is het zoals haar therapeut ook zegt dat ze alle emoties van vroeger aan het 'uitbraken' is, dat die moment is aangebroken, daarbij komende dat de diagnose pas gesteld is geweest... ik weet het allemaal niet meer en dat vreet aan me. Wat denk jij ervan?Op donderdag 27 oktober 2005 14:18 schreef Wolkje het volgende:
Het is dus nu uit tussen jullie?
quote:Ik denk dat ik daar weinig zinnigs over kan zeggen.Op donderdag 27 oktober 2005 14:34 schreef Geoffrey32 het volgende:
Wat denk jij ervan?
Ik dacht trouwens dat jullie nog wel een relatie hadden in mijn vorige posts.
.............Ik denk dat je gewoon eens duidelijk op je strepen moet gaan staan. Niet dat slappe gedoe. Dat ze borderline heeft is kut maar daar hoef jij niet de pineut van te zijn. Als ze je niet meer wilt spreken dan is dat prima, maar als ze dan na 2 weken weer belt moet je niet poeslief weer bij dr terug komen. Tijdens de zwangerschap had ik een gesprek met mn vriendin en haar moeder over het behouden van t kindje. Toen zei mn vriendin letterlijk dat de gevoelens van anderen haar niet boeide. Waarop ik antwoordde dat ik veel van dr hield maar zo niet verder kon en heb ik t afgekapt. Het is een heel speciaal meisje en ik bof met dr en zij wist en weet dondersgoed dat zij ook heel erg met mij boft, dus dat kon ik niet over me heen laten gaan.
Iemand mag bij me zijn omdat zij om me geeft en ze rekening met mijn gevoelens houdt. Als dat niet t geval is dan zit er geen toekomst is.
Uiteindelijk is het trws goed gekomen maar dat is een ander verhaal...
quote:Het rare is dat ik het niet heel erg vind als zij dit bij zichzelf doet. Misschien omdat het best meevalt, ik weet t niet... De psychiater raadt het haar trws ook niet af.Op woensdag 26 oktober 2005 11:11 schreef Moonah het volgende:
[..]
Ja. Punt.
Je zoekt maar andere (gezonde) manieren om je frustraties en gevoel te uiten.
quote:Het is geen constructieve manier om je emoties te uiten,Op donderdag 27 oktober 2005 15:30 schreef JoeyT het volgende:
[..]
Het rare is dat ik het niet heel erg vind als zij dit bij zichzelf doet. Misschien omdat het best meevalt, ik weet t niet... De psychiater raadt het haar trws ook niet af.
bovendie is het erg zonde van de littekens (achteraf gezien).
quote:Die littekens zie je bij haar nauwelijks, maar het idd geen gezonde manier. Maar ik denk dat zij sterk genoeg is om zelf aan te geven wanneer ze daarmee stopt. Zij heeft dit afentoe nog nodig (het gebeurt niet vaak, miss 1 keer in de maand) en ik vind dat zij zelf moet inzien dat het niet hoort en niet dat ik t haar moet proberen op te dringen. Zolang ze tegen mij praat over haar gevoelens, en waarom ze het doet mag ze het zelf weten...Op donderdag 27 oktober 2005 15:42 schreef Wolkje het volgende:
[..]
Het is geen constructieve manier om je emoties te uiten,
bovendie is het erg zonde van de littekens (achteraf gezien).
quote:Dat zou ook weinig zin hebben denk ik.Op donderdag 27 oktober 2005 15:48 schreef JoeyT het volgende:
niet dat ik t haar moet proberen op te dringen.
Ik vind je trouwens anders over je meisje praten dan een paar maanden geleden, ik weet niet.
Volgens mij ga je er wel beter mee om dan in het begin.
Dat mag ook weleens gezegd worden
quote:Komt vooral omdat ik zelf heel erg veranderd ben. Ik ben echt helemaal gelukkig met dr. Ze is niet een persoon die borderline heeft, ze is gewoon mn vriendinnetjeOp donderdag 27 oktober 2005 15:50 schreef Wolkje het volgende:
[..]
Dat zou ook weinig zin hebben denk ik.
Ik vind je trouwens anders over je meisje praten dan een paar maanden geleden, ik weet niet.
Volgens mij ga je er wel beter mee om dan in het begin.
Dat mag ook weleens gezegd worden
quote:Het is doorgedrongenOp donderdag 27 oktober 2005 15:53 schreef JoeyT het volgende:
Ze is niet een persoon die borderline heeft, ze is gewoon mn vriendinnetje
quote:Wat reageer je laat op mijn post en wat is je toon agressief.
Ik praat je niet naar de mond? Ik ben wellicht te kritisch?
Prima.
Dan laat ik het daar toch bij.
quote:Al met al vind je je zelf toch wel geweldig he?!!!
En velen met mij! quote:Ondertussen zijn we bijna 2 weken verder en heb ik nog steeds niets gehoord van haar, ook reageert ze niet op sms of zo... ik ben wel ongerust, weet niet wat er van te denken.Op donderdag 27 oktober 2005 13:32 schreef Wolkje het volgende:
[..]
Ik zou nog een paar dagen wachten (en zelf ook afleiding zoeken, zodat je er niet continu mee bezig bent) en haar dan wel om duidelijkheid vragen, evt uitleggen wat die onzekerheid met jou doet, jouw grenzen aangeven. Ik heb in die tijd het meeste gehad aan mensen die duidelijk aangaven wat ik van ze kon verwachten en wat niet, en ook consequent waren in aangeven wanneer ik over die grens heen ging. Zo heeft mijn vriend in een periode dat het echt heel slecht ging met ook aangegeven dat als ik een zelfmoordpoging zou doen, hij bij me weg zou gaan, omdat hij dat niet aan zou kunnen. Op dat moment was ik daar ab-so-luut niet blij mee (understatement), maar nu bewonder ik hem er om, dat hij zo goed zijn grenzen aan kon geven.
Jij bent net zo belangrijk in deze relatie als jouw vriendin.
quote:Hoezo ongerust? Als er iets ergs gebeurd is dan had je het denk ik wel gehoord. Ik denk dat t beter is dat je gewoon door gaat met het leven. Dat ze borderline heeft wil niet zeggen dat ze niet normaal kan nadenken. Wat ik denk is dat ze je gewoon niet (meer) leuk genoeg vindt. Zij gaat door met dr leven, dus moet jij dat ook doen. Je moet iig niet borderline als excuus gebruiken om op haar te blijven wachten...Op donderdag 3 november 2005 10:10 schreef Geoffrey32 het volgende:
[..]
Ondertussen zijn we bijna 2 weken verder en heb ik nog steeds niets gehoord van haar, ook reageert ze niet op sms of zo... ik ben wel ongerust, weet niet wat er van te denken.
Ze wilt nu ook een tijdje helemaal geen contact meer. Echt moeilijk is dat.
quote:Ik weet wat je bedoelt; maar dan denk ik als we echt voor elkaar bestemd zijn komt het wel goed; en op 't moment houd ik me aan de raad van mensen die er ervaring mee hebben en laat ik haar gewoon doen (op 1 of 2 sms na), dat heeft ze trouwens eerder zelf gezegd dat 't het beste is. Zelf ben ik gestopt met het zoeken naar verklaringen, soms kan logica de menselijke geest toch niet beredeneren.Op donderdag 3 november 2005 12:30 schreef 3doorsdown het volgende:
Ik zit in hetzelfde schuitje, alleen is hier niet het borderline uitekomen, maar depressie en het stoppen met antidepressiva.
Ze wilt nu ook een tijdje helemaal geen contact meer. Echt moeilijk is dat.
En ondertussen proberen bezig te zijn met andere dingen. Mensen met borderline, depressie... hebben hier zelf niet om gevraagd, als ze nood hebben om met rust gelaten te worden omdat dat hun beter doet voelen, dan denk ik dat je niks mag forceren.
Dat heeft ze proberen te verwerken met antidepressiva icm een psycholoog.
Hier was ze mee gestopt circa 1 maand voordat ze mij leerde kennen.
Dus snap ik dat hier meer achter zit dan zomaar geen contact willen hebben.
Ik kan het gewoon nu niet echt bevatten dat ze juist met mij geen contact wilt terwijl ik zo goed voor haar ben geweest ( en nog steeds ).
Dit is trouwens een leuke en misschien voor enkelen een herkenbare songtekst: http://www.filmenmuziek.nl/showsong.php?songid=23657&artiestid=146&lang=
[ Bericht 27% gewijzigd door Wolkje op 03-11-2005 15:36:58 ]
quote:Wat bedoel je met AD ?Op donderdag 3 november 2005 15:29 schreef Wolkje het volgende:
Als je stopt met AD kan je mensen nog wel met enig respect behandelen, dat ze weten waar ze aan toe zijn hoor.. Bovendien neem ik aan dat je niet stopt met AD als je nog middenin je depressie zit..
Dit is trouwens een leuke en misschien voor enkelen een herkenbare songtekst: Hoe voel je je nu? Uitgedrukt in (song)teksten, deel 27
edit: linkje veranderd in vorige post, hij was niet duidelijk
quote:Ze is gestopt op het moment dat ze ook gestopt is met therapie. Volgens mij is ze niet eens op de helft van het verwerken, dan wel een plaatsje geven van de oorzaak.Op donderdag 3 november 2005 15:29 schreef Wolkje het volgende:
Als je stopt met AD kan je mensen nog wel met enig respect behandelen, dat ze weten waar ze aan toe zijn hoor.. Bovendien neem ik aan dat je niet stopt met AD als je nog middenin je depressie zit..
Dit is trouwens een leuke en misschien voor enkelen een herkenbare songtekst: http://www.filmenmuziek.nl/showsong.php?songid=23657&artiestid=146&lang=
Dit gaat heel moeilijk worden, dat weet ik. Maar ik wil haar niet laten gaan, niet voor mezelf maar zeker ook niet voor haar.
quote:ja zo ver was ik ook alOp donderdag 3 november 2005 15:58 schreef 3doorsdown het volgende:
Laat ik het erop houden dat ze in haar jeugd iets mee heeft gemaakt wat echt heel erg is.
quote:Ja okay, maar het is niet iets wat ik hier zo wil neer zetten. Snap dat het dan moeilijk wordt om er verder op in te gaan.
Er kwam ook uit dat ze sommige momenten flashbacks kreeg over die voorvallen van vroeger en daarom ook niet lekker in haar vel zit, vermoeid, lusteloos etc.etc.
quote:Weet je sinds wanneer mijn relatie helemaal op t goede spoor kwam... Sinds ik haar niet meer zag en behandelde als iemand met borderline. Ze zijn niet zielig en je hoeft zeker niet alles op haar manier te doen. Als ze je niet meer wilt zien dan moet je je conclusies trekken en dat is dus niet dat ze borderline heeft en een beetje raar is.Op donderdag 3 november 2005 12:47 schreef Geoffrey32 het volgende:
[..]
Ik Mensen met borderline, depressie... hebben hier zelf niet om gevraagd, als ze nood hebben om met rust gelaten te worden omdat dat hun beter doet voelen, dan denk ik dat je niks mag forceren.
[ Bericht 9% gewijzigd door JoeyT op 04-11-2005 16:36:52 ]
quote:jij komt er nog wel eens achter joey.Op vrijdag 4 november 2005 12:49 schreef JoeyT het volgende:
Verder herken ik mezelf in sommige van jullie posts. Alles afschuiven op borderline zodat je niet hoeft in te zien dat je zelf misschien niet speciaal genoeg voor dr bent... Lekker makkelijk, maar lang niet altijd de realiteit...
quote:Waar achter? Dat we gelukkig samen zijn? Ben ik al achter hoor. Nogmaals ik merk zo goed als niets van dat hele borderline gebeuren...Op vrijdag 4 november 2005 16:25 schreef Laton het volgende:
[..]
jij komt er nog wel eens achter joey.
En als jij slechte ervaringen hebt met borderline dan is dat kut voor je, maar niet mijn probleem. En wat is t ergste dat je kan overkomen? Het kan uitgaan (net als in elke relatie, I will survive... Mensen laten zich niet kapot maken door hun partner, mensen maken zichzelf kapot. Als je t verschrikkelijk moeilijk vindt om met iemand die borderline heeft om te gaan, ga er dan niet mee om
T leven is niet zo zwaar hoor...
quote:Aah weet al weer wie je bent... Volgens jou zijn alle borderliners gevaarlijke en levenverwoestende mensen... Brrrrrrrrrrr wat een enge toekomst ga ik tegemoetOp vrijdag 4 november 2005 16:25 schreef Laton het volgende:
[..]
jij komt er nog wel eens achter joey.
quote:Dat is toch de waarheid of niet? Voor degene ben je blijkbaar niet speciaal genoeg/ niet leuk genoeg/ niet geil genoeg/ niet interessant genoeg of wat dan ook. Als dit wel t geval was dan bleef ze wel toch. Dit is niet gemeen bedoeld, maar als iemand je niet meer wiolt is t iets te makkelijk om af te schuiven op borderline of wat dan ook.Op vrijdag 4 november 2005 16:44 schreef Laton het volgende:
mwoah beetje overdreven om anderen direct ervan te beschuldigen "niet speciaal genoeg" te zijn.
War zijn eigenlijk jouw ervaringen met borderline dan jij er zo ongelovelijk negatief tegenaan kijkt?
quote:Dank je, ik voelde me daardoor ook al lekker aangevallen...Op vrijdag 4 november 2005 16:44 schreef Laton het volgende:
mwoah beetje overdreven om anderen direct ervan te beschuldigen "niet speciaal genoeg" te zijn.
quote:Het is niet om je aan te vallen... Het is gewoon een feit dat je niet wilt inzien. Ze wilt je niet meer zien/ spreken etc... Wil je dan zeggen dat je speciaal voor dr bent? En met speciaal bedoel ik de moeite waard voor haar om bij je te zijn.Op vrijdag 4 november 2005 16:49 schreef 3doorsdown het volgende:
[..]
Dank je, ik voelde me daardoor ook al lekker aangevallen...
quote:Misschien niet gemeen bedoeld. maar als je het zo neerpent wordt het een persoonlijke aanval op die persoon. een "ze is niet verliefd" had volstaan dunkt me.Op vrijdag 4 november 2005 16:49 schreef JoeyT het volgende:
[..]
Dat is toch de waarheid of niet? Voor degene ben je blijkbaar niet speciaal genoeg/ niet leuk genoeg/ niet geil genoeg/ niet interessant genoeg of wat dan ook. Als dit wel t geval was dan bleef ze wel toch. Dit is niet gemeen bedoeld, maar als iemand je niet meer wiolt is t iets te makkelijk om af te schuiven op borderline of wat dan ook.
Mijn eigen ervaringen zijn gewoon erg slecht zoals je vast al wel op kon maken. Als jij er goed mee om gaat en je er prettig bij voelt dan prima toch.
*steekt hand in eigen boezem: ik zal jou er ook niet meer om afbranden.
quote:Het is absoluut geen persoonlijke aanval. Het is misschien hard, maar wel gewoon eerlijk. En hij voelt zich aangevallen omdat hij denkt dat het misschien wel eens waar zou kunnen zijn...Op vrijdag 4 november 2005 16:53 schreef Laton het volgende:
[..]
Misschien niet gemeen bedoeld. maar als je het zo neerpent wordt het een persoonlijke aanval op die persoon. een "ze is niet verliefd" had volstaan dunkt me.
Mijn eigen ervaringen zijn gewoon erg slecht zoals je vast al wel op kon maken. Als jij er goed mee om gaat en je er prettig bij voelt dan prima toch.
*steekt hand in eigen boezem: ik zal jou er ook niet meer om afbranden.
Ik voel me bv totaal niet aangevallen door jou omdat ik erg blij ben met mn meisje en ik weet dat omgekeerd hetzelfde geldt. Hoe kan ik me dus aangevallen voelen om iets dat voor mij absoluut geen werkelijkheid is.
Maar jij denkt echt in zwart/wit wat betreft borderliners? Ik vind je nl heel negatief, maar kan me niet voorstellen dat je niet begrijpt dat iedereen anders is...
quote:Ach ik geef iedereen natuurlijk een kans, sowieso sta ik erg positief in het leven; hoewel dat hier wellicht niet blijkt.Op vrijdag 4 november 2005 17:03 schreef JoeyT het volgende:
Maar jij denkt echt in zwart/wit wat betreft borderliners? Ik vind je nl heel negatief, maar kan me niet voorstellen dat je niet begrijpt dat iedereen anders is...
Maar ik zal er voor waken geen emotionele binding meer te creeren met iemand die borderline heeft. In mijn ervaring kun je niet op die mensen rekenen.
quote:Zal ik het dan nog maar een keer uitleggen?Op vrijdag 4 november 2005 16:35 schreef JoeyT het volgende:
Nogmaals ik merk zo goed als niets van dat hele borderline gebeuren...
En als jij slechte ervaringen hebt met borderline dan is dat kut voor je, maar niet mijn probleem. En wat is t ergste dat je kan overkomen? Het kan uitgaan (net als in elke relatie, I will survive... Mensen laten zich niet kapot maken door hun partner, mensen maken zichzelf kapot. Als je t verschrikkelijk moeilijk vindt om met iemand die borderline heeft om te gaan, ga er dan niet mee om
Hier gaat het over iemand die een vriendin heeft met borderline en wel degelijk iets van die borderline merkt. En er reageren mensen op die relaties (liefdes- of andere) hebben (gehad) met mensen met borderline en daar ook wel degelijk iets van merken. En over hoe je DAN ermee om moet gaan.
Als jij het wilt hebben over je relatie met je vriendin die net zo is als alle andere relaties met mensen die geen borderline hebben, dan kun je dat doen in het volgende topic: Ik heb een geweldige relatie, wie nog meer? #2
Veel plezier daar!
quote:Op zaterdag 5 november 2005 10:15 schreef thaleia het volgende:
[..]
Zal ik het dan nog maar een keer uitleggen?
Hier gaat het over iemand die een vriendin heeft met borderline en wel degelijk iets van die borderline merkt. En er reageren mensen op die relaties (liefdes- of andere) hebben (gehad) met mensen met borderline en daar ook wel degelijk iets van merken. En over hoe je DAN ermee om moet gaan.
Als jij het wilt hebben over je relatie met je vriendin die net zo is als alle andere relaties met mensen die geen borderline hebben, dan kun je dat doen in het volgende topic: Ik heb een geweldige relatie, wie nog meer? #2
Veel plezier daar!
Heb een vriendin die soms hele rare streken heeft maar die scheld ik dan echt wel de huid vol.
Je zou dit rare gedrag toch ook niet van een 'normaal' iemand pikken? Waarom dan wel van een bordeliner??Diegene weet dan zelf toch ook meteen waar hij/ zijn aan toe is? Ik ga natuurlijk niet 24/7 met haar om maar is deze instelling niet het handigst voor iedereen of vinden jullie dat je er rekening mee moet houden dat iemand bordeline heeft??
quote:Je hebt t zwaar he...Op zaterdag 5 november 2005 10:15 schreef thaleia het volgende:
[..]
Zal ik het dan nog maar een keer uitleggen?
Hier gaat het over iemand die een vriendin heeft met borderline en wel degelijk iets van die borderline merkt. En er reageren mensen op die relaties (liefdes- of andere) hebben (gehad) met mensen met borderline en daar ook wel degelijk iets van merken. En over hoe je DAN ermee om moet gaan.
Als jij het wilt hebben over je relatie met je vriendin die net zo is als alle andere relaties met mensen die geen borderline hebben, dan kun je dat doen in het volgende topic: Ik heb een geweldige relatie, wie nog meer? #2
Veel plezier daar!
Ik zie alleen maar negativiteit hier en veel vooroordelen en die spreek ik tegen. Omgaan met iemand die borderline heeft kan lastig zijn (ik heb t zelf ook moeilijk gehad int begin). Maar dat lag ook deels aan mijn gedrag. Ik ging erin mee. Je moet degene behandelen als ieder ander mens. Als ze te ver gaat dan zeg je dr wat van. En als ze daar geen boodschap aan heeft dan moet je je conclusies trekken en inzien dat t niets wordt...
quote:iddOp zaterdag 5 november 2005 14:31 schreef B.A.Trix het volgende:
Ik denk dat je tegen iemand die bordeline heeft net zo moet reageren als een 'normaal' iemand.
Heb een vriendin die soms hele rare streken heeft maar die scheld ik dan echt wel de huid vol.
Je zou dit rare gedrag toch ook niet van een 'normaal' iemand pikken? Waarom dan wel van een bordeliner??Diegene weet dan zelf toch ook meteen waar hij/ zijn aan toe is? Ik ga natuurlijk niet 24/7 met haar om maar is deze instelling niet het handigst voor iedereen of vinden jullie dat je er rekening mee moet houden dat iemand bordeline heeft??
quote:Joey, je vergeet te vermelden dat je bij jouw vriendinnetje niets merkt en dat jullie zo gelukkig zijn samen...
quote:lees eerst gewoon mn post ervoorOp zondag 6 november 2005 15:48 schreef Moonah het volgende:
[..]
Joey, je vergeet te vermelden dat je bij jouw vriendinnetje niets merkt en dat jullie zo gelukkig zijn samen...
Ik meen nog wel wat ik zei, maar het is niet echt gepast.
[ Bericht 88% gewijzigd door Moonah op 06-11-2005 20:19:43 ]
quote:Ik neem aan dat t een reactie op mij was. Tegen mij mag je nl echt alles zeggen gepast of niet gepast hard of niet hard... Ik zal t toch niet al te serieus opvattenOp zondag 6 november 2005 15:58 schreef Moonah het volgende:
<knip>
Ik meen nog wel wat ik zei, maar het is niet echt gepast.
[ Bericht 100% gewijzigd door Peregrijn op 30-11-2005 12:06:53 ]
Maar blijkbaar trek ik ze aan...
De eerste reltaie was mogelijk ook met een borderliner. ik werd gek geidealiseerd en na een maand was ik niet meer interessant. daarna had ze een periode met veel sex en veel vriendjes. Deze sneed alleen niet...
Me langste relatie tot nu toe was iemand met borderline trekjes...
Stemmingswisselingen, sosm met de schaar knippen in dr zelf en idealiseren...
Die stemmingswisselingen werd ik wel gek van maar goed..saai met haar was het niet. Het werd wel erg knipperlichten op gegeven moment, het is nu al een tijd uit, ze is met een ander gelukkig...
Er zit een tijdje 17-jarige borderliner nu op me msn, die me helemal idealiseert terwijl ik helemaal niet zo veel over mezelf verteld. Zit in een internaat ook last van stemmingswisselingen en al par keer met het mes inzichzelf gehakt. Ik vind haar aardig maar haar obsessie voor mij bangstigd me soms.. En ik vind haar te jong maar goed.... Hoop dat ze een ander gaat idealiseren.
Een date met een borderline moeder gehad die me de littekens liet zien tijdens de date. Verder ken ik haar niet goed genoeg. Het idealiseren is weer eens over, dat is enige wat me duidelijk is.
En de laatste msn chick 20 jaar, heeft ook borderline beweert ze. Ik merk alleen ervan dat ze na 10 minuten chatten al me een kanjer vond en me 06 al wou. Natuurlijk niet gegeven, kom er zijn grenzen...
Dagelijks krijg ik koosnaampjes op me msn geslingerd...
Waarom ik ze aantrek weet ik niet. Misschien omat ik niet zo snel geschokt ben ofzo en normaal tegen ze blijf doen. Hoewel ik altijd wel tegen ze zeg dat ik niet echt blij mee ben als ze zichzelf gaan snijden..
Ja waarom blijf je dan met borderliners omgaan?
Ach het is zwaar maar met borderliners wel meer lol..
Geen gezeur om sex, je kan es goed geld met ze smijten, zijn altijd in voor iets nieuws. en de ene borderliner is de andere niet. De een is meer van het snijden, de ander meer van de stemmingswisselingen.
Een leven met hun is tenminste heel wat spannender dan de gemiddelde saaie Breezah slet..en wie weet heb ik zelf ook wel borderline...lekker boeiend...
Suc6 ermee
quote:Iemand die er verstand van heeftOp donderdag 1 december 2005 04:54 schreef Godshand het volgende:
Idd leven met borderliners is moeilijk...
Maar blijkbaar trek ik ze aan...
De eerste reltaie was mogelijk ook met een borderliner. ik werd gek geidealiseerd en na een maand was ik niet meer interessant. daarna had ze een periode met veel sex en veel vriendjes. Deze sneed alleen niet...
Me langste relatie tot nu toe was iemand met borderline trekjes...
Stemmingswisselingen, sosm met de schaar knippen in dr zelf en idealiseren...
Die stemmingswisselingen werd ik wel gek van maar goed..saai met haar was het niet. Het werd wel erg knipperlichten op gegeven moment, het is nu al een tijd uit, ze is met een ander gelukkig...
Er zit een tijdje 17-jarige borderliner nu op me msn, die me helemal idealiseert terwijl ik helemaal niet zo veel over mezelf verteld. Zit in een internaat ook last van stemmingswisselingen en al par keer met het mes inzichzelf gehakt. Ik vind haar aardig maar haar obsessie voor mij bangstigd me soms.. En ik vind haar te jong maar goed.... Hoop dat ze een ander gaat idealiseren.
Een date met een borderline moeder gehad die me de littekens liet zien tijdens de date. Verder ken ik haar niet goed genoeg. Het idealiseren is weer eens over, dat is enige wat me duidelijk is.
En de laatste msn chick 20 jaar, heeft ook borderline beweert ze. Ik merk alleen ervan dat ze na 10 minuten chatten al me een kanjer vond en me 06 al wou. Natuurlijk niet gegeven, kom er zijn grenzen...
Dagelijks krijg ik koosnaampjes op me msn geslingerd...
Waarom ik ze aantrek weet ik niet. Misschien omat ik niet zo snel geschokt ben ofzo en normaal tegen ze blijf doen. Hoewel ik altijd wel tegen ze zeg dat ik niet echt blij mee ben als ze zichzelf gaan snijden..
Ja waarom blijf je dan met borderliners omgaan?
Ach het is zwaar maar met borderliners wel meer lol..
Geen gezeur om sex, je kan es goed geld met ze smijten, zijn altijd in voor iets nieuws. en de ene borderliner is de andere niet. De een is meer van het snijden, de ander meer van de stemmingswisselingen.
Een leven met hun is tenminste heel wat spannender dan de gemiddelde saaie Breezah slet..en wie weet heb ik zelf ook wel borderline...lekker boeiend...
Suc6 ermee
quote:pff en waarom zou jij er dan meer verstand van hebben? alleen omdat je die chick van je hebt??
de logica ontgaat me een beetje...
quote:Aan jouw logica te zien kan jij nooit borderline hebben.Op vrijdag 2 december 2005 01:03 schreef Godshand het volgende:
[..]
pff en waarom zou jij er dan meer verstand van hebben? alleen omdat je die chick van je hebt??
de logica ontgaat me een beetje...
quote:nou ik blijOp donderdag 8 december 2005 01:48 schreef MrLazy het volgende:
[..]
Aan jouw logica te zien kan jij nooit borderline hebben.
quote:je bent wanhopig voor pussy en dat labiele wijf was het enige wat je kon krijgen?Op dinsdag 11 oktober 2005 15:10 schreef mrdoctor het volgende:
[..]
Ja het is inderdaad niet makkelijk. Je moet heel geduldig zijn...
gewoon een benaming verzonnen door mensen die te lui zijn iets zinnigs met hun leven te doen.
quote:ja net als schizofrenie enzo he? ook allemaal onzinOp vrijdag 16 december 2005 10:52 schreef jpg97 het volgende:
Borderline
gewoon een benaming verzonnen door mensen die te lui zijn iets zinnigs met hun leven te doen.
quote:Alle meisjes hebben tegenwoordig 'Borderline'Op dinsdag 11 oktober 2005 14:42 schreef mrdoctor het volgende:
Mijn vriendin heeft borderline.
Het maakt de relatie soms heel moeilijk en ik probeer alle geduld van de wereld te hebben.
Zijn er mensen die samenwonen met een partner die borderline heeft? Iemand misschien tips voor mij, advies etc?
Thanks
gewoon een paarflinke meppen geven en in de hoek smijten.
En als ze dan de zelfmoord toch doorzet, niet gevreesd. Die poging mislukt toch wel 8 van de 10 keer.
En dan kan je haar gaan opzoeken in een inrichtiong als duin en bosch ofzo.
Nee.
Vooral niet ontkennen dat ze geen borderline heeft. Of zeggen dat het aandacht trekkerij is ofzo.
Als ze een vette aanval krijgen dan zijn ze niet voor rede vatbaar. Enige wat je kunt
doen is hopen dat de storm snel voorbij trekt.
In de tussentijd moet ze wel voor rede vatbaar zijn en moet je haar duidelijk maken
dat het voor jou rete moeilijk is en niet te doen. En dat je gewoon je uiterste best al doet
Al beseft ze dat niet. Dat moet je blijven zeggen. Als die bordelrine overgaat zal ze
terrug denken en besseffen wat je probeerde uit te leggen.
quote:Je bent toch arts niet? Zo ja dan lijkt t me dat je beetje kennis van zaken hebt...Op zaterdag 17 december 2005 03:36 schreef KonnieKipke het volgende:
ik heb het al eens gezegd, en zeg het nog eens: een relatie met een borderliner is gedoemd te mislukken. En als je er mee doorgaat is ie niet gelijk en zal jij eraan onderdoor gaan.
Mijn vriendin heeft borderline, maar wel een ijzeren discipline en doorzettingsvermogen. Op dit moment voelt ze zich kut, maar ze beseft maar al te goed wat ik voor haar beteken en geeft mij t gevoel dat ze wilt dat we er samen doorheen komen. Waar ze vroeger dichtklapte vertelt ze me nu eerlijk wat ze voelt. Het kan afentoe vermoeiend zijn maar niet elke relatie met een borderliner is gedoemd te mislukken. Als onze relatie over zou gaan dan zou dat echt niet door deze ziekte komen...
quote:Ik kan dit stuk van je post niet zo goed plaatsen.Op zaterdag 17 december 2005 03:33 schreef a-child-in-chains het volgende:
[..]
Alle meisjes hebben tegenwoordig 'Borderline'
gewoon een paarflinke meppen geven en in de hoek smijten.
En als ze dan de zelfmoord toch doorzet, niet gevreesd. Die poging mislukt toch wel 8 van de 10 keer.
En dan kan je haar gaan opzoeken in een inrichtiong als duin en bosch ofzo.
Ik vind het erg grof, ook al bedoel je er mss iets mee duidelijk te maken.
Wellicht kun je het dan wat anders formuleren?
quote:KonnieK, je denkt in deze te zwart/wit.Op zaterdag 17 december 2005 03:36 schreef KonnieKipke het volgende:
ik heb het al eens gezegd, en zeg het nog eens: een relatie met een borderliner is gedoemd te mislukken. En als je er mee doorgaat is ie niet gelijk en zal jij eraan onderdoor gaan.
Borderline is toch niet besmettelijk?
quote:Inderdaad ik ken ook mensen met borderline waar ik t absoluut niet mee zou kunnen uithouden. Niet de straat op gaan, te veel zuipen (alcoholist) zichzelf helemaal kapot snijden... En vooral geen rekening houden met de partner...Op zaterdag 17 december 2005 11:42 schreef Moonah het volgende:
[..]
KonnieK, je denkt in deze te zwart/wit.
Borderline is toch niet besmettelijk?
Maar 'ze' zijn niet allemaal zo...
Het gaat prima zolang je elkaar probeert te begrijpen en het begrip niet van 1 kant moet komen...
quote:Iets wordt toch pas als een stoornis beschouwd wanneer het iemand hindert in het leiden van een 'normaal' leven. Het lijkt mij dat wat je zegt dan niet alleen opgaat voor borderliners, maar ook voor manisch depressieve mensen, schizofrenen, autisten enz. Of moet ik dat anders zien. Er zijn overigens toch ook gradaties te onderkennen in symptomen?Op zaterdag 17 december 2005 03:36 schreef KonnieKipke het volgende:
ik heb het al eens gezegd, en zeg het nog eens: een relatie met een borderliner is gedoemd te mislukken. En als je er mee doorgaat is ie niet gelijk en zal jij eraan onderdoor gaan.
quote:Borderline heeft natuurlijk wél als 'hoofdklacht' het hele hechtingsgedoe (dat is bij die andere stoornissen die je noemt niet zo specifiek). En dat is dus iets dat zich bij uitstek in relaties voordoet. Manipuleren, claimgedrag, dreigen, chanteren en dat soort patronen liggen denk ik bij alle mensen met borderline op de loer. Maar er vált mee te leren leven. Al met ik eerlijk toegeven dat het af en toe erg lastig kan zijn en het continu veel energie en alertheid vergt om te weten wat er gebeurt en hoe daar mee om te gaan.Op zaterdag 17 december 2005 11:52 schreef OpenDeur het volgende:
Of moet ik dat anders zien. Er zijn overigens toch ook gradaties te onderkennen in symptomen?
quote:Het belangrijkste verschil tussen borderline en andersoortige psychische aandoeningen is dus dat relaties niet door een aanpassing in het gedrag van een partner eenvoudiger gemaakt kan worden zoals bijvoorbeeld wel bij autisme.Op zaterdag 17 december 2005 11:57 schreef Moonah het volgende:
[..]
Borderline heeft natuurlijk wél als 'hoofdklacht' het hele hechtingsgedoe (dat is bij die andere stoornissen die je noemt niet zo specifiek). En dat is dus iets dat zich bij uitstek in relaties voordoet. Manipuleren, claimgedrag, dreigen, chanteren en dat soort patronen liggen denk ik bij alle mensen met borderline op de loer. Maar er vált mee te leren leven. Al met ik eerlijk toegeven dat het af en toe erg lastig kan zijn en het continu veel energie en alertheid vergt om te weten wat er gebeurt en hoe daar mee om te gaan.
quote:Ik ben niet zo thuis in relaties met autisten.Op zaterdag 17 december 2005 12:09 schreef OpenDeur het volgende:
[..]
Het belangrijkste verschil tussen borderline en andersoortige psychische aandoeningen is dus dat relaties niet door een aanpassing in het gedrag van een partner eenvoudiger gemaakt kan worden zoals bijvoorbeeld wel bij autisme.
Maar ik denk dat het niet gaat werken als je in een relatie met iemand die borderline heeft, jezelf compleet gaat aanpassen zonder dat de BL'er zélf zich aanpast. Ik schat zo in dat je er dan idd aan onderdoor kunt gaan.
Uiteraard maakt het een relatie makkelijker en prettiger als er wederzijds begip is voor en inzicht is in de beweegredenen voor gedrag. Maar ik denk dat dat voor relatie geldt.
quote:Mijn vriendin heeft geen 1 van de kenmerken die jij opnoemt... Eerder t omgekeerde...Op zaterdag 17 december 2005 11:57 schreef Moonah het volgende:
[..]
Borderline heeft natuurlijk wél als 'hoofdklacht' het hele hechtingsgedoe (dat is bij die andere stoornissen die je noemt niet zo specifiek). En dat is dus iets dat zich bij uitstek in relaties voordoet. Manipuleren, claimgedrag, dreigen, chanteren en dat soort patronen liggen denk ik bij alle mensen met borderline op de loer. Maar er vált mee te leren leven. Al met ik eerlijk toegeven dat het af en toe erg lastig kan zijn en het continu veel energie en alertheid vergt om te weten wat er gebeurt en hoe daar mee om te gaan.
quote:Nee ik bedoelde er niet echt iets mee. Het sloeg op iets anders, dat niets te maken heeft met borderline gevallen.Op zaterdag 17 december 2005 11:41 schreef Moonah het volgende:
[..]
Ik kan dit stuk van je post niet zo goed plaatsen.
Ik vind het erg grof, ook al bedoel je er mss iets mee duidelijk te maken.
Wellicht kun je het dan wat anders formuleren?
Ik zette er ook een 'nee' onder. Ms. was dat niet duidelijk.. sorry moonah.
Dat onderste stukje was weer wél serieus meende. Omgaan met iemand en borderline
kan heel moeilijk zijn.
Ze kunnen vaak overkomen als gewoon aa ndacht trekkerij. Maar dat is iets wat je in
eerste instatie zou denken.
quote:Op zaterdag 17 december 2005 14:41 schreef JoeyT het volgende:
[..]
Mijn vriendin heeft geen 1 van de kenmerken die jij opnoemt... Eerder t omgekeerde...
Oooeeeeh! Wat bóf jij toch met je kleine meisje! quote:As I said, je denkt hierin te zwart/wit.Op zaterdag 17 december 2005 18:08 schreef KonnieKipke het volgende:
Het is inherent aan de Borderline persoonlijkheidsstoornis dat intieme relaties niet kunnen worden aangegaan.
En nog hardnekkig ook.
quote:Dat doe ik wel ja, maar zo bedoelde ik t niet...Op zondag 18 december 2005 16:15 schreef Moonah het volgende:
[..]
Ik bedoel dat mijn vriendin juist t omgekeerde gedrag vertoont. Eerder afstandelijk dan claimen... Heeft ook lang geduurd voordat ik dr emotioneel kon raken...
Als wij ruzie hebben zal ze niet aan me gaan hangen, zal ze niet gaan manipuleren etc, maar dan klapt ze emotioneel dicht...
Ik vind DAT juist t meest moeilijke...
quote:Op zondag 18 december 2005 16:15 schreef Moonah het volgende:
[..]
quote:Op zondag 18 december 2005 16:15 schreef Moonah het volgende:
[..]
quote:BullshitOp zaterdag 17 december 2005 18:08 schreef KonnieKipke het volgende:
Het is inherent aan de Borderline persoonlijkheidsstoornis dat intieme relaties niet kunnen worden aangegaan.
Mijn vriendin is een borderliner en ik kan hier gewoon niet meer mee leven. Heb dit ook al eerder duidelijk aan haar gemaakt, maar omdat zij mij niet tot last wilde zijn heeft ze vervolgens 9 ibuprofen pillen geslikt om rustig te worden (dit terwijl dit gewoon bijna een overdosis is volgens mij!).
Ik ben nu op het punt aangekomen dat ik het gewoon niet meer aankan en zit heel erg met de gedachte om er een eind aan te maken (de relatie dan he!), maar ik ben heel erg bang voor de gevolgen voor haar, wat zij met zichzelf zal gaan doen.
Ik ben dus radeloos over hoe ik dit aan zou moeten pakken!
Heeft iemand hier advies over?
quote:Aan jezelf denken. Aangeven dat het haar probleem is en dat zij er iets aan moet doen. Ibuprofen... daar word je niet rustig van. Ze moet in therapie, ik heb een aanrader: dialectische gedragstherapie. Werkt heel goed voor mijOp dinsdag 17 januari 2006 12:02 schreef Noedie het volgende:
Er is al een tijdje niets in dit topic gepost, maar ik heb enig advies nodig omtrend dit onderwerp en vindt het eigenlijk wel handig om dat te doen via dit topic.
Mijn vriendin is een borderliner en ik kan hier gewoon niet meer mee leven. Heb dit ook al eerder duidelijk aan haar gemaakt, maar omdat zij mij niet tot last wilde zijn heeft ze vervolgens 9 ibuprofen pillen geslikt om rustig te worden (dit terwijl dit gewoon bijna een overdosis is volgens mij!).
Ik ben nu op het punt aangekomen dat ik het gewoon niet meer aankan en zit heel erg met de gedachte om er een eind aan te maken (de relatie dan he!), maar ik ben heel erg bang voor de gevolgen voor haar, wat zij met zichzelf zal gaan doen.
Ik ben dus radeloos over hoe ik dit aan zou moeten pakken!
Heeft iemand hier advies over?
dat zij hulp nodig heeft weten we, maar ik weet ook dat ik er niet mee verder kan. maar hoe kan ik het zo brengen dat zij zich niets aan doet!? we wonen sinds kort ook samen en sindsdien is het van kwaad naar erger gegaan. als ik het uitmaak staat ze dus ook op straat en zou ze terug moeten naar haar ouders oid.....
en wil haar geen pijn doen, vindt het zo lullig voor haar!
quote:Wat kun jij haar bieden als jij er niet voor jezelf kunt zijn?Op dinsdag 17 januari 2006 12:21 schreef Noedie het volgende:
ze heeft voor a.s. vrijdag een afspraak bij spatie (www.spatie.nl) maar daar heeft ze al vaker bij gelopen en heeft toen overigens niets geholpen.
dat zij hulp nodig heeft weten we, maar ik weet ook dat ik er niet mee verder kan. maar hoe kan ik het zo brengen dat zij zich niets aan doet!? we wonen sinds kort ook samen en sindsdien is het van kwaad naar erger gegaan. als ik het uitmaak staat ze dus ook op straat en zou ze terug moeten naar haar ouders oid.....
en wil haar geen pijn doen, vindt het zo lullig voor haar!
quote:Ik waardeer mensen zoals jij echt ongelovelijk, ik bedoel... kiezen om te leven met iemand die borderline heeft, vraagt inlevingsvermogen en geduld. Daarbij komt dat je ook nog in moet kunnen zien dat die persoon niet alles expres doet, in tegenstelling tot sommige mensen die bij "het geen zin erin hebben" al afhaken, ben jij 1 van de personen waar de mensheid best trots op mag zijn. Jij laat namelijk niet zomaar iemand in de steek. Voel je daar dan ook niet schuldig over.Op dinsdag 17 januari 2006 13:14 schreef Noedie het volgende:
goede vraag.... niets....
Ik heb zelf borderline en ik weet dat ik alleen mezelf kan helpen, met begeleiding. Ik heb al een hele hoop geleerd van de ziekte, dus als je daar vragen over hebt dan mag je die gerust stellen. Ik adviseer jou om haar het initiatief te laten nemen. Confrontatie is heel moeilijk voor een borderliner, ze zou het zelf moeten erkennen en in moeten zien waar haar problemen liggen.
1 troost, je kunt er zeker wat aan doen!
quote:Ik vind het trouwens ook knap van jou hoor. Eén van de weinige mensen met borderline en genoeg zelfinzicht dat je er ook ZELF iets aan wilt doen of je WILT laten helpen.Op dinsdag 17 januari 2006 13:18 schreef Integrity het volgende:
[..]
Ik waardeer mensen zoals jij echt ongelovelijk, ik bedoel... kiezen om te leven met iemand die borderline heeft, vraagt inlevingsvermogen en geduld. Daarbij komt dat je ook nog in moet kunnen zien dat die persoon niet alles expres doet, in tegenstelling tot sommige mensen die bij "het geen zin erin hebben" al afhaken, ben jij 1 van de personen waar de mensheid best trots op mag zijn. Jij laat namelijk niet zomaar iemand in de steek. Voel je daar dan ook niet schuldig over.
Ik heb zelf borderline en ik weet dat ik alleen mezelf kan helpen, met begeleiding. Ik heb al een hele hoop geleerd van de ziekte, dus als je daar vragen over hebt dan mag je die gerust stellen. Ik adviseer jou om haar het initiatief te laten nemen. Confrontatie is heel moeilijk voor een borderliner, ze zou het zelf moeten erkennen en in moeten zien waar haar problemen liggen.
1 troost, je kunt er zeker wat aan doen!
Het lijkt me ook moeilijk voor je om rekening te houden met je omgeving, en het feit dat je dat erkent en het probeert zegt ook wel iets over jou.
Petje af.
quote:Dank je wel, ik vind het heel fijn dat iemand op die manier op me reageert. Ik ben er nog niet hoor. Ik ben nu wel zover, dat ik besloten heb om niet te beginnen over borderline wanneer ik ga afstuderen 30 januari. Daarmee heb ik dus zoveel vertrouwen in mezelf, dat ik in een professionele situatie zo min mogelijk problemen heb met mijn ziekte. In dat opzicht heb ik heel erg mijn best gedaan om open te staan voor de kritiek van anderen en naar mezelf. Dat is tot nu toe gelukt, hoewel ik op sommige momenten (van vermoeidheid of teveel gedachten) toch een kleine terugval krijg en weer heel fel reageer op anderen.Op dinsdag 17 januari 2006 13:23 schreef jpg97 het volgende:
[..]
Ik vind het trouwens ook knap van jou hoor. Eén van de weinige mensen met borderline en genoeg zelfinzicht dat je er ook ZELF iets aan wilt doen of je WILT laten helpen.
Het lijkt me ook moeilijk voor je om rekening te houden met je omgeving, en het feit dat je dat erkent en het probeert zegt ook wel iets over jou.
Petje af.
Mijn opleiding heeft mij heel erg ondersteund. Commerciele economie heet het. Ik heb daarbij veel gesprekstechnieken, sociale vaardigheidstraining, managementvaardigheden.. kortom veel manier om te communiceren. In combinatie met mn therapie kan ik dit op een "voor mij juiste" manier zien. De kunst zit m in het observeren van jezelf (bewust zijn van eigen gedachten en gevoelen) en daar gedachten tegenover te zetten.
Een borderliner komt vaak in een psychotische staat, vergelijkbaar met waanideen. Dit wordt vaak "getriggerd" door gedachten, die gedachten geven je weer een bepaald gevoel. Binnen notime heb je van een mug een olifant gemaakt (voor de buitenwereld). In het binnenwereldje van de borderliner spelen hele andere dingen af. Gedachten die met het verleden zijn geassocieerd bijvoorbeeld, je kunt het zelfs wel een vorm van overleven noemen.
De enige manier om hier boven te staan, is door te leren hoe jij zelf denkt en voelt en hoe jij kunt reageren op een situatie. Dat heeft te maken met communicatie, emotieregulatie en zelfinzicht. Ik zal niet te technisch worden, maar het is dus mogelijk om er op een prettigere manier mee om te gaan.
quote:Ja en het feit dat jij inziet hoe jij denkt, en er rekening mee houdt hoe anderen denken in dezelfde situatie wilt wel zeggen dat je al heel ver bent.
Meestal hebben mensen met borderline ( zover ik heb meegemaakt ) inderdaad een andere visie op de wereld, met hun eigen gevoelens en zichzelf centraal, zonder rekening te (kunnen) houden met hun sociale omgeving.
Daarom sta ik hier ook zo van te kijken dat jij dat heel anders opvat.
quote:... en dat is ook exact wat ik graag duidelijk wil maken over het "vooroordeel" borderline. Ik wil heel graag anderen helpen hiermee, maar ik moet ook mezelf helpen. Op deze manier kan ik, nu op dit moment, misschien wel de mening van mensen veranderen. Zoals die van jou, hoop ik.Op dinsdag 17 januari 2006 14:04 schreef jpg97 het volgende:
[..]
Ja en het feit dat jij inziet hoe jij denkt, en er rekening mee houdt hoe anderen denken in dezelfde situatie wilt wel zeggen dat je al heel ver bent.
Meestal hebben mensen met borderline ( zover ik heb meegemaakt ) inderdaad een andere visie op de wereld, met hun eigen gevoelens en zichzelf centraal, zonder rekening te (kunnen) houden met hun sociale omgeving.
Daarom sta ik hier ook zo van te kijken dat jij dat heel anders opvat.
Ik heb zoveel ellende meegemaakt door die ziekte, dat ik besloten heb de baas over mezelf te blijven. Ik denk dat iedereen met borderline dit kan.
[ Bericht 2% gewijzigd door Integrity op 17-01-2006 14:28:17 ]
Ik zou NOOIT een relatie beginnen met een borderliner. nooit.
quote:Jij kunt je mening niet baseren op 1 borderliner, zo werkt dat niet.Op dinsdag 17 januari 2006 23:43 schreef _dirkjan_ het volgende:
Mijn moeder heeft borderline. Ik woon al 17 jaar bij haar, en weet dus hoe het is om met een borderliner te leven (ouders zijn gescheiden).
Ik zou NOOIT een relatie beginnen met een borderliner. nooit.
quote:Ik studeer hbo commerciele economie, 4e jaar 30 januari afstuderenOp dinsdag 17 januari 2006 23:53 schreef _dirkjan_ het volgende:
Misschien niet... maar ik zou er gewoon nooit aan beginnen... mijn moeder heeft ook periodes waarin ze zich voordoet alsof ze zich prima voelt. Maar dit kun je nooit volhouden, ik zou het gewoon niet doen, en je kunt me echt niet overtuigen die mening te veranderen.
Ik werk al 8 jaar bij de tpg, gaat nu beter dan ooit
ik volg dialectische gedragstherapie, gaat nu beter dan ooit. Ik leer omgaan met de overtuigingen waarin ik leef. Voor sommige borderliners gaat het wat moeizamer, ik heb het geluk dat ik zo jong ben. Maar als ik in jouw gedachte zou moeten leven, dan zou ik nooit een relatie met iemand kunnen hebben. Dat is niet eerlijk, vind ik.
In relaties is het wel heel erg moeilijk, maar niet onmogelijk. Jij hebt jouw mening erover en ik vind dat je die ook mag hebben. Ik ben blij dat niet iedereen hetzelfde is en hetzelfde denkt. Mijn exvriendin wil het nog een keer met me proberen over 5 maand, tot die tijd hebben we wel enkele afspraken gemaakt. Ik denk dat, sinds ik me bewuster ben geworden van mezelf, ik op een normale manier kan functioneren. Ook bij haar.
Dit is niet simpelweg optimisme, ze zijn al heel ver in ontwikkelingstherapien met borderline. Het hangt puur van je motivatie af.
quote:Dat is goed, heb je een voorstel? Ik wil namelijk niet dat iedereen hier mijn emailadres weet, er zijn hier (helaas) ook mensen die het niet zo nauw nemen met respect.Op woensdag 18 januari 2006 00:30 schreef Xortes het volgende:
Hey Integrity, je houding bevalt me wel, in veel aspecten herken ik het wel al beschouw ik mezelf niet als borderliner hoewel ik wel de diagnose heb gehad. Ik doe mn best zo normaal mogelijk te functioneren in de maatschappij en al mn 'vreemde' neigingen te negeren ofwel de baas te blijven zodat ik niemand lastig val met wie ik ben. Het lijkt me best interessant om eens met je te spreken en ervaringen uit te wisselen over het omgaan met bepaalde impulsen.
quote:Hier herken ik me ook wel inOp woensdag 18 januari 2006 00:30 schreef Xortes het volgende:
Hey Integrity, je houding bevalt me wel, in veel aspecten herken ik het wel al beschouw ik mezelf niet als borderliner hoewel ik wel de diagnose heb gehad. Ik doe mn best zo normaal mogelijk te functioneren in de maatschappij en al mn 'vreemde' neigingen te negeren ofwel de baas te blijven zodat ik niemand lastig val met wie ik ben.
Wat helemaal in het begin dus al werd gezegd: Hou het in je achterhoofd dat ze borderline heeft, maar vergeet het gewoon verder en kijk naar je vriendin zoals ze is. Niet iedere borderliner is hetzelfde dus een echte standaard manier om met ze om te gaan is er niet.
Zoals bij iedere relatie geldt:
Heb geduld
Probeer te praten over onduidelijkheden ipv van er ruzie over te maken
Laat zien dat je de persoon gewoon accepteerd zoals hij/zij is
Je hoeft niet overal iets van te zeggen. Soms is liefde gewoon zwijgen
Laat zien dat je bij de persoon wil blijven, maar geef tegelijkertijd je partner de ruimte die hij/zij nodig heeft.
(overigens wil dat niet zeggen dat het aangaan van een relatie met iemand die borderline een makkie is. Maar dat iemand borderline heeft wil niet per definitie zeggen dat het een stuk moeilijker is dan een normale relatie. Niet dat ik het weg wil wuiven dus...)
het is 'hip' om het te hebben denk ik. "Ja typisch gevalletje van borderline, hier heb je xeroxat en tot ziens maar weer
"quote:Het is tegenwoordig ook een hype om in R&P te zeggen dat 'iedereen tegenwoordig borderline heeft', dat de kindjes in afrika het altijd nog veel erger hebben, en dat iedereen wel borderlinetrekken in zich heeft.Op woensdag 18 januari 2006 09:34 schreef jpg97 het volgende:
Volgens mij is het tegenwoordig ook een hype ja, of de diagnose wordt te snel gemaakt om maar makkelijk van de patienten af te komen.
"Ja typisch gevalletje van borderline, hier heb je xeroxat en tot ziens maar weer
Maar de meeste mensen in dit topic hebben een officiele diagnose gehad (tenminste, de laatste posters voor ik weet wel) en dan is jouw reactie en die van American_nightmare (eeuwig scepticus) een beetje dom en ongefundeerd.
quote:Ik denk altijd heel goed na voor ik iets stoms zeg....
Think harder.
Wat mij betreft heeft ie gelijk, en het bestempelen van mensen die niet in psychotische toestand hun eigen ogen uitsteken, een hele afdeling in de hens steken of zichzelf zo hevig snijden dat ze een bloedtransfusie nodig hebben (zomaar even wat voorbeelden van acties van borderliners in de klinieken waar twee vrienden werken) tot 'borderliner' hoeft niet per se volledig onjuist te zijn, maar m.i. zijn die "minder gestoorde" mensen bij dat stempel niet gebaat en de behandelaar of omgeving ook niet.
quote:Ik opper toch ook dat het zou KUNNEN zijn dat de diagnose eerder gesteld wordt tegenwoordig.Op woensdag 18 januari 2006 09:41 schreef SEMTEX het volgende:
[..]
Het is tegenwoordig ook een hype om in R&P te zeggen dat 'iedereen tegenwoordig borderline heeft', dat de kindjes in afrika het altijd nog veel erger hebben, en dat iedereen wel borderlinetrekken in zich heeft.
Maar de meeste mensen in dit topic hebben een officiele diagnose gehad (tenminste, de laatste posters voor ik weet wel) en dan is jouw reactie en die van American_nightmare (eeuwig scepticus) een beetje dom en ongefundeerd.
[..]
Think harder.
Ik ken echt zoveel mensen die aan de antidepressiva zitten of borderline ( denken te ) hebben..
Volgens mij kwam dat vroeger ( ja VroegAh ) niet zo veel voor, of was het vroeger niet zo bekend.
Toen was je gewoon een lastige puber, maar tegenwoordig ligt het altijd aan iets anders.
Borderline, dyslectie, ADHD
of whatever. Feit is wel dat er steeds makkelijker mensen in een hokje worden geplaatst en ze dan vervolgens met dat plakaat laten leven, terwijl dat misschien in 50% van de gevallen helemaal niet nodig is.
quote:M.I. welOp woensdag 18 januari 2006 10:21 schreef thaleia het volgende:
Maar m.i. zijn die "minder gestoorde" mensen bij dat stempel niet gebaat en de behandelaar of omgeving ook niet.
omdat ze anders blijven doormodderen in een voor hun meestal niet gunstige omgeving. Daarbij hoef je jezelf niet halfdood te steken om de diagnose borderline te krijgen.quote:Vroeger bleven mensen nou eenmaal langer doorlopen met een ziektebeeld, omdat er geen erkenning/behandeling was. Alsof dat zo'n denderende oplossing is. Dan krijg je dus misschien mensen die in uiterste nood, omdat ze niet weten waar ze in godsnaam terecht moeten, zichzelf voor een trein gooien of mensen om gaan leggen. Liever teveel mensen in een hokje waarna ze weer opknappen dan dat ze de maatschappij niet aankunnen en zich ertegen keren.Op woensdag 18 januari 2006 10:57 schreef jpg97 het volgende:
Volgens mij kwam dat vroeger ( ja VroegAh ) niet zo veel voor, of was het vroeger niet zo bekend.
Toen was je gewoon een lastige puber, maar tegenwoordig ligt het altijd aan iets anders.
Borderline, dyslectie, ADHD
Feit is wel dat er steeds makkelijker mensen in een hokje worden geplaatst en ze dan vervolgens met dat plakaat laten leven, terwijl dat misschien in 50% van de gevallen helemaal niet nodig is.
Ik heb het gister met mijn vriendin uitgemaakt, nadat ik eergister al had aangegeven eigenlijk niet meer verder te kunnen. We hadden toen besloten om het toch nog 2 weekjes te proberen, maar dat kon ik gisteren gewoon niet meer aan voor mijn gevoel.
Uiteraard verviel ze in een grote paniekaanval wat te verwachten was, maar gezien het borderline gebeuren kreeg ze direct de nijging zichzelf wat aan te doen en ging ze dus met twee grote messen aan de haal, maar gelukkig heb ik haar (redelijk hardhandig) kunnen overmeesteren.
Na er een hele tijd erover gehad te hebben werd ze vervolgens rustig. Het lastige in deze hele situatie is dat ze bij mij inwoont en ik haar dus ook niet zomaar op straat kan zetten en bij haar ouders kan ze ook niet terecht....
Zijn gisteren vervolgens wel nog ff bij haar ouders (elders in het land wonen die) langs geweest omdat ze dat graag wilde. Dat heeft haar op dat moment heel erg geholpen om ook de dingen te relativeren en ze weet nu ook dat ik gelijk heb en dat ze het met me eens is dat er niet met haar "samen te leven valt".
Omdat ze nu ook nergens anders heen kan hebben we besloten dat ze voorlopig bij mij kan blijven wonen in mijn appartement hoe vreemd dat ook is en zodra andere dingen in ons leven rustiger (neefje van mij ligt op sterven) zijn we gaan kijken voor andere woonruimte voor haar.
Het is voor haar nu natuurlijk wel dubbel zo moeilijk omdat zij gewoon nog heel veel van mij houdt, mij niets kwalijk (kan) nemen, zoals ze dat zelf ook aangegeven heeft aan mij, maar ik het gevoel van liefde niet meer bij haar voel.
Het is in ieder geval nu wel duidelijk voor haar waar we staan en dat de relatie gewoon over is, maar ik moet zeggen dat we gisteravond ondanks alle problemen tussen ons en het op sterven liggen van mijn neefje, we gister voor het eerst sinds maanden een gezellige avond samen gehad hebben.....
Het wordt iig een zeer vreemde tijd nu we samen onder één dak wonen maar geen liefdesrelatie meer met elkaar hebben, maar door ruimtegebrek wel bij elkaar in bed liggen.
Je hebt overigens echt enorm veel stoornissen, noem als voorbeeld een narcistische stoornis. Zo sluiten ADHD en borderline elkaar niet uit. Om nou van een hype te noemen... Borderline was ooit de prullenbak van wat men niet wist wat er mankeert. Ze kunnen borderline niet biologisch aantonen, daarom gaan ze uit van de biosociale theorie. Deels een emotionele kwetsbaarheid (gevoeligheid) dat je aanleg is en deels ontwikkeling (invaliderende omgevingsfactoren). Kortom, toen je een ukkie was werd er op een invaliderende manier met je gevoelens omgegaan.
Sommige borderliners snijden zichzelf, dat vind ik heel erg. Ik vind het nog erger als users daar grapjes over maken en dat is me wel eens overkomen toen ik borderline als "statement" onder mijn usericon heb gezet. Die heb ik meteen verwijderd en nog heb je dan de reactie "kras". Nou goed, ik kras niet maar ik weet wel waarom iemand dat doet. Vanwege het emotionele lijden, door te snijden in zichzelf verlossen zij zichzelf van hun emotionele pijn. Beetje een primitieve manier van emotieregulatie.
Het draait bij borderline ook meer om overleven dan om aandacht. Wat een ander verstaat onder aandacht vragen en aanstellerij vanuit een beperkte perceptie, zoals hoe een klein kind het doet. Zo is het in de perceptie van de borderliner een manier om te overleven. Die vraag naar aandacht geeft een bevestiging die heel diep zit, zonder die bevestiging kun je praten over echt lijden.
Emotioneel lijden is emotionele pijn en het niet kunnen accepteren van die pijn.
Ontopic: Jullie zijn heel verstandig bezig, TS. Zou je ons willen blijven updaten? (Of althans mij). Zij zou echt hulp moeten zoeken. Wat ik al zei: dialectische gedragstherapie of VERS training zou ook kunnen.
Allereerst ben ik niet de topic starter, maar de topic herstarter. Heb dit topic min of meer gekaapt, aangezien het een dood topic was en ik eigenlijk met hetzelfde probleem zat als de ts.
Ik zal iig proberen om hier updates te plaatsen. Ze gaat iig hulp zoeken en heeft vrijdag al een afspraak met Spatie/Riagg. Maar dan krijgt ze eerst een assesment en het kan dus lang duren voordat er echt iets veranderen zal. Ze is door mij gisteren alleen wel heel erg met haar neus op de feiten gedrukt en is zich er nu heel erg bewust van.
Maar hoe lang blijft dit gevoel bij haar dat ze weet dat ze "iets" fout gedaan heeft. Hoe lang duurt het voordat ze weer in haar oude gedrag vervalt, enz....
quote:Bij mijn therapie is het zo dat je je zelf op de betreffende afdeling moet inschrijven, dus naar de receptie gaan en vragen om inschrijfformulieren. Ik raad haar aan om te informeren over speciale therapien voor borderliners en zelf het initiatief te nemen op een wachtlijst te komen. Als je het doet via hulpverleners, bestaat er een kans dat ze zelf niet zo initiatiefrijk zijn in het doorverwijzen naar wat het beste is. Als je dan eindelijk een conclusie hebt, ben je al gauw een poos verder en dan mag je alsnog op een wachtlijst.Op woensdag 18 januari 2006 12:18 schreef Noedie het volgende:
Beste Integrity,
Allereerst ben ik niet de topic starter, maar de topic herstarter. Heb dit topic min of meer gekaapt, aangezien het een dood topic was en ik eigenlijk met hetzelfde probleem zat als de ts.
Ik zal iig proberen om hier updates te plaatsen. Ze gaat iig hulp zoeken en heeft vrijdag al een afspraak met Spatie/Riagg. Maar dan krijgt ze eerst een assesment en het kan dus lang duren voordat er echt iets veranderen zal. Ze is door mij gisteren alleen wel heel erg met haar neus op de feiten gedrukt en is zich er nu heel erg bewust van.
Maar hoe lang blijft dit gevoel bij haar dat ze weet dat ze "iets" fout gedaan heeft. Hoe lang duurt het voordat ze weer in haar oude gedrag vervalt, enz....
Ik zou alsnog onderzoek doen.
Integrity: ik denk dat er op Fokforum twee dingen aan de hand zijn: je hebt enerzijds het verleden van Fok: teveel mensen/meisjes die topics hebben geopend over het onderwerp of die erg nadrukkelijk aanwezig waren op het forum (daar kan ik mezelf een jaar of 6 geleden ook toe rekenen) en anderzijds gewoon domweg onbegrip. het niet willen begrijpen, "de kindjes in Afrika hebben ook honger", "ik voel me ook wel eens depressief", etc.
Het zal ook vast wel zo zijn dat er een hoop mensen die gewoon een kutperiode hebben in hun leven, als borderliner worden gediagnosticeerd, maar dan nog vind ik het niet echt nuttig dat te bagatelliseren (daar wordt die persoon echt niet beter van of gaat zich er beter door voelen) en gedragstherapie is altijd nuttig voor mensen die met bepaalde, verkeerde patronen zijn opgegroeid en daardoor vastlopen.
Verder kan het nog zo zijn dat mensen geen borderlinepersoonlijkheidsstoornis maar een borderline-organisatie hebben; ze hebben veel minder last van psychoses, zelfmoordneigingen en randverschijnselen dan mensen met een pure borderline-stoornis. Wel hebben ze veel overeenkomstige kenmerken en zijn op dezelfde manier vastgelopen. Alleen zijn die mensen veel beter te helpen en dat kan op anderen misschien overkomen alsof ze de boel voor de gek houden/faken. ( http://romeo.messageboard.nl/8816/viewtopic.php?t=65 )
Maar het feit dat we nog samenwonen maakt het allemaal erg moeilijk omdat ik me fysiek gewoon nog tot haar aangetrokken voel...
quote:Op woensdag 18 januari 2006 01:45 schreef Sade het volgende:
Dat iemand een ziektebeeld heeft, wil niet zeggen dat die persoon alleen nog maar het ziektebeeld ís. Veel mensen vertonen trekjes van borderline, maar daar gaat iedereen gewoon mee om. Pas als ze de stempel hebben, gaan ze hun gedrag aanpassen.
Wat helemaal in het begin dus al werd gezegd: Hou het in je achterhoofd dat ze borderline heeft, maar vergeet het gewoon verder en kijk naar je vriendin zoals ze is. Niet iedere borderliner is hetzelfde dus een echte standaard manier om met ze om te gaan is er niet.
Zoals bij iedere relatie geldt:
Heb geduld
Probeer te praten over onduidelijkheden ipv van er ruzie over te maken
Laat zien dat je de persoon gewoon accepteerd zoals hij/zij is
Je hoeft niet overal iets van te zeggen. Soms is liefde gewoon zwijgen
Laat zien dat je bij de persoon wil blijven, maar geef tegelijkertijd je partner de ruimte die hij/zij nodig heeft.
(overigens wil dat niet zeggen dat het aangaan van een relatie met iemand die borderline een makkie is. Maar dat iemand borderline heeft wil niet per definitie zeggen dat het een stuk moeilijker is dan een normale relatie. Niet dat ik het weg wil wuiven dus...)
Heb 2 jaar wat gehad met een meisje met borderline, en zelfs als de relatie voorbij is, kan het nog lastig voor je zijn:
Ik heb sinsdien nooit meer een relatie gehad die kon tippen aan de hoeveelheid passie. Mijn vriendinnetje, en ik begrijp dat dat best wel typisch een borderline-trekje is, kon met een dag je hart veroveren. De charmes en social skills gaan je niet in de koude kleren zitten. Iedere relatie met elk 'normaal' meisje dat ik sindsdien heb gehad, was niet spannend genoeg voor me.
Nu, jaren later, besef ik pas dat ik verslaafd was aan het moeilijke van een relatie met een borderliner. Elke dag is een uitputtingslag, maar het is zo verslavend als de pestpokke. Ik zou mezelf van kant gemaakt hebben (okee, bij wijze van) als ik het niet afgekapt had, maar op dat moment, leek het de domste beslissing ooit. Ik heb heel wat vrienden en familie gehad die tegen me zeiden dat ik er een einde aan moest breien, maar zelf besefte ik het totaal niet.
Ik ben niet mans genoeg om me te binden aan zo'n meisje, maar mis de onvoorspelbaarheid nog wel eens. Het gevoel op het randje te balanceren.
Een vriend van mij heeft nu ook een relatie met een borderline-meisje, en ik hoor hem er vaak over klagen, dat het zoveel energie kost. Dat het vechten tegen de bierkaai is. Maar ik zal hem niet zo gauw adviseren er een einde aan te maken. Daarvoor is het veels te leuk, en veels te spannend. En elk meisje heeft recht op een beetje liefde, hoe moeilijk ze ook kunnen zijn in de omgang.
quote:Op woensdag 18 januari 2006 00:30 schreef Xortes het volgende:
Hey Integrity, je houding bevalt me wel, in veel aspecten herken ik het wel al beschouw ik mezelf niet als borderliner hoewel ik wel de diagnose heb gehad. Ik doe mn best zo normaal mogelijk te functioneren in de maatschappij en al mn 'vreemde' neigingen te negeren ofwel de baas te blijven zodat ik niemand lastig val met wie ik ben. Het lijkt me best interessant om eens met je te spreken en ervaringen uit te wisselen over het omgaan met bepaalde impulsen.
hier nog iemand.6 jaar geleden kreeg ik tijdens een opname in een psychiatrische inrichting het etiken "borderline" opgeplakt. och ik zat destijds zo onder de pillen dat ik het wel best vond. maar toen ik eenmaal thuis was, begon het tegen me te werken. als ik eens boos was, kwam dat omdat ik borderliner was, als ik een andere mening had, kwam dat omdat ik borderliner was, echt flink boos worden kon niet, want dan werd gevraagd of ik mijn pillen soms niet ingenomen had enz.
ik had het gevoel dat mijn diagnose door mijn omgeving dankbaar werd gebruikt om mij in een bepaalde richting te krijgen en steeds vaker kreeg ik het gevoel dat er gewoon helemaal niks met me aan de hand was.
2 jaar geleden heb ik mijn hele leven omgegooid, ik heb alles achter me gelaten en ben op een totaal andere plek in nederland van de grond af opnieuw begonnen. wel weer in therapie gegaan, maar dan met de insteek:wie ben ik, wat ben ik en wat gaan we daaraan doen?
uiteindelijk ben ik een hele middag psychologisch getest waaruit de conclusie kwam, dat uit helemaal niets blijkt dat ik borderliner zou zijn.
ondertussen is mijn behandeling afgerond en ga ik binnenkort de medicijnen afbouwen.
mijn leven is nu beter dan ooit en ik ben nog altijd blij dat ik de beslissing genomen heb om weg te gaan en met mijn familie te breken.
Er wordt veel te snel geopperd dat iemand borderline heeft en dan maar HOP receptje Xeroxat of andere A.D. en klaar!
Lekker makkelijk tegenwoordig.
Ik bedoel, als die zorg dan duurder moet dan moeten we er ook kwaliteit voor terugkrijgen, maar als een patient iets te lastig wordt, of als men er geen tijd in wilt steken wordt je als BL'er de massa ingestuurd en zoek het maar uit.
Lekker dan
quote:Lijkt me redelijk frustrerend. Alleen daarvan zou ik al onbehandelbaar worden.Op woensdag 1 februari 2006 07:19 schreef lady-wrb het volgende:
Verhaaltje
Ik heb nog nooit gehoord van een jongen of man die borderline heeft. Komt dit eigenlijk wel voor? En is dat dan anders dan bij vrouwen?
quote:Ik heb borderline, ik ben een man. Lees mn posts maar doorOp woensdag 1 februari 2006 11:08 schreef PrinceLu het volgende:
[..]
Lijkt me redelijk frustrerend. Alleen daarvan zou ik al onbehandelbaar worden.
Ik heb nog nooit gehoord van een jongen of man die borderline heeft. Komt dit eigenlijk wel voor? En is dat dan anders dan bij vrouwen?
Mijn vriendin heeft borderline (denk ik) en ik kan er steeds minder goed mee omgaan. Afgelopen week heb ik geprobeerd onze relatie te verbreken, omdat het gewoon te zwaar voor mij was. Het ene moment houd ze van me het volgende moment gaat ze zich voor de trein gooien. Ik ken haar nu ongeveer 8 jaar en het is nog niet zo gek lang echt serieus tussen ons.
Als het alleen dat was kon ik ermee omgaan, maar waar ik persoonlijk enorm veel problemen mee heb is dat alles van het begin tot het einde een grote leugen lijkt te zijn. Het is alsof ze nergens voor terugschrikt en gebruikt de meest vreselijke smoezen (ik heb kanker, mijn moeder is terminaal e.d.) om haar zin te krijgen. Ik kan niet meer zien wat waar is en wat niet en vind het daarom erg moeilijk om nog sympathie voor haar op te brengen. Zelf in dingen die echt waar zijn geloof ik haar niet meer (boy that cried wolf) en vind het enorm moelijk haar te steunen.
Vanaf het moment dat ik onze relatie (wederom) heb poberen te eindigen komt ze met steeds ergere dingen en geeft ze me zo'n onwijs schuldgevoel dat ik haar simpelweg niet meer kan negeren. Ik heb geen idee hoe ik hier nu mee om moet gaan. Enerzijds wil ik haar helpen, anderzijds zou ik haast willen dat ze zich serieus voor die trein zou gooien om rust te hebben (weet dat ik dat niet mag zeggen maar zo voelt het voor me). Ze brengt het beste en het meestslechte in me naar boven en ben radeloos. Hoe kan ik haar helpen zonder er zelf aan onderdoor te gaan?
[ Bericht 68% gewijzigd door Re op 07-10-2008 00:38:13 ]
open maar een nieuw topic, deze zit vol