R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ja. Punt.quote:Op woensdag 26 oktober 2005 11:03 schreef JoeyT het volgende:
[..]
Vind jij snijden/krassen iets wat je jezelf moet verplichten om niet te doen?
Je zoekt maar andere (gezonde) manieren om je frustraties en gevoel te uiten.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Ik kan je helemaal begrijpen, en gelijk heb je zeker!!! Zelf gebruik ik geen medicatie omdat ik huiver van de bijwerkingen, ben wel pas begonnen met therapie (na lang vooronderzoek, gesprekken en een neuropsychologische test).
Er om liegen doe ik ook niet, ik zie daar ook t nut niet van in...en ik was ook idd niet van plan mijn relatie op t spel te zetten om erover te gaan liegen. Met eerlijkheid en duidelijkheid bereik je naar mijn idee ook t meeste mee, maar soms is t verrekte moeilijk om mezelf "chill" te houden. Ik heb t idee een lopende tijdbom te zijn en dan is het soms een lastige keuze...of ik reageer op mezelf af OF ik explodeer op korte termijn bij iemand die me t bloed onder de nagels vandaan haalt, met alle gevolgen van dien...
Maar al met al heb ik veel bewondering voor je Joey!!
Er om liegen doe ik ook niet, ik zie daar ook t nut niet van in...en ik was ook idd niet van plan mijn relatie op t spel te zetten om erover te gaan liegen. Met eerlijkheid en duidelijkheid bereik je naar mijn idee ook t meeste mee, maar soms is t verrekte moeilijk om mezelf "chill" te houden. Ik heb t idee een lopende tijdbom te zijn en dan is het soms een lastige keuze...of ik reageer op mezelf af OF ik explodeer op korte termijn bij iemand die me t bloed onder de nagels vandaan haalt, met alle gevolgen van dien...
Maar al met al heb ik veel bewondering voor je Joey!!
Where is punishment, Where is justice..HERE IN ME!!
Maar maakt het uit of er op papier staat dat je BL zou hebben?quote:Op woensdag 26 oktober 2005 11:14 schreef Gekke_mus het volgende:
verhaal
Daarmee verandert jouw gedrag/gevoel toch niet?
Dat kan veranderen door je therapie. Succes!
Oh en medicatie kan een heel goede steun in je rug zijn als je net met therapie gaat beginnen. Goede therapie is vaak nogal heftig. En de kans bestaat dat je ervoor weg wil vluchten als het 'te eng' of 'te dichtbij' komt. Medicatie kan je meer ontvankelijk maken zodat je niet meteen de deur dicht gooit als iets waarmee je wordt geconfronteerd je niet bevalt.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Ja bijwerkingen zijn er zeker. Ze heeft vaak afentoe van vermoeidheid en duizeligheid. Meer dan 2 glazen alcohol kan ze ook niet drinken ( al zie ik dat als voordeel). Liegen doet ze wel eens omdat ze zich schaamt, terwijl ze daardoor juist de aandacht erop vestigt.... Ik vind het trws erg knap dat je jezelf kan inhouden. Ik weet hoe moeilijk dat is. Zeker als je even een kutperiode hebt. Maar hoe zit het dan met jouw vriendje? Hoe gaat hij ermee om?quote:Op woensdag 26 oktober 2005 11:14 schreef Gekke_mus het volgende:
Ik kan je helemaal begrijpen, en gelijk heb je zeker!!! Zelf gebruik ik geen medicatie omdat ik huiver van de bijwerkingen, ben wel pas begonnen met therapie (na lang vooronderzoek, gesprekken en een neuropsychologische test).
Er om liegen doe ik ook niet, ik zie daar ook t nut niet van in...en ik was ook idd niet van plan mijn relatie op t spel te zetten om erover te gaan liegen. Met eerlijkheid en duidelijkheid bereik je naar mijn idee ook t meeste mee, maar soms is t verrekte moeilijk om mezelf "chill" te houden. Ik heb t idee een lopende tijdbom te zijn en dan is het soms een lastige keuze...of ik reageer op mezelf af OF ik explodeer op korte termijn bij iemand die me t bloed onder de nagels vandaan haalt, met alle gevolgen van dien...
Maar al met al heb ik veel bewondering voor je Joey!!
Maar bewondering moet je dus echt niet voor me hebben omdat:
1- Ze wel apart is, maar apart op een positieve manier. Ik vind haar helemaal geweldig en zou niets aan dr veranderen behalve de pijn die ze zelf voelt.
2- Ik zelf ook echt een lastige ben. Dus zij moet zich net zoveel aanpassen aan mij als ik aan haar.
"Meisje kijk me aan en laat je tranen lopen.
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Ze heeft trws geledige ouders en hele lieve vriendinnen, dus ik denk dat de basis is dat haar leven gewoon normaal is, mijn invloed is beperkt aangezien we nog geen jaar met elkaar gaan.quote:Op woensdag 26 oktober 2005 11:14 schreef Gekke_mus het volgende:
Ik kan je helemaal begrijpen, en gelijk heb je zeker!!! Zelf gebruik ik geen medicatie omdat ik huiver van de bijwerkingen, ben wel pas begonnen met therapie (na lang vooronderzoek, gesprekken en een neuropsychologische test).
Er om liegen doe ik ook niet, ik zie daar ook t nut niet van in...en ik was ook idd niet van plan mijn relatie op t spel te zetten om erover te gaan liegen. Met eerlijkheid en duidelijkheid bereik je naar mijn idee ook t meeste mee, maar soms is t verrekte moeilijk om mezelf "chill" te houden. Ik heb t idee een lopende tijdbom te zijn en dan is het soms een lastige keuze...of ik reageer op mezelf af OF ik explodeer op korte termijn bij iemand die me t bloed onder de nagels vandaan haalt, met alle gevolgen van dien...
Maar al met al heb ik veel bewondering voor je Joey!!
"Meisje kijk me aan en laat je tranen lopen.
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Hallo iedereen,
Sinds enkele weken heeft mijn vriendin te horen gekregen dat ze lijdt aan een persoonlijkheidsstoornis, borderline. In haar jeugd heeft ze verscheidene onaangename zaken meegemaakt. Volgens haar therapeut is nu het moment aangebroken dat alles na jaren allemaal aan het uitbarsten is.
Na jaren van eerst mooie vriendschap en nadien een mooie relatie, is het nu zo gekomen dat ik genegeerd wordt, ik mag haar zelfs niet opbellen of ik word a.h.w. afgeknald. Er waren voordien al wel wat strubbelingen, maar het leek tot over een week of 2 weer allemaal goed te komen. Ik weet momenteel niet wat gedaan, zelf zegt ze van haar niet zo te pushen en met rust te laten, maar het is zo verdomd moeilijk om het contact met iemand waar je van houdt te moeten stopzetten. Momenteel weet ik zelfs niet wat zij nog wil, interesseer ik haar nog, of is het een fase waarin ze echt met rust wil gelaten worden? zijn hier mensen die ook zulke ervaringen al hebben meegemaakt, en wat hebben jullie toen gedaan? Ik ben er zelf ook onderdoor aan het gaan door het constante gepieker van wat ik eigenlijk nu wel of niet moet doen, en wat zij nu eigenlijk wil.
Sinds enkele weken heeft mijn vriendin te horen gekregen dat ze lijdt aan een persoonlijkheidsstoornis, borderline. In haar jeugd heeft ze verscheidene onaangename zaken meegemaakt. Volgens haar therapeut is nu het moment aangebroken dat alles na jaren allemaal aan het uitbarsten is.
Na jaren van eerst mooie vriendschap en nadien een mooie relatie, is het nu zo gekomen dat ik genegeerd wordt, ik mag haar zelfs niet opbellen of ik word a.h.w. afgeknald. Er waren voordien al wel wat strubbelingen, maar het leek tot over een week of 2 weer allemaal goed te komen. Ik weet momenteel niet wat gedaan, zelf zegt ze van haar niet zo te pushen en met rust te laten, maar het is zo verdomd moeilijk om het contact met iemand waar je van houdt te moeten stopzetten. Momenteel weet ik zelfs niet wat zij nog wil, interesseer ik haar nog, of is het een fase waarin ze echt met rust wil gelaten worden? zijn hier mensen die ook zulke ervaringen al hebben meegemaakt, en wat hebben jullie toen gedaan? Ik ben er zelf ook onderdoor aan het gaan door het constante gepieker van wat ik eigenlijk nu wel of niet moet doen, en wat zij nu eigenlijk wil.
Geoffrey: is ze zo extreem gaan doen na de diagnose? Dan is het waarschijnlijk een bevestiging geweest voor haar en in zekere zin een vrijbrief. Ze kan nu zeggen: "ja, maar ik heb borderline!"
Ik heb exact hetzelfde meegemaakt met mijn moeder.. en het werd alleen maar erger steeds..
Ik heb exact hetzelfde meegemaakt met mijn moeder.. en het werd alleen maar erger steeds..
Ik denk altijd goed na voordat ik iets stoms zeg!
Ja, ik weet niet of het toeval is, maar sinds dat de diagnose gesteld is vind ik precies dat ze zich ernaar gaan gedragen is; vroeger toen we beiden van niets wisten, dan waren er wel de symptomen van borderline al, maar toen viel het allemaal nog mee hoe ze tegen mij deed. Ik heb haar dat ook gezegd dat ze sinds ze het weet het precies erger wordt, maar dan zegt ze me dat haar therapeut zei dat ze nu op het moment een waterval is van gevoelens die loskomen, dus zelf ontkent ze dat het verergerd is na de diagnose.
Ik heb nu al sinds enkele dagen niets meer van haar gehoord, durf ook zelf niet meer te bellen of zo, want dat maakt alles alleen maar erger zegt ze. Ik weet niet wat ik moet beginnen, goeie raad is zeker welkom. Het is alsof ze me compleet negeert en niks meer voor me voelt hoewel we altijd zo close zijn geweest. Is dat normaal?
Ik heb nu al sinds enkele dagen niets meer van haar gehoord, durf ook zelf niet meer te bellen of zo, want dat maakt alles alleen maar erger zegt ze. Ik weet niet wat ik moet beginnen, goeie raad is zeker welkom. Het is alsof ze me compleet negeert en niks meer voor me voelt hoewel we altijd zo close zijn geweest. Is dat normaal?
Ben bang van wel.. Borderliners kunnen heel erg egoïstisch en in zichzelf gekeerd zijn.. je kan volkomen buitengesloten worden.. Sterkte..
Ik denk altijd goed na voordat ik iets stoms zeg!
Thanks...maar wat ik zo ongelooflijk vind is dat ze me vroeger nog geen halve dag kon missen, continu die aandacht vragen, die verlatingsangst... tot over 2 weken maakten we plannen om in de toekomst samen verder te gaan en afspraken te maken over hoe ik rekening met haar kan houden...en dan plots, de dag nadien niks meer, precies of ze niet meer van me wil weten; is dat omdat ik dicht bij haar sta/stond? Doet ze dat met iedereen ? En telkens als ik dan vroeg wat ze nu eigenlijk wil werd ze geweldig kregelig. Is dit nu persoonlijk tegen mij gericht of tegen iedere persoon die haar wil benaderen?
Tegen iedereen waarvan ze vrij zeker is dat die het wel pikt Jij bent een makkelijk slachtoffer, omdat je haar wilt helpen, de kans dat je zomaar weggaat is klein..quote:Op donderdag 27 oktober 2005 10:36 schreef Geoffrey32 het volgende:
Thanks...maar wat ik zo ongelooflijk vind is dat ze me vroeger nog geen halve dag kon missen, continu die aandacht vragen, die verlatingsangst... tot over 2 weken maakten we plannen om in de toekomst samen verder te gaan en afspraken te maken over hoe ik rekening met haar kan houden...en dan plots, de dag nadien niks meer, precies of ze niet meer van me wil weten; is dat omdat ik dicht bij haar sta/stond? Doet ze dat met iedereen ? En telkens als ik dan vroeg wat ze nu eigenlijk wil werd ze geweldig kregelig. Is dit nu persoonlijk tegen mij gericht of tegen iedere persoon die haar wil benaderen?
Ik denk altijd goed na voordat ik iets stoms zeg!
Ok ik snap wat je bedoelt... maar tegelijk heb ik de indruk dat ze me niet meer wíl zien, het is alsof ze me plots liever kwijt dan rijk is. Zie ik dat dan verkeerd? Op dit moment heb ik het gevoel dat ik nooit meer iets ga horen, dat ik haar koud laat, moet ik dat dan anders zien? Ik heb haar daar al eens over aangepakt, waarbij ik zei dat het zo niet langer kan, dat ze me wegduwt en dat ik dat niet langer aankan, ze wéét dat ik het op deze manier niet meer aankan. maar misschien maak ik de fout om telkens opnieuw terug te krabbelen en te laten zien dat ik ze echt niet kwijt wil?quote:Op donderdag 27 oktober 2005 10:45 schreef addie84 het volgende:
[..]
Tegen iedereen waarvan ze vrij zeker is dat die het wel pikt Jij bent een makkelijk slachtoffer, omdat je haar wilt helpen, de kans dat je zomaar weggaat is klein..
Heel eerlijk: je laat haar niet koud, maar ze botviert haar frustaties graag op je.. En het maakt haar heel eerlijk niet zoveel uit hoe jij je daaronder voelt.. Doe er niet teveel moeite voor..
Ik denk altijd goed na voordat ik iets stoms zeg!
Deze raad heb ik ook gekregen van iemand die mensen begeleidt met persoonlijkheidsstoornissen. Volgens hem zijn ze geweldig destructief als ze gepusht worden.quote:Op donderdag 27 oktober 2005 11:17 schreef addie84 het volgende:
Heel eerlijk: je laat haar niet koud, maar ze botviert haar frustaties graag op je.. En het maakt haar heel eerlijk niet zoveel uit hoe jij je daaronder voelt.. Doe er niet teveel moeite voor..
Maar weet je, ik redeneer zo: ik hoor al dagen niets meer van haar ->ze moet me niet meer ->onze relatie is afgelopen. Maar misschien moet ik trachten deze denkwijze los te laten...
Wat ik wel ongelooflijk raar blijf vinden is dat áls ik haar niet koud laat, waarom ze me dan nu zo compleet negeert. Dat doe je toch niet als je iemand graag ziet? Maar misschien denk ik hier weer teveel op de "normale" manier (want wat of wie is in feite als normaal te beschouwen) ?
Ik zou me eens gaan afvragen of je een relatie wilt met iemand die zich van jouw gevoelens en behoeften kennelijk bijzonder weinig aantrekt. Dit even volledig los van het borderlineverhaal.quote:Op donderdag 27 oktober 2005 11:16 schreef Geoffrey32 het volgende:
waarbij ik zei dat het zo niet langer kan, dat ze me wegduwt en dat ik dat niet langer aankan, ze wéét dat ik het op deze manier niet meer aankan.
Inderdaad, maar kán je dat wel los van de borderline zetten? Bovendien hebben we een geweldige relatie gehad,waarbij we veel voor elkaar deden, alleen de laatste weken sinds de diagnose weet ik gewoon niet meer wat te verwachten, het is alsof er een andere persoon ineens ontstaan is.quote:Op donderdag 27 oktober 2005 11:37 schreef thaleia het volgende:
[..]
Ik zou me eens gaan afvragen of je een relatie wilt met iemand die zich van jouw gevoelens en behoeften kennelijk bijzonder weinig aantrekt. Dit even volledig los van het borderlineverhaal.
Ja hoor, want dan bekijk je het vanuit "wat heb ik aan deze relatie, wat doet deze relatie voor en met mij?" in plaats van vanuit de ander. Daar is niets mis mee en het lijkt me zelfs uitermate verstandig om dat eens te doen.quote:Op donderdag 27 oktober 2005 11:40 schreef Geoffrey32 het volgende:
Inderdaad, maar kán je dat wel los van de borderline zetten?
Het zal best zo zijn dat bepaald gedrag wellicht voortkomt uit die stoornis, net zoals het zo zal zijn dat een persoon die liegt, geld steelt van zijn partner en regelmatig smerige lui het huis in haalt dat doet omdat dat voortkomt uit zijn heroineverslaving, die weer het gevolg is van het feit dat hij geboren is met een verslavingsgen en zich met foute figuren heeft ingelaten. Maar ongeacht waar het bij die persoon allemaal uit voortkomt, de partner zal toch los daarvan moeten bekijken of hij/zij trek heeft in die smerige lui, geldstelerijen en leugens en of hij daar gelukkig van wordt.
Dus ik zou zeggen weeg het plezier dat je met haar hebt en de vervelende dingen die je met haar meemaakt eens af, door puur te kijken naar wat deze relatie JOU te bieden heeft, even niet kijken naar hoe het voor haar is en waar het uit voortkomt, want dat doe je altijd al. Nu gewoon effe voor jezelf eea afwegen: word ik voornamelijk blij van deze relatie of voel ik me er voornamelijk kut door, en hoe zijn de vooruitzichten mbt die blij/kut-verhouding voor de komende tijd?
Ik snap je punt. En inderdaad, momenteel als ik het nuchter bekijk weet ik dat het niet gemakkelijk zal zijn, en dat er wss nog veel frustratie zal volgen. Maar zoals ik zei, het was een geweldige relatie tot voor kort, en dan blijf je (misschien tegen beter weten in) geloven dat alles weer goed gaat komen. Wat me nu ook parten speelt is het schulgevoel waar ik mee kamp, de keren dat ik me ook afgereageerd heb op haar en lelijke dingen heb gezegd en zo, gewoon omdat de spanning soms hoog opliep omdat ik soms verwijten kreeg vb. vreemdgaan terwijl dat totaal niet zo was.quote:Op donderdag 27 oktober 2005 11:48 schreef thaleia het volgende:
[..]
Ja hoor, want dan bekijk je het vanuit "wat heb ik aan deze relatie, wat doet deze relatie voor en met mij?" in plaats van vanuit de ander. Daar is niets mis mee en het lijkt me zelfs uitermate verstandig om dat eens te doen.
Het zal best zo zijn dat bepaald gedrag wellicht voortkomt uit die stoornis, net zoals het zo zal zijn dat een persoon die liegt, geld steelt van zijn partner en regelmatig smerige lui het huis in haalt dat doet omdat dat voortkomt uit zijn heroineverslaving, die weer het gevolg is van het feit dat hij geboren is met een verslavingsgen en zich met foute figuren heeft ingelaten. Maar ongeacht waar het bij die persoon allemaal uit voortkomt, de partner zal toch los daarvan moeten bekijken of hij/zij trek heeft in die smerige lui, geldstelerijen en leugens en of hij daar gelukkig van wordt.
Dus ik zou zeggen weeg het plezier dat je met haar hebt en de vervelende dingen die je met haar meemaakt eens af, door puur te kijken naar wat deze relatie JOU te bieden heeft, even niet kijken naar hoe het voor haar is en waar het uit voortkomt, want dat doe je altijd al. Nu gewoon effe voor jezelf eea afwegen: word ik voornamelijk blij van deze relatie of voel ik me er voornamelijk kut door, en hoe zijn de vooruitzichten mbt die blij/kut-verhouding voor de komende tijd?
Ik wist toen niet dat ze zo deed doordat achteraf zou blijken dat ze bordi is; en dan denk ik, had ik toen niet zo bot geweest dan zou ze me nu niet negeren... ik weet het niet.
ze heeft borderline, ze is geen bordi sowieso een afschuwelijk woord, maar alaquote:Op donderdag 27 oktober 2005 12:04 schreef Geoffrey32 het volgende:
Ik wist toen niet dat ze zo deed doordat achteraf zou blijken dat ze bordi is;
Iemand die een gebroken arm heeft, is toch ook geen broky?
ja doei, ik geloof er niks van..quote:en dan denk ik, had ik toen niet zo bot geweest dan zou ze me nu niet negeren... ik weet het niet.
Als jij verwijten krijgt, onterecht, is het logisch dat je daarop terugreageert, of iemand nou borderline heeft of niet.
Verder: Thaleia, heel mooi gezegd
Ja, dat kan ik me voorstellen. Ik zeg ook niet dat iemand een relatie meteen moet beeindigen op het moment dat het even twee weekjes niet zo leuk meer is. Probeer gewoon in te schatten wat de vooruitzichten zijn.quote:Op donderdag 27 oktober 2005 12:04 schreef Geoffrey32 het volgende:
Ik snap je punt. En inderdaad, momenteel als ik het nuchter bekijk weet ik dat het niet gemakkelijk zal zijn, en dat er wss nog veel frustratie zal volgen. Maar zoals ik zei, het was een geweldige relatie tot voor kort, en dan blijf je (misschien tegen beter weten in) geloven dat alles weer goed gaat komen.
Nou, ik ben inmiddels aardig ervaringsdeskundige in het omgaan met borderliners en neem maar van mij aan: al was je de geweldigste, liefste, geduldigste, consequentste man op aarde, dan nog zullen er momenten zijn dat ze je vanuit het niets als oud vuil behandelt. Denk niet dat je haar gedrag hebt 'veroorzaakt' door iets fout te doen, bij borderliners hoef je niets fout te doen om zulk gedrag te veroorzaken: het komt uit henzelf.quote:en dan denk ik, had ik toen niet zo bot geweest dan zou ze me nu niet negeren... ik weet het niet.
Met de gedachte dat ik door mijn gedrag enige invloed zou kunnen hebben op de labiliteit van m'n moeder heb ik m'n jeugd aardig verkloot.
Wat ze ook heeft is dat ze de ene moment eerlijk en open is, vokomen redelijk, en de andere dag krijg je er niks uit. De ene dag zit ze als een hoopje ellende in de put, de andere dag zie je haar als iemand die fluitend door het leven stapt, alsof er niets aan de hand is en alles fantastisch is. Op de duur weet je echt niet meer wat je nu moet geloven hoe ze tegen de dingen aankijkt en waarin je zelf in dat plaatje past. Herkennen jullie dit ook?
Dat herken ik van mezelf, een tijdje geleden.
Die extreme stemmingswisselingen horen er wel bij ja.
En wat je moet geloven, allebei. Het is voor haar ook zo als het voor jou overkomt.
(Dat was bij mij iig zo). Overigens ben ik op dit moment vrij stabiel.
Die extreme stemmingswisselingen horen er wel bij ja.
En wat je moet geloven, allebei. Het is voor haar ook zo als het voor jou overkomt.
(Dat was bij mij iig zo). Overigens ben ik op dit moment vrij stabiel.
Wat denk jij dan van de huidige situatie : ik hoor al dagenlang niets meer van haar, iets wat vroeger niet voorviel, moet ik daaruit afleiden dat ze me niet meer wil zien (voorgoed), of heeft ze gewoon tijd nodig voor zichzelf? Ze zei dat het beter was haar een paar dagen te laten doen, maar die paar dagen zijn nu om en nog steeds niets...of mag ik dat niet zo letterlijk nemen allemaal?quote:Op donderdag 27 oktober 2005 12:51 schreef Wolkje het volgende:
Dat herken ik van mezelf, een tijdje geleden.
Die extreme stemmingswisselingen horen er wel bij ja.
En wat je moet geloven, allebei. Het is voor haar ook zo als het voor jou overkomt.
(Dat was bij mij iig zo). Overigens ben ik op dit moment vrij stabiel.
herkenbaar: heb ongeveer hetzelfde meegemaakt en na een break van een week of 3 is ze weer helemaal bijgedraait en gaat het tussen ons beter dan ooit tevoren.quote:Op donderdag 27 oktober 2005 13:02 schreef Geoffrey32 het volgende:
[..]
Wat denk jij dan van de huidige situatie : ik hoor al dagenlang niets meer van haar, iets wat vroeger niet voorviel, moet ik daaruit afleiden dat ze me niet meer wil zien (voorgoed), of heeft ze gewoon tijd nodig voor zichzelf? Ze zei dat het beter was haar een paar dagen te laten doen, maar die paar dagen zijn nu om en nog steeds niets...of mag ik dat niet zo letterlijk nemen allemaal?
het kan dus even duren, maar geef haar die tijd en ga niet de dagen aftellen zo van: 3 dagen voorbij, nu moet het genoeg zijn. het kunnen dus ook 3 weken worden
(╯°□°)╯︵ ┻━┻ ლ(ಠ益ಠლ) ٩͡๏̯͡๏۶ ಠ_ಠ ᕕ( ᐛ )ᕗ
Dat kan natuurlijk niet, en ik heb ondervonden dat je zoiets ook niet kan vragen,maar als ik op voorhand zou weten dat het bvb 3weken zou duren, dan heb je iets om naar uit te kijken, nu is het echt die onzekerheid die knaagt. Heb jij in die periode iets van haar gehoord, of heb je ook gewoon afgewacht?quote:Op donderdag 27 oktober 2005 13:15 schreef Leipo666 het volgende:
[..]
herkenbaar: heb ongeveer hetzelfde meegemaakt en na een break van een week of 3 is ze weer helemaal bijgedraait en gaat het tussen ons beter dan ooit tevoren.
het kan dus even duren, maar geef haar die tijd en ga niet de dagen aftellen zo van: 3 dagen voorbij, nu moet het genoeg zijn. het kunnen dus ook 3 weken worden
Ik zou nog een paar dagen wachten (en zelf ook afleiding zoeken, zodat je er niet continu mee bezig bent) en haar dan wel om duidelijkheid vragen, evt uitleggen wat die onzekerheid met jou doet, jouw grenzen aangeven. Ik heb in die tijd het meeste gehad aan mensen die duidelijk aangaven wat ik van ze kon verwachten en wat niet, en ook consequent waren in aangeven wanneer ik over die grens heen ging. Zo heeft mijn vriend in een periode dat het echt heel slecht ging met ook aangegeven dat als ik een zelfmoordpoging zou doen, hij bij me weg zou gaan, omdat hij dat niet aan zou kunnen. Op dat moment was ik daar ab-so-luut niet blij mee (understatement), maar nu bewonder ik hem er om, dat hij zo goed zijn grenzen aan kon geven.quote:Op donderdag 27 oktober 2005 13:02 schreef Geoffrey32 het volgende:
[..]
Wat denk jij dan van de huidige situatie : ik hoor al dagenlang niets meer van haar, iets wat vroeger niet voorviel, moet ik daaruit afleiden dat ze me niet meer wil zien (voorgoed), of heeft ze gewoon tijd nodig voor zichzelf? Ze zei dat het beter was haar een paar dagen te laten doen, maar die paar dagen zijn nu om en nog steeds niets...of mag ik dat niet zo letterlijk nemen allemaal?
Jij bent net zo belangrijk in deze relatie als jouw vriendin.
Ja, maar ik heb voordien al zo dikwijls uit wanhoop gevraagd hoe het nu eigenlijk zit, en daar krijg ik enkel maar negatieve reacties van, waarna ze nog meer afstand neemt... ik ga ervan uit dat ze uit zichzelf wel iets zal laten weten als ze het nog ziet zitten, ik heb haar nog gesmst dat als ze wil praten ze maar een seintje geeft... de vraag is alleen of ze nog iets laat horen...quote:Op donderdag 27 oktober 2005 13:32 schreef Wolkje het volgende:
[..]
Ik zou nog een paar dagen wachten (en zelf ook afleiding zoeken, zodat je er niet continu mee bezig bent) en haar dan wel om duidelijkheid vragen, evt uitleggen wat die onzekerheid met jou doet, jouw grenzen aangeven.
Gestoord zijn alleen de mensen die anderen in een hokje duwen, of zelf graag in een hokje geduwt willen worden.quote:Op woensdag 26 oktober 2005 10:55 schreef Moonah het volgende:
[..]
Ik ben geen Joey, maar geef toch wel mijn mening :
Maakt het uit in welke 'categorie' van gestoordheid je in theorie valt?
Feit is dat je onhebbelijk gedrag vertoont en dát moet je minimaal onder controle zien te krijgen en liefst zien om te buigen in normaler gedrag.
En of je dan officieel verklaard wordt tot BL maakt toch eigenlijk niets uit?
Jezelf leren kennen en op emotioneel vlak goed voor jezelf leren zorgen, dáár gaat het om.
Oh en als het jeukt moet je niet snijden maar krabben!
:
"onhebbelijk gedrag" nou ja ongewenst klinkt wat vriendelijker ik buig en en ben zo flexibel als t maar zijn kan...soms iets te flexibel Ik ben niet zo zwart-wit ingesteld als de meeste BL...dat is dus een van de redenen waarom ze me die "stempel" NIET op konden drukken
ik buig en en ben zo flexibel als t maar zijn kan...soms iets te flexibel 
Ik ben niet zo zwart-wit ingesteld als de meeste BL...dat is dus een van de redenen waarom ze me die "stempel" NIET op konden drukken 
Voor mezelf zorg ik aardig, maar voor me kindje en me vriend zorg ik t liefste want daardoor voel ik me beter...daar gaat t mij om!!
En als t jeukt laat ik me krabbelen of kriebelen, das veel lekkerder
Al met al vind je je zelf toch wel geweldig he?!!! Hit me baby
Where is punishment, Where is justice..HERE IN ME!!
ik hoorde heeeel af en toe wat en dan ook alleen maar via sms, dat was meestal ook pas nadat ik als eerste smste. voor de rest was het afwachtten en er het beste van hopen, bij ons is het dus uiteindelijk weer helemaal goed gekomenquote:Op donderdag 27 oktober 2005 13:26 schreef Geoffrey32 het volgende:
[..]
Dat kan natuurlijk niet, en ik heb ondervonden dat je zoiets ook niet kan vragen,maar als ik op voorhand zou weten dat het bvb 3weken zou duren, dan heb je iets om naar uit te kijken, nu is het echt die onzekerheid die knaagt. Heb jij in die periode iets van haar gehoord, of heb je ook gewoon afgewacht?
(╯°□°)╯︵ ┻━┻ ლ(ಠ益ಠლ) ٩͡๏̯͡๏۶ ಠ_ಠ ᕕ( ᐛ )ᕗ
Momenteel wel, al is het voordien nog gebeurd dat we even uit elkaar waren, maar steeds wisten we precies allebei dat het weer goed zou komen; alleen deze keer weet ik het niet meer, omdat het voor het eerst is dat ze me echt compleet dagenlang negeert. Voordien was het continu van "wat doe je, ik zie je nog graag, laat me niet in de steek..." enz. Is het haar nu echt menens, of is het zoals haar therapeut ook zegt dat ze alle emoties van vroeger aan het 'uitbraken' is, dat die moment is aangebroken, daarbij komende dat de diagnose pas gesteld is geweest... ik weet het allemaal niet meer en dat vreet aan me. Wat denk jij ervan?quote:Op donderdag 27 oktober 2005 14:18 schreef Wolkje het volgende:
Het is dus nu uit tussen jullie?
Ik denk dat ik daar weinig zinnigs over kan zeggen.quote:Op donderdag 27 oktober 2005 14:34 schreef Geoffrey32 het volgende:
Wat denk jij ervan?
Ik dacht trouwens dat jullie nog wel een relatie hadden in mijn vorige posts.
Wat ik er van denk .............
Ik denk dat je gewoon eens duidelijk op je strepen moet gaan staan. Niet dat slappe gedoe. Dat ze borderline heeft is kut maar daar hoef jij niet de pineut van te zijn. Als ze je niet meer wilt spreken dan is dat prima, maar als ze dan na 2 weken weer belt moet je niet poeslief weer bij dr terug komen. Tijdens de zwangerschap had ik een gesprek met mn vriendin en haar moeder over het behouden van t kindje. Toen zei mn vriendin letterlijk dat de gevoelens van anderen haar niet boeide. Waarop ik antwoordde dat ik veel van dr hield maar zo niet verder kon en heb ik t afgekapt. Het is een heel speciaal meisje en ik bof met dr en zij wist en weet dondersgoed dat zij ook heel erg met mij boft, dus dat kon ik niet over me heen laten gaan.
Iemand mag bij me zijn omdat zij om me geeft en ze rekening met mijn gevoelens houdt. Als dat niet t geval is dan zit er geen toekomst is.
Uiteindelijk is het trws goed gekomen maar dat is een ander verhaal...
Ik denk dat je gewoon eens duidelijk op je strepen moet gaan staan. Niet dat slappe gedoe. Dat ze borderline heeft is kut maar daar hoef jij niet de pineut van te zijn. Als ze je niet meer wilt spreken dan is dat prima, maar als ze dan na 2 weken weer belt moet je niet poeslief weer bij dr terug komen. Tijdens de zwangerschap had ik een gesprek met mn vriendin en haar moeder over het behouden van t kindje. Toen zei mn vriendin letterlijk dat de gevoelens van anderen haar niet boeide. Waarop ik antwoordde dat ik veel van dr hield maar zo niet verder kon en heb ik t afgekapt. Het is een heel speciaal meisje en ik bof met dr en zij wist en weet dondersgoed dat zij ook heel erg met mij boft, dus dat kon ik niet over me heen laten gaan.
Iemand mag bij me zijn omdat zij om me geeft en ze rekening met mijn gevoelens houdt. Als dat niet t geval is dan zit er geen toekomst is.
Uiteindelijk is het trws goed gekomen maar dat is een ander verhaal...
"Meisje kijk me aan en laat je tranen lopen.
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Het rare is dat ik het niet heel erg vind als zij dit bij zichzelf doet. Misschien omdat het best meevalt, ik weet t niet... De psychiater raadt het haar trws ook niet af.quote:Op woensdag 26 oktober 2005 11:11 schreef Moonah het volgende:
[..]
Ja. Punt.
Je zoekt maar andere (gezonde) manieren om je frustraties en gevoel te uiten.
"Meisje kijk me aan en laat je tranen lopen.
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Het is geen constructieve manier om je emoties te uiten,quote:Op donderdag 27 oktober 2005 15:30 schreef JoeyT het volgende:
[..]
Het rare is dat ik het niet heel erg vind als zij dit bij zichzelf doet. Misschien omdat het best meevalt, ik weet t niet... De psychiater raadt het haar trws ook niet af.
bovendie is het erg zonde van de littekens (achteraf gezien).
Die littekens zie je bij haar nauwelijks, maar het idd geen gezonde manier. Maar ik denk dat zij sterk genoeg is om zelf aan te geven wanneer ze daarmee stopt. Zij heeft dit afentoe nog nodig (het gebeurt niet vaak, miss 1 keer in de maand) en ik vind dat zij zelf moet inzien dat het niet hoort en niet dat ik t haar moet proberen op te dringen. Zolang ze tegen mij praat over haar gevoelens, en waarom ze het doet mag ze het zelf weten...quote:Op donderdag 27 oktober 2005 15:42 schreef Wolkje het volgende:
[..]
Het is geen constructieve manier om je emoties te uiten,
bovendie is het erg zonde van de littekens (achteraf gezien).
"Meisje kijk me aan en laat je tranen lopen.
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Dat zou ook weinig zin hebben denk ik.quote:Op donderdag 27 oktober 2005 15:48 schreef JoeyT het volgende:
niet dat ik t haar moet proberen op te dringen.
Ik vind je trouwens anders over je meisje praten dan een paar maanden geleden, ik weet niet.
Volgens mij ga je er wel beter mee om dan in het begin.
Dat mag ook weleens gezegd worden
Komt vooral omdat ik zelf heel erg veranderd ben. Ik ben echt helemaal gelukkig met dr. Ze is niet een persoon die borderline heeft, ze is gewoon mn vriendinnetjequote:Op donderdag 27 oktober 2005 15:50 schreef Wolkje het volgende:
[..]
Dat zou ook weinig zin hebben denk ik.
Ik vind je trouwens anders over je meisje praten dan een paar maanden geleden, ik weet niet.
Volgens mij ga je er wel beter mee om dan in het begin.
Dat mag ook weleens gezegd worden
"Meisje kijk me aan en laat je tranen lopen.
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Het is doorgedrongenquote:Op donderdag 27 oktober 2005 15:53 schreef JoeyT het volgende:
Ze is niet een persoon die borderline heeft, ze is gewoon mn vriendinnetje
Wat reageer je laat op mijn post en wat is je toon agressief.quote:Op donderdag 27 oktober 2005 14:21 schreef Gekke_mus het volgende:
verhaal
Ik praat je niet naar de mond? Ik ben wellicht te kritisch?
Prima.
Dan laat ik het daar toch bij.
En velen met mij!quote:Al met al vind je je zelf toch wel geweldig he?!!!
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Ondertussen zijn we bijna 2 weken verder en heb ik nog steeds niets gehoord van haar, ook reageert ze niet op sms of zo... ik ben wel ongerust, weet niet wat er van te denken.quote:Op donderdag 27 oktober 2005 13:32 schreef Wolkje het volgende:
[..]
Ik zou nog een paar dagen wachten (en zelf ook afleiding zoeken, zodat je er niet continu mee bezig bent) en haar dan wel om duidelijkheid vragen, evt uitleggen wat die onzekerheid met jou doet, jouw grenzen aangeven. Ik heb in die tijd het meeste gehad aan mensen die duidelijk aangaven wat ik van ze kon verwachten en wat niet, en ook consequent waren in aangeven wanneer ik over die grens heen ging. Zo heeft mijn vriend in een periode dat het echt heel slecht ging met ook aangegeven dat als ik een zelfmoordpoging zou doen, hij bij me weg zou gaan, omdat hij dat niet aan zou kunnen. Op dat moment was ik daar ab-so-luut niet blij mee (understatement), maar nu bewonder ik hem er om, dat hij zo goed zijn grenzen aan kon geven.
Jij bent net zo belangrijk in deze relatie als jouw vriendin.
Hoezo ongerust? Als er iets ergs gebeurd is dan had je het denk ik wel gehoord. Ik denk dat t beter is dat je gewoon door gaat met het leven. Dat ze borderline heeft wil niet zeggen dat ze niet normaal kan nadenken. Wat ik denk is dat ze je gewoon niet (meer) leuk genoeg vindt. Zij gaat door met dr leven, dus moet jij dat ook doen. Je moet iig niet borderline als excuus gebruiken om op haar te blijven wachten...quote:Op donderdag 3 november 2005 10:10 schreef Geoffrey32 het volgende:
[..]
Ondertussen zijn we bijna 2 weken verder en heb ik nog steeds niets gehoord van haar, ook reageert ze niet op sms of zo... ik ben wel ongerust, weet niet wat er van te denken.
"Meisje kijk me aan en laat je tranen lopen.
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Ik zit in hetzelfde schuitje, alleen is hier niet het borderline uitekomen, maar depressie en het stoppen met antidepressiva.
Ze wilt nu ook een tijdje helemaal geen contact meer. Echt moeilijk is dat.
Ze wilt nu ook een tijdje helemaal geen contact meer. Echt moeilijk is dat.
Inter Arma Enim Silent Leges
Ik weet wat je bedoelt; maar dan denk ik als we echt voor elkaar bestemd zijn komt het wel goed; en op 't moment houd ik me aan de raad van mensen die er ervaring mee hebben en laat ik haar gewoon doen (op 1 of 2 sms na), dat heeft ze trouwens eerder zelf gezegd dat 't het beste is. Zelf ben ik gestopt met het zoeken naar verklaringen, soms kan logica de menselijke geest toch niet beredeneren.quote:Op donderdag 3 november 2005 12:30 schreef 3doorsdown het volgende:
Ik zit in hetzelfde schuitje, alleen is hier niet het borderline uitekomen, maar depressie en het stoppen met antidepressiva.
Ze wilt nu ook een tijdje helemaal geen contact meer. Echt moeilijk is dat.
En ondertussen proberen bezig te zijn met andere dingen. Mensen met borderline, depressie... hebben hier zelf niet om gevraagd, als ze nood hebben om met rust gelaten te worden omdat dat hun beter doet voelen, dan denk ik dat je niks mag forceren.
Klopt wat je zegt. Ook mijn vriendin heeft vroeger iets meegemaakt wat echt verschrikkelijk is.
Dat heeft ze proberen te verwerken met antidepressiva icm een psycholoog.
Hier was ze mee gestopt circa 1 maand voordat ze mij leerde kennen.
Dus snap ik dat hier meer achter zit dan zomaar geen contact willen hebben.
Ik kan het gewoon nu niet echt bevatten dat ze juist met mij geen contact wilt terwijl ik zo goed voor haar ben geweest ( en nog steeds ).
Dat heeft ze proberen te verwerken met antidepressiva icm een psycholoog.
Hier was ze mee gestopt circa 1 maand voordat ze mij leerde kennen.
Dus snap ik dat hier meer achter zit dan zomaar geen contact willen hebben.
Ik kan het gewoon nu niet echt bevatten dat ze juist met mij geen contact wilt terwijl ik zo goed voor haar ben geweest ( en nog steeds ).
Inter Arma Enim Silent Leges
Ja, blijkbaar staan de mensen die er het meest om geven ook als eerste in de vuurlinie; ik denk dat je zoiets niet persoonlijk moet nemen maar gewoon aanvaarden dat het zo is, hoewel ik het ook moeilijk heb na alles wat ik heb gedaan dat ik nu plots genegeerd wordt...
Als je stopt met AD kan je mensen nog wel met enig respect behandelen, dat ze weten waar ze aan toe zijn hoor.. Bovendien neem ik aan dat je niet stopt met AD als je nog middenin je depressie zit..
Dit is trouwens een leuke en misschien voor enkelen een herkenbare songtekst: http://www.filmenmuziek.nl/showsong.php?songid=23657&artiestid=146&lang=
[ Bericht 27% gewijzigd door Wolkje op 03-11-2005 15:36:58 ]
Dit is trouwens een leuke en misschien voor enkelen een herkenbare songtekst: http://www.filmenmuziek.nl/showsong.php?songid=23657&artiestid=146&lang=
[ Bericht 27% gewijzigd door Wolkje op 03-11-2005 15:36:58 ]
Wat bedoel je met AD ?quote:Op donderdag 3 november 2005 15:29 schreef Wolkje het volgende:
Als je stopt met AD kan je mensen nog wel met enig respect behandelen, dat ze weten waar ze aan toe zijn hoor.. Bovendien neem ik aan dat je niet stopt met AD als je nog middenin je depressie zit..
Dit is trouwens een leuke en misschien voor enkelen een herkenbare songtekst: Hoe voel je je nu? Uitgedrukt in (song)teksten, deel 27
Ze is gestopt op het moment dat ze ook gestopt is met therapie. Volgens mij is ze niet eens op de helft van het verwerken, dan wel een plaatsje geven van de oorzaak.quote:Op donderdag 3 november 2005 15:29 schreef Wolkje het volgende:
Als je stopt met AD kan je mensen nog wel met enig respect behandelen, dat ze weten waar ze aan toe zijn hoor.. Bovendien neem ik aan dat je niet stopt met AD als je nog middenin je depressie zit..
Dit is trouwens een leuke en misschien voor enkelen een herkenbare songtekst: http://www.filmenmuziek.nl/showsong.php?songid=23657&artiestid=146&lang=
Dit gaat heel moeilijk worden, dat weet ik. Maar ik wil haar niet laten gaan, niet voor mezelf maar zeker ook niet voor haar.
Inter Arma Enim Silent Leges
