Verkrachters #6

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 21:14 schreef Samzz het volgende:

[..]

Ik vind het ook heel moeilijk voor te stellen, vooral omdat mijn ouders zoiets nooit zouden zeggen.

Maar ik ken JB, die zou hier nooit over liegen.

Nee zo bedoel ik dat ook echt niet, maar als ik kijk naar mijn eigen vrienden en familie.

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 21:09 schreef JaniesBrownie het volgende:

[..]

of van je moeder. Of de ouders van de dader zeggen dat t jouw schuld is. Of je vraagt aan school, die ervan weet, of ze hem álsjeblieft bij de examens niet vóór je willen zetten en ze doen dat toch, of een vriend zegt gewoon letterlijk: ik geloof je niet, hij is niet zo.

Of van de jongens die erbij stonden te kijken en lachen, dag in dag uit te horen krijgen dat je het zelf wilde, dat je het wel lekker vond, etc.

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 21:15 schreef FlippingCoin het volgende:

[..]

Nee zo bedoel ik dat ook echt niet, maar als ik kijk naar mijn eigen vrienden en familie.

Snap ik . Familie zou zoiets nooit moeten zeggen.

Van die vriend van me viel het me ook enorm tegen. Die heb ik sindsdien ook niet meer gesproken.

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 21:17 schreef Samzz het volgende:

[..]

Snap ik . Familie zou zoiets nooit moeten zeggen.

Van die vriend van me viel het me ook enorm tegen. Die heb ik sindsdien ook niet meer gesproken.

Nee dat kan ik mij voorstellen.

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 20:42 schreef JaniesBrownie het volgende:

[..]

ik ben er nog niet uit hoor.

Vooral t feit dat mn moeder t allemaal maar onzin vindt, houdt me tegen

In mijn nabije omgeving is vroeger een kind misbruikt door een tiener die in de buurt woonde. De ouders van het kind stonden voor een dilemma want hoe graag ze ook zouden willen dat recht zou geschieden, het had zeker het (lokale) nieuws gehaald.

Dan heb je dus een verschrikkelijke ervaring gehad, en vervolgens wil als gevolg van media 'de hele wereld' wat van dat kind weten.

Op advies van een kinderpsycholoog hebben ze dit onder de radar gehouden, en samen met ouders van de tiener over een straf gesproken/ en uit laten voeren.

Misschien niet helemaal vergelijkbaar met jouw situatie, maar het kind van toen (volwassen ondertussen) ziet voor zover ik weet bovenstaande aanpak niet als iets bagatelliserends van wat haar is overkomen.

Ik vind het verschrikkelijk dat jij nu als volwassene ook een dillema hebt, tussen het idee dat iemand er zomaar al tijden mee weg kan komen en de mogelijke narigheden en niet helende effecten die uit een aangifte kunnen voortvloeien.

Ik onthoudt me van verder advies daar ik niets weet over je emotionele draagkracht, de potentiële emotionele draaglast en überhaupt hoeveel bewijs je moet hebben om juridisch kansrijk te zijn. Ik hoop vooral dat achteraf over je aankomende ervaring kunt terugkijken dat je de juiste beslissing voor jezelf hebt genomen.

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 21:15 schreef FlippingCoin het volgende:

[..]

Nee zo bedoel ik dat ook echt niet, maar als ik kijk naar mijn eigen vrienden en familie.

dat geloof ik wel hoor, het is meer om aan te geven dat het niet overal zo gaat als wenselijk zou zijn.
Dat je je dingen moeilijk kan voorstellen, betekent niet dat het niet gebeurt. Ik denk dat het vaker voorkomt dat de dader er, ondanks dat een hoop mensen het weten, mee wegkomt zonder gevolgen.
Het hele ‘ook als er geen veroordeling is, wordt hij veroordeeld door de omgeving’ wordt volgens mij overschat. Ik denk dat er vaak genoeg niet zo heel zwaar aan getild wordt. Dat wéét ik overigens niet, is puur gebaseerd op mijn eigen ervaringen en die van n paar anderen die ik heb gesproken hierover.

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 21:33 schreef Mojo.jojo het volgende:

[..]

In mijn nabije omgeving is vroeger een kind misbruikt door een tiener die in de buurt woonde. De ouders van het kind stonden voor een dilemma want hoe graag ze ook zouden willen dat recht zou geschieden, het had zeker het (lokale) nieuws gehaald.

Dan heb je dus een verschrikkelijke ervaring gehad, en vervolgens wil als gevolg van media 'de hele wereld' wat van dat kind weten.

Op advies van een kinderpsycholoog hebben ze dit onder de radar gehouden, en samen met ouders van de tiener over een straf gesproken/ en uit laten voeren.

Misschien niet helemaal vergelijkbaar met jouw situatie, maar het kind van toen (volwassen ondertussen) ziet voor zover ik weet bovenstaande aanpak niet als iets bagatelliserends van wat haar is overkomen.

Ik vind het verschrikkelijk dat jij nu als volwassene ook een dillema hebt, tussen het idee dat iemand er zomaar al tijden mee weg kan komen en de mogelijke narigheden en niet helende effecten die uit een aangifte kunnen voortvloeien.

Ik onthoudt me van verder advies daar ik niets weet over je emotionele draagkracht, de potentiële emotionele draaglast en überhaupt hoeveel bewijs je moet hebben om juridisch kansrijk te zijn. Ik hoop vooral dat achteraf over je aankomende ervaring kunt terugkijken dat je de juiste beslissing voor jezelf hebt genomen.

Dit is exact waar ik heen wil. Beide partijen worden erkent en geholpen.

Misschien is het proces van schaamte en de ander gestraft proberen te krijgen, wel net zo vernederend, of in sommige gevallen erger dan het feit. (en dan spreek ik niet over mensen die zwaar lichamelijk mishandeld zijn, want die hebben vaak ook bewijs, hoe wrang ook.)
Je wilt hulp en erkenning voor je pijn, maar vooral bescherming.

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 21:33 schreef Mojo.jojo het volgende:

[..]

In mijn nabije omgeving is vroeger een kind misbruikt door een tiener die in de buurt woonde. De ouders van het kind stonden voor een dilemma want hoe graag ze ook zouden willen dat recht zou geschieden, het had zeker het (lokale) nieuws gehaald.

Dan heb je dus een verschrikkelijke ervaring gehad, en vervolgens wil als gevolg van media 'de hele wereld' wat van dat kind weten.

Op advies van een kinderpsycholoog hebben ze dit onder de radar gehouden, en samen met ouders van de tiener over een straf gesproken/ en uit laten voeren.

Misschien niet helemaal vergelijkbaar met jouw situatie, maar het kind van toen (volwassen ondertussen) ziet voor zover ik weet bovenstaande aanpak niet als iets bagatelliserends van wat haar is overkomen.

Ik vind het verschrikkelijk dat jij nu als volwassene ook een dillema hebt, tussen het idee dat iemand er zomaar al tijden mee weg kan komen en de mogelijke narigheden en niet helende effecten die uit een aangifte kunnen voortvloeien.

Ik onthoudt me van verder advies daar ik niets weet over je emotionele draagkracht, de potentiële emotionele draaglast en überhaupt hoeveel bewijs je moet hebben om juridisch kansrijk te zijn. Ik hoop vooral dat achteraf over je aankomende ervaring kunt terugkijken dat je de juiste beslissing voor jezelf hebt genomen.

In het voorbeeld dat jij aanhaalt is er erkend dat er iets gebeurd is en vervolgens naar gehandeld. Dat is heel anders dan JB haar situatie, imo.

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 21:33 schreef Mojo.jojo het volgende:

[..]

In mijn nabije omgeving is vroeger een kind misbruikt door een tiener die in de buurt woonde. De ouders van het kind stonden voor een dilemma want hoe graag ze ook zouden willen dat recht zou geschieden, het had zeker het (lokale) nieuws gehaald.

Dan heb je dus een verschrikkelijke ervaring gehad, en vervolgens wil als gevolg van media 'de hele wereld' wat van dat kind weten.

Op advies van een kinderpsycholoog hebben ze dit onder de radar gehouden, en samen met ouders van de tiener over een straf gesproken/ en uit laten voeren.

Misschien niet helemaal vergelijkbaar met jouw situatie, maar het kind van toen (volwassen ondertussen) ziet voor zover ik weet bovenstaande aanpak niet als iets bagatelliserends van wat haar is overkomen.

Ik vind het verschrikkelijk dat jij nu als volwassene ook een dillema hebt, tussen het idee dat iemand er zomaar al tijden mee weg kan komen en de mogelijke narigheden en niet helende effecten die uit een aangifte kunnen voortvloeien.

Ik onthoudt me van verder advies daar ik niets weet over je emotionele draagkracht, de potentiële emotionele draaglast en überhaupt hoeveel bewijs je moet hebben om juridisch kansrijk te zijn. Ik hoop vooral dat achteraf over je aankomende ervaring kunt terugkijken dat je de juiste beslissing voor jezelf hebt genomen.

daar is wat mee gedaan. Ik houd mezelf steeds tegen. Want moeder, kinderen, geen bewijs, angst voor hem...

Ik wíl wat, al jaren, maar durf niet

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 21:39 schreef JaniesBrownie het volgende:

[..]

dat geloof ik wel hoor, het is meer om aan te geven dat het niet overal zo gaat als wenselijk zou zijn.
Dat je je dingen moeilijk kan voorstellen, betekent niet dat het niet gebeurt. Ik denk dat het vaker voorkomt dat de dader er, ondanks dat een hoop mensen het weten, mee wegkomt zonder gevolgen.
Het hele ‘ook als er geen veroordeling is, wordt hij veroordeeld door de omgeving’ wordt volgens mij overschat. Ik denk dat er vaak genoeg niet zo heel zwaar aan getild wordt. Dat wéét ik overigens niet, is puur gebaseerd op mijn eigen ervaringen en die van n paar anderen die ik heb gesproken hierover.

Is ook zo.

Recent is er een topic geweest in NWS waarin er een jongen onterecht beschuldigd werd van het zijn van een potloodventer bij een basisschool; uiteindelijk vrijgesproken, maar tot zijn vrijspraak niet meer buiten durven komen, baan kwijtgeraakt en daarna maar ver weg verhuisd omdat men toch dacht waar rook is is vuur, en dat was ná zijn vrijspraak.

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 21:44 schreef FlippingCoin het volgende:

[..]

Is ook zo.

Recent is er een topic geweest in NWS waarin er een jongen onterecht beschuldigd werd van het zijn van een potloodventer bij een basisschool; uiteindelijk vrijgesproken, maar tot zijn vrijspraak niet meer buiten durven komen, baan kwijtgeraakt en daarna maar ver weg verhuisd omdat men toch dacht waar rook is is vuur, en dat was ná zijn vrijspraak.

ik weet dat het gebeurt, zeker idd waar het kinderen betreft.
Ik denk alleen door de verhalen die ik ken, dat het minder vaak voorkomt dan je zou verwachten.

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 21:44 schreef JaniesBrownie het volgende:

[..]

daar is wat mee gedaan. Ik houd mezelf steeds tegen. Want moeder, kinderen, geen bewijs, angst voor hem...

Ik wíl wat, al jaren, maar durf niet

Weet je, ik heb een beetje schroom om wat te schrijven want het zijn mogelijk dingen die je zelf ook al hebt bedacht en gedaan, maar ga praten met een psycholoog die hier ervaring mee heeft. Win informatie om te bepalen hoe kansrijk je juridisch bent.

Maar vooral, zet het van je af die erkenning. Het maakt je afhankelijk van anderen, en dus zwakker. Terwijl het gewoon een feit is dat je een kanjer bent. Ik heb hier ooit een vergelijking gelezen: een diamant kan in de modder gegooid worden, er kan op gestampt worden, maar het is en blijft een diamant!

Maar ja, welk goed bedoeld woord ik ook schrijf, ik heb het niet meegemaakt en voor mij is het 'makkelijk' praten dus sorry als ik de meest gemaakte fout maak door niet alleen aan te horen (luisteren) maar ook iets te willen 'helpen'.

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 20:42 schreef Bananenpap het volgende:

[..]

Ik vind dat je overdrijft door elk woordje dat ik gebruik onder de psychologische loep te nemen terwijl ik niks kwaads bedoel. Dat komt op mij over alsof ik opeens de badguy ben. Besef je wel dat jouw posts vanuit mijn referentiekader heel anders overkomen?

het punt is juist dat de hele communicatie er over anders moet, omdat het wel degelijk vervelend is voor degene die aan de andere kant van de communicatie zit
En wel degelijk een cultuur in stand houden

Er word bepaald hoe je je uit mag spreken voor het slachtoffer en niet door het slachtoffer. Er worden meteen kanttekeningen geplaatst (zie ook de bingo van Fascination) als 'doe gewoon niet zo moeilijk' 'je moet wel kunnen relativeren' en altijd door degene die niet zelf slachtoffer zijn

Ik heb nog nooit een vrouw tegen en andere vrouw in een gesprek als dit horen zeggen 'je moet wel relativeren he, kindjes in Afrika hebben geen eten'
Omdat vrouwen wel weten hoe die cultuur bestaat

Net zoals dat ik niet weet hoe het is bijvoorbeeld gekleurd te zijn en daarmee steeds tegen bijvoorbeeld discriminatie aan te lopen. Minder discriminatie creëer je ook niet door te bagatelliseren of dingen in twijfel te trekken als de enige in de discussie die weet hoe het is zich uit spreekt

Zoals als gezegd is het juist fijn voor je dat je de cultuur niet herkent Want dan loop je er zelf blijkbaar niet tegen aan maar hij is er wel degelijk
En juist die geluiden hoor je nu overal om je heen. Waarom dan blijven zeggen 'ik zie dat niet' (duh je bent niet de 'onderliggende' partij' ipv 'crisis wat erg dat het er is, ik ga kijken hoe ik er positief aan bij kan dragen bijvoorbeeld in mijn communicatie'

De reactie op vrouwen die zich uitspreken over dit onderwerp doen me heel erg denken aan het schelden met het woord homo. Iedereen doet alsof de homoacceptatie voltooid is, maar het is nog steeds een negatief woord. Iets wat je gebruikt als je wil kwetsen. Hoe kan het dan volledig geaccepteerd zijn?
We doen alsof we een samenleving zijn die goed met slachtoffers van misbruik om gaat omdat we ze niet meer met stokken het dorp uit jagen, maar de negatieve sluier die er om heen ligt is veel subtieler. Kleine, kwetsende, opmerkingen. En daar moeten degene die wel weten hoe het is om daar mee in aanraking te komen zich over uit blijven spreken om bewustwording te creëren en te zorgen dat er over jaaaaren anders op gereageerd word

Wat dubbel kut is. Want eerst overkomt je iets verwoestends, waar je niets aan kon doen, die je machteloos maakt. En waar je daarna niet goed mee om kunt gaan door die cultuur. En dan ben je ook nog eens degene die steeds dat gesprek met een muur aan moet gaan die zijn/haar brein maar niet open wil stellen voor iets wat aantoonbaar is maar een beetje een pijnlijke realisatie voor die ander (terwijl jij daar met je verwoestende ervaring zit) wil je er voor zorgen dat het in de toekomst voor anderen minder verwoestend kan zijn

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 20:58 schreef Bananenpap het volgende:

[..]

Ik denk dat wij gewoon niet zo op één lijn zitten. Ik heb het niet over dit topic, maar over de metoo-discussie in zijn geheel waarbij nu honderden mensen naar de media stappen of zelf hun verhaal doen op socialmedia. Die 'overkill' aan verhalen zorgt bij mij en ik weet zeker ook voor vele anderen al voor een soort moeheid voor het onderwerp, beetje te vergelijken met de Zwarte Pietendiscussie. Door die moeheid ga je het onderwerp niet meer serieus nemen, terwijl het wel belangrijk is.

Dat kun je lomp van mij vinden, of misschien misplaatst in dit topic. Maar dat is gewoon mijn visie.

Edit: Daarnaast heb ik dus al verschillende verhalen voorbij zien komen waarbij ik dacht van 'is dit intimidatie?'

ja sorry dat vind ik inderdaad vrij lomp
Deze hele beweging heeft iets bevrijdend voor vrouwen die dit hebben mee gemaakt. Maar kut dat het jou moe maakt hoor. En een goede reden om het probleem weg te willen moffelen
Wat als je een dochter krijgt? Dan baal je dat je nu niks gedaan hebt omdat je een beetje moe er van werd. Hoop ik

Het is niet alsof er wat groots van je gevraagd wordt. Alleen dat je je hakken niet in het zand gooit en een beetje bewuster er over na gaat denken

[ Bericht 5% gewijzigd door Allures op 25-10-2017 22:22:47 ]

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 18:36 schreef Jopie78 het volgende:

[..]

Maar die mannen scoren niet omdat ze "die handeling" uitvoeren, die mannen scoren omdat ze voordat ze die hand op die kont leggen al contact hebben gelegd via oogcontact. Er heeft al een heel onzichtbaar spel plaatsgevonden, waarin het akkoord al besloten lag.

Die andere groep mannen ziet alleen iemand aan komen lopen, een klap geven en gaan zoenen, maar dat is dus niet wat er feitelijk gebeurt.

+1!!!!!

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 18:41 schreef Grems het volgende:

[..]

Een stuk minder.

https://www.volkskrant.nl(...)ijken-vals~a1856828/

In het onderzoek zijn alleen aangiften als vals aangemerkt, als de aan­geefster later heeft toegegeven dat ze heeft gelogen.

20% alleen al waarin men het toegeeft.

Tot 18 jaar, waarbij in dit artikel ook nog eens gezegd wordt dat de helft afziet van aangifte, nadat er gezegd wordt dat valse aangifte strafbaar is.
Waarbij ze niet zeggen dat dat zeggen protocol is, naast vele andere dingen. Zoals uitleggen hoe zwaar de aangifte zal zijn, hoe weinig slagingskans het heeft en tot hoe weinig straf/van straat halen het zal leiden. Ze vertellen in dat artikel ook niet dat het protocol is het vermeende slachtoffer te vertellen dat ze maar beter gebruik kunnen maken van de 2 weken bedenkijd die er is tussen het voorgesprek en de werkelijke aangifte. Dat tot fokking vorig jaar (en zelfs nu nog zo hier en daar) dat zelfs als must neergezet werd, een verplichte bedenktijd (let op, dit wordt/werd bij geen enkele andere misdaad zo gedaan).

Het is een tendentieus artikel in vele opzichten. Ik raad je aan recente meta studies over dit onderwerp op te zoeken. 6/8%, dat is het werkelijke cijfer over de gehele linie.
Ernstig genoeg om rekening mee te houden, alert zijn is nodig. Maar niet in verhouding met het aantal werkelijke daders dat fluitend wegloopt.
Als dit al een angst is voor jou a!s man, bedenk dan eens hoe dit voor vele vrouwen is. Dat is vergelijkbaar.

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 18:51 schreef hugecooll het volgende:

[..]

In dat rapport waren 8 van de 23 aangiften echt, 7 vals en 8 twijfelachtig.
Wat uit literatuur (zelfde onderzoek):
[ afbeelding ]

[..]

Hoe ouder de onderzoeken, hoe meer bias naar de slachtoffers toe. Kijk naar recente meta studies die de redenen om tot vals te betitelen uitsplitsen. Dat levert een schokkend inzicht in het probleem op.

Ik zie dat jouw plaatje terug gaat tot de jaren '60. In dit tijd was geen maagd zijn (verkrachting in het huwelijk werd altijd als vals beschouwd en zodanig in de statistieken geplaatst) al voldoende om in de vals hoek te komen.
Veel van de onderzoeken zijn van Amerikaanse grond, waar dit principe zelfs vandaag de dag nog een factor is.

Dat deze cijfers nu alsnog als zodanig gebruikt worden is deel van het probleem.

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 00:34 schreef hugecooll het volgende:

[..]

Ik zie in 2004 ook nog ruim boven 25%

Alles is onderdeel van het probleem.

Zolang we maar niet hoeven te accepteren dat best wel veel meisjes en vrouwen duiveltjes kunnen zijn die maar wat graag gebruik maken van deze mogelijkheid om het leven van een man grondig te verzieken.

Waar rook is..

Maar dat kan eigenlijk niet, want we nemen het probleem niet serieus, dan zou het eigenlijk geen enkel probleem moeten zijn om vals beschuldigd te worden.. hmm

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 22:04 schreef Allures het volgende:

[..]

het punt is juist dat de hele communicatie er over anders moet, omdat het wel degelijk vervelend is voor degene die aan de andere kant van de communicatie zit
En wel degelijk een cultuur in stand houden

Er word bepaald hoe je je uit mag spreken voor het slachtoffer en niet door het slachtoffer. Er worden meteen kanttekeningen geplaatst (zie ook de bingo van Fascination) als 'doe gewoon niet zo moeilijk' 'je moet wel kunnen relativeren' en altijd door degene die niet zelf slachtoffer zijn

Ik heb nog nooit een vrouw tegen en andere vrouw in een gesprek als dit horen zeggen 'je moet wel relativeren he, kindjes in Afrika hebben geen eten'
Omdat vrouwen wel weten hoe die cultuur bestaat

Net zoals dat ik niet weet hoe het is bijvoorbeeld gekleurd te zijn en daarmee steeds tegen bijvoorbeeld discriminatie aan te lopen. Minder discriminatie creëer je ook niet door te bagatelliseren of dingen in twijfel te trekken als de enige in de discussie die weet hoe het is zich uit spreekt

Zoals als gezegd is het juist fijn voor je dat je de cultuur niet herkent Want dan loop je er zelf blijkbaar niet tegen aan maar hij is er wel degelijk
En juist die geluiden hoor je nu overal om je heen. Waarom dan blijven zeggen 'ik zie dat niet' (duh je bent niet de 'onderliggende' partij' ipv 'crisis wat erg dat het er is, ik ga kijken hoe ik er positief aan bij kan dragen bijvoorbeeld in mijn communicatie'

De reactie op vrouwen die zich uitspreken over dit onderwerp doen me heel erg denken aan het schelden met het woord homo. Iedereen doet alsof de homoacceptatie voltooid is, maar het is nog steeds een negatief woord. Iets wat je gebruikt als je wil kwetsen. Hoe kan het dan volledig geaccepteerd zijn?
We doen alsof we een samenleving zijn die goed met slachtoffers van misbruik om gaat omdat we ze niet meer met stokken het dorp uit jagen, maar de negatieve sluier die er om heen ligt is veel subtieler. Kleine, kwetsende, opmerkingen. En daar moeten degene die wel weten hoe het is om daar mee in aanraking te komen zich over uit blijven spreken om bewustwording te creëren en te zorgen dat er over jaaaaren anders op gereageerd word

Wat dubbel kut is. Want eerst overkomt je iets verwoestends, waar je niets aan kon doen, die je machteloos maakt. En waar je daarna niet goed mee om kunt gaan door die cultuur. En dan ben je ook nog eens degene die steeds dat gesprek met een muur aan moet gaan die zijn/haar brein maar niet open wil stellen voor iets wat aantoonbaar is maar een beetje een pijnlijke realisatie voor die ander (terwijl jij daar met je verwoestende ervaring zit) wil je er voor zorgen dat het in de toekomst voor anderen minder verwoestend kan zijn

En alweer zo'n verdomd goede post.

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 11:24 schreef g60forced het volgende:

[..]

anders geef je ze ff nog meer podium en bekendheid...

anyways mn eigen fillipijnse schone zelf in NL gevonden, dus dat kan ook

Ik heb niets tegen relaties tussen Filipijnsen en NL mannen.. als het goed gaat.
Wel heb ik iets tegen de verwachte onderdanigheid dat sommige dating sites willen benadrukken.

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 03:02 schreef Also-von-Oder het volgende:

[..]

Ik heb niets tegen relaties tussen Filipijnsen en NL mannen.. als het goed gaat.
Wel heb ik iets tegen de verwachte onderdanigheid dat sommige dating sites willen benadrukken.

Tsja, dat is toch ook bijna een onderdeel van de transactie.

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 00:34 schreef hugecooll het volgende:

[..]

Ik zie in 2004 ook nog ruim boven 25%

Ironisch genoeg kun je met de metoo campagne waarschijnlijk een stijging van valse aangiftes verwachten.

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 05:33 schreef g60forced het volgende:

[..]

hmmm ja daar moet ik je gelijk geven, krijg t gevoel dat hun doelgroep echt van die anders kansloze oude / vieze mannetjes moeten wezen... die de hoop op een EU vrouw allang hebben opgegeven

Tja ik ken een paar van dat soort stellen, en ze lijken mij niet ongelukkig ofzo.

Wat me begint op te vallen is dat heel veel ongemakkelijke situaties door ouderwetse etiquette ondervangen kunnen worden (tenzij er sprake is van boze opzet). De kern van die etiquette is dat je persoonlijk verantwoordelijk bent dat de anderen in je omgeving zich op hun gemak voelen.
In principe zou dat ongemakkelijke situaties moeten voorkomen. En als het toch voorkomt heb je manieren om excuses aan te bieden (en te aanvaarden).

Met het wegvallen van die etiquette (alles moet mogen, vrijheid van meningsuiting etc, je moet niet zeuren) is het wel fijn dat je je niet meer hoeft in te houden, maar dat recht op eigen vrijheid (zoals complimentjes geven) zorgt ervoor dat anderen zich ongemakkelijk voelen en dat daar geen oog meer voor is (want er wordt vanuit het ego beredeneerd "IK had geen kwaad in de zin").

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 06:27 schreef Lunatiek het volgende:
Wat me begint op te vallen is dat heel veel ongemakkelijke situaties door ouderwetse etiquette ondervangen kunnen worden (tenzij er sprake is van boze opzet). De kern van die etiquette is dat je persoonlijk verantwoordelijk bent dat de anderen in je omgeving zich op hun gemak voelen.
In principe zou dat ongemakkelijke situaties moeten voorkomen. En als het toch voorkomt heb je manieren om excuses aan te bieden (en te aanvaarden).

Met het wegvallen van die etiquette (alles moet mogen, vrijheid van meningsuiting etc, je moet niet zeuren) is het wel fijn dat je je niet meer hoeft in te houden, maar dat recht op eigen vrijheid (zoals complimentjes geven) zorgt ervoor dat anderen zich ongemakkelijk voelen en dat daar geen oog meer voor is (want er wordt vanuit het ego beredeneerd "IK had geen kwaad in de zin").

Deels. Sommige mensen worden opgevoed met het idee anderen te behagen, andere mensen worden weer opgevoed met het idee dat de wereld hun oester is. En worden dus ook gelukkig als ze in die rol kunnen gaan zitten, ze zijn"gemaakt" voor elkaar.

Beide krijgen gelijk, want hun starthouding geeft de positie aan waarin je zal zitten. Soms maken mensen daar gebruik van, meestal niet.

Je ziet hier ook mensen zeggen dat ze niet begrijpen hoe flirten werkt en bij anderen dat het een vanzelfsprekendheid is. En een compliment is vaak (on)prettig door de persoon die de opmerking maakt, want van iemand die ik wel leuk vindt is het leuk om iets te horen, van de rest niet. Waarbij de tweede persoon de vrouw arrogant zou noemen, omdat ze niet reageert, wat feitelijk ook klopt, want ze wil die tweede persoon niet en reageert dus niet uitnodigend.

Die eerste persoon zal dus wel het verschil leren tussen een stille uitnodiging en een stille afwijzing, de tweede persoon zal misschien alleen maar afwijzing kennen en dus zijn recht gaan halen.

Het is toch best erg dat ik in een ander topic lees dat iemand denkt dat er "geheime gezelschappen" zijn onder de studenten die elke week seks hebben, omdat zo iemand totaal niet weet hoe je in gesprek komt met een vrouw. Das toch best gek? Waarom heeft zoiemand niet gewoon gesprekstechnieken geleerd op school, er hebben toch jarenlang meisjes en vrouwen bij zoiemand in de klas gezeten!?

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 07:07 schreef Jopie78 het volgende:

[..]

Deels. Sommige mensen worden opgevoed met het idee anderen te behagen, andere mensen worden weer opgevoed met het idee dat de wereld hun oester is. En worden dus ook gelukkig als ze in die rol kunnen gaan zitten, ze zijn"gemaakt" voor elkaar.

Beide krijgen gelijk, want hun starthouding geeft de positie aan waarin je zal zitten. Soms maken mensen daar gebruik van, meestal niet.

Je ziet hier ook mensen zeggen dat ze niet begrijpen hoe flirten werkt en bij anderen dat het vanzelfsprekendheid is. En een compliment is vaak (on)prettig door de persoon die de opmerking maakt, want van iemand die ik wel leuk vindt is het leuk om iets te horen, van de rest niet. Waarbij de tweede persoon de vrouw arrogant zou noemen, omdat ze niet reageert, wat feitelijk ook klopt, want ze wil die tweede persoon niet en reageert dus niet uitnodigend.

Die eerste persoon zal dus wel het verschil leren tussen een stille uitnodiging en een stille afwijzing, de tweede persoon zal misschien alleen maar afwijzing kennen en dus zijn recht gaan halen.

Het is toch best erg dat ik in een ander topic lees dat iemand denkt dat er "geheime gezelschappen" zijn onder de studenten die elke week seks hebben, omdat zo iemand totaal niet weet hoe je in gesprek komt met een vrouw. Das toch best gek? Waarom heeft zoiemand niet gewoon gesprekstechnieken geleerd op school, er hebben toch jarenlang meisjes en vrouwen bij zoiemand in de klas gezeten!?

Er kunnen allerlei redenen zijn waarom de ene prima vrouwen kan versieren en de ander niet.

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 07:10 schreef 8777 het volgende:

Er kunnen allerlei redenen zijn waarom de ene prima vrouwen kan versieren en de ander niet.

Tuurlijk, maar dat neemt niet weg dat het voor sommigen een natuur is, voor anderen iets wat ze nooit zullen begrijpen.

Zelfde als je een gesprek leest tussen mensen met een hoge baan en mensen op een lage baan. Die hoog zitten zullen zeggen dat ze het op eigen kracht hebben gedaan, die onderaan zullen zeggen dat ze er niets aan kunnen doen. Maar beide is wel en niet waar.

In mijn wereld werd getoond dat je alles moest claimen wat voorbij kwam, want dan heb je alleen een kans dat een "sterker" iemand het afpakt. Gebeurt dat, dan geef je het aan de sterkste en sluit je een pact. Zo sta je alsnog bovenaan en claim je de alpha. Als je wacht totdat je wat toebedeeld krijgt, dan is de kans groot dat je niets krijgt. Geloof me, het werkt als je gewend bent zo te leven, als je dat niet gewend bent, accepteren mensen het niet dat je die claim legt, omdat het dan vanuit jaloezie of afgunst komt (met agressie) en niet vanuit een positie van autoriteit.

Dat zijn dingen die je leert op disputen, of door "in die wereld" te leven, niet doordat mensen dat zeggen, want de boodschap die ze vertellen is hetzelfde als in de onderste regionen, maar wat je ziet is heel iets anders.

[ Bericht 10% gewijzigd door _I op 26-10-2017 07:25:45 ]

Zo werkt sissen denk ik ook... Je hebt geen status, je sist, een vrouw kijkt, in een milliseconde zie je angst, afschuw of bewondering en je ego is gestreeld..

Of niet.. en dan begin je te schelden, om vanuit de sterkere positie alsnog je recht te claimen.. En de angst op je gezicht te kunnen zien.

Ze zullen er nooit komen...

Maar dat leren we niet, want we bekijken onszelf als mensen en niet als apen.

Als we zo zijn, en dit is geaccepteerd gedrag in de moslimgemeenschap, snap ik wel dat je als vrouw jezelf gaat bedekken, want elke keer als een man zoiets doet om macht te voelen, breekt er bij jou iets af. En zo leven we dus in een wereld waar altijd gevaar is, bewust merk je het niet, maar onbewust word je de hele tijd "geweld" aan gedaan.

Vrouwen dus inpakken ter bescherming is zoals het was, we moeten die macht aanpakken, zo "neem" je niet het genoegen om je ego te strelen, ten koste van een ander. Het gesprek blijft hangen bij de emoties die dat opwekt, maar we hebben het nooit over het systeem wat eronder zit en mensen eigenlijk sloopt.

[ Bericht 8% gewijzigd door _I op 26-10-2017 07:43:28 ]

Kinderen van een alleenstaande moeder die steeds andere mannen mee naar huis neemt, zorgt ervoor dat de kinderen steeds een gevecht moeten voeren om een plek. Hiermee tonen ze hun "skills" van dat moment en verliezen altijd, want de nieuwe man in huis is veel beter in dat spel. (en bij de man is onbewust een link gelegd dat hij macht heeft over deze "vreemde kinderen", onbeschadigde mensen doen niets met die macht, beschadigde mensen wel.)

Het is een onbewust proces, maar het breekt steeds iets af. Als dat te vaak gebeurt, raak je te beschadigd om nog zonder stress naar buiten te gaan. Heel je dat, dan is er weinig aan de hand, omdat onze bewuste wereld zo niet meer werkt. We denken niet meer in de taal waarin we voelen.

Het klinkt weer "gek", maar is dat ook zo?

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 07:07 schreef Jopie78 het volgende:

[..]

Deels. Sommige mensen worden opgevoed met het idee anderen te behagen, andere mensen worden weer opgevoed met het idee dat de wereld hun oester is.

Zorgen dat anderen op hun gemak zijn heeft niets met behagen te maken. Je hoeft het hen niet naar de zin te maken, als je maar weet te voorkomen dat er pijnlijke situaties ontstaan, en niet eens vanuit sympathie met de ander, maar ook omdat zo'n situatie voor jezelf pijnlijk is. Het "zo had ik het niet bedoeld"-gevoel zien te vermijden, bijvoorbeeld.

En etiquette leert dat communicatie niet alleen verbaal is, maar je ook met je houding, je kleding en je gedrag communiceert. En als je sat niet goed doet, krijg je pijnlijke misverstanden.

quote:

En worden dus ook gelukkig als ze in die rol kunnen gaan zitten, ze zijn"gemaakt" voor elkaar.

Daar heb je geen reet aan want meestal heb je het niet voor het zeggen wie je ontmoet of met wie je te maken krijgt.

quote:

En een compliment is vaak (on)prettig door de persoon die de opmerking maakt, want van iemand die ik wel leuk vindt is het leuk om iets te horen, van de rest niet. Waarbij de tweede persoon de vrouw arrogant zou noemen, omdat ze niet reageert, wat feitelijk ook klopt, want ze wil die tweede persoon niet en reageert dus niet uitnodigend.

Bullshit. Er is een groep mensen die "complimentjes" geeft alsof ze scheten laten. Gaat automatisch en ze zijn totaal niet geïnteresseerd in de persoon. Ze geven iederéén complimentjes zonder te kijken naar de non-verbale signalen of dat wel op prijs wordt gesteld. Waarbij die complimentjes zelden oprecht zijn en grotendeels pesterij. Zoals "lekker jurkje" zeggen tegen iemand die zakelijk is gekleed en dat jurkje overduidelijk niet draagt om als "lekker" gezien te worden. De boodschap die mede door de toon en het non-verbale wordt overgebracht, is "achterlijk/lelijk wijf" of zoiets. Als je er wat vam zegt, krijg je terug "maar dat was een compliment". Ammehoela. Oprechte complimenten zijn nooit een probleem geweest. En hoe je die brengt, dat is dus etiquette. Iemand op straat achterna blèren is in ieder geval niet de juiste manier. Iemand daarbij aanraken ook niet. Laten blijken dat je iets terugverwacht (aandacht) evenmi.

quote:

Waarom heeft zoiemand niet gewoon gesprekstechnieken geleerd op school, er hebben toch jarenlang meisjes en vrouwen bij zoiemand in de klas gezeten!?

Omdat etiquette als ouderweta en onderdrukkend wordt gezien. Kinderen moeten tegenwoordig vrij zijn zich te uiten, zonder door de gevoelens van anderen ingeperkt te worden. Tot op zekere leeftijd, waarop je een tegengestelde boodschap krijgt, namelijk de politiek correcte waarin je juist jezelf moet wegcijferen vanwege mogelijke gevoelens van anderen. Ondertussen voedt de (voornamelijk Amerikaanse) tv je weer heel anders op, namelijk dat je alles krijgt als je er maar voor gaat.
Die verschillende boodschappen zijn verwarrend.

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 07:10 schreef 8777 het volgende:

[..]

Er kunnen allerlei redenen zijn waarom de ene prima vrouwen kan versieren en de ander niet.

De een zal veel succes hebben door beter in te kunnen schatten welke vrouwen/mannen zich LATEN versieren (die er dus voor open staan).

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 08:13 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

De een zal veel succes hebben door beter in te kunnen schatten welke vrouwen/mannen zich LATEN versieren (die er dus voor open staan).

Kan.
Maar het kan ook gewoon zijn dat je gewoon geen versierskills hebt, zoals mij.

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 08:11 schreef Lunatiek het volgende:

Zorgen dat anderen op hun gemak zijn heeft niets met behagen te maken. Je hoeft het hen niet naar de zin te maken, als je maar weet te voorkomen dat er pijnlijke situaties ontstaan, en niet eens vanuit sympathie met de ander, maar ook omdat zo'n situatie voor jezelf pijnlijk is. Het "zo had ik het niet bedoeld"-gevoel zien te vermijden, bijvoorbeeld.

En etiquette leert dat communicatie niet alleen verbaal is, maar je ook met je houding, je kleding en je gedrag communiceert. En als je sat niet goed doet, krijg je pijnlijke misverstanden.

Verbale communicatie is maar een klein deel idd, en we horen wel dat de rest belangrijk is, maar wie kan nou 100% de ander lezen, als we allemaal onze gevoelens anders vertalen naar ons lijf. En weer anders omzetten in woorden?

En behagen op een niveau van behoeftes, is wat anders dan behagen op een bewust niveau. Je doet het zelfs onbewust als je op straat loopt en andere mensen aankijkt. Of je kijkt helemaal niet, of juist wel, of wel en weg.. Ook dat is behagen.

quote:

Daar heb je geen reet aan want meestal heb je het niet voor het zeggen wie je ontmoet of met wie je te maken krijgt.

Dat heb je dus wel, als je het snapt.

quote:

Bullshit. Er is een groep mensen die "complimentjes" geeft alsof ze scheten laten. Gaat automatisch en ze zijn totaal niet geïnteresseerd in de persoon. Ze geven iederéén complimentjes zonder te kijken naar de non-verbale signalen of dat wel op prijs wordt gesteld. Waarbij die complimentjes zelden oprecht zijn en grotendeels pesterij. Zoals "lekker jurkje" zeggen tegen iemand die zakelijk is gekleed en dat jurkje overduidelijk niet draagt om als "lekker" gezien te worden. De boodschap die mede door de toon en het non-verbale wordt overgebracht, is "achterlijk/lelijk wijf" of zoiets. Als je er wat vam zegt, krijg je terug "maar dat was een compliment". Ammehoela. Oprechte complimenten zijn nooit een probleem geweest. En hoe je die brengt, dat is dus etiquette. Iemand op straat achterna blèren is in ieder geval niet de juiste manier. Iemand daarbij aanraken ook niet. Laten blijken dat je iets terugverwacht (aandacht) evenmi.

Mensen die aan de lopende band complimenteren hebben nooit bevestigd gekregen wat een welgemeend compliment is, waardoor ze met hagel schieten. Van al die keren dat er zoiemand iets zegt, zit er vast wel een keer een positieve reactie tussen. En anders zijn al die keren dat het angst was ook een bevestiging van zijn positie.

Afschuw breekt je af.

quote:

Omdat etiquette als ouderweta en onderdrukkend wordt gezien. Kinderen moeten tegenwoordig vrij zijn zich te uiten, zonder door de gevoelens van anderen ingeperkt te worden. Tot op zekere leeftijd, waarop je een tegengestelde boodschap krijgt, namelijk de politiek correcte waarin je juist jezelf moet wegcijferen vanwege mogelijke gevoelens van anderen. Ondertussen voedt de (voornamelijk Amerikaanse) tv je weer heel anders op, namelijk dat je alles krijgt als je er maar voor gaat.
Die verschillende boodschappen zijn verwarrend.

Omdat etiquette gaan over hoe we met elkaar omgaan, dus in een "gedeelde" taal. Maar we spreken allemaal onderbuiks en vertalen dit naar Nederlands. Iedereen maakt een vertaalslag en heeft een "accent", dus we snappen nooit helemaal wat de intentie is van de ander, maar we denken het wel te weten, omdat het klinkt als eigen, maar zo voelt het niet.

Jij kijkt naar de bewuste acties, ik heb het over de onbewuste processen eronder. Hoe dichter iemand bij jouw vertaling zit van onderbuiks naar, in ons geval, nederlands (en de gewoontes in communicatie), des te meer klik is er.

Je kan iemand dus wel positief discrimineren, maar dat werkt niet als die vertaalslag te groot is. Je kan slecht communiceren met Chinees in het Koreaans, beter leert een van twee de taal van de ander. Wij proberen nu een nieuwe taal te creëren, wat we integratie noemen. Onmogelijk.

Dit principe werkt namelijk altijd.

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 06:27 schreef Lunatiek het volgende:
Wat me begint op te vallen is dat heel veel ongemakkelijke situaties door ouderwetse etiquette ondervangen kunnen worden (tenzij er sprake is van boze opzet). De kern van die etiquette is dat je persoonlijk verantwoordelijk bent dat de anderen in je omgeving zich op hun gemak voelen.
In principe zou dat ongemakkelijke situaties moeten voorkomen. En als het toch voorkomt heb je manieren om excuses aan te bieden (en te aanvaarden).

Met het wegvallen van die etiquette (alles moet mogen, vrijheid van meningsuiting etc, je moet niet zeuren) is het wel fijn dat je je niet meer hoeft in te houden, maar dat recht op eigen vrijheid (zoals complimentjes geven) zorgt ervoor dat anderen zich ongemakkelijk voelen en dat daar geen oog meer voor is (want er wordt vanuit het ego beredeneerd "IK had geen kwaad in de zin").

voor mannen misschien. Ik denk bij vrouwen dat het juist een probleem is dat ze te veel denken aan 'behagen' en de echte. Nee zeggen tegen seks is veel lastiger dan Ja, ook al wil je niet
Het idee dat je misschien toch per ongeluk een signaal hebt gegeven (en dat je dat later verweten word), dat je geen toffe chick/leuke vriendin bent, dat ie niet op 2e date wil etc

quote:

Op woensdag 25 oktober 2017 22:07 schreef Allures het volgende:

[..]

ja sorry dat vind ik inderdaad vrij lomp
Deze hele beweging heeft iets bevrijdend voor vrouwen die dit hebben mee gemaakt. Maar kut dat het jou moe maakt hoor. En een goede reden om het probleem weg te willen moffelen
Wat als je een dochter krijgt? Dan baal je dat je nu niks gedaan hebt omdat je een beetje moe er van werd. Hoop ik

Het is niet alsof er wat groots van je gevraagd wordt. Alleen dat je je hakken niet in het zand gooit en een beetje bewuster er over na gaat denken

Je hebt mijn post niet zo goed gelezen, jammer.

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 09:37 schreef Bananenpap het volgende:

Je hebt mijn post niet zo goed gelezen, jammer.

Doe je het weer.

Jij bent niet OK, ik ben wel OK.

Jij wilt eerst begrip voor jouw punt, dan pas luisteren.

Nu vanuit jij bent OK, ik ben OK.

Je hebt gelijk, bedoelde het niet zo, begreep je verkeerd. Volgens mij begreep je mij ook verkeerd.
Probeer overvloed te maken van binnen en uit te delen, in plaats van schaarste te creëren en dat gat te vullen door van anderen te nemen.

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 10:07 schreef Jopie78 het volgende:

[..]

Doe je het weer.

Jij bent niet OK, ik ben wel OK.

Jij wilt eerst begrip voor jouw punt, dan pas luisteren.

Nu vanuit jij bent OK, ik ben OK.

Je hebt gelijk, bedoelde het niet zo, begreep je verkeerd. Volgens mij begreep je mij ook verkeerd.
Probeer overvloed te maken van binnen en uit te delen, in plaats van schaarste te creëren en dat gat te vullen door van anderen te nemen.

Neuh, ze heeft mijn andere post gewoon niet gelezen.

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 00:34 schreef hugecooll het volgende:

[..]

Ik zie in 2004 ook nog ruim boven 25%

Zo jammer dat je zo weinig reactie geeft.

Maar ik heb die 2004 paper voor me. Laten we eens zien of die hetzelfde zegt als in dat plaatje staat...

Zal wat leuke dingen eruit halen, maar vooral eindigen met de conclusie van dat onderzoek.
Laten we beginnen met mijn bewering dat er een enorme bias was (en nogsteeds niet geheel weg is). Dit dus allemaal uit het onderzoek die jij nu aanhaalt om te bewijzen dat valse aangiften op dit gebied zo ernstig veel voorkomen...

"In 1975, in an article on rape investigations, a police detective wrote:
‘Women and children complainants in sexual matters are notorious for
embroidery or complete fabrication of complaints’ (Firth, 1975: 1507).
Firth went on to comment:
It should be borne in mind that except in the case of a very young child, the
offence of rape is extremely unlikely to have been committed against a
woman who does not immediately show signs of extreme violence.
If a woman walks into a police station and complains of rape with no
such signs of violence, she must be closely interrogated. Allow her to make
her statement to a Policewoman and then drive a horse and cart through it.
It is always advisable if there is any doubt of the truthfulness of her
allegations to call her an outright liar.
(1975: 1507)"

"Furthermore, a recent comment made by a detective at a training course that 80 per cent of rapes reported were false
was not disputed by others present, with some nodding their assent to this
figure (personal communication, 2003).
Such a prevalent police attitude of disbelief towards women alleging
rape made it difficult for victims even to contemplate approaching the
police, let alone place their trust in them (Chambers and Millar, 1983;
Young, 1983; Blair, 1985). Women’s claims of rape were, in fact, often
viewed as ‘beyond belief’."

"iv cases where the police clearly believed the complaint was genuine but
the complainant insisted on withdrawing the complaint (N = 13; 38
per cent of genuine cases overall). All but one of these cases was
cleared by the police as no offence disclosed, despite evidence of
victimization being obvious. In five cases, it appears that the victim
and perpetrator were either partners or ex-partners, and the com-
plainant wanted them warned but not charged."

"In
relation to alcohol and drug use, for instance, it is clear that approximately
half of all the files analysed involved complainants whom the police
described as drunk, intoxicated or high/stoned. While one-fifth of cases
involving drunk complainants were perceived as genuine complaints, nearly
three-quarters (72%) were regarded by the police as false or possibly true/
false. This suggests that drunkenness is correlated with doubts about
complainants’ credibility.
While drunkenness was the most commonly recorded factor, other
victim attributions were also noted by police. Delayed reporting was a
feature of 22 per cent of the files studied, with similar numbers of cases
involving complainants who had previously engaged in consensual sex with
the accused. Both these factors appeared to be linked to credibility con-
cerns, with 86 per cent of complainants who had delayed reporting being
viewed suspiciously, along with 83 per cent of those who had a prior sexual
relationship with the accused.
Over one-quarter of the files studied involved complainants who were
described as either intellectually impaired5 or psychiatrically disturbed6 in
some way. As Table 1 shows, the largest proportions of cases involving
either intellectual impairment or psychiatric disturbance were regarded by
the police as false complaints. Of cases involving complainants with some
degree of psychiatric disturbance or disorder, 87 per cent were viewed by
the police as false or possibly true/false. Similarly, three-quarters of the
cases involving victims with intellectual disability were viewed as suspi-
cious. Of all complaints made by intellectually impaired or psychiatrically
disturbed persons, only 13 per cent were regarded as genuine by the
police.
In 31 of the files studied (19%), reference was made to the complainant
having been the victim of prior sexual victimization, either as a child or
adult. This means that nearly one in every five sexual assault complainants
had experienced some form of sexual victimization prior to the latest
incident reported. However, notations on the file suggesting prior sexual
assault also appear to be strongly linked to police doubts about the veracity
of the current incident. As Table 1 shows, in 84 per cent of cases involving
complainants with previous known rape or abuse victimization, the police
perceived their current complaint with scepticism. Half of these complain-
ants (N = 15) withdrew their most recent complaint, thereby deciding to
end police involvement and investigation of their case. Some provided
reasons for this decision, such as wanting to put the incident behind them
or not wanting to go to court, but from the files alone, it is difficult to
assess the impact on complainants of feeling that the police viewed them
disbelievingly.
Subjective assessments of complainant’s morality also appeared sig-
nificant, with 15 per cent of cases being characterized by file comments
indicating the police perceived her as ‘sluttish’ or promiscuous. Also worth
noting are two factors which, when they were evident, were always
associated with police doubts and the decision to discontinue an investiga-
tion. The first of these involved situations where the current complainant
had previously made a complaint of rape that was perceived as false (7 per
cent of cases, N = 11). The perception that the previous complaint was false
was often based simply on the fact that the charge was not proven, and the
investigation ceased, but this fact clearly triggered strongly suspicious cues
if a subsequent rape was reported by the same complainant. Similar
reactions were evident if it became apparent in the course of an investiga-
tion that the complainant had deliberately concealed aspects of her behavi-
our that may be viewed as incriminating, such as excessive drinking. In all
cases where this was commented upon (6 per cent of the total, N = 10), the
police discontinued the investigation because they considered the current
complaint false or likely to be false.
Each of the factors identified in this study is briefly outlined below in the
context of international research into police rape investigations."

Het wordt een beetje erg veel tekst zo. Aangezien je zelf met dat plaatje aankwam neem ik aan dat je de studies, iig de laatste, zelf hebt gelezen (toch, ja toch, je gooit toch niet met iets dat je inhoudelijk niet kent?). Dus ik ren nu even door naar de conclusie.


"Conclusion
The issue of belief is central to sexual assault investigations, given the
typical absence of extensive corroborative evidence. Women victims ask for
their accounts of rape to be believed, and police organizations ask com-
munities to believe that that their responses to rape complaints have
improved. Both situations require investigative analysis before conclusions
can be drawn. After conducting police file analysis, this article concludes
that issues of belief and credibility will remain vexed and contentious so
long as investigative officers approach rape complainants with a prevailing
mindset of suspicion and disbelief.
Police suspiciousness regarding rape allegations originates within a
social environment characterized by a history of distrust towards women,
and is exacerbated within the masculine ethos of police organizations. In
terms of Janet Chan’s emphasis on the importance of the ‘field’ of policing
(Chan, 1996), achieving significant reform in this area is unlikely while the
broader social and political terrain affecting policing continues to be
dominated by traditional thinking and sex-stereotypical assumptions.
Moreover, the crime-fighting and offender-oriented focus of policing has
not served victims of crime well, with officers typically displaying minimal
or even flawed understanding of how and why rapes occur, or of the effects
of rape on victims. If the police, for example, had a fuller and better-
informed understanding of the trauma induced by rape, they would
recognize that victims routinely engage in minimizing behaviour; and if the
police knew the extent to which victims feared being blamed for what
happened, they would not be surprised when complainants said or did
things to try to bolster their credibility in the police’s eyes.
Recognition of the factors affecting police perceptions of women’s
credibility, and their continuing, although possibly lessening, reliance on
stereotypes of ‘real rape’, demands a reappraisal of law reform initiatives.
The focus of these has been on changing attitudes and practices within the
courtroom, sought in large part through reforms of the law of evidence.
Hence many jurisdictions, including New Zealand, have, for example,
placed limits on the ability of defence lawyers to present evidence of a rape
victim’s previous sexual history (Henning and Bronitt, 1998) and sought
changes to the law of recent complaint (Thomas, 1994; Bronitt, 1998).
What the research presented in this article reminds us, however, is that the
greatest attrition in rape cases occurs before rape cases ever reach court.
From this perspective, low prosecution rates become more salient than low
conviction rates. Accordingly, law reformers and those seeking improve-
ments to rape trial processes need to be cognizant of the limited potential
such initiatives have to effect change given the critical role of the police as
a filtering mechanism. Meanwhile, many women will refrain from report-
ing rape while some victims’ experiences continue to be erroneously viewed
and dismissed as ‘beyond belief’."


Hmmzzz, het onderzoek zelf zegt dus heel wat anders dan jouw plaatje doet geloven.
Het gaat vooral in op de redenen waarom een aangifte als vals betiltelt wordt en heeft een stevige bias ten nadele van slachtoffers gevonden. Waardoor een fiks deel van wat als valse aangifte neergezet wordt helemaal niet klip en klaar vals is.

Toegegeven vals komt trouwens op 8% uit in dit ruime onderzoek. Het gros van de staat nu nog bij vals hoort in het rijtje mogelijk vals/mogelijk waar. Waarbij dat rijtje mogelijk vals/mogelijk waar niet misbruikt moet worden, wat nu vaak nog wel gebeurd. Hence die hoge percentages...

[ Bericht 0% gewijzigd door Cause_Mayhem op 26-10-2017 11:47:33 ]

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 11:29 schreef Cause_Mayhem het volgende:

[..]

Zo jammer dat je zo weinig reactie geeft.

Maar ik heb die 2004 paper voor me. Laten we eens zien of die hetzelfde zegt als in dat plaatje staat...

Zal wat leuke dingen eruit halen, maar vooral eindigen met de conclusie van dat onderzoek.
Laten we beginnen met mijn bewering dat er een enorme bias was (en nogsteeds niet geheel weg is). Dit dus allemaal uit het onderzoek die jij nu aanhaalt om te bewijzen dat valse aangiften op dit gebied zo ernstig veel voorkomen...

"In 1975, in an article on rape investigations, a police detective wrote:
‘Women and children complainants in sexual matters are notorious for
embroidery or complete fabrication of complaints’ (Firth, 1975: 1507).
Firth went on to comment:
It should be borne in mind that except in the case of a very young child, the
offence of rape is extremely unlikely to have been committed against a
woman who does not immediately show signs of extreme violence.
If a woman walks into a police station and complains of rape with no
such signs of violence, she must be closely interrogated. Allow her to make
her statement to a Policewoman and then drive a horse and cart through it.
It is always advisable if there is any doubt of the truthfulness of her
allegations to call her an outright liar.
(1975: 1507)"

"Furthermore, a recent comment made by a detective at a training course that 80 per cent of rapes reported were false
was not disputed by others present, with some nodding their assent to this
figure (personal communication, 2003).
Such a prevalent police attitude of disbelief towards women alleging
rape made it difficult for victims even to contemplate approaching the
police, let alone place their trust in them (Chambers and Millar, 1983;
Young, 1983; Blair, 1985). Women’s claims of rape were, in fact, often
viewed as ‘beyond belief’."

"iv cases where the police clearly believed the complaint was genuine but
the complainant insisted on withdrawing the complaint (N = 13; 38
per cent of genuine cases overall). All but one of these cases was
cleared by the police as no offence disclosed, despite evidence of
victimization being obvious. In five cases, it appears that the victim
and perpetrator were either partners or ex-partners, and the com-
plainant wanted them warned but not charged."

"In
relation to alcohol and drug use, for instance, it is clear that approximately
half of all the files analysed involved complainants whom the police
described as drunk, intoxicated or high/stoned. While one-fifth of cases
involving drunk complainants were perceived as genuine complaints, nearly
three-quarters (72%) were regarded by the police as false or possibly true/
false. This suggests that drunkenness is correlated with doubts about
complainants’ credibility.
While drunkenness was the most commonly recorded factor, other
victim attributions were also noted by police. Delayed reporting was a
feature of 22 per cent of the files studied, with similar numbers of cases
involving complainants who had previously engaged in consensual sex with
the accused. Both these factors appeared to be linked to credibility con-
cerns, with 86 per cent of complainants who had delayed reporting being
viewed suspiciously, along with 83 per cent of those who had a prior sexual
relationship with the accused.
Over one-quarter of the files studied involved complainants who were
described as either intellectually impaired5 or psychiatrically disturbed6 in
some way. As Table 1 shows, the largest proportions of cases involving
either intellectual impairment or psychiatric disturbance were regarded by
the police as false complaints. Of cases involving complainants with some
degree of psychiatric disturbance or disorder, 87 per cent were viewed by
the police as false or possibly true/false. Similarly, three-quarters of the
cases involving victims with intellectual disability were viewed as suspi-
cious. Of all complaints made by intellectually impaired or psychiatrically
disturbed persons, only 13 per cent were regarded as genuine by the
police.
In 31 of the files studied (19%), reference was made to the complainant
having been the victim of prior sexual victimization, either as a child or
adult. This means that nearly one in every five sexual assault complainants
had experienced some form of sexual victimization prior to the latest
incident reported. However, notations on the file suggesting prior sexual
assault also appear to be strongly linked to police doubts about the veracity
of the current incident. As Table 1 shows, in 84 per cent of cases involving
complainants with previous known rape or abuse victimization, the police
perceived their current complaint with scepticism. Half of these complain-
ants (N = 15) withdrew their most recent complaint, thereby deciding to
end police involvement and investigation of their case. Some provided
reasons for this decision, such as wanting to put the incident behind them
or not wanting to go to court, but from the files alone, it is difficult to
assess the impact on complainants of feeling that the police viewed them
disbelievingly.
Subjective assessments of complainant’s morality also appeared sig-
nificant, with 15 per cent of cases being characterized by file comments
indicating the police perceived her as ‘sluttish’ or promiscuous. Also worth
noting are two factors which, when they were evident, were always
associated with police doubts and the decision to discontinue an investiga-
tion. The first of these involved situations where the current complainant
had previously made a complaint of rape that was perceived as false (7 per
cent of cases, N = 11). The perception that the previous complaint was false
was often based simply on the fact that the charge was not proven, and the
investigation ceased, but this fact clearly triggered strongly suspicious cues
if a subsequent rape was reported by the same complainant. Similar
reactions were evident if it became apparent in the course of an investiga-
tion that the complainant had deliberately concealed aspects of her behavi-
our that may be viewed as incriminating, such as excessive drinking. In all
cases where this was commented upon (6 per cent of the total, N = 10), the
police discontinued the investigation because they considered the current
complaint false or likely to be false.
Each of the factors identified in this study is briefly outlined below in the
context of international research into police rape investigations."

Het wordt een beetje erg veel tekst zo. Aangezien je zelf met dat plaatje aankwam neem ik aan dat je de studies, iig de laatste, zelf hebt gelezen (toch, ja toch, je gooit toch niet met iets dat je inhoudelijk niet kent?). Dus ik ren nu even door naar de conclusie.


"Conclusion
The issue of belief is central to sexual assault investigations, given the
typical absence of extensive corroborative evidence. Women victims ask for
their accounts of rape to be believed, and police organizations ask com-
munities to believe that that their responses to rape complaints have
improved. Both situations require investigative analysis before conclusions
can be drawn. After conducting police file analysis, this article concludes
that issues of belief and credibility will remain vexed and contentious so
long as investigative officers approach rape complainants with a prevailing
mindset of suspicion and disbelief.
Police suspiciousness regarding rape allegations originates within a
social environment characterized by a history of distrust towards women,
and is exacerbated within the masculine ethos of police organizations. In
terms of Janet Chan’s emphasis on the importance of the ‘field’ of policing
(Chan, 1996), achieving significant reform in this area is unlikely while the
broader social and political terrain affecting policing continues to be
dominated by traditional thinking and sex-stereotypical assumptions.
Moreover, the crime-fighting and offender-oriented focus of policing has
not served victims of crime well, with officers typically displaying minimal
or even flawed understanding of how and why rapes occur, or of the effects
of rape on victims. If the police, for example, had a fuller and better-
informed understanding of the trauma induced by rape, they would
recognize that victims routinely engage in minimizing behaviour; and if the
police knew the extent to which victims feared being blamed for what
happened, they would not be surprised when complainants said or did
things to try to bolster their credibility in the police’s eyes.
Recognition of the factors affecting police perceptions of women’s
credibility, and their continuing, although possibly lessening, reliance on
stereotypes of ‘real rape’, demands a reappraisal of law reform initiatives.
The focus of these has been on changing attitudes and practices within the
courtroom, sought in large part through reforms of the law of evidence.
Hence many jurisdictions, including New Zealand, have, for example,
placed limits on the ability of defence lawyers to present evidence of a rape
victim’s previous sexual history (Henning and Bronitt, 1998) and sought
changes to the law of recent complaint (Thomas, 1994; Bronitt, 1998).
What the research presented in this article reminds us, however, is that the
greatest attrition in rape cases occurs before rape cases ever reach court.
From this perspective, low prosecution rates become more salient than low
conviction rates. Accordingly, law reformers and those seeking improve-
ments to rape trial processes need to be cognizant of the limited potential
such initiatives have to effect change given the critical role of the police as
a filtering mechanism. Meanwhile, many women will refrain from report-
ing rape while some victims’ experiences continue to be erroneously viewed
and dismissed as ‘beyond belief’."


Hmmzzz, het onderzoek zelf zegt dus heel wat anders dan jouw plaatje doet geloven.
Het gaat vooral in op de redenen waarom een aangifte als vals betiltelt wordt en heeft een stevige bias ten nadele van slachtoffers gevonden. Waardoor een fiks deel van wat als valse aangifte neergezet wordt helemaal niet klip en klaar vals is.

Toegegeven vals komt trouwens op 8% uit in dit ruime onderzoek. Het gros van de staat nu nog bij vals hoort in het rijtje mogelijk vals/mogelijk waar. Waarbij dat rijtje mogelijk vals/mogelijk waar niet misbruikt moet worden, wat nu vaak nog wel gebeurd. Hence die hoge percentages...

Ik denk dat het, om misbruik van dat rijtje te voorkomen, beter zou om het rijtje 'mogelijk waar/mogelijk vals' ipv 'mogelijk vals/mogelijk waar' te noemen. Dan ligt de nadruk niet op het 'mogelijk vals'.

(Ik weet dat het gewoon zo wordt genoemd in het onderzoek, dus het is geen 'kritiek' op jou)

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 05:33 schreef g60forced het volgende:

[..]

hmmm ja daar moet ik je gelijk geven, krijg t gevoel dat hun doelgroep echt van die anders kansloze oude / vieze mannetjes moeten wezen... die de hoop op een EU vrouw allang hebben opgegeven

Dat is in elk geval een deel van het probleem. Maar ook 'gewone' halve slavenhouders, die zo'n jonge vrouw voor 10 jaar in de prostitutie drijven of tot ander slavenarbeid in een naaiatelier laten werken etc. Misbruik is een groot begrip met nog hogere winsten.

Laatst zij een kennis tegen me dat zij denkt dat veel vrouwen graag met stoere zakken nemen. Omdat die vrouwen het idee hebben dat die zakkerige types hen wel kunnen beschermen. Zijzelf was natuurlijk niet zo. Ze zegt 'ik ben van Ik moet mezelf kunnen beschermen (bruine band taekwondo)'. Oftewel vele vrouwen zoeken de problemen toch echt wel zelf. Ze hebben daar een neus voor. En verkeren bewust/onbewust daar waar de problemen het meeste voorkomen.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 03:00 schreef Tamabralski het volgende:
Laatst zij een kennis tegen me dat zij denkt dat veel vrouwen graag met stoere zakken nemen. Omdat die vrouwen het idee hebben dat die zakkerige types hen wel kunnen beschermen. Zijzelf was natuurlijk niet zo. Ze zegt 'ik ben van Ik moet mezelf kunnen beschermen (bruine band taekwondo)'. Oftewel vele vrouwen zoeken de problemen toch echt wel zelf. Ze hebben daar een neus voor. En verkeren bewust/onbewust daar waar de problemen het meeste voorkomen.

Maar volgens mij is het niet zo bewust als jij nu zegt. Vrouwen zoeken geen problemen, maar spanning. Net als dat we allemaal een beetje spanning zoeken in het leven.

En iets zoeken omdat je het herkent en er door aangetrokken voelt, is niet bewust zoeken naar problemen, want onbewust zijn ze op zoek naar een oplossing voor dat zelfde probleem. De persoon die je moet beschermen, kan alleen ook je aanvaller zijn.

Men kiest Trump, niet omdat ze dood willen, maar omdat hij gek genoeg is om de tegenstander vol aan te vallen, als er iets gebeurt. Maar daarmee accepteer je ook het risico dat diegene die je beschermt, zijn macht kan misbruiken. Wat OK is, als het alternatief erger is in jouw hoofd. Liever een bekende dreiging, die je kan manipuleren, dan elke dag een nieuwe dreiging moeten onderzoeken. (en luister niet meer naar argumenten van mensen als ze zouden vertellen waarom ze voor of tegen hem zijn, want die redenen komen pas nadat er allang besloten is door je systeem of dit de persoon is die je veilig gaat houden, of juist niet. Wat daarna komt is inkleuring voor jezelf, de vertaalslag in je hoofd, maar je onderbuik weet het al.)

[ Bericht 8% gewijzigd door _I op 27-10-2017 06:43:11 ]

Er zijn dus vrouwen ZO beschadigd, dat ze liever elke week vast worden mishandeld door een bekende, dan elke minuut dreiging te voelen van onbekenden.

Dat zoek je iemand die zoveel zelfverzekerdheid uitstraalt, dat je hoopt dat hij verliefd wordt op jou en de buitenwereld op afstand houdt.

We voeden mannen nu op met 0 agressie (wat niet waar is, want je zegt eigenlijk dat ze niet auto mogen rijden maar wel een auto hebben, je kan ze dus beter leren rijden.), dus is het niet zo raar dat veel mannen niet snappen waarom er geen vrouw naar ze kijkt. Alleen zij die zo bang zijn voor agressie zullen hier op vallen, maar dat zijn wrs ook niet de meest onbeschadigde types. En zo hebben de mannen met een beetje zelfverzekerdheid al snel een partner.

[ Bericht 34% gewijzigd door _I op 27-10-2017 06:39:26 ]

@jopie.

Ik snap de strekking wel wat je probeert te zeggen. Als je terugleest wat je schrijft zie je dat je het toch wel met mij eens bent. Ik zei ook, Vrouwen zoeken bewust én onbewust de problemen zelf.

Overigens focussen we als maatschappij mbt vrouwen direkt op de problemen, de uitkomst. De mishandeling zelf. De vrouw is eeuwig zielig. Maar niemand kijkt wat eraan vooraf gaat. Zullen mannen echt uit het niets hun eigen kinderen, vrouw en daarna zichzelf doodschieten? Dat soort dingen. Het is natuurlijk compleet gestoord en niemand lijkt het te brgijpen. Of werden de spanningen en frustraties voor de man wellicht opgebouwd?

Wat ik probeer te zeggen is, dat dit wellicht verklaart waarom vrouwen vaak aangeven zich schuldig te voelen. Terwijl de mensen eromheen denken, jamaar daar is toch geen aanleiding voor?

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 06:42 schreef Tamabralski het volgende:
@jopie.

Ik snap de strekking wel wat je probeert te zeggen. Als je terugleest wat je schrijft zie je dat je het toch wel met mij eens bent. Ik zei ook, Vrouwen zoeken bewust én onbewust de problemen zelf.

Overigens focussen we als maatschappij mbt vrouwen direkt op de problemen, de uitkomst. De mishandeling zelf. Maar niemand kijkt wat eraan vooraf gaat. Zullen mannen echt uit het niets hun eigen kinderen , vrouw en daarna zichzelf doodschieten? Dat soort dingen. Het is natuurlijk compleet gestoord en niemand lijkt het te brgijpen.

Ja, we zijn het eens, maar jij gebruikt woorden die in de actiemodus zitten.

Of werden de spanningen en frustraties voor de man wellicht opgebouwd?

Spanningen zitten in de persoon, dus die persoon bouwde ze op, het slachtoffer deed misschien onbewust iets wat het triggerde, maar die bouwde niet met het idee om vermoord te worden. We kijken steeds naar hoe het overkomt in de buitenwereld, lopen de stappen na en gaan dan vanuit een gezond brein zeggen wat de reden moet zijn. Maar dat is helemaal niet te beredeneren, als je niet weet hoe de informatie van de buitenwereld verwerkt wordt.

Dus ja iedereen draagt onbewust bij aan de stemming van de ander, dus moeten we mensen anders opvoeden, maar dat kan je niet gebruiken om te zeggen dat mensen het zelf uitlokken. Want zo bewust zijn mensen zich niet van zichzelf. We moeten dus het onbewuste mechanisme corrigeren en niet de mens die al 20-40 jaar zo leeft en geprogrammeerd is.

Ik snap je punt, maar door je woordkeuze geef je de ander het gevoel fout te zitten en die doet alleen maar wat goed voelt. Het is dus een interne tegenstrijdigheid. Ik geef alleen maar aan dat vrouwen niet bewust agressieve mannen zoeken, maar dat wat goed voelt, kan ineens omslaan in iets negatiefs. En dat is juist wat spanning opwekt in jezelf, maar ook bij een ander. We leven op energie en spanning. Alleen sterf je af, dus het is niet gek dat het mechanisme mens zich naar die spanning toe beweegt.

Mensen die op trump stemmen kunnen niet uitleggen waarom, maar hij voelt wel veilig. Toch blijven we in het intellectuele gedeelte communiceren, maar daar zit het antwoord niet. Des te meer je zoiets met bewuste woorden gaat afzeiken in de pers, des te groter wordt het veilige onderbuik gevoel.

[ Bericht 4% gewijzigd door _I op 27-10-2017 06:53:31 ]

Mijn moeder zegt altijd: Als je niet wilt dat je kind met iemand thuis komt, prijs het de hemel in!

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 06:42 schreef Tamabralski het volgende:
@jopie.

Ik snap de strekking wel wat je probeert te zeggen. Als je terugleest wat je schrijft zie je dat je het toch wel met mij eens bent. Ik zei ook, Vrouwen zoeken bewust én onbewust de problemen zelf.

Overigens focussen we als maatschappij mbt vrouwen direkt op de problemen, de uitkomst. De mishandeling zelf. De vrouw is eeuwig zielig. Maar niemand kijkt wat eraan vooraf gaat. Zullen mannen echt uit het niets hun eigen kinderen, vrouw en daarna zichzelf doodschieten? Dat soort dingen. Het is natuurlijk compleet gestoord en niemand lijkt het te brgijpen. Of werden de spanningen en frustraties voor de man wellicht opgebouwd?

Wat ik probeer te zeggen is, dat dit wellicht verklaart waarom vrouwen vaak aangeven zich schuldig te voelen. Terwijl de mensen eromheen denken, jamaar daar is toch geen aanleiding voor?

dit is waarom vrouwen zich schuldig voelen
Want dit is Victim blaming. Zeggen dat ze het zelf opzoeken

In principe zou de wereld zo veilig moeten zijn dat wat ik ook doe, niet in de categorie opzoeken valt
Zeggen dat we wel situaties zijn waarin de vrouw het over zichzelf afroept is de verantwoordelijkheid bij het slachtoffer leggen
Nee is nee. Wat er ook aan vooraf is gegaan

Ik leg de schuld niet 100% bij vrouwen en hun natuur neer. Wel probeer ik te zeggen, dat nu alle schuld wel 200% bij mannen worden neergelegd. En das roch ook niet eerlijk. Wil je het probleem oplossen dan dien je ook de andere kant van het mes te zien. Maargoed, mijn reactie was op een reactie van Von_. Dit topic gaat eigenlijk gewoon over verkrachters. En wat daarachter als motivatie steekt. Ik kan alleen gissen. Ik denk wel dat het te maken kán hebben met frustraties. Het is wellicht nieteens zozeer macht willen hebben over vrouwen. Je wilt als man gewoon sex. En omdat ze kan doorvertellen na de daad moet ze dood.

Er is nog wel iets wat ik niet snap aan het natuur van vrouwen. Ze laten zich vrijwillig op de meest gore wijzen neuken ("verkrachten" noem ik het ook wel). En dan is er niets ad hand.. En dat is dan natuurlijk vrijwillig. maar gezien de discussie nu loopt van #metoo. Wanneer is het vrijwillig en wanneer niet? ik bedoel. Wanneer 90% vd vrouwen doen aan sm keelafknijp bukake/orgiesex en reetneuken. Dan zou in principe 90% vd vrouwen achteraf kunnen beweren dat ze zijn verkracht. Hm..

[ Bericht 7% gewijzigd door Tamabralski op 27-10-2017 07:05:05 ]

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 06:59 schreef Tamabralski het volgende:
Ik leg de schuld niet 100% bij vrouwen en hun natuur neer. Wel probeer ik te zeggen, dat nu alle schuld wel 200% bij mannen worden neergelegd. En das roch ook niet eerlijk. Wil je het probleem oplossen dan dien je ook de andere kant van het mes te zien. Maargoed, mijn reactie was op een reactie van Von_. Dit topic gaat eigenlijk gewoon over verkrachters. En wat daarachter als motivatie steekt. Ik kan alleen gissen. Ik denk wel dat het te maken kán hebben met frustraties. Het is wellicht nieteens zozeer macht willen hebben over vrouwen. Je wilt als man gewoon sex. En omdat ze kan doorvertellen na de daad moet ze dood.

De fout ligt 100% verweven in beide soorten, man en vrouw, dat is wat ik zeg.

En de schuld leggen we nu voor 1% bij de mannen neer, terwijl er 40% van de vrouwen aangeeft aangerand/misbruikt te zijn en wij hun nu voor 100% schuldig laten voelen.

Omdat we het nu in de communicatie aan het oplossen zijn, weet niemand meer hoe ze nou met elkaar om moeten gaan. We laten de natuur zitten en proberen dan beschaafd te reageren op die fundamenten, maar ik denk dat de fundamenten anders moeten.

[ Bericht 1% gewijzigd door _I op 27-10-2017 07:10:11 ]

En om je laatste opmerking..

Er zijn ook mannen die dat doen.

Seks, als het vanuit een gezonde positie komt, is geil, lekker, smerig, goor, soms een beetje pijnlijk, zweterig, nat, klef en warm. Waarom zou een vrouw, in volledige vrij- en veiligheid zich niet helemaal laten uitwonen?

Het is toch heerlijk om in veiligheid gedomineerd te worden, als je tijden in angst hebt geleefd. Zo herstel je dus van de spanning die eerder opgebouwd is. (of in veiligheid te domineren, want het werkt natuurlijk twee kanten op.)

En weer een man die even gezellig komt vertellen wat we het zelf opzoeken...

Zullen wij voortaan dan maar gesluierd over straat? Mooie zwarte burka, gaas voor de ogen, zodat mannen vooral niet eventueel door onbewust gedrag getriggerd worden? Of zullen we als persoon maar helemaal geen sociaal contact hebben en gaan leven als kluizenaar?

De verantwoordelijkheid voor een bepaalde actie ligt in het geval van aanranding/verkrachting voor de volle 100% bij de dader (man óf vrouw).

En als je het verschil tussen seksen met wederzijds toestemmen (hoe 'goor' ook) en verkrachting niet snapt, dan heb je hier niks te zoeken.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:04 schreef Jopie78 het volgende:
En om je laatste opmerking..

Er zijn ook mannen die dat doen.

Seks, als het vanuit een gezonde positie komt, is geil, lekker, smerig, goor, soms een beetje pijnlijk, zweterig, nat, klef en warm. Waarom zou een vrouw, in volledige vrij- en veiligheid zich niet helemaal laten uitwonen?

Het is toch heerlijk om in veiligheid gedomineerd te worden, als je tijden in angst hebt geleefd. Zo herstel je dus van de spanning die eerder opgebouwd is. (of in veiligheid te domineren, want het werkt natuurlijk twee kanten op.)

Als ze zich veilig genoeg voelt kan dat ook gewoon, als ze maar weet dat ze niks hoeft te doen wat ze niet wil.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 06:59 schreef Tamabralski het volgende:
Ik leg de schuld niet 100% bij vrouwen en hun natuur neer. Wel probeer ik te zeggen, dat nu alle schuld wel 200% bij mannen worden neergelegd. En das roch ook niet eerlijk. Wil je het probleem oplossen dan dien je ook de andere kant van het mes te zien. Maargoed, mijn reactie was op een reactie van Von_. Dit topic gaat eigenlijk gewoon over verkrachters. En wat daarachter als motivatie steekt. Ik kan alleen gissen. Ik denk wel dat het te maken kán hebben met frustraties. Het is wellicht nieteens zozeer macht willen hebben over vrouwen. Je wilt als man gewoon sex. En omdat ze kan doorvertellen na de daad moet ze dood.

Er is nog wel iets wat ik niet snap aan het natuur van vrouwen. Ze laten zich vrijwillig op de meest gore wijzen neuken ("verkrachten" noem ik het ook wel). En dan is er niets ad hand.. En dat is dan natuurlijk vrijwillig. maar gezien de discussie nu loopt van #metoo. Wanneer is het vrijwillig en wanneer niet? ik bedoel. Wanneer 90% vd vrouwen doen aan sm keelafknijp bukake/orgiesex en reetneuken. Dan zou in principe 90% vd vrouwen achteraf kunnen beweren dat ze zijn verkracht. Hm..

het is vrijwillig als iemand ja zegt en niet als iemand nee zegt ik snap niet waarom mensen doen alsof daar een grijs gebied is. Als het grijs voor je is, moet je het nog even checken

En al zou in mijn 'natuur' zitten dat ik graag gedomineerd word, dat wil niet zeggen dat je wil dat iemand over je grenzen gaat. En als iemand dat wel doet ligt de schuld 100% bij de ander

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:10 schreef 8777 het volgende:

Als ze zich veilig genoeg voelt kan dat ook gewoon, als ze maar weet dat ze niks hoeft te doen wat ze niet wil.

En door dat te weten en het toch toe te laten, win je een beetje zelfrespect terug. En het is toch ook gewoon godsgruwelijk lekker.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 06:59 schreef Tamabralski het volgende:
Ik leg de schuld niet 100% bij vrouwen en hun natuur neer. Wel probeer ik te zeggen, dat nu alle schuld wel 200% bij mannen worden neergelegd. En das roch ook niet eerlijk. Wil je het probleem oplossen dan dien je ook de andere kant van het mes te zien. Maargoed, mijn reactie was op een reactie van Von_. Dit topic gaat eigenlijk gewoon over verkrachters. En wat daarachter als motivatie steekt. Ik kan alleen gissen. Ik denk wel dat het te maken kán hebben met frustraties. Het is wellicht nieteens zozeer macht willen hebben over vrouwen. Je wilt als man gewoon sex. En omdat ze kan doorvertellen na de daad moet ze dood.

Er is nog wel iets wat ik niet snap aan het natuur van vrouwen. Ze laten zich vrijwillig op de meest gore wijzen neuken ("verkrachten" noem ik het ook wel). En dan is er niets ad hand.. En dat is dan natuurlijk vrijwillig. maar gezien de discussie nu loopt van #metoo. Wanneer is het vrijwillig en wanneer niet? ik bedoel. Wanneer 90% vd vrouwen doen aan sm keelafknijp bukake/orgiesex en reetneuken. Dan zou in principe 90% vd vrouwen achteraf kunnen beweren dat ze zijn verkracht. Hm..

Waar haal je die 90% vandaan? Porno?

En dan nog, als een vrouw dat elke dag doet? Zegt ze toch ergens 'nee' op, of 'stopwoord' dan is het toch geen verkrachting als man dat negeert? En is het pas verkrachting als je geslagen wordt, keel wordt dichtgeknepen of er meerdere mannen aanwezig zijn?

So many questions...

Maar dat is dus wel wat het is. Het gaat niet zozeer om de seks, mensen hebben nou eenmaal seks, het gaat om hoe iemand je laat voelen tijdens dat feit.

En voor de mannen die piepen over valse aangiftes. Ja, dat is verschrikkelijk, maar ook als je ingestemd hebt met seks, kan iemand je na die tijd wel dat gevoel geven, door je na het lozen van het zaad iemand volledig te negeren en daarna nooit meer te spreken, of als gelijke wil erkennen.

Als andere mannen dan gaan roepen dat je van de "cock carrousel" komt, dan vergeet je dat die meisjes de eerste keren ook echt verliefd waren en de intentie hadden om te blijven, maar geleerd hebben om hun gevoel af te sluiten en ook maar te nemen wat ze willen, want zo werkt het blijkbaar.

Het zijn de mannen die het verpesten voor andere mannen, ook hier zijn het niet de vrouwen.

Oh en als je seks wilt, net als ieder mens, das niet voorbehouden aan mannen, dan speel je het spel en claim je geen partner.

Iedereen heeft frustraties, denk je dat er geen vrouwen zijn die tegen de klippen op masturberen.. Maar die kijken wel uit voordat ze zomaar een partner nemen, want dat kan in 1 keer hun hele leven verwoesten. Of die onbevredigd met een Jan-Willem op de bank zitten, hoewel in hun dromen Diego ze elke dag aan stukken scheurt.

quote:

Op donderdag 26 oktober 2017 08:59 schreef Allures het volgende:

[..]

voor mannen misschien. Ik denk bij vrouwen dat het juist een probleem is dat ze te veel denken aan 'behagen' en de echte. Nee zeggen tegen seks is veel lastiger dan Ja, ook al wil je niet
Het idee dat je misschien toch per ongeluk een signaal hebt gegeven (en dat je dat later verweten word), dat je geen toffe chick/leuke vriendin bent, dat ie niet op 2e date wil etc

Waarom is dat voor vrouwen anders? Op een duidelijke maar nette, beleefde manier "nee" zeggen is te leren. Ook op een manier dat de ander zich op zijn gemak voelt en later nog eens een poging durft te wagen, op een gepaster tijdstip.

Merk op dat etiquette een sociaal systeem is dat breed gedragen moet worden. Met dus aan de andere kant mensen die kunnen lezen hoe er "nee" wordt gezegd. Niet alleen degene die "nee" zegt, maar ook omstanders die zeker zullen ingrijpen als de "nee" wordt genegeerd.
Misschien dat daarom bepaalde bevolkingsgroepen oververtegenwoordigd zijn bij wangedrag: ander volk, andere zeden.

Je wilt niet weten hoe vaak ik werd gealarmeerd door schreeuwende vrouwen die kennelijk door een of meer mannen werden belaagd. Schreeuwen krijsen worstelen... als je even observeerd blijkt echter dat ze met vrienden is en dat het een soort "hard to get" spel is, want even later zitten ze te giechelen en te zoenen.
Maak je het vaker mee, dan wordt dit normaal, het alarm gaat niet meer af wegens te vaak vals alarm en voor je het weet ben je te laat als er een echte verkrachting plaatsvindt (hetzelfde als bij kinderen die doen of ze verdrinken in het zwembad - wanneer het een keer echt is, besef je dat te laat).

Gewoon niet achterlijk doen als er andere mensen bijzijn. Gedraag je.
We moeten er vanaf dat horkerig gedrag als stoer en mannelijk wordt gezien en breed wordt bewonderd.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:10 schreef Allures het volgende:

[..]

het is vrijwillig als iemand ja zegt en niet als iemand nee zegt ik snap niet waarom mensen doen alsof daar een grijs gebied is. Als het grijs voor je is, moet je het nog even checken

En al zou in mijn 'natuur' zitten dat ik graag gedomineerd word, dat wil niet zeggen dat je wil dat iemand over je grenzen gaat. En als iemand dat wel doet ligt de schuld 100% bij de ander

Ja dat snap ik.

Er is echter een groot grijs gebeid mbt. statistieken en cijfers over daadwerkelijke verkrachtingen en ongewenste intimiteiten te ja of nee. Deze cijfers in de media zijn ook zeer bepalend. En hoe precies zijn zij?

Ik praat verkrachting niet goed.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:21 schreef Tamabralski het volgende:

[..]

Ja dat snap ik.

Er is echter een groot grijs gebeid mbt. statistieken en cijfers over daadwerkelijke verkrachtingen en ongewenste intimiteiten te ja of nee. Deze cijfers in de media zijn ook zeer bepalend. En hoe precies zijn zij?

Ik praat verkrachting niet goed.

Welk grijs gebied hebben we het over?

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:21 schreef Tamabralski het volgende:

[..]

Ja dat snap ik.

Er is echter een groot grijs gebeid mbt. statistieken en cijfers over daadwerkelijke verkrachtingen en ongewenste intimiteiten te ja of nee. Deze cijfers in de media zijn ook zeer bepalend. En hoe precies zijn zij?

Ik praat verkrachting niet goed.

Als je erbij moet schrijven dat je verkrachting niet goed praat...

Ik denk dat je de cijfers naar boven bij zou mogen stellen. De aangehaalde onderzoeken w.b. valse aangiftes 1981 90%: De vrouw had zulk strak ondergoed aan dat een man dat niet uit zou kunnen krijgen zonder dat zij de tijd had weg te komen. De vrouw was getrouwd, en kan dus niet door haar echtgenoot verkracht worden. De vrouw was prostituee, promiscue, had een rokje aan: geen verkrachting mogelijk. Ik lees sinds #metoo vooral dat er in bijna 40 jaar eigenlijk niks veranderd is.

[ Bericht 21% gewijzigd door Evienne op 27-10-2017 07:30:04 ]

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:11 schreef Jopie78 het volgende:

[..]

En door dat te weten en het toch toe te laten, win je een beetje zelfrespect terug. En het is toch ook gewoon godsgruwelijk lekker.

Ook dat.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:21 schreef Tamabralski het volgende:
Ja dat snap ik.

Er is echter een groot grijs gebeid mbt. statistieken en cijfers over daadwerkelijke verkrachtingen en ongewenste intimiteiten te ja of nee. Deze cijfers in de media zijn ook zeer bepalend. En hoe precies zijn zij?

Ik praat verkrachting niet goed.

Jij wilt cijfers, maar als mensen zich uitspreken gelooft niemand ze.

Mijn idee is eerder, als 11% bewezen verkracht is, 40% zegt te maken hebben gehad met ongewenst gedrag, dan denk ik dat 90% van de vrouwen er wel mee te maken heeft gehad, maar 50% zich er niet bij bedreigd heeft gevoeld.

Dus ja, grijs gebied in de statistiek, maar je praat in je leven met personen. En elk persoon trekt de grens anders en zal dit anders communiceren. Het gaat er juist om dat je bij ieder persoon die regels van te voren moet respecteren, zonder dat je ze kent. Je zal ze dus moeten onderzoeken. Kan je dat met je ogen, gebruik je dat, heb je woorden nodig, dan gebruik je die.

Je leest hier dat mannen in de war raken als iemand zegt dat een compliment of staren als ongewenst gedrag kan worden gezien (en zelfs kan voelen als aanranding), maar is het echt zo lastig om te accepteren dat er dus mensen zijn die zich zo onveilig voelen dat staren, waarbij de intenties niet helder zijn, als bedreigend kan worden ervaren? Of dat een compliment een manier van actieve communicatie is, waarbij iemand zich ineens enorm "alleen" kan voelen?

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:13 schreef Evienne het volgende:

[..]

Waar haal je die 90% vandaan? Porno?

En dan nog, als een vrouw dat elke dag doet? Zegt ze toch ergens 'nee' op, of 'stopwoord' dan is het toch geen verkrachting als man dat negeert? En is het pas verkrachting als je geslagen wordt, keel wordt dichtgeknepen of er meerdere mannen aanwezig zijn?

So many questions...

90% tja hoe kom ik eraan. In discussies zei ik als man altijd 'vrouwen'. En dan zeggen vrouwen altijd, nee is niet waar, nee is niet waar. Ze zeiden nooit waarom het niet waar is wat ik beweer maar zeiden altijd nee, is niet waar. Mijn fout, want Vrouwen impliceert natuurlijk 100% van de vrouwen oftewel alle vrouwen. En dat kan natuurlijk nooit. 'Niet alle vrouwen zijn zo'. Het wordt een taaltechnisch en wiskundig spelletje wanneer je debateert met vrouwen. Dus nee niet allemaal. Maar de meesten..

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:18 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Waarom is dat voor vrouwen anders? Op een duidelijke maar nette, beleefde manier "nee" zeggen is te leren. Ook op een manier dat de ander zich op zijn gemak voelt en later nog eens een poging durft te wagen, op een gepaster tijdstip.

Merk op dat etiquette een sociaal systeem is dat breed gedragen moet worden. Met dus aan de andere kant mensen die kunnen lezen hoe er "nee" wordt gezegd. Niet alleen degene die "nee" zegt, maar ook omstanders die zeker zullen ingrijpen als de "nee" wordt genegeerd.
Misschien dat daarom bepaalde bevolkingsgroepen oververtegenwoordigd zijn bij wangedrag: ander volk, andere zeden.

Je wilt niet weten hoe vaak ik werd gealarmeerd door schreeuwende vrouwen die kennelijk door een of meer mannen werden belaagd. Schreeuwen krijsen worstelen... als je even observeerd blijkt echter dat ze met vrienden is en dat het een soort "hard to get" spel is, want even later zitten ze te giechelen en te zoenen.
Maak je het vaker mee, dan wordt dit normaal, het alarm gaat niet meer af wegens te vaak vals alarm en voor je het weet ben je te laat als er een echte verkrachting plaatsvindt (hetzelfde als bij kinderen die doen of ze verdrinken in het zwembad - wanneer het een keer echt is, besef je dat te laat).

Gewoon niet achterlijk doen als er andere mensen bijzijn. Gedraag je.
We moeten er vanaf dat horkerig gedrag als stoer en mannelijk wordt gezien en breed wordt bewonderd.

het is voor vrouwen anders omdat lief, zacht, behagend zijn etc in onze socialisatie zit. Een Nee gaat in tegen je socialisatie

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:18 schreef Lunatiek het volgende:
Merk op dat etiquette een sociaal systeem is dat breed gedragen moet worden. Met dus aan de andere kant mensen die kunnen lezen hoe er "nee" wordt gezegd. Niet alleen degene die "nee" zegt, maar ook omstanders die zeker zullen ingrijpen als de "nee" wordt genegeerd.
Misschien dat daarom bepaalde bevolkingsgroepen oververtegenwoordigd zijn bij wangedrag: ander volk, andere zeden.

Lijkt mij ook. Als jij weet wat de etiquette zijn rondom sissen, dan lach je erom als vrouw en werkt het prima voor de man. Als je dat hier gaat doen, werkt het hele principe ineens anders en roep je er allemaal onheil mee op je af.

Als jij vrouwen ontmoet vanuit je cultuur, door een proces waarbij je hele familie meedenkt, dan snap je er toch weinig van als het hier 1-op-1 kan gaan in een kroeg, of op school?

Als diep in de cultuur zit dat je een vrouw mag trouwen die je verkracht hebt, dan kom je hier bekaaid thuis.

Etc etc. Maar dat is cultuur, dus daar mogen we elkaar niet op aanspreken, althans niet op hoe je er mee omgaat. We zeggen alleen, wat jij doet mag niet en ga nu maar uitdokteren door trial and error hoe we het hier doen.

Vrouwen kunnen echt wel nee zeggen. Dat kunnen meiden van kinds af aan al. Ik denk dat verkrachters hun lusten gewoon niet kwijt kunnen. Vrouwen laten natuurlijk sex alleen toe aan selecte jongens en mannen. Ik denk dat je als (jonge)man helemaal gestoord gek kan raken. Wanneer je zoveel sex om je heen ziet gebeuren. En je mag zelf alleen toekijken als een cuck.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:46 schreef Tamabralski het volgende:
Vrouwen kunnen echt wel nee zeggen. Dat kunnen meiden van kinds af aan al. Ik denk dat verkrachters hun lusten gewoon niet kwijt kunnen. Vrouwen laten natuurlijk sex alleen toe aan selecte jongens en mannen. Ik denk dat je als (jonge)man helemaal gestoord gek kan raken wanneer je zoveel sex om je heen ziet gebeuren. En je mag alleen toekijken als een cuck.

Volgens mij heeft het niets met seks te maken, want het grootste gedeelte van de mensen zal echt niet geiler worden dan de daders, er moet een ander component in zitten.

En zo'n Weinstein kwam niets te kort.. Of was in ieder geval getrouwd en had dus zijn energie in zijn vrouw kunnen steken.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 06:59 schreef Tamabralski het volgende:
Ik leg de schuld niet 100% bij vrouwen en hun natuur neer. Wel probeer ik te zeggen, dat nu alle schuld wel 200% bij mannen worden neergelegd. En das roch ook niet eerlijk. Wil je het probleem oplossen dan dien je ook de andere kant van het mes te zien. Maargoed, mijn reactie was op een reactie van Von_. Dit topic gaat eigenlijk gewoon over verkrachters. En wat daarachter als motivatie steekt. Ik kan alleen gissen. Ik denk wel dat het te maken kán hebben met frustraties. Het is wellicht nieteens zozeer macht willen hebben over vrouwen. Je wilt als man gewoon sex. En omdat ze kan doorvertellen na de daad moet ze dood.

Er is nog wel iets wat ik niet snap aan het natuur van vrouwen. Ze laten zich vrijwillig op de meest gore wijzen neuken ("verkrachten" noem ik het ook wel). En dan is er niets ad hand.. En dat is dan natuurlijk vrijwillig. maar gezien de discussie nu loopt van #metoo. Wanneer is het vrijwillig en wanneer niet? ik bedoel. Wanneer 90% vd vrouwen doen aan sm keelafknijp bukake/orgiesex en reetneuken. Dan zou in principe 90% vd vrouwen achteraf kunnen beweren dat ze zijn verkracht. Hm..

Je hebt drie soorten verkrachting.

De ene is puur geweld en overheersingsdrang die zich (uiteindelijk) uit in seksueel geweld. Gestoorden die een willekeurig slachtoffer grijpen, of een slachtoffer dat ze willen vernederen. Zo was het verkrachten van blanke rijke vrouwen de ultieme manier voor zwarte mannen om hun frustratie over apartheid af te reageren - de heersende klasse vernederen door verkrachting.
Ook toegepast in oorlogssituaties waarbij verkrachting een oorlogsmisdaad is.

De tweede groep wil zijn kwakje kwijt en weet niet hoe anders dan ergens een meisje van de fiets te rukken of ergens in de val te lokken (Weinstein). Doel: seks. Mogelijk geeft het tegenstribbelende vrouwtje een extra kick. De dader voelt zich beter door de seks maar heeft doorgaans weinig empathie met het slachtoffer. Psychisch niet in orde.

Derde soort: een verkrachting door onduidelijke communicatie. Het begint als romantische ontmoeting waarbij "seks in de lucht hangt". Als het (bijna) zover is, bedenkt een van de partners zich. De ander verstaat dat niet en gaat door.
Dit vind ik toch echt de schuld van beiden. Dat je nee niet duidelijk genoeg is, is jezelf aan te rekenen. Het zou beter zijn zelfbewuster naar zo'n date te gaan en vooraf al te bedenken hoe ver je wilt gaan. En dat ook vooraf zeggen. Ben je nog niet toe aan seks, laat de condooms dan thuis, bijvoorbeeld.
Het is makkelijker de nee van vooraf alsnog na een ja om te zetten dan halverwege de paringsdans de nee in te trekken. Denk daarbij ook eens aan het gevoel van de dader, je verheugt je op de seks, je wordt geil gemaakt door alle "ja" signalen, en als je bloed al uit je hersens is weggetrokken komt er ineens een "nee toch maar niet". Reden genoeg om redeloos boos te worden en door te gaan op het ingeslagen pad, want ook de omgeving geeft nog steeds ja-signalen (was ingericht met het doel er intiem te zijn), de feromonen met het "ja"-signaal hangen nog in de lucht.
Leer dan dat ze niet onaantrekkelijk worden als ze bewust seks nog willen uitstellen. Niks mis mee om het lang uit te stellen en intimiteit op een andere manier te beleven.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:23 schreef 8777 het volgende:

[..]

Welk grijs gebied hebben we het over?

Waarheid, is een zeer rekbaar begrip. Ik verwijs als bewijs naar politiek, media, leugentjes om bestwil enzovoorts. En het feit dat vrouwelijke natuur nieteens goed begrepen wordt. Vrouwen hebben er zelf zelfs moeite mee. 'Ben ik bisexueel?' leest een topic verderop bijvoorbeeld.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:48 schreef Lunatiek het volgende:

Je hebt drie soorten verkrachting.

Dus geweld, onkunde/stoornis of de fout van het slachtoffer, die de boel te lang opgeilt.

Wauw.. Gewoon wauw.

En wat denk je van al die kinderen, gehandicapten, mensen in een lagere positie, waarbij er helemaal geen geweld, onkunde, stoornis of "schuld" van de vrouw was?
Wat als iemand je liet geloven dat je veilig was, en toen bleek dat ineens niet zo te zijn. Of als er dagen, zo niet weken op je ingepraat wordt dat het niet erg is, dat je er iemand mee helpt en dat diegene jou dan later ook helpt, of je ouders geen pijn doet, of of..

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:48 schreef Jopie78 het volgende:

[..]

Volgens mij heeft het niets met seks te maken, want het grootste gedeelte van de mensen zal echt niet geiler worden dan de daders, er moet een ander component in zitten.

En zo'n Weinstein kwam niets te kort.. Of was in ieder geval getrouwd en had dus zijn energie in zijn vrouw kunnen steken.

Was het Michael P. die zei, zo leest een of ander artikel. Hoe hij zijn fantasieen uitleefde en helemal trots was "om een droom uit te laten komen". Ik denk dat je niet heel moeilijk hoe te doen en er meer achter moet zoeken dan wat het gewoon is. Drang naar sex.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:57 schreef Tamabralski het volgende:

Was het Michael P. die zei, zo leest een of ander artikel. Hoe hij zijn fantasieen uitleefde en helemal trots was "om een droom uit te laten komen". Ik denk dat je niet heel moeilijk hoe te doen en er meer achter moet zoeken dan wat het gewoon is. Drang naar sex.

Waarom doen jij en ik het dan niet? Heb jij geen drang naar seks? Seks is de manier waarop het tot uitdrukking komt, maar niet het probleem.

Het kan ook in de vorm van pesten of mishandelen komen.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:48 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Je hebt drie soorten verkrachting.

De ene is puur geweld en overheersingsdrang die zich (uiteindelijk) uit in seksueel geweld. Gestoorden die een willekeurig slachtoffer grijpen, of een slachtoffer dat ze willen vernederen. Zo was het verkrachten van blanke rijke vrouwen de ultieme manier voor zwarte mannen om hun frustratie over apartheid af te reageren - de heersende klasse vernederen door verkrachting.
Ook toegepast in oorlogssituaties waarbij verkrachting een oorlogsmisdaad is.

De tweede groep wil zijn kwakje kwijt en weet niet hoe anders dan ergens een meisje van de fiets te rukken of ergens in de val te lokken (Weinstein). Doel: seks. Mogelijk geeft het tegenstribbelende vrouwtje een extra kick. De dader voelt zich beter door de seks maar heeft doorgaans weinig empathie met het slachtoffer. Psychisch niet in orde.

Derde soort: een verkrachting door onduidelijke communicatie. Het begint als romantische ontmoeting waarbij "seks in de lucht hangt". Als het (bijna) zover is, bedenkt een van de partners zich. De ander verstaat dat niet en gaat door.
Dit vind ik toch echt de schuld van beiden. Dat je nee niet duidelijk genoeg is, is jezelf aan te rekenen. Het zou beter zijn zelfbewuster naar zo'n date te gaan en vooraf al te bedenken hoe ver je wilt gaan. En dat ook vooraf zeggen. Ben je nog niet toe aan seks, laat de condooms dan thuis, bijvoorbeeld.
Het is makkelijker de nee van vooraf alsnog na een ja om te zetten dan halverwege de paringsdans de nee in te trekken. Denk daarbij ook eens aan het gevoel van de dader, je verheugt je op de seks, je wordt geil gemaakt door alle "ja" signalen, en als je bloed al uit je hersens is weggetrokken komt er ineens een "nee toch maar niet". Reden genoeg om redeloos boos te worden en door te gaan op het ingeslagen pad, want ook de omgeving geeft nog steeds ja-signalen (was ingericht met het doel er intiem te zijn), de feromonen met het "ja"-signaal hangen nog in de lucht.
Leer dan dat ze niet onaantrekkelijk worden als ze bewust seks nog willen uitstellen. Niks mis mee om het lang uit te stellen en intimiteit op een andere manier te beleven.

Derde: dus ook al wil een vrouw in de eerste instantie seks, maar verliest haar zin omdat man bijv. te ruw is, eigen schuld als hij doorgaat? Hij mag immers doorgaan op het ingeslagen pad. Als je al langer een relatie hebt, en je hebt al vaak seks gehad, mag je je dan ook niet meer halverwege bedenken? Je hebt het immers eerder toegelaten dus hij mag gewoon doorgaan op het ingeslagen pad. Als je een bepaald standje hebt gedaan, kun je daar nooit meer nee tegen zeggen? Hij mag immers doorgaan op het ingeslagen pad.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:41 schreef Allures het volgende:

[..]

het is voor vrouwen anders omdat lief, zacht, behagend zijn etc in onze socialisatie zit. Een Nee gaat in tegen je socialisatie

Nee, dat is gender en een sociaal construct. Daar moet je vanaf. Het zit niet per se in je biologie. Daar gaat feminisme over: dat je zonder jezelf tekort te doen nee kunt zeggen, en daarbij de ander in zijn waarde laat. Zelfbewust zijn, weten wat je wilt. Op een lieve manier nee leren zeggen als je toch mee wilt gaan in die socialisatie.
"Ik kan er niets aan doen want ik ben vrouw en kan geen nee zeggen" is onzin. Dat is aangeleerd gedrag. Zeker sinds ca 2000 zie ik dat steeds vaker, vrouwen die geen nee durven zeggen uit angst maagd te blijven en dan deug je niet of zoiets. Snap ik echt niets van. Het is veel aantrekkelijker als een vrouw intelligent genoeg is om duidelijk te zijn in de communicatie en als ze een duidelijke mening heeft- dat wil namelijk ook zeggen dat ze ècht voor je kiest als ze ja zegt en dat je geen scharrel bent omdat ze niks beters kan krijgen en jeuk heeft. De kans dat ze dan halverwege een orgasme terugkrabbelt is dan veel kleiner.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:59 schreef Evienne het volgende:

Derde: dus ook al wil een vrouw in de eerste instantie seks, maar verliest haar zin omdat man bijv. te ruw is, eigen schuld als hij doorgaat? Hij mag immers doorgaan op het ingeslagen pad. Als je al langer een relatie hebt, en je hebt al vaak seks gehad, mag je je dan ook niet meer halverwege bedenken? Je hebt het immers eerder toegelaten dus hij mag gewoon doorgaan op het ingeslagen pad. Als je een bepaald standje hebt gedaan, kun je daar nooit meer nee tegen zeggen? Hij mag immers doorgaan op het ingeslagen pad.

Alsof een "gezond" iemand doorgaat, nadat je de afschuw en afkeer bij de ander op het gezicht hebt gezien.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 08:00 schreef Jopie78 het volgende:

[..]

Alsof een "gezond" iemand doorgaat, nadat je de afschuw en afkeer bij de ander op het gezicht hebt gezien.

Iemand die zich Lunatiek noemt, tja... die vindt kennelijk dat dat geen reden is om van het ingeslagen pad af te wijken...

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:59 schreef Evienne het volgende:

[..]

Derde: dus ook al wil een vrouw in de eerste instantie seks, maar verliest haar zin omdat man bijv. te ruw is, eigen schuld als hij doorgaat? Hij mag immers doorgaan op het ingeslagen pad. Als je al langer een relatie hebt, en je hebt al vaak seks gehad, mag je je dan ook niet meer halverwege bedenken? Je hebt het immers eerder toegelaten dus hij mag gewoon doorgaan op het ingeslagen pad. Als je een bepaald standje hebt gedaan, kun je daar nooit meer nee tegen zeggen? Hij mag immers doorgaan op het ingeslagen pad.

Dat is ontzettend moeilijk oordelen voor een externe niet betrokken bij de daad -partij. En wanneer vertelt een slachtoffer de waarheid en wanneer niet.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:59 schreef Jopie78 het volgende:

[..]

Waarom doen jij en ik het dan niet? Heb jij geen drang naar seks? Seks is de manier waarop het tot uitdrukking komt, maar niet het probleem.

Omdat iedereen andere behoeften heeft als het om seks gaat. Die drang is niet bij iedereen even groot, ook de vorm kan anders zijn. Zo zijn er ook talloze gelukkig getrouwde mannen die de drang hebben om naar de hoeren te gaan omdat dat een bepaalde spanning geeft - en niet omdat ze thuis seks tekort komen.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 08:03 schreef Tamabralski het volgende:

[..]

Dat is ontzettend moeilijk oordelen voor een externe niet betrokken bij de daad -partij. En wanneer vertelt een slachtoffer de waarheid en wanneer niet.

We gaan er voor het gemak even vanuit dat ze nee of stop zegt, of plots niet meer actief participeert, waar ze eerder nog enthousiast was. Lunatiek zegt, niet gek dat hij dan doorgaat, eigen schuld. I beg to differ.

En laten er er nou gvd eens vanuit gaan dat de hier beschreven situaties niet gelogen zijn.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 08:03 schreef Evienne het volgende:

Iemand die zich Lunatiek noemt, tja... die vindt kennelijk dat dat geen reden is om van het ingeslagen pad af te wijken...

Ze plaatsen steeds een persoon in de discussie die dit nooit zal doen en zich niet kan voorstellen hoe zo'n situatie aanvoelt, ze kijken alleen naar zichzelf, zien dan iemand die geen agressie toont en voelen daarna ook nog eens de angst voor een valse aangifte of "incidentele verkrachting".

Als een vrouw vooraf -ja- zegt, kan het nog steeds zijn dat er ergens een gevoel komt dat het een -nee- had moeten zijn. Zelfs achteraf, als je haar vernedert, kan de -ja- vooraf ingetrokken worden voor je gevoel. Maar dat kan je dan weer niet aantonen als verkrachting, maar het moet er voor je gevoel dicht tegenaan zitten.

Deze mannen zouden al ver voor die tijd stoppen, dus die hebben niets te zoeken in een fictieve situatie, maar ze blijven maar terugkomen. (niet de user, maar de persoon die ze proberen te schetsen)

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:59 schreef Evienne het volgende:

[..]

Derde: dus ook al wil een vrouw in de eerste instantie seks, maar verliest haar zin omdat man bijv. te ruw is, eigen schuld als hij doorgaat? Hij mag immers doorgaan op het ingeslagen pad. Als je al langer een relatie hebt, en je hebt al vaak seks gehad, mag je je dan ook niet meer halverwege bedenken? Je hebt het immers eerder toegelaten dus hij mag gewoon doorgaan op het ingeslagen pad. Als je een bepaald standje hebt gedaan, kun je daar nooit meer nee tegen zeggen? Hij mag immers doorgaan op het ingeslagen pad.

Misverstanden die ongunstig uitpakken voor de vrouw kunnen altijd voorkomen.
Ik zal heus niet de enige zijn die zoiets overkomen is.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 08:04 schreef Lunatiek het volgende:

Omdat iedereen andere behoeften heeft als het om seks gaat. Die drang is niet bij iedereen even groot, ook de vorm kan anders zijn. Zo zijn er ook talloze gelukkig getrouwde mannen die de drang hebben om naar de hoeren te gaan omdat dat een bepaalde spanning geeft - en niet omdat ze thuis seks tekort komen.

Dus heeft het niet met seks te maken, maar met spanning.. En als je "stuk" bent, komt macht daar dus bij. Die combinatie maakt je een gevaar, niet je seksuele lusten. Die houden we allemaal in bedwang.

Het probleem is dat het je niet lukt om ze kwijt te raken, niet dat je ze hebt.

Als je die incel's leest, dan begint het met seksuele lust, dan frustratie en dan wordt het ergens een recht dat ze denken te hebben.. Het slaat dus om naar een soort macht wat ze denken te moeten nemen. Het middel is seks, maar het gaat dus om iets anders. Het onvermogen om het te krijgen op een normale manier.

[ Bericht 5% gewijzigd door _I op 27-10-2017 08:14:25 ]

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 08:08 schreef 8777 het volgende:

[..]

Misverstanden die ongunstig uitpakken voor de vrouw kunnen altijd voorkomen.
Ik zal heus niet de enige zijn die zoiets overkomen is.

Zou je dan niet bij jezelf te rade gaan in plaats van het te vergoelijken met, misverstand, kan voorkomen, ik zal niet de enige zijn?

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 08:05 schreef Evienne het volgende:

[..]

We gaan er voor het gemak even vanuit dat ze nee of stop zegt, of plots niet meer actief participeert, waar ze eerder nog enthousiast was. Lunatiek zegt, niet gek dat hij dan doorgaat, eigen schuld. I beg to differ.

Ik schreef verder terug over de natuur van vrouwen en hun bewuste/onbewuste verlangen naar, even kort door de bocht, zakkerige mannen. Als je te maken hebt met zulke mannen en ze zelf al opzoekt. Lijkt het mij wiedes dat zulke figuren minder zullen aantrekken van een 'nee'. Sexueel contact met die mannen gaat vaak goed voor de vrouw. Maar de kans is groter dat je ook problemen kunt krijgen. En ja ik impliceer inderdaad dat vrouwen in het geval die je schetst ook zelf schuld hebben. Ik vind van wel.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 08:00 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Nee, dat is gender en een sociaal construct. Daar moet je vanaf. Het zit niet per se in je biologie. Daar gaat feminisme over: dat je zonder jezelf tekort te doen nee kunt zeggen, en daarbij de ander in zijn waarde laat. Zelfbewust zijn, weten wat je wilt. Op een lieve manier nee leren zeggen als je toch mee wilt gaan in die socialisatie.
"Ik kan er niets aan doen want ik ben vrouw en kan geen nee zeggen" is onzin. Dat is aangeleerd gedrag. Zeker sinds ca 2000 zie ik dat steeds vaker, vrouwen die geen nee durven zeggen uit angst maagd te blijven en dan deug je niet of zoiets. Snap ik echt niets van. Het is veel aantrekkelijker als een vrouw intelligent genoeg is om duidelijk te zijn in de communicatie en als ze een duidelijke mening heeft- dat wil namelijk ook zeggen dat ze ècht voor je kiest als ze ja zegt en dat je geen scharrel bent omdat ze niks beters kan krijgen en jeuk heeft. De kans dat ze dan halverwege een orgasme terugkrabbelt is dan veel kleiner.

socialisatie is een sociaal construct. Ik zeg nergens dat het de natuur is die vrouwen zo maakt. Onze cultuur maakt vrouwen zo
En dat is inderdaad iets waar we ons op zijn minst bewust over moeten zijn in relatie tot seksualiteit (en daarin nog verder: hoe voeden we jongen vrouwen op met seksualiteit? In porno is de vrouw altijd gewillig en aan het please en draait het om zijn genot etc en dat is maar een klein voorbeeldje) en misschien wel iets waar we vanaf moeten

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 08:11 schreef Evienne het volgende:

[..]

Zou je dan niet bij jezelf te rade gaan in plaats van het te vergoelijken met, misverstand, kan voorkomen, ik zal niet de enige zijn?

Waarom? Een misverstand kan gebeuren, sorry zeggen en verder gaan. Meer kan ik niet doen.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 07:59 schreef Evienne het volgende:

[..]

Derde: dus ook al wil een vrouw in de eerste instantie seks, maar verliest haar zin omdat man bijv. te ruw is, eigen schuld als hij doorgaat? Hij mag immers doorgaan op het ingeslagen pad. Als je al langer een relatie hebt, en je hebt al vaak seks gehad, mag je je dan ook niet meer halverwege bedenken? Je hebt het immers eerder toegelaten dus hij mag gewoon doorgaan op het ingeslagen pad. Als je een bepaald standje hebt gedaan, kun je daar nooit meer nee tegen zeggen? Hij mag immers doorgaan op het ingeslagen pad.

Ad absurdum much?

Gewoon duidelijk blijven communiceren èn beseffen dat de nonverbale communicatie zoals je romantische slaapkamer en je feromonen daarbij een rol spelen. Knip het felle tl licht aan, spuit luchtverfrisser en doe kleren aan om je verbale nee duidelijk te maken. Besef van tevoren dat een opgewonden gevoel met alle biologische factoren als verhoogde hartslag niet zomaar weg is als jij nee zegt (en weet dat seksuele opwinding biologisch heel dicht tegen agressie aanzit). Denk na voordat je erin meegaat. Hij doet het niet met opzet. Geen voorbedachte rade, want net als jij ging hij er vanuit dat het oké was -tot jij ineens nee zei. Jij hebt volop geholpen hem in die situatie te brengen.

En vooral: gebruik jullie mislukte communicatie niet om achteraf wraak te nemen op een ex.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 08:13 schreef Allures het volgende:

socialisatie is een sociaal construct. Ik zeg nergens dat het de natuur is die vrouwen zo maakt. Onze cultuur maakt vrouwen zo
En dat is inderdaad iets waar we ons op zijn minst bewust over moeten zijn in relatie tot seksualiteit (en daarin nog verder: hoe voeden we jongen vrouwen op met seksualiteit? In porno is de vrouw altijd gewillig en aan het please en draait het om zijn genot etc en dat is maar een klein voorbeeldje) en misschien wel iets waar we vanaf moeten

En zeggen dat de boel genderneutraal is, is dus een schijnveiligheid, omdat we de socialisatie niet aanpakken, alleen de decorum.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 08:00 schreef Jopie78 het volgende:

[..]

Alsof een "gezond" iemand doorgaat, nadat je de afschuw en afkeer bij de ander op het gezicht hebt gezien.

ja
In mijn ervaring wel.

Laten we het heat of the moment noemen

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 08:00 schreef Jopie78 het volgende:

[..]

Alsof een "gezond" iemand doorgaat, nadat je de afschuw en afkeer bij de ander op het gezicht hebt gezien.

De mimiek van een orgasme en afschuw liggen ontzettend dicht bij elkaar.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 08:15 schreef Lunatiek het volgende:
Hij doet het niet met opzet.

Zou je deze willen uitwerken, voordat ik erop reageer?

Laat maar, snap het al.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 08:13 schreef Allures het volgende:

[..]

socialisatie is een sociaal construct. Ik zeg nergens dat het de natuur is die vrouwen zo maakt. Onze cultuur maakt vrouwen zo
En dat is inderdaad iets waar we ons op zijn minst bewust over moeten zijn in relatie tot seksualiteit (en daarin nog verder: hoe voeden we jongen vrouwen op met seksualiteit? In porno is de vrouw altijd gewillig en aan het please en draait het om zijn genot etc en dat is maar een klein voorbeeldje) en misschien wel iets waar we vanaf moeten

Saillant detail in zulke discussies. Porno gemaakt voor vrouwen, met de wensen van wat vrouwen zouden willen zien. Lopen niet. Wat de oorzaak daarvan is wil ik niet teveel op speculeren. Maar ik vind dat wel geinig.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 08:16 schreef Allures het volgende:

ja
In mijn ervaring wel.

Laten we het heat of the moment noemen

Maar dan moet je achteraf de afschuw in zijn ogen hebben gezien? Want als iemand oprecht het verkeerde doet, dan kan dat niet ongemerkt voorbij gaan.

Toch!?

Holy shitsnacks. I'm out.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 08:17 schreef Lunatiek het volgende:

De mimiek van een orgasme en afschuw liggen ontzettend dicht bij elkaar.

Maar als je daar al bent, en de ander snapt dat je al over een punt was, en jij reageert achteraf correct, dan is het vervelend, maar dan geloof ik niet dat zo iemand zich verkracht en vernederd zal blijven voelen?

Eerder schuldig dat ze zichzelf in deze situatie heeft gebracht.

quote:

Op vrijdag 27 oktober 2017 08:18 schreef Evienne het volgende:
Holy shitsnacks. I'm out.

Je moet naar je werk!

Ik ook zometeen, out the door!