R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Waarom zou je in vredesnaam een slecht mens zijn?
Als je dat op een of andere manier afleidt uit de gebeurtenissen; zie jij in de wereld dat slechte mensen op een dergelijke wijze geconfronteerd worden met hun slechtheid?
Als je dat op een of andere manier afleidt uit de gebeurtenissen; zie jij in de wereld dat slechte mensen op een dergelijke wijze geconfronteerd worden met hun slechtheid?
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Dat werd altijd gezegd toen ik klein was. Je hebt een zwart hart. Boos, slecht kind.quote:Op zondag 1 juni 2025 11:02 schreef sigme het volgende:
Waarom zou je in vredesnaam een slecht mens zijn?
Als je dat op een of andere manier afleidt uit de gebeurtenissen; zie jij in de wereld dat slechte mensen op een dergelijke wijze geconfronteerd worden met hun slechtheid?
En veel; niet doen, doe eens normaal, kun je nou nooit eens gewoon mee doen.
Dat ben ik toch gaan geloven, ik zal het wel verdiend hebben. Ook al weet ik dat het niet zo werkt. Het voelt wel zo.
Ik ben geen slecht mens. Ik ben gewoon een mens. Dat weet ik en toch voelt het als straf die ik gewoon moet uitzitten. Niet klagen maar dragen.
Het is zo'n worsteling. Want ik wil schreeuwen en krijsen, zie mij, hoor mij, hou me vast. En tegelijkertijd wil en mag ik niet die ruimte innemen want ik wil mensen niet lastig vallen.
Vogeltjes in de tuin isquote:Op zondag 1 juni 2025 10:58 schreef Radobe het volgende:
[..]
Lastig. En ik heb veel handvaten en coopings mechanismen verzameld de afgelopen jaren maar dit laatste stuk is te groot.
Blijf proberen op het positieve te focussen. Nu heeft een merelkoppel mijn tuin uitgekozen als nestplek en daar door voel ik me heel speciaal.
(Het voelt als of ik toch geen slecht mens ben want dieren vinden me wel tof?)
. Hopelijk vind je meer van dergelijke lichtpuntjes.
Resistance is futile.
Toevallig hier beland. Wat een rollercoaster. Mijn brein zou ook gaan muiten. 
Hopelijk krijg je toch wat meer rust in je hoofd.
Hopelijk krijg je toch wat meer rust in je hoofd.
How do we turn this world-class fuck-up into a world-class learning experience?
Straks weer een longfunctie onderzoek voor de longemfyseem. De jaarlijkse.
En donderdag belt de longarts.
Ben zo moe van alles. Ik word een beetje geleefd.
Contact met familie is erg veranderd. Pijnlijk maar ook duidelijk. Ik hoor er niet bij, hoe hard ik ook probeer.
Ik krijg eindelijk meer hulp! Huis eindelijk weer wat schoner straks. En geen zorgmoment uit stellen omdat psychische zorg beschikbaar is buiten ma-vr 9-5 tijden.
Ben mezelf behoorlijk aan het kwijt raken dus zo fijn dat ik me sneller kan uiten en ontladen. Zo bozig soms in mijn hoofd. En zwelgen in zelfmedelijden voelt soms lekker maar doet niks op de lange termijn.
Wat wel fijn is, is een verrassingsbezoek afgelopen vrijdag. Er kwam iemand van hier een prachtig cadeau brengen. Echt zo mooi en bijzonder! En zo fijn dat er poetshulp is, kan mijn raam weer eens gelapt worden en kan die prachtige glas in lood vlinder schitteren.
En donderdag belt de longarts.
Ben zo moe van alles. Ik word een beetje geleefd.
Contact met familie is erg veranderd. Pijnlijk maar ook duidelijk. Ik hoor er niet bij, hoe hard ik ook probeer.
Ik krijg eindelijk meer hulp! Huis eindelijk weer wat schoner straks. En geen zorgmoment uit stellen omdat psychische zorg beschikbaar is buiten ma-vr 9-5 tijden.
Ben mezelf behoorlijk aan het kwijt raken dus zo fijn dat ik me sneller kan uiten en ontladen. Zo bozig soms in mijn hoofd. En zwelgen in zelfmedelijden voelt soms lekker maar doet niks op de lange termijn.
Wat wel fijn is, is een verrassingsbezoek afgelopen vrijdag. Er kwam iemand van hier een prachtig cadeau brengen. Echt zo mooi en bijzonder! En zo fijn dat er poetshulp is, kan mijn raam weer eens gelapt worden en kan die prachtige glas in lood vlinder schitteren.
Ahh TS, wat kut voor je, kan me helemaal voorstellen dat je een stuk van jezelf kwijt lijkt te raken. Wat is er veranderd in het contact met je familie?
Resistance is futile.
Fijn dat je meer hulp krijgt.
Succes vandaag met het longonderzoek (is dat een vervelend onderzoek?).
En met de hitte...
Je hebt een eigen huisje met een tuin (met merel) en een kat, toch? Kunnen jullie het een beetje koel houden?
Dat met je familie, tsja, dat was al kut en het is treurig dat ziekte en ellende niet voldoende het beste in die niet-familie van jou naar boven haalt. Heb je vrienden die wel wat waard blijken?
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Het is aan de ene kant een stuk kouder. De andere ouder is juist warmer. Het is heel raar.quote:Op dinsdag 1 juli 2025 03:03 schreef Seven. het volgende:
Ahh TS, wat kut voor je, kan me helemaal voorstellen dat je een stuk van jezelf kwijt lijkt te raken. Wat is er veranderd in het contact met je familie?
Misschien zijn mijn verwachtingen ook wel te groot, ik had gehoopt dat we wat milder naar elkaar konden zijn. Niemands schuld binnen het gezin.
Het is heel alleen.
In principe vind ik alle onderzoeken naar want ziekenhuis is 1 grote trigger.quote:Op dinsdag 1 juli 2025 06:36 schreef sigme het volgende:
Fijn dat je meer hulp krijgt.
Succes vandaag met het longonderzoek (is dat een vervelend onderzoek?).
En met de hitte...
Je hebt een eigen huisje met een tuin (met merel) en een kat, toch? Kunnen jullie het een beetje koel houden?
Dat met je familie, tsja, dat was al kut en het is treurig dat ziekte en ellende niet voldoende het beste in die niet-familie van jou naar boven haalt. Heb je vrienden die wel wat waard blijken?
Maar ik maak er met behulp van mijn grote fantasie altijd wat leuks van. Vandaag ga ik blazen in zo'n apparaat en ik bedenk dan het geluid erbij. Een saxofoon, trompet of olifant.
Nee echt koel is het niet, gewoon rustig aan doen overdag. De zon brandt de hele dag op het huis, dus alles potdicht tot het afkoelt. Poes ligt in de buurt van koelelementen en ik zelf kan best goed tegen warmte. Merk wel dat ademhalen lastig is maar een paar versnellingen lager en dan overleef ik dat ook wel weer. Voetjes in koud badje water helpt ook.
De merels hebben vliegles en leren badderen in de vijver. Gelukkig kan ik ze begluren door het rolgordijn.
Ik heb niet zoveel mensen om me heen. De buurvrouw helpt me met alles en ze is enorm bezorgd. Ze begrijpt het niet altijd maar doet wel haar best. Helaas heb ik wel het gevoel dat ik me constant moet verdedigen en keuzes en diagnoses moet uitleggen en zegt ze regelmatig dat ik er heel slecht uit zie wat mij niet helpt.
En een maatje die af en toe een uurtje komt. Hij kan het niet zo goed aan, dat ik zo ziek ben. Dus hij sluit zich er voor af. Maar zijn knuffels zijn het beste en geven zo'n gevoel van veiligheid en geborgenheid.
De rest van de mensen om me heen wil graag ruimte om te klagen over hun eigen problemen maar dat komt nog voort uit mijn werk, waar ik vooral luisterde. Nu ik dat niet meer wil en kan hoor ik niks meer.
Hoe zit dat eigenlijk met je werk?
Was je in loondienst toen deze hele boel escaleerde en ben je ziekgemeld?
Was je in loondienst toen deze hele boel escaleerde en ben je ziekgemeld?
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Ik ben al jaren helaas afgekeurd en ik deed vrijwilligerswerk. Dat heb ik tot in december volgehouden. Nog steeds geef ik advies en ben ik betrokken bij diverse cursussen.quote:Op dinsdag 1 juli 2025 08:13 schreef sigme het volgende:
Hoe zit dat eigenlijk met je werk?
Was je in loondienst toen deze hele boel escaleerde en ben je ziekgemeld?
Ik kan dat niet laten. Te belangrijk!
Oh, maar dat lijkt me dan ook echt fijn, dat je iets hebt om tijd te vullen wat ook nog nuttig & belangrijk is.quote:
[..]
Ik ben al jaren helaas afgekeurd en ik deed vrijwilligerswerk. Dat heb ik tot in december volgehouden. Nog steeds geef ik advies en ben ik betrokken bij diverse cursussen.
Ik kan dat niet laten. Te belangrijk!
Heb je zin om te vertellen waar het over gaat?
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Ik vind dit echt knap van jequote:
[..]
Ik ben al jaren helaas afgekeurd en ik deed vrijwilligerswerk. Dat heb ik tot in december volgehouden. Nog steeds geef ik advies en ben ik betrokken bij diverse cursussen.
Ik kan dat niet laten. Te belangrijk!
Zulke dingen zijn echt super belangrijk!
Mijn werk is echt fijn. Van alle ellende in mijn leven toch wat positiefs maken, zo voelt mijn leven niet totaal zinloos.
Ik ben ervaringsdeskundige in de ggz. Heb daar ook een opleiding voor gevolgd.
Samen met een ambulant team waar ik toevallig ook zorg van kreeg hebben we een zelfregiecentrum opgezet. Lekker laagdrempelig. Als cliënt hoefde je alleen maar te komen. Een plek waar je niet direct therapie-sessies krijgt, maar je gewoon even kon zijn. Prachtig. En als je wilde waren er cursussen, kon je zelf een thema aandragen, groepen opzetten, in de tuin werken of wat dan ook wat voor jouw herstel werkt.
Dankzij mijn werk mocht ik ook facilitator worden van de WRAP. Voor mij nog steeds 1 van de belangrijkste handvaten die ik in mijn lange carrière binnen de ggz heb gekregen. Dus hoe gaaf dat ik dat mocht doorgeven.
Toen ik ging verhuizen naar een andere wijk heb ik nog geprobeerd ook in deze wijk een zelfregiecentrum of buurtwoonkamer op te zetten, want ik mistte een plek waar ik veilig mensen kon ontmoeten en kan werken aan herstel. We moesten nog een ruimte en toen werd ik zieker en zieker en was er geen ruimte of energie voor.
Tijdens mijn pijn- revalidatie hebben we met een opleidingsinstituut, werkgever en ervaringsdeskundigen, een leerlijn opgezet voor begeleiders van mensen met autisme. Deze bieden we nu organisatie -breed aan. Vorig jaar Tijdens de laatste editie kreeg ik ineens de diagnose vaatlijden, alle tanden er uit en kanker, dus na lesdag 1 kon er fysiek niet bij zijn. Maar omdat ik altijd denk, als niet zo, hoe dan wel? Heb ik toch een manier bedacht om er bij te zijn, tijdens de operatie voor het plaatsen van de stent, keken de deelnemers naar een filmpje met mijn levensverhaal. De foute diagnoses, de discriminatie in de zorg, opgegeven worden door de ggz. Wat is dan wel en niet helpend. Ik kan dat heel goed verwoorden en blijkbaar is dat waardevol.
En toen ik voor de bestraling ging keken ze een filmpje van mij over comorbiditeit en suïcidegedachten.
Het mooist aan mijn werk vond ik dat ik zag dat mensen weer hoop kregen, door dat geluisterd werd, de WRAP aansloeg of gewoon door even gezien te worden. En het klinkt zo geiten wollen sokkerig maar iemand zien, die de regie terug pakt, weer in zijn kracht komt te staan is echt geweldig.
Ik zat zelf ooit compleet aan de grond, versmeerd, diep in de schulden, door straatvrees en sociale angsten geteisterd (had toen nog niet autisme diagnose)en toen kreeg ik mijn 1e woonbegeleider. En die zei, toen ik de regie terugpakte; probeer maar op jouw manier, ik raap je wel op als het mis gaat, maar probeer het op jouw manier, ik geloof in jou.
Dat ik dat mocht doorgeven was en is wauw!
Ik ben ervaringsdeskundige in de ggz. Heb daar ook een opleiding voor gevolgd.
Samen met een ambulant team waar ik toevallig ook zorg van kreeg hebben we een zelfregiecentrum opgezet. Lekker laagdrempelig. Als cliënt hoefde je alleen maar te komen. Een plek waar je niet direct therapie-sessies krijgt, maar je gewoon even kon zijn. Prachtig. En als je wilde waren er cursussen, kon je zelf een thema aandragen, groepen opzetten, in de tuin werken of wat dan ook wat voor jouw herstel werkt.
Dankzij mijn werk mocht ik ook facilitator worden van de WRAP. Voor mij nog steeds 1 van de belangrijkste handvaten die ik in mijn lange carrière binnen de ggz heb gekregen. Dus hoe gaaf dat ik dat mocht doorgeven.
Toen ik ging verhuizen naar een andere wijk heb ik nog geprobeerd ook in deze wijk een zelfregiecentrum of buurtwoonkamer op te zetten, want ik mistte een plek waar ik veilig mensen kon ontmoeten en kan werken aan herstel. We moesten nog een ruimte en toen werd ik zieker en zieker en was er geen ruimte of energie voor.
Tijdens mijn pijn- revalidatie hebben we met een opleidingsinstituut, werkgever en ervaringsdeskundigen, een leerlijn opgezet voor begeleiders van mensen met autisme. Deze bieden we nu organisatie -breed aan. Vorig jaar Tijdens de laatste editie kreeg ik ineens de diagnose vaatlijden, alle tanden er uit en kanker, dus na lesdag 1 kon er fysiek niet bij zijn. Maar omdat ik altijd denk, als niet zo, hoe dan wel? Heb ik toch een manier bedacht om er bij te zijn, tijdens de operatie voor het plaatsen van de stent, keken de deelnemers naar een filmpje met mijn levensverhaal. De foute diagnoses, de discriminatie in de zorg, opgegeven worden door de ggz. Wat is dan wel en niet helpend. Ik kan dat heel goed verwoorden en blijkbaar is dat waardevol.
En toen ik voor de bestraling ging keken ze een filmpje van mij over comorbiditeit en suïcidegedachten.
Het mooist aan mijn werk vond ik dat ik zag dat mensen weer hoop kregen, door dat geluisterd werd, de WRAP aansloeg of gewoon door even gezien te worden. En het klinkt zo geiten wollen sokkerig maar iemand zien, die de regie terug pakt, weer in zijn kracht komt te staan is echt geweldig.
Ik zat zelf ooit compleet aan de grond, versmeerd, diep in de schulden, door straatvrees en sociale angsten geteisterd (had toen nog niet autisme diagnose)en toen kreeg ik mijn 1e woonbegeleider. En die zei, toen ik de regie terugpakte; probeer maar op jouw manier, ik raap je wel op als het mis gaat, maar probeer het op jouw manier, ik geloof in jou.
Dat ik dat mocht doorgeven was en is wauw!
Lieve Radobe, wat een geweldig krachtig mens ben jij.
Heel veel sterkte op je levenspad.
Heel veel sterkte op je levenspad.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Wauw! Heb echt heel erg veel respect voor jou. Veel mensen kunnen van jou leren ik vind het echt heel goed hoe je bezig bent!
ik vind het echt heel goed hoe je bezig bent!
Ik heb een raar soort "nesteldrang "
Mijn huis moet opgeruimd. Alles moet weg. Anders moeten mijn nabestaanden dat straks doen. Maar welke dan? De oude of de nieuwe? Of de zorginstantie?
Waar moet mijn zooi eigenlijk heen, ik heb niemand die mijn dierbare spullen wil, de kostbare dingen raak je wel kwijt. Maar mijn boeken, persoonlijke prullen, herinneringen en foto's gaan waarschijnlijk zo de kliko in.
En mijn laatste zorgwensen vast laten leggen bij de huisarts. Voor mijn brein echt breekt en ik weg kwijn in instelling omdat communicatie niet meer mogelijk is. Katatonie is onderschat bij autisten en mijn traumabrein helpt niet mee. Ik merk het zelf, praten en bewegen wordt anders. Ik ben zo bang dat ik mezelf nog meer kwijt raak.
Ik weet het niet meer.
Mijn huis moet opgeruimd. Alles moet weg. Anders moeten mijn nabestaanden dat straks doen. Maar welke dan? De oude of de nieuwe? Of de zorginstantie?
Waar moet mijn zooi eigenlijk heen, ik heb niemand die mijn dierbare spullen wil, de kostbare dingen raak je wel kwijt. Maar mijn boeken, persoonlijke prullen, herinneringen en foto's gaan waarschijnlijk zo de kliko in.
En mijn laatste zorgwensen vast laten leggen bij de huisarts. Voor mijn brein echt breekt en ik weg kwijn in instelling omdat communicatie niet meer mogelijk is. Katatonie is onderschat bij autisten en mijn traumabrein helpt niet mee. Ik merk het zelf, praten en bewegen wordt anders. Ik ben zo bang dat ik mezelf nog meer kwijt raak.
Ik weet het niet meer.
Oh mijn god wat heftig ditquote:
Ik heb een raar soort "nesteldrang "
Mijn huis moet opgeruimd. Alles moet weg. Anders moeten mijn nabestaanden dat straks doen. Maar welke dan? De oude of de nieuwe? Of de zorginstantie?
Waar moet mijn zooi eigenlijk heen, ik heb niemand die mijn dierbare spullen wil, de kostbare dingen raak je wel kwijt. Maar mijn boeken, persoonlijke prullen, herinneringen en foto's gaan waarschijnlijk zo de kliko in.
En mijn laatste zorgwensen vast laten leggen bij de huisarts. Voor mijn brein echt breekt en ik weg kwijn in instelling omdat communicatie niet meer mogelijk is. Katatonie is onderschat bij autisten en mijn traumabrein helpt niet mee. Ik merk het zelf, praten en bewegen wordt anders. Ik ben zo bang dat ik mezelf nog meer kwijt raak.
Ik weet het niet meer.
Logisch dat je brein dit niet aankan...
Ik weet niks nuttigs te zeggen. Heel erg veel sterkte en een dikke knuffel
quote:
Ik had de updates even gemist.
Maar ik herken wel iets van wat je zegt, als gedrag bij mensen die weten dat hun eind redelijk in zicht komt.
Toen mijn schoonmoeder overleed was dat voor iedereen zeer onverwacht - maar niet echt voor haar, zij had de boodschap van de cardioloog best begrepen, maar niet doorverteld. Wel had ze werkelijk iedereen in haar (enorme) sociale netwerk weer eens uitgenodigd, bezocht, gebeld, kaartje gestuurd. Toen ze werd begraven vertelde iedereen dat ze zo onlangs nog contact gehad hadden, en dat er geen 'openstaande' zaken waren.
Heb je 'nieuwe' nabestaanden getraceerd? Of denk je dat dat dat gebeurt?quote:
moeten () mijn nabestaanden dat straks doen. Maar welke dan? De oude of de nieuwe? Of de zorginstantie?
Anyway; als het bij 'de zorginstantie' belandt dan is het betekenisloos geworden. Dat kan en dat is ook niet erg, voor de zaken die voor jou ook betekenisloos zijn. Probeer je zorgen over betekenisloze ("waardeloze", maar het gaat niet over de geldelijke waarde) terzijde te schuiven - richt je op de betekenisvolle dingen voor de tijd die je hebt. Dan is de tijd betekenisvoller
PS: als er ooit iets is waar virtuele vrienden iets kunnen betekenen - ook als ze dan zich fysiek moeten manifesteren - schroom niet. Fok is wel echt, we zijn echt, we betekenen iets. Voor elkaar.
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Er wordt gezocht naar de ander. Ik heb dat uit handen gegeven. Voor mij hoeft het niet. Mijn eigen proces is al te veel en ik probeer het zo soepel mogelijk te laten verlopen voor mijn ouders. Loop daar in wel voorbij aan mijn eigen wensen.quote:
[..]
Ik had de updates even gemist.
Maar ik herken wel iets van wat je zegt, als gedrag bij mensen die weten dat hun eind redelijk in zicht komt.
Toen mijn schoonmoeder overleed was dat voor iedereen zeer onverwacht - maar niet echt voor haar, zij had de boodschap van de cardioloog best begrepen, maar niet doorverteld. Wel had ze werkelijk iedereen in haar (enorme) sociale netwerk weer eens uitgenodigd, bezocht, gebeld, kaartje gestuurd. Toen ze werd begraven vertelde iedereen dat ze zo onlangs nog contact gehad hadden, en dat er geen 'openstaande' zaken waren.
[..]
Heb je 'nieuwe' nabestaanden getraceerd? Of denk je dat dat dat gebeurt?
Anyway; als het bij 'de zorginstantie' belandt dan is het betekenisloos geworden. Dat kan en dat is ook niet erg, voor de zaken die voor jou ook betekenisloos zijn. Probeer je zorgen over betekenisloze ("waardeloze", maar het gaat niet over de geldelijke waarde) terzijde te schuiven - richt je op de betekenisvolle dingen voor de tijd die je hebt. Dan is de tijd betekenisvoller
PS: als er ooit iets is waar virtuele vrienden iets kunnen betekenen - ook als ze dan zich fysiek moeten manifesteren - schroom niet. Fok is wel echt, we zijn echt, we betekenen iets. Voor elkaar.
Ik had gewoon hoop dat iemand misschien net zo blij zou worden van mijn boeken waar ik me zo heb in verloren en dat ik die passie voor lezen en stenen en alle wonderlijke dingen die mij blij maken had kunnen doorgeven. Bang om vergeten te worden of alleen het lelijke stuk van mijn leven. Kan het niet goed uitleggen. Er was veel ellende, te veel, maar dat is niet wie ik ben.
Als ik mijn verhaal vertel doet dat wat met mensen. Ik zie die emoties en dat is niet hoe ik herinnerd wil worden. Zo iets.
En het blijft een beetje gekkig dat ik van deze virtuele wereld meer steun en begrip krijg als in het echte leven. Wel heel erg fijn. Voor mij is dit echt, ook al begrijpt de echte wereld dat dan weer niet..
Toen ik jong was, verslond ik boeken. Evert Hartman, Thea Beckman, Jan Terlouw. Prachtige boeken.
Mijn lievelingsboek is Hasse Simonsdochter. Meerdere keren per jaar las ik dat boek, over Hasse, die een elvenkind zou zijn, verwisseld met de echte baby. Donker haar, blauwe ogen. Zo herkenbaar...
En nu jaren later blijkt de werkelijkheid niet ver van fantasie te liggen. Zo raar dat het toen al zo voelde. Hoe kan dit? Wtf?
Het gaat fysiek steeds slechter, heb ondertussen ook een frozen shoulder er bij. Auw. En nooit bij stil gestaan hoeveel je een schouder eigenlijk gebruikt. En ik wil niet piepen, mauwen en klagen want het helpt niet en je wordt er geen leuker mens op. Maar even uit de grond van mijn hart en zo hard als ik kan; IK VIND DIT NIET MEER LEUK NU!
Mijn lievelingsboek is Hasse Simonsdochter. Meerdere keren per jaar las ik dat boek, over Hasse, die een elvenkind zou zijn, verwisseld met de echte baby. Donker haar, blauwe ogen. Zo herkenbaar...
En nu jaren later blijkt de werkelijkheid niet ver van fantasie te liggen. Zo raar dat het toen al zo voelde. Hoe kan dit? Wtf?
Het gaat fysiek steeds slechter, heb ondertussen ook een frozen shoulder er bij. Auw. En nooit bij stil gestaan hoeveel je een schouder eigenlijk gebruikt. En ik wil niet piepen, mauwen en klagen want het helpt niet en je wordt er geen leuker mens op. Maar even uit de grond van mijn hart en zo hard als ik kan; IK VIND DIT NIET MEER LEUK NU!
het is ook gewoon kut, dat mag best gezegd worden. Hoe gaat het nu met communicatie?
Resistance is futile.
Ik wou even zeggen dat ik ontzettend veel respect voor je heb. Wat een kracht.quote:
Ik heb een raar soort "nesteldrang "
Mijn huis moet opgeruimd. Alles moet weg. Anders moeten mijn nabestaanden dat straks doen. Maar welke dan? De oude of de nieuwe? Of de zorginstantie?
Waar moet mijn zooi eigenlijk heen, ik heb niemand die mijn dierbare spullen wil, de kostbare dingen raak je wel kwijt. Maar mijn boeken, persoonlijke prullen, herinneringen en foto's gaan waarschijnlijk zo de kliko in.
En mijn laatste zorgwensen vast laten leggen bij de huisarts. Voor mijn brein echt breekt en ik weg kwijn in instelling omdat communicatie niet meer mogelijk is. Katatonie is onderschat bij autisten en mijn traumabrein helpt niet mee. Ik merk het zelf, praten en bewegen wordt anders. Ik ben zo bang dat ik mezelf nog meer kwijt raak.
Ik weet het niet meer.
Heb je een iets van een centrale hulpverlener die je vertrouwd en die voor jou wat zaken kan coördineren?
Anderen merken het niet maar ik merk zelf dat mijn brein trager gaat. En babbelen heb ik geen zin meer in. Telefoneren doe ik met mijn ogen dicht terwijl ik eerder wordfeud speelde of op fok zat te lezen tijdens telefoon gesprekken. Het is allemaal anders.quote:
Hoe gaat het nu met communicatie?
Ik ga binnenkort over naar een ander zorgteam maar als alles goed gaat blijft mijn vaste woonbegeleider zolang mogelijk betrokken. Zij is mijn rots in dit alles geweest dus voor mij is dat belangrijk.quote:Op dinsdag 29 juli 2025 21:40 schreef Mathijsco het volgende:
[..]
Ik wou even zeggen dat ik ontzettend veel respect voor je heb. Wat een kracht.
Heb je een iets van een centrale hulpverlener die je vertrouwd en die voor jou wat zaken kan coördineren?
En gelukkig heb ik een bewindvoerder die me zakelijk heel goed ondersteunt en waar ik goed mee kan praten. En die veel regelt in samenwerking met woonbegeleiders.
Dat is een stevig fundament.💪🏼quote:
[..]
Ik ga binnenkort over naar een ander zorgteam maar als alles goed gaat blijft mijn vaste woonbegeleider zolang mogelijk betrokken. Zij is mijn rots in dit alles geweest dus voor mij is dat belangrijk.
En gelukkig heb ik een bewindvoerder die me zakelijk heel goed ondersteunt en waar ik goed mee kan praten. En die veel regelt in samenwerking met woonbegeleiders.
Radobe, wat vreselijk kut dit alles. Een normaal brein kan dit allemaal al niet zo goed handelen als dat jij doet. Wat een kracht!
In welke regio woon je?
In welke regio woon je?
What you forget, you are gonna repeat.
|| justdiggit.org ||
|| justdiggit.org ||
Ik heb ook geen idee hoe ik het doe, we (ik en de hulpverleners) denken dat ik door mijn autisme het goed kan plaatsen. En het verklaart waarom de rest van mijn leven ook zo kut was.quote:Op dinsdag 29 juli 2025 22:54 schreef TheGirlNextDoor het volgende:
Radobe, wat vreselijk kut dit alles. Een normaal brein kan dit allemaal al niet zo goed handelen als dat jij doet. Wat een kracht!
In welke regio woon je?
Overijssel zit ik.
Ik vind het echt knap!quote:
[..]
Ik heb ook geen idee hoe ik het doe, we (ik en de hulpverleners) denken dat ik door mijn autisme het goed kan plaatsen. En het verklaart waarom de rest van mijn leven ook zo kut was.
Overijssel zit ik.
Als je behoefte hebt aan contact, DM me gerust. Overijssel is goed te doen, wie weet kan ik je helpen, met wat dan ook
What you forget, you are gonna repeat.
|| justdiggit.org ||
|| justdiggit.org ||
Ik ga toch proberen op te schrijven wat ik hierbij dacht.quote:
Ik had gewoon hoop dat iemand misschien net zo blij zou worden van mijn boeken waar ik me zo heb in verloren en dat ik die passie voor lezen en stenen en alle wonderlijke dingen die mij blij maken had kunnen doorgeven.
Laatst toen ik in Nieuw Zeeland was (ik heb je een kaartje gestuurd vanuit daar, maar de meeste kaartjes zijn nooit aangekomen dus ik denk de jouwe ook niet) toen heb ik daar schatten verzameld. Mijn soort schatten. Een paar mooie steentjes, wat prachtige doorgesleten schelpen (zodat je de krulspiraal mooi ziet), een heel mooi verdroogd hagedisje en ook nog wat mooie zaadjes. Dat zijn voor de meeste mensen idiote souvenirs, maar dat zijn mijn soort schatten. En waarom heb ik moeite dit op te schrijven: omdat ik met die schatten naar mijn moeder ga, omdat ik weet dat zij het ook prachtig gaat vinden. Want zo gaat dat, met familie. Van dat soort rare afwijkingen, die worden gedeeld in families. Ik weet 100% zeker dat mijn tantes van moederzijde het probleemloos ook zouden herkennen als verzamelobjecten. En ik weet ook 100% zeker dat mijn schoonfamilieleden het zouden herkennen als afval.
En ik voel dat dat is wat jij voelt dat er niet is.
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Klopt precies.quote:
[..]
Ik ga toch proberen op te schrijven wat ik hierbij dacht.
Laatst toen ik in Nieuw Zeeland was (ik heb je een kaartje gestuurd vanuit daar, maar de meeste kaartjes zijn nooit aangekomen dus ik denk de jouwe ook niet) toen heb ik daar schatten verzameld. Mijn soort schatten. Een paar mooie steentjes, wat prachtige doorgesleten schelpen (zodat je de krulspiraal mooi ziet), een heel mooi verdroogd hagedisje en ook nog wat mooie zaadjes. Dat zijn voor de meeste mensen idiote souvenirs, maar dat zijn mijn soort schatten. En waarom heb ik moeite dit op te schrijven: omdat ik met die schatten naar mijn moeder ga, omdat ik weet dat zij het ook prachtig gaat vinden. Want zo gaat dat, met familie. Van dat soort rare afwijkingen, die worden gedeeld in families. Ik weet 100% zeker dat mijn tantes van moederzijde het probleemloos ook zouden herkennen als verzamelobjecten. En ik weet ook 100% zeker dat mijn schoonfamilieleden het zouden herkennen als afval.
En ik voel dat dat is wat jij voelt dat er niet is.
Ik heb overigens je kaart wel ontvangen, ook iets wat ik koester, een kaat helemaal van zo ver weg! De reis die de kaart heeft moeten afleggen, jij die dat gewoon allemaal met je eigen hebt gezien. Dat je aan mij dacht daar. Zo veel bijzonders in 1 kaart!
Lief!quote:
[..]
Ik vind het echt knap!
Als je behoefte hebt aan contact, DM me gerust. Overijssel is goed te doen, wie weet kan ik je helpen, met wat dan ook
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
quote:Oh wow. Wat spannend!SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Hoe voel jij je erbij?ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
quote:Dat is inderdaad snel gevonden.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Hoe oud is je vader? En gecondoleerd met je moeder.💐
Je ouders zijn bekend nu en zijn er ook broers en zussen.
Sterkte zeg met de ontmoeting! 😘
quote:Spannend en heftig en waardevol!SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Weet niet zo goed wat erop te zeggen behalve veel succes
Ik heb geen idee wat ik moet voelen. Durf ook niet te voelen. Het is overweldigend.
Ik hoop dat hij dit een plek kan geven en hij me wil ontmoeten. Hij wordt ingelicht, ik ga nog helemaal niemand ontmoeten. Geen idee hoe dit bij die man moet binnenkomen...hij weet waarschijnlijk van niets.
Zijn leven wordt morgen volledig op de kop gezet, vermoed ik, en ik voel me zo "schuldig ".
Het doet pijn dat hij ook zo in de war gebracht gaat worden.
Details kan ik voorlopig niet vertellen. Alleen mijn deel, wat ik mee maak.
Ik hoop ooit mijn levensverhaal in Een boek of documentaire vast te leggen. Dat was al een wens voor deze bizarre kers op de taart. Maar nu ....het voelt bijna dat het "moet" wat mij/ons is overkomen is zo niet oké.
Ik hoop dat hij dit een plek kan geven en hij me wil ontmoeten. Hij wordt ingelicht, ik ga nog helemaal niemand ontmoeten. Geen idee hoe dit bij die man moet binnenkomen...hij weet waarschijnlijk van niets.
Zijn leven wordt morgen volledig op de kop gezet, vermoed ik, en ik voel me zo "schuldig ".
Het doet pijn dat hij ook zo in de war gebracht gaat worden.
Details kan ik voorlopig niet vertellen. Alleen mijn deel, wat ik mee maak.
Ik hoop ooit mijn levensverhaal in Een boek of documentaire vast te leggen. Dat was al een wens voor deze bizarre kers op de taart. Maar nu ....het voelt bijna dat het "moet" wat mij/ons is overkomen is zo niet oké.
Wat onwerkelijk. Heb je al wat meer informatie over je biologische familie buiten namen? En zijn er ook nog broers en/of zussen? Weet degene met wie jij verwisseld bent al wel wat er gebeurd is?
Resistance is futile.
God, wat een rollercoaster. En zoveel vragen.
Zo jammer dat je biologische moeder is overleden, maar hopelijk staat je biologische vader ervoor open en kan hij je vertellen hoe je moeder was.
Het is vreselijk heftig, maar het lijkt me ook wel prettig dat er nu puzzelstukjes in elkaar vallen.
En mooi dat je een boek of documentaire van je leven wil maken, ik hoop dat het lukt!
Zo jammer dat je biologische moeder is overleden, maar hopelijk staat je biologische vader ervoor open en kan hij je vertellen hoe je moeder was.
Het is vreselijk heftig, maar het lijkt me ook wel prettig dat er nu puzzelstukjes in elkaar vallen.
En mooi dat je een boek of documentaire van je leven wil maken, ik hoop dat het lukt!
What you forget, you are gonna repeat.
|| justdiggit.org ||
|| justdiggit.org ||
Dan mag je wel opschieten, nietwaar?quote:
Even serieus; heb je enige indicatie hoeveel tijd je nog gegund gaat zijn?
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Ik weet wel meer, geen namen. Er is zelfs een stamboom van mijn biologische familie gemaakt. Ik weet wat meer van afkomst.quote:
Wat onwerkelijk. Heb je al wat meer informatie over je biologische familie buiten namen? En zijn er ook nog broers en/of zussen? Weet degene met wie jij verwisseld bent al wel wat er gebeurd is?
Zodra het kan zal ik meer over delen.
Zodra het kan zal ik meer over delen.
Het is echt een achtbaan aan emoties.quote:
God, wat een rollercoaster. En zoveel vragen.
Zo jammer dat je biologische moeder is overleden, maar hopelijk staat je biologische vader ervoor open en kan hij je vertellen hoe je moeder was.
Het is vreselijk heftig, maar het lijkt me ook wel prettig dat er nu puzzelstukjes in elkaar vallen.
En mooi dat je een boek of documentaire van je leven wil maken, ik hoop dat het lukt!
Ook de puzzelstukjes die op de plek vallen. Het maakt veel duidelijk maar het is zo zo pijnlijk.
De eenzaamheid die ik als kind had en nu nog steeds ervaar is zo intens.
Wel fijn is, weten, dat ik niet gek ben. Ik had gewoon al die jaren gelijk..
Daarom durf ik ook niet te hopen. Straks willen zij mij ook niet.
Ja, de tijd dringt wel een beetje. Maar als het gaat zoals tijdens huiswerk/ verslagen maken, schrijf ik in mijn laatste nacht nog even een kneiter van een boek.quote:
[..]
Dan mag je wel opschieten, nietwaar?
Even serieus; heb je enige indicatie hoeveel tijd je nog gegund gaat zijn?
Ik weet niet goed waar te beginnen en ik ben bang voor de consequenties. Mensen gaan dingen voelen of voelen zich misschien verraden. De dwang om niemand te kwetsen is te groot. Mijn wensen vind ik niet belangrijk genoeg?
Er is geen tijdsindicatie gegeven. Alleen laatste levensfase. Kan maanden zijn, maar ook jaren. Kan ook morgen zijn. Fysiek is behoorlijk slecht maar dat is het blijkbaar al jaren, zonder dat ik het wist.
Artsen zeggen, leg je laatste wensen qua medische zorg vast. Ik weet niet wat dat allemaal betekent. Echt duidelijkheid krijg ik niet.
De zogenaamde experts maken zich vooral zorgen om mijn brein. Ze snappen niet hoe ik dit vol hou en ik denk dan, wat voor keuze heb ik dan.
Er zelf uitstappen is geen optie, ik gun mezelf beter. Euthanasie wordt een strijd, die ik niet aan wil gaan.
Dus zit ik het uit.
Klinkt allemaal zo depressief en zielig, is het misschien ook. Maar voor mij is realiteit en dan leef je maar gewoon dom door, ofzo.
Geloof je in een God of iets wat het dragelijker kan maken dat je dit oneerlijke lot hebt gekregen? Verder wil ik niet zeggen dat ik je begrijp maar zelf denk ik wel enigszins hetzelfde denk ik. Voor mij is alles wat vlak, een hele donkere grap is voor mij alsnog gewoon een grap. De dood is niet zoveel meer dan iets wat iedereen mee gaat maken. Je leeft naar mijn idee niet 'dom door', maar dat je het zo formuleert geeft me wel een idee van de zinloosheid ervan zoals je die wellicht ervaart.
In de praktijk zijn die laatste momenten juist ook een mogelijkheid om nog extra zin te geven aan je leven als je dat kan en wil. Die laatste jaren (of maanden of weken of wat dan ook) zijn alsnog een onderdeel van je leven waar je invulling aan kan geven
[ Bericht 40% gewijzigd door Masberum op 07-08-2025 04:30:10 ]
In de praktijk zijn die laatste momenten juist ook een mogelijkheid om nog extra zin te geven aan je leven als je dat kan en wil. Die laatste jaren (of maanden of weken of wat dan ook) zijn alsnog een onderdeel van je leven waar je invulling aan kan geven
Ik zou adviseren om hier wel extra navraag naar te doen. Morgen of jaren is nogal een verschil, en dat je aangeeft dat je niet weet wat het allemaal betekent. Het lijkt me dat ze je wel meer duidelijkheid kunnen geven als je navraag doetquote:Er is geen tijdsindicatie gegeven. Alleen laatste levensfase. Kan maanden zijn, maar ook jaren. Kan ook morgen zijn. Fysiek is behoorlijk slecht maar dat is het blijkbaar al jaren, zonder dat ik het wist.
Artsen zeggen, leg je laatste wensen qua medische zorg vast. Ik weet niet wat dat allemaal betekent. Echt duidelijkheid krijg ik niet.
[ Bericht 40% gewijzigd door Masberum op 07-08-2025 04:30:10 ]
Schrijf je boek, publiceer het na je dood. En zou je graag euthanasie willen als het geen strijd zou zijn?quote:
[..]
Ja, de tijd dringt wel een beetje. Maar als het gaat zoals tijdens huiswerk/ verslagen maken, schrijf ik in mijn laatste nacht nog even een kneiter van een boek.
Ik weet niet goed waar te beginnen en ik ben bang voor de consequenties. Mensen gaan dingen voelen of voelen zich misschien verraden. De dwang om niemand te kwetsen is te groot. Mijn wensen vind ik niet belangrijk genoeg?
Er is geen tijdsindicatie gegeven. Alleen laatste levensfase. Kan maanden zijn, maar ook jaren. Kan ook morgen zijn. Fysiek is behoorlijk slecht maar dat is het blijkbaar al jaren, zonder dat ik het wist.
Artsen zeggen, leg je laatste wensen qua medische zorg vast. Ik weet niet wat dat allemaal betekent. Echt duidelijkheid krijg ik niet.
De zogenaamde experts maken zich vooral zorgen om mijn brein. Ze snappen niet hoe ik dit vol hou en ik denk dan, wat voor keuze heb ik dan.
Er zelf uitstappen is geen optie, ik gun mezelf beter. Euthanasie wordt een strijd, die ik niet aan wil gaan.
Dus zit ik het uit.
Klinkt allemaal zo depressief en zielig, is het misschien ook. Maar voor mij is realiteit en dan leef je maar gewoon dom door, ofzo.
Resistance is futile.
Met dom door leven bedoel ik dat ik me niet laat tegen houden. Dit absurde ben ik gewend. Mijn hele leven is al zo. Het is mijn normaal, dus ga ik stug door. Denk in mogelijkheden omdat het anders gaat bij mij. En dat heb ik nog steeds.quote:
Geloof je in een God of iets wat het dragelijker kan maken dat je dit oneerlijke lot hebt gekregen? Verder wil ik niet zeggen dat ik je begrijp maar zelf denk ik wel enigszins hetzelfde denk ik. Voor mij is alles wat vlak, een hele donkere grap is voor mij alsnog gewoon een grap. De dood is niet zoveel meer dan iets wat iedereen mee gaat maken. Je leeft naar mijn idee niet 'dom door', maar dat je het zo formuleert geeft me wel een idee van de zinloosheid ervan zoals je die wellicht ervaart.
In de praktijk zijn die laatste momenten juist ook een mogelijkheid om nog extra zin te geven aan je leven als je dat kan en wil. Die laatste jaren (of maanden of weken of wat dan ook) zijn alsnog een onderdeel van je leven waar je invulling aan kan geven
[..]
Ik zou adviseren om hier wel extra navraag naar te doen. Morgen of jaren is nogal een verschil, en dat je aangeeft dat je niet weet wat het allemaal betekent. Het lijkt me dat ze je wel meer duidelijkheid kunnen geven als je navraag doet
En voor mij hoort de dood en dood gaan bij het leven. Het kan een heel mooi proces zijn, maar ook heel lelijk. Ik hoop dat het nog even heel fijn en mooi gaat zijn. Dat blijf ik hopen, dat er ook een mooi hoofdstuk in mijn leven gaat zijn.
Geloven, niet echt, maar hoop heb ik wel.
Ze kunnen geen tijdsindicatie geven. Mijn lijf is zwaar bejaard en dat is die laatste levensfase. En aangezien ze nog steeds niet precies weten, wat ik heb en de complexe psychische problemen die nu ook fysieke problemen geven is er weinig van te zeggen.
Ik heb ook pas vaak klachten als het te laat is. Vorig jaar waren mijn tenen aan het afsterven en tot die tijd had ik geen klachten terwijl mijn benen eigenlijk geen doorbloeding meer hadden, zo dicht zat mijn buikader. De longfunctie werd pas ontdekt toen ik nog maar op 34% functie zat. Degene die mijn tests afneemt snapt niet dat ik niet constant buiten adem ben en normaal kan praten en alle testen zonder problemen onderga. En ik weet dat ook niet.
Ook de artsen staan voor een raadsel. Ik had eigenlijk al dood moeten zijn.
Tot deze grote onthulling zou ik gelijk ja hebben gezegd tegen euthanasie. De trauma's, eenzaamheid en niet gewenst voelen was heel zwaar, het constant je dromen en wensen weer moeten aanpassen omdat zoveel tegen zit. Weer in mogelijkheden moeten denken. Het is en was pittig.quote:
[..]
Schrijf je boek, publiceer het na je dood. En zou je graag euthanasie willen als het geen strijd zou zijn?
Ik had zo'n intense heimwee. Dat is nu minder en ik vraag niet meer elke nacht of het universum me alsjeblieft kan komen halen.
Dus nu hoop ik op een mooie afronding waar ik nog wat herkenning en erkenning krijg. Misschien zelfs wel onvoorwaardelijke liefde.
En dan zou het fijn zijn dat ik er uit kan stappen met hulp. Ik ben zo moe. Uitgeput. Mentaal en fysiek. En dat ben ik al zo zo lang.
Ik weet niet zo goed hoe ik met deze emoties moet omgaan. Aan de ene kant blij. Maar ook bang. En schuldig. Het is nu allemaal wel heel echt. Of je in superspannende attractie zit op het punt van vertrek. Woei!
Eerder ging ik hard poetsen of in de tuin bezig maar dat kan fysiek al een hele tijd niet. En door een frozen shoulder kan ik niet eens goed wapperen, flapperen of op andere manier goed ontladen.
Misschien moet ik net als mijn buurjongetje even lekker huilen als een wolfje.
Eerder ging ik hard poetsen of in de tuin bezig maar dat kan fysiek al een hele tijd niet. En door een frozen shoulder kan ik niet eens goed wapperen, flapperen of op andere manier goed ontladen.
Misschien moet ik net als mijn buurjongetje even lekker huilen als een wolfje.
Gek idee hoor, maar waarom zou jij je schuldig moeten voelen...?quote:
Ik weet niet zo goed hoe ik met deze emoties moet omgaan. Aan de ene kant blij. Maar ook bang. En schuldig. Het is nu allemaal wel heel echt. Of je in superspannende attractie zit op het punt van vertrek. Woei!
Eerder ging ik hard poetsen of in de tuin bezig maar dat kan fysiek al een hele tijd niet. En door een frozen shoulder kan ik niet eens goed wapperen, flapperen of op andere manier goed ontladen.
Misschien moet ik net als mijn buurjongetje even lekker huilen als een wolfje.
Het is jou als baby overkomen, zonder jouw of jouw (beide) ouders medeweten.
Is het jou te verwijten?
Je had altijd al het idee dat er iets niet klopte, maar had je er dan eerder achteraan gewild?
Op maandag 12 oktober 2009 00:26 schreef vosss het volgende:
:*-je voor Sally, gewoon omdat ik haar lief vind :@
:*-je voor Sally, gewoon omdat ik haar lief vind :@
Ik weet dat ik me niet schuldig hoef te voelen. Maar toch voel ik dat. Als ik niet had bestaan was dit niet gebeurd. Als ik nog harder had geschreeuwd, als ik eerder ziek was geworden.. als als als. Geen helpende gedachten, maar ze overspoelen me.quote:
[..]
Gek idee hoor, maar waarom zou jij je schuldig moeten voelen...?
Het is jou als baby overkomen, zonder jouw of jouw (beide) ouders medeweten.
Is het jou te verwijten?
Je had altijd al het idee dat er iets niet klopte, maar had je er dan eerder achteraan gewild?
Ga van de stress en spanning van zweetaanvallen naar bibberen. En klappertanden, als ik tanden zou hebben. In november hoop ik daar vooruitgang mee te krijgen. Eindelijk op intake bij een angsttandarts na 2,5 jaar wachtlijst. iIn oktober weer door de scan voor de longemfyseem en kankerplekje. Dus ik hoop dat september even rustig is.
Als...quote:
[..]
Ik weet dat ik me niet schuldig hoef te voelen. Maar toch voel ik dat. Als ik niet had bestaan was dit niet gebeurd. Als ik nog harder had geschreeuwd, als ik eerder ziek was geworden.. als als als. Geen helpende gedachten, maar ze overspoelen me.
dat is een naar woord.
Kan een grapje ervan maken, maar weet niet of je het op prijs stelt
Daarom in een spoiler
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Dat wens ik je toequote:Ga van de stress en spanning van zweetaanvallen naar bibberen. En klappertanden, als ik tanden zou hebben. In november hoop ik daar vooruitgang mee te krijgen. Eindelijk op intake bij een angsttandarts na 2,5 jaar wachtlijst. iIn oktober weer door de scan voor de longemfyseem en kankerplekje. Dus ik hoop dat september even rustig is.
En voor alles wat ook nog speelt en komen gaat: een hart onder de riem & sterkte
Op maandag 12 oktober 2009 00:26 schreef vosss het volgende:
:*-je voor Sally, gewoon omdat ik haar lief vind :@
:*-je voor Sally, gewoon omdat ik haar lief vind :@
Ik ben er nog!
Alles staat even op pauze. Even wat rust in alle gekte.
In oktober weer scan voor de longen. En in november naar de angst tandarts in de hoop dat ze nog iets kunnen doen. Nog een keer lekker eten, echt eten, zou fijn zijn. Zonder pijn met gebit.
De frozen shoulder maakt me knettergek. Zo veel pijn. En het went niet want het is onvoorspelbaar.
Nieuwe zorgteam is wennen. Gelukkig is mijn oude woonbegeleider nog in beeld voorlopig. Ze helpt me goed en tegen haar kan ik eerlijk zijn. Gelukkig kan ik open en en eerlijk zijn bij mijn huisarts. We hebben het topic euthanasie aangeboord. En hij gaat me helpen als ik echt zo ver ben.
Ik mag de regie houden! Zo fijn..
Het lijden is echt te veel, jezelf steeds meer verliezen, zowel fysiek als mentaal en dat zo bewust mee maken is echt kut.
Ik voel me nu verantwoordelijk voor 2 families en dat maakt het wat complex. Schuldig voelen naar een familie die ik (nog) niet ken en schuldig voelen naar een familie waar ik me nooit thuis heb gevoeld.
Schuldig voelen naar mezelf, ben ik het aan mezelf verschuldigd om het vol te houden om ze toch te ontmoeten en misschien eindelijk geborgenheid en herkenning te voelen?
Of mag ik zeggen; nee het lijden is klaar. Het ontmoeten is geen wondermiddel, je hebt nog steeds kanker, emfyseem, een bejaard lijf en een kapot brein. Dat gaat niet over..
Zo zo lastig en veel.
Alles staat even op pauze. Even wat rust in alle gekte.
In oktober weer scan voor de longen. En in november naar de angst tandarts in de hoop dat ze nog iets kunnen doen. Nog een keer lekker eten, echt eten, zou fijn zijn. Zonder pijn met gebit.
De frozen shoulder maakt me knettergek. Zo veel pijn. En het went niet want het is onvoorspelbaar.
Nieuwe zorgteam is wennen. Gelukkig is mijn oude woonbegeleider nog in beeld voorlopig. Ze helpt me goed en tegen haar kan ik eerlijk zijn. Gelukkig kan ik open en en eerlijk zijn bij mijn huisarts. We hebben het topic euthanasie aangeboord. En hij gaat me helpen als ik echt zo ver ben.
Ik mag de regie houden! Zo fijn..
Het lijden is echt te veel, jezelf steeds meer verliezen, zowel fysiek als mentaal en dat zo bewust mee maken is echt kut.
Ik voel me nu verantwoordelijk voor 2 families en dat maakt het wat complex. Schuldig voelen naar een familie die ik (nog) niet ken en schuldig voelen naar een familie waar ik me nooit thuis heb gevoeld.
Schuldig voelen naar mezelf, ben ik het aan mezelf verschuldigd om het vol te houden om ze toch te ontmoeten en misschien eindelijk geborgenheid en herkenning te voelen?
Of mag ik zeggen; nee het lijden is klaar. Het ontmoeten is geen wondermiddel, je hebt nog steeds kanker, emfyseem, een bejaard lijf en een kapot brein. Dat gaat niet over..
Zo zo lastig en veel.
Fijn dat je er nog bent!Dat mag je zeggen. Maar wil je dat?quote:
Of mag ik zeggen; nee het lijden is klaar. Het ontmoeten is geen wondermiddel, je hebt nog steeds kanker, emfyseem, een bejaard lijf en een kapot brein. Dat gaat niet over..
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Wakker worden is steeds vaker teleurstellend.quote:
[..]
Dat mag je zeggen. Maar wil je dat?
Aan de ene kant wil ik niet opgeven want wat als geluk/blij wel om het hoekje staat..
Maar dat denk ik al zo lang en er komt alleen maar meer ellende en stom.
Dus ja het lijden is klaar maar de enige oplossing is dood en dat is weer zo definitief.
Hoe verhoudt zich dat tot de keuze (voor zover je die hebt) om wel of niet kennis te maken met je biologische familie?quote:
[..]
Wakker worden is steeds vaker teleurstellend.
Aan de ene kant wil ik niet opgeven want wat als geluk/blij wel om het hoekje staat..
Maar dat denk ik al zo lang en er komt alleen maar meer ellende en stom.
Dus ja het lijden is klaar maar de enige oplossing is dood en dat is weer zo definitief.
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Die keuze ligt nu nog bij hun. Als zij willen sta ik er voor open.quote:
[..]
Hoe verhoudt zich dat tot de keuze (voor zover je die hebt) om wel of niet kennis te maken met je biologische familie?
Voel me wel enigszins verplicht ofzo om het in ieder geval zo lang vol te houden. Het is heel dubbel. Ik ben zo moe. Het duurt lang maar wil hun ook de tijd geven om dit verwerken maar het voelt ook als afwijzing dat ze zo de tijd nemen. Vooral omdat mijn wettelijke ouders gelijk hun dochter wilden vinden. Daarom heb ik ook meegewerkt, anders hadden ze haar niet zo snel gevonden.
Voor mij was het ook prima om het alleen te weten en die andere familie niet eens in te lichten. Zo veel levens overhoop.. en het voelt als of ik dat heb gedaan.
Ik wilde alleen maar weten waarom ik zo ziek was. Vorig jaar begon het met wintertenen en nu is alles ehm, ja, weet ik niet. Dat brein blijft maar doorgaan. Er is geen antwoord.
Aah, op zo'n fiets. Niet dat een eventuele ontmoeting jouw lijden zou vergroten of verkleinen, maar dat je je afvraagt of je jouw lijden wil rekken tot en met een ontmoeting - als die zou gaan worden geïnitieerd.
Nu snap ik je opmerking beter.
Ik kan me onvoldoende in jouw situatie verplaatsen om er iets zinnigs over te kunnen zeggen. Dat zal ook wel deel van je eenzaamheid zijn - met wie kan je jouw leed (nog los van dat familiegedoe) nou eigenlijk echt delen, er zijn zo weinig mensen met vergelijkbare omstandigheden.
Vind je het leven wel soms nog leuk of verrassend of aangenaam?
Nu snap ik je opmerking beter.
Ik kan me onvoldoende in jouw situatie verplaatsen om er iets zinnigs over te kunnen zeggen. Dat zal ook wel deel van je eenzaamheid zijn - met wie kan je jouw leed (nog los van dat familiegedoe) nou eigenlijk echt delen, er zijn zo weinig mensen met vergelijkbare omstandigheden.
Vind je het leven wel soms nog leuk of verrassend of aangenaam?
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Ja precies dat.quote:
Aah, op zo'n fiets. Niet dat een eventuele ontmoeting jouw lijden zou vergroten of verkleinen, maar dat je je afvraagt of je jouw lijden wil rekken tot en met een ontmoeting - als die zou gaan worden geïnitieerd.
Nu snap ik je opmerking beter.
Ik kan me onvoldoende in jouw situatie verplaatsen om er iets zinnigs over te kunnen zeggen. Dat zal ook wel deel van je eenzaamheid zijn - met wie kan je jouw leed (nog los van dat familiegedoe) nou eigenlijk echt delen, er zijn zo weinig mensen met vergelijkbare omstandigheden.
Vind je het leven wel soms nog leuk of verrassend of aangenaam?
Ik kan het mijn woonbegeleider het beste delen. Ze is de enige die goed inschat hoe slecht het gaat. Huisarts ook wel maar die kan niet zo veel, behalve meeleven.
En ik haal nu uit hele kleine dingen heel veel. Een wild viooltje dat dwars door de voegen van de tegels komt. Dat koester ik zo. De kat die regelmatig komt knuffelen, ik hou zo van die kat.
En op you tube Taskmaster kijken, zo onzinnig, zo nikserig.
Oud collega's die bellen voor iets anders maar vol de tijd nemen om te luisteren, een enorm lief berichtje sturen over dat ik wél impact heb gemaakt, en hoe bijzonder dat was. Dat ze vol vertrouwen waren in mijn kunnen. Waar ik zo over getwijfeld heb omdat ik als ervaringsdeskundige ook zoveel tegenwind heb gehad. Dan heb ik tranen van blij en warm.
En de rest is zo koud en hard. Mensen die me constant zeggen hoe slecht ik er uit zie. Ja of ik dat zelf niet zie. Mijn gezicht is een en al verdriet, broodmager en de lichtjes in mijn ogen twinkelen niet meer. Ik kan niet meer naar mezelf kijken. En door die stomme schouder moet ik bijna een kort, pittig kapsel.
En het volledig uit contact gaan van mensen omdat ze niet weten hoe ze er mee om moeten gaan. Dat is nog erger als de tips die mensen geven; 5 eieren eten per dag, lekker stuk wandelen en vooral veel gember door al je eten. Tja.. daar kan ik dan soms nog om grinniken.
Dit doet me denken aan @Disana, ik weet niet of je haar gekend hebt?quote:
Mensen die me constant zeggen hoe slecht ik er uit zie. Ja of ik dat zelf niet zie.
Toen ik haar IRL ontmoette was ongeveer het allereerste wat ze zei dat ze niets wilde horen over haar uiterlijk. Die kapte dat dus al bij voorbaat af. Ik vond dat wel wat cru, ook omdat ik never nooit iets onaardigs zou zeggen over iemands uiterlijk. Maar blijkbaar zijn er voldoende anderen die zich dat wel permitteren, zoals jij ook ondervindt.
Je kan overwegen of je haar aanpak wil overnemen. Gewoon jezelf een lichte onbeleefdheid toestaan om een grove onbeleefdheid voor te zijn.
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Heel in de verte meegekregen. Herinner me dat ze een keer bij je was geweest, in je diergaarde.quote:
[..]
Dit doet me denken aan @:disana, ik weet niet of je haar gekend hebt?
Toen ik haar IRL ontmoette was ongeveer het allereerste wat ze zei dat ze niets wilde horen over haar uiterlijk. Die kapte dat dus al bij voorbaat af. Ik vond dat wel wat cru, ook omdat ik never nooit iets onaardigs zou zeggen over iemands uiterlijk. Maar blijkbaar zijn er voldoende anderen die zich dat wel permitteren, zoals jij ook ondervindt.
Je kan overwegen of je haar aanpak wil overnemen. Gewoon jezelf een lichte onbeleefdheid toestaan om een grove onbeleefdheid voor te zijn.
Ik probeer dat ook wel maar mensen lijken me niet te horen. Of het niet serieus te nemen.
Misschien nog maar wat harder zijn..
Ik loop soms ook wel eens weg, heel onbeleefd maar zeggen dat al mijn vrouwelijkheid weg is omdat ik geen tieten en kont meer heb is ook niet aardig.
Jemig, wat een opmerkingen. Echt niet normaal hoor.
Fijn dat jouw woonbegeleider meedenkt, en dat je oud collega's zo lief zijn. Sowieso eindeloos veel respect dat jij ondanks je omstandigheden uit hele de kleinste dingen nog vreugde weet te halen. Daar moet je mentaal sterk voor zijn en ik vind het oprecht heel bijzonder dat je dit allemaal kunt dragen.
Fijn dat jouw woonbegeleider meedenkt, en dat je oud collega's zo lief zijn. Sowieso eindeloos veel respect dat jij ondanks je omstandigheden uit hele de kleinste dingen nog vreugde weet te halen. Daar moet je mentaal sterk voor zijn en ik vind het oprecht heel bijzonder dat je dit allemaal kunt dragen.
Resistance is futile.
Ik ga volgende week voor de 1e keer floaten. Vind het heel spannend. Maar heb er ook zin in.
Ik hou van in bad gaan en dobberen in een zwembad, laatste keer was 3 jaar geleden tijdens de revalidatie. Ik kreeg extra zwemtijden omdat drijven/ water me erg blij maakt. Heb tijdens de revalidatie ook bommetjes gemaakt. Fysiotherapeut genoot van mijn genieten dus mocht ik aan het einde bommetjes maken. Al giechelend. Soms ben ik 5 en soms ben ik 88.
Ik hou van in bad gaan en dobberen in een zwembad, laatste keer was 3 jaar geleden tijdens de revalidatie. Ik kreeg extra zwemtijden omdat drijven/ water me erg blij maakt. Heb tijdens de revalidatie ook bommetjes gemaakt. Fysiotherapeut genoot van mijn genieten dus mocht ik aan het einde bommetjes maken. Al giechelend. Soms ben ik 5 en soms ben ik 88.
Als waterrat begrijp ik je helemaal! Water is zo heerlijk, zo rustgevend, isolerend op een goede, fijne manier. Ik snap je helemaal. Wat heerlijk dat je zo geniet van die dingen. Dat helpt om alle ellende te dragen.quote:
Ik ga volgende week voor de 1e keer floaten. Vind het heel spannend. Maar heb er ook zin in.
Ik hou van in bad gaan en dobberen in een zwembad, laatste keer was 3 jaar geleden tijdens de revalidatie. Ik kreeg extra zwemtijden omdat drijven/ water me erg blij maakt. Heb tijdens de revalidatie ook bommetjes gemaakt. Fysiotherapeut genoot van mijn genieten dus mocht ik aan het einde bommetjes maken. Al giechelend. Soms ben ik 5 en soms ben ik 88.
Wat @Seven. ook al zegt; het is zo sterk hoe je ermee omgaat. Blijf alsjeblieft genieten van de mooie en fijne dingen. Zouden we allemaal meer moeten doen
What you forget, you are gonna repeat.
|| justdiggit.org ||
|| justdiggit.org ||
Dat klinkt heerlijkquote:
Ik ga volgende week voor de 1e keer floaten. Vind het heel spannend. Maar heb er ook zin in.
Ik hou van in bad gaan en dobberen in een zwembad, laatste keer was 3 jaar geleden tijdens de revalidatie. Ik kreeg extra zwemtijden omdat drijven/ water me erg blij maakt. Heb tijdens de revalidatie ook bommetjes gemaakt. Fysiotherapeut genoot van mijn genieten dus mocht ik aan het einde bommetjes maken. Al giechelend. Soms ben ik 5 en soms ben ik 88.
Ik ben benieuwd hoe het floaten je bevalt.
Spoilers!
Ooh wat was dat lekker!
Het rook wel heel sterk naar een parfum of iets, niet echt prikkelarm...
Maar dat floaten,boh wat fijn. Ik wil zo'n ding in huis!
En wat zit er een spanning in mijn lijf. Ik schrok er van.
Het rook wel heel sterk naar een parfum of iets, niet echt prikkelarm...
Maar dat floaten,boh wat fijn. Ik wil zo'n ding in huis!
En wat zit er een spanning in mijn lijf. Ik schrok er van.
Uitslag van de scan is goed! Kanker is niet gegroeid, de bestraling heeft zijn werk gedaan.
Ik ben en blijf wel heel ziek. De longarts heeft het eindelijk toegegeven. Hij schrok enorm van het nieuws dat mijn ouders, mijn ouders niet zijn. En dat er zoveel longziekten in mijn genen blijken te zitten. Hij was ineens aardig en meelevend. Vreemd.
Over de rest kan ik nog niet veel kwijt. Het is niet alleen mijn verhaal, dusik moet toch wat voorzichtig zijn.
Ik zit in een spagaat.. en dat zit niet fijn. De loyaliteit naar mijn wettelijke ouders zit in de weg. Ook al is er andersom geen sprake van. Het is heel,heel zwaar en ik voel veel onmacht. Normaal ging ik poetsen en zingen en dansen om controle over die gevoelens te krijgen, maar mijn lijf is zo op en kapot. Ik kan zitten op een stoel.
Boodschappen doen is een uitje want even weg.
En het onbegrip van omstanders is nog het ergste. Het lijkt wel of ze niet willen begrijpen wat psychisch lijden is.
De kanker is gestopt, dus nu kun je weer normaal eten, als je nou eens tanden in je bek doet dan kom je tenminste aan. En hoe hard ik ook zeg, mijn buik zit vol met hoofd, ik moet kokhalzen van spanning en mezelf aanmoedigen om te eten. Ze horen me niet.
Het is zo eenzaam... en soms is het dan heel lastig om te denken; de lieve mensen zijn met meer.
Ik ben en blijf wel heel ziek. De longarts heeft het eindelijk toegegeven. Hij schrok enorm van het nieuws dat mijn ouders, mijn ouders niet zijn. En dat er zoveel longziekten in mijn genen blijken te zitten. Hij was ineens aardig en meelevend. Vreemd.
Over de rest kan ik nog niet veel kwijt. Het is niet alleen mijn verhaal, dusik moet toch wat voorzichtig zijn.
Ik zit in een spagaat.. en dat zit niet fijn. De loyaliteit naar mijn wettelijke ouders zit in de weg. Ook al is er andersom geen sprake van. Het is heel,heel zwaar en ik voel veel onmacht. Normaal ging ik poetsen en zingen en dansen om controle over die gevoelens te krijgen, maar mijn lijf is zo op en kapot. Ik kan zitten op een stoel.
Boodschappen doen is een uitje want even weg.
En het onbegrip van omstanders is nog het ergste. Het lijkt wel of ze niet willen begrijpen wat psychisch lijden is.
De kanker is gestopt, dus nu kun je weer normaal eten, als je nou eens tanden in je bek doet dan kom je tenminste aan. En hoe hard ik ook zeg, mijn buik zit vol met hoofd, ik moet kokhalzen van spanning en mezelf aanmoedigen om te eten. Ze horen me niet.
Het is zo eenzaam... en soms is het dan heel lastig om te denken; de lieve mensen zijn met meer.
Domme mensen, kortzichtige mensen, onhandige mensen - velen van die mensen zijn ook lieve mensen. Maar het komt er vaak niet uit bij mensen, vrees ik.
Lief typen is makkelijker misschien, en voor zover het helpt: ik hoor wat je zegt.
Veel liefs of zinnigs weet ik ook niet te zeggen. Dit topic startte bijna een jaar geleden. Toen leek alles heel erg en daarna werd het alleen maar erger. Dat is ook gewoon niet lief van het lot.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Mooi dat je goed nieuws hebt wat betreft de k.
Ik kan me niet voorstellen in wat voor een lastige situatie je zit, en alle lichamelijke en psychische ellende die daar nog eens bij komt, en/of mede er de oorzaak ervan is. Ik denk niet dat ik een gebrek heb aan inlevingsvermogen, maar wat jij voor je kiezen krijgt, dat is wel heel erg veel, en ik kan me zoveel ellende maar heel moeilijk voorstellen. Sterkte!
Hey, fijn dat de kanker uitslag zo positief mogelijk is. En hopelijk lukt het je op termijn om de loyaliteit richting je wettelijke ouders wat te verlichten, het lijkt heel zwaar te drukken.
Resistance is futile.
Ik weet van gekkigheid soms niet wat ik moet doen om te ontladen. Ik wieg, wrijf en omarm mezelf, knijpen. Mijn brein was altijd hysterisch overprikkeld maar fuck.. dit is hyperoverdrive ofzo.
Ik ga ze ontmoeten. Op korte termijn.
Ik ga ze ontmoeten. Op korte termijn.
Oh wauw! Ik kan me zo voorstellen dat je niet weet wat je met jezelf aan moet! Wat ongelofelijk spánnend!
Ik gun je zo onwijs een fijne ontmoeting en wat van de (h)erkenning waar je al zolang naar op zoek bent!
Ik gun je zo onwijs een fijne ontmoeting en wat van de (h)erkenning waar je al zolang naar op zoek bent!
***
Dank je. ☺️
Ben zo benieuwd. Durf niet goed te hopen. Niet te veel verwachten maar onbewust gebeurt dat toch. Misschien lijken we wel op elkaar. Misschien hebben we dezelfde hobby's. Vooral eerst de leuke dingen, die ziektes en shit komen later wel.
Ik neem foto's mee van toen ik klein was, pubertijd en etcetera mee. Als het goed is doen zij dat ook.
Ik hoop vooral op een warme, open ontmoeting.
Er gaat een goede vriend mee ter ondersteuning en ook 2 mensen van de stichting die bemiddelt.
Ben zo benieuwd. Durf niet goed te hopen. Niet te veel verwachten maar onbewust gebeurt dat toch. Misschien lijken we wel op elkaar. Misschien hebben we dezelfde hobby's. Vooral eerst de leuke dingen, die ziektes en shit komen later wel.
Ik neem foto's mee van toen ik klein was, pubertijd en etcetera mee. Als het goed is doen zij dat ook.
Ik hoop vooral op een warme, open ontmoeting.
Er gaat een goede vriend mee ter ondersteuning en ook 2 mensen van de stichting die bemiddelt.
Wat ongelofelijk spannend, Radobe! Ik duim dat het alles wordt wat het zou moeten zijn.
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
wow,,wat een ontwikkeling!
Heel veel succes, ik wens je toe dat de ontmoeting je een berg hoop en positiviteit mag geven.
Heel veel succes, ik wens je toe dat de ontmoeting je een berg hoop en positiviteit mag geven.
De wereld verandert niet omdat iedereen het gelijk anders wil, maar omdat er een paar mensen zijn die het anders blijven doen.
(Roos Vonk)
(Roos Vonk)
Net via het Kerstpakkettenactie-topic hier beland en het hele topic gelezen.
@Radobe, wat heeft je brein ontzettend veel te verduren gekregen, in één jaar tijd meer dan de meeste mensen in hun hele leven.
Ik hoop dat je een fijne ontmoeting zal hebben.
@Radobe, wat heeft je brein ontzettend veel te verduren gekregen, in één jaar tijd meer dan de meeste mensen in hun hele leven.
Ik hoop dat je een fijne ontmoeting zal hebben.
Ik kan helaas niet anders zeggen dan je ook heel veel sterkte wensen.
Ik ben helaas ook bekend met de goedbedoelde maar totaal waardeloze adviezen. Ze bedoelen het goed maar hebben geen idee hoe met een lastige situatie om te gaan (imo). Ben blij voor je dat je er -als ik het goed las- de humor nog enigszins van kunt inzien. Nogmaals, heel veel sterkte!
En poezenbeesten zijn de bomb 🐈 😉.
Ik ben helaas ook bekend met de goedbedoelde maar totaal waardeloze adviezen. Ze bedoelen het goed maar hebben geen idee hoe met een lastige situatie om te gaan (imo). Ben blij voor je dat je er -als ik het goed las- de humor nog enigszins van kunt inzien. Nogmaals, heel veel sterkte!
En poezenbeesten zijn de bomb 🐈 😉.
Er volgt nog een grotere update, maar voor nu; we hebben elkaar ontmoet. Mijn biologische familie en ik. Het was wauw.
Echt wauw.
Echt wauw.
Eens kijken of ik het uitgetypt krijg.
Wat een denderende achtbaan.. 2 weken geleden heb ik mijn biologische familie ontmoet en het was echt heel bijzonder. Niet goed onder woorden te brengen.
Toen ik mijn vader voor het eerst zag.. ik keek in mijn ogen. Kleur, vorm maar nog raarder, ik zag mij. Binnen een minuut vroeg ik om een knuffel en dat is vrij bijzonder want ik hou niet van aanraken. Een hand geven vind ik eigenlijk al vies en naar.
We hebben eerst met zijn tweeën kennis gemaakt, er was wel begeleiding bij en een goede vriend van mij. (Die nooit enige emotie toont en achteraf zei hoe bijzonder hij het vond dat hij er bij mocht zijn)
Het was echt heel raar en mooi en speciaal. Vader vertelde over zijn leven en mijn moeder. Hij had foto's bij zich van haar, hem en hun samen. Er vielen zoveel stukje op hun plek. Ik ben niet raar, ik ben hun kind en ik paste niet in het andere nest.
Alle ziektes/afwijkingen kunnen verklaart worden. Blij met de herkenning en erkenning maar zo verdrietig dat mijn ziek zijn beter had kunnen verlopen.
Na een tijdje sloten mijn broertje en zusje aan. We hebben allemaal ongeveer dezelfde lengte! Zo grappig.
Het is heel verwarrend en veel. Maar wel mooi. En ook verdrietig. Voel me zo'n jantje lacht, jantje huilt. Hysterisch. En heel veel moe. En veel weet ik niet...
Wat ik wel weet dat vader en ik contact houden en hij binnenkort op bezoek komt. Vind het heel spannend want zal hem toch ook moeten gaan vertellen wat voor een ellende ik heb meegemaakt. Geen masker, niet het minder maken dat het is. Dat is wat ik vaak doe, mijn levensverhaal doet mensen pijn en verdriet en dat wil ik niet. Ik ben niet die pijn en verdriet en trauma.
Ik hoop dat een beetje leesbaar is..het is chaos in mijn hoofd.
[ Bericht 0% gewijzigd door Radobe op 13-11-2025 20:32:01 (Tikfouten) ]
Wat een denderende achtbaan.. 2 weken geleden heb ik mijn biologische familie ontmoet en het was echt heel bijzonder. Niet goed onder woorden te brengen.
Toen ik mijn vader voor het eerst zag.. ik keek in mijn ogen. Kleur, vorm maar nog raarder, ik zag mij. Binnen een minuut vroeg ik om een knuffel en dat is vrij bijzonder want ik hou niet van aanraken. Een hand geven vind ik eigenlijk al vies en naar.
We hebben eerst met zijn tweeën kennis gemaakt, er was wel begeleiding bij en een goede vriend van mij. (Die nooit enige emotie toont en achteraf zei hoe bijzonder hij het vond dat hij er bij mocht zijn)
Het was echt heel raar en mooi en speciaal. Vader vertelde over zijn leven en mijn moeder. Hij had foto's bij zich van haar, hem en hun samen. Er vielen zoveel stukje op hun plek. Ik ben niet raar, ik ben hun kind en ik paste niet in het andere nest.
Alle ziektes/afwijkingen kunnen verklaart worden. Blij met de herkenning en erkenning maar zo verdrietig dat mijn ziek zijn beter had kunnen verlopen.
Na een tijdje sloten mijn broertje en zusje aan. We hebben allemaal ongeveer dezelfde lengte! Zo grappig.
Het is heel verwarrend en veel. Maar wel mooi. En ook verdrietig. Voel me zo'n jantje lacht, jantje huilt. Hysterisch. En heel veel moe. En veel weet ik niet...
Wat ik wel weet dat vader en ik contact houden en hij binnenkort op bezoek komt. Vind het heel spannend want zal hem toch ook moeten gaan vertellen wat voor een ellende ik heb meegemaakt. Geen masker, niet het minder maken dat het is. Dat is wat ik vaak doe, mijn levensverhaal doet mensen pijn en verdriet en dat wil ik niet. Ik ben niet die pijn en verdriet en trauma.
Ik hoop dat een beetje leesbaar is..het is chaos in mijn hoofd.
[ Bericht 0% gewijzigd door Radobe op 13-11-2025 20:32:01 (Tikfouten) ]
Het is geweldig dat je deze kennis, erkenning, jezelf vinden nog redt in je aards' bestaan
Beter laat dan niet!
Heb je enig idee hoe je biologische familieleden zich voelen bij dit al?
En zij hebben toch ook een wisselkind, heb je daar iets over gehoord?
Beter laat dan niet!
Heb je enig idee hoe je biologische familieleden zich voelen bij dit al?
En zij hebben toch ook een wisselkind, heb je daar iets over gehoord?
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Ik heb eigenlijk maar 1 reactie hierop:
Zo mooi.. puzzel die in elkaar valt
[ Bericht 0% gewijzigd door Lenny77 op 14-11-2025 05:57:46 ]
Zo mooi.. puzzel die in elkaar valt
[ Bericht 0% gewijzigd door Lenny77 op 14-11-2025 05:57:46 ]
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Ja, wauw! Wat een mooi verhaal! Wat ongelofelijk fijn! Wat heerlijk dat dit gewoon past, dat er geen afwijzing volgt (waar je zo bang voor was)! Wat ongelofelijk bijzonder! En wat geweldig toch dat dit uitgekomen is en dat je dit gewoon mee kan maken en kan voelen en ervaren!
***
Ik weet alleen dat mijn biologische vader contact wil omdat er bij hem ook iets bijzonders is gebeurd tijdens de ontmoeting.quote:
Het is geweldig dat je deze kennis, erkenning, jezelf vinden nog redt in je aards' bestaan
Beter laat dan niet!
Heb je enig idee hoe je biologische familieleden zich voelen bij dit al?
En zij hebben toch ook een wisselkind, heb je daar iets over gehoord?
Daar leggen we nu dan ook de focus op. De rest komt wel, of niet en ook dat is goed.
Over de andere vrouw kan ik weinig vertellen. Dat is ook haar verhaal om misschien ooit te vertellen. Kan me voorstellen dat haar hele leven op de kop staat. Voel enorm met haar mee. En wie weet is er ooit contact tussen haar en mij, want voelt soms een beetje of ik haar ben en zij mij.
Misschien kan ik over een tijdje weer eten. Heb een intake gehad bij bijzondere tandheelkunde en er staan al afspraken tot volgend jaar april gepland. Wat er gaat gebeuren weet ik nog niet dat hoor ik volgende week bij de intake van de specialist.
Er zijn vorig jaar weer fouten gemaakt tijdens het aanmeten van het gebit. Met deze en de vaste vervanging had ik nooit kunnen eten.
En ik ga samen met een oud- collega een pilot voor een podcast opnemen. Hulpverleners denken dat mijn verhaal delen enorm waardevol in hun werk zou kunnen zijn en ik wil graag op mijn manier, mijn verhaal delen. En ik ben niet zo'n schrijver, wel een prater.
Er zijn vorig jaar weer fouten gemaakt tijdens het aanmeten van het gebit. Met deze en de vaste vervanging had ik nooit kunnen eten.
En ik ga samen met een oud- collega een pilot voor een podcast opnemen. Hulpverleners denken dat mijn verhaal delen enorm waardevol in hun werk zou kunnen zijn en ik wil graag op mijn manier, mijn verhaal delen. En ik ben niet zo'n schrijver, wel een prater.
Wat een enorm zware periode heb je achter de rug. Echt bizar wat je allemaal tegelijk moet dealen. Knap dat je het überhaupt volhoudt.
Ik heb geen medische kennis, dus inhoudelijk kan ik helaas weinig zeggen. Maar ik wil je wel veel sterkte wensen. Hou vol.
Ik heb geen medische kennis, dus inhoudelijk kan ik helaas weinig zeggen. Maar ik wil je wel veel sterkte wensen. Hou vol.
Hoe was de intake?quote:
Misschien kan ik over een tijdje weer eten. Heb een intake gehad bij bijzondere tandheelkunde en er staan al afspraken tot volgend jaar april gepland. Wat er gaat gebeuren weet ik nog niet dat hoor ik volgende week bij de intake van de specialist.
Er zijn vorig jaar weer fouten gemaakt tijdens het aanmeten van het gebit. Met deze en de vaste vervanging had ik nooit kunnen eten.
En ik ga samen met een oud- collega een pilot voor een podcast opnemen. Hulpverleners denken dat mijn verhaal delen enorm waardevol in hun werk zou kunnen zijn en ik wil graag op mijn manier, mijn verhaal delen. En ik ben niet zo'n schrijver, wel een prater.
Ik heb je lief mijn hele leven
De intake ging goed, fijne, vriendelijke tandarts en assistente. Er komt nu eerst een vaste vervanging van deze prothese. Ik heb al gehapt en ik vond dat prettiger als het scannen vorig jaar. En ze gaan op die hap-mal werken zodat ze niet constant in mijn mond hoeven te wroeten.
De assistente poetste mijn snoet af en ik moest even slikken want dat voelde zo lief.. zo zorgzaam.
De assistente poetste mijn snoet af en ik moest even slikken want dat voelde zo lief.. zo zorgzaam.
Het is en blijft zo veel. Veel informatie om te verwerken over de biologische familie. Het ziek zijn, wat voorkomen had kunnen worden.
Ernstig vaatlijden, longproblemen, het had allemaal anders kunnen verlopen..
Het is mooi maar ook heel verdrietig. Er is een emotionele bom ontploft in 2 gezinnen.
Fijn om eindelijk herkenning te vinden, op alle vlakken. Het is echt bizar. Nature versus nurture. Nature is echt verrekte sterk. Tot in rare details..
De donkere dagen voor Kerstmis zijn echt duister dit jaar. Verdriet komt in golven. Morgen de kortste dag. Dan wordt het weer langzaam lichter. Ik hoop ook in mijn hoofd.
Niet dat ik hele dagen zit te sippesoppen. Ik geniet juist van nog meer van de kleine dingen.
Tanden zijn nog een dingetje. Ik hoop in maart/april weer borrelnootjes te eten, want daar verlang ik zo naar. Hard en crunchy eten. Knagen op een wortel en bloemkool. Maar vooral borrelnootjes.
En ik hoop ergens straks in het voorjaar onze verjaardag met zijn allen te vieren. Bij zo'n all you can eat wok.
Zo ver is het nog lang niet, maar ik gooi het lekker het universum in. Lekker hip, manifesteren.
En ik heb zo fijn met glasglazuur een prachtig plaatje gemaakt. Cadeau van een lezer hier. Hoe tof!!
En dan krijg ik ook nog kerstpakket aanstaande maandag en ontmoet ik weer een fokker. Lief, leuk en mooi en daar geniet ik van. Ik leef zo op van zulke dingen. Er zijn zoveel mooie, fijne mensen.
Ernstig vaatlijden, longproblemen, het had allemaal anders kunnen verlopen..
Het is mooi maar ook heel verdrietig. Er is een emotionele bom ontploft in 2 gezinnen.
Fijn om eindelijk herkenning te vinden, op alle vlakken. Het is echt bizar. Nature versus nurture. Nature is echt verrekte sterk. Tot in rare details..
De donkere dagen voor Kerstmis zijn echt duister dit jaar. Verdriet komt in golven. Morgen de kortste dag. Dan wordt het weer langzaam lichter. Ik hoop ook in mijn hoofd.
Niet dat ik hele dagen zit te sippesoppen. Ik geniet juist van nog meer van de kleine dingen.
Tanden zijn nog een dingetje. Ik hoop in maart/april weer borrelnootjes te eten, want daar verlang ik zo naar. Hard en crunchy eten. Knagen op een wortel en bloemkool. Maar vooral borrelnootjes.
En ik hoop ergens straks in het voorjaar onze verjaardag met zijn allen te vieren. Bij zo'n all you can eat wok.
Zo ver is het nog lang niet, maar ik gooi het lekker het universum in. Lekker hip, manifesteren.
En ik heb zo fijn met glasglazuur een prachtig plaatje gemaakt. Cadeau van een lezer hier. Hoe tof!!
En dan krijg ik ook nog kerstpakket aanstaande maandag en ontmoet ik weer een fokker. Lief, leuk en mooi en daar geniet ik van. Ik leef zo op van zulke dingen. Er zijn zoveel mooie, fijne mensen.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |