Vriendin heeft borderline

Het is inherent aan de Borderline persoonlijkheidsstoornis dat intieme relaties niet kunnen worden aangegaan.

quote:

Op zaterdag 17 december 2005 14:41 schreef JoeyT het volgende:

[..]

Mijn vriendin heeft geen 1 van de kenmerken die jij opnoemt... Eerder t omgekeerde...

Oooeeeeh! Wat bóf jij toch met je kleine meisje!

quote:

Op zaterdag 17 december 2005 18:08 schreef KonnieKipke het volgende:
Het is inherent aan de Borderline persoonlijkheidsstoornis dat intieme relaties niet kunnen worden aangegaan.

As I said, je denkt hierin te zwart/wit.
En nog hardnekkig ook.

quote:

Op zondag 18 december 2005 16:15 schreef Moonah het volgende:

[..]

Oooeeeeh! Wat bóf jij toch met je kleine meisje!

Dat doe ik wel ja, maar zo bedoelde ik t niet...

Ik bedoel dat mijn vriendin juist t omgekeerde gedrag vertoont. Eerder afstandelijk dan claimen... Heeft ook lang geduurd voordat ik dr emotioneel kon raken...

Als wij ruzie hebben zal ze niet aan me gaan hangen, zal ze niet gaan manipuleren etc, maar dan klapt ze emotioneel dicht...

Ik vind DAT juist t meest moeilijke...

quote:

Op zondag 18 december 2005 16:15 schreef Moonah het volgende:

[..]

Oooeeeeh! Wat bóf jij toch met je kleine meisje!

quote:

Op zondag 18 december 2005 16:15 schreef Moonah het volgende:

[..]

Oooeeeeh! Wat bóf jij toch met je kleine meisje!

Jouw vriendin moet zelf leren omgaan met haar borderline, jij kunt alleen maar geduld en begrip opbrengen..

quote:

Op zaterdag 17 december 2005 18:08 schreef KonnieKipke het volgende:
Het is inherent aan de Borderline persoonlijkheidsstoornis dat intieme relaties niet kunnen worden aangegaan.

Bullshit

Er is al een tijdje niets in dit topic gepost, maar ik heb enig advies nodig omtrend dit onderwerp en vindt het eigenlijk wel handig om dat te doen via dit topic.

Mijn vriendin is een borderliner en ik kan hier gewoon niet meer mee leven. Heb dit ook al eerder duidelijk aan haar gemaakt, maar omdat zij mij niet tot last wilde zijn heeft ze vervolgens 9 ibuprofen pillen geslikt om rustig te worden (dit terwijl dit gewoon bijna een overdosis is volgens mij!).

Ik ben nu op het punt aangekomen dat ik het gewoon niet meer aankan en zit heel erg met de gedachte om er een eind aan te maken (de relatie dan he!), maar ik ben heel erg bang voor de gevolgen voor haar, wat zij met zichzelf zal gaan doen.

Ik ben dus radeloos over hoe ik dit aan zou moeten pakken!
Heeft iemand hier advies over?

quote:

Op dinsdag 17 januari 2006 12:02 schreef Noedie het volgende:
Er is al een tijdje niets in dit topic gepost, maar ik heb enig advies nodig omtrend dit onderwerp en vindt het eigenlijk wel handig om dat te doen via dit topic.

Mijn vriendin is een borderliner en ik kan hier gewoon niet meer mee leven. Heb dit ook al eerder duidelijk aan haar gemaakt, maar omdat zij mij niet tot last wilde zijn heeft ze vervolgens 9 ibuprofen pillen geslikt om rustig te worden (dit terwijl dit gewoon bijna een overdosis is volgens mij!).

Ik ben nu op het punt aangekomen dat ik het gewoon niet meer aankan en zit heel erg met de gedachte om er een eind aan te maken (de relatie dan he!), maar ik ben heel erg bang voor de gevolgen voor haar, wat zij met zichzelf zal gaan doen.

Ik ben dus radeloos over hoe ik dit aan zou moeten pakken!
Heeft iemand hier advies over?

Aan jezelf denken. Aangeven dat het haar probleem is en dat zij er iets aan moet doen. Ibuprofen... daar word je niet rustig van. Ze moet in therapie, ik heb een aanrader: dialectische gedragstherapie. Werkt heel goed voor mij

ze heeft voor a.s. vrijdag een afspraak bij spatie (www.spatie.nl) maar daar heeft ze al vaker bij gelopen en heeft toen overigens niets geholpen.

dat zij hulp nodig heeft weten we, maar ik weet ook dat ik er niet mee verder kan. maar hoe kan ik het zo brengen dat zij zich niets aan doet!? we wonen sinds kort ook samen en sindsdien is het van kwaad naar erger gegaan. als ik het uitmaak staat ze dus ook op straat en zou ze terug moeten naar haar ouders oid.....

en wil haar geen pijn doen, vindt het zo lullig voor haar!

quote:

Op dinsdag 17 januari 2006 12:21 schreef Noedie het volgende:
ze heeft voor a.s. vrijdag een afspraak bij spatie (www.spatie.nl) maar daar heeft ze al vaker bij gelopen en heeft toen overigens niets geholpen.

dat zij hulp nodig heeft weten we, maar ik weet ook dat ik er niet mee verder kan. maar hoe kan ik het zo brengen dat zij zich niets aan doet!? we wonen sinds kort ook samen en sindsdien is het van kwaad naar erger gegaan. als ik het uitmaak staat ze dus ook op straat en zou ze terug moeten naar haar ouders oid.....

en wil haar geen pijn doen, vindt het zo lullig voor haar!

Wat kun jij haar bieden als jij er niet voor jezelf kunt zijn?

goede vraag.... niets....

quote:

Op dinsdag 17 januari 2006 13:14 schreef Noedie het volgende:
goede vraag.... niets....

Ik waardeer mensen zoals jij echt ongelovelijk, ik bedoel... kiezen om te leven met iemand die borderline heeft, vraagt inlevingsvermogen en geduld. Daarbij komt dat je ook nog in moet kunnen zien dat die persoon niet alles expres doet, in tegenstelling tot sommige mensen die bij "het geen zin erin hebben" al afhaken, ben jij 1 van de personen waar de mensheid best trots op mag zijn. Jij laat namelijk niet zomaar iemand in de steek. Voel je daar dan ook niet schuldig over.

Ik heb zelf borderline en ik weet dat ik alleen mezelf kan helpen, met begeleiding. Ik heb al een hele hoop geleerd van de ziekte, dus als je daar vragen over hebt dan mag je die gerust stellen. Ik adviseer jou om haar het initiatief te laten nemen. Confrontatie is heel moeilijk voor een borderliner, ze zou het zelf moeten erkennen en in moeten zien waar haar problemen liggen.

1 troost, je kunt er zeker wat aan doen!

quote:

Op dinsdag 17 januari 2006 13:18 schreef Integrity het volgende:

[..]

Ik waardeer mensen zoals jij echt ongelovelijk, ik bedoel... kiezen om te leven met iemand die borderline heeft, vraagt inlevingsvermogen en geduld. Daarbij komt dat je ook nog in moet kunnen zien dat die persoon niet alles expres doet, in tegenstelling tot sommige mensen die bij "het geen zin erin hebben" al afhaken, ben jij 1 van de personen waar de mensheid best trots op mag zijn. Jij laat namelijk niet zomaar iemand in de steek. Voel je daar dan ook niet schuldig over.

Ik heb zelf borderline en ik weet dat ik alleen mezelf kan helpen, met begeleiding. Ik heb al een hele hoop geleerd van de ziekte, dus als je daar vragen over hebt dan mag je die gerust stellen. Ik adviseer jou om haar het initiatief te laten nemen. Confrontatie is heel moeilijk voor een borderliner, ze zou het zelf moeten erkennen en in moeten zien waar haar problemen liggen.

1 troost, je kunt er zeker wat aan doen!

Ik vind het trouwens ook knap van jou hoor. Eén van de weinige mensen met borderline en genoeg zelfinzicht dat je er ook ZELF iets aan wilt doen of je WILT laten helpen.

Het lijkt me ook moeilijk voor je om rekening te houden met je omgeving, en het feit dat je dat erkent en het probeert zegt ook wel iets over jou.
Petje af.

quote:

Op dinsdag 17 januari 2006 13:23 schreef jpg97 het volgende:

[..]

Ik vind het trouwens ook knap van jou hoor. Eén van de weinige mensen met borderline en genoeg zelfinzicht dat je er ook ZELF iets aan wilt doen of je WILT laten helpen.

Het lijkt me ook moeilijk voor je om rekening te houden met je omgeving, en het feit dat je dat erkent en het probeert zegt ook wel iets over jou.
Petje af.

Dank je wel, ik vind het heel fijn dat iemand op die manier op me reageert. Ik ben er nog niet hoor. Ik ben nu wel zover, dat ik besloten heb om niet te beginnen over borderline wanneer ik ga afstuderen 30 januari. Daarmee heb ik dus zoveel vertrouwen in mezelf, dat ik in een professionele situatie zo min mogelijk problemen heb met mijn ziekte. In dat opzicht heb ik heel erg mijn best gedaan om open te staan voor de kritiek van anderen en naar mezelf. Dat is tot nu toe gelukt, hoewel ik op sommige momenten (van vermoeidheid of teveel gedachten) toch een kleine terugval krijg en weer heel fel reageer op anderen.

Mijn opleiding heeft mij heel erg ondersteund. Commerciele economie heet het. Ik heb daarbij veel gesprekstechnieken, sociale vaardigheidstraining, managementvaardigheden.. kortom veel manier om te communiceren. In combinatie met mn therapie kan ik dit op een "voor mij juiste" manier zien. De kunst zit m in het observeren van jezelf (bewust zijn van eigen gedachten en gevoelen) en daar gedachten tegenover te zetten.

Een borderliner komt vaak in een psychotische staat, vergelijkbaar met waanideen. Dit wordt vaak "getriggerd" door gedachten, die gedachten geven je weer een bepaald gevoel. Binnen notime heb je van een mug een olifant gemaakt (voor de buitenwereld). In het binnenwereldje van de borderliner spelen hele andere dingen af. Gedachten die met het verleden zijn geassocieerd bijvoorbeeld, je kunt het zelfs wel een vorm van overleven noemen.

De enige manier om hier boven te staan, is door te leren hoe jij zelf denkt en voelt en hoe jij kunt reageren op een situatie. Dat heeft te maken met communicatie, emotieregulatie en zelfinzicht. Ik zal niet te technisch worden, maar het is dus mogelijk om er op een prettigere manier mee om te gaan.

quote:

Op dinsdag 17 januari 2006 13:51 schreef Integrity het volgende:

[..]

-verhaal-

Ja en het feit dat jij inziet hoe jij denkt, en er rekening mee houdt hoe anderen denken in dezelfde situatie wilt wel zeggen dat je al heel ver bent.

Meestal hebben mensen met borderline ( zover ik heb meegemaakt ) inderdaad een andere visie op de wereld, met hun eigen gevoelens en zichzelf centraal, zonder rekening te (kunnen) houden met hun sociale omgeving.

Daarom sta ik hier ook zo van te kijken dat jij dat heel anders opvat.

quote:

Op dinsdag 17 januari 2006 14:04 schreef jpg97 het volgende:

[..]

Ja en het feit dat jij inziet hoe jij denkt, en er rekening mee houdt hoe anderen denken in dezelfde situatie wilt wel zeggen dat je al heel ver bent.

Meestal hebben mensen met borderline ( zover ik heb meegemaakt ) inderdaad een andere visie op de wereld, met hun eigen gevoelens en zichzelf centraal, zonder rekening te (kunnen) houden met hun sociale omgeving.

Daarom sta ik hier ook zo van te kijken dat jij dat heel anders opvat.

... en dat is ook exact wat ik graag duidelijk wil maken over het "vooroordeel" borderline. Ik wil heel graag anderen helpen hiermee, maar ik moet ook mezelf helpen. Op deze manier kan ik, nu op dit moment, misschien wel de mening van mensen veranderen. Zoals die van jou, hoop ik.

Ik heb zoveel ellende meegemaakt door die ziekte, dat ik besloten heb de baas over mezelf te blijven. Ik denk dat iedereen met borderline dit kan.

[ Bericht 2% gewijzigd door Integrity op 17-01-2006 14:28:17 ]

Mijn moeder heeft borderline. Ik woon al 17 jaar bij haar, en weet dus hoe het is om met een borderliner te leven (ouders zijn gescheiden).

Ik zou NOOIT een relatie beginnen met een borderliner. nooit.

quote:

Op dinsdag 17 januari 2006 23:43 schreef _dirkjan_ het volgende:
Mijn moeder heeft borderline. Ik woon al 17 jaar bij haar, en weet dus hoe het is om met een borderliner te leven (ouders zijn gescheiden).

Ik zou NOOIT een relatie beginnen met een borderliner. nooit.

Jij kunt je mening niet baseren op 1 borderliner, zo werkt dat niet.

Misschien niet... maar ik zou er gewoon nooit aan beginnen... mijn moeder heeft ook periodes waarin ze zich voordoet alsof ze zich prima voelt. Maar dit kun je nooit volhouden, ik zou het gewoon niet doen, en je kunt me echt niet overtuigen die mening te veranderen.

quote:

Op dinsdag 17 januari 2006 23:53 schreef _dirkjan_ het volgende:
Misschien niet... maar ik zou er gewoon nooit aan beginnen... mijn moeder heeft ook periodes waarin ze zich voordoet alsof ze zich prima voelt. Maar dit kun je nooit volhouden, ik zou het gewoon niet doen, en je kunt me echt niet overtuigen die mening te veranderen.

Ik studeer hbo commerciele economie, 4e jaar 30 januari afstuderen
Ik werk al 8 jaar bij de tpg, gaat nu beter dan ooit

ik volg dialectische gedragstherapie, gaat nu beter dan ooit. Ik leer omgaan met de overtuigingen waarin ik leef. Voor sommige borderliners gaat het wat moeizamer, ik heb het geluk dat ik zo jong ben. Maar als ik in jouw gedachte zou moeten leven, dan zou ik nooit een relatie met iemand kunnen hebben. Dat is niet eerlijk, vind ik.

In relaties is het wel heel erg moeilijk, maar niet onmogelijk. Jij hebt jouw mening erover en ik vind dat je die ook mag hebben. Ik ben blij dat niet iedereen hetzelfde is en hetzelfde denkt. Mijn exvriendin wil het nog een keer met me proberen over 5 maand, tot die tijd hebben we wel enkele afspraken gemaakt. Ik denk dat, sinds ik me bewuster ben geworden van mezelf, ik op een normale manier kan functioneren. Ook bij haar.

Dit is niet simpelweg optimisme, ze zijn al heel ver in ontwikkelingstherapien met borderline. Het hangt puur van je motivatie af.

Hey Integrity, je houding bevalt me wel, in veel aspecten herken ik het wel al beschouw ik mezelf niet als borderliner hoewel ik wel de diagnose heb gehad. Ik doe mn best zo normaal mogelijk te functioneren in de maatschappij en al mn 'vreemde' neigingen te negeren ofwel de baas te blijven zodat ik niemand lastig val met wie ik ben. Het lijkt me best interessant om eens met je te spreken en ervaringen uit te wisselen over het omgaan met bepaalde impulsen.

quote:

Op woensdag 18 januari 2006 00:30 schreef Xortes het volgende:
Hey Integrity, je houding bevalt me wel, in veel aspecten herken ik het wel al beschouw ik mezelf niet als borderliner hoewel ik wel de diagnose heb gehad. Ik doe mn best zo normaal mogelijk te functioneren in de maatschappij en al mn 'vreemde' neigingen te negeren ofwel de baas te blijven zodat ik niemand lastig val met wie ik ben. Het lijkt me best interessant om eens met je te spreken en ervaringen uit te wisselen over het omgaan met bepaalde impulsen.

Dat is goed, heb je een voorstel? Ik wil namelijk niet dat iedereen hier mijn emailadres weet, er zijn hier (helaas) ook mensen die het niet zo nauw nemen met respect.

quote:

Op woensdag 18 januari 2006 00:30 schreef Xortes het volgende:
Hey Integrity, je houding bevalt me wel, in veel aspecten herken ik het wel al beschouw ik mezelf niet als borderliner hoewel ik wel de diagnose heb gehad. Ik doe mn best zo normaal mogelijk te functioneren in de maatschappij en al mn 'vreemde' neigingen te negeren ofwel de baas te blijven zodat ik niemand lastig val met wie ik ben.

Hier herken ik me ook wel in