Het EU-VS Vrijhandelsverdrag (TTIP)

quote:

Op donderdag 11 juni 2015 14:13 schreef Perrin het volgende:
Geen verdediging meer tegen een vloedgolf van goedkope producten uit het buitenland.

Byebye, locale producenten.

quote:

Op donderdag 11 juni 2015 15:00 schreef keste010 het volgende:

[..]

Zonder dat ik het belang van deze vrijhandelszone wil bagatelliseren: heeft Afrika niet veel meer aan het opheffen van handelsbelemmeringen met Europa en de VS?

quote:

Op dinsdag 9 juni 2015 14:47 schreef bamibij het volgende:
Gaat nu over TTIP bij 't vragenuurtje.

quote:

Op donderdag 11 juni 2015 15:00 schreef keste010 het volgende:

[..]

Zonder dat ik het belang van deze vrijhandelszone wil bagatelliseren: heeft Afrika niet veel meer aan het opheffen van handelsbelemmeringen met Europa en de VS?

quote:

Op woensdag 10 juni 2015 00:56 schreef Linkse_Boomknuffelaar het volgende:
Door middel van gedocumenteerd bewijs, verzameld in de loop van de afgelopen vier jaar, heeft Hersh deze criminele samenzwering tegen de wereldvrede en de hele mensheid blootgelegd. Politiek analist Tony Cartalucci besprak dit in zijn artikel in de Activist Post over de geweldige ramp die nog moet komen, gepubliceerd op 6 maart 2015. "De speciale oorlogsbelangengroepen in de Verenigde Staten, samen met hun co-samenzweerders, zijn van plan de planeet helemaal in te nemen, niet alleen het Midden-Oosten en Noord-Afrika, maar ook Rusland, China, en daarbuiten. Het bedreigt het leven, de vrede en de welvaart van iedereen op aarde. Als het niet wordt onthuld, en de verdere gang van de speciale belangen niet wordt gestopt, ontworteld, en verwijderd, zal er geen ontsnappen zijn aan de donkere dagen die onvermijdelijk voor ons liggen".

Cartalucci stelt dat dit geen oorlog is van 'Obama', noch van de 'Republikeinen', noch van de neo-cons. In zijn visie is dit een oorlog om de wereldwijde hegemonie, gevoerd door de multinationale bedrijven, banken en instellingen op Wall Street en in Washington, die de verkiezingsresultaten en de kracht van politieke partijen aan alle kanten overstijgt en alle hoeken van de huidige, heersende politieke paradigma overschaduwt. "Een beroep doen op een politieke partij die wordt gecontroleerd door deze belangen is de exacte definitie van zinloosheid."

Volgens Cartalucci, gaat het niet alleen maar om corporaties als 'Walmart', 'Pepsi' of 'Exxon' alleen, maar om de concentratie van macht, rijkdom en invloed die deze bedrijven gezamenlijk vertegenwoordigen. Vaak zijn het dezelfde bestuurders en financiële belangen die aandeelhouder zijn in elk van die ondernemingen. Het is dit handjevol aandeelhouders dat, op zijn beurt denktanks sponsort die beleidsstukken produceren die agressie-oorlogen manipuleren, inclusief de huidige 'proxy'-oorlogen gevoerd door 'ISIS' en 'Al Qaeda'.

Terwijl de NAVO duidelijk de grenzen van Rusland bedreigt in Oekraïne, creëert deze ook een verenigd front van sektarische extremisten die tegen de zuidelijke regio van Rusland zal aanduwen. Hun plannen zullen niet eindigen in het Midden-Oosten. Als het succesvol is bij het vaststellen van de hegemonie daar, zal de chaos verspreiden naar alle hoeken van de wereld: eerst naar het zuiden van Rusland en het westen van China, dan daarbuiten. De vraag of iemand al dan niet uiteindelijk zal worden geraakt door dit conflict is niet een kwestie van of, maar een kwestie van wanneer, voorspelt Cartalucci. Hij denkt een oplossing tegen deze ontwikkelingen te hebben in het organiseren van kleinschalige economische projecten. Een illusie. De machthebbers leven in hun eigen werkelijkheid en weten steeds nieuwe verbonden en activiteiten te ontwikkelen om hun zieltogend bestaan te rekken, zolang er geen breed gedragen georganiseerde tegenstand wordt geboden. (Bron: Manuel E. Yepe http://http://manuelyepe.wordpress.com/ Bewerkt door Walter Lippmann. http://http://www.walterlippmann.com/docs4306.html)

Het huidige kapitalistische politieke, economische, culturele en ideologische klimaat toont genadeloos de talloze interne tegenstrijdigheden, gebaseerd op keiharde onderlinge kapitalistische concurrentie om te kunnen overleven, maar ook de monsterverbonden, zoals hierboven beschreven. Geopolitieke wedijver over territorium, markten, grondstoffen, goedkope arbeidskracht en militaire macht blijven aan de orde van de dag. Het kapitaal in crisis kan steeds vaker alleen nog maar overleven door de uitbuitingsgraad overal in de wereld drastisch op te voeren, de mondiale tegenstellingen te vergroten en (potentiële) tegenstanders te verzwakken en te blijven zoeken naar totale hegemonie. Bestaande grenzen zijn daarbij slechts hindernissen die moeten worden opgeruimd. Niet de soevereiniteit van landen speelt voor de monopolies een rol, alleen het eigenbelang.
Inkomensongeljkheid rijke landen stijgt verder

Zelfs de club van rijke landen waarschuwt: de groeiende kloof tussen arm en rijk remt de economische groei. De inkomensongeljkheid in de rijke industrielanden stijgt. En dat is niet alleen een sociaal, maar vooral ook een economisch probleem: de ongelijkheid remt de groei. Dat is de belangrijkste conclusie van een rapport dat de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) op 21 mei jl. publiceerde. De club van 34 industrielanden neemt daarmee stelling in de actuele internationale discussie'over ongelijkheid. De OESO, waarvan de meeste Europese landen, de VS en Japan lid zijn, stelt dat de inkomensongelijkheid een 'recordhoogte' heeft bereikt sinds metingen begonnen in de jaren tachtig. De rijkste 10 procent van de bevolking verdient nu 9,6 keer meer dan de armste 10 procent. In de jaren 80 was dit nog 7,1 keer meer; in de jaren 2000 negen keer. Op basis van eigen, empirisch onderzoek stelt de OESO: "Als de inkomensongelijkheid toeneemt, daalt de economische groei." In het rapport staat ook dat een beleid van herverdeling door de politiek "geen negatief effect heeft op de groei". Maar ongelijkheid is niet onvermijdelijk en komt ook door politieke keuzes, stelt de OESO. De belastingtarieven aan de top zijn de afgelopen jaren gedaald. En armen krijgen minder subsidies. (Bron: NRC, 22-05-2015)

Strijd voor verbetering van het levenspeil en tegen afbraak van sociale- en arbeidsrechten moet hand in hand gaan met strijd tegen de heersende verhalen, tegen de leugens van het grootkapitaal. Dat kent slechts één gouden regel: overleven ten koste van alles en iedereen. Het is van doorslaggevend belang dat leugens, bedrog, verdraaiingen en halve waarheden worden ontmaskerd. Manifest helpt daarbij.

quote:

Op vrijdag 12 juni 2015 08:58 schreef Paper_Tiger het volgende:
Dit artikel zegt het allemaal http://www.vrijspreker.nl/wp/2015/06/7x-tegen-ttip/#more-313452

quote:

Op vrijdag 12 juni 2015 08:58 schreef Paper_Tiger het volgende:
Dit artikel zegt het allemaal http://www.vrijspreker.nl/wp/2015/06/7x-tegen-ttip/#more-313452

quote:

Op vrijdag 12 juni 2015 11:12 schreef De_Kaas het volgende:

[..]

Eigenlijk geen enkel sterk punt dat daar naar voren geschoven wordt.

quote:

Als het TTIP vrijhandel zou willen bevorderen dan is één A4’tje genoeg. Schaf invoertarieven, belastingen, red tape en heffingen af en klaar.

quote:

Op vrijdag 12 juni 2015 11:14 schreef KoosVogels het volgende:

[..]

Dit ook:

[..]



Duidelijk geschreven door een werkloze zolderkamertijger.

quote:

Op vrijdag 12 juni 2015 11:12 schreef De_Kaas het volgende:

[..]

Eigenlijk geen enkel sterk punt dat daar naar voren geschoven wordt.

quote:

Op vrijdag 12 juni 2015 18:14 schreef Bram_van_Loon het volgende:

[..]

Als (extreem)linkse mensen en libertariërs eensgezind zijn dan zit er misschien wel een kern van waarheid in?

quote:

Op vrijdag 12 juni 2015 18:28 schreef De_Kaas het volgende:

[..]

Met nazisten net de enige groepen individuen die ik nog nooit op een serieuze politieke mening heb kunnen betrappen, dus nee niet echt.

quote:

Op dinsdag 16 juni 2015 17:25 schreef Iwanius het volgende:
Goed en nu we dat allemaal weten: Wat wil je als individu er tegen doen?

quote:

Op dinsdag 16 juni 2015 17:30 schreef keste010 het volgende:

[..]

Petities tekenen:
http://supportgreens.eu/nl/ttip
http://action.globaljusti(...)_static_page_id=3521

quote:

Op dinsdag 16 juni 2015 20:41 schreef bamibij het volgende:

[..]

quote:

Een #TTIP-diner bij de Amerikaanse ambassadeur

17jun 2015

Eric Smit
FTM-hoofdredacteur Eric Smit ging in een vers gestoomd pak op bezoek bij de Amerikaanse ambassadeur om te praten over het handelsverdrag TTIP. Hij trof er vertegenwoordigers en belangenbehartigers van grote corporates aan en veel eensgezindheid over het naderende handelsverdrag. ‘This is off the record!’

Als FTM-journalist krijg je niet snel uitnodigingen uit de hoek van het establishment. Een eervolle uitnodiging van de Amerikaanse ambassade om in de ambtswoning tijdens een diner te praten over het inmiddels geruchtmakende TTIP handelsverdrag tussen de Verenigde Staten en Europa leek mij dan ook een buitenkans. Ambassadeur Timothy Broas wenste in een ‘gezelschap van Nederlandse opiniemakers en experts’ zijn begrip te vergroten over hoe TTIP in Nederland wordt beleefd. Het handelsverdrag beoogt de laatste handelsbelemmeringen tussen de twee economische machtsblokken weg te nemen. De economie zal daarvan profiteren – zo luidt de theorie althans.

‘Off the record’

Voorafgaand had ik met de medewerker van de ambassade besproken op welke voorwaarden ik bij het diner aanwezig kon zijn. Ik wilde er in het publieke domein mededelingen over kunnen doen, zo luidde mijn voorwaarde. Want wat zou ik anders als journalist waard zijn? Daar ging hij mee akkoord, zolang aanwezigen maar niet door mij zouden worden geciteerd. Mensen moesten vrijuit kunnen spreken. Dat leek mij een aanvaardbare tegemoetkoming en dus toog ik op de zonnige avond van 10 juni met mijn uitnodiging en paspoort in de binnenzak naar Den Haag. Dresscode: business. Hoewel ik mijn zaakjes doorgaans in spijkerbroek en zwartleren cowboylaarzen pleeg af te handelen, leek het mij gepaster om in een vers gestoomd pak, gepoetste schoenen, dasloos en fashionably late bij de Amerikanen aan te bellen. In de hal van de ambtswoning schudde ik de hand van de ambassadeur die mij allerhartelijkst verwelkomde, maar mij niettemin nog even serieus toesprak: ‘everything is off the record tonight’.

‘Of course it is’, verzekerde ik hem.

De aanwezigen waren onder andere afkomstig van bedrijven en instellingen als Philips, ABN Amro en ING. Ook aanwezig: Simon Smits, de huidige directeur-generaal Buitenlandse Economische Betrekkingen van het ministerie van Buitenlandse Zaken en Winand Quaedvlieg hoofd van het Brusselse kantoor van werkgeversorganisatie VNO-NCW. De enige andere aanwezige journalist was Mathijs Bouman. Naast mij aan tafel zat Willem-Jan Laan, director global affairs van Unilever, precies tegenover mij Andy Klom, het traag en zalvend sprekende hoofd van de vertegenwoordiging van de Europese Commissie in Nederland.

Ik liet mijn blik even over het menu dwalen en constateerde dat de traditionele Amerikaanse lekkernijen daarop geen plek hadden gekregen. Het eerste gerecht: een worteltartaartje omwonden met gerookte wilde Alaskazalm en twee gepocheerde kwarteleitjes in een komkommer gazpacho. Verrukkelijk. Barack Obama had het een paar dagen eerder bij de G7 in de Beierse Alpen nog met Weißwurst en Weizenbier moeten doen. De Amerikaanse president ijvert hard voor TTIP. Hij wil dat het handelsverdrag nog in zijn ambtstermijn wordt geratificeerd. Een dag na de Duitse kroegmaaltijd mocht hij de uitgesproken instemming van de G7 in ontvangst nemen: in de komende zes maanden moet er een raamovereenkomst over TTIP liggen.

Emotioneel en redeloos

Het optimisme over TTIP was ook bij sommige gasten in de ambtswoning merkbaar. Bij de eerste rondgang aan tafel werd mij ook al snel duidelijk dat ik de enige aanwezige was die zich kritisch zou tonen over het op handen zijnde verdrag. De weerzin van vele burgers tegen TTIP werd door de meesten afgedaan als emotioneel. Het verweer tegen het ISDS (het Investor State Dispute Settlement): volkomen redeloos. De ene na de andere gast bracht dit in variërende staten van opwinding naar voren.

Waarom zouden Europeanen, Nederlanders in het bijzonder, zich zo verzetten tegen een verdrag dat zulke evidente voordelen had? En waarom werd de wijze van juridische arbitrage, zoals in ISDS vervat, nog steeds schimmig genoemd? Critici wisten niet waar ze het over hadden, hun kennis van de feiten schoot ernstig tekort. Het zat hem in de boosheid van mensen, merkten enkelen op, het archetypische wantrouwen tegen Amerikanen en populisten die daar misbruik van maken. Er werd instemmend geknikt en gebromd.

ALS DE HARDE BEWIJZEN VOOR HET FUNDAMENT VOOR TTIP ONTBREKEN, WAAR BERUST UW BRAVOURE DAN OP?

Het werd tijd om de boel een beetje op te schudden zonder dat daarbij de chloorkippen over tafel vlogen. Ik vroeg de aanwezigen waar alle zelfverzekerdheid op was gestoeld, toch zeker niet op de grandioze voorspelde economische voordelen van TTIP? Economische modellen (Bertelsmann, Ecorys) voorspellen in het voordelige geval dat er over tien jaar een half procent groei van het Europese nationale inkomen wordt geboekt. In het nadelige geval een half procent krimp (Capaldo). De uitkomsten van economische modellen zijn tegen elkaar weg te strepen, we weten het gewoon niet zeker, concludeerde ik. Als de harde bewijzen voor het fundament voor TTIP ontbreken, waar berust uw bravoure dan op?

Mijn argument maakte weinig indruk. De cijfers waren misschien niet indrukwekkend, maar een positieve invloed mocht ik niet ontkennen. Immers, het wegnemen van handelsbelemmeringen door het gelijktrekken van standaarden en wegnemen van invoertarieven zal de handel doen toenemen en dat is goed voor de productie en dat levert banen op. Daar kon geen zinnig mens tegen zijn.

De één procent

Dat kon ik dus wel. Want over welke hoeveelheid handel hadden we het precies? Hoeveel exporteerde Europa eigenlijk naar de Verenigde Staten?

Één miljard euro per dag, klonk het over de tafel.

Inderdaad, zei ik, terwijl een bediende mij een bord met getrancheerde lamsbiefstuk met een puree van aubergines voorschotelde. En dat dagelijkse miljard maakt aan het einde van het jaar één procent van het Europese nationale inkomen uit. En welke bedrijven vertegenwoordigen met name deze ene procent? Dat zijn de corporates die hier ook aan tafel zitten. En deze bedrijven zullen als gevolg ook het meest van TTIP profiteren. Profiteert de motor van de Europese economie – het midden- en kleinbedrijf (mkb) – gelijkwaardig mee?

Jawel, het verdrag zou beslist positief uitwerken voor het mkb, zo werd beweerd. Het mkb was tenslotte de grote toeleverancier van het corporate bedrijfsleven, de positieve effecten zouden aanzienlijk zijn.

HET GEVAAR VAN TOENEMENDE ONGELIJKHEID WAS SOWIESO GEEN TAFELGESPREK

En zo ging het verder. Ik bleef hameren op het ontbreken van harde bewijzen, maar dat haalde weinig uit. Ik argumenteerde vervolgens dat er neerwaartse druk zou ontstaan op de Europese arbeidslonen die hoger zijn dan die in Amerika. De Amerikanen was bovendien hetzelfde overkomen door het Noord-Amerikaanse handelsverdrag NAFTA. Dat feit werd weliswaar beaamd, maar daar mocht niet de conclusie uit worden getrokken dat dit door het handelsverdrag was veroorzaakt. Ik zag het voorhoofd van de bekende DWDD-econoom fronsen, maar niemand zei wat op deze economische kletspraat. Het onderwerp toenemende ongelijkheid was sowieso geen tafelgesprek.

Dat gold in iets mindere mate voor het idee van een onafhankelijk arbitrage-hof dat in de plaats moest komen voor het controversiële ISDS. Maar, zo bleek, zelfs zo’n relatief eenvoudige maatregel die transparantie van de rechtsspraak rondom het eventuele TTIP enorm zou kunnen vergroten, stuitte al op weerstand.

Een trein op stoom

Er moesten vooral succesvoorbeelden van bedrijven die profiteren van handel in de Verenigde Staten in de media naar voren worden gebracht, opperde een aanwezige. Want dat was de teneur; we zaten bij elkaar om een bijdrage aan de doorgang van TTIP te leveren, niet om wezenlijke vraagstukken over nog meer vrijhandel te bespreken. En trouwens; we moeten als Europeanen wel, want wat als de Aziatische variant van TTIP (TPP) er wel komt? Dan kunnen de Chinezen tegen het nultarief in de Verenigde Staten zaken doen!

De belangen zijn ook van geopolitieke aard, zo werd duidelijk. Het is noodzaak om met de Amerikanen aan de bal te blijven door een economisch machtsblok te vormen. Alleen zo valt straks nog iets af te dwingen.

TTIP is een trein die op stoom is gekomen, zo concludeerde ik aan het einde van de avond toen ik me over het tot hoogglans geboende parket naar de uitgang begaf. Het diner had me een boeiende inkijk geboden in het denken van direct betrokkenen en belanghebbenden. Meer vrije markt, meer vrije markt, meer vrije markt, luidt nog steeds het bezwerende mantra. Twijfels daarover zijn er niet. Ook niet bij de mee-denkende overheidsinstanties. In kringen van corporates wordt überhaupt niet getwijfeld. Wie deze mensen nog van iets anders wil overtuigen, zal een enorm kanon in stelling moeten brengen.

Bron: Follow the money

quote:

Op woensdag 17 juni 2015 12:08 schreef Tomatenboer het volgende:
Vandaag op ftm.nl:

[..]

Verontrustend en verhelderend tegelijk.

Wel mooi dat de vertegenwoordigers van de multinationals beamen dat het de lonen in Europa onder druk zal zetten. Hebben we daar in ieder geval geen discussie meer over.

quote:

Op woensdag 17 juni 2015 12:35 schreef keste010 het volgende:

[..]

Ja ik las het vanochtend ook. Erg stuitend. "Het archetypische wantrouwen tegen Amerikanen en populisteren die hier misbruik van maken" nog wel..

quote:

Op vrijdag 8 november 2013 15:19 schreef Kaas- het volgende:

[..]

Dat gaat dus over ontwikkelingslanden, nogal een verschil. Dit soort complete vrijhandelsverdragen zijn niet geschikt om te sluiten met ontwikkelingslanden, omdat die (zelfs gesteund door de WTO die ontwikkelingslanden expliciet een uitzonderingssituatie noemt) tijd nodig hebben om hun eigen sectoren te ontwikkelen alvorens die er klaar voor zijn om internationaal vrij te concurreren (wat het resultaat van zo'n vrijhandelsverdrag is).

Wanneer we het hebben over de VS en de EU gaat het echter over twee gebieden die ontwikkeld zijn en prima in staat zijn om met elkaar te concurreren. In het geval dergelijke 'landen' aan vrijhandel gaan doen met elkaar heeft het per saldo een welvaartsverhogend effect in beide (!) gebieden. Er is ook helemaal niets bijzonders aan een dergelijk verdrag in dat geval, het enige wat je doet is het wegnemen van onnatuurlijke barrières die men ooit in een ver verleden heeft bedacht heeft omdat politici vroeger nog dachten dat je er zelf wat aan had (of dan vooral de bevolking en jammer genoeg wordt dat vaak dan maar blind gevolgd door de leiders) en je brengt het weer terug naar de natuurlijke situatie zonder allerlei welvaartsverlagende beperkingen.

quote:

Op woensdag 6 november 2013 19:43 schreef Kaas- het volgende:

[..]

Slapjes, zie hier geen (sterke) argumenten.

quote:

Op zaterdag 16 november 2013 12:28 schreef trabant het volgende:
Naast de burgers van betreffende landen die buiten de deur worden gehouden wordt ook het Amerikaanse congres buitengesloten volgens Wikleaks: ‘The Obama administration is preparing to fast-track the TPP treaty in a manner that will prevent the US Congress from discussing or amending any parts of the treaty‘.

quote:

Op woensdag 17 juni 2015 12:08 schreef Tomatenboer het volgende:
Vandaag op ftm.nl:

[..]

Verontrustend en verhelderend tegelijk.

Wel mooi dat de vertegenwoordigers van de multinationals beamen dat het de lonen in Europa onder druk zal zetten. Hebben we daar in ieder geval geen discussie meer over.

quote:

Op woensdag 17 juni 2015 14:16 schreef deelnemer het volgende:

[..]

Waarom ga je volledig voorbij aan de kritiek dat de democratische politiek ondergeschikt gemaakt wordt aan een ondemocratisch ISDS (investor-state dispute settlement)?

[..]

Is dat je enige response daarop?

quote:

Op donderdag 18 juni 2015 18:09 schreef De_Kaas- het volgende:

[..]

Jij zoekt ver terug in de postgeschiedenis, ik ben inmiddels vijf accounts verder.

quote:

Op donderdag 18 juni 2015 18:17 schreef Igen het volgende:

[..]

Het is in Nederland een basisbeginsel in het staatsbestel dat de democratie uiteindelijk voor gaat, maar in andere landen zoals Duitsland en de VS is het juist onderdeel van de checks-en-balances dat de democratie maar één van de drie machten is, die evengoed bijv. door rechters in hun speelruimte beperkt horen te zijn.

Kijk bijv. maar naar de zaak Yukos, dat door Poetin opzettelijk met gelegenheidswetgeving kapot is gemaakt.

Volgens de Nederlandse denkwijze is Poetin democratisch gekozen en is het voor Chodorkovsky daarom gewoon maar pech gehad dat hij miljarden kwijtraakt en in de gevangenis terecht komt.

Volgens de Amerikaanse en Duitse denkwijze echter zijn mensenrechten, waaronder het recht op eigendom, niet slechts een richtlijn waar (gekozen) politici hun reet mee mogen afvegen maar iets wat via de rechter afdwingbaar moet zijn. Daar is dat ISDS ook op gebaseerd - en Rusland heeft ook een gigahoge boete via ISDS gekregen voor het kapotmaken van Yukos.

quote:

Op donderdag 18 juni 2015 19:21 schreef Igen het volgende:

[..]

Volstrekt niet mee eens. In het Nederlandse staatsbestel bestaat in beginsel juist helemaal geen mogelijkheid om via juridische weg iets tegen politieke willekeur te kunnen doen.

Dat het in de praktijk wel kan, komt juist doordat er al een hele reeks aan internationale verdragen is, zoals het EVRM+EHRM - internationale verdragen die Nederland "ondergeschikt maken aan een rechtbank, die buiten de eigen jurisdictie valt" en waarbij we het geluk hebben dat in Nederland zulke verdragen direct verticaal ook op de individuele burger werking hebben.

quote:

Op donderdag 18 juni 2015 20:00 schreef Igen het volgende:

[..]

Dat is de basisaanname ja. Maar een verzekering voor als het een keertje in een bepaald opzicht even niet zo "gezond" eraan toe gaat is ook wel fijn.

Ook bij ISDS is het basisidee natuurlijk dat landen in principe vanuit zichzelf inzien dat vrije handel van voordeel voor iedereen is (waarom anders überhaupt het verdrag ondertekenen?) en dat het in principe de grote uitzondering zal zijn dat een land opzettelijk buitenlandse producenten pest en via ISDS daarvoor veroordeeld kan worden.

quote:

Op donderdag 18 juni 2015 18:09 schreef De_Kaas- het volgende:

[..]

Jij zoekt ver terug in de postgeschiedenis, ik ben inmiddels vijf accounts verder.

Geen idee waar ik het toen over had en heb geen zin om het allemaal terug te lezen.

quote:

Op donderdag 18 juni 2015 21:47 schreef Igen het volgende:

[..]

Wat is er nou weer mis met aanklagen? Als er onterechte veroordelingen zijn, dán zou er iets mis zijn. Maar dat je een aanklacht kan indienen als je je onterecht behandeld voelt? Het lijkt me eerder een probleem als dat níét kan.

En ik heb eerlijk gezegd nog nergens ook maar één voorbeeld van een onterechte veroordeling gezien. Verder is het volgens mij een vorm van mediation, waarbij dus in goed overleg wordt bepaald wie de scheidsrechter is ipv. dat het aanklagende bedrijf zelf dictatoriaal zou mogen uitkiezen wie de partijdige rechter wordt.