R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
GRR ben er nog steeds niet afgegooid zie ik. baal ik eigenlijk wel van. ga zo even naar ze mailen waarom het zo lang duurtquote:Op dinsdag 9 juni 2009 23:49 schreef Maartel het volgende:
[..]
Seconded.
Zijn er dingen die onder je Fok!-verslaving leiden (vrienden/relatie/werk)?
Zoja, kun je je daar gewoon niet even wat meer op richten, afspraken maken met anderen waardoor je het wel na moet komen.. en in je vrije tijd jezelf gewoon gunnen te doen wat je wilt?
ik heb al wel dingen geprobeerd, afspraken maken met mezelf enzo, maar dat werkt niet. ik laat gewoon alles om me heen versloffen en heb ook de indruk dat het eigenlijk vooral energie kost. Ikvind het van dit topic en het medicatietopic ook superzonde maar het is nu wel ff beter zo. waarschijnlijk zal ik nog wel afentoe via PM reageren op de dingen die jullie zeggen dus dan ben ik er nog een beetje
En onwijs tof dat jullie mijn bijdragen zo waarderen, dat had ik niet verwacht 
Dikke kus voor jullie
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Ik vind het ook heel erg zonde. Maar ik ga er vanuit dat je echt geen andere optie ziet. Als je een diagnose krijgt, laat het dan in ieder geval even horen. Veel succes verder met alles!quote:Op woensdag 10 juni 2009 08:05 schreef Murmeli het volgende:
GRR ben er nog steeds niet afgegooid zie ik. baal ik eigenlijk wel van. ga zo even naar ze mailen waarom het zo lang duurt
ik heb al wel dingen geprobeerd, afspraken maken met mezelf enzo, maar dat werkt niet. ik laat gewoon alles om me heen versloffen en heb ook de indruk dat het eigenlijk vooral energie kost. Ikvind het van dit topic en het medicatietopic ook superzonde maar het is nu wel ff beter zo. waarschijnlijk zal ik nog wel afentoe via PM reageren op de dingen die jullie zeggen dus dan ben ik er nog een beetje
Dikke kus voor jullie
Murmeli, kan je niet beter fok op je werkcomputer laten bannen? Dan kan je thuis nog gewoon fokken.
Hier zijn verschillende mogelijkheden voor, wil ik best even voor je uitzoeken als ik het weer wat rustiger heb (volgende week ofzo)
Hier zijn verschillende mogelijkheden voor, wil ik best even voor je uitzoeken als ik het weer wat rustiger heb (volgende week ofzo)
"Does it worry you that you don't talk any kind of sense? "
Godver.
Net weer zo'n typisch staaltje van disciplinair onvermogen.
Ik ben vandaag aan het werk. Ik dacht: ik wil wat lekkers. Ik laat zonder nadenken mn werk liggen en ga naar beneden, doe mn jas aan en wil naar de winkel gaan. Tot voor zover is het nog wel acceptabel. Maar dan... ik mis mn portemonnee, ren weer naar boven. Zie ik mn troep staan die ik in mn kamer heb omdat ik net ben verhuisd. Ga ik heel manisch zitten opruimen. Op een gegeven moment denk ik: hmmm, even op fok! kijken. Ga ik op fok! kijken. Mn werk staat ondertussen stil, m'n kamer is nog steeds niet opgeruimd dus daar erger ik me nog steeds aan. Dan denk ik plotseling weer van. Oh ja ik zou wat lekker halen. Portemonne gepakt, naar de winkel. Denk ik: he een vriend van me is thuis, even langsgaan.
Pfff, naja, moraal van het verhaal: dr gaan dingen niet helemaal goed.
Trouwens: Ik ben de afgelopen weken even druk bezig geweest met onderzoeken en volgens mijn psycholoog kan ik voor 99,9% uitgaan van ADD. En daar ben ik best wel blij mee, want er is erg veel over te vinden op het gebeid van best practice oplossingen die heel goed werken zonder dat je meteen zwaar in therapie zou moeten gaan (wat je natuurlijk heel wat tijd bespaart).
Een dezer weken even met een collega vna haar praten die meer van AD(H)D afweet en dan gaan we de juiste route uitsippelen.
Net weer zo'n typisch staaltje van disciplinair onvermogen.
Ik ben vandaag aan het werk. Ik dacht: ik wil wat lekkers. Ik laat zonder nadenken mn werk liggen en ga naar beneden, doe mn jas aan en wil naar de winkel gaan. Tot voor zover is het nog wel acceptabel. Maar dan... ik mis mn portemonnee, ren weer naar boven. Zie ik mn troep staan die ik in mn kamer heb omdat ik net ben verhuisd. Ga ik heel manisch zitten opruimen. Op een gegeven moment denk ik: hmmm, even op fok! kijken. Ga ik op fok! kijken. Mn werk staat ondertussen stil, m'n kamer is nog steeds niet opgeruimd dus daar erger ik me nog steeds aan. Dan denk ik plotseling weer van. Oh ja ik zou wat lekker halen. Portemonne gepakt, naar de winkel. Denk ik: he een vriend van me is thuis, even langsgaan.
Pfff, naja, moraal van het verhaal: dr gaan dingen niet helemaal goed.
Trouwens: Ik ben de afgelopen weken even druk bezig geweest met onderzoeken en volgens mijn psycholoog kan ik voor 99,9% uitgaan van ADD. En daar ben ik best wel blij mee, want er is erg veel over te vinden op het gebeid van best practice oplossingen die heel goed werken zonder dat je meteen zwaar in therapie zou moeten gaan (wat je natuurlijk heel wat tijd bespaart).
Een dezer weken even met een collega vna haar praten die meer van AD(H)D afweet en dan gaan we de juiste route uitsippelen.
Get dat is toch echt een stapje meer dan mij in ieder geval... Ik vergeet wel eens iets, maar daar kom ik bijna altijd wel op terug.quote:Op woensdag 10 juni 2009 16:53 schreef wallofdolls het volgende:
Godver.
Net weer zo'n typisch staaltje van disciplinair onvermogen.
Ik ben vandaag aan het werk. Ik dacht: ik wil wat lekkers. Ik laat zonder nadenken mn werk liggen en ga naar beneden, doe mn jas aan en wil naar de winkel gaan. Tot voor zover is het nog wel acceptabel. Maar dan... ik mis mn portemonnee, ren weer naar boven. Zie ik mn troep staan die ik in mn kamer heb omdat ik net ben verhuisd. Ga ik heel manisch zitten opruimen. Op een gegeven moment denk ik: hmmm, even op fok! kijken. Ga ik op fok! kijken. Mn werk staat ondertussen stil, m'n kamer is nog steeds niet opgeruimd dus daar erger ik me nog steeds aan. Dan denk ik plotseling weer van. Oh ja ik zou wat lekker halen. Portemonne gepakt, naar de winkel. Denk ik: he een vriend van me is thuis, even langsgaan.
Pfff, naja, moraal van het verhaal: dr gaan dingen niet helemaal goed.
Trouwens: Ik ben de afgelopen weken even druk bezig geweest met onderzoeken en volgens mijn psycholoog kan ik voor 99,9% uitgaan van ADD. En daar ben ik best wel blij mee, want er is erg veel over te vinden op het gebeid van best practice oplossingen die heel goed werken zonder dat je meteen zwaar in therapie zou moeten gaan (wat je natuurlijk heel wat tijd bespaart).
Een dezer weken even met een collega vna haar praten die meer van AD(H)D afweet en dan gaan we de juiste route uitsippelen.
Don't flatter yourself, let someone else do it for you.
Nu moet ik er wel bij zeggen dat de situatie even heel chaotisch is, dus meer kans op dit soort praktijken. Deadline voor school. Deadline voor mn werk. Net verhuisd. Ik moet mn afstudeerstage nog regelen. En dergelijke.
Hey, ik meld me weer eens. Ik heb een paar vraagjes, waarvan ik hoop dat iemand hier er iets van af weet.
Ik ben al een paar maanden bezig met therapie (voor ADD) maar de psychologe heeft me een intelligentie test laten doen en kwam ook nog met een aantal andere opmerkingen over andere diagnoses. Ze zag symptomen van Asperger en Autisme, maar dat was dan meer gericht op het sociale vlak. Ook bleek dat ik "hoogbegaafd" ben. Maar ook de "symptomen" van hoogbegaafdheid lijken erg veel op die van ADD, net als die van Asperger. Ik vraag me af of die diagnose ADD dan nog wel stand houdt? Of krijg je de diagnose ADD als je aan de symptomen voldoet, ongeacht waar die vandaan komen? Ben ook nog een tijdje depri geweest en dat leidt ook weer tot dezelfde klachten (motivatie verlies en slechte concentratie). Chaos is eigenlijk wel een redelijk constante factor overigens, en ik word niet druk van Concerta, maar kan me er juist beter van concentreren.
Ik merk wel dat die therapie erg goed werkt, zeker in combinatie met Concerta, dus verder gaat alles super goed.
Ik ben al een paar maanden bezig met therapie (voor ADD) maar de psychologe heeft me een intelligentie test laten doen en kwam ook nog met een aantal andere opmerkingen over andere diagnoses. Ze zag symptomen van Asperger en Autisme, maar dat was dan meer gericht op het sociale vlak. Ook bleek dat ik "hoogbegaafd" ben. Maar ook de "symptomen" van hoogbegaafdheid lijken erg veel op die van ADD, net als die van Asperger. Ik vraag me af of die diagnose ADD dan nog wel stand houdt? Of krijg je de diagnose ADD als je aan de symptomen voldoet, ongeacht waar die vandaan komen? Ben ook nog een tijdje depri geweest en dat leidt ook weer tot dezelfde klachten (motivatie verlies en slechte concentratie). Chaos is eigenlijk wel een redelijk constante factor overigens, en ik word niet druk van Concerta, maar kan me er juist beter van concentreren.
Ik merk wel dat die therapie erg goed werkt, zeker in combinatie met Concerta, dus verder gaat alles super goed.
Mensen die thee drinken plassen zittend.
Ik heb altijd begrepen dat ADD-medicatie alleen maar onrustig maakt als je niet echt ADD hebt.. wat dus zou moeten betekenen dat je het wel hebt..
Je kunt in elk geval nooit beide tegelijk hebben, als ik het goed heb begrepen. Ik denk dat ze er vooral naar kijken welke aandoening zich het duidelijkst profileert. Zo heb ik zelf ook ADD met een paar autistische trekjes, maar er zijn ook autisten die ADHD'erig zijn.
Charlie, listen to me. Kill the kid, torch the house, we gotta get out of here.
ADD + Hoogbegaafd zou wel kunnen toch?quote:Op donderdag 11 juni 2009 18:14 schreef Rikketik het volgende:
Je kunt in elk geval nooit beide tegelijk hebben, als ik het goed heb begrepen. Ik denk dat ze er vooral naar kijken welke aandoening zich het duidelijkst profileert. Zo heb ik zelf ook ADD met een paar autistische trekjes, maar er zijn ook autisten die ADHD'erig zijn.
Mensen die thee drinken plassen zittend.
Zover ik heb begrepen, betekent hoogbegaafdheid dat je een IQ>130 hebt. Het gewone schooltempo is dan veel te traag. Dat leidt weer tot demotivatie, niet opletten, en ADD achtig gedrag. Als je (net als ik) het VWO doorgekomen bent zonder er ooit echt moeite voor te doen, dan ben je waarschijnlijk hoogbegaafd.
Wat betreft AD(H)D en autisme, volgens de DSM4 sluiten ze elkaar uit. In de DSM versie 5 gaat dit waarschijnlijk veranderen. Maar dat duurt nog een paar jaar. Voor mij erg interessant, want ik heb duidelijke autistische trekken en het zou goed kunnen dat er bij mij ook PDD-NOS uitkomt.
Wat betreft AD(H)D en autisme, volgens de DSM4 sluiten ze elkaar uit. In de DSM versie 5 gaat dit waarschijnlijk veranderen. Maar dat duurt nog een paar jaar. Voor mij erg interessant, want ik heb duidelijke autistische trekken en het zou goed kunnen dat er bij mij ook PDD-NOS uitkomt.
Het heeft natuurlijk veel van dezelfde kenmerken
Mijn psycholoog vond dat ik beiden had omdat ik echt vanaf het uiterste moment dat ik begon te leren op de basisschool al moeite had om te volgen wat er precies gebeurde, maar later toen ik zwaar depressief was en niet meer funtioneerde toch mn VWO haalde.
Maar goed, je weet t natuurlijk nooit precies, ik weet wel dat het eigenlijk niet uitmaakt wat de kwaal is als je de juiste trucjes maar leert. Het maakt het uiteraard wel makkelijk als een beestje een naam heeft.
Mijn psycholoog vond dat ik beiden had omdat ik echt vanaf het uiterste moment dat ik begon te leren op de basisschool al moeite had om te volgen wat er precies gebeurde, maar later toen ik zwaar depressief was en niet meer funtioneerde toch mn VWO haalde.
Maar goed, je weet t natuurlijk nooit precies, ik weet wel dat het eigenlijk niet uitmaakt wat de kwaal is als je de juiste trucjes maar leert. Het maakt het uiteraard wel makkelijk als een beestje een naam heeft.
Hmmm, ik weet niet op wat voor VWO jij zat, maar op mijn school waren er behoorlijk veel mensen die er mee weg kwamen geen fuck uit te vreten. Zullen die dan allemaal hoogbegaafd zijn geweest?quote:Op donderdag 11 juni 2009 18:43 schreef Howl het volgende:
Zover ik heb begrepen, betekent hoogbegaafdheid dat je een IQ>130 hebt. Het gewone schooltempo is dan veel te traag. Dat leidt weer tot demotivatie, niet opletten, en ADD achtig gedrag. Als je (net als ik) het VWO doorgekomen bent zonder er ooit echt moeite voor te doen, dan ben je waarschijnlijk hoogbegaafd.
Wat betreft AD(H)D en autisme, volgens de DSM4 sluiten ze elkaar uit. In de DSM versie 5 gaat dit waarschijnlijk veranderen. Maar dat duurt nog een paar jaar. Voor mij erg interessant, want ik heb duidelijke autistische trekken en het zou goed kunnen dat er bij mij ook PDD-NOS uitkomt.
Ik wijs trouwens nogmaals op het Volkskrant-artikel die ik niet kan vinden waarin beweerd werd dat ADHD, Autisme, Depressie, Schizofrenie etc verschillende uitingen zijn van hetzelfde probleem. Dus wellicht wordt dat nog meer aangescherpt in de toekomst.
Is een BNN test betrouwbaar voor je IQ trouwens?
Oh en wellicht overbodig, maar ik vind dit een heel aardige site:
http://www.levente.nl/
vooral:
http://www.levente.nl/Levente%202009/Tipswerkgever.htm
http://www.levente.nl/
vooral:
http://www.levente.nl/Levente%202009/Tipswerkgever.htm
Nee niet echt.quote:Op donderdag 11 juni 2009 18:59 schreef wallofdolls het volgende:
[..]
Is een BNN test betrouwbaar voor je IQ trouwens?
Bij mij is een WAIS-III test gedaan (weet niet zeker, maar ik dacht dat dat op het doosje stond).
De reden dat ik me bij een psycholoog ging was omdat ik gewoon moeite had op het HBO terwijl ik wel N&T op VWO heb gedaan. Dat vond ik niet kloppen, want ik weet dat ik meer kan dan dit, maar ik faal gewoon door mijn houding/planning/motivatie/inzet/deadlines/dingen-kwijtraken en niet door mijn intelligentie.
Mensen die thee drinken plassen zittend.
Hehehe, maar dat is toch juist het HBO-niveau? Niet dat ik daar geen problemen mee heb hoor. Ik heb afgelopen week zelfs een jaar extra studietijd aangevraagd (= extra geld van de ib-groep op basis van een 'chronische ziete' )
Ik ook!quote:Op donderdag 11 juni 2009 20:18 schreef wallofdolls het volgende:
Hehehe, maar dat is toch juist het HBO-niveau? Niet dat ik daar geen problemen mee heb hoor. Ik heb afgelopen week zelfs een jaar extra studietijd aangevraagd (= extra geld van de ib-groep op basis van een 'chronische ziete' )
Maar vind het schandalig van mezelf. HBO is te simpel (no offense).
Mensen die thee drinken plassen zittend.
quote:Op woensdag 10 juni 2009 08:05 schreef Murmeli het volgende:
[..]
GRR ben er nog steeds niet afgegooid zie ik. baal ik eigenlijk wel van. ga zo even naar ze mailen waarom het zo lang duurt
ik heb al wel dingen geprobeerd, afspraken maken met mezelf enzo, maar dat werkt niet. ik laat gewoon alles om me heen versloffen en heb ook de indruk dat het eigenlijk vooral energie kost. Ikvind het van dit topic en het medicatietopic ook superzonde maar het is nu wel ff beter zo. waarschijnlijk zal ik nog wel afentoe via PM reageren op de dingen die jullie zeggen dus dan ben ik er nog een beetje
Dikke kus voor jullie
murm, heb ook een beetje zo'n probleem, ben blij dat ik niet de enigste ben 
Everything here is so cold, Everything here is so dark, I remember it as from a dream
mengeling ADD - ADHD hierrrrrrrrrrrrr 
Wat eigenlijk totaal nergens op slaat vind ik zelf maargoed.
Ene moment lijk ik net een autist die niks te melden heeft en niet reageert op mensen omdat mevrouw zit te 'spacen' en het andere moment lul en stuiter ik iedereen helemaal leeeeiiiiiiiiiippppppppppppp
Nou goed ik heb dus net omega 3 capsules besteld en even kijken of die werken dus.. eb nogecht een la vol met onafgemaakte potjes en strippen met concerta ritalin en nog meer van die troep verzameld over de jaren heen maar telkens als ik er aan begin verandr ik zo dramatisch erg dat ik mezelf helemaal niet meer ben en dat vind ik best wel eng dus kies ik liever de natuurlijke weg...
Maargoed dus datttt
Wat eigenlijk totaal nergens op slaat vind ik zelf maargoed.
Ene moment lijk ik net een autist die niks te melden heeft en niet reageert op mensen omdat mevrouw zit te 'spacen' en het andere moment lul en stuiter ik iedereen helemaal leeeeiiiiiiiiiippppppppppppp
Nou goed ik heb dus net omega 3 capsules besteld en even kijken of die werken dus.. eb nogecht een la vol met onafgemaakte potjes en strippen met concerta ritalin en nog meer van die troep verzameld over de jaren heen maar telkens als ik er aan begin verandr ik zo dramatisch erg dat ik mezelf helemaal niet meer ben en dat vind ik best wel eng dus kies ik liever de natuurlijke weg...
Maargoed dus datttt
goed... of het slim is om mij hier alvast te melden.. geen idee nog eigenlijk.. Heb mij gisteren aangemeld voor een intake gesprek bij psyq. omdat ik nu de rommel in mijn leven eens op wil ruimen en een einde wil maken aan het chaotische van alles doen maar niks afmaken, en constant bezig te zijn met impulsen te verwerken. Of dit adhd/add geen idee nog. Maar ik ben er wel klaar mee dus moet het nu voor eens en altijd maar eens uitgezocht worden..
Waarom ik mij meld, wel hrmm eigenlijk om gewoon te vertellen dat ik hier mee lees en wil dingen in jullie verhalen herken en ik het wel netjes vond omdat te laten weten
Waarom ik mij meld, wel hrmm eigenlijk om gewoon te vertellen dat ik hier mee lees en wil dingen in jullie verhalen herken en ik het wel netjes vond omdat te laten weten
Weet je, een slet is een eigenlijk gewoon een prostituee zonder ondernemers geest.
Ik ben weer gestopt met de ritalin, de reboundeffecten waren heel erg. 2 uur normaal - 2 uur heel prikkelbaar en knetttergek worden van alles om me heen. Maar de grootste reden was dat ik ontzettend negatief en angstig werd. Ik had niet verwacht dat dat zo snel zou kunnen gaan.
Gisteren had ik er veel last van en wilde ik de psych bellen om te overleggen maar die was er niet. En de snerpende 'maandag kun je terugbellen' van de assistente stelde me in de staat waarin ik was niet echt gerust. Mijn huisarts was er helaas ook niet en nadat ik gisteravond even helemaal de weg kwijt was he ik met mijn vriend besloten ze niet meer in te nemen.
Ik weet dat ik tot de risicogroep hoor die depressief en angstig kan worden maar weet iemand of dit echt zo snel kan gaan?
Gisteren had ik er veel last van en wilde ik de psych bellen om te overleggen maar die was er niet. En de snerpende 'maandag kun je terugbellen' van de assistente stelde me in de staat waarin ik was niet echt gerust. Mijn huisarts was er helaas ook niet en nadat ik gisteravond even helemaal de weg kwijt was he ik met mijn vriend besloten ze niet meer in te nemen.
Ik weet dat ik tot de risicogroep hoor die depressief en angstig kan worden maar weet iemand of dit echt zo snel kan gaan?
Volgens mijn psychiater kun je de negatieve bijwerkingen (tics, psychoses, angst) al meteen na het starten merken, als je daar al last van hebt.
Ik denk dat je het inderdaad heel snel voelt, omdat het geen medicatie is, die opgebouwd moet worden, met je bloedspiegel, maar een pil die meteen erin knalt.
Voor mij was dat hemels. En nu nog steeds. Iedereen ziet de positieve verandering.
Ik denk dat je het inderdaad heel snel voelt, omdat het geen medicatie is, die opgebouwd moet worden, met je bloedspiegel, maar een pil die meteen erin knalt.
Voor mij was dat hemels. En nu nog steeds. Iedereen ziet de positieve verandering.
Er is geen land over dat ik nog ontdekken kan. Er is alleen het eiland dat ik heet. - Ted van Lieshout
OUD Gouden Toetsenbord Award 2010!
OUD Gouden Toetsenbord Award 2010!
Goed dat het voor jou zo fijn werkt. Bij mij leek er een opbouw in te zitten in de negativiteit en de angstgevoelens. Ik ga het maandag aan de psychiater voorleggen en hopelijk kunnen we dan kijken of er wat aan te doen is, of iets anders proberen. Ik merkte trouwens ook een positieve werking, ik was rustiger in mijn hoofd en veel minder impulsief.quote:Op zaterdag 13 juni 2009 13:21 schreef Oxymoron het volgende:
Volgens mijn psychiater kun je de negatieve bijwerkingen (tics, psychoses, angst) al meteen na het starten merken, als je daar al last van hebt.
Ik denk dat je het inderdaad heel snel voelt, omdat het geen medicatie is, die opgebouwd moet worden, met je bloedspiegel, maar een pil die meteen erin knalt.
Voor mij was dat hemels. En nu nog steeds. Iedereen ziet de positieve verandering.
Hoogbegaafd en moeite met HBO.quote:Op donderdag 11 juni 2009 19:46 schreef Oproerkraaier het volgende:
[..]
Nee niet echt.
Bij mij is een WAIS-III test gedaan (weet niet zeker, maar ik dacht dat dat op het doosje stond).
De reden dat ik me bij een psycholoog ging was omdat ik gewoon moeite had op het HBO terwijl ik wel N&T op VWO heb gedaan. Dat vond ik niet kloppen, want ik weet dat ik meer kan dan dit, maar ik faal gewoon door mijn houding/planning/motivatie/inzet/deadlines/dingen-kwijtraken en niet door mijn intelligentie.
Ik zou een second opinion overwegen
Nouja, er spelen meer dingen dan intelligentie mee bij een studie.. Ik heb 2 universitaire studies niet afgerond door onrust/motivatieproblemen/moeite het vol te houden, maar haalde ook toen ik het bijltje er al lang bij neer had gelegd nog dikke voldoendes.. Desondanks lukte het me niet de studie vol te houden/af te maken.. Da's toch een vorm van 'moeite met', wat los staat van intelligentie..
Dit vind ik echt een he-le domme reactie. Sorry hoor.quote:Op maandag 15 juni 2009 02:40 schreef cesareborgia het volgende:
[..]
Hoogbegaafd en moeite met HBO.
Ik zou een second opinion overwegen
Als je ADD hebt en je doet HBO dan doe je zo 5 keer zo veel dan nodig is. Ik merk dat aan mezelf, perfectionistisch als de hel en mijn klasgenoten vinden dat ik altijd veel te veel doe. Dan kun je nog zo hoogbegaafd zijn, je blijft in een soort flow om alles te doen en ontdekken wat mogelijk is (daarom vraag ik me af of het niet beter is om toch universiteit te doen, daar is dat namelijk een stuk relevanter) En waarom? Je wilt alles weten en perfect afronden. Briljant is niet goed genoeg. Zowel bij ADD als bij hoogbegaafdheid is bekend dat dat soort mensen heel vaak verschrikkelijk inefficient werkt, omdat ze niet alleen de relevante, maar vooral de insignificante dingen tot in de perfectie willen beheersen.
Een vergelijking van het landelijk informatiecentrum hoogbegaafdheid:
quote:Begaafd: Presteert bovengemiddeld in de klas
Hoobegaafd: Kan bovengemiddeld maar ook gemiddeld of beneden gemiddeld presteren
En misschien een leuk verhaal om je ogen mee te openen
Dat verklaart wel dat je als je hoogbegaafd bent moeite hebt met HBO... je neemt geen genoegen met 'black box-denken'quote:Zijn hoogbegaafden dan niet super intelligent? Dat is vaak zo, maar volgens Ellis is dit niet het belangrijkste kenmerk. „Je manier van denken is gewoon anders. Je denkt overal diep over na en neemt geen genoegen met het antwoord: ‘zo is het gewoon’.“
Dus ga als-je-blieft eerst eens rondkijken voor je met je achterlijke hoofd zulk soort dingen roept over andere mensen
.
Kom je hier om te flamen of zo?quote:Op maandag 15 juni 2009 02:40 schreef cesareborgia het volgende:
[..]
Hoogbegaafd en moeite met HBO.
Ik zou een second opinion overwegen
Vind het een beetje raar en zelfs sneu dat je dit soort opmerkingen hier komt maken. Ieder zijn mening natuurlijk, maar ik denk dat je niet echt snapt hoe het zit. Misschien moet je mijn post nog een keer lezen.
Met ADD heb je last van slechte concentratie, motivatie en ook planning. Ook op de universiteit slaag je niet als je je deadlines niet haalt, net als op HBO. Het kost gewoon allemaal nét wat meer moeite.
De tentamens en dergelijke zijn allemaal erg simpel, daar hoef je niet voor te leren. De antwoorden staat letterlijk in de vragen meestal, maar daar heb ik ook geen enkele moeite mee. De problemen ontstaan bij het maken van opdrachten; dingen waar je even voor moet gaan zitten en die je moet maken, of in projoectgroepen, waar mensen je vragen iets te doen. Ik doe daar dan veel moeite voor, maar voor het verkeerde...
Mensen die thee drinken plassen zittend.
Maar even off the record... zijn dr wel eens mensen die zich hier hebben ingelaten met echte amfetaminen of die het verschil ondervonden hebben tussen de amfetamine-achtigen die in anti-adhd medicijnen zitten en amfetaminen?
Lijkt me wel interessant om te weten, aangezien ik al meerdere malen op internet heb gelezen dat je van ritalin en dergelijke dezelfde geestelijke afbraakprocessen krijgt als met speed.
Lijkt me wel interessant om te weten, aangezien ik al meerdere malen op internet heb gelezen dat je van ritalin en dergelijke dezelfde geestelijke afbraakprocessen krijgt als met speed.
Ik heb het nog nooit geprobeerd. Wil wel een keer paddo's proberen maar dat is iets anders..quote:Op maandag 15 juni 2009 09:08 schreef wallofdolls het volgende:
Maar even off the record... zijn dr wel eens mensen die zich hier hebben ingelaten met echte amfetaminen of die het verschil ondervonden hebben tussen de amfetamine-achtigen die in anti-adhd medicijnen zitten en amfetaminen?
Lijkt me wel interessant om te weten, aangezien ik al meerdere malen op internet heb gelezen dat je van ritalin en dergelijke dezelfde geestelijke afbraakprocessen krijgt als met speed.
Speed is natuurlijk ook een psycho-stimulant, net als methylphenidate. De uitwerking zal denk ik hetzelfde zijn, maar dan wat heftiger bij speed. Ik ben eigenlijk ook wel benieuwd
Mensen die thee drinken plassen zittend.
Kijk en daar wordt t interessant. Want met Ritalin ben je iemand die zijn ziekte verstandig onder controle houdt, maar met speed ben je in een keer een smerige junk (die in een uiterste poging waarschijnlijk dezelfde ziekte onder controle probeert te houden). Dat klopt ook wel, maar als daar niet zo panisch over gedaan wordt, dan kunnen ook die smerige junks op een verstandige manier speed gebruiken. Volgens mij dat je met speed en een goed slaap en eet-patroon ook makkelijk 100 kan worden. Want vooral dat slaap- en eetpatroon is het grote probleem.
Nog weer wat anders...
Er zitten hier een aantal ICT-ers he?
Ik ben momenteel met een software projectje voor school bezig, wat me naarmate ik er langer mee bezig ben eigenlijk extreem depressief maakt.
Dankzij dat ADD-verhaal ben ik er achter gekomen dat dat vooral komt doordat ik aan het doordrammen ben op details. Details die ik eigenlijk niet echt goed kan waarnemen, maar toch tot het uiterste probeer te perfectioneren.
Nu ben ik eens gaan nadenken en ben ik tot de conclusie gekomen dat het project verschrikkelijk soepel is verlopen tot het moment dat ik operationeel werk moest gaan verrichten. In de periode van zowel het analyseren, requirements opstellen, modelleren en het opzetten van het framework van de applicatie (oftewel, waar de grote lijn geldt) kan ik me herinneren dat ik intens gelukkig was. Nu zit ik eigenlijk een in een vicueuze cirkel waar ik niet meer uit kom doordat het er nu op aankomt dat ik de data en de user interface op een goede manier weergeef en hier eigenlijk nooit echt tevreden mee ben.
Nu lijkt het me interessant: zijn er ICT-ers (programmeurs / systeem - netwerkbeheerders) die dit herkennen en zijn er ICT-ers die hier nog niks mee gedaan hebben? In het geval van dat laatste: misschien is het verstandig om eens met je baas te overleggen of er een mogelijkheid bestaat vooral bij de initiatie van een project een rol te spelen en wat minder bij het afronden.
Er zitten hier een aantal ICT-ers he?
Ik ben momenteel met een software projectje voor school bezig, wat me naarmate ik er langer mee bezig ben eigenlijk extreem depressief maakt.
Dankzij dat ADD-verhaal ben ik er achter gekomen dat dat vooral komt doordat ik aan het doordrammen ben op details. Details die ik eigenlijk niet echt goed kan waarnemen, maar toch tot het uiterste probeer te perfectioneren.
Nu ben ik eens gaan nadenken en ben ik tot de conclusie gekomen dat het project verschrikkelijk soepel is verlopen tot het moment dat ik operationeel werk moest gaan verrichten. In de periode van zowel het analyseren, requirements opstellen, modelleren en het opzetten van het framework van de applicatie (oftewel, waar de grote lijn geldt) kan ik me herinneren dat ik intens gelukkig was. Nu zit ik eigenlijk een in een vicueuze cirkel waar ik niet meer uit kom doordat het er nu op aankomt dat ik de data en de user interface op een goede manier weergeef en hier eigenlijk nooit echt tevreden mee ben.
Nu lijkt het me interessant: zijn er ICT-ers (programmeurs / systeem - netwerkbeheerders) die dit herkennen en zijn er ICT-ers die hier nog niks mee gedaan hebben? In het geval van dat laatste: misschien is het verstandig om eens met je baas te overleggen of er een mogelijkheid bestaat vooral bij de initiatie van een project een rol te spelen en wat minder bij het afronden.
Totaal herkenbaar. Designs maken, requirements opstellen en al die dingen zijn (meestal) extreem makkelijk, maar als je eenmaal aan de slag moet om iets te proggen loopt het spontaan vast (ook al kan ik best proggen).quote:Op maandag 15 juni 2009 10:08 schreef wallofdolls het volgende:
Nog weer wat anders...
Er zitten hier een aantal ICT-ers he?
Ik ben momenteel met een software projectje voor school bezig, wat me naarmate ik er langer mee bezig ben eigenlijk extreem depressief maakt.
Dankzij dat ADD-verhaal ben ik er achter gekomen dat dat vooral komt doordat ik aan het doordrammen ben op details. Details die ik eigenlijk niet echt goed kan waarnemen, maar toch tot het uiterste probeer te perfectioneren.
Nu ben ik eens gaan nadenken en ben ik tot de conclusie gekomen dat het project verschrikkelijk soepel is verlopen tot het moment dat ik operationeel werk moest gaan verrichten. In de periode van zowel het analyseren, requirements opstellen, modelleren en het opzetten van het framework van de applicatie (oftewel, waar de grote lijn geldt) kan ik me herinneren dat ik intens gelukkig was. Nu zit ik eigenlijk een in een vicueuze cirkel waar ik niet meer uit kom doordat het er nu op aankomt dat ik de data en de user interface op een goede manier weergeef en hier eigenlijk nooit echt tevreden mee ben.
Nu lijkt het me interessant: zijn er ICT-ers (programmeurs / systeem - netwerkbeheerders) die dit herkennen en zijn er ICT-ers die hier nog niks mee gedaan hebben? In het geval van dat laatste: misschien is het verstandig om eens met je baas te overleggen of er een mogelijkheid bestaat vooral bij de initiatie van een project een rol te spelen en wat minder bij het afronden.
Nu is het in mijn geval zo dat ik programmeren en applicatiebeheer wel leuk vind om te doen (als ik in een goeie bui ben en het werkt lekker) dus ik wil eigenlijk niet richting designkant. Ook al zou dat misschien beter bij me passen.
Don't flatter yourself, let someone else do it for you.
Iemand tips? Ik zit met het volgende:
Vanochtend ben ik bij de huisarts geweest voor een doorverwijs brief voor een ADD-test. Ik sta nu op de wachtlijst bij het UMCG. Voor ik aan de beurt ben zijn we echter 4 tot 5 maanden verder. Ik heb al n beetje op internet gekeken, maar kwam zo gauw geen psychologen tegen in Groningen, gespecialiseerd in ADD, en dan nog, mocht het tot medicijnen komen, dan mag een psycholoog die toch niet voorschrijven? Moet ik echt nog 5 maanden wachten, of is er een andere weg te bewandelen?
Vanochtend ben ik bij de huisarts geweest voor een doorverwijs brief voor een ADD-test. Ik sta nu op de wachtlijst bij het UMCG. Voor ik aan de beurt ben zijn we echter 4 tot 5 maanden verder. Ik heb al n beetje op internet gekeken, maar kwam zo gauw geen psychologen tegen in Groningen, gespecialiseerd in ADD, en dan nog, mocht het tot medicijnen komen, dan mag een psycholoog die toch niet voorschrijven? Moet ik echt nog 5 maanden wachten, of is er een andere weg te bewandelen?
Nou nou, stel je niet zo aan. Voor een zelfbenoemd ' hoogbegaafde' mis je het blijkbaar het denkvermogen om die post als grapje te interpreteren.quote:Op maandag 15 juni 2009 08:33 schreef wallofdolls het volgende:
[..]
Dit vind ik echt een he-le domme reactie. Sorry hoor.
Als je ADD hebt en je doet HBO dan doe je zo 5 keer zo veel dan nodig is. Ik merk dat aan mezelf, perfectionistisch als de hel en mijn klasgenoten vinden dat ik altijd veel te veel doe. Dan kun je nog zo hoogbegaafd zijn, je blijft in een soort flow om alles te doen en ontdekken wat mogelijk is (daarom vraag ik me af of het niet beter is om toch universiteit te doen, daar is dat namelijk een stuk relevanter) En waarom? Je wilt alles weten en perfect afronden. Briljant is niet goed genoeg. Zowel bij ADD als bij hoogbegaafdheid is bekend dat dat soort mensen heel vaak verschrikkelijk inefficient werkt, omdat ze niet alleen de relevante, maar vooral de insignificante dingen tot in de perfectie willen beheersen.
Een vergelijking van het landelijk informatiecentrum hoogbegaafdheid:
[..]
En misschien een leuk verhaal om je ogen mee te openen
[..]
Dat verklaart wel dat je als je hoogbegaafd bent moeite hebt met HBO... je neemt geen genoegen met 'black box-denken'
Dus ga als-je-blieft eerst eens rondkijken voor je met je achterlijke hoofd zulk soort dingen roept over andere mensen
Btw. Al ga je van HBO naar de uni, je denkt toch niet dat het hier anders zal zijn? ADD blijft ADD.
Kamina, manlier than you could ever hope to be
Ooit van agile/iteratieve methoden gehoord? Het idee is dat je altijd kleine stapjes zet, en zo snel mogelijk iets hebt wat werkt. Daardoor wordt een software project iets wat groeit, in plaats van dat het één grote klus is met gedetailleerde planning. Google en lees er eens wat over.quote:Op maandag 15 juni 2009 10:08 schreef wallofdolls het volgende:
Nu ben ik eens gaan nadenken en ben ik tot de conclusie gekomen dat het project verschrikkelijk soepel is verlopen tot het moment dat ik operationeel werk moest gaan verrichten. In de periode van zowel het analyseren, requirements opstellen, modelleren en het opzetten van het framework van de applicatie (oftewel, waar de grote lijn geldt) kan ik me herinneren dat ik intens gelukkig was. Nu zit ik eigenlijk een in een vicueuze cirkel waar ik niet meer uit kom doordat het er nu op aankomt dat ik de data en de user interface op een goede manier weergeef en hier eigenlijk nooit echt tevreden mee ben.
Het grote probleem wat ik met "wat voor methode dan ook" heb is dat ik totaal niet kan plannen.quote:Op maandag 15 juni 2009 17:54 schreef Howl het volgende:
[..]
Ooit van agile/iteratieve methoden gehoord? Het idee is dat je altijd kleine stapjes zet, en zo snel mogelijk iets hebt wat werkt. Daardoor wordt een software project iets wat groeit, in plaats van dat het één grote klus is met gedetailleerde planning. Google en lees er eens wat over.
Als ik iets plan, doe ik dat in mijn hoofd, en dan ook alles tegelijk.
Ik kan ook niet eerst alles op papier zetten zodat ik daarna stap 2 t/m 100 los laat, ik blijf dan nog steeds aan alle stappen denken.
Agenda's hebben geen nut voor mij want ik schrijf er niet in en lees ze niet.
De enige agenda die ik gebruik is de afdelingsagenda in Outlook, om aan te geven wanneer ik er niet ben
Don't flatter yourself, let someone else do it for you.
Ja want JIJ bent speciaal en niemand begrijpt je. Je gebruikt deze 'aandoeningen' (zo zie jij ze namelijk) als excuus EN verklaring voor je eigen falen. Blijkbaar raak ik een gevoelige snaar en reageer je daarom als een opgefokt kind dat zijn/haar zin niet krijgt.quote:Op maandag 15 juni 2009 08:33 schreef wallofdolls het volgende:
[..]
Dit vind ik echt een he-le domme reactie. Sorry hoor.
Als je ADD hebt en je doet HBO dan doe je zo 5 keer zo veel dan nodig is. Ik merk dat aan mezelf, perfectionistisch als de hel en mijn klasgenoten vinden dat ik altijd veel te veel doe. Dan kun je nog zo hoogbegaafd zijn, je blijft in een soort flow om alles te doen en ontdekken wat mogelijk is (daarom vraag ik me af of het niet beter is om toch universiteit te doen, daar is dat namelijk een stuk relevanter) En waarom? Je wilt alles weten en perfect afronden. Briljant is niet goed genoeg. Zowel bij ADD als bij hoogbegaafdheid is bekend dat dat soort mensen heel vaak verschrikkelijk inefficient werkt, omdat ze niet alleen de relevante, maar vooral de insignificante dingen tot in de perfectie willen beheersen.
Een vergelijking van het landelijk informatiecentrum hoogbegaafdheid:
[..]
En misschien een leuk verhaal om je ogen mee te openen
[..]
Dat verklaart wel dat je als je hoogbegaafd bent moeite hebt met HBO... je neemt geen genoegen met 'black box-denken'
Dus ga als-je-blieft eerst eens rondkijken voor je met je achterlijke hoofd zulk soort dingen roept over andere mensen
En voor de duidelijkheid , ik heb zelf ook add.
Yeah, uiteraard. Bij voorkeur DSDM. Maar dat is om ook echt de uiterste basis aan het werk te krijgen. Daarna wil ik het gaan uitbreiden. Maar dan blijf ik evengoed elke keer weer heel lang pielen op het afronden van de laatste loodjes binnen de zoveelste iteratie. Het modelleren en het toepassen van enkele design patterns was helemaal geen probleem. Sterker nog, die zorgen er juist voor dat mn software veel beter kan evoluerenquote:Op maandag 15 juni 2009 17:54 schreef Howl het volgende:
[..]
Ooit van agile/iteratieve methoden gehoord? Het idee is dat je altijd kleine stapjes zet, en zo snel mogelijk iets hebt wat werkt. Daardoor wordt een software project iets wat groeit, in plaats van dat het één grote klus is met gedetailleerde planning. Google en lees er eens wat over.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Mag je geen verklaring zoeken voor je eigen onderpresteren? Ik denk dat zelf-reflectie best belangrijk is, dat is waar je van leert. Als je er achter komt datje ADD hebt, dan kun je dat als verklaring zien voor wat er eerder gebeurt is, maar je kunt het vooral gebruiken om in de toekomst rekening te kunnen houden met je (tekortkomingen) individuele kwaliteiten.quote:Op maandag 15 juni 2009 19:42 schreef cesareborgia het volgende:
[..]
Ja want JIJ bent speciaal en niemand begrijpt je. Je gebruikt deze 'aandoeningen' (zo zie jij ze namelijk) als excuus EN verklaring voor je eigen falen. Blijkbaar raak ik een gevoelige snaar en reageer je daarom als een opgefokt kind dat zijn/haar zin niet krijgt.
En voor de duidelijkheid , ik heb zelf ook add.
Maar kun je dit even toelichten, aangezien je mij quote. Jij denkt dat het niet mogelijk is om moeite te hebben met HBO als je hoogbegaafd bent?
quote:Op maandag 15 juni 2009 02:40 schreef cesareborgia het volgende:
[..]
Hoogbegaafd en moeite met HBO.
Ik zou een second opinion overwegen
Mensen die thee drinken plassen zittend.
Waar lees JIJ dat IK hoogbegaafd ben en dat IK dat als aandoeningen zie? Waar lees je dat ik faal? Waar lees je sowieso meer dan 1 regel met een voorbeeldje over mijzelf? Dramaquote:Op maandag 15 juni 2009 19:42 schreef cesareborgia het volgende:
[..]
Ja want JIJ bent speciaal en niemand begrijpt je. Je gebruikt deze 'aandoeningen' (zo zie jij ze namelijk) als excuus EN verklaring voor je eigen falen. Blijkbaar raak ik een gevoelige snaar en reageer je daarom als een opgefokt kind dat zijn/haar zin niet krijgt.
En voor de duidelijkheid , ik heb zelf ook add.
Ik laat zo alleen zien dat er meer smaken zijn dan zwart of wit. Waarom mensen die hoogbegaafd zijn niet als vanzelfsprekend functioneren op een hoog maatschapplijk niveau
Je floept er een mening uit die totaal nergens op gebaseerd is - sterker nog, die totaal ondoordacht is. Als je hoogbegaafd bent hoor je geen moeite te hebben met HBO, want dan ben je heel slim. Wat heb jij een beperkt inlevingsvermogen zeg
.
Ik denk dat hij dat niet kan, want hij heeft ADD en mensen die andere mensen 'in bescherming nemen', zal ik het maar even noemen, die maken excuses voor hun eigen problemenquote:Op maandag 15 juni 2009 20:00 schreef Oproerkraaier het volgende:
Maar kun je dit even toelichten, aangezien je mij quote. Jij denkt dat het niet mogelijk is om moeite te hebben met HBO als je hoogbegaafd bent?
[..]
.Of hij is gefrustreerd dat ie zelf niet hoogbegaafd is en het slechts heeft moeten doen met HBO door z'n ADD.
Om ook even een paar ongefundeerde vooroordelen de wereld in te helpen
Het 'niet als excuus gebruiken' vind ik trouwens nog best lastig.
Althans, de balans vinden tussen het 'te veel van jezelf vragen' en 'het niet als excuus gebruiken'.
Er zijn zoveel situaties (geweest) waarin ik mezelf in de weg zat en niet wist waar het aan lag..
Dat ik bijvoorbeeld altijd moeite heb gehad met functioneren in een drukke/onvoorspelbare omgeving (werken in een winkel) terwijl ik er nooit een logische verklaring voor had en zag dat het voor anderen gewoon makkelijk ging, dat ik tijdens een relatie altijd zo gruwelijk onrustig werd van uitgebreid uit eten, zitten in het park/op het strand of een avondje 'rustig' op de bank dat ik destijds de conclusie heb getrokken dat de relatie wel niet goed zou zitten als ik daar zo onrustig van werd, dat ik enorme creatieve projecten heb kunnen organiseren en afronden, maar wanneer het iets simpels betreft als het indienen van een kostendeclaratie of het organiseren van mijn post het gewoon keer op keer de mist in gaat...
Dat zijn allemaal dingen die nu in zekere zin op hun plek vallen en dat roept toch wel de neiging op om het naar anderen ook een beetje te verklaren of uit te leggen.. maarja, dat neigt dan snel weer naar "het lag niet aan mij, het is mijn ADD", wat ik dan ook weer niet wil zeggen..
Daarnaast is het ook wel een beetje dat ik me mijn hele leven al verzet tegen het gevoel dat dingen "te veel" voor me zijn, zelfs al zeiden behandelaars dat ik dingen wat meer moet accepteren (dat wilde ik nooit, want ik deed gewoon niet goed m'n best en moest het allemaal best kunnen als ik het anders aanpakte), wat als gevolg heeft gehad dat ik echt al te vaak overspannen thuis kwam te zitten..
Nu is er dan een diagnose die voor mij iig een beetje zegt "misschien heb ik me niet mijn hele leven aangesteld, en zijn er echt dingen waar ik gewoon rekening mee moet gaan houden ipv alsmaar van mezelf te verwachten dat ik álles (aan)kan".. 't is alleen nog altijd zoeken waar dan echt grenzen liggen, wat een kwestie is van 'omstandigheden aanpassen' en in welke dingen ik zelf gewoon heel hard moet blijven doorbijten.
Het lastige is wel dat ik soms gewoon echt veel moeite heb met dingen die in mijn ogen (en al helemaal in die van anderen) heel simpel of vanzelfsprekend zijn. Ik snap nu dan eindelijk hoe dat waarschijnlijk komt, maar het aan anderen uitleggen blijft moeilijk. Ik merk wel dat ik bijv. op mijn werk wel serieuzer wordt genomen in mijn problemen sinds ik de diagnose ADD heb. Da's mooi, maar het lijntje naar 'je ADD als excuus gebruiken' lijkt ondertussen dan wel heel dun.. Als je bij een werkgever direct aankaart 'ik heb ADD' dan is het alsof je in aanmerking wilt komen voor een speciale behandeling, maar wanneer je het niet zegt kunnen ze er ook geen rekening mee houden en is het ook onmogelijk voor ze te begrijpen waar je op vast loopt in je werk...
Althans, de balans vinden tussen het 'te veel van jezelf vragen' en 'het niet als excuus gebruiken'.
Er zijn zoveel situaties (geweest) waarin ik mezelf in de weg zat en niet wist waar het aan lag..
Dat ik bijvoorbeeld altijd moeite heb gehad met functioneren in een drukke/onvoorspelbare omgeving (werken in een winkel) terwijl ik er nooit een logische verklaring voor had en zag dat het voor anderen gewoon makkelijk ging, dat ik tijdens een relatie altijd zo gruwelijk onrustig werd van uitgebreid uit eten, zitten in het park/op het strand of een avondje 'rustig' op de bank dat ik destijds de conclusie heb getrokken dat de relatie wel niet goed zou zitten als ik daar zo onrustig van werd, dat ik enorme creatieve projecten heb kunnen organiseren en afronden, maar wanneer het iets simpels betreft als het indienen van een kostendeclaratie of het organiseren van mijn post het gewoon keer op keer de mist in gaat...
Dat zijn allemaal dingen die nu in zekere zin op hun plek vallen en dat roept toch wel de neiging op om het naar anderen ook een beetje te verklaren of uit te leggen.. maarja, dat neigt dan snel weer naar "het lag niet aan mij, het is mijn ADD", wat ik dan ook weer niet wil zeggen..
Daarnaast is het ook wel een beetje dat ik me mijn hele leven al verzet tegen het gevoel dat dingen "te veel" voor me zijn, zelfs al zeiden behandelaars dat ik dingen wat meer moet accepteren (dat wilde ik nooit, want ik deed gewoon niet goed m'n best en moest het allemaal best kunnen als ik het anders aanpakte), wat als gevolg heeft gehad dat ik echt al te vaak overspannen thuis kwam te zitten..
Nu is er dan een diagnose die voor mij iig een beetje zegt "misschien heb ik me niet mijn hele leven aangesteld, en zijn er echt dingen waar ik gewoon rekening mee moet gaan houden ipv alsmaar van mezelf te verwachten dat ik álles (aan)kan".. 't is alleen nog altijd zoeken waar dan echt grenzen liggen, wat een kwestie is van 'omstandigheden aanpassen' en in welke dingen ik zelf gewoon heel hard moet blijven doorbijten.
Het lastige is wel dat ik soms gewoon echt veel moeite heb met dingen die in mijn ogen (en al helemaal in die van anderen) heel simpel of vanzelfsprekend zijn. Ik snap nu dan eindelijk hoe dat waarschijnlijk komt, maar het aan anderen uitleggen blijft moeilijk. Ik merk wel dat ik bijv. op mijn werk wel serieuzer wordt genomen in mijn problemen sinds ik de diagnose ADD heb. Da's mooi, maar het lijntje naar 'je ADD als excuus gebruiken' lijkt ondertussen dan wel heel dun.. Als je bij een werkgever direct aankaart 'ik heb ADD' dan is het alsof je in aanmerking wilt komen voor een speciale behandeling, maar wanneer je het niet zegt kunnen ze er ook geen rekening mee houden en is het ook onmogelijk voor ze te begrijpen waar je op vast loopt in je werk...
Dat is wel een lastige inderdaad.
Waar ligt die grens. ADD heeft ook weer voordelen. Dus die zou je misschien ook moeten benadrukken?
Waar ligt die grens. ADD heeft ook weer voordelen. Dus die zou je misschien ook moeten benadrukken?
Hij gebruikt misschien zijn ADD als excuus voor zijn onvermogen in bepaalde zaken normaal te functioneren, maar jij gebruikt nu zijn zogenaamde onzekerheid als excuus voor jouw botte gedrag. Vieze hypocriet.quote:Op maandag 15 juni 2009 19:42 schreef cesareborgia het volgende:
Blijkbaar raak ik een gevoelige snaar en reageer je daarom als een opgefokt kind dat zijn/haar zin niet krijgt.
Charlie, listen to me. Kill the kid, torch the house, we gotta get out of here.
Overigens is er niks mis met ADD als excuus opvoeren. Zolang je maar niet op je reet gaat zitten en gaat vinden dat iedereen je gedrag moet accepteren 'omdat je nou eenmaal ADD hebt'. Nee, je moet er mee aan de slag gaan, kijken hoe je die fouten niet nog eens maakt.
Charlie, listen to me. Kill the kid, torch the house, we gotta get out of here.
Ik heb inmiddels met de psych gesproken over de bijwerkingen. Hij kwam tot de conclusie dat 10 mg per keer teveel tegelijk is en het erg snel uitgewerkt is, na 2,5 uur al. Dus hij gaf me een aantal opties.
Elke 2,5 uur 5 mg ritalin. Vond hij niet zo'n goed idee omdat het wel heel vaak ingenomen moet worden.
Concerta, dat volgens hem wel de voorkeur heeft maar waar ik ook een redelijk bedrag voor moet bijbetalen.
Dextro amfetamine.
Niets
Ik heb afgesproken om alles even te laten bezinken en over een week bel ik de psychiater op om te bekijken wat we gaan doen. Ik ben erg geschrokken van het effect dat ritalin op me had. Daar zal ik minder snel voor kiezen maar ook omdat ik dan helemaal knetter wordt van al die alarmen en wekkers om te zorgen dat ik het niet vergeet. Concerta lijkt me wel wat maar kost 45 euro in de maand (pauperverzekering wil het niet vergoeden). Over destro amfetaminen wil ik wat meer informatie lezen voordat ik zoiets zou proberen. Niets meer proberen dat vind ik een beetje vroeg, ik wil best met de psych kijken naar wat voor medicatie wel prettig werkt.
Heeft een van jullie ervaring met dextro amfetaminen?
En misschien een van jullie die de verzekeraar (menzis) wel zover kreeg dat ze concerta vergoedden?
Elke 2,5 uur 5 mg ritalin. Vond hij niet zo'n goed idee omdat het wel heel vaak ingenomen moet worden.
Concerta, dat volgens hem wel de voorkeur heeft maar waar ik ook een redelijk bedrag voor moet bijbetalen.
Dextro amfetamine.
Niets
Ik heb afgesproken om alles even te laten bezinken en over een week bel ik de psychiater op om te bekijken wat we gaan doen. Ik ben erg geschrokken van het effect dat ritalin op me had. Daar zal ik minder snel voor kiezen maar ook omdat ik dan helemaal knetter wordt van al die alarmen en wekkers om te zorgen dat ik het niet vergeet. Concerta lijkt me wel wat maar kost 45 euro in de maand (pauperverzekering wil het niet vergoeden). Over destro amfetaminen wil ik wat meer informatie lezen voordat ik zoiets zou proberen. Niets meer proberen dat vind ik een beetje vroeg, ik wil best met de psych kijken naar wat voor medicatie wel prettig werkt.
Heeft een van jullie ervaring met dextro amfetaminen?
En misschien een van jullie die de verzekeraar (menzis) wel zover kreeg dat ze concerta vergoedden?
Is het waar dat het beter werkt naarmate je de klok er op gelijkstelt?
Oftewel. Als je pre-cies op de minuut elke 2,5 uur zoiets inneemt?
Ik heb overigens vandaag een test gedaan, vooral een IQ-test. Eerst kreeg ik een uur om te vertellen waarom ik en mijn psychologe vonden dat ik ADD zou kunnen hebben. Daarna dus die test. Ik kwam uit op een IQ van rond de 130 met een verwerkingssnelheid van ongeveer 100. Wat dat precies zegt weet ik niet. Ik weet alleen dat ie zei dat mn IQ vrij hoog was en mn verwerkingssnelheid bijzonder laag... dat die in contrast met elkaar stonden en dat dat een van de kenmerken van ADD is. Een andere opdracht was het natekenen van een redelijk complex plaatje, die ik gewoon heel lukraak ging natekenen, waar verwacht werd dat je plande. Ik noem dat domheid, maar hij vond het een kenmerk van ADD.
VOlgende week het resultaat, maar hij wist eigenlijk al zeker dat hij de diagnose mag gaan stellen. Dat is in zoverre positief dat ik nu veel beproefde methodes in mijn gedrag kan inpassen die me in ieder geval van wat ongemakken afhelpen (of zoals hierboven gesteld werd: aandoeningen).
Oftewel. Als je pre-cies op de minuut elke 2,5 uur zoiets inneemt?
Ik heb overigens vandaag een test gedaan, vooral een IQ-test. Eerst kreeg ik een uur om te vertellen waarom ik en mijn psychologe vonden dat ik ADD zou kunnen hebben. Daarna dus die test. Ik kwam uit op een IQ van rond de 130 met een verwerkingssnelheid van ongeveer 100. Wat dat precies zegt weet ik niet. Ik weet alleen dat ie zei dat mn IQ vrij hoog was en mn verwerkingssnelheid bijzonder laag... dat die in contrast met elkaar stonden en dat dat een van de kenmerken van ADD is. Een andere opdracht was het natekenen van een redelijk complex plaatje, die ik gewoon heel lukraak ging natekenen, waar verwacht werd dat je plande. Ik noem dat domheid, maar hij vond het een kenmerk van ADD.
VOlgende week het resultaat, maar hij wist eigenlijk al zeker dat hij de diagnose mag gaan stellen. Dat is in zoverre positief dat ik nu veel beproefde methodes in mijn gedrag kan inpassen die me in ieder geval van wat ongemakken afhelpen (of zoals hierboven gesteld werd: aandoeningen).
Schijnt van wel. Het is me ook aangeraden om de eerste vier weken echt stipt op dezelfde tijd die dingen in te nemen. Na die vier weken mocht ik gerust overgaan op wisselende tijden. Misschien omdat je lichaam er dan aan gewend is.quote:Op maandag 15 juni 2009 21:00 schreef wallofdolls het volgende:
Is het waar dat het beter werkt naarmate je de klok er op gelijkstelt?
Charlie, listen to me. Kill the kid, torch the house, we gotta get out of here.
software ontwikkelaar hier.. gaat prima in het grove stuk, framework bouwen, opzetten en dat soort dingen tot ik bij het user geneuzel kom.Dan ben ik er klaar mee.. Ook herhaling doet het niet goed voor mij. Iets maken okay.. maar als dan dat framework 20 keer moet hergebruiken raak ik nog sneller de motivitatie kwijt en ben ik mega gevoelig voor allerlij prikkels.. Oh en ik maak alles iteratief wat ik maak, kan als er geen druk op zit weken bezig zijn met uitzoeken, onderzoeken, testen en weet ik wat niet meer. Blijf ook aan mijn code schaven tot perfectie. Tot groot ongenoegen van mijn collega's kan ik de ziekelijke neiging hebben om alles zo compact mogelijk te willen maken en zelfs bij iets relatiefs sufs als PHP OO code zitten zeuren over een paar KB minder geheugen gebruik enzo.quote:Op maandag 15 juni 2009 10:08 schreef wallofdolls het volgende:
Nog weer wat anders...
Er zitten hier een aantal ICT-ers he?
Ik ben momenteel met een software projectje voor school bezig, wat me naarmate ik er langer mee bezig ben eigenlijk extreem depressief maakt.
Dankzij dat ADD-verhaal ben ik er achter gekomen dat dat vooral komt doordat ik aan het doordrammen knip....
.
Overigens heb ik geen officiele diagnose en morgen middag mijn telefonische intake pas
Weet je, een slet is een eigenlijk gewoon een prostituee zonder ondernemers geest.
* daanski82 meld zich op het ADD forum.
Ik heb een paar werken gelden een gesprek gehad met mijn dokter. Maar hij werkt er niet aan aan mij om mij door te sturen voor ADD test :-s. Dus als iemand ietw in de buurt van twente weet waar ik zonder verwijzing naar toe kan hoor ik het graag.
Ik heb een paar werken gelden een gesprek gehad met mijn dokter. Maar hij werkt er niet aan aan mij om mij door te sturen voor ADD test :-s. Dus als iemand ietw in de buurt van twente weet waar ik zonder verwijzing naar toe kan hoor ik het graag.
Sorry voor de evt. spelfouten maar ik heb een lichte vorm van dyslectie
Waarom doet ie dat niet dan?
Hij heeft het zeker niet zelf ontdekt. Dan is het vaak nogal tegen het ego van zon dokter in om er serieus mee aan de slag te gaan
Hij heeft het zeker niet zelf ontdekt. Dan is het vaak nogal tegen het ego van zon dokter in om er serieus mee aan de slag te gaan
ik heb naar mijn idee voldoende redenen aangedragen waarom ik dat wilde. Zo wel voorbeelden van uit het verleden als heden. Maarja hij zegt nee:-squote:Op dinsdag 16 juni 2009 09:00 schreef wallofdolls het volgende:
Waarom doet ie dat niet dan?
Hij heeft het zeker niet zelf ontdekt. Dan is het vaak nogal tegen het ego van zon dokter in om er serieus mee aan de slag te gaan
Sorry voor de evt. spelfouten maar ik heb een lichte vorm van dyslectie
Tijd voor een nieuwe huisarts?quote:Op dinsdag 16 juni 2009 09:10 schreef daanski82 het volgende:
ik heb naar mijn idee voldoende redenen aangedragen waarom ik dat wilde. Zo wel voorbeelden van uit het verleden als heden. Maarja hij zegt nee:-s
Dat wordt moeilijk . Volgens mij dat zo de helft niet capabel is op het gebied van geestesziekten of vage klachten, hier niks van afweet en dus ook niets gaat (laten) onderzoeken
. Volgens mij dat zo de helft niet capabel is op het gebied van geestesziekten of vage klachten, hier niks van afweet en dus ook niets gaat (laten) onderzoeken
Ik ben nu, een eind gevorderd met lezen in de Hulpgids ADHD.
Echt herkenbaar.
Vooral de praktische tips, de voorbeelden en de, luchtige schrijfstijl, zijn goed. 
Het voordeel is, dat deze artsen (zelf ADHD'ers) weten waar ze het over, hebben. Dat merk je aan de tips en beschrijvingen die ze geven. En dit keer is een boek echt voor volwassenen met ADHD. Niet over kinderen, of tieners.
Ik vind het een aanrader.
Echt herkenbaar.
Vooral de praktische tips, de voorbeelden en de, luchtige schrijfstijl, zijn goed. Het voordeel is, dat deze artsen (zelf ADHD'ers) weten waar ze het over, hebben. Dat merk je aan de tips en beschrijvingen die ze geven. En dit keer is een boek echt voor volwassenen met ADHD. Niet over kinderen, of tieners.Ik vind het een aanrader.
Er is geen land over dat ik nog ontdekken kan. Er is alleen het eiland dat ik heet. - Ted van Lieshout
OUD Gouden Toetsenbord Award 2010!
OUD Gouden Toetsenbord Award 2010!
Hebben jullie dit ook?
Dat het lijkt alsof je makkelijker, je gevoelens uit, als je Ritalin ophebt? En dat, dat ook ''nawerkt''?
Ik bedoel; ik ben de laatste dagen wat ''kribbiger''. Vinden mensen om me, heen. Maar ik zie het zo: ik ben nu beter in staat om mijn gevoelens directer te laten zien/zeggen, waar het /voor de Ritalin/ verzandde in een grote chaos-pan van gevoelens, en gedachten. Nu uit ik het, wat sneller. Zo ook de wat negatievere gevoelens en gedachten.
Dat het lijkt alsof je makkelijker, je gevoelens uit, als je Ritalin ophebt? En dat, dat ook ''nawerkt''?
Ik bedoel; ik ben de laatste dagen wat ''kribbiger''. Vinden mensen om me, heen. Maar ik zie het zo: ik ben nu beter in staat om mijn gevoelens directer te laten zien/zeggen, waar het /voor de Ritalin/ verzandde in een grote chaos-pan van gevoelens, en gedachten. Nu uit ik het, wat sneller. Zo ook de wat negatievere gevoelens en gedachten.
Er is geen land over dat ik nog ontdekken kan. Er is alleen het eiland dat ik heet. - Ted van Lieshout
OUD Gouden Toetsenbord Award 2010!
OUD Gouden Toetsenbord Award 2010!
September mag ik voor gesprek komen.. best spannend allemaal.. Heb maar puntenlijstje gemaakt om beetje alles bij te houden wat ik onder de 'klachten' schaar. Leek mij wel handig
Weet je, een slet is een eigenlijk gewoon een prostituee zonder ondernemers geest.
Heb je dat lijstje gezien eerder dit topic of het vorige? Daar staan heel veel punten op waar je rekening mee kunt houden.quote:Op dinsdag 16 juni 2009 21:24 schreef kwaakvaak het volgende:
September mag ik voor gesprek komen.. best spannend allemaal.. Heb maar puntenlijstje gemaakt om beetje alles bij te houden wat ik onder de 'klachten' schaar. Leek mij wel handig
Die hulpgids is de Nederlandse vertaling van "Delivered from Distraction". Ik heb het niet zo op Nederlandse vertalingen, dus ik denk dat ik voor de Engelse versie ga. Maar ik wacht eerst de diagnose af, en dan ga ik eens wat boeken over ADHD bestellen.quote:Op dinsdag 16 juni 2009 13:44 schreef Oxymoron het volgende:
Ik ben nu, een eind gevorderd met lezen in de Hulpgids ADHD.
Echt herkenbaar.
Ik vind het een aanrader.
Een arts of psycholoog ziet je alleen maar op het gesprek en moet uitgaan van wat je vertelt en hoe je je gedraagt. Jij leeft 24 uur met jezelf, en kent jezelf het beste.quote:Op dinsdag 16 juni 2009 09:50 schreef wallofdolls het volgende:
Dat wordt moeilijk
Er zullen altijd wel hypochonders zijn (maar die hebben ook psychische hulp nodig) of mensen die de realiteit niet onder ogen willen zien. Er zullen ook best mensen tussen zitten die voor de pillen gaan. Maar ADHD is iets waar tussen de 1% en 4% (de schattingen lopen uiteen) van de volwassenen last van hebben.
Een beetje huisarts zal je in ieder geval nooit een doorverwijzing naar een psycholoog weigeren. Dus als je een huisarts hebt die dat wel doet, wordt het tijd voor een ander.
Zelf software schrijven voor open source of eigen financiëel gewin, dat lukt me gewoon niet. Ik blijf altijd wel ergens aan het begin steken. Op het werk is er tenminste structuur, moeten en als het goed is ook wat aanmoediging.quote:Op maandag 15 juni 2009 23:12 schreef kwaakvaak het volgende:
[..]
software ontwikkelaar hier.. gaat prima in het grove stuk, framework bouwen, opzetten en dat soort dingen tot ik bij het user geneuzel kom.Dan ben ik er klaar mee.. Ook herhaling doet het niet goed voor mij. Iets maken okay.. maar als dan dat framework 20 keer moet hergebruiken raak ik nog sneller de motivitatie kwijt en ben ik mega gevoelig voor allerlij prikkels.. Oh en ik maak alles iteratief wat ik maak, kan als er geen druk op zit weken bezig zijn met uitzoeken, onderzoeken, testen en weet ik wat niet meer. Blijf ook aan mijn code schaven tot perfectie. Tot groot ongenoegen van mijn collega's kan ik de ziekelijke neiging hebben om alles zo compact mogelijk te willen maken en zelfs bij iets relatiefs sufs als PHP OO code zitten zeuren over een paar KB minder geheugen gebruik enzo.
Toen ik begon met programmeren was ik ook zo perfectionistisch. Maar ik heb door de jaren gemerkt dat "perfect" de vijand van "goed genoeg" is. Nu vind ik eenvoudige en leesbare code het belangrijkste. Het hoeft niet snel, compact of uitbreidbaar te zijn. Dat komt wel op het moment dat het echt belangrijk wordt.
het is vooral voor mijzelf, ik wil bijhouden waar ik tegen aan loop, dat zijn de problemen die ik op wil lossen.quote:Op dinsdag 16 juni 2009 21:27 schreef wallofdolls het volgende:
[..]
Heb je dat lijstje gezien eerder dit topic of het vorige? Daar staan heel veel punten op waar je rekening mee kunt houden.
Weet je, een slet is een eigenlijk gewoon een prostituee zonder ondernemers geest.
Nou ja, goed, dat project waar ik het dus over had is er een voor school die ik zelf geinitieerd heb. Daarom heb ik daar ook erg veel moeite mee.quote:Op dinsdag 16 juni 2009 22:46 schreef Howl het volgende:
[..]
Zelf software schrijven voor open source of eigen financiëel gewin, dat lukt me gewoon niet. Ik blijf altijd wel ergens aan het begin steken. Op het werk is er tenminste structuur, moeten en als het goed is ook wat aanmoediging.
Toen ik begon met programmeren was ik ook zo perfectionistisch. Maar ik heb door de jaren gemerkt dat "perfect" de vijand van "goed genoeg" is. Nu vind ik eenvoudige en leesbare code het belangrijkste. Het hoeft niet snel, compact of uitbreidbaar te zijn. Dat komt wel op het moment dat het echt belangrijk wordt.
off-topic:
snel en compact kan ik mee leven, maar uitbreidbaar moet je code zeker wel zijn... nee moet niet, maar het is wel zo handig dat je niet elke keer dat je wilt uitbreiden er achter moet komen dat je je hele applicatie moet refactoren
. En naarmate je bedrevener wordt in Design Patterns kom je er ook achter dat eenvoud, leesbaarheid en uitbreidbaarheid prima hand in hand gaan (denk aan MVC). En: ik haat het om dingen dubbel te doen. Ik wil dus al mijn code in volgende projecten kunnen hergebruiken. Dan werk ik er initieel liever wat langer aan. En dat is precies de fase waar ik wel heel sterk in ben. Mij is wijs gemaakt dat je je methodes ook nooit groter moet maken dan wat er in de naam staat wat ie doet (ik kom echt extreem veel tegen dat dit niet zo is). Dan kun je altijd hele kleine blokjes zonder herbouwen hergebruiken.
Maar goed... ADHD/ADD....
quote:Op woensdag 17 juni 2009 08:39 schreef wallofdolls het volgende:
[..]
En: ik haat het om dingen dubbel te doen. Ik wil dus al mijn code in volgende projecten kunnen hergebruiken.
Ook off-topic:
Dat mag niet
In veel gevallen is de code die je maakt voor een project van de klant waarvoor je de code schrijft.
Op het moment dat je dus een nieuw project ergens begint, en je bedenkt opeens dat je voor een bepaald gedeelte de code al eens eerder hebt gemaakt bij een ander project zal je eerst toestemming van die klant moeten vragen voordat je de code kan copy-pasten.
(tenzij je alles voor 1 en dezelfde klant doet, dan heb ik niks gezegd
)
off-topic nogmaals:quote:Op woensdag 17 juni 2009 09:02 schreef DrD00m het volgende:
[..]
Ook off-topic:
Dat mag niet
In veel gevallen is de code die je maakt voor een project van de klant waarvoor je de code schrijft.
Op het moment dat je dus een nieuw project ergens begint, en je bedenkt opeens dat je voor een bepaald gedeelte de code al eens eerder hebt gemaakt bij een ander project zal je eerst toestemming van die klant moeten vragen voordat je de code kan copy-pasten.
(tenzij je alles voor 1 en dezelfde klant doet, dan heb ik niks gezegd
Normaal gesproken zitten er in je toolkit of je framework gewoon klasses die je voor elke klus toch echt hetzelfde moet schrijven. Idem dito voor je Design Patterns. Lijkt me sterk dat je voor elk project dat je doet voor triviale zaken die niet in je libraries zitten elke keer een andere manier moet zoeken terwijl er maar éen logische manier is om dat te gebruiken.
Als ik dus iets MVC maak, dat is een patroon dat gewoon door iedereen gebruikt mag worden. Dan ga ik dat niet over zitten typen, maar dan gebruik ik die basis die ik al heb in het volgende project. Net zoals dat als iemand van een groot bedrijf Spring gebruikt, dat ik het ook gewoon weer mag gebruiken. Daar doelde ik op
Ik gok dus dat we een beetje langs elkaar heen praten. Als je echt projectspecifieke zaken hebt dan heb je zeker gelijk. Ik doelde meer op zaken waar je niet omheen kunt, die je als je ze al hebt makkelijk kunt overzetten in een ander project door slechts namen te veranderen.
Geeft je dokter nog argumenten waarom?quote:Op dinsdag 16 juni 2009 08:53 schreef daanski82 het volgende:
* daanski82 meld zich op het ADD forum.
Ik heb een paar werken gelden een gesprek gehad met mijn dokter. Maar hij werkt er niet aan aan mij om mij door te sturen voor ADD test :-s. Dus als iemand ietw in de buurt van twente weet waar ik zonder verwijzing naar toe kan hoor ik het graag.
Basically zit jij met een probleem en kan hij het niet oplossen omdat het zijn specialisme niet is, dus moet hij je doorverwijzen.
Als mijn huisarts zo had gereageerd had ik een andere gebeld. Maar voordat ik verontwaardigd ga doen is het beter als ik even wacht of er een reden voor was
Don't flatter yourself, let someone else do it for you.
Ik herken dat wel (met Concerta). Voorheen keerde ik in mezelf, hield ik het voor mezelf en reageerde hooguit heel emotioneel of boos, maar ook dat met name naar mezelf of eventueel naar mijn vriend (die is altijd de klos). Nu ga ik ineens dingen uitspreken. Valt niet altijd even goed overigens, vriendinnetje van me voelde zich er enorm door aangevallen van de week toen ik mijn gevoel ergens over uitsprak. Maar uiteindelijk is dat ook wel weer goed geweest en vind ik het nog steeds fijn dat ik het uitgesproken heb.quote:Op dinsdag 16 juni 2009 21:14 schreef Oxymoron het volgende:
Hebben jullie dit ook?
Dat het lijkt alsof je makkelijker, je gevoelens uit, als je Ritalin ophebt? En dat, dat ook ''nawerkt''?
Ik bedoel; ik ben de laatste dagen wat ''kribbiger''. Vinden mensen om me, heen. Maar ik zie het zo: ik ben nu beter in staat om mijn gevoelens directer te laten zien/zeggen, waar het /voor de Ritalin/ verzandde in een grote chaos-pan van gevoelens, en gedachten. Nu uit ik het, wat sneller. Zo ook de wat negatievere gevoelens en gedachten.
Ik ben overigens niet kribbiger. Eerder minder kribbig.
Ik heb trouwens ook even gekeken naar die Hulpgids, maar vond het niet zo aanspreken. Ik heb ook al "Aandacht, een kopzorg?" wat ook veel informatie geeft.
Ik heb wel een ander boek besteld: "Opgeruimd leven met ADHD". Komt vandaag binnen. Ben benieuwd of ik er iets aan heb. Heb er een voorproefje van gelezen en dat zag er goed uit.
Voorproefje: http://www.nieuwezijds.nl/boeken/BladerPDF/9789057122446.pdf
Ik heb wel een ander boek besteld: "Opgeruimd leven met ADHD". Komt vandaag binnen. Ben benieuwd of ik er iets aan heb. Heb er een voorproefje van gelezen en dat zag er goed uit.
Voorproefje: http://www.nieuwezijds.nl/boeken/BladerPDF/9789057122446.pdf
Zo, ik ben door m'n baas overgeplaatst van de winkel naar het hoofdkantoor, en wát een verademing is zo'n rustig kantoor na 2 jaar gestresst op m'n tenen rondstuiteren in de winkel!
Nou weet ik al wel zeker dat ik me daar dan weer ga vervelen, maar het is maar tijdelijk (bedrijf gaat sluiten) dus dan valt 't nog te overzien (als ik zou weten dat dit voor vast was had ik vast al een stuk minder relaxed gewerkt vandaag).
Moet alleen eens goed gaan nadenken wat ik daarna ga doen.. elke baan/studie is tot nog toe gestrand op dat ik het niet meer trok óf totaal uitgekeken was, ik wil nu eens iets vinden waarbij ik het gevoel heb dat ik iig voorlopig goed zit.
Nou weet ik al wel zeker dat ik me daar dan weer ga vervelen, maar het is maar tijdelijk (bedrijf gaat sluiten) dus dan valt 't nog te overzien (als ik zou weten dat dit voor vast was had ik vast al een stuk minder relaxed gewerkt vandaag).
Moet alleen eens goed gaan nadenken wat ik daarna ga doen.. elke baan/studie is tot nog toe gestrand op dat ik het niet meer trok óf totaal uitgekeken was, ik wil nu eens iets vinden waarbij ik het gevoel heb dat ik iig voorlopig goed zit.
Wel fijn om even een adempauze te hebben. Misschien kun je nu de ruimte maken voor jezelf om uit te zoeken wat er qua werk goed bij je zou passen?quote:Op woensdag 17 juni 2009 18:45 schreef Maartel het volgende:
Zo, ik ben door m'n baas overgeplaatst van de winkel naar het hoofdkantoor, en wát een verademing is zo'n rustig kantoor na 2 jaar gestresst op m'n tenen rondstuiteren in de winkel!
Nou weet ik al wel zeker dat ik me daar dan weer ga vervelen, maar het is maar tijdelijk (bedrijf gaat sluiten) dus dan valt 't nog te overzien (als ik zou weten dat dit voor vast was had ik vast al een stuk minder relaxed gewerkt vandaag).
Moet alleen eens goed gaan nadenken wat ik daarna ga doen.. elke baan/studie is tot nog toe gestrand op dat ik het niet meer trok óf totaal uitgekeken was, ik wil nu eens iets vinden waarbij ik het gevoel heb dat ik iig voorlopig goed zit.
Succes ermee in ieder geval.
Don't flatter yourself, let someone else do it for you.
Ik heb hem gisteravond besteld, ik ben heel erg benieuwd.quote:Op dinsdag 16 juni 2009 13:44 schreef Oxymoron het volgende:
Ik ben nu, een eind gevorderd met lezen in de Hulpgids ADHD.
Echt herkenbaar.
Ik vind het een aanrader.
Ik heb zelf een paar jaar geleden Schoevers - Management Assistent gedaan, de manier waarop de opleiding in elkaar stak werkte prima voor mij. Klassen waren niet groter dan 12 personen. De lessen waren no-nonsense. Gewoon een duidelijke instructie hoe en wat iets in elkaar stak en geen onzinnig gewauwel eromheen. Ik werd volwassen behandeld, kon eens doorvragen en de lessen waren maar maximaal 2 uur, en (heel fijn) ik kon een blokje om gaan als ik wiebelig werd en mijn concentratie kwijt was. Dat was echt heel wat beter dan dat je als een randdebiele puber-kleuter wordt aangesproken en behandeld zoals op veel MBO´s en HBO´s. Daar werd ik echt altijd doodziek van, meestal vond ik alleen stage leuk. Maargoed. Misschien dat dit type onderwijs beter voor je werkt, nadeel is dat het erg duur is (2500 euro per jaar) al kun je dit (drempel van 600 euro geloof ik) opgeven aan de belastingdienst en krijg je dat weer terug.quote:Op woensdag 17 juni 2009 18:45 schreef Maartel het volgende:
Zo, ik ben door m'n baas overgeplaatst van de winkel naar het hoofdkantoor, en wát een verademing is zo'n rustig kantoor na 2 jaar gestresst op m'n tenen rondstuiteren in de winkel!
Nou weet ik al wel zeker dat ik me daar dan weer ga vervelen, maar het is maar tijdelijk (bedrijf gaat sluiten) dus dan valt 't nog te overzien (als ik zou weten dat dit voor vast was had ik vast al een stuk minder relaxed gewerkt vandaag).
Moet alleen eens goed gaan nadenken wat ik daarna ga doen.. elke baan/studie is tot nog toe gestrand op dat ik het niet meer trok óf totaal uitgekeken was, ik wil nu eens iets vinden waarbij ik het gevoel heb dat ik iig voorlopig goed zit.
Wow, ik heb nu Ritalin op. Om 's avonds ook wat profijt van medicatie te hebben, maar dit voelt veel heftiger dan de Concerta. Morgen maar een half pilletje denk ik!
het gaat goed
het gaat goed met me, lekker aan het daten en hij is echt heel leuk alleen nu de grote vraag, wanneer vertel ik hem over mijn psychische conditie?
wilde eens niet al mijn kaarten open leggen maar wil ook niks verzwijgen. Maar wil niet dat hij me als een zielig meisje ziet want dat ben ik niet. Hoe doen jullie dat met dates? Meteen vertellen of even mee wachten?
5 - 28 februari Thailand O+
Bij mij zou het afhankelijk zijin van de situatie... Het gesprek komt er op of niet.quote:Op donderdag 18 juni 2009 08:42 schreef MaJo het volgende:
het gaat goed
alleen nu de grote vraag, wanneer vertel ik hem over mijn psychische conditie?
Hoe doen jullie dat met dates? Meteen vertellen of even mee wachten?
Leuk om te horen dat het lekker gaat!
Don't flatter yourself, let someone else do it for you.
Het gesprek is er nog niet echt opgekomen nee, ga namelijk niks verzwijgenquote:Op donderdag 18 juni 2009 08:47 schreef Thrackan het volgende:
[..]
Bij mij zou het afhankelijk zijin van de situatie... Het gesprek komt er op of niet.
Leuk om te horen dat het lekker gaat!
maar had al een aantal keer die richting op kunnen sturen maar dat heb ik niet gedaan misschien de derde date
5 - 28 februari Thailand O+
Ik zou het niet meteen vertellen.
Even aankijken hoe het met zn tweetjes verloopt en op het moment dat je het idee hebt dat hij verder wil met jou zou ik het wel even melden.
Even aankijken hoe het met zn tweetjes verloopt en op het moment dat je het idee hebt dat hij verder wil met jou zou ik het wel even melden.
Mn geheugen is niet zo goed (quote:Op donderdag 18 juni 2009 08:42 schreef MaJo het volgende:
het gaat goed
alleen nu de grote vraag, wanneer vertel ik hem over mijn psychische conditie?
Hoe doen jullie dat met dates? Meteen vertellen of even mee wachten?
), maar heb je nog meer "afwijkingen" dan alleen AD(H)D?Lijkt me dat het wel op een natuurlijke manier ter sprake zal komen. Als hij vraagt waarom je zo druk bent, gewoon aangeven
.O, en succes met het daten
[ Bericht 4% gewijzigd door #ANONIEM op 18-06-2009 14:10:39 ]
Ik vertel het meteen eigenlijk. Toen ik nog op datingsites zat, had ik het ook gewoon in mijn profiel staan.
Kheb heel erg de neiging om "datingsitesquote:Op donderdag 18 juni 2009 15:18 schreef Chell het volgende:
Ik vertel het meteen eigenlijk. Toen ik nog op datingsites zat, had ik het ook gewoon in mijn profiel staan.
" te doen, maar ik zal lief spelen .Hoe reageerde de prospects daar eigenlijk op?
Ik weet eigenlijk niet of het nodig is om het te benoemen. Naarmate je langer met elkaar omgaat zal je vriend(in) vanzelf wel merken hoe je in elkaar zit. Ik denk dat als je het benoemt, je er een potentieel struikelblok van maakt, ook voor jezelf.
Charlie, listen to me. Kill the kid, torch the house, we gotta get out of here.
Nou ja, bij mij was het op een gegeven moment van eh:quote:Op donderdag 18 juni 2009 15:56 schreef Rikketik het volgende:
Ik weet eigenlijk niet of het nodig is om het te benoemen. Naarmate je langer met elkaar omgaat zal je vriend(in) vanzelf wel merken hoe je in elkaar zit. Ik denk dat als je het benoemt, je er een potentieel struikelblok van maakt, ook voor jezelf.
" Je bent gewoon een stomme autist en je bent een grote chaos en je loopt altijd maar te dralen en dingen te doen en...."
Dan is het ook wel handig dat zo iets naar boven komt.
Maar ik zou het inderdaad niet te snel doen. Als iemand niets merkt moet je het er vooral nog even niet over hebben, want dat maakt t alleen maar moeilijker
Ik zou het er niet over hebben. Dan lijkt het denk ik alleen maar of je interessant wilt doen over je ADD. Zo zou het op mij over komen in ieder geval.
Als je eenmaal een relatie hebt is het anders natuurlijk, maar zou er denk ik niet uit mezelf over beginnen...
Als je eenmaal een relatie hebt is het anders natuurlijk, maar zou er denk ik niet uit mezelf over beginnen...
Mensen die thee drinken plassen zittend.
Tja ik vind het juist wel fijn als iemand weet waar hij aan begint . Ik heb geen zin om voor de zoveelste keer afgerekend te worden op mijn ADHD minpunten.
De meesten reageerden gewoon positief hoor, wilden meer info enzo. Sommigen maakten flauwe grapjes.
En uiteindelijk ben ik geëindigd met iemand die ik ergens anders heb leren kennen en alsnog enorm veel issues heeft met mijn ADHD minpunten
. Ik heb geen zin om voor de zoveelste keer afgerekend te worden op mijn ADHD minpunten. De meesten reageerden gewoon positief hoor, wilden meer info enzo. Sommigen maakten flauwe grapjes.
En uiteindelijk ben ik geëindigd met iemand die ik ergens anders heb leren kennen en alsnog enorm veel issues heeft met mijn ADHD minpunten
Ik blijf op dit momend nog bij mijn dokter, ik zal is kijken als ik wat meer tijd hebt wat ik kan doe om een plek te vinden voor een test.
Sorry voor de evt. spelfouten maar ik heb een lichte vorm van dyslectie
Ok, net mijn tweede gesprekje gehad bij PsyQ.
Korte samenvatting: Geen diagnose, omdat mijn symptomen teveel overlappen met andere dingen en ik in mijn kindertijd niet overduidelijk tekenen van AD(H)D vertoonde.
Ik heb ja gezegd tegen een uitgebreid psychologisch onderzoek, waarbij ook naar andere richtingen wordt gekeken die overlappen zoals het autistisch spectrum (ik ben nogal een einzelgänger) en een stoornis waarvan ik de naam nu alweer kwijt ben maar die inhoudt dat je constant lichtelijk depressief bent. Dimudinges of zo.
Aan de ene kant wel een beetje teleurstellend, aan de andere kant vind ik het wel fijn dat er grondig onderzoek wordt gedaan. Ik had er alleen ondertussen wel eens wat mee willen kunnen doen.
Overigens is mijn (vrouwelijke) behandelaar best een mooie dame Jammer dat ze daar weggaat...
Korte samenvatting: Geen diagnose, omdat mijn symptomen teveel overlappen met andere dingen en ik in mijn kindertijd niet overduidelijk tekenen van AD(H)D vertoonde.
Ik heb ja gezegd tegen een uitgebreid psychologisch onderzoek, waarbij ook naar andere richtingen wordt gekeken die overlappen zoals het autistisch spectrum (ik ben nogal een einzelgänger) en een stoornis waarvan ik de naam nu alweer kwijt ben maar die inhoudt dat je constant lichtelijk depressief bent. Dimudinges of zo.
Aan de ene kant wel een beetje teleurstellend, aan de andere kant vind ik het wel fijn dat er grondig onderzoek wordt gedaan. Ik had er alleen ondertussen wel eens wat mee willen kunnen doen.
Overigens is mijn (vrouwelijke) behandelaar best een mooie dame
Jammer dat ze daar weggaat...
Don't flatter yourself, let someone else do it for you.
Dysthymie is chronisch depressiviteit.
Autisme spectrum stoornissen zou je meer over kunnen vinden als je zoekt naar PDD-NOS en dat andere zal wellicht Asperger Syndroom zijn geweest.
Komen inderdaad veel dingen van overeen met ADD/ADHD... Succes in ieder geval met je andere onderzoek.
Autisme spectrum stoornissen zou je meer over kunnen vinden als je zoekt naar PDD-NOS en dat andere zal wellicht Asperger Syndroom zijn geweest.
Komen inderdaad veel dingen van overeen met ADD/ADHD... Succes in ieder geval met je andere onderzoek.
Mensen die thee drinken plassen zittend.
Ff mijn verhaal kwijt. 5 jaar geleden is mijn moeder overleden, zij zorgde voor alles in huis en dat kwam toen op mijn vader's schouders terecht. Het eerste anderhalf jaar ging het nog wel goed maar toen kwam ik in de puberteit en kreeg ik veel ruzie met mijn vader. Verder was mijn kamer altijd een zooi, en ging het niet zo goed op school.
Uiteindelijk zijn we toen bij Riagg gekomen waar ze uiteindelijk een test hebben gedaan voor een persoonlijkheidsstoornis ofzo. Daar kwam niks uit, wel vermoeden ze een dysthime stoornis. Nu ben ik toch bang dat ik misschien toch zoiets heb (vooral ADD).
Ff een paar dingen die overeenkomen:
- Slecht in wiskunde, vergeet vaak een paar details waardoor ik een slechter punt haal.
- Als er iets uitgelegd wordt ben ik vaak niet aan het opletten (dat komt wel vooral dat ik het altijd fuckin saai vind naar zoiets te luisteren, meestal dwaal ik gewoon af omdat het saai is, als ik het echt wil kan ik wel gewoon opletten maar dat kost veel moeite, in de brugklas kon ik trouwens wel heel goed opletten dus heb t me gewoon afgeleerd denk ik)
- Ben redelijk vaak dingen kwijt, bv sleutels op een tafel leggen en dan naar beneden gaan en ze vergeten, ik haal ze dan wel direct weer terug.
- Vaak dingen te laat af, niet echt huiswerk inplannen enzo, (dat is imo gewoon dikke luiheid, ik heb echt een houding van: yo komt wel goed allemaal)
Ik zit nu nog steeds een beetje te twijfelen of ik niet in een ontkenningsfase zit ofzo. Verder ben ik nogal onzeker over van alles, daardoor ben ik ook verlegen tegen meisjes (in eerste instantie dan he, als ik ff een beetje met een meisje heb gepraat gaat het heel lekker, heb ook al iets van 3 keer vriendinnetje gehad dus het is niet autistisch achtig ofzo)
In ieder geval: het is dus of gewoon luiheid, van mijn vader moet ik bv bepaalde dingen doen, en dan weet ik op dat moment heel goed dat ik het moet doen maar doe ik toch niet omdat ik er geen zin heb of denk van: doe ik dadelijk wel. Ook op school niet opletten, snel afgeleid zijn, en niet goed genoeg leren (waardoor je dus slordigheidsfoutjes maakt) kan dus gewoon zijn dat ik een luie hond ben. Óf er is toch echt iets mis, en zit ik me van dat luiheid alleen maar in mn hoofd te halen om het goed te praten (eerlijk gezegd denk ik dat niet maar het zou misschien wel kunnen)
Bijvoorbeeld: doe ik mijn huiswerk niet netjes bijhouden omdat ik lui ben of doe ik het niet netjes bijhouden omdat me dat in mijn hoofd teveel moeite kost en gooi ik het daarom maar op luiheid?
[ Bericht 8% gewijzigd door Roscovitch op 19-06-2009 22:41:23 ]
Uiteindelijk zijn we toen bij Riagg gekomen waar ze uiteindelijk een test hebben gedaan voor een persoonlijkheidsstoornis ofzo. Daar kwam niks uit, wel vermoeden ze een dysthime stoornis. Nu ben ik toch bang dat ik misschien toch zoiets heb (vooral ADD).
Ff een paar dingen die overeenkomen:
- Slecht in wiskunde, vergeet vaak een paar details waardoor ik een slechter punt haal.
- Als er iets uitgelegd wordt ben ik vaak niet aan het opletten (dat komt wel vooral dat ik het altijd fuckin saai vind naar zoiets te luisteren, meestal dwaal ik gewoon af omdat het saai is, als ik het echt wil kan ik wel gewoon opletten maar dat kost veel moeite, in de brugklas kon ik trouwens wel heel goed opletten dus heb t me gewoon afgeleerd denk ik)
- Ben redelijk vaak dingen kwijt, bv sleutels op een tafel leggen en dan naar beneden gaan en ze vergeten, ik haal ze dan wel direct weer terug.
- Vaak dingen te laat af, niet echt huiswerk inplannen enzo, (dat is imo gewoon dikke luiheid, ik heb echt een houding van: yo komt wel goed allemaal)
Ik zit nu nog steeds een beetje te twijfelen of ik niet in een ontkenningsfase zit ofzo. Verder ben ik nogal onzeker over van alles, daardoor ben ik ook verlegen tegen meisjes (in eerste instantie dan he, als ik ff een beetje met een meisje heb gepraat gaat het heel lekker, heb ook al iets van 3 keer vriendinnetje gehad dus het is niet autistisch achtig ofzo
)In ieder geval: het is dus of gewoon luiheid, van mijn vader moet ik bv bepaalde dingen doen, en dan weet ik op dat moment heel goed dat ik het moet doen maar doe ik toch niet omdat ik er geen zin heb of denk van: doe ik dadelijk wel. Ook op school niet opletten, snel afgeleid zijn, en niet goed genoeg leren (waardoor je dus slordigheidsfoutjes maakt) kan dus gewoon zijn dat ik een luie hond ben. Óf er is toch echt iets mis, en zit ik me van dat luiheid alleen maar in mn hoofd te halen om het goed te praten (eerlijk gezegd denk ik dat niet maar het zou misschien wel kunnen)
Bijvoorbeeld: doe ik mijn huiswerk niet netjes bijhouden omdat ik lui ben of doe ik het niet netjes bijhouden omdat me dat in mijn hoofd teveel moeite kost en gooi ik het daarom maar op luiheid?
[ Bericht 8% gewijzigd door Roscovitch op 19-06-2009 22:41:23 ]
Where you from? California What City? Compton What you drive? Impala What you smokin on? Chronic What you drinkin on? Patron What you sittin' on? The throne
Die zocht ik ja, thanks!quote:Op vrijdag 19 juni 2009 13:25 schreef Oproerkraaier het volgende:
Dysthymie is chronisch depressiviteit.
Autisme spectrum stoornissen zou je meer over kunnen vinden als je zoekt naar PDD-NOS en dat andere zal wellicht Asperger Syndroom zijn geweest.
Komen inderdaad veel dingen van overeen met ADD/ADHD... Succes in ieder geval met je andere onderzoek.
Don't flatter yourself, let someone else do it for you.
Zal ook maar weer eens wat neerzetten, mijn 'dagboekje' bijhouden is niet echt gelukt, na één dag had ik er al geen zin meer in.
Maar goed, ondertussen zijn we dus al 2,5 week aan de concerta. In het begin had ik mijn twijfels erover, veel last van een opgefokt gevoel, meer hoofdpijn dan normaal, eetlust compleet weg (niet zo'n ramp :p).
Begin langzamerhand toch meer positieve effecten te ervaren. Concentratie is beter, ben minder snel afgeleid. Afgelopen week heb ik een poging gedaan om mijn scriptie af te ronden, waarvoor ik 5 dagen lang elke dag meer ruim 12 uur aan de slag geweest ben. Vooral 's avonds merkte ik dat ineens de Concerta begon uit te werken, begon veels te lang over details na te denken enzo. Dat betekende dus dat het overdag dus werkte, sta deze week ook versteld van de hoeveelheid werk die ik verzet heb, had ik echt niet voor mogelijk gehouden.
Helaas is de (proef)scriptie nog niet goedgekeurd. Volgens mijn moeder was aan mijn reactie ook te merken dat de medicijnen zn werk deden, in plaat van compleet in de put te zitten reageerde ik veel...Euhm... normaler...
Afgelopen dagen begin ik ook minder last te krijgen van de bijwerkingen. Het opgefokte gevoel begin langzamerhand af te nemen. Eetlust begint wel iets toe te nemen, hoewel ik nog steeds vaak geen trek heb, maar als ik eenmaal begin te eten gaat het wel naar binnen.
Het enige grote nadeel wat ik nu ervaar is hoofdpijn en pijn in mn portemonnee. 
(Concerta is DUUR!)
Aankomende twee weken blijf ik nog op 36mg zitten, tot de bijwerkingen verdwenen zijn, op aanraden van de Psy. Daarna misschien verhogen. Mn Coach wil dat ik aan groepstherapie ga meedoen. Hoeft van mij niet zo nodig, maar ik heb met mezelf afgesproken om open te staan voor de hele behandeling.
Waar ik wel naar uitkijk is de cursus planning en organiseren. Als ik om me heen kijk in mn kamer is dat ook wel nodig. Ze had wel gezegd wanneer dat ging beginnen, maar dat ben ik vergeten. Voorlopig nog niet in ieder geval.
Anyways, dat was mijn verhaal weer ff.
Maar goed, ondertussen zijn we dus al 2,5 week aan de concerta. In het begin had ik mijn twijfels erover, veel last van een opgefokt gevoel, meer hoofdpijn dan normaal, eetlust compleet weg (niet zo'n ramp :p).
Begin langzamerhand toch meer positieve effecten te ervaren. Concentratie is beter, ben minder snel afgeleid. Afgelopen week heb ik een poging gedaan om mijn scriptie af te ronden, waarvoor ik 5 dagen lang elke dag meer ruim 12 uur aan de slag geweest ben. Vooral 's avonds merkte ik dat ineens de Concerta begon uit te werken, begon veels te lang over details na te denken enzo. Dat betekende dus dat het overdag dus werkte, sta deze week ook versteld van de hoeveelheid werk die ik verzet heb, had ik echt niet voor mogelijk gehouden.
Helaas is de (proef)scriptie nog niet goedgekeurd. Volgens mijn moeder was aan mijn reactie ook te merken dat de medicijnen zn werk deden, in plaat van compleet in de put te zitten reageerde ik veel...Euhm... normaler...
Afgelopen dagen begin ik ook minder last te krijgen van de bijwerkingen. Het opgefokte gevoel begin langzamerhand af te nemen. Eetlust begint wel iets toe te nemen, hoewel ik nog steeds vaak geen trek heb, maar als ik eenmaal begin te eten gaat het wel naar binnen.
Het enige grote nadeel wat ik nu ervaar is hoofdpijn en pijn in mn portemonnee. (Concerta is DUUR!)Aankomende twee weken blijf ik nog op 36mg zitten, tot de bijwerkingen verdwenen zijn, op aanraden van de Psy. Daarna misschien verhogen. Mn Coach wil dat ik aan groepstherapie ga meedoen. Hoeft van mij niet zo nodig, maar ik heb met mezelf afgesproken om open te staan voor de hele behandeling.
Waar ik wel naar uitkijk is de cursus planning en organiseren. Als ik om me heen kijk in mn kamer is dat ook wel nodig.
Ze had wel gezegd wanneer dat ging beginnen, maar dat ben ik vergeten. Voorlopig nog niet in ieder geval. Anyways, dat was mijn verhaal weer ff.
"Does it worry you that you don't talk any kind of sense? "
Daar kan je alleen maar achterkomen door jezelf te vergelijken met de eigenschappen van AD(H)D. Bedenk wel dat veel eigenschappen nogal algemeen zijn en veel mensen zich er wel in herkennen. Heb je wel eens een online testje gedaan ofzo?quote:Op vrijdag 19 juni 2009 22:35 schreef Roscovitch het volgende:
Ff mijn verhaal kwijt. 5 jaar geleden is mijn moeder overleden, zij zorgde voor alles in huis en dat kwam toen op mijn vader's schouders terecht. Het eerste anderhalf jaar ging het nog wel goed maar toen kwam ik in de puberteit en kreeg ik veel ruzie met mijn vader. Verder was mijn kamer altijd een zooi, en ging het niet zo goed op school.
Uiteindelijk zijn we toen bij Riagg gekomen waar ze uiteindelijk een test hebben gedaan voor een persoonlijkheidsstoornis ofzo. Daar kwam niks uit, wel vermoeden ze een dysthime stoornis. Nu ben ik toch bang dat ik misschien toch zoiets heb (vooral ADD).
Ff een paar dingen die overeenkomen:
- Slecht in wiskunde, vergeet vaak een paar details waardoor ik een slechter punt haal.
- Als er iets uitgelegd wordt ben ik vaak niet aan het opletten (dat komt wel vooral dat ik het altijd fuckin saai vind naar zoiets te luisteren, meestal dwaal ik gewoon af omdat het saai is, als ik het echt wil kan ik wel gewoon opletten maar dat kost veel moeite, in de brugklas kon ik trouwens wel heel goed opletten dus heb t me gewoon afgeleerd denk ik)
- Ben redelijk vaak dingen kwijt, bv sleutels op een tafel leggen en dan naar beneden gaan en ze vergeten, ik haal ze dan wel direct weer terug.
- Vaak dingen te laat af, niet echt huiswerk inplannen enzo, (dat is imo gewoon dikke luiheid, ik heb echt een houding van: yo komt wel goed allemaal)
Ik zit nu nog steeds een beetje te twijfelen of ik niet in een ontkenningsfase zit ofzo. Verder ben ik nogal onzeker over van alles, daardoor ben ik ook verlegen tegen meisjes (in eerste instantie dan he, als ik ff een beetje met een meisje heb gepraat gaat het heel lekker, heb ook al iets van 3 keer vriendinnetje gehad dus het is niet autistisch achtig ofzo
In ieder geval: het is dus of gewoon luiheid, van mijn vader moet ik bv bepaalde dingen doen, en dan weet ik op dat moment heel goed dat ik het moet doen maar doe ik toch niet omdat ik er geen zin heb of denk van: doe ik dadelijk wel. Ook op school niet opletten, snel afgeleid zijn, en niet goed genoeg leren (waardoor je dus slordigheidsfoutjes maakt) kan dus gewoon zijn dat ik een luie hond ben. Óf er is toch echt iets mis, en zit ik me van dat luiheid alleen maar in mn hoofd te halen om het goed te praten (eerlijk gezegd denk ik dat niet maar het zou misschien wel kunnen)
Bijvoorbeeld: doe ik mijn huiswerk niet netjes bijhouden omdat ik lui ben of doe ik het niet netjes bijhouden omdat me dat in mijn hoofd teveel moeite kost en gooi ik het daarom maar op luiheid?
Wat ook een goede indicatie is, is je jeugd. Praat eens met je moeder hoe je vroeger was in de klas. Kijk eens naar oude rapporten. Als daar opmerkingen instaan als "dromer", "let niet goed op", maar ook "pas als Roscovitch ergens interesse in heeft gaat hij er voor" zijn indicaties voor AD(H)D.
Praten met mensen uit je jeugd helpt veel. Ik kwam er ook achter na een gesprek met mijn moeder dat ik al veel eerder gediagnostiseerd was op ADHD. (toen heette het nog Minimal Brain Damage, wat ik mijn geval voortgekomen is door een korte periode geen zuurstof krijgen tijdens de bevalling)
"Does it worry you that you don't talk any kind of sense? "
Ik heb al een behoorlijk aantal relaties versleten. Toch zeker een stuk of 7 en allemaal hebben ze nooit langer geduurd dat 6 maanden aan één stuk. Voornaamste redenen waren 1) Ik gaf haar te weinig aandacht (vond ze, en in sommige gevallen had ze misschien ook wel gelijk 2) De eerste drie maanden leuk, daarna interesse volledig verloren.quote:Op donderdag 18 juni 2009 18:06 schreef Chell het volgende:
Tja ik vind het juist wel fijn als iemand weet waar hij aan begint
De meesten reageerden gewoon positief hoor, wilden meer info enzo. Sommigen maakten flauwe grapjes.
En uiteindelijk ben ik geëindigd met iemand die ik ergens anders heb leren kennen en alsnog enorm veel issues heeft met mijn ADHD minpunten
Maar ik zou nu niet snel aan een nieuwe partner vertellen dat ik ADHD heb. Zou het ook niet een issue van maken, met de medicijnen zou ik moeten functioneren als een 'normaal' mens. Ze accepteren me maar, en als ze dat niet doen, daar is de deur.
"Does it worry you that you don't talk any kind of sense? "
Daar zat ik laatst ook aan te denken om aan de psy te vragen om een receptje voor ritalin naast de Concerta, omdat je dag in sommige gevallen toch langer duurt dan 12 uur. (helemaal nu met mijn afstuderen). Als je dat de Concerta uitgewerkt raakt zou ik er nog een Ritalin achteraan kunnen gooien om nog twee en half uur door te werken. Maar ik heb zomaar het gevoel dat mijn Psy daar niet echt positief tegenover staat....quote:Op woensdag 17 juni 2009 20:59 schreef Chell het volgende:
Wow, ik heb nu Ritalin op. Om 's avonds ook wat profijt van medicatie te hebben, maar dit voelt veel heftiger dan de Concerta. Morgen maar een half pilletje denk ik!
"Does it worry you that you don't talk any kind of sense? "
TumTum, wat voor verzekering heb je? Omdat je aangeeft dat Concerta zo duur is... (Ik krijg het vergoed)
Mensen die thee drinken plassen zittend.
Ik heb zilverenkruis, collectief student. 1 of zonder ster. Zo goedkoop mogelijk dus.quote:Op zaterdag 20 juni 2009 15:30 schreef Oproerkraaier het volgende:
TumTum, wat voor verzekering heb je? Omdat je aangeeft dat Concerta zo duur is... (Ik krijg het vergoed)
Dit jaar zit er voor mijn geen vergoeding voor concerta in. Ja, 3 euro vergoed en 37 zelf betalen. Volgens jaar stap ik uiteraard over naar een verzekeraar die het wel vergoed, maar voor nu is het elke maand even 50 euro extra lappen. Klaag overigens niet, het is het waard..
"Does it worry you that you don't talk any kind of sense? "
