Tenzij je meer informatie wilt en er nog even over wil nadenken. Als je twijfels hebt: neem je tijdquote:Op zondag 16 maart 2014 23:00 schreef Mistico het volgende:
Vraagje. Ik heb deze week een afspraak bij een psychiater. In het geval dat ik AD voorgeschreven krijg, krijg je dan meteen een recept mee of denk ik te simpel?
Ik gebruik liever geen medicijnen, en zeker geen medicijnen die eventueel onnodig zijn. Ik denk dat het mij zal helpen dus ik sta er wel voor open. Al wordt ik niet echt vrolijk als ik de bijwerkingen lees van de verschillende medicijnen die bij een depressie voorgeschreven kunnen worden.quote:Op zondag 16 maart 2014 23:11 schreef kuolema het volgende:
[..]
Waarschijnlijk krijg je meteen een recept mee bij het gesprek (was bij mij wel zo) of het wordt gefaxt naar je apotheek en dan kun je het ook meteen halen als het goed is. Als ze het op voorraad hebben bij de apotheek, anders moet je het later ophalen.
Wil je aan de ad?
[..]
Ehm ... beide?
Ik heb iig 1 vriendin die ik, toen het slecht ging, heb verteld dat ik moe word of me slechter voel bij sociaal contact. Die hield me toen ook in de gaten en deed bezorgd, zag het ook idd wel aan me hoe het ging, vroeg 'gaat het wel, wil je naar huis?' Maar dan is zij er dus ook mee bezig en dat vind ik heel lullig. Ik moet gewoon zelf leren om niet over mijn grenzen heen te gaan maar dat vind ik moeilijk.
Hm, ik durf wel te bewegen maar heb altijd het gevoel dat iedereen naar me kijkt of zo en dat het er dom uitziet.quote:Op zondag 16 maart 2014 23:23 schreef Elvi het volgende:
[..]
Ik herken hetHet is wel wat minder dan vroeger maar op de middelbare school bijvoorbeeld durfde ik me niet te bewegen
Ik ging in de klas zitten en de positie die ik aannam was hoe ik de rest van het uur zat. Dan duurt een blokuur lang hoor
Ik kan er nog in terugvallen als ik niet lekker in mn vel zit.
Raar eigenlijk dat we dan zo zelfbewust zijn en zo bezig zijn met onszelf maar toch niet doen wat we zelf willen en grenzen aangeven... Zomaar even een filosofische gedachte
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Why are you wearing that stupid man suit?
Mja niet iedereen heeft last van bijwerkingen en als het te erg wordt kun je zo stoppen.quote:Op zondag 16 maart 2014 23:25 schreef Mistico het volgende:
[..]
Ik gebruik liever geen medicijnen, en zeker geen medicijnen die eventueel onnodig zijn. Ik denk dat het mij zal helpen dus ik sta er wel voor open. Al wordt ik niet echt vrolijk als ik de bijwerkingen lees van de verschillende medicijnen die bij een depressie voorgeschreven kunnen worden.![]()
Kun je niet proberen om je grenzen steeds wat verder op te rekken? Of proberen om meer zelfvertrouwen te krijgen? (Ik weet dat beide niet makkelijk zijn om te doen.)
Voor de bijwerkingen had ik veel angst maar na een week of 2 had ik nergens last meer van. Ze hebben mij overtuigd met een proefbehandeling van een paar weken, dat ging eigenlijk prima.quote:Op zondag 16 maart 2014 23:25 schreef Mistico het volgende:
[..]
Ik gebruik liever geen medicijnen, en zeker geen medicijnen die eventueel onnodig zijn. Ik denk dat het mij zal helpen dus ik sta er wel voor open. Al wordt ik niet echt vrolijk als ik de bijwerkingen lees van de verschillende medicijnen die bij een depressie voorgeschreven kunnen worden.![]()
quote:Op zondag 16 maart 2014 22:38 schreef Detroit het volgende:
[..]
In wezen is dat een projectie die jij zelf maakt die helemaal niet zo hoeft te zijn..
Misschien dat de mensen juist wel heel erg blij dat jij er korter bent maar wel wat gelukkiger lijkt over te komen. Dit omdat je meer overzicht hebt over de situatie en de tijd die je in die situatie wilt verblijven.
Volgens mij win jij veel meer in kwaliteit qua tijd dan kwantiteit.
quote:Op zondag 16 maart 2014 23:30 schreef kuolema het volgende:
[..]
Hm, ik durf wel te bewegen maar heb altijd het gevoel dat iedereen naar me kijkt of zo en dat het er dom uitziet.
Ja idd, ik wil dan het liefst onzichtbaar worden/door de grond zakken/mezelf opsluiten in een donker hokje (of wc), maar in plaats daarvan blijf ik gewoon zitten en ga ik van de zenuwen stomme dingen zeggen. Afzondering kan bij mij wel helpen om de spanning niet te hoog op te laten lopen maar toch doe ik dat op de een of andere manier nooit op tijd.Ik hoop dat je iemand hebt waarmee je dit zou kunnen bespreken. Iemand die je kan vertrouwen, dan kun je zoveel meer die veiligheid voelen die je nodig hebt. Het is echt zo jammer dat je je zo voelt, waarschijnlijk ben je in ontspannen stemming heel leuk gezelschap.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt."In the midst of winter, I found there was, within me, an invincible summer".
-Albert Camus.
quote:Op zondag 16 maart 2014 23:30 schreef kuolema het volgende:
[..]
Hm, ik durf wel te bewegen maar heb altijd het gevoel dat iedereen naar me kijkt of zo en dat het er dom uitziet.
Ja idd, ik wil dan het liefst onzichtbaar worden/door de grond zakken/mezelf opsluiten in een donker hokje (of wc), maar in plaats daarvan blijf ik gewoon zitten en ga ik van de zenuwen stomme dingen zeggen. Afzondering kan bij mij wel helpen om de spanning niet te hoog op te laten lopen maar toch doe ik dat op de een of andere manier nooit op tijd.En toch, weet je, denk ik dat het best eens goed zou kunnen zijn om tegen een of meerdere personen in zo'n gezelschap te zeggen dat je geneigd bent om jezelf nerveus te voelen in groepen.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Kan best dat mensen daar anders op reageren dan jij nu denkt. Misschien dat het juist wel een band schept als ze horen dat ze niet de enige zijn die zich opgelaten voelen bij anderen. En het haalt een beetje de heftigheid van de gedachten die jij hebt over de situatie eraf.So, if you're frightened of dying and... and you're holding on, you'll see devils tearing your life away. But if you've made your peace, then the devils are really angels...
Helemaal mee eens. Zonde dat je jezelf zo kritisch benadert terwijl de mensen om jou heen je waarschijnlijk heel tof vinden.quote:Op zondag 16 maart 2014 23:42 schreef zomertje het volgende:
[..]
Ik hoop dat je iemand hebt waarmee je dit zou kunnen bespreken. Iemand die je kan vertrouwen, dan kun je zoveel meer die veiligheid voelen die je nodig hebt. Het is echt zo jammer dat je je zo voelt, waarschijnlijk ben je in ontspannen stemming heel leuk gezelschap.
quote:Op zondag 16 maart 2014 23:30 schreef kuolema het volgende:
[..]
Hm, ik durf wel te bewegen maar heb altijd het gevoel dat iedereen naar me kijkt of zo en dat het er dom uitziet.
Ja idd, ik wil dan het liefst onzichtbaar worden/door de grond zakken/mezelf opsluiten in een donker hokje (of wc), maar in plaats daarvan blijf ik gewoon zitten en ga ik van de zenuwen stomme dingen zeggen. Afzondering kan bij mij wel helpen om de spanning niet te hoog op te laten lopen maar toch doe ik dat op de een of andere manier nooit op tijd.Hmm... ok dus sociale bijeenkomsten met veel mensen zijn dus best een grote trigger voor je. Tenminste, dat begrijp ik uit je spoilerSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Nu ben ik wel voorstander van triggers opzoeken om ermee te leren omgaan ipv ze uit de weg te gaan. Ik weet niet hoe jij daar tegenover staat? Ik herken het probleem wel... de eerste keer dat ik op een borrel van de opleiding was gingen klasgenoten weg en bleef ik achter bij iemand van een hoger jaar (bij wie ik zou logeren). Ik heb staan janken van angst(heel gezellig op de dansvloer ja
) maar ik ben gebleven. Het is niet mn hobby, maar ik kan het aan. In een groep kletsen kan ik ook niet, dus ik ga steeds 1-op-1 gesprekken aan. Of ik luister gewoon.
Nu heb ik wel vaker momenten dat het me niet boeit wat een ander vind. Mensen oordelen toch wel dus ik geef ze gewoon een ruime keuzeIs het niet mn lengte, dan is het wel mn gewicht, of mn roze haar wat ik een tijdje heb gehad
Als mensen een probleem met mij hebben dan is dat nog altijd hun probleem en niet die van mij. En zo denk ik nu 60% van de tijd
De andere 40% is nog steeds de puber die niet durft te bewegen in bijzijn van anderen.
Maar terug naar jou: als je moeite hebt op het moment zelf je grens te herkennen of aan te geven, doe dat dan vooraf. Zeg dat je een uurtje langskomt, spreek met jezelf af dat je met 2 mensen apart een gesprek aangaat, als je toch in een groepje terecht komt luister dan alleen. Bedenk wat je gaat doen voordat je erheen gaat, en bedenk wat je gaat doen als je je niet prettig voelt. Gastheer/vrouw gedag zeggen en gewoon gaan, even 5 minuten naar buiten, aanbieden om in de keuken te helpen...
Zorg ervoor dat je weet wat je gaat doen, dan raak je ook niet zo snel overweldigt als je er eenmaal bent.
Edit: en als je het echt helemaal niks vind ga jezelf dan niet pesten. Ik ben ook geen feesttype dus ik zit ook niet wekelijks in de kroeg (laatste keer was een jaar geleden). Nodig dan zelf 2 of 3 personen bij je thuis. Dan heb je het meer in de hand
![]()
Huiskamerproject? Wasda? En in welke zin laaide dat je enthousiasme op? Dat je daardoor misschien weer meer bent gaan doen?quote:Op zondag 16 maart 2014 23:22 schreef minthy het volgende:
[..]
Dat klopt absoluut! Dat gebeurt nu ook regelmatig, denk aan schoonfamilie en vrienden leren kennen, al valt het mee met het er tegenop zien. Denk dat dat ligt aan de ad. Het helpt ook dat iedereen heel tof reageert en ik me welkom voel.
Dat neemt niet weg dat ik me de laatste tijd vaak voel zoals kuolema beschrijft; een schuldgevoel als ik iets afzeg of dat ik bang ben dat mensen een waardeoordeel hangen aan het afzeggen.
De laatste weken gaat het minder goed hier, ben weer veel meer chaotisch/rommelig in m'n hoofd. Het kost me moeite om normaal te praten, de meest gekke woorden gooi ik door m'n zinnen heen![]()
Van de bedrijfsarts mag ik niet meer uren werken maar moet ik de huidige twee uren per week aanhouden. Daarnaast mag ik wél meewerken aan een huiskamerproject hier in de buurt, daar werd m'n enthousiasme door opgelaaid. De prognose om weer volledig te reïntegreren is van "goed, volledig herstel verwacht" naar "onduidelijk" gegaan. Hierdoor krijg ik weer een soort van vechtdrang ("ik zal je verdomme laten zien wat ik kan, met je onduidelijk!") wat vervolgens weer wordt afgestraft met onwijze spierpijnen. Het is een rare loop op het moment![]()
Tot zover lief dagboek.
[..]
Ik kreeg direct een recept mee.
Ik vind het niet zo prettig als anderen het weten. Hoewel het inderdaad zo is dat ik me misschien te weinig besef dat anderen zich ook onzeker kunnen voelen en dat het steun biedt om dat te bespreken. Maar het voelt toch te privé of zo ...ik heb het er niet graag over met bekenden.quote:Op zondag 16 maart 2014 23:48 schreef Detroit het volgende:
[..]
En toch, weet je, denk ik dat het best eens goed zou kunnen zijn om tegen een of meerdere personen in zo'n gezelschap te zeggen dat je geneigd bent om jezelf nerveus te voelen in groepen.
Kan best dat mensen daar anders op reageren dan jij nu denkt. Misschien dat het juist wel een band schept als ze horen dat ze niet de enige zijn die zich opgelaten voelen bij anderen. En het haalt een beetje de heftigheid van de gedachten die jij hebt over de situatie eraf.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Ik had dit wel aan de psych verteld. Dat vond ik al heel erg moeilijk. (zo'n zenuwtrek-moment)quote:Op zondag 16 maart 2014 23:42 schreef zomertje het volgende:
[..]
Ik hoop dat je iemand hebt waarmee je dit zou kunnen bespreken. Iemand die je kan vertrouwen, dan kun je zoveel meer die veiligheid voelen die je nodig hebt. Het is echt zo jammer dat je je zo voelt, waarschijnlijk ben je in ontspannen stemming heel leuk gezelschap.Why are you wearing that stupid man suit?
Doe je niequote:Op zondag 16 maart 2014 21:24 schreef kuolema het volgende:
[..]
Ik heb het wel eens overwogen maar ik weet niet zo goed wat ik dan zou moeten zeggen en hoe het mij zou kunnen helpen. Bovendien wil ik niet de avond van iemand anders verpesten.
Ik vind zelf dat ik dingen vaker wel doe dan dat ik ze ontwijk. Omdat men zegt dat dat beter is of zo. En omdat ik weet dat iets in mij er wel behoefte aan heeft. En omdat sommige dingen gewoon moeten om ooit te kunnen werken en succesvol een opleiding af te ronden en het dan wel handig is als je wat ervaring hebt. Maar ik kan er dus nog niet zo goed mee omgaan obviously ... maar goed o.a. daarvoor ga ik ook in therapie.quote:Op zondag 16 maart 2014 23:49 schreef Elvi het volgende:
[..]
Hmm... ok dus sociale bijeenkomsten met veel mensen zijn dus best een grote trigger voor je. Tenminste, dat begrijp ik uit je spoiler
Nu ben ik wel voorstander van triggers opzoeken om ermee te leren omgaan ipv ze uit de weg te gaan. Ik weet niet hoe jij daar tegenover staat? Ik herken het probleem wel... de eerste keer dat ik op een borrel van de opleiding was gingen klasgenoten weg en bleef ik achter bij iemand van een hoger jaar (bij wie ik zou logeren). Ik heb staan janken van angst(heel gezellig op de dansvloer ja
) maar ik ben gebleven. Het is niet mn hobby, maar ik kan het aan. In een groep kletsen kan ik ook niet, dus ik ga steeds 1-op-1 gesprekken aan. Of ik luister gewoon.
Roze haar is awesomequote:Nu heb ik wel vaker momenten dat het me niet boeit wat een ander vind. Mensen oordelen toch wel dus ik geef ze gewoon een ruime keuzeIs het niet mn lengte, dan is het wel mn gewicht, of mn roze haar wat ik een tijdje heb gehad
Als mensen een probleem met mij hebben dan is dat nog altijd hun probleem en niet die van mij. En zo denk ik nu 60% van de tijd
De andere 40% is nog steeds de puber die niet durft te bewegen in bijzijn van anderen.
Van tevoren een planning maken lijkt me wel prettig ja. Het is alleen wel moeilijk om die te maken, maar ik denk dat ik dit ook wel kan bespreken tijdens therapie.quote:Maar terug naar jou: als je moeite hebt op het moment zelf je grens te herkennen of aan te geven, doe dat dan vooraf. Zeg dat je een uurtje langskomt, spreek met jezelf af dat je met 2 mensen apart een gesprek aangaat, als je toch in een groepje terecht komt luister dan alleen. Bedenk wat je gaat doen voordat je erheen gaat, en bedenk wat je gaat doen als je je niet prettig voelt. Gastheer/vrouw gedag zeggen en gewoon gaan, even 5 minuten naar buiten, aanbieden om in de keuken te helpen...
Zorg ervoor dat je weet wat je gaat doen, dan raak je ook niet zo snel overweldigt als je er eenmaal bent.
Edit: en als je het echt helemaal niks vind ga jezelf dan niet pesten. Ik ben ook geen feesttype dus ik zit ook niet wekelijks in de kroeg (laatste keer was een jaar geleden). Nodig dan zelf 2 of 3 personen bij je thuis. Dan heb je het meer in de hand
![]()
M'n werkgever (een aanbieder van wonen/welzijn/werken voor mensen met psychische/psychosociale problematiek) start samen met andere instanties overal kleine projecten op om mensen uit huis en in contact met anderen te laten komen. Denk aan spelletjes, koffie met een praatje, knutselen, breien of haken. Ze zoeken vrijwilligers om dat project een dorp verderop te kunnen draaien. Ik werd enthousiast van dat idee omdat ik in het laatste half jaar een positieve beerput heb opengetrokken qua hobby's. Veel taken kan ik op m'n werk niet uitvoeren omdat ik het concentratievermogen van een garnaal op een slechte dag heb, laat staan dat ik cliënten kan begeleiden naar zelfstandigheid. Een beetje kletsen en mensen op gang helpen/houden bij hun gefreubel zonder al teveel verantwoordelijkheid lukt vast wel en lijkt me ook leuk om te doen!quote:Op zondag 16 maart 2014 23:52 schreef Detroit het volgende:
[..]
Huiskamerproject? Wasda? En in welke zin laaide dat je enthousiasme op? Dat je daardoor misschien weer meer bent gaan doen?
Ik las trouwens in HVJJN iets over dat jouw bedrijfsarts je meer wilde laten werken dan jij dacht aan te kunnen. Is dat nu van de baan?
Maar is het niet zo gek dat jij spierpijn krijgt als gevolg van die vechtdrang? Misschien dat die vechtdrang wel dusdanig goed ontwikkeld is bij jou dat je lichaam in een vechtmodus schiet met de bijbehorende aanspanning van spieren. Met dus spierpijn en spanningen als gevolg?
Jawel. Als iemand zorgeloos kan genieten van een leuke avond is dat toch een stuk fijner dan je zorgen maken over een vriendin en bereid zijn eerder naar huis te gaan ook al vind je het eigenlijk gezellig.quote:
Ik weet wel waar mijn prioriteiten liggen.. ahjaquote:Op maandag 17 maart 2014 00:40 schreef kuolema het volgende:
[..]
Jawel. Als iemand zorgeloos kan genieten van een leuke avond is dat toch een stuk fijner dan je zorgen maken over een vriendin en bereid zijn eerder naar huis te gaan ook al vind je het eigenlijk gezellig.
Tja niet iedereen is zo egoïstisch als jijquote:Op maandag 17 maart 2014 00:41 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Ik weet wel waar mijn prioriteiten liggen.. ahja
Dat is jouw negatieve invulling van het verhaalquote:Op maandag 17 maart 2014 00:42 schreef kuolema het volgende:
[..]
Tja niet iedereen is zo egoïstisch als jij
Leg me de positieve kant eens uit dan.quote:Op maandag 17 maart 2014 00:42 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Dat is jouw negatieve invulling van het verhaal![]()
Als je het vanuit de positieve kant bekijkt vind je me juist heel sociaal
Ook al zou ik het gezellig vinden zou ik mij inzetten voor die vriend die het even lastig heeft mee te komen.quote:Op maandag 17 maart 2014 00:46 schreef kuolema het volgende:
[..]
Leg me de positieve kant eens uit dan.
Hm, geen diepzinnige reden... Ik had afgesproken dat ik bij dat meisje zou logeren en mn ouders verwachtten me toen ook niet meer dus ik vond het lullig om weg te gaanquote:Op maandag 17 maart 2014 00:30 schreef kuolema het volgende:
Bij die borrel van jou: waarom ben je gebleven en werd het uiteindelijk nog leuk?
Ok 2 vraagjes:quote:Ik vind 1-op-1 gesprekken ook makkelijker, mits het met iemand is die ik al goed ken en waarvan ik denk dat diegene me misschien wel aardig vindt. Maar ik heb dus ook de neiging om me aan 1 persoon te 'hechten' zeg maar, maar zodra die dan met een ander in gesprek gaat ben ik alleen en dat vind ik moeilijk. Luisteren vind ik ook moeilijk omdat ik zo op mezelf aan het letten ben. Ik kan me sowieso moeilijk concentreren in drukkere sociale situaties. Hier gebeurt wat, daar gebeurt wat, te veel chaos.
Van tevoren een planning maken lijkt me wel prettig ja. Het is alleen wel moeilijk om die te maken, maar ik denk dat ik dit ook wel kan bespreken tijdens therapie.
Het liefst ben ik met 1 persoon, voor een kortere tijd. Dat gaat meestal wel goed. Maar er zijn dan ook maar 2 of 3 mensen bij wie ik me enigszins kan ontspannen. Ik neem ook bijna nooit het initiatief om iets af te spreken, vooral niet bij mij thuis.
De lastige kwestie is ook of ik het echt helemaal niks vind of dat er genoeg voordelen zijn t.o.v. thuis blijven. Daarom twijfel ik dus altijd of ik iets wel of niet moet doen. Voortaan maar voor-tegen lijstjes maken of zo ...
Ik zou het zelf ook niet erg vinden als ik aan de andere kant stond, maar toch voel ik me schuldig tegenover mijn vriendin. Net zoals ik mijn eigen fouten onvergeeflijk vind maar als iemand anders hetzelfde doet vind ik dat geen probleem.quote:Op maandag 17 maart 2014 00:47 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Ook al zou ik het gezellig vinden zou ik mij inzetten voor die vriend die het even lastig heeft mee te komen.
Sowieso denk ik dat als iemand slecht meekomt dit wel redelijk te sturen valt als het een goede vriend is... Maarja
En alleen naar huis is vaak ook een optie?
Aan jou de zaak om daarin aan jezelf te werken...quote:Op maandag 17 maart 2014 00:53 schreef kuolema het volgende:
[..]
Ik zou het zelf ook niet erg vinden als ik aan de andere kant stond, maar toch voel ik me schuldig tegenover mijn vriendin. Net zoals ik mijn eigen fouten onvergeeflijk vind maar als iemand anders hetzelfde doet vind ik dat geen probleem.
Ja je had eventueel dat andere meisje kunnen informeren maar dat zou ik zelf niet hebben gedaan. Kwam het toch wel goed uit dat het zichtbaar was dat je je niet op je gemak voelde.quote:Op maandag 17 maart 2014 00:49 schreef Elvi het volgende:
[..]
Hm, geen diepzinnige reden... Ik had afgesproken dat ik bij dat meisje zou logeren en mn ouders verwachtten me toen ook niet meer dus ik vond het lullig om weg te gaan(dit was nog voordat iemand me vertelde dat ik altijd weg kon gaan
)
Uiteindelijk werd het leuk, omdat er 2 mensen waren die door hadden dat ik het doodeng vond en me dus op mn gemak konden stellen.
Ja maar jamaar jamaar ik weet het gewoon niehieeetquote:[..]
Ok 2 vraagjes:
1: als je het echt niet leuk vind en het te overweldigend is in een groep: waarom ga je dan? Denk je dat het hoort? Ik hou ook niet van stappen, feestjes aflopen of naar de bioscoop gaan. Ik ga mezelf echt niet pesten.. ik ben wie ik ben en er zijn nog genoeg andere leuke dingen te doen.
2: waarom spreek je niet bij jou thuis af? Je vrienden vinden je leuk genoeg om je uit te nodigen voor feestjes dus ze zullen het ook leuk vinden om naar jou toe te gaan.
Ik begrijp ook niet waarom je twijfeltik lees alleen maar nadelen over feesten en borrels en je zegt steeds dat 1 op 1 veel fijner is
Dan is er toch geen twijfel?
1 op 1 contact is nog steeds contact
De vraag is meer: wil je met de meute mee doen of wil je doen wat JIJ wilt en waar JIJ je prettig bij voelt?
Wat kan je fout doen dan? Wat is de allergrootste fout die je kan maken en wat is dan het allerergste wat kan gebeuren?quote:Op maandag 17 maart 2014 01:17 schreef kuolema het volgende:
[..]
Ja je had eventueel dat andere meisje kunnen informeren maar dat zou ik zelf niet hebben gedaan. Kwam het toch wel goed uit dat het zichtbaar was dat je je niet op je gemak voelde.
[..]
Ja maar jamaar jamaar ik weet het gewoon niehieeetIk weet niet wat ik wil.
Bij mij thuis afspreken word ik juist onrustig van omdat ik dan gastvrouw ben en bang ben dat ik iets fout doe.
Dat is de vraag die psychologen ook altijd stellen ... heel vervelende. bedoel je als gastvrouw?quote:Op maandag 17 maart 2014 01:35 schreef Elvi het volgende:
[..]
Wat kan je fout doen dan? Wat is de allergrootste fout die je kan maken en wat is dan het allerergste wat kan gebeuren?
Maar t is wel n goeie vraag. Je bent bang iets fout te doen maar wat kan je fout doen?quote:Op maandag 17 maart 2014 01:38 schreef kuolema het volgende:
[..]
Dat is de vraag die psychologen ook altijd stellen ... heel vervelende. bedoel je als gastvrouw?
Ik kan niks met die vraag.
Bestaan, mij zijn is al een fout. Maar ik zal morgen even nadenken want nu ben ik te moe.quote:Op maandag 17 maart 2014 01:48 schreef Elvi het volgende:
[..]
Maar t is wel n goeie vraag. Je bent bang iets fout te doen maar wat kan je fout doen?
Ik vergeet zelf altijd mensen te drinken te geven maar inmiddels melden ze gewoon dat ze dorst hebbenIk heb ook wel eens in n lachbui cola in t gezicht van n vriendin uitgesproeit
(ok we waren 16 maar we zijn nu nog bevriend op ons 30ste
dus zelfs dat is geen drama)
Ik denk dat je bij vrienden weinig fout kunt doen. Je zei n paar posts terug dat je stomme dingen zegt op feestjes maar blijkbaar valt t mee want ze nodigen je nog steeds uit
Ik denk dat het doel van die vraag is in te zien wat het verschil is tussen de situatie die in jouw hoofd geconstrueerd is en de situatie zoals deze zich realistisch gezien voor zou kunnen doen.quote:Op maandag 17 maart 2014 01:38 schreef kuolema het volgende:
[..]
Dat is de vraag die psychologen ook altijd stellen ... heel vervelende. bedoel je als gastvrouw?
Ik kan niks met die vraag.
Dat zit allemaal in jouw hoofd. Misschien maak je zo af en toe een grappige opmerking en ben je niet vijandig qua houding en vinden ze je daarom leuk genoeg om uit te nodigen. Waarom zouden ze iets van plan zijn? Schieten ze daar wat mee op? Ik denk dat je echt teveel in je hoofd hebt.quote:Op maandag 17 maart 2014 01:54 schreef kuolema het volgende:
[..]
Bestaan, mij zijn is al een fout. Maar ik zal morgen even nadenken want nu ben ik te moe.
En ik weet niet waarom ik word uitgenodigd, zou het niet gek vinden als ze het doen uit medelijden of omdat ze iets van plan zijn.
Deze BA heeft dan stiekem een goede manier gevonden om jou te mobiliseren. Gewoon advocaat van de duivel spelen en jou af en toe gigantisch uitdagen.quote:Op maandag 17 maart 2014 00:32 schreef minthy het volgende:
[..]
...
Er moest voor het UWV een lijst ingevuld worden met beperkingen en er werd niet gekeken naar mogelijkheden. Je kan me niet pissiger maken dan het continu gaan hebben over wat ik niet kan, daar ben ikzelf al veel te hard in.
Gevalletje reptielenbrein dat continu een signaal *ALARM ALARM ALARM*!! aan het uitzenden is oid?quote:De spierpijn wordt veroorzaakt door m'n burnout, spanning, boosheid en schrik verergert dat behoorlijk. Elke avond staat het strakuit maar sinds dat gesprek met de ba ben ik helemaal een strakke plank
Dat mag hij dan in het vervolg mooi laten ook!quote:Op maandag 17 maart 2014 13:29 schreef Detroit het volgende:
[..]
Deze BA heeft dan stiekem een goede manier gevonden om jou te mobiliseren. Gewoon advocaat van de duivel spelen en jou af en toe gigantisch uitdagen..
[..]
Gevalletje reptielenbrein dat continu een signaal *ALARM ALARM ALARM*!! aan het uitzenden is oid?.
Je bent nu stijf als een plank, flink nadeel, absoluut! Maar ik hoor wel een weerbare en don't fuck with me minthy tussen de regels door. Dat moet toch winst zijn?quote:Op maandag 17 maart 2014 13:45 schreef minthy het volgende:
[..]
Dat mag hij dan in het vervolg mooi laten ook!
Dat zou kunnen, volgens de ba is het een bekend verschijnsel bij een burnout. Het houdt wel idioot lang aan in mijn geval, sinds oktober 2012. Binnenkort eens langs de huisarts voor verder onderzoek of advies.
Welkom! Goed dat je komt meeposten.quote:Op maandag 17 maart 2014 13:50 schreef Mange-tout het volgende:
Hi, ik lees dit topic al een tijdje mee, maar ben over het algemeen te passief om mee te posten. Omdat er hier soms goede/verhelderende adviezen worden gegeven, wil ik het toch proberen.
Sinds iets meer dan een maand ga ik naar een psycholoog. Heb geen labeltje gekregen, maar we praten vooral over sociale onzekerheid (ik kan mij helemaal terugvinden in Kuoloma’s redenering, inclusief het uitnodigen uit medelijden) en over faalangst. Ik word momenteel vooral zenuwachtig voor de gesprekken, maar denk dat het wel goed is dat ik überhaupt over mijn beslommering praat. Ik zou vooral wat meer praktische tips kunnen gebruiken, eerder dan “accepteer dit/dat gevoel”.
Anyway, een andere incentive om hier te posten is de volgende situatie: ik date sinds kort met een jongen. Ik had eigenlijk al een tijdje het idee om geen vriendje te hebben voordat ik alles op een rijtje had qua mentale gezondheid. Maar ik vind hem toch wel leuk. Ik zou hem dan ook bij onze volgende afspraak (de tweede/derde echte date) eigenlijk willen zeggen dat ik naar de psych ga (en dat ik paniekaanvallen heb tijdens seks) om hem te laten beslissen of hij met zo iemand als mij verder wil. Fwb wil ik sowieso al niet.
Alleen: hoe pak ik dat het beste aan? Heb ook geen zin om een halfuur een klaagverhaal te houden, daar heb ik vooralsnog mijn psych voor. Of verzwijg ik het best nog een tijdje, tot het duidelijk is of het iets wordt? Ik heb verder nog tegen niemand iets vertelt over de psycholoog en schaam me er een beetje voor.
Vreemd eigenlijk dat het voor jezelf zo'n taboe kan zijn. Ik was zelf ook altijd erg schichtig erover maar met een gezonde dosis 'schijt aan' ben ik het iedereen gewoon van meet af aan gaan vertellen.quote:Op maandag 17 maart 2014 14:01 schreef Detroit het volgende:
[..]
Welkom! Goed dat je komt meeposten..
Die schaamte voor het feit dat je bij een psycholoog loopt raak je snel zat kwijt. Dat vond ik ook een jaar gênant, maar mettertijd vertel je er even makkelijk over als over wat je gegeten hebt..
"langere tijd" is niet een vast iets he. Je kan het ook bij date 7 al doen bv.. of bij date 15. Tis maar net hoe de relatie zich ontwikkeld. Zou dat gewon een beetje proberen aan te voelen.quote:Op maandag 17 maart 2014 15:18 schreef Mange-tout het volgende:
@Cue: Je hebt een punt, maar ik denk dat ik harder gekwetst zou worden mocht het na een langere tijd uitkomen en dan een dealbreaker blijken zijn.
Op zich is dat niet zo vreemd, wat ik merk is dat het voor heel veel mensen taboe is waardoor mensen er zo lang mee rond blijven lopen totdat ze uiteindelijk instorten (zal voor sommige vaste klanten hiero wel bekend in de oren klinken).quote:Op maandag 17 maart 2014 14:48 schreef duracellkonijntje het volgende:
[..]
Vreemd eigenlijk dat het voor jezelf zo'n taboe kan zijn. Ik was zelf ook altijd erg schichtig erover maar met een gezonde dosis 'schijt aan' ben ik het iedereen gewoon van meet af aan gaan vertellen.
Waarom zou er een verschil moeten zijn tussen dokter en psycholoog? Of het nou je lichaam is of je geest, beide onderdeel van je toch? En psychische aandoeningen zijn technisch gezien ook 'gewoon' lichamelijke aandoeningen, dus dan is de cirkel rond zou ik zeggen!
Schaamte dat je bij een psycholoog loopt? Dat is toch wel ernstig. Ik dacht oprecht dat er in deze huidige maatschappij niet zo heel moeilijk over word gedaan als 'je naar de psycholoog' zou gaan.quote:Op maandag 17 maart 2014 14:01 schreef Detroit het volgende:
[..]
Welkom! Goed dat je komt meeposten..
Die schaamte voor het feit dat je bij een psycholoog loopt raak je snel zat kwijt. Dat vond ik ook een jaar gênant, maar mettertijd vertel je er even makkelijk over als over wat je gegeten hebt..
Dacht je dat echt?quote:Op maandag 17 maart 2014 16:31 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Schaamte dat je bij een psycholoog loopt? Dat is toch wel ernstig. Ik dacht oprecht dat er in deze huidige maatschappij niet zo heel moeilijk over word gedaan als 'je naar de psycholoog' zou gaan.
Taboes zijn er nog wel genoeg en het ligt er maar net aan wie je treft. In de loop der tijd heb ik aardig wat mensen verteld over mijn niet al te florisante geschiedenis en de responses waren zeer wisselend, van een depressieve blik op het gezicht van de hoorder tot aan "je stelt je maar aan".quote:Op maandag 17 maart 2014 16:31 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Schaamte dat je bij een psycholoog loopt? Dat is toch wel ernstig. Ik dacht oprecht dat er in deze huidige maatschappij niet zo heel moeilijk over word gedaan als 'je naar de psycholoog' zou gaan.
Euw, ja, dat dacht ik echt inderdaad. Ik ken een aantal mensen die vaak bij de psycholoog is geweest en daar wordt niet anders tegen aan gekeken en ik heb zelf ook nooit issues gehad om het anderen te vertellen dat ik een bij een psycholoog ben geweest. Alleen mijn ex vond het onzin.quote:Op maandag 17 maart 2014 16:34 schreef Elvi het volgende:
[..]
Dacht je dat echt?![]()
Zelfs bij zorgverzekeringen is het een soort taboe. Ik werkte op de klantenservice en wij mochten vragen over psychologen niet beantwoorden. Deze "GGZ-vragen" moesten we doorschakelen naar iemand die een training daarvoor had gehad want "het zijn natuurlijk vaak aparte mensen die bellen en je moet heel anders met hen omgaan".
Het voelde als falen, dat instorten. Had veel eerder hulp moeten krijgen, een jaar of 30 eerder denk ik zoquote:Op maandag 17 maart 2014 16:25 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Op zich is dat niet zo vreemd, wat ik merk is dat het voor heel veel mensen taboe is waardoor mensen er zo lang mee rond blijven lopen totdat ze uiteindelijk instorten (zal voor sommige vaste klanten hiero wel bekend in de oren klinken).
En wees welkom
Jammer. De over empatische persoon zal ontzettend; "Aww" reageren en de botte lul zal vooral zeggen; "Pfft, wat een onzin, je stelt je aan". Ik denk altijd maar als je iemand gaat afwijzen op basis van het gegeven dat hij/zij persoonlijke hulp zoekt of zocht ben je echt van je padje af.quote:Op maandag 17 maart 2014 16:34 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Taboes zijn er nog wel genoeg en het ligt er maar net aan wie je treft. In de loop der tijd heb ik aardig wat mensen verteld over mijn niet al te florisante geschiedenis en de responses waren zeer wisselend, van een depressieve blik op het gezicht van de hoorder tot aan "je stelt je maar aan".
Ik heb het ook verteld aan enkele vrienden en wat oudere kennissen. Ik merk dat jongere mensen er iets nuchter mee omgaan dan de iets oudere mensen. Overigens als ik het vertel krijg ik vaak te horen dat ik er "niet depressief uitzie", "dat heb jij toch niet nodig" tot "je hebt gewoon een schop onder je hol nodig".quote:Op maandag 17 maart 2014 16:34 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Taboes zijn er nog wel genoeg en het ligt er maar net aan wie je treft. In de loop der tijd heb ik aardig wat mensen verteld over mijn niet al te florisante geschiedenis en de responses waren zeer wisselend, van een depressieve blik op het gezicht van de hoorder tot aan "je stelt je maar aan".
Ik kan vet onderstreepte zelf niet genoeg benadrukken. Vroeger was ik heel hard voor mezelf, hield ik burnout voor aanstelleritis en wat ik de connectie met mn gevoelens volledig kwijt (niet dat ik ze ooit echt gehad had daarvoor, maar toch).quote:Op maandag 17 maart 2014 16:39 schreef zomertje het volgende:
[..]
Het voelde als falen, dat instorten. Had veel eerder hulp moeten krijgen, een jaar of 30 eerder denk ik zo![]()
Zie mijn bovenstaande post. Vroeger was ik wat dat aangaat precies zo een ontzettende botte lul.quote:Op maandag 17 maart 2014 16:40 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Jammer. De over empatische persoon zal ontzettend; "Aww" reageren en de botte lul zal vooral zeggen; "Pfft, wat een onzin, je stelt je aan". Ik denk altijd maar als je iemand gaat afwijzen op basis van het gegeven dat hij/zij persoonlijke hulp zoekt of zocht ben je echt van je padje af.
Oeh! Ja, wij, psychiatrich patienten zijn heul engquote:Op maandag 17 maart 2014 16:34 schreef Elvi het volgende:
[..]
Dacht je dat echt?![]()
Zelfs bij zorgverzekeringen is het een soort taboe. Ik werkte op de klantenservice en wij mochten vragen over psychologen niet beantwoorden. Deze "GGZ-vragen" moesten we doorschakelen naar iemand die een training daarvoor had gehad want "het zijn natuurlijk vaak aparte mensen die bellen en je moet heel anders met hen omgaan".
Yep, yep en yep. Nou, ik kan je vertellen, ik heb dit jarenlang doorgezet...doorgeploeterd en was bijna doodgebloed omdat ik de signalen bleef negeren. Ik negeerde 1 van de belangrijkste dingen die ik had, namelijk mijn gevoelens...die heb je niet voor niks.quote:Op maandag 17 maart 2014 16:41 schreef Mistico het volgende:
[..]
Ik heb het ook verteld aan enkele vrienden en wat oudere kennissen. Ik merk dat jongere mensen er iets nuchter mee omgaan dan de iets oudere mensen. Overigens als ik het vertel krijg ik vaak te horen dat ik er "niet depressief uitzie", "dat heb jij toch niet nodig" tot "je hebt gewoon een schop onder je hol nodig".
Het is niet zo dat ik van tevoren bang ben om heel erge fouten te maken, - Edit: oh wacht, eigenlijk welquote:Op maandag 17 maart 2014 08:36 schreef duracellkonijntje het volgende:
[..]
Ik denk dat het doel van die vraag is in te zien wat het verschil is tussen de situatie die in jouw hoofd geconstrueerd is en de situatie zoals deze zich realistisch gezien voor zou kunnen doen.
Vaak als je nogal een geprogrammeerd doemdenker bent zijn de beelden in je hoofd vaak enkel gericht op het negatieve of op een worst-case scenario. Niks mis mee verder. Maar wanneer je die gedachte achterhaalt, accepteert en zo ruimte voor jezelf creëert om gewoon de ervaring te hebben(want vaak betreft het iets heel simpels) zul je zien dat het best mee valt. Des te meer je dit doet, des te meer je je zult gaan realiseren dat de situaties in je hoofd veel erger lijken dan ze zijn.
Dat heb ik ook. Als ik op mezelf zou wonen mag wsl niemand op bezoek komenquote:Op maandag 17 maart 2014 10:47 schreef kvd het volgende:
Ik sluit me aan bij heel veel moeite hebben met feestjes, sociale gelegenheden, familiefeestjes en zelfs openbare gelegenheden. Ik hield er wel altijd van, maar trek het niet meer. Te druk, geen concentratie, daardoor niet kunnen socializen, daardoor verkeerde opmerkingen of vragen stellen die allang gesteld zijn, me daardoor niet thuis voelen op plekken en het idee dat ik bij anderen een rare indruk achterlaat.
Gevolg: vrienden zijn er eigenlijk niet meer (nog steeds geen idee waarom er plots geen contact meer was met beste vriendin, wat dus eigenlijk een bevestiging was dat ik dingen fout doe). Alleen nog wat contact met een klein gedeelte van de familie. Neven en nichtendag sla ik standaard over.
En mijn eigen huis is mijn veilige haven, heb juist liever niet dat mensen hier komen. 'Verjaardag' heb ik dan ook bij mijn moeder gevierd, wilde niet dat andere in mijn veilige ruimte zouden komen.
Hoiquote:Op maandag 17 maart 2014 15:18 schreef Mange-tout het volgende:
Woei, veel reacties, tof.
@Cue: Je hebt een punt, maar ik denk dat ik harder gekwetst zou worden mocht het na een langere tijd uitkomen en dan een dealbreaker blijken zijn.
Over de schaamte over psychologen: ik ken maar één persoon die er open over heeft verteld, maar dan wel in een een-op-eengesprek. Iemand anders heeft het heel vlug tussen neus en lippen door verteld, maar ook met wat schaamte. Ik ben het ermee eens dat het geen taboe zou moeten zijn, maar dat is het vooralsnog wel, in België alleszins. Om de zoveel weken verschijnt er weer eens itempje in de media waarin wordt opgeroepen om het niet meer als een taboe te beschouwen en waarbij de analyse wordt gemaakt dat het dat toch nog eens. Ik heb niet veel zin om hierin een pioniersrol te vervullen, aangezien mensen mij sowieso al "vreemd" vinden, ook mensen die mij gewoon tof vinden. Wel veel respect voor mensen die er open over kunnen en willen vertellen.
Ik kan nooit zomaar ergens over beginnen, vind praten sowieso moeilijk, vooral nu ik een psych heb die wil dat ik zelf ga praten i.p.v. dat hij het gesprek leidt. Dat gaat niet zo soepelquote:Op maandag 17 maart 2014 11:15 schreef Murmeli het volgende:
Grote feesten/stappen doe ik ook bijna nooit meer. Gewoon wat drinken in de buurtkroeg soms wel.
Vorig jaar liep dat een keer uit op stappen en dat was wel leuk. En misschien ga ik volgende maand naar een feestje in de maassilo
Maar ik ga er vanuit dat ik dan maar 2 uurtjes blijf. Dan heb ik t wel gehad.
Borrels op mijn werk vind ik leuk als er bekenden zijn en als ik niet net aan de AD zit hahahhaa. Laatste borrel was ik ziek zeg!
Maar kuo: dat je denkt dat ze plannetjes smeden tegen jou, dat moet je echt aan de psych vertellen hoor. Een keer wanneer jij daaraan toe bent natuurlijk![]()
Als ik lees wat je schrijft lijkt het me heel waarschijnlijk dat ze je gewoon mogen.
Ik ben nu wel heel benieuwd hoe jij eruit zietquote:En roze haar is inderdaad cool! Heb ik nooit gehad. Ik zie er echt saai uit. Gewoon blond haar (nep blond) en 2 niet opvallende piercings (de echt toffe bleven niet goed zitten) en een goed verstopte tattoo.![]()
Dat vind ik het grote nadeel van mijn werk. Ik kan er niet meer tof uitzien
Misschien voorstellen om wat met haar te gaan drinken in een rustige kroeg of gewoon bij 1 van jullie thuis? (evt op andere datum)quote:Op maandag 17 maart 2014 17:32 schreef kuolema het volgende:
k kreeg net een sms van een vriendin (die ik niet zo vaak spreek) of ik zin heb om mee uit te gaan dit weekend. Meteen weer gespannen omdat ik dan denk 'shit, wat moet ik zeggen, wat wil ik, moet ik gaan?'. Ik wil 90% niet maar voel me ook soort van verplicht om ja te zeggen of zo ...Ik word sowieso gespannen van elke sms/telefoontje dat ik krijg.
Maar goed, ik heb gezegd dat ik uitgaan niet leuk vind en zo en dat wist ze ook wel.
Ja ik zei dat ik wel een keer iets anders wil doen maar dat wordt dan over een paar weken pas.quote:Op maandag 17 maart 2014 17:33 schreef Cue_ het volgende:
[..]
Misschien voorstellen om wat met haar te gaan drinken in een rustige kroeg of gewoon bij 1 van jullie thuis? (evt op andere datum)
Heb je een beetje van beide.
Ik ben niet zoveel veranderd tov mijn fobo. Foto's daar zijn wel oud maar denk dat mijn haar ongeveer even lang is en ongeveer zelfde kleurquote:Op maandag 17 maart 2014 17:32 schreef kuolema het volgende:
Ik kreeg net een sms van een vriendin (die ik niet zo vaak spreek) of ik zin heb om mee uit te gaan dit weekend. Meteen weer gespannen omdat ik dan denk 'shit, wat moet ik zeggen, wat wil ik, moet ik gaan?'. Ik wil 90% niet maar voel me ook soort van verplicht om ja te zeggen of zo ...Ik word sowieso gespannen van elke sms/telefoontje dat ik krijg.
Maar goed, ik heb gezegd dat ik uitgaan niet leuk vind en zo en dat wist ze ook wel.
[..]
Ik kan nooit zomaar ergens over beginnen, vind praten sowieso moeilijk, vooral nu ik een psych heb die wil dat ik zelf ga praten i.p.v. dat hij het gesprek leidt. Dat gaat niet zo soepel
[..]
Ik ben nu wel heel benieuwd hoe jij eruit ziet
Gefeliciteerdquote:Op maandag 17 maart 2014 17:36 schreef kuolema het volgende:
Ik ben trouwens een jaar actief op fok. Gaat nu wel beter met me dan toen.
Mwah het is geen vooruitgang ... het zijn schommelingen die ik al sinds de pubertijd heb.quote:Op maandag 17 maart 2014 17:52 schreef Murmeli het volgende:
[..]
Gefeliciteerd
En die vooruitgang is tof
Gefeliciteerd! Dat je in de positieve schommel zitquote:Op maandag 17 maart 2014 17:56 schreef kuolema het volgende:
[..]
Mwah het is geen vooruitgang ... het zijn schommelingen die ik al sinds de pubertijd heb.
Absoluut mee eens maar er hangt nog wel degelijk een negatief stigma op het zoeken van hulp bij psychische of psychosociale problemen.quote:Op maandag 17 maart 2014 18:21 schreef sitting_elfling het volgende:
Schamen om in therapie te zitten? Ik zie dat toch echt als kracht. Iets werkt niet, dus zoek je een oplossing. Dat lijkt mij een krachtig iets. Het beseffen dat iets niet goed gaat en dat je dus door hebt dat je dat niet alleen kunt doen.
Als ik moet leren zwemmen ga ik toch ook gewoon in les voor een diploma? En niet ergens in een vies vijvertje proberen "te spartelen"?
Dat is absoluut winst!quote:Op maandag 17 maart 2014 14:00 schreef Detroit het volgende:
[..]
Je bent nu stijf als een plank, flink nadeel, absoluut! Maar ik hoor wel een weerbare en don't fuck with me minthy tussen de regels door. Dat moet toch winst zijn?
Maareh. Ik ben wel benieuwd wat voor manieren er zijn om dat alarm er vanaf te krijgen. Oefeningen zoals bioenergetics (Alexander Lowen) oid?
Fijn dat je dat bent gaan inzien. De botte horken (sorry voor de omschrijving) kunnen anderen zoveel pijn doen. En een echte burnout met dikke depressie gun ik niemand, ik had zoiets nog nooit meegemaakt en wil t nooit meer meemaken.quote:Op maandag 17 maart 2014 16:47 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Zie mijn bovenstaande post. Vroeger was ik wat dat aangaat precies zo een ontzettende botte lul.
Mijn mentaliteit was er 1 van "werken werken werken, doorgaan doorgaan doorgaan en niet zwak wezen". Ik was HEEL hard voor mezelf en al mijn falen (een enorme berg falen), daar was ik gewoon blind voor, net zoals ik blind was voor het leed van anderen. Ik wou hard en sterk zijn, de wereld laten zien van wat voor superieur stof ik gemaakt was, big mistake!
Ik zag het gewoon niet en vond hen ZWAK en aanstellers...man man man, 1 van de grootste fouten van mijn leven...ik heb niet voor niets zo lang met mijn shit doorgelopen. Zelfs nadat eindelijk de diagnoses begonnen binnen te stromen, duurde het nog heel lang voordat het besef (en de rouw) eindelijk kwam.
Vrede hebben met dat het gelopen is door eigen handelen is het moeilijkste. Het zien als een les i.p.v. een fout maakt het makkelijker.quote:Op maandag 17 maart 2014 19:47 schreef zomertje het volgende:
[..]
Fijn dat je dat bent gaan inzien. De botte horken (sorry voor de omschrijving) kunnen anderen zoveel pijn doen. En een echte burnout met dikke depressie gun ik niemand, ik had zoiets nog nooit meegemaakt en wil t nooit meer meemaken.
Ik heb er nu wel vrede mee hoor, ben eindelijk op weg echt te leren mezelf te mogen zijnquote:Op maandag 17 maart 2014 21:42 schreef duracellkonijntje het volgende:
[..]
Vrede hebben met dat het gelopen is door eigen handelen is het moeilijkste. Het zien als een les i.p.v. een fout maakt het makkelijker.
Lieve, gevoelige, kwetsbare kuolema, je mag er wezen. Mensen hebben je graag omdat je gevoelig bent en het lijden van anderen oprecht kan begrijpen. Gevoelige mensen zijn ook kwetsbaar, net als de mooiste orchideeen. Zorg goed voor jezelf en bloei op.quote:Op maandag 17 maart 2014 01:54 schreef kuolema het volgende:
[..]
Bestaan, mij zijn is al een fout. Maar ik zal morgen even nadenken want nu ben ik te moe.
En ik weet niet waarom ik word uitgenodigd, zou het niet gek vinden als ze het doen uit medelijden of omdat ze iets van plan zijn.
Die snappen helaas totaal niet wat een depressie is. En dat is lastig, voor beide partijen.quote:Op maandag 17 maart 2014 16:41 schreef Mistico het volgende:
[..]
Ik heb het ook verteld aan enkele vrienden en wat oudere kennissen. Ik merk dat jongere mensen er iets nuchter mee omgaan dan de iets oudere mensen. Overigens als ik het vertel krijg ik vaak te horen dat ik er "niet depressief uitzie", "dat heb jij toch niet nodig" tot "je hebt gewoon een schop onder je hol nodig".
Best wel Toch gaat het niet altijd even goed en lijken momenteel de dipjes zich wat sneller na elkaar op te stapelen. Ik post wat ook minder snel dat ik me klote voel, terwijl dat wel zo is..quote:Op zaterdag 15 maart 2014 00:46 schreef Murmeli het volgende:
Jaaaaaa hier zijn jullie
Mistico: goed zo! Fijn om te lezen
Tegen depressie aanhikken ken ik ook wel ja. De hele winter gedaan
Toegeven dat het toch (ff) niet gaat kan idd lucht geven, zoals bos ook zegt.
En bos hier
Jij gaat echt lekkah he?! Zo tof
Jij bent zo liefquote:Op maandag 17 maart 2014 22:35 schreef Gray het volgende:
[..]
Lieve, gevoelige, kwetsbare kuolema, je mag er wezen. Mensen hebben je graag omdat je gevoelig bent en het lijden van anderen oprecht kan begrijpen. Gevoelige mensen zijn ook kwetsbaar, net als de mooiste orchideeen. Zorg goed voor jezelf en bloei op.
Dank, het had ook veel slechter kunnen gaanquote:Op maandag 17 maart 2014 18:16 schreef seasushi het volgende:
[..]
Gefeliciteerd! Dat je in de positieve schommel zit
mooi geschrevenquote:Op maandag 17 maart 2014 22:35 schreef Gray het volgende:
[..]
Lieve, gevoelige, kwetsbare kuolema, je mag er wezen. Mensen hebben je graag omdat je gevoelig bent en het lijden van anderen oprecht kan begrijpen. Gevoelige mensen zijn ook kwetsbaar, net als de mooiste orchideeen. Zorg goed voor jezelf en bloei op.
Iemand vertelde mij ooit: dingen waar je nog erg emotioneel van wordt heb je niet verwerkt. Dus dan is t goed om zo af en toe ergens om te moeten huilen bij de psych, dan raken jullie de dingen die aangepakt moeten worden lijkt me.quote:Op dinsdag 18 maart 2014 16:14 schreef Mange-tout het volgende:
Inderdaad goed geschreven, en goede raad ook, denk ik.
Mijn psych was het met Cue, Murmeli en Kuolema eens, dus ik zwijg nog even over psychologische problemen tegen mijn date.
Ik heb overigens de indruk dat telkens wanneer ik bijna begin te huilen, de psycholoog tevreden is. Normaal zit ik daar met een pokerface. Op het einde van ons gesprek gisteren zat ik echt in tranen omdat hij onverwacht raad gaf, dus zou liefst zo vlug mogelijk weer gaan, maar het kan pas over een maand. Vandaag kwam de huilbuil er dan echt uit. Ik hou niet van huilen, omdat ik me er daarna gewoon vermoeid door voel, niet opgelucht of zo.
Laat me raden... de mensen die sociale gelegenheden eng vinden?quote:Op dinsdag 18 maart 2014 19:23 schreef Detroit het volgende:
Jongens. Nog even over die meet!
Voor zaterdag 22 maart zijn er de meeste gegadigden (die hebben opgegeven zeker te komen). Dus dan lijkt het mij het meest handig het op die datum te gaan houden. Als jullie het daarmee eens zijn dan?.
Voor de 5e zijn er wat afzeggingen geweest namelijk.
Ik heb me bij voorbaat al niet eens opgegeven. En ja, die diagnose heb ik. Dan is het aardig voorspelbaar dat je niet komtquote:Op dinsdag 18 maart 2014 19:32 schreef Elvi het volgende:
[..]
Laat me raden... de mensen die sociale gelegenheden eng vinden?
Ik zat trouwens te denken... de mensen die dat eng/vervelend vinden: hebben jullie de diagnose ontwijkende persoonlijkheidsstoornis gekregen?
Hahaha. Nee hoor. Meestal een geval van andere bezigheden.quote:Op dinsdag 18 maart 2014 19:32 schreef Elvi het volgende:
[..]
Laat me raden... de mensen die sociale gelegenheden eng vinden?
Ik zat trouwens te denken... de mensen die dat eng/vervelend vinden: hebben jullie de diagnose ontwijkende persoonlijkheidsstoornis gekregen?
Nope! Geen last van gehad.quote:Op dinsdag 18 maart 2014 19:13 schreef Murmeli het volgende:
Is er hier trouwens die het herkent dat van antidepressiva je eetlust helemaal weg is?
Het kan ook met mijn verkoudheid te maken hebben maar ik verdenk toch de pillz. De vorige keer ben ik ook afgevallen toen ik begon. Nu ook al een paar kilo kwijt.
Anyway: anderen hier ook last van?
Ik hoop dat het tijdelijk is. Eten is mijn hobby. Nou ja een van mijn hobbies.
Nee, nog niet bij de zeehondjes geweest. Morgen denk ikquote:Op dinsdag 18 maart 2014 19:36 schreef Detroit het volgende:
[..]
Nope! Geen last van gehad.
offtopic: Al zeehondjes gespot?.
Hoe laat begon die meet eigenlijk ook al weer?quote:Op dinsdag 18 maart 2014 19:23 schreef Detroit het volgende:
Jongens. Nog even over die meet!
Voor zaterdag 22 maart zijn er de meeste gegadigden (die hebben opgegeven zeker te komen). Dus dan lijkt het mij het meest handig het op die datum te gaan houden. Als jullie het daarmee eens zijn dan?.
Voor de 5e zijn er wat afzeggingen geweest namelijk.
Sapperdeflap, ik ging er nu van uit dat het sowieso niet deze zaterdag zou worden omdat dan de minste mensen konden ...quote:Op dinsdag 18 maart 2014 19:23 schreef Detroit het volgende:
Jongens. Nog even over die meet!
Voor zaterdag 22 maart zijn er de meeste gegadigden (die hebben opgegeven zeker te komen). Dus dan lijkt het mij het meest handig het op die datum te gaan houden. Als jullie het daarmee eens zijn dan?.
Voor de 5e zijn er wat afzeggingen geweest namelijk.
Ik vind het ook eng maar ik ga lekker tochquote:Op dinsdag 18 maart 2014 19:32 schreef Elvi het volgende:
[..]
Laat me raden... de mensen die sociale gelegenheden eng vinden?
Ik zat trouwens te denken... de mensen die dat eng/vervelend vinden: hebben jullie de diagnose ontwijkende persoonlijkheidsstoornis gekregen?
Woeiiiii!quote:Op dinsdag 18 maart 2014 21:15 schreef kuolema het volgende:
Ik heb vandaag een vrij positieve sociale ervaring gehad. Ik denk er niet de hele tijd aan terug (tot nu toe) en voel me wel okee, dus dat is fijn
Ja dat slik ik, 40 mg. Maar helaasquote:Op dinsdag 18 maart 2014 21:22 schreef Murmeli het volgende:
[..]
Woeiiiii!
Heb je citalopram al geprobeerd kuo? Werkt prima. Ben al 2 kilo kwijt in 2 wk. Of 3. Weetniemeer
dat is wel fijn!quote:Op dinsdag 18 maart 2014 21:23 schreef kuolema het volgende:
[..]
Ja dat slik ik, 40 mg. Maar helaasIk heb dan wel weer het geluk dat ik ook geen last heb van andere bijwerkingen.
Lekker origineel doen! Gewichtstoename is idd een veelvoorkomende bijwerking, dat lijkt me echt heel vervelend.quote:Op dinsdag 18 maart 2014 21:27 schreef Murmeli het volgende:
[..]
dat is wel fijn!
Ik doe alleen aan bijwerkingen die niemand heeft. Hahahhaa. De meeste mensen komen aan van AD.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
quote:Op dinsdag 18 maart 2014 22:04 schreef Mistico het volgende:
Ik heb inderdaad AD voorgeschreven gekregen. Nu toch nog even goed nadenken of ik dit wel wil.Succes met het nemen van de beslissing. Het heeft geen haastSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Why are you wearing that stupid man suit?
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |