Op donderdag 26 februari 2026 23:10 schreef Puzzie het volgende:ADD is breder dan alleen moeite hebben met bepaalde taken.
Hoewel problemen met plannen, organiseren en concentreren (executieve functies) kenmerkend zijn,
beïnvloedt ADD de manier waarop de hersenen informatie verwerken, emoties reguleren en motivatie opwekken.
AD(H)D is een neurobiologische stoornis die de hersenfuncties beïnvloedt en op veel meer gebieden impact heeft dan alleen bij het uitvoeren van taken.
Het is een verschil in de structuur en werking van de hersenen, niet een karakterfout.
Je zegt terecht dat "angstklachten niet inhouden dat je daar dan maar naar moet handelen
of van je af moet schuiven zodat je het maar niet hoeft te doen.
Dat is een rationele houding tegenover angst,
vaak gebaseerd op het idee dat je angst moet overwinnen in plaats van vermijden.
Tegelijkertijd geef je in een ander R&P topic over daten aan het videobellen te vermijden
("geen optie", "apart") vanwege belangst, het niet jezelf kunnen zijn.
Daar handel je dus wel naar de angstklacht terwijl je hier beweert dat niet te doen.
Waar zit de tegenstrijdigheid?
Voor jou: Angst is doorslaggevend → dus ik handel ernaar.
Voor een ander: Angst is niet doorslaggevend → je moet er niet naar handelen.
Dat is een dubbele standaard.
Je bedoelt het vast niet slecht , het is menselijk, maar het klopt natuurlijk niet.
En ik begrijp het ook wel: de theorie makkelijker is dan de praktijk.
Iemand die zelf worstelt met angst, somberheid en slaapproblemen
(dus waarschijnlijk ook moeite heeft met executieve functies)
en een ander de les leest over ritme, verantwoordelijkheid en wilskracht,
probeert onbewust zijn eigen tekortkomingen en onzekerheden op de ander te projecteren
Veel mensen hebben vooroordelen en zien angst als een teken van zwakte of een persoonlijk falen,
in plaats van een medische aandoening die voortkomt uit biologische en psychologische processen.
Hoe zou jij het vinden als mensen oordelen dat jouw angstklachten zwakte , aanstellerij of een gebrek aan karakter' zijn?