R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Amen!quote:Op woensdag 14 november 2018 19:46 schreef Droopie het volgende:
[..]
Dat moet je uit je hoofd zetten, ik zat ook bij groepstherapie met de gedachte jemig, ik klaag over dit terwijl die andere mensen 10x zoveel ergere dingen meegemaakt hebben.
Toen zei een oudere vrouw (heftig trauma) als jij je teen breekt doet dat bij jouw veel meer pijn ipv als ik snachts nachtmerries hebt.
Je eigen pijn is altijd het belangerijkste, want je staat zelf op de eerste plaats.. Dat was zo lief en tof van haar..
Dusse
Confronterend... logisch.quote:Op woensdag 14 november 2018 19:45 schreef ChildoftheStars het volgende:
[..]
Ja... alleen zo is het al dertig jaarMaar het klopt... En ik ben blij met de hulp, echt waar. Alleen nu voelt het even heel confronterend aan
Pijnlijk en verdrietig dat je moet leren leven met een chronische ziekte.. zeker.
Maar ga je situatie niet bagatelliseren, want dat kan een eerste stap zijn naar ontkennen van symptomen en daardoor niet de hulp die je nodig hebt. Want het gaat echt nog lang niet zo goed met je als je zou willen en kunnen. Komt wel, maar heeft tijd, therapie en acceptatie (door jou) nodig.
Op donderdag 21 juli 2011 23:08 schreef Loveless85 het volgende:
Dan heb je safe = condoom
Double dutch = condoom en pil
quadruple Cat = pil, MAP, condoom, castratie, prikpil, spiraaltje, zaaddodende pasta en voor het jodelen de bergen uit
Dan heb je safe = condoom
Double dutch = condoom en pil
quadruple Cat = pil, MAP, condoom, castratie, prikpil, spiraaltje, zaaddodende pasta en voor het jodelen de bergen uit
Klopt... Ik was gewend om succesvol twee studies naast elkaar te volgen, met vier keer therapie per week. En toen was ik ook echt heel erg ziek.... maar kon ik het een soort van handelen. En nu ben ik al de hele dag uitgeput van een clubje in de ochtend. En mijn huis is nu netjes, maar dat kost me ook enorm veel moeite.quote:
[..]
Confronterend... logisch.
Pijnlijk en verdrietig dat je moet leren leven met een chronische ziekte.. zeker.
Maar ga je situatie niet bagatelliseren, want dat kan een eerste stap zijn naar ontkennen van symptomen en daardoor niet de hulp die je nodig hebt. Want het gaat echt nog lang niet zo goed met je als je zou willen en kunnen. Komt wel, maar heeft tijd, therapie en acceptatie (door jou) nodig.
Ik ga niet bagatelliseren. Dat moet ik maar eens afleren. Het doet pijn en veel verdriet, maar het is nu zoals het is. Ik hoop dat het fact doorgaat. Eerlijk is eerlijk... ik heb het gewoon nodig
Ja en nee, ik ben hier voor de 2e keer in een half jaar dus de overdaad is nu wat meer comfort zone (vorige keer heb ik in 5 dagen zoveel gepropt dat ik echt overprikkeld thuis kwam).quote:
[..]
Weet je zeker dat dit een goede combinatie is: weg van je eigen omgeving én medicatie afbouwen? Ik lees mee en las dat je er goed over hebt nagedacht, maar het is niet de ideale situatie om af te bouwen, zeg maar.
Dubai is tof! Fijne vakantie daar, hopelijk kun je nog wat van de stad (lees: hysterie en overdaad) zien als je wat bent bijgekomen van de reis.
Nu vandaag, ik ben 1x naar de Dubai Mall geweest en verder in het appartment/ zwembad geweest.
Behalve mijn psych en vader verklaart iedereen mij voor gek, je gaat naar Dubai en je gaat niets doen haha..
Mja, avondje bioscoop/ dagje Abu Dhabi, maar echt behalve de stad Dubai is het echt niets doen en opladen.
Ik zal morgen mijn psych eens mailen, of ze zegt doe eens normaal en slikken die hap of ze zegt, Droopie je voelt zelf aan hoe je lichaam je voelt.
Hell To The Liars
Ik vind het dapper van je... Het lijkt me best eng.quote:
[..]
Ja en nee, ik ben hier voor de 2e keer in een half jaar dus de overdaad is nu wat meer comfort zone (vorige keer heb ik in 5 dagen zoveel gepropt dat ik echt overprikkeld thuis kwam).
Nu vandaag, ik ben 1x naar de Dubai Mall geweest en verder in het appartment/ zwembad geweest.
Behalve mijn psych en vader verklaart iedereen mij voor gek, je gaat naar Dubai en je gaat niets doen haha..
Mja, avondje bioscoop/ dagje Abu Dhabi, maar echt behalve de stad Dubai is het echt niets doen en opladen.
Ik zal morgen mijn psych eens mailen, of ze zegt doe eens normaal en slikken die hap of ze zegt, Droopie je voelt zelf aan hoe je lichaam je voelt.
Verstandig dat je contact opneemt met de psych! Heel erg veel succes
Ach, jij bent nog best jong he.quote:
[..]
Ik vind het dapper van je... Het lijkt me best eng.
Verstandig dat je contact opneemt met de psych! Heel erg veel succes
Op den duur zal je best leren dat angst een slechte raadgever is en of je nu thuis als wrak op de bank zit of in het buitenland. Je neemt altijd jezelf mee.
Nu moet ik wel zeggen, in New York ben ik niet buiten Manhattan geweest en veel veiligere plekken dan Dubai zijn er in de wereld ook niet te vinden hoor.
Zie mijzelf echt niet naar Zuid-Amerika gaan ofzo
Hell To The Liars
Naja.. jong...30quote:
[..]
Ach, jij bent nog best jong he.
Op den duur zal je best leren dat angst een slechte raadgever is en of je nu thuis als wrak op de bank zit of in het buitenland. Je neemt altijd jezelf mee.
Nu moet ik wel zeggen, in New York ben ik niet buiten Manhattan geweest en veel veiligere plekken dan Dubai zijn er in de wereld ook niet te vinden hoor.
Zie mijzelf echt niet naar Zuid-Amerika gaan ofzo
Je hebt gelijk (over angst). Het is gewoon dat ik een enorme huismus ben
Ik heb gewoon bewondering voor de globetrotters in deze wereld.
Ik ben ook een huismuis, maar na 3 weken thuis zitten hoop ik met deze reis de aan knop te vinden in mijzelf.quote:
[..]
Naja.. jong...30
Je hebt gelijk (over angst). Het is gewoon dat ik een enorme huismus ben
Verzonden vanaf zijn appartement
Hell To The Liars
quote:
[..]
Ik ben ook een huismuis, maar na 3 weken thuis zitten hoop ik met deze reis de aan knop te vinden in mijzelf.
Verzonden vanaf zijn appartement
Dat is helemaal niet nodig.quote:
[..]
Omdat het een andere afdeling is. Dus ik heb het vermoeden dat ik dan enkel nog maar zorg krijg van het fact. Maar zeker weet ik het niet
Je hebt er recht op hulp te krijgen vanuit het fact en daarnaast behandeling te krijgen te voor trauma (en/of andere stoornissen).
Wat een goede stap dat je naar de huisarts bent geweest en dat de huisarts het zo goed oppakt!quote:
Ik ben naar de HA geweest en die vond het schandalig dat er niet meer voor me gedaan is. Ik ga morgen vragen of ik vanuit Lentis thuiszorg kan krijgen. Is dat niet het geval, dan ga ik terug naar de HA en regelt die iets voor me. Zodat er tijdig ingegrepen kan worden. Zo vond het echt niet kunnen dat ze me zo laten verzuipen van opname naar opname.
Daarnaast ben ik doorverwezen naar de Internist om somatische oorzaken uit te sluiten (hormonaal zit ik een beetje vreemd in elkaar en om te kijken of er niet iets in mijn bol los zit). Ze vond het ook slordig dat dit nog niet gedaan. Ze was heel lief en begripvol.
Ik vind het allemaal wel erg heftig als ik eerlijk ben
Het zou toch mooi zijn als er nu iets constructiefs geregeld wordt voor je, in plaats van van opname naar opname en er tussenin moet je maar zien hoe je jezelf overeind houdt.
Dat is een korte termijn "oplossing", pappen en nathouden.
Dus ik hoop dat er betere hulp voor jou komt!
Droopie, fijne vakantie!
Fake it till you make it...
Goed... de conclusie van de afdeling eetstoornissen (gewoon waar ik in behandeling ben) en de kliniek zijn tot de conclusie gekomen dat ik uitbehandeld ben, in de zin van proberen mij te genezen. Ik moet volgens hen leren accepteren dat ik psychiatrisch ziek ben. Genezen zit er niet meer in, ook niet van mijn eetstoornis en ook niet op het gebied van trauma.
Dat heeft als gevolg dat ik stop bij eetstoornissen en over ga naar het fact. Ondanks dat het precies is wat ik nodig heb, maakt het me verdrietig. Ik wil behandelbaar zijn, genezen... Een nieuwe behandelaar is eng. Een ander gebouw, andere kamer, andere mensen, andere doelen... Het is weer een stukje van mijn oude leven opgeven. De hoop op genezing loslaten. Een heel fijne behandelaar loslaten.
Naja... natuurlijk houd ik sinds 2013 een behandelplek bezet die beter aan een ander besteedt kan worden. Dus het is wel eerlijker om los te laten
Ik klap echt een beetje in elkaar... ik ga maar een lekkere pot thee zetten oid... Ik ben echt zo verdrietig
Dat heeft als gevolg dat ik stop bij eetstoornissen en over ga naar het fact. Ondanks dat het precies is wat ik nodig heb, maakt het me verdrietig. Ik wil behandelbaar zijn, genezen... Een nieuwe behandelaar is eng. Een ander gebouw, andere kamer, andere mensen, andere doelen... Het is weer een stukje van mijn oude leven opgeven. De hoop op genezing loslaten. Een heel fijne behandelaar loslaten.
Naja... natuurlijk houd ik sinds 2013 een behandelplek bezet die beter aan een ander besteedt kan worden. Dus het is wel eerlijker om los te laten
Ik klap echt een beetje in elkaar... ik ga maar een lekkere pot thee zetten oid... Ik ben echt zo verdrietig
Alle opnames werden even op een rijtje gezet (die krijg volgende keer mee). Ik ben na nummer twaalf opgehouden met tellen. Maar sinds 2015 een heel kantje (met normaal lettertypegrootte) vol. Ik ga ze tellen, maar het zijn er zeker dertig 
ik ben echt geschrokken
ik ben echt geschrokken
Dat is een bittere pil, CotS. 
Wat ik van je zie en heb gezien op dit forum, laat wel iemand zien die wil knokken, die van het leven kan genieten, die de mensen om haar heen niet vergeet. ‘Uitbehandeld’ betekent nog niet dat er voor jou geen leuk leven in het verschiet ligt. Ik wens je toe dat je straks kunt terugkijken op deze periode en zult kunnen zeggen: ik had het toen zwaar, maar het is me wel gelukt om mijn leven zo in te richten dat ik blij ben met wie ik ben, wat ik doe en wat ik kan betekenen voor mensen om me heen.
Wat ik van je zie en heb gezien op dit forum, laat wel iemand zien die wil knokken, die van het leven kan genieten, die de mensen om haar heen niet vergeet. ‘Uitbehandeld’ betekent nog niet dat er voor jou geen leuk leven in het verschiet ligt. Ik wens je toe dat je straks kunt terugkijken op deze periode en zult kunnen zeggen: ik had het toen zwaar, maar het is me wel gelukt om mijn leven zo in te richten dat ik blij ben met wie ik ben, wat ik doe en wat ik kan betekenen voor mensen om me heen.
The love you take is equal to the love you make.
Jeetje cots wat een heftige conclusie. Kun je jezelf erin vinden? Denk je zelf dat je nog een positief resultaat kan behalen met andere behandelingen?quote:
Goed... de conclusie van de afdeling eetstoornissen (gewoon waar ik in behandeling ben) en de kliniek zijn tot de conclusie gekomen dat ik uitbehandeld ben, in de zin van proberen mij te genezen. Ik moet volgens hen leren accepteren dat ik psychiatrisch ziek ben. Genezen zit er niet meer in, ook niet van mijn eetstoornis en ook niet op het gebied van trauma.
Dat heeft als gevolg dat ik stop bij eetstoornissen en over ga naar het fact. Ondanks dat het precies is wat ik nodig heb, maakt het me verdrietig. Ik wil behandelbaar zijn, genezen... Een nieuwe behandelaar is eng. Een ander gebouw, andere kamer, andere mensen, andere doelen... Het is weer een stukje van mijn oude leven opgeven. De hoop op genezing loslaten. Een heel fijne behandelaar loslaten.
Naja... natuurlijk houd ik sinds 2013 een behandelplek bezet die beter aan een ander besteedt kan worden. Dus het is wel eerlijker om los te laten
Ik klap echt een beetje in elkaar... ik ga maar een lekkere pot thee zetten oid... Ik ben echt zo verdrietig
Laat 't nu eerst ook maar eens wat bezinken allemaal. Thee drinken, potje huilen, lekker warm dekentje of knuffelen met een lief iemand.
Zelf heb ik sinds een paar maanden een diagnose van een chronische ziekte, die best ingrijpend is en m'n toekomstbeeld ff goed verknald heeft. Het hielp mij erg om 't er maar even te laten zijn, geen mening vormen maar voelen. En mensen te vertellen en even lief voor me te laten zijn. Nog steeds vind ik het moeilijk, maar ik kan het al wel accepteren.
Ja... het is heel naarquote:
Dat is een bittere pil, CotS.
Wat ik van je zie en heb gezien op dit forum, laat wel iemand zien die wil knokken, die van het leven kan genieten, die de mensen om haar heen niet vergeet. ‘Uitbehandeld’ betekent nog niet dat er voor jou geen leuk leven in het verschiet ligt. Ik wens je toe dat je straks kunt terugkijken op deze periode en zult kunnen zeggen: ik had het toen zwaar, maar het is me wel gelukt om mijn leven zo in te richten dat ik blij ben met wie ik ben, wat ik doe en wat ik kan betekenen voor mensen om me heen.
Dank je wel
En ik ga er inderdaad 100% voor. Dank je wel Hopelijk komen je wensen uit, dat zou ik fijn vinden.Dank je welquote:
[..]
Jeetje cots wat een heftige conclusie. Kun je jezelf erin vinden? Denk je zelf dat je nog een positief resultaat kan behalen met andere behandelingen?
Laat 't nu eerst ook maar eens wat bezinken allemaal. Thee drinken, potje huilen, lekker warm dekentje of knuffelen met een lief iemand.
Zelf heb ik sinds een paar maanden een diagnose van een chronische ziekte, die best ingrijpend is en m'n toekomstbeeld ff goed verknald heeft. Het hielp mij erg om 't er maar even te laten zijn, geen mening vormen maar voelen. En mensen te vertellen en even lief voor me te laten zijn. Nog steeds vind ik het moeilijk, maar ik kan het al wel accepteren.
en bedankt voor de tips en het delen van je ervaringen. Hierin ben je zeker een voorbeeld voor me Hopelijk lukt het mij ook...Uhm... naja... het is niet echt behandeling. Het is mij binnen de kaders houden. Helpen waar nodig, signaleren, ondersteunen etc. Ik ben sinds 2013 in behandeling en ik blijf maar op een bepaald punt staan. Dus tja... ik hoop dat ze me helpen opnames te voorkomen.
Nu inderdaad thee, dekentje, slechte serie en me groot houden.
Dit is net zoals stoppen met de studie. Ergens voor gevochten en los moeten laten, want het voor mij niet haalbaar is
Ik snap best dat het voelt alsof je geen behandeling meer krijgt, maar behandelen is natuurlijk wel meer dan 1 doel en dan alleen volledige genezing.quote:
Uhm... naja... het is niet echt behandeling. Het is mij binnen de kaders houden. Helpen waar nodig, signaleren, ondersteunen etc. Ik ben sinds 2013 in behandeling en ik blijf maar op een bepaald punt staan. Dus tja... ik hoop dat ze me helpen opnames te voorkomen.
Ergens is het niet onbegrijpelijk dat je een op een bepaald punt blijft hangen, als je structureel de lat te hoog blijft leggen en daar dan de behandeling ook eigenlijk voor hebt ingezet. ("Ik word behandelt dus ik moet het kunnen") Dan was je behandeling misschien nog wel meer jou binnen de kaders proberen te houden dan wat die ondersteuning nu gaat zijn. Gevoelsmatig gaat deze deur nu dicht, maar er gaat een andere open. In plaats van jezelf pootje te blijven haken met een niet functionele en zelfs ontwrichtend hoge lat, krijg je nu de kans om ondersteunt te worden in een lifestyle die duurzamer is en waarin je met meer stabiliteit en minder druk nu eindelijk echt de kans krijgt om je echte potentie te leren benutten.
Hartstikke spannend natuurlijk, maar ook hoog tijd lijkt me dat je je niet meer kan verschuilen achter het moeten kunnen.
Als je doel nuttig zijn is, hoef je helemaal niet los te laten. Alleen de norm waarin jij dacht dat het vooral of zelfs exclusief tot uiting zou kunnen komen. Heb je weleens met een waardenkompas gewerkt? Zo ja, misschien tijd voor een nieuwe.quote:
Dit is net zoals stoppen met de studie. Ergens voor gevochten en los moeten laten, want het voor mij niet haalbaar is
Komt er nog ondersteuning voor je acceptatieproces, zoals een ACT ofzo?
Hoi.
Dare to unleash my rage..
That's my secret Captain... I'm always angry...
There's nothing like a trail of blood, to find your way back home.
That's my secret Captain... I'm always angry...
There's nothing like a trail of blood, to find your way back home.
Hoi Burner.
Yuck, ik krijg mijn dosering niet lekker afgestemd op het moment. Het is nu grijze ellende óf opgewekt en doorweekt
Beiden relatief onpraktisch
Yuck, ik krijg mijn dosering niet lekker afgestemd op het moment. Het is nu grijze ellende óf opgewekt en doorweekt
Beiden relatief onpraktisch
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Gatsie wat vervelend... Kun je er een beetje hulp bij krijgen? Sterktequote:
Hoi Burner.
Yuck, ik krijg mijn dosering niet lekker afgestemd op het moment. Het is nu grijze ellende óf opgewekt en doorweekt
Beiden relatief onpraktisch
Moet maar even een afspraak maken met de HA want dit heeft wel echt veel effect op mn dagelijks levenquote:
[..]
Gatsie wat vervelend... Kun je er een beetje hulp bij krijgen? Sterkte
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Behoorlijk als ik het zo lees... Sterktequote:
[..]
Moet maar even een afspraak maken met de HA want dit heeft wel echt veel effect op mn dagelijks leven
Ik ben veel aan het drinken, vanwege ptss klachten. Veel boosheid en wil wraak nemen op de wereld, vooral mijn eigen volk.
To truly try means to accept God's love, his healing, to accept the world can be ugly, but your heart doesn't have to be."
Ik word een beetje overvallen door een help gevoel. Alles wat bekend is valt weg. Ik weet even niet meer hoe ik een toekomst moet opbouwen. Op alle gebieden heb ik zorgen. Ik ben aan het verzuipen, zo hard en ik heb het gevoel dat ik niks kan doen.
Je hebt deze week best goede stappen gezet. Daar komt wel een vervolg op. Dan ga je aan de slag met opbouwen.quote:
Ik word een beetje overvallen door een help gevoel. Alles wat bekend is valt weg. Ik weet even niet meer hoe ik een toekomst moet opbouwen. Op alle gebieden heb ik zorgen. Ik ben aan het verzuipen, zo hard en ik heb het gevoel dat ik niks kan doen.
Je hebt je huisje nog, je vrienden, je hobbies... Niet alles verandert.
The love you take is equal to the love you make.
Ik wens je veel sterkte.quote:
Ik ben veel aan het drinken, vanwege ptss klachten. Veel boosheid en wil wraak nemen op de wereld, vooral mijn eigen volk.
Boosheid is een nare emotie. Je wordt er alleen maar verdrietig van.
ROBODEMONS..................|:(
Je hebt gelijkquote:
[..]
Je hebt deze week best goede stappen gezet. Daar komt wel een vervolg op. Dan ga je aan de slag met opbouwen.
Je hebt je huisje nog, je vrienden, je hobbies... Niet alles verandert.
Het gaat op zich goed met me, alleen af en toe voel ik gewoon wat en dat is vervelend. (en ik was per ongeluk irritant tegen een vriendin, omdat ik vroeg of ik meerdere kleurtjes garen mocht gebruiken en ze zei dat het mocht en dat ik het bericht niet goed gelezen had. Daar schrok ik even van)Ik zet de kerstbomen aan, kaarsjes, grote mok thee. Serie en borduren. Hupsake
Meh. Paniek omdat ik met twee vrienden wat ga eten. Fucking frustrerend. Ik vind dat gewoon leuk en het zijn vriendinnen. De locatie is bekend. Alles is prima. Waarom toch dit gezeur dan. Kan hier zo van balen.
Niet jezelf afstraffen jijquote:
Meh. Paniek omdat ik met twee vrienden wat ga eten. Fucking frustrerend. Ik vind dat gewoon leuk en het zijn vriendinnen. De locatie is bekend. Alles is prima. Waarom toch dit gezeur dan. Kan hier zo van balen.
Nergens voor nodig. Het komt echt wel goed en denk in stapje voor stapjeProbeer het en kijk of het lukt. Zo niet, andere keer beter. Zo ja, mooie overwinning
Niet zo gemeen tegen jezelf zijn hoor... Het is geen gezeur
Op welke gebieden dan?quote:
Ik word een beetje overvallen door een help gevoel. Alles wat bekend is valt weg. Ik weet even niet meer hoe ik een toekomst moet opbouwen. Op alle gebieden heb ik zorgen. Ik ben aan het verzuipen, zo hard en ik heb het gevoel dat ik niks kan doen.
Huurachterstand bij je woning?
Geen geld voor eten?
Studie of iets wat niet goed gaat?
Vrienden die plots zijn weggevallen?
Bedoel wat is er wat zo drastisch is veranderd waardoor je niet gewoon meer kan leven. Boekje pakken, tv kijken, wat dan ook..
Misschien is het handig om eerst een beetje terug te lezen voor je reageert.quote:
[..]
Op welke gebieden dan?
Huurachterstand bij je woning?
Geen geld voor eten?
Studie of iets wat niet goed gaat?
Vrienden die plots zijn weggevallen?
Bedoel wat is er wat zo drastisch is veranderd waardoor je niet gewoon meer kan leven. Boekje pakken, tv kijken, wat dan ook..
Hmm je hebt gelijk, gedaan, klotequote:
[..]
Misschien is het handig om eerst een beetje terug te lezen voor je reageert.
In dit topic is dat eerder 99% dan 10%.quote:
[..]
Weleens vaker gedaan. Vaak genoeg zeggen ze dat er van alles mis is op een dag en dan daarna vertellen ze wat het was. Maar in dit geval wil je dus zeggen dat het zo'n 10% situatie is waarin eerder al wel gezegd is wat er mis is?
Ik zei al sorryquote:
[..]
In dit topic is dat eerder 99% dan 10%.
Hey mensen, hoe gaat het met jullie?
Weekenden vind ik zo moeilijk. Door de week heb ik afspraken, en in de weekenden kom ik tot stilstand. Heel gezond, maar ook moeilijk. Maar goed, dat gaat wel wennen. Door de week mag ik nu max. 1 ding per dag hebben. Dus maar langzaam maar zeker op de rem trappen
Weekenden vind ik zo moeilijk. Door de week heb ik afspraken, en in de weekenden kom ik tot stilstand. Heel gezond, maar ook moeilijk. Maar goed, dat gaat wel wennen. Door de week mag ik nu max. 1 ding per dag hebben. Dus maar langzaam maar zeker op de rem trappen
Hier schrik ik wel van, je hebt dit gevoel wel onder controle hoop ik?quote:
Ik ben veel aan het drinken, vanwege ptss klachten. Veel boosheid en wil wraak nemen op de wereld, vooral mijn eigen volk.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Heb je dan teveel tijd om na te denken?quote:
Hey mensen, hoe gaat het met jullie?
Weekenden vind ik zo moeilijk. Door de week heb ik afspraken, en in de weekenden kom ik tot stilstand. Heel gezond, maar ook moeilijk. Maar goed, dat gaat wel wennen. Door de week mag ik nu max. 1 ding per dag hebben. Dus maar langzaam maar zeker op de rem trappen
Bij mij is het even wisselend. Ik ben een beetje gevoelig voor eenzaamheid op het moment merk ik en is ook niet gek, maar wel eens lastig. En ik weet dan niet zo goed wat redelijk is qua verwachtingen en wat niet. Maak het mezelf lastiger dan nodig denk ik.
Jawel hoor. Krijg ook hulp.quote:
[..]
Hier schrik ik wel van, je hebt dit gevoel wel onder controle hoop ik?
To truly try means to accept God's love, his healing, to accept the world can be ugly, but your heart doesn't have to be."
Ik weet het niet... misschien wel. Eigenlijk is er in het weekend weinig anders dan door de week... Het kan ook toeval zijn natuurlijk. Dat ik net het even moeilijk heb op het moment dat er sprake is van weekend.quote:
[..]
Heb je dan teveel tijd om na te denken?
Bij mij is het even wisselend. Ik ben een beetje gevoelig voor eenzaamheid op het moment merk ik en is ook niet gek, maar wel eens lastig. En ik weet dan niet zo goed wat redelijk is qua verwachtingen en wat niet. Maak het mezelf lastiger dan nodig denk ik.
Eenzaamheid is een rot gevoel
En redelijkheid hoort niet bij gevoelens. Je voelt wat je voelt. Een hele dikke knuffel
Welke verwachtingen bedoel je dan? Die van jezelf?quote:
[..]
Heb je dan teveel tijd om na te denken?
Bij mij is het even wisselend. Ik ben een beetje gevoelig voor eenzaamheid op het moment merk ik en is ook niet gek, maar wel eens lastig. En ik weet dan niet zo goed wat redelijk is qua verwachtingen en wat niet. Maak het mezelf lastiger dan nodig denk ik.
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
Bah, merk dat hier de winter en donkere dagen ook beginnen in te slaan zeg. Nu al paar maanden single, maar lijkt wel allemaal weer erger te worden. Echt zo'n zenuwachtig en eenzaam gevoel de hele dag en nacht... en rare dromen.
Wat vervelend *dikke knuffelquote:
Bah, merk dat hier de winter en donkere dagen ook beginnen in te slaan zeg. Nu al paar maanden single, maar lijkt wel allemaal weer erger te worden. Echt zo'n zenuwachtig en eenzaam gevoel de hele dag en nacht... en rare dromen.
Is het misschien een idee om vitamine D bij te slikken? En logisch, december is een lastige maand om single te zijn. Zeker als het recent is. Heel veel sterkte
Extra vitamine D heb ik in ieder geval wel. Heb ook kalmeringspillen, maar ik merk dat dat voor 1 dag helpt, maar de dag erna kutter is, dus die heb ik liever niet. Straks maar weer even naar de sportschool ofzo, al is alles wat ik doe simpelweg afleiding van het verlies.
quote:
Extra vitamine D heb ik in ieder geval wel. Heb ook kalmeringspillen, maar ik merk dat dat voor 1 dag helpt, maar de dag erna kutter is, dus die heb ik liever niet. Straks maar weer even naar de sportschool ofzo, al is alles wat ik doe simpelweg afleiding van het verlies.
maar sporten is een heel goede keus. Je bent de deur uit, maakt gelukshormonen aan... verstandige keus. En afleiding is de eerste stap. Het is echt heel verstandig. Dikke knuffel
Thanks. Maar echt gare tijd idd, heb altijd al last van winterdepressies, zelfs in relatie nog, altijd negatief op werk enzo en thuis snel geïrriteerd. Maar kerst en oud en nieuw zijn wel de dagen dat je heel blij bent met iemand te zijn. Vooral die familiebezoekjes en etentjes.quote:
[..]
het moment dat ik besloot niet meer naar Oud en Nieuw-feestjes te gaan, was voor mij een verlichting. Ineens vind ik het gewoon een leuke avondquote:
[..]
Thanks. Maar echt gare tijd idd, heb altijd al last van winterdepressies, zelfs in relatie nog, altijd negatief op werk enzo en thuis snel geïrriteerd. Maar kerst en oud en nieuw zijn wel de dagen dat je heel blij bent met iemand te zijn. Vooral die familiebezoekjes en etentjes.
En met kerst zit ik altijd bij mijn moeder, ongedwongen, gezellig en fijn (gewoon even verwendaagjes
Probeer die druk van "ik moet blij zijn" los te laten. Doe gewoon wat je hart je ingeeft. Wil je naar feestjes, dan ga je naar een feest. Als je dat niet wil, doe je dat gewoon niet. Probeer die sociale druk los te laten
Aan wat ik mag verwachten qua eenzaamheid. Als je mensen zelf wegduwt en vriendschappen afkapt mag je dan wel klagen dat je eenzaam bent?quote:
[..]
Welke verwachtingen bedoel je dan? Die van jezelf?
Ik ben denk ik een beetje lastig met sociale contacten. Alsin, ik erger mezelf snel aan de mensen die me heen zijn, vind mensen snel stom, of heb het idee dat ze me niet goed behandelen. En dan neem ik afstand.
Ik heb het idee dat het deels komt omdat ik een groot deel van mijn vriendenkring aan het ontgroeien ben. Hun manier van communiceren is wat stil komen te staan qua ontwikkeling en ik kan me er enorm aan ergeren dat alles op een in mijn ogen erg onvolwassen manier gaat. Plus een overdreven focus op een gedeelde hobby en een specifieke manier waarop men vind dat die bedreven moet worden. Van die groep heb ik wat afstand genomen.
Nu heb ik het laatste jaar in veel meer vriendschappen dat het rommelt. Ik erger me aan eigenschappen, vind het lastig die irritaties los te laten en zit ergens maar te hopen dat ik leukere mensen tegenkom die 'normaal' en gezellig doen. Ik mis wat dat betreft echt mensen waarmee ik bepaalde dingen kan delen.
Terwijl als ik naar mezelf kijk ik zelf helemaal niet zo'n goede vriendin ben voor anderen. Ik ben niet altijd aardig voor mensen, zie bovenstaande. Ik kan best hard sneren naar mensen die zich in mijn ogen onvolwassen gedragen.
Dus eigenlijk kort gezegd: ik heb de afgelopen tijd heel wat afgekapt omdat ik gevoelsmatig een groep mensen ontgroeid ben. Dat brengt wat eenzaamheid met zich mee. Maar ik twijfel of ik niet te onverdraagzaam ben. En of ik het wel verdien gezien mijn eigen grilligheid, en of ik het allemaal wel zo juist zie.
Ja dat kan natuurlijk ook. Ik vind weekenden wel altijd anders voelen aan doordeweeks. Kalmer, maar ook echt leger.quote:
[..]
Ik weet het niet... misschien wel. Eigenlijk is er in het weekend weinig anders dan door de week... Het kan ook toeval zijn natuurlijk. Dat ik net het even moeilijk heb op het moment dat er sprake is van weekend.
Eenzaamheid is een rot gevoel
Ik trap even voor jou op de rem nu.quote:
[..]
Aan wat ik mag verwachten qua eenzaamheid. Als je mensen zelf wegduwt en vriendschappen afkapt mag je dan wel klagen dat je eenzaam bent?
Ik ben denk ik een beetje lastig met sociale contacten. Alsin, ik erger mezelf snel aan de mensen die me heen zijn, vind mensen snel stom, of heb het idee dat ze me niet goed behandelen. En dan neem ik afstand.
Ik heb het idee dat het deels komt omdat ik een groot deel van mijn vriendenkring aan het ontgroeien ben. Hun manier van communiceren is wat stil komen te staan qua ontwikkeling en ik kan me er enorm aan ergeren dat alles op een in mijn ogen erg onvolwassen manier gaat. Plus een overdreven focus op een gedeelde hobby en een specifieke manier waarop men vind dat die bedreven moet worden. Van die groep heb ik wat afstand genomen.
Nu heb ik het laatste jaar in veel meer vriendschappen dat het rommelt. Ik erger me aan eigenschappen, vind het lastig die irritaties los te laten en zit ergens maar te hopen dat ik leukere mensen tegenkom die 'normaal' en gezellig doen. Ik mis wat dat betreft echt mensen waarmee ik bepaalde dingen kan delen.
Terwijl als ik naar mezelf kijk ik zelf helemaal niet zo'n goede vriendin ben voor anderen. Ik ben niet altijd aardig voor mensen, zie bovenstaande. Ik kan best hard sneren naar mensen die zich in mijn ogen onvolwassen gedragen.
Dus eigenlijk kort gezegd: ik heb de afgelopen tijd heel wat afgekapt omdat ik gevoelsmatig een groep mensen ontgroeid ben. Dat brengt wat eenzaamheid met zich mee. Maar ik twijfel of ik niet te onverdraagzaam ben. En of ik het wel verdien gezien mijn eigen grilligheid, en of ik het allemaal wel zo juist zie.
Dat je, door wat dan ook, geen aansluiting voelt, is niet jouw fout. Ik heb het vermoeden dat je een heel ander leven hebt dan de mensen om je heen. En soms ontgroeien mensen elkaar gewoon. Als het niet meer klikt, ga je je sneller ergeren. Je hebt behoefte aan X en krijgt dat niet. En ondertussen zie je de rest wel tevreden zijn.
Geef jezelf niet zo keihard de schuld
Ik denk ook door de kliniek een negatieve associatie met weekenden opgebouwd te hebben. Het is ook deels omdat je de weekenden leuk moet vinden. Iedereen is blij als het weekend is, en ik niet. Daarnaast heb ik op woensdag en vrijdag leuke clubjes en val dan zo in het niet.quote:
[..]
Ja dat kan natuurlijk ook. Ik vind weekenden wel altijd anders voelen aan doordeweeks. Kalmer, maar ook echt leger.
Meest klote is gewoon dat bijna al m'n oude vrienden nog steeds in een relatie zitten of in een grote stad wonen en ik juist net terug was verhuisd (met ex om gezinnetje te starten) naar een kleinere en rustigere stad met weinig jongere mensen.quote:
[..]
het moment dat ik besloot niet meer naar Oud en Nieuw-feestjes te gaan, was voor mij een verlichting. Ineens vind ik het gewoon een leuke avond
En met kerst zit ik altijd bij mijn moeder, ongedwongen, gezellig en fijn (gewoon even verwendaagjes
Probeer die druk van "ik moet blij zijn" los te laten. Doe gewoon wat je hart je ingeeft. Wil je naar feestjes, dan ga je naar een feest. Als je dat niet wil, doe je dat gewoon niet. Probeer die sociale druk los te laten
Ja dat herken ik ook wel, iedereen kijkt uit naar het weekend, maar ik heb wisselende werktijden, vind het juist maar een leeg tijdvak. En het idee dat iedereen dan wel leuke dingen doet is vervelend, gevoel dat je er niet bij hoort of er alleen voor staat.quote:
[..]
Ik denk ook door de kliniek een negatieve associatie met weekenden opgebouwd te hebben. Het is ook deels omdat je de weekenden leuk moet vinden. Iedereen is blij als het weekend is, en ik niet. Daarnaast heb ik op woensdag en vrijdag leuke clubjes en val dan zo in het niet.
Dat is ook gewoon behoorlijk naarquote:
[..]
Meest klote is gewoon dat bijna al m'n oude vrienden nog steeds in een relatie zitten of in een grote stad wonen en ik juist net terug was verhuisd (met ex om gezinnetje te starten) naar een kleinere en rustigere stad met weinig jongere mensen.
in mijn vriendenkring ik ben ik de enige bewust vrijgezel en dat maakt dingen soms wel lastig.Ik herken dat wel. Ik werk of studeer niet (beetje teveel rommel in mijn hoofd) en dan verwacht ik dat het weekend heel anders is, maar dat is dan niet zoquote:
[..]
Ja dat herken ik ook wel, iedereen kijkt uit naar het weekend, maar ik heb wisselende werktijden, vind het juist maar een leeg tijdvak. En het idee dat iedereen dan wel leuke dingen doet is vervelend, gevoel dat je er niet bij hoort of er alleen voor staat.
Ik woon best wel dicht bij scholen en de sportschool enzo en een klein bedrijventerreintje en als ik dan doordeweeks met de hond loop of gewoon uit het raam kijk dan is er altijd van alles te doen en fietsen overal mensen.quote:
[..]
Dat is ook gewoon behoorlijk naar
[..]
Ik werk of studeer niet (beetje teveel rommel in mijn hoofd) en dan verwacht ik dat het weekend heel anders is, maar dat is dan niet zo
In het weekend voelt het dood en de sportschool laat open en vroeg dicht, scholen dicht, beetje verlaten boel, vroeger niet erg, was ik toch brak, maar nu ben ik altijd van 07:00 tot 23:00 klaarwakker en heb niks te doen en niemand om naartoe te gaan.
Ook heb ik vlak na de relatiebreuk heel lang bijna niks gegeten of slecht gegeten en ben toen flauw gevallen (nare val van de trap), in ziekenhuis beland en mocht toen 3 maanden niet meer rijden, dat heeft de afgelopen tijd nog geisoleerder gemaakt, kan nergens even snel heen. Gelukkig duurt dat nog 2 weekjes.
Die is wel raak.quote:
[..]
Ik trap even voor jou op de rem nu.
Dat je, door wat dan ook, geen aansluiting voelt, is niet jouw fout. Ik heb het vermoeden dat je een heel ander leven hebt dan de mensen om je heen. En soms ontgroeien mensen elkaar gewoon. Als het niet meer klikt, ga je je sneller ergeren. Je hebt behoefte aan X en krijgt dat niet. En ondertussen zie je de rest wel tevreden zijn.
Geef jezelf niet zo keihard de schuld
Dat herken ik wel...quote:
[..]
Ik woon best wel dicht bij scholen en de sportschool enzo en een klein bedrijventerreintje en als ik dan doordeweeks met de hond loop of gewoon uit het raam kijk dan is er altijd van alles te doen en fietsen overal mensen.
In het weekend voelt het dood en de sportschool laat open en vroeg dicht, scholen dicht, beetje verlaten boel, vroeger niet erg, was ik toch brak, maar nu ben ik altijd van 07:00 tot 23:00 klaarwakker en heb niks te doen en niemand om naartoe te gaan.
Ook heb ik vlak na de relatiebreuk heel lang bijna niks gegeten of slecht gegeten en ben toen flauw gevallen (nare val van de trap), in ziekenhuis beland en mocht toen 3 maanden niet meer rijden, dat heeft de afgelopen tijd nog geisoleerder gemaakt, kan nergens even snel heen. Gelukkig duurt dat nog 2 weekjes.
Wat heftig dat je zo slecht voor jezelf gezorgd hebt... Ik hoop dat je dat steeds een beetje beter lukt...
Die stilte en rust herken ik wel idd... dat is lastig... maar het is wel belangrijk dat een mens die rust heeft. Even bijkomen van alle hectiek in de week.
Veel sterkte
Sorryquote:
Eigenlijk sinds de laatste keer dat ik in het zkh belandde, voel ik me ongelooflijk slecht. En dat maakt alles ongelooflijk moeilijk. Ik wil er graag over praten. Alleen ik wil mijn omgeving niet tot last zijn en ik wil niet dat ze mij zat worden. Het maakt me heel erg verdrietig. Ik wil gewoon even geknuffeld worden, beetje comfort. Ik zit er zo alleen mee... Ik kan niet eens uitleggen wat me dwars zit, maar niks lukt. Ik zorg slecht voor mezelf (eten, drinken, douchen, tandenpoetsen...). En ik weet dat ik nog minimaal zes weken het op deze manier volhouden, voordat ik bij het fact terecht kan.
Het lukt me ook niet goed om thuis wat leuks te doen. Ik heb teveel keus... Nu ik dit typ, weet ik wat ik moet doen. 1 knutsel. De rest aan de kant. En stukje bij beetje alles afmaken... Pronkrol en kleed knopen. De rest even weg. En als dat klaar is pronkrol en weer wat anders ernaast... maar ik word er niet gelukkig van
Het lukt me ook niet goed om thuis wat leuks te doen. Ik heb teveel keus... Nu ik dit typ, weet ik wat ik moet doen. 1 knutsel. De rest aan de kant. En stukje bij beetje alles afmaken... Pronkrol en kleed knopen. De rest even weg. En als dat klaar is pronkrol en weer wat anders ernaast... maar ik word er niet gelukkig van
Geen sorry zeggen.quote:
[..]
Dat herken ik wel...
Wat heftig dat je zo slecht voor jezelf gezorgd hebt... Ik hoop dat je dat steeds een beetje beter lukt...
Die stilte en rust herken ik wel idd... dat is lastig... maar het is wel belangrijk dat een mens die rust heeft. Even bijkomen van alle hectiek in de week.
Veel sterkte
[..]
Sorry
Dankjewel... 't maakt het voor mij ineens een behapbaar ding.
Alsin, niemand doet iets fout, er is geen eng rot conflict waar ik vanalles mee moet of juist van weg moet lopen. Ik ben simpelweg veranderd en een kant op gegaan die niet meer goed matcht met de mensen om me heen. En dat is niemands schuld.
Die realisatie geeft me ruimte om een oplossing te zoeken voor het daadwerkelijke ding waar ik tegenaan loop. En dat is dat ik me soms eenzaam voel omdat ik niet zoveel mensen heb die bepaalde dingen vergelijkbaar hebben en de mensen met wie ik nog omga vaak zo ver van me afstaan dat ik er niets meer mee kan.
Gelukkig maar.quote:
[..]
Geen sorry zeggen.
Dankjewel... 't maakt het voor mij ineens een behapbaar ding.
Alsin, niemand doet iets fout, er is geen eng rot conflict waar ik vanalles mee moet of juist van weg moet lopen. Ik ben simpelweg veranderd en een kant op gegaan die niet meer goed matcht met de mensen om me heen. En dat is niemands schuld.
Die realisatie geeft me ruimte om een oplossing te zoeken voor het daadwerkelijke ding waar ik tegenaan loop. En dat is dat ik me soms eenzaam voel omdat ik niet zoveel mensen heb die bepaalde dingen vergelijkbaar hebben en de mensen met wie ik nog omga vaak zo ver van me afstaan dat ik er niets meer mee kan.
Uhm, ik weet niet of het iets voor jou is, maar misschien opzoek naar lotgenoten? Gewoon mensen die jouw verhaal begrijpen en een zelfde soort leven hebben? Dan kun je misschien ook beter handelen dat de mensen die je nu kent, niet meemaken wat jij meemaakt. Je hoeft niet al je oude contacten verbreken, vaak helpt het al als je af en toe kan praten met iemand die echt begrijpt wat je bedoelt en voelt. Het is zo maar een gooi hoor
Of een clubje met een gelijksoortige hobby (zo zit ik bij handwerk/knutselclubjes), dan heb je wel overeenkomst, maar zit je niet altijd met zieke mensen? Clubjes helpen bij mij enorm in het minder eenzaam voelen
Mevrouw, met mensen (vrienden, relatie) moet het wmb kloppen en anders maar niet. Ik wil geen partner die "beste wat ik kon vinden" is en ook geen vrienden. De mensen die ik om me heen verzamel moet ik me goed bij voelen. Consequentie is soms alleen of vrijgezel (of beide) zijn. Dat is dus een keuze. Ga je voor hoe-dan-ook-gezelschap of goed-gezelschap-of-anders-niet.
Vanuit de gedachte bij het laatste voelt alleen zijn minde4 ellendig heb ik gemerkt.
Vanuit de gedachte bij het laatste voelt alleen zijn minde4 ellendig heb ik gemerkt.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Ik vind het soms best lastig, dat het voor mensen die geen ervaring hebben met een angststoornis, zo onwijs lastig is om te begrijpen hoe het is. Ik kan daar niet boos om worden, want ik wist het een half jaar geleden ook niet. Maar het is soms wel heel frustrerend. Herkennen mensen dat? Of weten mensen een duidelijke vergelijking waardoor mensen het wel kunnen begrijpen?
Dit weekend bijvoorbeeld een gesprek met m'n schoonzus. En dan zegt ze bijvoorbeeld dat ik misschien gewoon moet accepteren dat ik zulke angsten gewoon de rest van m'n leven zal hebben. En dat zij ook in de war was na een verhuizing, of ook soms zulke gedachten heeft dat ze niet te ver van de uitgang wil zitten bij een concert vanwege aanslagen. En van zulke vergelijking kan ik dan zo enorm balen.
Ik ken normale angst, dit is geen normale angst. Dit is echt niet iets waar ik mee ga leren leven, dit is iets wat ik gewoon ga overwinnen. Hier valt ook niet mee te leven. We hebben het niet over een plekje bij een concert. We hebben het over boodschappen doen, autorijden, met vrienden afspreken, naar de bios gaan, werken of zelfs gewoon buiten lopen. Bij alles. Er komt nog niet eens een angstgedachte in me op, alleen m'n lichaam is wel elke keer weer van slag.
Zeg gewoon niet dat het zo blijft of normaal is, terwijl ik elke dag juist alles doe om er vanaf te komen.
Dit weekend bijvoorbeeld een gesprek met m'n schoonzus. En dan zegt ze bijvoorbeeld dat ik misschien gewoon moet accepteren dat ik zulke angsten gewoon de rest van m'n leven zal hebben. En dat zij ook in de war was na een verhuizing, of ook soms zulke gedachten heeft dat ze niet te ver van de uitgang wil zitten bij een concert vanwege aanslagen. En van zulke vergelijking kan ik dan zo enorm balen.
Ik ken normale angst, dit is geen normale angst. Dit is echt niet iets waar ik mee ga leren leven, dit is iets wat ik gewoon ga overwinnen. Hier valt ook niet mee te leven. We hebben het niet over een plekje bij een concert. We hebben het over boodschappen doen, autorijden, met vrienden afspreken, naar de bios gaan, werken of zelfs gewoon buiten lopen. Bij alles. Er komt nog niet eens een angstgedachte in me op, alleen m'n lichaam is wel elke keer weer van slag.
Zeg gewoon niet dat het zo blijft of normaal is, terwijl ik elke dag juist alles doe om er vanaf te komen.
Dit is inderdaad enorm frustrerend... Ik heb er groot respect voor dat je door blijft knokken! Dikke knuffel;quote:
Ik vind het soms best lastig, dat het voor mensen die geen ervaring hebben met een angststoornis, zo onwijs lastig is om te begrijpen hoe het is. Ik kan daar niet boos om worden, want ik wist het een half jaar geleden ook niet. Maar het is soms wel heel frustrerend. Herkennen mensen dat? Of weten mensen een duidelijke vergelijking waardoor mensen het wel kunnen begrijpen?
Dit weekend bijvoorbeeld een gesprek met m'n schoonzus. En dan zegt ze bijvoorbeeld dat ik misschien gewoon moet accepteren dat ik zulke angsten gewoon de rest van m'n leven zal hebben. En dat zij ook in de war was na een verhuizing, of ook soms zulke gedachten heeft dat ze niet te ver van de uitgang wil zitten bij een concert vanwege aanslagen. En van zulke vergelijking kan ik dan zo enorm balen.
Ik ken normale angst, dit is geen normale angst. Dit is echt niet iets waar ik mee ga leren leven, dit is iets wat ik gewoon ga overwinnen. Hier valt ook niet mee te leven. We hebben het niet over een plekje bij een concert. We hebben het over boodschappen doen, autorijden, met vrienden afspreken, naar de bios gaan, werken of zelfs gewoon buiten lopen. Bij alles. Er komt nog niet eens een angstgedachte in me op, alleen m'n lichaam is wel elke keer weer van slag.
Zeg gewoon niet dat het zo blijft of normaal is, terwijl ik elke dag juist alles doe om er vanaf te komen.
Myra, ignorance is bliss en mensen die eens wat vaker zouden moeten denken ipv kwaken heb je overal. Shake it off, focus je op je herstel ipv energie aan dommies te verspillen.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
@myraela: mogelijk bedoelt ze het aardig en wil ze je steunen en vermoedelijk heeft ze jouw angsten niet willen bagetalliseren maar juist willen aangeven dat ze he begrijpt. Dat jouw angst de hare niet is doet niets af aan de vermoedelijke intentie.
Geen zorgen voor de dag van morgen.
Ik denk dat dit dus ook zo is, Myraela. Maar ik snap wel dat het kan overkomen als bagatelliseren.quote:
@myraela: mogelijk bedoelt ze het aardig en wil ze je steunen en vermoedelijk heeft ze jouw angsten niet willen bagetalliseren maar juist willen aangeven dat ze he begrijpt. Dat jouw angst de hare niet is doet niets af aan de vermoedelijke intentie.
Verder heeft ze wel een punt wat “accepteren” betreft. Ik heb zelf ook een angststoornis en dat is heel erg lastig. Maar hoe meer ik mij ertegen verweer of probeer weg te stoppen.. hoe erger het wordt. Terwijl als ik het gewoon wat meer accepteer.. dan wordt het op een of andere manier minder. Ik maak de angst zeg maar niet erger dan het al is.
Ik heb hiervoor ook specifiek therapie voor gehad. Dat was acceptance and commitment therapy.
Misschien is dat een aanrader voor jou?
Ik vind het echter inderdaad heel irritant als mensen doen alsof die angst heel simpel in elkaar steekt of denken dat ik er volledig controle over heb, terwijl dat helemaal niet zo is.
Gelukkig heb ik nu alleen maar mensen om mij heen die er volledig begrip en geduld voor hebben En mensen die dat meer lastig vinden, daar hou ik afstand van. Mijn familie vind het wel soms lastig, want bij hen uit het PTST anders. Daarnaast heb ik ook nog last van een complexe vorm ervan. Maar ook zij hebben gelukkig veel begrip ervoor en ook best wel veel geduld.
Gelukkig heb ik nu alleen maar mensen om mij heen die er volledig begrip en geduld voor hebben
En mensen die dat meer lastig vinden, daar hou ik afstand van. Mijn familie vind het wel soms lastig, want bij hen uit het PTST anders. Daarnaast heb ik ook nog last van een complexe vorm ervan. Maar ook zij hebben gelukkig veel begrip ervoor en ook best wel veel geduld.
Dat denk ik ook wel. Twijfel ook niet aan de goede intenties. Het is denk ik vooral dat ik mijn omgeving een stukje herkenning mis. En ze willen het wel begrijpen, maar dat lukt ze maar tot een bepaald niveau. Is verder ook niet erg. Ze geven me verder wel veel ruimte en hebben geduld.quote:
@myraela: mogelijk bedoelt ze het aardig en wil ze je steunen en vermoedelijk heeft ze jouw angsten niet willen bagetalliseren maar juist willen aangeven dat ze he begrijpt. Dat jouw angst de hare niet is doet niets af aan de vermoedelijke intentie.
Wat houdt die therapie ongeveer in?quote:
Verder heeft ze wel een punt wat “accepteren” betreft. Ik heb zelf ook een angststoornis en dat is heel erg lastig. Maar hoe meer ik mij ertegen verweer of probeer weg te stoppen.. hoe erger het wordt. Terwijl als ik het gewoon wat meer accepteer.. dan wordt het op een of andere manier minder. Ik maak de angst zeg maar niet erger dan het al is.
Ik heb hiervoor ook specifiek therapie voor gehad. Dat was acceptance and commitment therapy.
Ik weet zelf eigenlijk niet zo goed of ik het niet accepteer. Wanneer accepteer je het niet? Ik accepteer wel dat ik een angststoornis heb, maar ik accepteer niet dat het zo blijft. Ik geef mezelf extra rust, maar blijf ook bewust situaties opzoeken waarin ik me gespannen voel. Ik spreek dat op zo'n moment ook gewoon uit, dus hoef dat ook niet te verbergen voor m'n omgeving. Dus heb verder het gevoel dat ik het wel toelaat en accepteer.
Wel herkenbaar, soms denk ik dan maar... het is maar goed dat je het niet begrijpt/kent, omdat je zelf die ervaring niet hebt.quote:
[..]
Dat denk ik ook wel. Twijfel ook niet aan de goede intenties. Het is denk ik vooral dat ik mijn omgeving een stukje herkenning mis. En ze willen het wel begrijpen, maar dat lukt ze maar tot een bepaald niveau. Is verder ook niet erg. Ze geven me verder wel veel ruimte en hebben geduld.
Ik denk dat het soms lastig te begrijpen is als je het zelf niet kent.
Maar het is wel lastig als mensen, weliswaar met goede bedoelingen, dan adviezen geven waar je eigenlijk weinig mee kan.
Wel fijn dat ze je de ruimte geven en geduld hebben.
Fake it till you make it...
Weinig vaags aan imo. Jezelf goed genoeg vinden mét al je mindere en klotekanten. Wil niet zeggen dat je niet moet/mag/kan proberen te zoeken naar verbetering, maar dat je jezelf niet kwalijk neemt dat je die glitch hebt.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Acceptatie is dus gelijk aan al die zelf-termen (zelfvertrouwen, zelfrespect etc. etc. etc.)?quote:
Weinig vaags aan imo. Jezelf goed genoeg vinden mét al je mindere en klotekanten. Wil niet zeggen dat je niet moet/mag/kan proberen te zoeken naar verbetering, maar dat je jezelf niet kwalijk neemt dat je die glitch hebt.
Hmmm, lastige. Geen keiharde nee, maar ook weer geen ja.quote:
[..]
Acceptatie is dus gelijk aan al die zelf-termen (zelfvertrouwen, zelfrespect etc. etc. etc.)?
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Dat gevoel had ik nou bij jouw berichtquote:
[..]
Hmmm, lastige. Geen keiharde nee, maar ook weer geen ja.
maar goed, I get the point
Dat leerde ik bij schematherapie ook, je probeert je gebreken te repareren en welke onherstelbaar zijn maar te accepteren en een plekje geven.quote:
Weinig vaags aan imo. Jezelf goed genoeg vinden mét al je mindere en klotekanten. Wil niet zeggen dat je niet moet/mag/kan proberen te zoeken naar verbetering, maar dat je jezelf niet kwalijk neemt dat je die glitch hebt.
Niet alles is oplosbaar
Hell To The Liars
Ik ben hier wel over aan het nadenken. Lotgenoten mogelijk, maar ook gewoon wat andere mensen om me heen zoeken is denk ik geen verkeerd idee.quote:
[..]
Gelukkig maar.
Uhm, ik weet niet of het iets voor jou is, maar misschien opzoek naar lotgenoten? Gewoon mensen die jouw verhaal begrijpen en een zelfde soort leven hebben? Dan kun je misschien ook beter handelen dat de mensen die je nu kent, niet meemaken wat jij meemaakt. Je hoeft niet al je oude contacten verbreken, vaak helpt het al als je af en toe kan praten met iemand die echt begrijpt wat je bedoelt en voelt. Het is zo maar een gooi hoor
Of een clubje met een gelijksoortige hobby (zo zit ik bij handwerk/knutselclubjes), dan heb je wel overeenkomst, maar zit je niet altijd met zieke mensen? Clubjes helpen bij mij enorm in het minder eenzaam voelen
Ik heb even tijd genomen alles te laten bezinken.quote:
Mevrouw, met mensen (vrienden, relatie) moet het wmb kloppen en anders maar niet. Ik wil geen partner die "beste wat ik kon vinden" is en ook geen vrienden. De mensen die ik om me heen verzamel moet ik me goed bij voelen. Consequentie is soms alleen of vrijgezel (of beide) zijn. Dat is dus een keuze. Ga je voor hoe-dan-ook-gezelschap of goed-gezelschap-of-anders-niet.
Vanuit de gedachte bij het laatste voelt alleen zijn minde4 ellendig heb ik gemerkt.
Ik ben dit helemaal met je eens. En toch vind ik het lastiger gedaan dan gezegd.
Wat momenteel vooral nog speelt is dat ik moeite heb met loslaten van negatieve oude sentimenten naar mensen. Dat houdt me echt een beetje tegen om wat andere mensen te zoeken. En maakt me regelmatig gewoon stikchagrijnig.
Ik zit momenteel halve dagen na te denken over een vervelende en pijnlijke situatie van anderhalf jaar geleden (iemand die ik in mijn vriendenkring introduceerde, populair werd, vervolgens mij de kring uit werkte, en de groep die nu doet of de neus bloedt) terwijl ik daar alleen mezelf mee heb en ik zoveel gelukkiger zou zijn als ik er niet zoveel mee bezig was.
Maar ergens lukt het niet het los te laten, ik kan het maar niet verkroppen en het doet nog steeds pijn dat mensen die me erg dierbaar waren me gevoelsmatig zo hebben laten vallen. Ik heb op verschillende manieren geprobeerd 't los te laten, zelfs op een goede manier aan degenen die open staan voor een gesprek uitgelegd wat het met me gedaan had en dat ik zoiets niet had laten gebeuren als de situatie andersom was. Daar kwam weinig op terug.Ook in mijn therapie heb ik het besproken en er een sessie aan besteed.
Ik baal ervan dat ik steeds weer in m'n hoofd zit te herhalen hoe ik wel niet die mensen even een hatelijk veeg uit de pan zal geven. Het ze betaald zetten ofzo. Terwijl ik helemaal zo niet wil zijn maar ook gewoon niet goed weet wat ik kan doen dit goed los te laten en niet continue hatelijke gedachten te hebben.
Ik denk wel echt dat het oplossen van dit niet los kunnen laten ook een goed leermoment is om in de toekomst andere, beter passende vriendschappen aan te kunnen gaan en te behouden.
Mevrouw_voor_jou, je bevindt je in een hele lastige situatie als ik het zo lees. Ergens merk ik best herkenning, in zoverre dat er ook in een oude vriendenkring van mij dingen zijn gebeurd waar ik niet goed mee om kon gaan. Snerende opmerkingen richting mij, geen begrip voor situaties waar ik inzat, zonder mij afspreken omdat ik toch niet mee zou willen en daar dan over napraten in de groeps app, etc. Ik kwam uiteindelijk geregeld bijzonder emotioneel terug van een afspraak met die groep en heb er dan ook voor gekozen mij uit deze groep terug te trekken.
Ik heb deze vrienden in het kort medegedeeld waar ik mee kampte en aangegeven dat ik onze wegen wilde laten scheiden. Zo geschiedde. Echter heeft het er ook voor gezorgd dat ik nu juist beter contact heb met een aantal mensen individueel uit deze groep. Het probleem bleek hem uiteindelijk ook juist in dat groepsverband te zitten, in kliekjes kunnen mensen opeens heel anders zijn dan één op één.
Net als jij bleef ik enorm hangen in wat er was gebeurd en wat dat met mij deed, ik kon dat geen plekje geven. Dat is mij pas gelukt toen ik het contact definitief heb verbroken en daarmee bewust voor mijzelf durfde te kiezen. Dat gaf zo'n ademruimte, dat ik automatisch ook beter kon relativeren omdat het emotioneel niet meer zo dichtbij kwam. Vanaf dat moment ben ik mij ook gaan richten op die mensen die mij wel echt dierbaar zijn en met wie ik fijne vriendschappen heb opgebouwd, daar was nu namelijk ook weer meer ruimte voor. Ik ontdekte eigenlijk ook pas op dat moment dat ik onnodig had vastgehouden aan dat clubje van vroeger, uit angst dat ik door het breken van banden zou breken met een stukje van mijzelf, afstand zou doen van iets waar ik spijt van zou krijgen, maar het tegendeel bleek waar.
Jij geeft aan ook afstand te hebben genomen, maar ik kan niet helemaal uit je bericht opmaken of dat een definitieve afstand is of dat je alleen een stapje terug hebt gezet. In dat laatste geval zou je misschien moeten afwegen of het contact jou nog wat brengt. Als dat niet het geval is, of althans dat het je niets positiefs brengt, is het misschien beter voor je om voor jezelf te kiezen en een punt te zetten achter die groep. Misschien is er dan, net als bij mij, nog wel mogelijkheid om contact te houden met individuen uit die groep en is dat contact opeens wel prettiger omdat de negatieve personen er niet meer aan vast hangen. Het zou je misschien meer ruimte geven in je hoofd om op die manier ook makkelijker emotioneel afstand te nemen van de situatie. Want als ik het zo hoor, zijn die mensen je kostbare energie helemaal niet waard. En hopelijk kan je dan ook weer het vertrouwen opbouwen om vriendschappen aan te gaan met mensen die jou wel waard zijn.
Ik heb deze vrienden in het kort medegedeeld waar ik mee kampte en aangegeven dat ik onze wegen wilde laten scheiden. Zo geschiedde. Echter heeft het er ook voor gezorgd dat ik nu juist beter contact heb met een aantal mensen individueel uit deze groep. Het probleem bleek hem uiteindelijk ook juist in dat groepsverband te zitten, in kliekjes kunnen mensen opeens heel anders zijn dan één op één.
Net als jij bleef ik enorm hangen in wat er was gebeurd en wat dat met mij deed, ik kon dat geen plekje geven. Dat is mij pas gelukt toen ik het contact definitief heb verbroken en daarmee bewust voor mijzelf durfde te kiezen. Dat gaf zo'n ademruimte, dat ik automatisch ook beter kon relativeren omdat het emotioneel niet meer zo dichtbij kwam. Vanaf dat moment ben ik mij ook gaan richten op die mensen die mij wel echt dierbaar zijn en met wie ik fijne vriendschappen heb opgebouwd, daar was nu namelijk ook weer meer ruimte voor. Ik ontdekte eigenlijk ook pas op dat moment dat ik onnodig had vastgehouden aan dat clubje van vroeger, uit angst dat ik door het breken van banden zou breken met een stukje van mijzelf, afstand zou doen van iets waar ik spijt van zou krijgen, maar het tegendeel bleek waar.
Jij geeft aan ook afstand te hebben genomen, maar ik kan niet helemaal uit je bericht opmaken of dat een definitieve afstand is of dat je alleen een stapje terug hebt gezet. In dat laatste geval zou je misschien moeten afwegen of het contact jou nog wat brengt. Als dat niet het geval is, of althans dat het je niets positiefs brengt, is het misschien beter voor je om voor jezelf te kiezen en een punt te zetten achter die groep. Misschien is er dan, net als bij mij, nog wel mogelijkheid om contact te houden met individuen uit die groep en is dat contact opeens wel prettiger omdat de negatieve personen er niet meer aan vast hangen. Het zou je misschien meer ruimte geven in je hoofd om op die manier ook makkelijker emotioneel afstand te nemen van de situatie. Want als ik het zo hoor, zijn die mensen je kostbare energie helemaal niet waard. En hopelijk kan je dan ook weer het vertrouwen opbouwen om vriendschappen aan te gaan met mensen die jou wel waard zijn.
Even OT...
Maar vandaag had ik echt zo'n goede dag. Lekker rustig geklungeld. Beetje uitgeslapen. Huishouden gedaan, vanavond een vriendinnetje langs... Eigenlijk voel ik me vandaag wel goed
(buiten al mijn gemopper wilde ik ook even wat positiefs delen)
Maar vandaag had ik echt zo'n goede dag. Lekker rustig geklungeld. Beetje uitgeslapen. Huishouden gedaan, vanavond een vriendinnetje langs... Eigenlijk voel ik me vandaag wel goed
(buiten al mijn gemopper wilde ik ook even wat positiefs delen)
quote:
Even OT...
Maar vandaag had ik echt zo'n goede dag. Lekker rustig geklungeld. Beetje uitgeslapen. Huishouden gedaan, vanavond een vriendinnetje langs... Eigenlijk voel ik me vandaag wel goed
(buiten al mijn gemopper wilde ik ook even wat positiefs delen)
Prrrrr
Super om te horenquote:
Even OT...
Maar vandaag had ik echt zo'n goede dag. Lekker rustig geklungeld. Beetje uitgeslapen. Huishouden gedaan, vanavond een vriendinnetje langs... Eigenlijk voel ik me vandaag wel goed
(buiten al mijn gemopper wilde ik ook even wat positiefs delen)
En wat ook een hele overwinning is, ik had vandaag maar 600kcal op (banaan, plakje ontbijtkoek en een schaaltje kwart met rommeltjes erin). Dus ik heb even extra kcalrijk gekookt (met noten en bomboe/kruidenmengsel en kokosmelk, en een naanbroodje) om dat recht te trekken. En straks nog even wat extra's. Dus niet een "yeah eetstoornisdag" maar een "gewoon genoeg dag"
Goed dat je het recht aan het trekken benquote:
En wat ook een hele overwinning is, ik had vandaag maar 600kcal op (banaan, plakje ontbijtkoek en een schaaltje kwart met rommeltjes erin). Dus ik heb even extra kcalrijk gekookt (met noten en bomboe/kruidenmengsel en kokosmelk, en een naanbroodje) om dat recht te trekken. En straks nog even wat extra's. Dus niet een "yeah eetstoornisdag" maar een "gewoon genoeg dag"
Maar niet vreemd dat je in de middag honger kreeg.
Het kacheltje moet wel branden.
Nee, dat is elke middag zo. Normaal eet ik twee boterhammen en dat is prima. Alleen rond een uur of drie/vier krijg ik weer trekquote:
[..]
Goed dat je het recht aan het trekken ben
Maar niet vreemd dat je in de middag honger kreeg.
Het kacheltje moet wel branden.
Vandaag had ik helemaal geen honger, maar ik eet toch maar wat, zodat ik niet ga wennen aan te weinig eten
Ah dan had ik je post vanmiddag verkeerd begrepenquote:
[..]
Nee, dat is elke middag zo. Normaal eet ik twee boterhammen en dat is prima. Alleen rond een uur of drie/vier krijg ik weer trek
Vandaag had ik helemaal geen honger, maar ik eet toch maar wat, zodat ik niet ga wennen aan te weinig eten
Hai. Lang niet meer gepost. Maar laatste tijd gaat niet zo goed. Het is zo'n ontzettend kutjaar geweest. 
Ik wordt misschien op de crisis opgenomen ff afwachten. Woon nog wel beschermd maar weet niet of ze mij aan kunnen op dit moment.
Ik wordt misschien op de crisis opgenomen ff afwachten. Woon nog wel beschermd maar weet niet of ze mij aan kunnen op dit moment.
Twiddel
Oh wat ongelooflijk naar voor jequote:
Hai. Lang niet meer gepost. Maar laatste tijd gaat niet zo goed. Het is zo'n ontzettend kutjaar geweest.
Ik wordt misschien op de crisis opgenomen ff afwachten. Woon nog wel beschermd maar weet niet of ze mij aan kunnen op dit moment.
*dikke knuffelIk hoop echt dat je de hulp krijgt die je nodig hebt!
Deze week was zwaar. Paar keer 113 gebeld. Paar donkere momenten gehad.
Ik slaap heel slecht. Ik heb spierpijn en buikpijn. Eet haast niks. Steeds moeten huilen. Bah.
Ik slaap heel slecht. Ik heb spierpijn en buikpijn. Eet haast niks. Steeds moeten huilen. Bah.
Twiddel
Dankje. Ik hoop het ook.quote:
[..]
Oh wat ongelooflijk naar voor je
Ik hoop echt dat je de hulp krijgt die je nodig hebt!
Twiddel
Hé summer wat kut dat het nu zo gaat. Is er een aanleiding voor? Het ging een tijdje best redelijk toch? Sterkte anyway.quote:
Hai. Lang niet meer gepost. Maar laatste tijd gaat niet zo goed. Het is zo'n ontzettend kutjaar geweest.
Ik wordt misschien op de crisis opgenomen ff afwachten. Woon nog wel beschermd maar weet niet of ze mij aan kunnen op dit moment.
quote:
[..]
Hé summer wat kut dat het nu zo gaat. Is er een aanleiding voor? Het ging een tijdje best redelijk toch? Sterkte anyway.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Zoek maar een aanleiding uit haha.Twiddel
Als de truman show, maar dan eentje met een hele boosaardige regisseur.quote:Op zondag 25 november 2018 21:36 schreef summer2bird het volgende:
Soms heb ik het gevoel dat ik in een soap zit en de camera's gewoon niet zie
Nou je zit inderdaad wel in de hoek waar de klappen zitten, heel veel sterkte
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Hell To The Liars
quote:
[..]Ja never mind. Duidelijk. Fucked up.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Zoek maar een aanleiding uit haha.
Heb je zicht op andere woonplek?
We gaan in december bij 2 andere plekken kijken dus ben benieuwd.quote:
[..]
Ja never mind. Duidelijk. Fucked up.
Heb je zicht op andere woonplek?
Twiddel
Ik heb moeite met mezelf, met de dagen, met het niet opvullen van de leegte met dingen die eigenlijk niet werken, maar wel fijn zijn.
Sterkheidsbaas van alles.
Mijn psych vindt dat het slecht met me gaat. Ze wil daarom dat ik weer dagbehandeling krijg. Daarnaast heeft ze me serieus opgelegd dat ik vandaag mijn bed moet verschonen, douchen en tandenpoetsen 
Ze snapte heel goed waarom ik me zo alleen voel in deze wereld. Dus de doelen zijn al een beetje FACT-achtig. Zorg op de ADL-niveau. En elke dag even mailen hoe het gaat
Ze snapte heel goed waarom ik me zo alleen voel in deze wereld. Dus de doelen zijn al een beetje FACT-achtig. Zorg op de ADL-niveau. En elke dag even mailen hoe het gaat
Hallo allemaal,
Sorry soms post ik wat, en dan een hele lange tijd niet.
Heeft een van jullie ervaring met positieve en negatieve overdracht?
Overigens gaat het fucked up, ik voel me verschrikkelijk kut, depressief, en ik heb het gevoel dat ik gewoon een soort uit elkaar barst van de negatieve emoties. Mijn omgeving lijkt het eigenlijk amper door te hebben. En als ik zeg dat het niet gaat dan word er ook niet echt op gereageerd. Meestal reageren ze pas als het echt mis gaat. Dat wil ik voorkomen.
Sorry soms post ik wat, en dan een hele lange tijd niet.
Heeft een van jullie ervaring met positieve en negatieve overdracht?
Overigens gaat het fucked up, ik voel me verschrikkelijk kut, depressief, en ik heb het gevoel dat ik gewoon een soort uit elkaar barst van de negatieve emoties. Mijn omgeving lijkt het eigenlijk amper door te hebben. En als ik zeg dat het niet gaat dan word er ook niet echt op gereageerd. Meestal reageren ze pas als het echt mis gaat. Dat wil ik voorkomen.
Wat naar dat het zo slecht gaatquote:
Hallo allemaal,
Sorry soms post ik wat, en dan een hele lange tijd niet.
Heeft een van jullie ervaring met positieve en negatieve overdracht?
Overigens gaat het fucked up, ik voel me verschrikkelijk kut, depressief, en ik heb het gevoel dat ik gewoon een soort uit elkaar barst van de negatieve emoties. Mijn omgeving lijkt het eigenlijk amper door te hebben. En als ik zeg dat het niet gaat dan word er ook niet echt op gereageerd. Meestal reageren ze pas als het echt mis gaat. Dat wil ik voorkomen.
... Is er een crisisdienst of behandelaar wie je aan de mouw kan trekken? Heel erg veel sterkte
Dit kan misschien een trigger zijn, dus even in een spoiler
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
quote:
[..]Maar lieve meid, dat is behoorlijk heftig. Daar mag je best verdrietig om zijn.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Zoek maar een aanleiding uit haha.ROBODEMONS..................|:(
Overigens wil ik ook even mijn ding kwijt. Ik wordt gewoon depressief om niks. Ik wordt super blij om niks. Heb geen trauma's of nare dingen meegemaakt. Het is gewoon een donkere wolk die zo af en toe komt.
En ik weet gewoon dat dit de rest van mijn leven zo zal blijven, want dit heb ik al vanaf mijn 18e. Het is wel dat ik bij mijn laatste depressie, waar ik nog een beetje in hang, veel makkelijker kan handelen, omdat ik het gewoon geaccepteerd heb. Dan maar een periode niet koken en lekker veel op bed liggen (ik blijf nog wel werken en dat helpt ook wel). Het gaat tenslotte toch wel weer voorbij. Ik ga me er ook niet schuldig over voelen.
En ik weet gewoon dat dit de rest van mijn leven zo zal blijven, want dit heb ik al vanaf mijn 18e. Het is wel dat ik bij mijn laatste depressie, waar ik nog een beetje in hang, veel makkelijker kan handelen, omdat ik het gewoon geaccepteerd heb. Dan maar een periode niet koken en lekker veel op bed liggen (ik blijf nog wel werken en dat helpt ook wel). Het gaat tenslotte toch wel weer voorbij.
Ik ga me er ook niet schuldig over voelen.
ROBODEMONS..................|:(
Wauw... ik heb echt veel respect voor jouw instelling!quote:Op woensdag 28 november 2018 19:49 schreef Morrigan het volgende:
Overigens wil ik ook even mijn ding kwijt. Ik wordt gewoon depressief om niks. Ik wordt super blij om niks. Heb geen trauma's of nare dingen meegemaakt. Het is gewoon een donkere wolk die zo af en toe komt.
En ik weet gewoon dat dit de rest van mijn leven zo zal blijven, want dit heb ik al vanaf mijn 18e. Het is wel dat ik bij mijn laatste depressie, waar ik nog een beetje in hang, veel makkelijker kan handelen, omdat ik het gewoon geaccepteerd heb. Dan maar een periode niet koken en lekker veel op bed liggen (ik blijf nog wel werken en dat helpt ook wel). Het gaat tenslotte toch wel weer voorbij.
En een depressie of depressieve klachten hebben te maken met de biochemische processen in je hoofd. Dit kan verstoord worden door het een of ander, en soms hebben mensen gewoon ongelofelijke pech.
Goed dat je blijft werken... vind je het vervelend dat je niet kookt en veel op ligt ligt?
Sterkte
en schuldig voelen is idd nergens voor nodig.
Thanks en nee, ik vind het helemaal niet erg. Komt bij dat ik alleen woon en me voor niemand hoef te verantwoorden. Verder is het ook een instelling wat met de jaren is ontwikkeld. Het boeit me gewoon niet meer. Niet dat ik dood wil.quote:
[..]
Wauw... ik heb echt veel respect voor jouw instelling!
En een depressie of depressieve klachten hebben te maken met de biochemische processen in je hoofd. Dit kan verstoord worden door het een of ander, en soms hebben mensen gewoon ongelofelijke pech.
Goed dat je blijft werken... vind je het vervelend dat je niet kookt en veel op ligt ligt?
Sterkte
Het is meer dat ik de verwachting van het leven heb bijgesteld.En het klopt dat het bij mij biochemisch is. Dat hebben de huisarts en psychiater ook al verteld. Mijn methode om met een depressie om te gaan zal dan ook niet werken voor iemand die depressief is geworden door een gebeurtenis. Ook een reden dat de deeltijd thearie die ik volgde voor mensen met een persoonlijkheidstoornis, ik had de diagnose borderline gekregen vanwege mijn stemmingswisselingen, niet echt hielp.
ROBODEMONS..................|:(
Ik maak nogmaals een buiging voor je! Ik heb echt diep respect voor hoe je ermee omgaat. En als bijstellen realistisch is, is het heel erg sterk van je. Die fases gaan inderdaad weer voorbij en dan word je ook wel weer actiever.quote:Op woensdag 28 november 2018 20:18 schreef Morrigan het volgende:
[..]
Thanks en nee, ik vind het helemaal niet erg. Komt bij dat ik alleen woon en me voor niemand hoef te verantwoorden. Verder is het ook een instelling wat met de jaren is ontwikkeld. Het boeit me gewoon niet meer. Niet dat ik dood wil.
En het klopt dat het bij mij biochemisch is. Dat hebben de huisarts en psychiater ook al verteld. Mijn methode om met een depressie om te gaan zal dan ook niet werken voor iemand die depressief is geworden door een gebeurtenis. Ook een reden dat de deeltijd thearie die ik volgde voor mensen met een persoonlijkheidstoornis, ik had de diagnose borderline gekregen vanwege mijn stemmingswisselingen, niet echt hielp.
Nee ik snap dat zulke therapie niet bij je aanslaat. Gebruik je wel medicatie?
Voor mij hoef je echt niet te buigen hoor. Ik heb ook veel respect hoe jij met je situatie omgaat. Van mezelf weet ik dat hulp zoeken echt moeilijk is. Toen ik een aantal jaar geleden vroeg om een mini-opname, was dat al een overwinning voor mij. Zelfs al had ik telefoon op recept, iets blokkeerde me om er gebruik van te maken.quote:
[..]
Ik maak nogmaals een buiging voor je! Ik heb echt diep respect voor hoe je ermee omgaat. En als bijstellen realistisch is, is het heel erg sterk van je. Die fases gaan inderdaad weer voorbij en dan word je ook wel weer actiever.
Nee ik snap dat zulke therapie niet bij je aanslaat. Gebruik je wel medicatie?
Uiteraard heb ik wel het 'geluk' dat ik geen kinderwens heb. Dat maakt het accepteren van een iets afwijkende levensstijl wel wat makkelijker. Want ik weet van mezelf dat ik niet instaat ben om een kind op te voeden. Een huisdier is al te veel gevraagd.
Verder slik ik antipsychoticum.
ROBODEMONS..................|:(
Vragen om een mini-opname is ook een hele grote stap en overwinning. Hulpvragen is ook erg lastig... Bij mezelf weet ik nooit in te schatten wanneer het weer zover is en wanneer ik het nodig hebquote:
[..]
Voor mij hoef je echt niet te buigen hoor. Ik heb ook veel respect hoe jij met je situatie omgaat. Van mezelf weet ik dat hulp zoeken echt moeilijk is. Toen ik een aantal jaar geleden vroeg om een mini-opname, was dat al een overwinning voor mij. Zelfs al had ik telefoon op recept, iets blokkeerde me om er gebruik van te maken.
Uiteraard heb ik wel het 'geluk' dat ik geen kinderwens heb. Dat maakt het accepteren van een iets afwijkende levensstijl wel wat makkelijker. Want ik weet van mezelf dat ik niet instaat ben om een kind op te voeden. Een huisdier is al te veel gevraagd.
Verder slik ik antipsychoticum.
Dat van kinderen en huisdier ken ik wel
ach... een leven kan heel rijk zijn zonder dei dingen...
quote:
Dit kan misschien een trigger zijn, dus even in een spoilerIk wil hiervoor wel even uit lurkstand komenSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
dank. Nu hoef ik eigenlijk niks mee te typen.quote:
[..]
Ik wil hiervoor wel even uit lurkstand komen
Eigenlijk vind ik het zelf meer dan logisch dat wat voor overlijden dan ook iets triggert bij jezelf. Het is nou eenmaal een hele heftige gebeurtenis vol emotie. Met eigenlijk altijd wel ergens een herkenning. Het herkennen van dat verdriet of die pijn, en zelfs dat betrekken op jezelf, maakt je alleen maar een gevoelig mens, in mjn ogen. En daar is niks mis mee.
Pijn en verdriet komt in alle soorten en maten, en om allerlei redenen.
Sterkheidsbaas van alles.
Eerst even een dikke knuffel voor jou! En dank je welquote:
[..]
Ik wil hiervoor wel even uit lurkstand komen
. Goed dat je het besproken hebt! En is de rauwheid bij jou weer gezakt?Dat gevoel van schaamte herken ik enorm (deels omdat het inderdaad bij de familie hoort te liggen, maar ook deels door eigen acties heb ik het gevoel van "shit, wat ik voel (en dan waarschijnlijk erger) heb ik mijn omgeving ook bijna aangedaan" Ik voel me er extreem schuldig over.
(daarnaast doet het me ook gewoon een beetje denken aan de periode dat mijn vader suïcide had gepleegd)
Dank je wel voor delen... en je hebt gelijk, gevoelens mogen er zijn (en ik kan ze beter voelen dan wegstoppen)
Je hebt gelijk...quote:Op donderdag 29 november 2018 10:06 schreef Lonaa het volgende:
[..]
dank. Nu hoef ik eigenlijk niks mee te typen.
Eigenlijk vind ik het zelf meer dan logisch dat wat voor overlijden dan ook iets triggert bij jezelf. Het is nou eenmaal een hele heftige gebeurtenis vol emotie. Met eigenlijk altijd wel ergens een herkenning. Het herkennen van dat verdriet of die pijn, en zelfs dat betrekken op jezelf, maakt je alleen maar een gevoelig mens, in mjn ogen. En daar is niks mis mee.
Pijn en verdriet komt in alle soorten en maten, en om allerlei redenen.
dank je wel
[ Bericht 2% gewijzigd door ChildoftheStars op 29-11-2018 12:46:07 ]
De rauwheid was wel snel gezakt ja, vooral door het gesprek met mijn therapeut destijds. Gewoon even jezelf nu gunnen dat je emoties mag voelen en ze vooral niet opkroppen! Hier kom je ook wel weer doorheenquote:
[..]
Eerst even een dikke knuffel voor jou! En dank je wel
Oh ik kom hier zeker doorheen. Het is gewoon lastig dat ik haar kende via de kliniek (meerdere malen samen een tijd opgesloten gezeten en een goede klik) en haar dochter is een goede vriendin van me. Dat maakt het gewoon ingewikkeld.quote:
[..]
De rauwheid was wel snel gezakt ja, vooral door het gesprek met mijn therapeut destijds. Gewoon even jezelf nu gunnen dat je emoties mag voelen en ze vooral niet opkroppen! Hier kom je ook wel weer doorheen
Zeker omdat ik bepaalde associaties heb met suïcide (vader, eigen serieuze pogingen als ik psychotisch ben) enz. Niet belangrijk, maar het speelt wel even op
Sterkte CotS. Ik kan me voorstellen dat dat heel confronterend is op verschillende manieren.
quote:
[..]Wat een naar jaar heb je gehadSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Zoek maar een aanleiding uit haha.
Vreemde situatie in je laatste zin, dat hoort toch niet te gebeuren? Lijkt me ook geen prettige woonomgeving meer dan.Hey.quote:
Hallo allemaal,
Sorry soms post ik wat, en dan een hele lange tijd niet.
Heeft een van jullie ervaring met positieve en negatieve overdracht?
Overigens gaat het fucked up, ik voel me verschrikkelijk kut, depressief, en ik heb het gevoel dat ik gewoon een soort uit elkaar barst van de negatieve emoties. Mijn omgeving lijkt het eigenlijk amper door te hebben. En als ik zeg dat het niet gaat dan word er ook niet echt op gereageerd. Meestal reageren ze pas als het echt mis gaat. Dat wil ik voorkomen.
Ik heb geen ervaring met wat je noemt, weet ook niet wat je ermee bedoelt.
Wie reageert er niet als je zegt dat het niet gaat? Mensen uit je directe omgeving of ook hulpverleners (als je die hebt)? Wat denk je dat je van jezelf en van anderen nodig hebt om te voorkomen dat het 'echt misgaat'?Why are you wearing that stupid man suit?
Dat is ook echt het nadeel aan psychische dingen. Je kan zelf soms geen eens uit leggen 'wat' er aan de hand is.quote:
Sterkte CotS. Ik kan me voorstellen dat dat heel confronterend is op verschillende manieren.
[..]
Wat een naar jaar heb je gehad
Vreemde situatie in je laatste zin, dat hoort toch niet te gebeuren? Lijkt me ook geen prettige woonomgeving meer dan.
[..]
Hey.
Ik heb geen ervaring met wat je noemt, weet ook niet wat je ermee bedoelt.
Wie reageert er niet als je zegt dat het niet gaat? Mensen uit je directe omgeving of ook hulpverleners (als je die hebt)? Wat denk je dat je van jezelf en van anderen nodig hebt om te voorkomen dat het 'echt misgaat'?
Als je been gebroken is, en in het gips zit dan is het gewoon heel duidelijk, dat is met dit wel iets anders.
Naja.. je kan vergelijken met elke biochemische aandoening (bijvoorbeeld diabetes, zie je ook niet gelijk), alleen is dit neurologisch gelegen.quote:
[..]
Dat is ook echt het nadeel aan psychische dingen. Je kan zelf soms geen eens uit leggen 'wat' er aan de hand is.
Als je been gebroken is, en in het gips zit dan is het gewoon heel duidelijk, dat is met dit wel iets anders.
Dank je welquote:
Sterkte CotS. Ik kan me voorstellen dat dat heel confronterend is op verschillende manieren.
Ja kloptquote:
[..]
Naja.. je kan vergelijken met elke biochemische aandoening (bijvoorbeeld diabetes, zie je ook niet gelijk), alleen is dit neurologisch gelegen.
Maar het voorbeeldje van been in het gips bedoel ik dat de omgeving eerder begrip kan tonen (soms zien mensen het als aanstellen, psychische dingen) en kunnen helpen, en er ook nog is een duidelijke tijd aan vast zit wanneer het over is.
Dat is waar...quote:
[..]
Ja klopt
Maar het voorbeeldje van been in het gips bedoel ik dat de omgeving eerder begrip kan tonen (soms zien mensen het als aanstellen, psychische dingen) en kunnen helpen, en er ook nog is een duidelijke tijd aan vast zit wanneer het over is.
Misschien (ik weet het eigenlijk wel zeker) ben ik enorm gezegend met mijn omgeving.
Sorry voor de late reactie, dit is geen mobielfoktopic voor mij, dus soms duurt het evenquote:
[..]
Ik heb even tijd genomen alles te laten bezinken.
Ik ben dit helemaal met je eens. En toch vind ik het lastiger gedaan dan gezegd.
Wat momenteel vooral nog speelt is dat ik moeite heb met loslaten van negatieve oude sentimenten naar mensen. Dat houdt me echt een beetje tegen om wat andere mensen te zoeken. En maakt me regelmatig gewoon stikchagrijnig.
Ik zit momenteel halve dagen na te denken over een vervelende en pijnlijke situatie van anderhalf jaar geleden (iemand die ik in mijn vriendenkring introduceerde, populair werd, vervolgens mij de kring uit werkte, en de groep die nu doet of de neus bloedt) terwijl ik daar alleen mezelf mee heb en ik zoveel gelukkiger zou zijn als ik er niet zoveel mee bezig was.
Maar ergens lukt het niet het los te laten, ik kan het maar niet verkroppen en het doet nog steeds pijn dat mensen die me erg dierbaar waren me gevoelsmatig zo hebben laten vallen. Ik heb op verschillende manieren geprobeerd 't los te laten, zelfs op een goede manier aan degenen die open staan voor een gesprek uitgelegd wat het met me gedaan had en dat ik zoiets niet had laten gebeuren als de situatie andersom was. Daar kwam weinig op terug.Ook in mijn therapie heb ik het besproken en er een sessie aan besteed.
Ik baal ervan dat ik steeds weer in m'n hoofd zit te herhalen hoe ik wel niet die mensen even een hatelijk veeg uit de pan zal geven. Het ze betaald zetten ofzo. Terwijl ik helemaal zo niet wil zijn maar ook gewoon niet goed weet wat ik kan doen dit goed los te laten en niet continue hatelijke gedachten te hebben.
Ik denk wel echt dat het oplossen van dit niet los kunnen laten ook een goed leermoment is om in de toekomst andere, beter passende vriendschappen aan te kunnen gaan en te behouden.
Die hatelijke gedachten die je noemt zijn voor mij een soort primaire gedachte (geweest, soms terugkomend). Die gedachtes heb ik dan weer uitgeplozen en van alle kanten bekeken en uiteindelijk heb ik daardoor vrede met nauwelijks contact meer hebben met mensen waar ik daarvoor heel goed bevriend was. Er was voor mij een lijn overtreden en ondanks dat je in eerste instantie boos en verdrietig bent over het overgaan van die lijn, voelde het voor mij heel krachtig om te zeggen "dit is niet meer iets wat mijn energie waard is" en mijn energie dus op andere dingen en mensen te concentreren waarbij wel energie overbleef, omdat er ook energie terugkomt en opbouwt in het contact.
Het is kut dat dingen soms anders lopen dan je wil, maar dat blijft oncontroleerbaar, alleen hoe jij er mee omgaat heb je in de hand. Dus haal er uit wat je er wel uit kunt halen (wat heb ik fout gedaan? waar heb ik spijt van? Wat had ik anders moeten doen? Hoe ga ik hier een volgende keer mee om?), vergeef jezelf voor jouw aandeel en de ander voor het hunne (hoooooooooohm) en laat de negatieve emoties los, waar uiteindelijk jij alleen last van hebt (dan blijven ze je dus kwetsen).
Dat voelde voor mij uiteindelijk zo goed, omdat het voelde als bewust en rationeel met de dingen omgaan en me niet laten leiden door mn emoties (die voor mij altijd heel dubbel voelen, dus hoe kun je je daar dan in hemelsnaam op baseren?)
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Heeft mijn Praktijk ondersteuner na 5 maanden ziekte gewoon weer een ziekte.
Na 2 afspraken is de 3e afspraak tot nader order weer verzet.
Zeg ik tegen die assistente ja maar mijn afbouwschema dan?
Ja daar bellen we nog over (ze moeten nu nog terugbellen)
Na 2 afspraken is de 3e afspraak tot nader order weer verzet.
Zeg ik tegen die assistente ja maar mijn afbouwschema dan?
Ja daar bellen we nog over (ze moeten nu nog terugbellen
)
Hell To The Liars
Wat een kutziekte is dit toch.
Ik sta op het punt om op te geven, na alle behandelingen die eventjes iets rust geven maar daarna komt alles glashard weer terug.
Na het beginnen met gebruiken van medicijnen en weer afbouwen tot 8x toe. Ik heb het gevoel dat niks meer werkt of gaat werken. Ik wil me niet meer zo voelen.
Ik sta op het punt om op te geven, na alle behandelingen die eventjes iets rust geven maar daarna komt alles glashard weer terug.
Na het beginnen met gebruiken van medicijnen en weer afbouwen tot 8x toe. Ik heb het gevoel dat niks meer werkt of gaat werken. Ik wil me niet meer zo voelen.
Heb je ondertussen al iets gehoord? Is wel heel slecht geregeld. Alsin, ziekte is voor iedereen kut, maar het zou wel fijn zijn als ze dat wat beter kunnen opvangen.quote:
Heeft mijn Praktijk ondersteuner na 5 maanden ziekte gewoon weer een ziekte.
Na 2 afspraken is de 3e afspraak tot nader order weer verzet.
Zeg ik tegen die assistente ja maar mijn afbouwschema dan?
Ja daar bellen we nog over (ze moeten nu nog terugbellen
Heel naar om te horen. Hopelijk lukt het je toch om door te zetten.quote:
Wat een kutziekte is dit toch.
Ik sta op het punt om op te geven, na alle behandelingen die eventjes iets rust geven maar daarna komt alles glashard weer terug.
Na het beginnen met gebruiken van medicijnen en weer afbouwen tot 8x toe. Ik heb het gevoel dat niks meer werkt of gaat werken. Ik wil me niet meer zo voelen.
Hier ging het goed met m'n angst, superfijn. En toen ging het ineens heel erg hard, werd ik gebeld voor een baan, gesprek gehad en aanstaande maandag begin ik. Van m'n studenten bijbaantje waar ik te lang in ben blijven hangen naar een 'grote mensen baan'. Heel enthousiast over, maar toch ook wel gespannen.
Omdat ik al zo snel begin, moet ik tegelijkertijd ook nog wat avonden en weekenden bij m'n oude werk werken tot eind dit jaar. Hopelijk neem ik niet teveel hooi op m'n vork. Komende dagen moet ik ook nog oefenen met met het ov reizen. Dat heb ik sinds m'n angststoornis begon nog niet gedaan, dus daar zie ik ook tegenop.
Maar, ondanks dat het nu even voor spanning zorgt, denk ik wel dat dit heel goed voor me gaat zijn. Ik werk nu altijd vanuit huis, dus dat is ook wel erg veilig. Gewoon elke dag verplicht de deur uit, en onder de mensen zijn, is gewoon net even die laatste stap die ik moet maken. En dat kan ik ook gewoon.
Ik las ergens dat zenuwen een te sterke emotie zijn om weg te stoppen, maar dat je ze wel een beetje positief om kunt zetten door het als enthousiasme te zien. Dus dat ga ik proberen. Niet telkens m'n angst benadrukken, maar vooral benadrukken hoe gaaf het allemaal is.
Omdat ik al zo snel begin, moet ik tegelijkertijd ook nog wat avonden en weekenden bij m'n oude werk werken tot eind dit jaar. Hopelijk neem ik niet teveel hooi op m'n vork. Komende dagen moet ik ook nog oefenen met met het ov reizen. Dat heb ik sinds m'n angststoornis begon nog niet gedaan, dus daar zie ik ook tegenop.
Maar, ondanks dat het nu even voor spanning zorgt, denk ik wel dat dit heel goed voor me gaat zijn. Ik werk nu altijd vanuit huis, dus dat is ook wel erg veilig. Gewoon elke dag verplicht de deur uit, en onder de mensen zijn, is gewoon net even die laatste stap die ik moet maken. En dat kan ik ook gewoon.
Ik las ergens dat zenuwen een te sterke emotie zijn om weg te stoppen, maar dat je ze wel een beetje positief om kunt zetten door het als enthousiasme te zien. Dus dat ga ik proberen. Niet telkens m'n angst benadrukken, maar vooral benadrukken hoe gaaf het allemaal is.
Je hebt het gevoel dat niets werkt, maar schrijft ook dikgedrukte - behandelingen die wel even rust geven. Wat voor behandelingen bedoel je daarmee?quote:
Wat een kutziekte is dit toch.
Ik sta op het punt om op te geven, na alle behandelingen die eventjes iets rust geven maar daarna komt alles glashard weer terug.
Na het beginnen met gebruiken van medicijnen en weer afbouwen tot 8x toe. Ik heb het gevoel dat niks meer werkt of gaat werken. Ik wil me niet meer zo voelen.
Houd vol
Ik weet hoe het voelt.
Why are you wearing that stupid man suit?
Ik had even een hele slechte dag eergisteren, maar ik heb allerlei therapieën gevolg(EMDR tegen ptsd, CGT, groepstherapie, dagbehandeling) En ondertussen ook meerdere medicijnen geprobeerd, steeds afbouwen is een hel. Bedankt voor de steun iigquote:
[..]
Je hebt het gevoel dat niets werkt, maar schrijft ook dikgedrukte - behandelingen die wel even rust geven. Wat voor behandelingen bedoel je daarmee?
Houd vol
Ik ben zelf vandaag maar gaan bellen met de assistente met de opmerking ik ga van 4x per dag 2mg naar 3x per dag 2mg. Ik hoor het wel als het niet goed is.quote:
[..]
Heb je ondertussen al iets gehoord? Is wel heel slecht geregeld. Alsin, ziekte is voor iedereen kut, maar het zou wel fijn zijn als ze dat wat beter kunnen opvangen.
[..]
De praktijkondersteuner is "ziek" en ik vroeg komt ze nog terug dit jaar, het antwoord was nee waarschijnlijk komt ze helemaal niet meer terug
Ben sinds een week ook compleet gestopt met drinken (of het definitief is weet ik niet).
Maar between jobs en weinig structuur (en nog meer ellende in mijn omgeving) is drank bij mij een trigger voor nog meer onrust in hoofd en lichaam.
Dus ik doe om de dag leuke dingen en de andere dag helemaal niets.
Hell To The Liars
Volgens mij heb jij het meer andersom.. Dat je zo heel af en toe wel eens een dag hebt dat je jezelf niet haat. Je hebt al zoveel overleefd en daar mag je al zo belachelijk trots op zijn! Geen enkele reden om jezelf te haten eigenlijkquote:
Pffffft... soms heb je zo van die dagen dat je jezelf intens haat. Ik kan mezelf even niet aan
. Wat is er aan de hand dat je je nu zo voelt?
Dank je welquote:
[..]
Volgens mij heb jij het meer andersom.. Dat je zo heel af en toe wel eens een dag hebt dat je jezelf niet haat. Je hebt al zoveel overleefd en daar mag je al zo belachelijk trots op zijn! Geen enkele reden om jezelf te haten eigenlijk
Ik ben gewoon een beetje oververmoeid en dat irriteert me. Gisteren had ik en tekenles (wat voor mij al pittig is) en daarna vrienden. Dat is was niet slim en vandaag betaal ik de prijs daarvoor. Ik ben enkel naar de apotheek geweest en verder niks gedaan.
En eten gaat vandaag niet goed. En de zelfzorg gaat al een paar dagen niet goed. En de hele ochtend liggen dommelen in bed en nog steeds moe. Gewoon bleh.
Dat is genoeg gemopperd. Morgen ga ik lekker een cadeau voor een vriendin maken en lekker knutselen...
En nu lief zijn voor mezelf: veel thee, series en gezellig de kerstlichtjes aan... alles wat ik fijn vind. Misschien zo even de empowering dichtbundeltjes erbij pakken
Les geleerd voor de volgende keer dan, geen tekenles en vrienden achter elkaar! Zo leer je steeds weer een beetje meer hoe je voor jezelf kunt zorgenquote:
[..]
Dank je wel
Ik ben gewoon een beetje oververmoeid en dat irriteert me. Gisteren had ik en tekenles (wat voor mij al pittig is) en daarna vrienden. Dat is was niet slim en vandaag betaal ik de prijs daarvoor. Ik ben enkel naar de apotheek geweest en verder niks gedaan.
En eten gaat vandaag niet goed. En de zelfzorg gaat al een paar dagen niet goed. En de hele ochtend liggen dommelen in bed en nog steeds moe. Gewoon bleh.
Dat is genoeg gemopperd. Morgen ga ik lekker een cadeau voor een vriendin maken en lekker knutselen...
En nu lief zijn voor mezelf: veel thee, series en gezellig de kerstlichtjes aan... alles wat ik fijn vind. Misschien zo even de empowering dichtbundeltjes erbij pakken
. Morgen is een nieuwe dag oke, dan ga je weer gewoon netjes goed voor jezelf zorgen en mag je daar ook weer fouten in maken. Je kunt het!
Die les had ik al geleerd, alleen door Sinterklaas kwam het even zo uit.quote:
[..]
Les geleerd voor de volgende keer dan, geen tekenles en vrienden achter elkaar! Zo leer je steeds weer een beetje meer hoe je voor jezelf kunt zorgen
Dank je wel
Herkenbaar... dat je eigenlijk wel weet dat het niet handig is en het dan toch maar doet omdat het "niet anders kan".quote:
[..]
Die les had ik al geleerd, alleen door Sinterklaas kwam het even zo uit.
Dank je wel
Althans, ik plan dan tegen beter weten dingen in, omdat het "niet anders kan". Kan wel anders, ik kan ook nee zeggen, maar dat is nog een punt(je) van oefening....
Fake it till you make it...
Meestal is nee bij mij ook echt wel nee op de woensdag en vrijdag. Ik vond het alleen heel erg naar dat ik geen Sinterklaas zou vieren, voor het eerst in mijn leven en dat voelde best eenzaam aan. Sowieso vind ik december een beetje moeilijk. Dus daarom een ja teveelquote:
[..]
Herkenbaar... dat je eigenlijk wel weet dat het niet handig is en het dan toch maar doet omdat het "niet anders kan".
Althans, ik plan dan tegen beter weten dingen in, omdat het "niet anders kan". Kan wel anders, ik kan ook nee zeggen, maar dat is nog een punt(je) van oefening....
Hopelijk krijg je het snel onder de knie om nee te zeggen
Ah, zo te zien heb jij het nee zeggen beter onder de knie alquote:
[..]
Meestal is nee bij mij ook echt wel nee op de woensdag en vrijdag. Ik vond het alleen heel erg naar dat ik geen Sinterklaas zou vieren, voor het eerst in mijn leven en dat voelde best eenzaam aan. Sowieso vind ik december een beetje moeilijk. Dus daarom een ja teveel
Hopelijk krijg je het snel onder de knie om nee te zeggen
.Was het Sint vieren wel gezellig? Dat scheelt dan misschien een beetje.
En soms heb je van die dagen dat het gewoon niet wil, nou ja, dan maar een baaldag en de dag erna weer met een schone lei beginnen.
December is ook niet mijn favoriete maand, ik heb er moeite mee dat iedereen van alles van je lijkt te verwachten omdat het zogenaamd "zo hoort". En dat je erop aangekeken wordt als je je grenzen aangeeft.
En de kinderen moe, aan vakantie toe en een schoolprogramma vol met allerlei anders dan anders dingen. Best leuk, maar het is zoveel achter elkaar dat ik altijd weer blij ben als ze in januari weer naar school gaan en we weer in een normaal ritme komen
.
Fake it till you make it...
Hahaha, door vallen en opstaan geleerd. Alleen het blijft wel met enorme schuldgevoelens, maar als ik moet kiezen tussen een psychose/manie of schuldgevoel, dan weet ik het wel.quote:
[..]
Ah, zo te zien heb jij het nee zeggen beter onder de knie al
Was het Sint vieren wel gezellig? Dat scheelt dan misschien een beetje.
En soms heb je van die dagen dat het gewoon niet wil, nou ja, dan maar een baaldag en de dag erna weer met een schone lei beginnen.
En sinterklaas was zeker de moeite waard
Dat klinkt als een heel zware maand voor jequote:December is ook niet mijn favoriete maand, ik heb er moeite mee dat iedereen van alles van je lijkt te verwachten omdat het zogenaamd "zo hoort". En dat je erop aangekeken wordt als je je grenzen aangeeft.
En de kinderen moe, aan vakantie toe en een schoolprogramma vol met allerlei anders dan anders dingen. Best leuk, maar het is zoveel achter elkaar dat ik altijd weer blij ben als ze in januari weer naar school gaan en we weer in een normaal ritme komen
(ik heb op den duur gewoon nee gezegd tegen alle feestjes, en mensen hebben er meer begrip voor dan je denkt). Januari is inderdaad een fijne maand... Sterkte lieverd
Ik voel me zo zo zo zo ongelukkig
Momenteel doe ik alles wat ik leuk vind. Mijn huis is netjes en rustig. Ik heb een sociaal leven, iedereen staat voor me klaar (ik ben echt een enorm gezegend mens!)... en mijn hart is kapot. (vrijwilligers)werk wordt me nog afgeraden. Komende week ga ik een abo op de bieb regelen, zodat ik elke dag wat informatiefs kan lezen over interessante onderwerpen... Alleen elke avond ben ik moe en stort ik een beetje in.
Momenteel doe ik alles wat ik leuk vind. Mijn huis is netjes en rustig. Ik heb een sociaal leven, iedereen staat voor me klaar (ik ben echt een enorm gezegend mens!)... en mijn hart is kapot. (vrijwilligers)werk wordt me nog afgeraden. Komende week ga ik een abo op de bieb regelen, zodat ik elke dag wat informatiefs kan lezen over interessante onderwerpen... Alleen elke avond ben ik moe en stort ik een beetje in.
Jezelf ongelukkig voelen is ook niet erg.quote:
Ik voel me zo zo zo zo ongelukkig
Momenteel doe ik alles wat ik leuk vind. Mijn huis is netjes en rustig. Ik heb een sociaal leven, iedereen staat voor me klaar (ik ben echt een enorm gezegend mens!)... en mijn hart is kapot. (vrijwilligers)werk wordt me nog afgeraden. Komende week ga ik een abo op de bieb regelen, zodat ik elke dag wat informatiefs kan lezen over interessante onderwerpen... Alleen elke avond ben ik moe en stort ik een beetje in.
Daarmee leren uithouden is best moeilijk...
Probeer uit te gaan als daar jouw behoefte ligt, maar gewoon om buiten te zijn en niet omdat je iets informatiefs zou moeten lezen.
Angst mag er zijn, vlucht er niet voor.
Wees wat liever voor jezelf
Dank je CotS.
Ik denk dat we nu de feestdagen niet al te vol hebben gestopt, het is ook niet dat ik het niet gezellig vind, maar het kost me veel energie.
En ik heb het er niet voor over dat mijn gezin er nog een week van kan meegenieten dat ik over mijn grenzen ben gegaan.
Wat naar dat je je zo ongelukkig voelt. Mag ik zeggen dat ik het wel goed vind dat je toch wel dingen doet, je huis netjes en rustig hebt, mensen om je heen hebt.
Dat doe je toch maar wel.
En het is niet zo dat je je niet ongelukkig zou mogen voelen als je doet wat je leuk vindt enzovoort... je kan "gezegend" zijn (wanneer ben je eigenlijk gezegend...) en je toch ongelukkig voelen. En misschien voel je je dan juist nog wel ongelukkiger, als je het gevoel hebt dat je gezegend bent en je toch zo voelt. Ik sluit me aan bij scrupulus, probeer wat liever te zijn voor jezelf!
Ik denk dat we nu de feestdagen niet al te vol hebben gestopt, het is ook niet dat ik het niet gezellig vind, maar het kost me veel energie.
En ik heb het er niet voor over dat mijn gezin er nog een week van kan meegenieten dat ik over mijn grenzen ben gegaan.
Wat naar dat je je zo ongelukkig voelt. Mag ik zeggen dat ik het wel goed vind dat je toch wel dingen doet, je huis netjes en rustig hebt, mensen om je heen hebt.
Dat doe je toch maar wel.
En het is niet zo dat je je niet ongelukkig zou mogen voelen als je doet wat je leuk vindt enzovoort... je kan "gezegend" zijn (wanneer ben je eigenlijk gezegend...) en je toch ongelukkig voelen. En misschien voel je je dan juist nog wel ongelukkiger, als je het gevoel hebt dat je gezegend bent en je toch zo voelt. Ik sluit me aan bij scrupulus, probeer wat liever te zijn voor jezelf!
Fake it till you make it...
Naja... er komen hopelijk betere momenten aan. Het is nu gewoon even moeilijk... Komt vast wel goed.... naar buiten gaan is zo'n uitdaging momenteel. Ik heb sterk de neiging om de hele dag maar binnen in mijn pyjama te zitten (al heb ik nu wel als doel om elke werkdag naar buiten te gaan: boodschappen, apotheek, vrienden en clubjes. Maar gemakkelijk is het niet).quote:
[..]
Jezelf ongelukkig voelen is ook niet erg.
Daarmee leren uithouden is best moeilijk...
Probeer uit te gaan als daar jouw behoefte ligt, maar gewoon om buiten te zijn en niet omdat je iets informatiefs zou moeten lezen.
Angst mag er zijn, vlucht er niet voor.
Wees wat liever voor jezelf
Ik weet niet of ik bang ben, maar eerder een beetje somber...
Dank je wel
Dat klinkt heel erg verstandig in mijn oren. Feestdagen moeten inderdaad je niet je nek kosten. Niet alleen omwille je gezin, maar vooral omwille jezelf. Veel sterkte en lief zijn voor jezelf (ja jij ookquote:
Dank je CotS.
Ik denk dat we nu de feestdagen niet al te vol hebben gestopt, het is ook niet dat ik het niet gezellig vind, maar het kost me veel energie.
En ik heb het er niet voor over dat mijn gezin er nog een week van kan meegenieten dat ik over mijn grenzen ben gegaan.
)Dank je welquote:Wat naar dat je je zo ongelukkig voelt. Mag ik zeggen dat ik het wel goed vind dat je toch wel dingen doet, je huis netjes en rustig hebt, mensen om je heen hebt.
Dat doe je toch maar wel.
En het is niet zo dat je je niet ongelukkig zou mogen voelen als je doet wat je leuk vindt enzovoort... je kan "gezegend" zijn (wanneer ben je eigenlijk gezegend...) en je toch ongelukkig voelen. En misschien voel je je dan juist nog wel ongelukkiger, als je het gevoel hebt dat je gezegend bent en je toch zo voelt. Ik sluit me aan bij scrupulus, probeer wat liever te zijn voor jezelf!
Ik doe echt mijn best. Ik ben gezegend omdat er in mijn leven heel veel meevallers en gelukjes heb. De meeste dingen zitten me eigenlijk altijd wel mee (altijd goed weer als ik op vakantie ben, goede vrienden, zo maar Sinterklaascadeautjes krijgen van vrienden, een lieve moeder...). Dus niks te klagen
Ik ben best wel lief voor mezelf hoor
Soms juist te, vind ik 
VInd je het echt raar dat je moe bent? Je blijft maar rennen en lijkt te weinig rust te nemen. Nu weer een abo op de bieb “om elke dag wat informatiefs te lezen”. Is het niet beter om eens een beetje pas op de plaats te maken?quote:
Ik voel me zo zo zo zo ongelukkig
Momenteel doe ik alles wat ik leuk vind. Mijn huis is netjes en rustig. Ik heb een sociaal leven, iedereen staat voor me klaar (ik ben echt een enorm gezegend mens!)... en mijn hart is kapot. (vrijwilligers)werk wordt me nog afgeraden. Komende week ga ik een abo op de bieb regelen, zodat ik elke dag wat informatiefs kan lezen over interessante onderwerpen... Alleen elke avond ben ik moe en stort ik een beetje in.
Thuisblijven is echt niet erg. Wel aankleden, douchen, tandenpoetsen natuurlijk (en gezond koken), maar het helemaal niet erg om een paar dagen per week je terug te trekken.
Geen zorgen voor de dag van morgen.
Dat valt echt heel erg mee. Twee sociale afspraken in de week, twee clubjes en that's it. Ik doe echt een pas op de plaats en dat is juist zo moeilijkquote:
[..]
VInd je het echt raar dat je moe bent? Je blijft maar rennen en lijkt te weinig rust te nemen. Nu weer een abo op de bieb “om elke dag wat informatiefs te lezen”. Is het niet beter om eens een beetje pas op de plaats te maken?
Ik heb vier bezette dagdelen in de week maar... Voor de rest knutsel ik, lees ik, kijk series en het huishouden.
Zal ik je iets geks vertellen, dat zou voor mij al te veel zijn, zoveel verplichtingen in de week. Ik heb een vaste afspraak ‘s avonds en een sociale afspraak op een andere dag die niet iedere week doorgaat, en daarmee zit ik al aan mijn tax met vaste sociale verplichtingen. Heb er nu nog een training bij de komende 15 weken, maar merk dat ik het best veel vind.quote:
[..]
Dat valt echt heel erg mee. Twee sociale afspraken in de week, twee clubjes en that's it. Ik doe echt een pas op de plaats en dat is juist zo moeilijk
Ja, ik werk overdag (ben wel veel alleen thuis aan het werk), maar jij werkt ook: aan jezelf. Dat is een meer dan fulltime job.
Geen zorgen voor de dag van morgen.
Dat's de vinger op de zere plek... Ik probeer het echt te doen, maar het is extreem moeilijk... Momenteel heb ik het doel elke dag tandenpoetsen, en als dat goed gaat douchen erbij etc. En ondertussen hopen dat ik weer bij de Intensive Home Treatment terecht kan, totdat ik bij het FACT terecht kanquote:
[..]
VInd je het echt raar dat je moe bent? Je blijft maar rennen en lijkt te weinig rust te nemen. Nu weer een abo op de bieb “om elke dag wat informatiefs te lezen”. Is het niet beter om eens een beetje pas op de plaats te maken?
Thuisblijven is echt niet erg. Wel aankleden, douchen, tandenpoetsen natuurlijk (en gezond koken), maar het helemaal niet erg om een paar dagen per week je terug te trekken.
quote:
[..]
Zal ik je iets geks vertellen, dat zou voor mij al te veel zijn, zoveel verplichtingen in de week. Ik heb een vaste afspraak ‘s avonds en een sociale afspraak op een andere dag die niet iedere week doorgaat, en daarmee zit ik al aan mijn tax met vaste sociale verplichtingen. Heb er nu nog een training bij de komende 15 weken, maar merk dat ik het best veel vind.
Ja, ik werk overdag (ben wel veel alleen thuis aan het werk), maar jij werkt ook: aan jezelf. Dat is een meer dan fulltime job.
Dat is niet gek en dat weet je ook En training erbij en werk... dat is al heel erg veelHm... ja je hebt gelijk.. Voor mezelf zorgen vind ik al extreem moeilijk
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |