R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Waarom zou je in vredesnaam een slecht mens zijn?
Als je dat op een of andere manier afleidt uit de gebeurtenissen; zie jij in de wereld dat slechte mensen op een dergelijke wijze geconfronteerd worden met hun slechtheid?
Als je dat op een of andere manier afleidt uit de gebeurtenissen; zie jij in de wereld dat slechte mensen op een dergelijke wijze geconfronteerd worden met hun slechtheid?
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Dat werd altijd gezegd toen ik klein was. Je hebt een zwart hart. Boos, slecht kind.quote:Op zondag 1 juni 2025 11:02 schreef sigme het volgende:
Waarom zou je in vredesnaam een slecht mens zijn?
Als je dat op een of andere manier afleidt uit de gebeurtenissen; zie jij in de wereld dat slechte mensen op een dergelijke wijze geconfronteerd worden met hun slechtheid?
En veel; niet doen, doe eens normaal, kun je nou nooit eens gewoon mee doen.
Dat ben ik toch gaan geloven, ik zal het wel verdiend hebben. Ook al weet ik dat het niet zo werkt. Het voelt wel zo.
Ik ben geen slecht mens. Ik ben gewoon een mens. Dat weet ik en toch voelt het als straf die ik gewoon moet uitzitten. Niet klagen maar dragen.
Het is zo'n worsteling. Want ik wil schreeuwen en krijsen, zie mij, hoor mij, hou me vast. En tegelijkertijd wil en mag ik niet die ruimte innemen want ik wil mensen niet lastig vallen.
Vogeltjes in de tuin isquote:Op zondag 1 juni 2025 10:58 schreef Radobe het volgende:
[..]
Lastig. En ik heb veel handvaten en coopings mechanismen verzameld de afgelopen jaren maar dit laatste stuk is te groot.
Blijf proberen op het positieve te focussen. Nu heeft een merelkoppel mijn tuin uitgekozen als nestplek en daar door voel ik me heel speciaal.
(Het voelt als of ik toch geen slecht mens ben want dieren vinden me wel tof?)
. Hopelijk vind je meer van dergelijke lichtpuntjes.
Resistance is futile.
Toevallig hier beland. Wat een rollercoaster. Mijn brein zou ook gaan muiten. 
Hopelijk krijg je toch wat meer rust in je hoofd.
Hopelijk krijg je toch wat meer rust in je hoofd.
How do we turn this world-class fuck-up into a world-class learning experience?
Straks weer een longfunctie onderzoek voor de longemfyseem. De jaarlijkse.
En donderdag belt de longarts.
Ben zo moe van alles. Ik word een beetje geleefd.
Contact met familie is erg veranderd. Pijnlijk maar ook duidelijk. Ik hoor er niet bij, hoe hard ik ook probeer.
Ik krijg eindelijk meer hulp! Huis eindelijk weer wat schoner straks. En geen zorgmoment uit stellen omdat psychische zorg beschikbaar is buiten ma-vr 9-5 tijden.
Ben mezelf behoorlijk aan het kwijt raken dus zo fijn dat ik me sneller kan uiten en ontladen. Zo bozig soms in mijn hoofd. En zwelgen in zelfmedelijden voelt soms lekker maar doet niks op de lange termijn.
Wat wel fijn is, is een verrassingsbezoek afgelopen vrijdag. Er kwam iemand van hier een prachtig cadeau brengen. Echt zo mooi en bijzonder! En zo fijn dat er poetshulp is, kan mijn raam weer eens gelapt worden en kan die prachtige glas in lood vlinder schitteren.
En donderdag belt de longarts.
Ben zo moe van alles. Ik word een beetje geleefd.
Contact met familie is erg veranderd. Pijnlijk maar ook duidelijk. Ik hoor er niet bij, hoe hard ik ook probeer.
Ik krijg eindelijk meer hulp! Huis eindelijk weer wat schoner straks. En geen zorgmoment uit stellen omdat psychische zorg beschikbaar is buiten ma-vr 9-5 tijden.
Ben mezelf behoorlijk aan het kwijt raken dus zo fijn dat ik me sneller kan uiten en ontladen. Zo bozig soms in mijn hoofd. En zwelgen in zelfmedelijden voelt soms lekker maar doet niks op de lange termijn.
Wat wel fijn is, is een verrassingsbezoek afgelopen vrijdag. Er kwam iemand van hier een prachtig cadeau brengen. Echt zo mooi en bijzonder! En zo fijn dat er poetshulp is, kan mijn raam weer eens gelapt worden en kan die prachtige glas in lood vlinder schitteren.
Ahh TS, wat kut voor je, kan me helemaal voorstellen dat je een stuk van jezelf kwijt lijkt te raken. Wat is er veranderd in het contact met je familie?
Resistance is futile.
Fijn dat je meer hulp krijgt.
Succes vandaag met het longonderzoek (is dat een vervelend onderzoek?).
En met de hitte...
Je hebt een eigen huisje met een tuin (met merel) en een kat, toch? Kunnen jullie het een beetje koel houden?
Dat met je familie, tsja, dat was al kut en het is treurig dat ziekte en ellende niet voldoende het beste in die niet-familie van jou naar boven haalt. Heb je vrienden die wel wat waard blijken?
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Het is aan de ene kant een stuk kouder. De andere ouder is juist warmer. Het is heel raar.quote:Op dinsdag 1 juli 2025 03:03 schreef Seven. het volgende:
Ahh TS, wat kut voor je, kan me helemaal voorstellen dat je een stuk van jezelf kwijt lijkt te raken. Wat is er veranderd in het contact met je familie?
Misschien zijn mijn verwachtingen ook wel te groot, ik had gehoopt dat we wat milder naar elkaar konden zijn. Niemands schuld binnen het gezin.
Het is heel alleen.
In principe vind ik alle onderzoeken naar want ziekenhuis is 1 grote trigger.quote:Op dinsdag 1 juli 2025 06:36 schreef sigme het volgende:
Fijn dat je meer hulp krijgt.
Succes vandaag met het longonderzoek (is dat een vervelend onderzoek?).
En met de hitte...
Je hebt een eigen huisje met een tuin (met merel) en een kat, toch? Kunnen jullie het een beetje koel houden?
Dat met je familie, tsja, dat was al kut en het is treurig dat ziekte en ellende niet voldoende het beste in die niet-familie van jou naar boven haalt. Heb je vrienden die wel wat waard blijken?
Maar ik maak er met behulp van mijn grote fantasie altijd wat leuks van. Vandaag ga ik blazen in zo'n apparaat en ik bedenk dan het geluid erbij. Een saxofoon, trompet of olifant.
Nee echt koel is het niet, gewoon rustig aan doen overdag. De zon brandt de hele dag op het huis, dus alles potdicht tot het afkoelt. Poes ligt in de buurt van koelelementen en ik zelf kan best goed tegen warmte. Merk wel dat ademhalen lastig is maar een paar versnellingen lager en dan overleef ik dat ook wel weer. Voetjes in koud badje water helpt ook.
De merels hebben vliegles en leren badderen in de vijver. Gelukkig kan ik ze begluren door het rolgordijn.
Ik heb niet zoveel mensen om me heen. De buurvrouw helpt me met alles en ze is enorm bezorgd. Ze begrijpt het niet altijd maar doet wel haar best. Helaas heb ik wel het gevoel dat ik me constant moet verdedigen en keuzes en diagnoses moet uitleggen en zegt ze regelmatig dat ik er heel slecht uit zie wat mij niet helpt.
En een maatje die af en toe een uurtje komt. Hij kan het niet zo goed aan, dat ik zo ziek ben. Dus hij sluit zich er voor af. Maar zijn knuffels zijn het beste en geven zo'n gevoel van veiligheid en geborgenheid.
De rest van de mensen om me heen wil graag ruimte om te klagen over hun eigen problemen maar dat komt nog voort uit mijn werk, waar ik vooral luisterde. Nu ik dat niet meer wil en kan hoor ik niks meer.
Hoe zit dat eigenlijk met je werk?
Was je in loondienst toen deze hele boel escaleerde en ben je ziekgemeld?
Was je in loondienst toen deze hele boel escaleerde en ben je ziekgemeld?
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Ik ben al jaren helaas afgekeurd en ik deed vrijwilligerswerk. Dat heb ik tot in december volgehouden. Nog steeds geef ik advies en ben ik betrokken bij diverse cursussen.quote:Op dinsdag 1 juli 2025 08:13 schreef sigme het volgende:
Hoe zit dat eigenlijk met je werk?
Was je in loondienst toen deze hele boel escaleerde en ben je ziekgemeld?
Ik kan dat niet laten. Te belangrijk!
Oh, maar dat lijkt me dan ook echt fijn, dat je iets hebt om tijd te vullen wat ook nog nuttig & belangrijk is.quote:
[..]
Ik ben al jaren helaas afgekeurd en ik deed vrijwilligerswerk. Dat heb ik tot in december volgehouden. Nog steeds geef ik advies en ben ik betrokken bij diverse cursussen.
Ik kan dat niet laten. Te belangrijk!
Heb je zin om te vertellen waar het over gaat?
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Ik vind dit echt knap van jequote:
[..]
Ik ben al jaren helaas afgekeurd en ik deed vrijwilligerswerk. Dat heb ik tot in december volgehouden. Nog steeds geef ik advies en ben ik betrokken bij diverse cursussen.
Ik kan dat niet laten. Te belangrijk!
Zulke dingen zijn echt super belangrijk!
Mijn werk is echt fijn. Van alle ellende in mijn leven toch wat positiefs maken, zo voelt mijn leven niet totaal zinloos.
Ik ben ervaringsdeskundige in de ggz. Heb daar ook een opleiding voor gevolgd.
Samen met een ambulant team waar ik toevallig ook zorg van kreeg hebben we een zelfregiecentrum opgezet. Lekker laagdrempelig. Als cliënt hoefde je alleen maar te komen. Een plek waar je niet direct therapie-sessies krijgt, maar je gewoon even kon zijn. Prachtig. En als je wilde waren er cursussen, kon je zelf een thema aandragen, groepen opzetten, in de tuin werken of wat dan ook wat voor jouw herstel werkt.
Dankzij mijn werk mocht ik ook facilitator worden van de WRAP. Voor mij nog steeds 1 van de belangrijkste handvaten die ik in mijn lange carrière binnen de ggz heb gekregen. Dus hoe gaaf dat ik dat mocht doorgeven.
Toen ik ging verhuizen naar een andere wijk heb ik nog geprobeerd ook in deze wijk een zelfregiecentrum of buurtwoonkamer op te zetten, want ik mistte een plek waar ik veilig mensen kon ontmoeten en kan werken aan herstel. We moesten nog een ruimte en toen werd ik zieker en zieker en was er geen ruimte of energie voor.
Tijdens mijn pijn- revalidatie hebben we met een opleidingsinstituut, werkgever en ervaringsdeskundigen, een leerlijn opgezet voor begeleiders van mensen met autisme. Deze bieden we nu organisatie -breed aan. Vorig jaar Tijdens de laatste editie kreeg ik ineens de diagnose vaatlijden, alle tanden er uit en kanker, dus na lesdag 1 kon er fysiek niet bij zijn. Maar omdat ik altijd denk, als niet zo, hoe dan wel? Heb ik toch een manier bedacht om er bij te zijn, tijdens de operatie voor het plaatsen van de stent, keken de deelnemers naar een filmpje met mijn levensverhaal. De foute diagnoses, de discriminatie in de zorg, opgegeven worden door de ggz. Wat is dan wel en niet helpend. Ik kan dat heel goed verwoorden en blijkbaar is dat waardevol.
En toen ik voor de bestraling ging keken ze een filmpje van mij over comorbiditeit en suïcidegedachten.
Het mooist aan mijn werk vond ik dat ik zag dat mensen weer hoop kregen, door dat geluisterd werd, de WRAP aansloeg of gewoon door even gezien te worden. En het klinkt zo geiten wollen sokkerig maar iemand zien, die de regie terug pakt, weer in zijn kracht komt te staan is echt geweldig.
Ik zat zelf ooit compleet aan de grond, versmeerd, diep in de schulden, door straatvrees en sociale angsten geteisterd (had toen nog niet autisme diagnose)en toen kreeg ik mijn 1e woonbegeleider. En die zei, toen ik de regie terugpakte; probeer maar op jouw manier, ik raap je wel op als het mis gaat, maar probeer het op jouw manier, ik geloof in jou.
Dat ik dat mocht doorgeven was en is wauw!
Ik ben ervaringsdeskundige in de ggz. Heb daar ook een opleiding voor gevolgd.
Samen met een ambulant team waar ik toevallig ook zorg van kreeg hebben we een zelfregiecentrum opgezet. Lekker laagdrempelig. Als cliënt hoefde je alleen maar te komen. Een plek waar je niet direct therapie-sessies krijgt, maar je gewoon even kon zijn. Prachtig. En als je wilde waren er cursussen, kon je zelf een thema aandragen, groepen opzetten, in de tuin werken of wat dan ook wat voor jouw herstel werkt.
Dankzij mijn werk mocht ik ook facilitator worden van de WRAP. Voor mij nog steeds 1 van de belangrijkste handvaten die ik in mijn lange carrière binnen de ggz heb gekregen. Dus hoe gaaf dat ik dat mocht doorgeven.
Toen ik ging verhuizen naar een andere wijk heb ik nog geprobeerd ook in deze wijk een zelfregiecentrum of buurtwoonkamer op te zetten, want ik mistte een plek waar ik veilig mensen kon ontmoeten en kan werken aan herstel. We moesten nog een ruimte en toen werd ik zieker en zieker en was er geen ruimte of energie voor.
Tijdens mijn pijn- revalidatie hebben we met een opleidingsinstituut, werkgever en ervaringsdeskundigen, een leerlijn opgezet voor begeleiders van mensen met autisme. Deze bieden we nu organisatie -breed aan. Vorig jaar Tijdens de laatste editie kreeg ik ineens de diagnose vaatlijden, alle tanden er uit en kanker, dus na lesdag 1 kon er fysiek niet bij zijn. Maar omdat ik altijd denk, als niet zo, hoe dan wel? Heb ik toch een manier bedacht om er bij te zijn, tijdens de operatie voor het plaatsen van de stent, keken de deelnemers naar een filmpje met mijn levensverhaal. De foute diagnoses, de discriminatie in de zorg, opgegeven worden door de ggz. Wat is dan wel en niet helpend. Ik kan dat heel goed verwoorden en blijkbaar is dat waardevol.
En toen ik voor de bestraling ging keken ze een filmpje van mij over comorbiditeit en suïcidegedachten.
Het mooist aan mijn werk vond ik dat ik zag dat mensen weer hoop kregen, door dat geluisterd werd, de WRAP aansloeg of gewoon door even gezien te worden. En het klinkt zo geiten wollen sokkerig maar iemand zien, die de regie terug pakt, weer in zijn kracht komt te staan is echt geweldig.
Ik zat zelf ooit compleet aan de grond, versmeerd, diep in de schulden, door straatvrees en sociale angsten geteisterd (had toen nog niet autisme diagnose)en toen kreeg ik mijn 1e woonbegeleider. En die zei, toen ik de regie terugpakte; probeer maar op jouw manier, ik raap je wel op als het mis gaat, maar probeer het op jouw manier, ik geloof in jou.
Dat ik dat mocht doorgeven was en is wauw!
Lieve Radobe, wat een geweldig krachtig mens ben jij.
Heel veel sterkte op je levenspad.
Heel veel sterkte op je levenspad.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Wauw! Heb echt heel erg veel respect voor jou. Veel mensen kunnen van jou leren ik vind het echt heel goed hoe je bezig bent!
ik vind het echt heel goed hoe je bezig bent!
Ik heb een raar soort "nesteldrang "
Mijn huis moet opgeruimd. Alles moet weg. Anders moeten mijn nabestaanden dat straks doen. Maar welke dan? De oude of de nieuwe? Of de zorginstantie?
Waar moet mijn zooi eigenlijk heen, ik heb niemand die mijn dierbare spullen wil, de kostbare dingen raak je wel kwijt. Maar mijn boeken, persoonlijke prullen, herinneringen en foto's gaan waarschijnlijk zo de kliko in.
En mijn laatste zorgwensen vast laten leggen bij de huisarts. Voor mijn brein echt breekt en ik weg kwijn in instelling omdat communicatie niet meer mogelijk is. Katatonie is onderschat bij autisten en mijn traumabrein helpt niet mee. Ik merk het zelf, praten en bewegen wordt anders. Ik ben zo bang dat ik mezelf nog meer kwijt raak.
Ik weet het niet meer.
Mijn huis moet opgeruimd. Alles moet weg. Anders moeten mijn nabestaanden dat straks doen. Maar welke dan? De oude of de nieuwe? Of de zorginstantie?
Waar moet mijn zooi eigenlijk heen, ik heb niemand die mijn dierbare spullen wil, de kostbare dingen raak je wel kwijt. Maar mijn boeken, persoonlijke prullen, herinneringen en foto's gaan waarschijnlijk zo de kliko in.
En mijn laatste zorgwensen vast laten leggen bij de huisarts. Voor mijn brein echt breekt en ik weg kwijn in instelling omdat communicatie niet meer mogelijk is. Katatonie is onderschat bij autisten en mijn traumabrein helpt niet mee. Ik merk het zelf, praten en bewegen wordt anders. Ik ben zo bang dat ik mezelf nog meer kwijt raak.
Ik weet het niet meer.
Oh mijn god wat heftig ditquote:
Ik heb een raar soort "nesteldrang "
Mijn huis moet opgeruimd. Alles moet weg. Anders moeten mijn nabestaanden dat straks doen. Maar welke dan? De oude of de nieuwe? Of de zorginstantie?
Waar moet mijn zooi eigenlijk heen, ik heb niemand die mijn dierbare spullen wil, de kostbare dingen raak je wel kwijt. Maar mijn boeken, persoonlijke prullen, herinneringen en foto's gaan waarschijnlijk zo de kliko in.
En mijn laatste zorgwensen vast laten leggen bij de huisarts. Voor mijn brein echt breekt en ik weg kwijn in instelling omdat communicatie niet meer mogelijk is. Katatonie is onderschat bij autisten en mijn traumabrein helpt niet mee. Ik merk het zelf, praten en bewegen wordt anders. Ik ben zo bang dat ik mezelf nog meer kwijt raak.
Ik weet het niet meer.
Logisch dat je brein dit niet aankan...
Ik weet niks nuttigs te zeggen. Heel erg veel sterkte en een dikke knuffel
quote:
Ik had de updates even gemist.
Maar ik herken wel iets van wat je zegt, als gedrag bij mensen die weten dat hun eind redelijk in zicht komt.
Toen mijn schoonmoeder overleed was dat voor iedereen zeer onverwacht - maar niet echt voor haar, zij had de boodschap van de cardioloog best begrepen, maar niet doorverteld. Wel had ze werkelijk iedereen in haar (enorme) sociale netwerk weer eens uitgenodigd, bezocht, gebeld, kaartje gestuurd. Toen ze werd begraven vertelde iedereen dat ze zo onlangs nog contact gehad hadden, en dat er geen 'openstaande' zaken waren.
Heb je 'nieuwe' nabestaanden getraceerd? Of denk je dat dat dat gebeurt?quote:
moeten () mijn nabestaanden dat straks doen. Maar welke dan? De oude of de nieuwe? Of de zorginstantie?
Anyway; als het bij 'de zorginstantie' belandt dan is het betekenisloos geworden. Dat kan en dat is ook niet erg, voor de zaken die voor jou ook betekenisloos zijn. Probeer je zorgen over betekenisloze ("waardeloze", maar het gaat niet over de geldelijke waarde) terzijde te schuiven - richt je op de betekenisvolle dingen voor de tijd die je hebt. Dan is de tijd betekenisvoller
PS: als er ooit iets is waar virtuele vrienden iets kunnen betekenen - ook als ze dan zich fysiek moeten manifesteren - schroom niet. Fok is wel echt, we zijn echt, we betekenen iets. Voor elkaar.
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Er wordt gezocht naar de ander. Ik heb dat uit handen gegeven. Voor mij hoeft het niet. Mijn eigen proces is al te veel en ik probeer het zo soepel mogelijk te laten verlopen voor mijn ouders. Loop daar in wel voorbij aan mijn eigen wensen.quote:
[..]
Ik had de updates even gemist.
Maar ik herken wel iets van wat je zegt, als gedrag bij mensen die weten dat hun eind redelijk in zicht komt.
Toen mijn schoonmoeder overleed was dat voor iedereen zeer onverwacht - maar niet echt voor haar, zij had de boodschap van de cardioloog best begrepen, maar niet doorverteld. Wel had ze werkelijk iedereen in haar (enorme) sociale netwerk weer eens uitgenodigd, bezocht, gebeld, kaartje gestuurd. Toen ze werd begraven vertelde iedereen dat ze zo onlangs nog contact gehad hadden, en dat er geen 'openstaande' zaken waren.
[..]
Heb je 'nieuwe' nabestaanden getraceerd? Of denk je dat dat dat gebeurt?
Anyway; als het bij 'de zorginstantie' belandt dan is het betekenisloos geworden. Dat kan en dat is ook niet erg, voor de zaken die voor jou ook betekenisloos zijn. Probeer je zorgen over betekenisloze ("waardeloze", maar het gaat niet over de geldelijke waarde) terzijde te schuiven - richt je op de betekenisvolle dingen voor de tijd die je hebt. Dan is de tijd betekenisvoller
PS: als er ooit iets is waar virtuele vrienden iets kunnen betekenen - ook als ze dan zich fysiek moeten manifesteren - schroom niet. Fok is wel echt, we zijn echt, we betekenen iets. Voor elkaar.
Ik had gewoon hoop dat iemand misschien net zo blij zou worden van mijn boeken waar ik me zo heb in verloren en dat ik die passie voor lezen en stenen en alle wonderlijke dingen die mij blij maken had kunnen doorgeven. Bang om vergeten te worden of alleen het lelijke stuk van mijn leven. Kan het niet goed uitleggen. Er was veel ellende, te veel, maar dat is niet wie ik ben.
Als ik mijn verhaal vertel doet dat wat met mensen. Ik zie die emoties en dat is niet hoe ik herinnerd wil worden. Zo iets.
En het blijft een beetje gekkig dat ik van deze virtuele wereld meer steun en begrip krijg als in het echte leven. Wel heel erg fijn. Voor mij is dit echt, ook al begrijpt de echte wereld dat dan weer niet..
Toen ik jong was, verslond ik boeken. Evert Hartman, Thea Beckman, Jan Terlouw. Prachtige boeken.
Mijn lievelingsboek is Hasse Simonsdochter. Meerdere keren per jaar las ik dat boek, over Hasse, die een elvenkind zou zijn, verwisseld met de echte baby. Donker haar, blauwe ogen. Zo herkenbaar...
En nu jaren later blijkt de werkelijkheid niet ver van fantasie te liggen. Zo raar dat het toen al zo voelde. Hoe kan dit? Wtf?
Het gaat fysiek steeds slechter, heb ondertussen ook een frozen shoulder er bij. Auw. En nooit bij stil gestaan hoeveel je een schouder eigenlijk gebruikt. En ik wil niet piepen, mauwen en klagen want het helpt niet en je wordt er geen leuker mens op. Maar even uit de grond van mijn hart en zo hard als ik kan; IK VIND DIT NIET MEER LEUK NU!
Mijn lievelingsboek is Hasse Simonsdochter. Meerdere keren per jaar las ik dat boek, over Hasse, die een elvenkind zou zijn, verwisseld met de echte baby. Donker haar, blauwe ogen. Zo herkenbaar...
En nu jaren later blijkt de werkelijkheid niet ver van fantasie te liggen. Zo raar dat het toen al zo voelde. Hoe kan dit? Wtf?
Het gaat fysiek steeds slechter, heb ondertussen ook een frozen shoulder er bij. Auw. En nooit bij stil gestaan hoeveel je een schouder eigenlijk gebruikt. En ik wil niet piepen, mauwen en klagen want het helpt niet en je wordt er geen leuker mens op. Maar even uit de grond van mijn hart en zo hard als ik kan; IK VIND DIT NIET MEER LEUK NU!
het is ook gewoon kut, dat mag best gezegd worden. Hoe gaat het nu met communicatie?
Resistance is futile.
Ik wou even zeggen dat ik ontzettend veel respect voor je heb. Wat een kracht.quote:
Ik heb een raar soort "nesteldrang "
Mijn huis moet opgeruimd. Alles moet weg. Anders moeten mijn nabestaanden dat straks doen. Maar welke dan? De oude of de nieuwe? Of de zorginstantie?
Waar moet mijn zooi eigenlijk heen, ik heb niemand die mijn dierbare spullen wil, de kostbare dingen raak je wel kwijt. Maar mijn boeken, persoonlijke prullen, herinneringen en foto's gaan waarschijnlijk zo de kliko in.
En mijn laatste zorgwensen vast laten leggen bij de huisarts. Voor mijn brein echt breekt en ik weg kwijn in instelling omdat communicatie niet meer mogelijk is. Katatonie is onderschat bij autisten en mijn traumabrein helpt niet mee. Ik merk het zelf, praten en bewegen wordt anders. Ik ben zo bang dat ik mezelf nog meer kwijt raak.
Ik weet het niet meer.
Heb je een iets van een centrale hulpverlener die je vertrouwd en die voor jou wat zaken kan coördineren?
Anderen merken het niet maar ik merk zelf dat mijn brein trager gaat. En babbelen heb ik geen zin meer in. Telefoneren doe ik met mijn ogen dicht terwijl ik eerder wordfeud speelde of op fok zat te lezen tijdens telefoon gesprekken. Het is allemaal anders.quote:
Hoe gaat het nu met communicatie?
Ik ga binnenkort over naar een ander zorgteam maar als alles goed gaat blijft mijn vaste woonbegeleider zolang mogelijk betrokken. Zij is mijn rots in dit alles geweest dus voor mij is dat belangrijk.quote:Op dinsdag 29 juli 2025 21:40 schreef Mathijsco het volgende:
[..]
Ik wou even zeggen dat ik ontzettend veel respect voor je heb. Wat een kracht.
Heb je een iets van een centrale hulpverlener die je vertrouwd en die voor jou wat zaken kan coördineren?
En gelukkig heb ik een bewindvoerder die me zakelijk heel goed ondersteunt en waar ik goed mee kan praten. En die veel regelt in samenwerking met woonbegeleiders.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |