quote:
Op zondag 16 juni 2024 23:03 schreef Abdullah2 het volgende:[..]
Volgens mij zegt niemand hier dat mannen hier geen rol in hebben. Het is heel voor de hand liggend juist dat zij een rol hebben en denk dat we het daar ook allemaal over eens zijn; daarom is het onderwerp juist ook wat vrouwen ook kunnen doen. Omdat het vanzelfsprekend is dat mannen zaken moeten doen is daar amper discussie over.
Zo vanzelfsprekend dat amper iemand komt met een realistische oplossing, die past in een moderne samenleving waar we gelijkwaardig met elkaar om willen gaan. De discussie ontaardt volledig over de discussie, maar inhoudelijk komt er bar weinig uit. De discussie over jouw oplossing is wel genoeg gevoerd, daar wil ik niet op in gaan, maar wel opvallend hoe mager de oogst aan antwoorden is uit verschillende kanten over een onderwerp dat zo vanzelfsprekend zou zijn.
Ik zou willen toevoegen aan wat er al gezegd is, dat je heel goed in de publieke ruimte andere mannen kan aanspreken, als je het idee krijgt dat er iets gebeurt wat de vrouw niet prettig vindt. “Hallo, gaat alles goed hier?” En als dat zo is, wens je ze een fijne avond.
Als je een man vrouwonvriendelijke bullshit hoort uitslaan kun je doorvragen/daar iets van zeggen en later misschien een discussie beginnen over aanranding. Een wereldbeeld waarin vrouwen minder respect krijgen dan mannen is wel een risicofactor voor seksueel grensoverschrijdend gedrag. Binnen het huwelijk wordt een belangrijk deel van het seksueel geweld gepleegd, dat telt ook en het vindt dus ook bij mensen plaats waar je het niet verwacht.
Je zou ook toevallig een discussie met andere mannen kunnen hebben over victim blaming nav een artikel in de krant en als een vriend dan zegt: “Ja nou als ze een kort rokje aan hebben vragen ze er wel om.” Kun je zeggen: “het leven zou makkelijker zijn als je niet in de verleiding komt, maar we krijgen niet meer moeilijke dingen te verduren dan we kunnen dragen, dus het is volledig de schuld van die man, wat een zwakkeling.” Normeren dus.
Als die oude vieze man op je werk weer een opmerking naar de secretaresse maakt, kun je als man ook ingrijpen en zeggen dat wat hij zegt ongepast is, in plaats van die verantwoordelijkheid bij de vrouw leggen die al lastig gevallen wordt. (Google eens active bystander training oid)
Je eventuele kinderen kun je leren over consent en respect voor het lichaam van vrouwen.
Als er een man op tv trots lachend vertelt hoe hij een vrouw heeft verkracht met een kaars, kun je niet mee lachen en niet vergoelijkend praten, maar het afkeuren en samen met je vriendenclub een discussie over het onderwerp voeren. (Zoals je merkt denk ik dat praten en je gedachten hierover ontwikkelen met anderen een belangrijk deel van de oplossing is.)
Dit was mijn lijst(je) voor nu, misschien kunnen we dit onderwerp wat meer uitwerken in plaats van ons altijd alleen focussen op wat vrouwen zouden moeten doen. Beetje meer daderblaming en kijken wat we wél kunnen doen om mannen ander gedrag te laten vertonen. Want dat is een van de schadelijke dingen aan victim blaming: het is een strategie die toegepast wordt om niet over de dader te hoeven praten. Niet omdat het niet nodig is omdat die kant zo vanzelfsprekend is, maar omdat we de schuld ergens neerleggen waar die niet hoort, zodat we die leuke zanger nog kunnen luisteren, zodat we die ene vriend nog met een goed geweten kunnen blijven zien of omdat het helaas gewoon een mannenwereld is.