R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Kloon van?
In mn omgeving zie ik juist de kinderen die streng zijn opgevoed degene zijn die zich af gaan zetten tegen de ouders. Ik zelf ben heel losjes opgevoed net als mn zusje en wij hebben nooit echt moeilijk gedaan of lopen krijsen om snoep. Respect haal je niet uit een tik...
In mn omgeving zie ik juist de kinderen die streng zijn opgevoed degene zijn die zich af gaan zetten tegen de ouders. Ik zelf ben heel losjes opgevoed net als mn zusje en wij hebben nooit echt moeilijk gedaan of lopen krijsen om snoep. Respect haal je niet uit een tik...
"Meisje kijk me aan en laat je tranen lopen.
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
om nog even terug te komen op je OP, waarin je vertelt dat je vader een handje van zaken had, en dat jij toch nog ook "goed uit de verf" bent gekomen, dit hoeft in de verste verte niet voor jouw kind te gelden, je zegt het zelf. Jij als ouder moet adequaat inspelen op de persoonlijke behoeften van het kind, en niet jouw eigen behoeften, van het meppen, om iets te leren.quote:Op zaterdag 3 juni 2006 15:05 schreef bouncingvictor het volgende:
[..]
Want wat bij de één werkt, werkt niet bij de ander. Ik heb het alleen over hoe ik mijn kind graag zie in de toekomst en wat ik van hem verwacht . En dat andere ouders daar óf niet over nadenken, óf wel goed over nadenken maar met een totaal andere insteek, daar heb ik helemaal geen problemen mee.
Er wordt tegenwoordig niks meer erin gemept, en deze inconsistentie zal je kind hoogstwaarschijnlijk ook opvallen naarmate hij of zij ouder wordt. Op school praat men over zaken of krijg ik straf, thuis krijg ik een klap, waarom moet dat zo? Waarom praat pa niet? Waarom kent hij slaan als enige straf? En waarom doet mama het niet?
Het kind zal zich misschien ontzettend tegen je gaan verzetten, want dat mag tegenwoordig. Overal worden kinderen steeds (sneller) mondiger gemaakt, want dat hoort bij het hele individualisatie gebeuren, het aanleren van zelfstandigheid, etc, want die zaken hebben ze later in het echte leven nodig. Er zal een conflict optreden, en zeker in de puberteit, waardoor jij en dat achterlijke slaan van je, je kind psychisch zullen schaden waarvan je nu nog geen flauw idee hebt in welke mate dat zal zijn en hoe het hun ontwikkeling zal verstoren. Je denkt nu misschien, ach het zal wel niet zo erg zijn, easy way out, maar wat voor de een werkt, werkt niet voor de ander.
Je denkt veel te makkelijk over opvoeding. je kijkt niet verder dan je eigen ik. de consequenties van je gedrag bagetalliseer je. storend, vind ik dat. denk er met je vriendin nog maar een paar jaartjes over na, wisen up, en misschien dat ik dan straks jouw puinzooi niet hoef op te ruimen.
Ik geloof dat seksueel geweld en dergelijke in 9 van de 10 gevallen juist niet door vreemde/enge mannen komt. Je kan je kind beter uitleggen dat ook opa, de oom, de buurjongen, de lieve gymleraar etc. hun handen thuis dienen te houden.quote:Op zaterdag 3 juni 2006 15:12 schreef bouncingvictor het volgende:
Een andere voorzorgsmaatregel dan tegen het kind uitleggen dat het 'meegaan met enge mannen' (simpel gezegd, uiteraard)gevaarlijk is zie ik even niet, maar dat lijkt me iets wat iedere ouder tegen zijn/haar kind zegt.
En je kind met het handje tegen iets heets aandrukken om het een bepaalde wijze (???) les te leren is kindermishandeling.
"Dear life, When I said "can my day get any worse?" it was a rhetorical question, not a challenge."
Dat klopt helemaalquote:Op zaterdag 3 juni 2006 16:31 schreef Isabeau het volgende:
[..]
Ik geloof dat seksueel geweld en dergelijke in 9 van de 10 gevallen juist niet door vreemde/enge mannen komt. Je kan je kind beter uitleggen dat ook opa, de oom, de buurjongen, de lieve gymleraar etc. hun handen thuis dienen te houden.
[quote]Op zaterdag 3 juni 2006 15:54 schreef JoeyT het volgende:
Kloon van?
In mn omgeving zie ik juist de kinderen die streng zijn opgevoed degene zijn die zich af gaan zetten tegen de ouders. Ik zelf ben heel losjes opgevoed net als mn zusje en wij hebben nooit echt moeilijk gedaan of lopen krijsen om snoep. Respect haal je niet uit een tik...
[/quote
Dat is mijn ervaring ook, uit mijn eigen jeugd waarin mijn zussen en ik tamelijk vrij werden gelaten. Juist omdat we de vrijheid kregen om bijvoorbeeld te zien hoe laat we thuis kwamen, deden we geen gekke dingen en gingen we uit onszelf op een redelijke tijd naar huis. We hadden wel respect voor onze ouders en hielpen ze waar we konden met karweitjes. Onze vriendin daarentegen moest altijd op een bepaalde tijd thuis zijn en geen minuut later en zij ging altijd kijken of ze niet toch iets later kon komen en vervolgens hadden ze heibel en had ze zo'n week straf(allerlei karweitjes doen) Mijn moeder heeft nog nooit geslagen, zij kon zo kijken dat je wist dat je iets had gedaan wat niet goed was. En zo doe ik het eigenlijk ook. Met de oudste heb ik zelden strijd om dingen zoals uitgaan en dergelijke. Met mijn jongens gaat het ook heel goed, ze weten heel goed wat wel en niet mag en zijn hele sociale kinderen.
het volgende naar aanleiding van hand tegen hete pan houden:
Ik heb nog nooit een hand tegen een hete pan hoeven houden om duidelijk te maken dat zoiets gevaarlijk is. Ze kwamen gewoon ook nooit in mijn keuken als ik aan het koken was, en mijn koksmessen en bleekmiddelen heb ik altijd buiten hun bereik gehouden tot ze een jaar of 7 waren, toen snapten ze wel dat je je daar heel erg door kon bezeren.Maar we leren ze wel met bepaalde dingen omgaan. Met oud en nieuw bijvoorbeeld mogen ze onder begeleiding van mijn man vuurwerk afsteken zodat ze weten op welke gevaren ze moeten letten. Zelfs jonge kinderen kunnen al veel begrijpen hoor, je kunt echt wel iets aan ze duidelijk maken.
Kloon van?
In mn omgeving zie ik juist de kinderen die streng zijn opgevoed degene zijn die zich af gaan zetten tegen de ouders. Ik zelf ben heel losjes opgevoed net als mn zusje en wij hebben nooit echt moeilijk gedaan of lopen krijsen om snoep. Respect haal je niet uit een tik...
[/quote
Dat is mijn ervaring ook, uit mijn eigen jeugd waarin mijn zussen en ik tamelijk vrij werden gelaten. Juist omdat we de vrijheid kregen om bijvoorbeeld te zien hoe laat we thuis kwamen, deden we geen gekke dingen en gingen we uit onszelf op een redelijke tijd naar huis. We hadden wel respect voor onze ouders en hielpen ze waar we konden met karweitjes. Onze vriendin daarentegen moest altijd op een bepaalde tijd thuis zijn en geen minuut later en zij ging altijd kijken of ze niet toch iets later kon komen en vervolgens hadden ze heibel en had ze zo'n week straf(allerlei karweitjes doen) Mijn moeder heeft nog nooit geslagen, zij kon zo kijken dat je wist dat je iets had gedaan wat niet goed was. En zo doe ik het eigenlijk ook. Met de oudste heb ik zelden strijd om dingen zoals uitgaan en dergelijke. Met mijn jongens gaat het ook heel goed, ze weten heel goed wat wel en niet mag en zijn hele sociale kinderen.
het volgende naar aanleiding van hand tegen hete pan houden:
Ik heb nog nooit een hand tegen een hete pan hoeven houden om duidelijk te maken dat zoiets gevaarlijk is. Ze kwamen gewoon ook nooit in mijn keuken als ik aan het koken was, en mijn koksmessen en bleekmiddelen heb ik altijd buiten hun bereik gehouden tot ze een jaar of 7 waren, toen snapten ze wel dat je je daar heel erg door kon bezeren.Maar we leren ze wel met bepaalde dingen omgaan. Met oud en nieuw bijvoorbeeld mogen ze onder begeleiding van mijn man vuurwerk afsteken zodat ze weten op welke gevaren ze moeten letten. Zelfs jonge kinderen kunnen al veel begrijpen hoor, je kunt echt wel iets aan ze duidelijk maken.
Wow dan ben je toch best een loser... Verder ben je idd een relkloon, dus ik besteed geen aandacht meer aan dit topicquote:Op zaterdag 3 juni 2006 14:45 schreef bouncingvictor het volgende:
Één reactie wil ik er graag even uitlichten: "mijn moeder drukte mijn hand uiteindelijk tegen de pan aan en toen ik voelde hoeveel pijn dat deed heb ik het nooit meer gedaan " van Mustard_Man.
Hier geloof ik dus sterk in, het 'door schade en schande wordt men wijs'-principe. Als iets gevaarlijk is, laat zien en voelen waaróm het gevaarlijk is, en de wijze les is voorgoed geleerd. Negatieve ervaringen bestaan in mijn ogen niet, omdat ook negatieve ervaring leiden tot een sterkere persoonlijkheid.
"Meisje kijk me aan en laat je tranen lopen.
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Fijn dat je drie uur later daar even aandacht aan besteedt, en fijn dat je verder weg blijft.
Aan schelden heb ik echt geen behoefte. Bedankt voor je zinnige bijdrages.
Aan schelden heb ik echt geen behoefte. Bedankt voor je zinnige bijdrages.
Niet boos worden,denk om je laminaatvloerquote:Op zaterdag 3 juni 2006 18:04 schreef bouncingvictor het volgende:
Fijn dat je drie uur later daar even aandacht aan besteedt, en fijn dat je verder weg blijft.
Aan schelden heb ik echt geen behoefte. Bedankt voor je zinnige bijdrages.
I may be wrong, but it's highly unlikely.
jullie kunnen zeggen wat jullie willen, maar toch heb ik het gevoel dat JUIST omdat ouders van tegenwoordig te soft zijn voor hun kinderen... dat deze zo asociaal worden en problemen veroorzaken. het lijkt ook wel of ouders hier vaak zelf geen benul van hebben. ("wat zeg je? mijn zoon heeft een oude man beroofd? dat kan nooit! thuis is het altijd zo'n engel!!!1")
ik zag toevallig ongeveer een maand geleden nog in de supermarkt hoe een kindje maar bleef klieren, (dingen uit de rekken pakken en op de grond gooien, krijsen e.d) moeders had er genoeg van en het jochie ging ouderwets over de knie. vervolgens was er zo'n dik pauperwijf die tegen de moeder ging schreeuwen dat dat kindermishandeling is en blablabla.
ja heel goed van je hoor, de autoriteit van de moeder ondermijnen, waar bemoei je je mee dikke kutsnol.
ik zag toevallig ongeveer een maand geleden nog in de supermarkt hoe een kindje maar bleef klieren, (dingen uit de rekken pakken en op de grond gooien, krijsen e.d) moeders had er genoeg van en het jochie ging ouderwets over de knie. vervolgens was er zo'n dik pauperwijf die tegen de moeder ging schreeuwen dat dat kindermishandeling is en blablabla.
ja heel goed van je hoor, de autoriteit van de moeder ondermijnen, waar bemoei je je mee dikke kutsnol.
Now why wouldn't God just appear to Pharaoh, and say it himself? Because God works in mysterious, inefficient, and breathtakingly cruel ways.
Ben ik wel met je eens.maar als je ze goed opvoed,is een blik of stemverheffing al genoeg.
I may be wrong, but it's highly unlikely.
Ja precies. Een kind mag je niet serieus mishandelen natuurlijk maar wat je zegt met tik over de billen, kan een goeie actie zijn. Op een bepaald punt helpen woorden niet meer. Kind zal echt geen dik trauma eraan overhouden. Zolang je niet met de zweep erover gaat en het niet dagelijks gebeurd. Een kind heeft nu eenmaal niet alles voor het zeggen dat het voor eeuwig kan blijven doorkloten.
Heeft niets met 'soft' te maken.quote:Op zaterdag 3 juni 2006 18:50 schreef Mustard_Man het volgende:
jullie kunnen zeggen wat jullie willen, maar toch heb ik het gevoel dat JUIST omdat ouders van tegenwoordig te soft zijn voor hun kinderen...
Kinderen zoeken nou eenmaal grenzen. Dat is heel normaal. En als ouders daar niet consistent en duidelijk in zijn, zal een kind maar blijven doorgaan tot 'de grens van dat moment is bereikt'. Ben je daarentegen eenduidig, helder en voorspelbaar in je gedrag en hetgeen je toelaat, dan zal een blik of stemverheffing (zoals GhostBuster al noemt) voldoende zijn om een kind te doen stoppen.
Overigens, de meeste ouders die fysiek geweld gebruiken jegens hun kinderen doen dit uit onmacht (wwarmee ik het zeer zeker niet goedpraat!!). Konden en wisten zij anders, dan zouden ze dat het liefst willen.
Het enge aan de ideeën van TS, of hij nou kloon is of niet, is dat hij vooropgezet van plan is geweld te gaan gebruiken in zijn opvoeding.
Edit: Typo
[ Bericht 1% gewijzigd door Moonah op 03-06-2006 19:34:00 ]
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Het slaan door haar vader is je vriendin blijkbaar minder goed bevallen dan jou.
quote:GEDICHT 6:
Een monster onder het bed, jij joeg hem weg.
De bal vast in de boom, jij was lang genoeg.
Veiligheid en angst in één gestalte,
de mantel om jouw schouders
geeft mij warmte.
Bezorgt mij rillingen.
Je sterkte en je zwakte.
Papa, ik ben zo bang.
Voor je liefde, voor je pijn.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
quote:Op zaterdag 3 juni 2006 18:50 schreef Mustard_Man het volgende:
jullie kunnen zeggen wat jullie willen, maar toch heb ik het gevoel dat JUIST omdat ouders van tegenwoordig te soft zijn voor hun kinderen... dat deze zo asociaal worden en problemen veroorzaken. het lijkt ook wel of ouders hier vaak zelf geen benul van hebben. ("wat zeg je? mijn zoon heeft een oude man beroofd? dat kan nooit! thuis is het altijd zo'n engel!!!1")
ik zag toevallig ongeveer een maand geleden nog in de supermarkt hoe een kindje maar bleef klieren, (dingen uit de rekken pakken en op de grond gooien, krijsen e.d) moeders had er genoeg van en het jochie ging ouderwets over de knie. vervolgens was er zo'n dik pauperwijf die tegen de moeder ging schreeuwen dat dat kindermishandeling is en blablabla.
ja heel goed van je hoor, de autoriteit van de moeder ondermijnen, waar bemoei je je mee dikke kutsnol.
Ik denk eerder dat het met desinteresse van ouders te maken heeft. Kind met sleutel om de nek en de hele dag op straat hangen omdat ouders nergens te bekennen zijn bijvoorbeeld. Als je een gezellig gezinsleven biedt worden kinderen niet zo gauw asociaal. En van slaan worden ze zeker geen modelburgers
Hoe erger hetgene is wat ze doen en hoe ouder ze zijn hoe harder je mag slaan vindt ik. Heb vroeger ook wel eens een paar tikken gehad, niks mis mee.
Dat 'dikke pauperwijf' heeft anders wel gelijk. "ouderwets over de knie" is puur het resultaat van haar eigen onmacht en frustratie dat een gevolg is van het feit dat ze niet eerder optrad of niet wist wat ze moest doen.quote:Op zaterdag 3 juni 2006 18:50 schreef Mustard_Man het volgende:
ik zag toevallig ongeveer een maand geleden nog in de supermarkt hoe een kindje maar bleef klieren, (dingen uit de rekken pakken en op de grond gooien, krijsen e.d) moeders had er genoeg van en het jochie ging ouderwets over de knie. vervolgens was er zo'n dik pauperwijf die tegen de moeder ging schreeuwen dat dat kindermishandeling is en blablabla.
ja heel goed van je hoor, de autoriteit van de moeder ondermijnen, waar bemoei je je mee dikke kutsnol.
..///
Vind ik niet, je kan een kind iets 60 keer uitleggen of hem een keer een klap geven, dat tweede is toch echt veel effectiever.quote:Op zaterdag 3 juni 2006 20:54 schreef wipes66 het volgende:
[..]
Dat 'dikke pauperwijf' heeft anders wel gelijk. "ouderwets over de knie" is puur het resultaat van haar eigen onmacht en frustratie dat een gevolg is van het feit dat ze niet eerder optrad of niet wist wat ze moest doen.
Sommige kinders zijn ook gewoon allejezus dwars, koppig, vervelend, irritant en strontvervelend.
Niet op elk kind heeft een boze blik of woorden zin, een tik daarintegen...
Niet op elk kind heeft een boze blik of woorden zin, een tik daarintegen...
als jij je kind 60 keer iets moet uitleggen en hij luistert nog niet dan is er sowieso al iets "fout" gegaan tijdens de opvoeding van het kind waardoor hij niet naar je luistert. dan ben je waarschijnlijk veel te laks geweest in de omgang, doe maar dit, doe maar dat. Totaal geen grenzen gesteld, of je grenzen duidelijk gemaakt. En grenzen kunnen duidelijk gemaakt worden voor kinderen zonder dat je ze een mep verkoopt. That's the whole point. Ouders die slaan om hun kind het zwijgen op te brengen of te laten doen wat zij willen hebben vaak nog nooit iets anders structureel geprobeerd. Dat is niet erg, als opvoeder moet je het ook allemaal leren, maar wanneer je merkt dat je je kinderen moet slaan voor ontzag, dan moet je heel snel over je eigen handelingen reflecteren en desnoods "hulp" inschakelen.quote:Op zaterdag 3 juni 2006 20:58 schreef BazzieK het volgende:
[..]
Vind ik niet, je kan een kind iets 60 keer uitleggen of hem een keer een klap geven, dat tweede is toch echt veel effectiever.
Een draaideurcrimineel onthoofden is ook vele malen effectiever dan hem celstraf of een boete geven. Toch kiezen we niet voor die optie. Denk je dat dat misschien een reden heeft?quote:Op zaterdag 3 juni 2006 20:58 schreef BazzieK het volgende:
[..]
Vind ik niet, je kan een kind iets 60 keer uitleggen of hem een keer een klap geven, dat tweede is toch echt veel effectiever.
Sanity is (not) statistical
Slechte besluitvorming?quote:Op zondag 4 juni 2006 00:40 schreef Maeghan het volgende:
[..]
Een draaideurcrimineel onthoofden is ook vele malen effectiever dan hem celstraf of een boete geven. Toch kiezen we niet voor die optie. Denk je dat dat misschien een reden heeft?
Hoe lang wil je die methode van steeds harder slaan dan gaan volhouden? Op een gegeven moment wordt je zoon in de pubertijd fysiek je gelijke of sterker, pakken we dan een eind hout om ons standpunt duidelijk te maken. Voor je het weet lig je te knokken met je eigen kind.quote:Op zaterdag 3 juni 2006 20:33 schreef BazzieK het volgende:
Hoe erger hetgene is wat ze doen en hoe ouder ze zijn hoe harder je mag slaan vindt ik. Heb vroeger ook wel eens een paar tikken gehad, niks mis mee.
Hm het gaat steeds meer over het disicplineren en de kwalijke gevolgen van het door de kamer meppen van je peuters (op zich heel bevredigend na een dag hard werken natuurlijk).
Ik hoor erg weinig over het belonen van gewenst gedrag; een complimentje of knuffel voor iets, hoe klein ook, dat goed gaat.
Heeft volgens mij veel meer effect dan met het bamboestokje in de hand afwachten tot er iets gebeurt dat je niet bevalt.
Ik hoor erg weinig over het belonen van gewenst gedrag; een complimentje of knuffel voor iets, hoe klein ook, dat goed gaat.
Heeft volgens mij veel meer effect dan met het bamboestokje in de hand afwachten tot er iets gebeurt dat je niet bevalt.
Er is een verschil tussen streng en consequent zijn, en je kind willens en wetens pijn toebrengen door een handje tegen de pan te drukken.quote:Op zaterdag 3 juni 2006 18:50 schreef Mustard_Man het volgende:
jullie kunnen zeggen wat jullie willen, maar toch heb ik het gevoel dat JUIST omdat ouders van tegenwoordig te soft zijn voor hun kinderen... dat deze zo asociaal worden en problemen veroorzaken. het lijkt ook wel of ouders hier vaak zelf geen benul van hebben. ("wat zeg je? mijn zoon heeft een oude man beroofd? dat kan nooit! thuis is het altijd zo'n engel!!!1")
ik zag toevallig ongeveer een maand geleden nog in de supermarkt hoe een kindje maar bleef klieren, (dingen uit de rekken pakken en op de grond gooien, krijsen e.d) moeders had er genoeg van en het jochie ging ouderwets over de knie. vervolgens was er zo'n dik pauperwijf die tegen de moeder ging schreeuwen dat dat kindermishandeling is en blablabla.
ja heel goed van je hoor, de autoriteit van de moeder ondermijnen, waar bemoei je je mee dikke kutsnol.
Ik ben streng opgevoed door mijn moeder, zusjes ook, en er heeft er nooit een uberhaupt maar in de supermarkt lopen klieren. Dat is namelijk prima te voorkomen. Die moeder deed het niet goed door te meppen, want ze had dat gedrag al veel eerder de kop in moeten en kunnen drukken. Hup, kind in het zitje van het wagentje en overal vanaf blijven. Niks geen meppen bij nodig.
Alle vier keurig uitgepakt, nooit met politie in aanraking gekomen, goede opleidingen, keurige relaties en gezellige vriendschappen, nooit toeter in het weekend, keurig u-zeggend... Geen meppen in de supermarkt voor nodig geweest, ook geen vingertjes tegen pannen, maar gewoon streng en consequent zijn (en soms een schriktik bij gevaar...)
Dat punt komt ook idd... Mijn vriend heeft zijn pa weleens (weliswaar als geintje) naar zijn kamer "gestuurd"... Toen pa (100 kg) niet wilde gaan, heeft vriendlief 'm even de trap op gedragen.quote:Op zondag 4 juni 2006 08:12 schreef woniya het volgende:
Hoe lang wil je die methode van steeds harder slaan dan gaan volhouden? Op een gegeven moment wordt je zoon in de pubertijd fysiek je gelijke of sterker, pakken we dan een eind hout om ons standpunt duidelijk te maken. Voor je het weet lig je te knokken met je eigen kind.
Nu was dat gewoon stoeien, maar als het gemeend was, had pa dus niks meer in te brengen gehad. Sta je daar... Worden inderdaad onwijze vechtpartijen, maar je autoriteit als ouder ben je volledig kwijt.
Zeker weten dat dat veel meer impact heeft!quote:Op zondag 4 juni 2006 11:32 schreef mgerben het volgende:
Ik hoor erg weinig over het belonen van gewenst gedrag; een complimentje of knuffel voor iets, hoe klein ook, dat goed gaat.
Heeft volgens mij veel meer effect dan met het bamboestokje in de hand afwachten tot er iets gebeurt dat je niet bevalt.
Plús dat de sfeer en de band daardoor veel positiever en liefdevoller is.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Niet om mezelf ervoor op de borst te kloppen, maar ik heb mijn kids nooit geslagen, enkel consequent nee is nee, en stemverhef en soms een "naar je kamer en je komt er pas uit als je weer normaal kan doen" en dan te weten dat er geen enkele kamerdeur op slot kan, ze bleven braaf zitten
En nu ze in tienerleeftijd zijn, heb ik eigenlijk weinig problemen met ze, ik kan me echt niet voorstellen dat ik, in de weinige echte aanvaringen die ik met ze heb, zou uithalen naar ze.
Het is niet nodig sowieso niet, en het idee alleen al, dat ik ga slaan omdat ze niet doen wat ik wil , niet vinden wat ik vind
Ik kreeg vroeger zelf wel klappen als ik, zonder te gaan schelden, dingen zei die de ouder niet welgevallig waren, en de machteloosheid die je dan voelt, en ook in zekere zin de vernedering.
"IK zeg gewoon wat ik vind en dan dit???"
En nu ze in tienerleeftijd zijn, heb ik eigenlijk weinig problemen met ze, ik kan me echt niet voorstellen dat ik, in de weinige echte aanvaringen die ik met ze heb, zou uithalen naar ze.
Het is niet nodig sowieso niet, en het idee alleen al, dat ik ga slaan omdat ze niet doen wat ik wil , niet vinden wat ik vind
Ik kreeg vroeger zelf wel klappen als ik, zonder te gaan schelden, dingen zei die de ouder niet welgevallig waren, en de machteloosheid die je dan voelt, en ook in zekere zin de vernedering.
"IK zeg gewoon wat ik vind en dan dit???"
[i]"you left me standing here, a long long time ago"[/i]
Ik heb een nichtje die is opgevoed met klappen.
Bijna alles werd opgelost met slaan.
Opvallend was dat:
- Het duurde minstens 20 klinkende meppen voordat ze ging huilen, en dan nog ging ze door met wat niet mocht.
- Ze sloeg haar knuffels en poppen de hele kamer door.
- Ze probeerde andere mensen, van allerlei leeftijden, te "disciplineren" met klappen en trappen. (Tegen de schenen trappen was het effectiefst merkte ze.)
Dat was toen ze in de leeftijd van 3 tot en met 7 of 8 was, vanaf toen weet ik niet hoe het verder ging want toen heb ik contact met mijn hele familie opgegeven.
Maar mijn indruk van die aanpak is dat het erg inefficient was en dat het kind er alleen maar een beroerder karakter van kreeg.
Bijna alles werd opgelost met slaan.
Opvallend was dat:
- Het duurde minstens 20 klinkende meppen voordat ze ging huilen, en dan nog ging ze door met wat niet mocht.
- Ze sloeg haar knuffels en poppen de hele kamer door.
- Ze probeerde andere mensen, van allerlei leeftijden, te "disciplineren" met klappen en trappen. (Tegen de schenen trappen was het effectiefst merkte ze.)
Dat was toen ze in de leeftijd van 3 tot en met 7 of 8 was, vanaf toen weet ik niet hoe het verder ging want toen heb ik contact met mijn hele familie opgegeven.
Maar mijn indruk van die aanpak is dat het erg inefficient was en dat het kind er alleen maar een beroerder karakter van kreeg.
---Grtz---------Spacehamster-->
Waarschuwing: Posts van deze user kunnen een hoog gehalte aan cynisme bevatten.
Waarschuwing: Posts van deze user kunnen een hoog gehalte aan cynisme bevatten.
Zo herken ik ook vaak de kinderen in mijn klas die thuis geslagen worden. Conflicten worden fysiek opgelost aangegaan. Dát is immers het voorbeeld dat ze van huis uit hebben meegekregen.quote:Op zondag 4 juni 2006 14:18 schreef Spacehamster het volgende:
Ik heb een nichtje die is opgevoed met klappen.
Bijna alles werd opgelost met slaan.
Toen ik daar met een moeder over in gesprek was, zei ze: "Oh, nee, hij mag écht geen andere kinderen slaan. Nee, ook zijn zusje thuis niet. De enige die klappen uitdeelt ben ik. "
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
klappen uitdelen in de puberteit is ook helemaal niet meer nodig als je het in de vroege jeugd goed gedaan heb, dus daar zit helemaal geen probleem. ook al geeft mijn mams wel met regelmaat me een tik tegen me kop maar daar is toch niks mis mee wanneer je loopt te klieren. en natuurlijk zou ik dat kleine vrouwtje helemaal de tyfus in kunnen meppen maar dan ben je toch niet goed bij je hoofd? ik woon in hun huis dus ik heb me maar gewoon te gedragen, als ik mn hand ook maar 1 keer naar mn ouders zou uitsteken gooien ze me hendig snel het huis uit.
oh, en jullie worden allemaal vriendelijk bedankt. een beetje mijn moeder voor kindermishandelaar uitmaken pfff.
als je op de juiste momenten billenkoek e.d geeft dan is er echt niks aan het handje.
en ja, je kan wel leuk zeggen dat jij je kinderen nooit slaat en dat het allemaal goed met ze gaat. maar dat geldt ook gewoon voor vele kinderen die wel tikken krijgen. nee, niet allemaal natuurlijk, maar dan ligt het gewoon aan de ouders die te hard of op de verkeerde momenten meppen. en dat geldt ook gewoon voor de mensen die niet consequent of goed genoeg zijn met de 'normale' straffen. dus. hoi.
oh, en jullie worden allemaal vriendelijk bedankt. een beetje mijn moeder voor kindermishandelaar uitmaken pfff.
als je op de juiste momenten billenkoek e.d geeft dan is er echt niks aan het handje.
en ja, je kan wel leuk zeggen dat jij je kinderen nooit slaat en dat het allemaal goed met ze gaat. maar dat geldt ook gewoon voor vele kinderen die wel tikken krijgen. nee, niet allemaal natuurlijk, maar dan ligt het gewoon aan de ouders die te hard of op de verkeerde momenten meppen. en dat geldt ook gewoon voor de mensen die niet consequent of goed genoeg zijn met de 'normale' straffen. dus. hoi.
Now why wouldn't God just appear to Pharaoh, and say it himself? Because God works in mysterious, inefficient, and breathtakingly cruel ways.
Inderdaad, kinderen gaan het slaan normaal vinden wanneer hen iets niet zint, dat doen pappa en mamma namelijk ook. Dat zet zich na hun kinderjaren ook door.quote:Op zondag 4 juni 2006 14:51 schreef Moonah het volgende:
Zo herken ik ook vaak de kinderen in mijn klas die thuis geslagen worden. Conflicten worden fysiek opgelost aangegaan. Dát is immers het voorbeeld dat ze van huis uit hebben meegekregen.
Toen ik daar met een moeder over in gesprek was, zei ze: "Oh, nee, hij mag écht geen andere kinderen slaan. Nee, ook zijn zusje thuis niet. De enige die klappen uitdeelt ben ik. "
[b]Op dinsdag 10 februari 2004 14:36 schreef Malawi het volgende:[/b]
Het in den oren stoppen van kiwi's is dus een probaat tijgeraanvalafweermiddel
Het in den oren stoppen van kiwi's is dus een probaat tijgeraanvalafweermiddel
De straf moet passen bij de daad die het kind gepleegd heeft en daarbij ben ik niet principieel tegen 'een tik'. Bij mij zal het natuurlijk nooit uitkomen op een knal voor z'n hoofd, maar een pak voor z'n broek kan hij verwachten wanneer hij zich in extreme mate misdraagt.
Bijvoorbeeld een 'verbod' op het slaan van kinderen vind ik veels te makkelijk. Vergeet namelijk niet dat je hierdoor extra sociale controle ontstaat plus kinderen toestaat om misbruik te maken van deze regeling.
Zelf zal ik mijn kinderen ook niet afleren dat ze best een klap mogen uitdelen wanneer hij/zij ernstig gepest wordt. Van je af bijten is de beste remedie tegen pesterijen.
[ Bericht 8% gewijzigd door #ANONIEM op 04-06-2006 16:09:35 ]
Bijvoorbeeld een 'verbod' op het slaan van kinderen vind ik veels te makkelijk. Vergeet namelijk niet dat je hierdoor extra sociale controle ontstaat plus kinderen toestaat om misbruik te maken van deze regeling.
Zelf zal ik mijn kinderen ook niet afleren dat ze best een klap mogen uitdelen wanneer hij/zij ernstig gepest wordt. Van je af bijten is de beste remedie tegen pesterijen.
[ Bericht 8% gewijzigd door #ANONIEM op 04-06-2006 16:09:35 ]
Hoewel ik absoluut niet ben voor slaan van een kind (dat heb ik genoeg meegemaakt toen ik klein was, tot het absurde af), moet ik er wel bijzeggen dat de alternatieven ook niet altijd briljant zijn. Zo maken sommige ouders er een sport van om hun kinderen psychisch pijn te doen: vernederen, minderwaardigheids complexen aanpraten, maar ook gewoon letterlijk doodsangst als opvoedmiddel gebruiken. Dit kan nog veel verdere gevolgen hebben als een tik op de vingers, of pak voor de broek (en dan heb ik het niet over mishandelen maar gewoon een tik zonder lichamelijke schade).
Ik denk dat er niet een vaste manier is waarop je kinderen kan opvoeden, dat hangt ook van de omstandigheden en het kind af. Met hele kleine kinderen moet je denk ik redelijk bot zijn, dus duidelijk boos worden en duidelijke consequenties, simpelweg omdat ze nog niet toe zijn aan psychologische manier. Later denk ik dat het veel belangrijker is om een goede vertrouwensband met je kind op te bouwen dan ze constant af te schrikken. Als ze het gevoel hebben dat ze niet met je kunnen praten zullen ze dat ook niet doen, met als gevolg dat er een hoop achterbakse dingen gebeuren en dat er een kloof komt tussen kinderen en ouders.
Wat ik niet snap aan TS is dat hij aan de andere kant het kind de duidelijke consequenties van hun daden wil laten zien en aan de andere kant ze compleet beschermd wil opvoeden, dat strookt niet met elkaar.
Ik denk dat er niet een vaste manier is waarop je kinderen kan opvoeden, dat hangt ook van de omstandigheden en het kind af. Met hele kleine kinderen moet je denk ik redelijk bot zijn, dus duidelijk boos worden en duidelijke consequenties, simpelweg omdat ze nog niet toe zijn aan psychologische manier. Later denk ik dat het veel belangrijker is om een goede vertrouwensband met je kind op te bouwen dan ze constant af te schrikken. Als ze het gevoel hebben dat ze niet met je kunnen praten zullen ze dat ook niet doen, met als gevolg dat er een hoop achterbakse dingen gebeuren en dat er een kloof komt tussen kinderen en ouders.
Wat ik niet snap aan TS is dat hij aan de andere kant het kind de duidelijke consequenties van hun daden wil laten zien en aan de andere kant ze compleet beschermd wil opvoeden, dat strookt niet met elkaar.
Oscar Mike Golf Whiskey Tango Foxtrot Bravo Bravo Quebec
Mensen, er is echt iets niet goed met ts. Iemand ooit die foto van m gezien?
En dan al deze fratsen. Ik ga er niet eens inhoudelijk op in
En als ik jou een zak wil noemen, dan noem ik je een zak. Anders zal ik je ff door dat bushokje tyfen. Wannabe moderator
En wat vindt je vriendin nou van al je domme acties? Want daar geef je nooit antwoord op.
En dan al deze fratsen. Ik ga er niet eens inhoudelijk op in
En als ik jou een zak wil noemen, dan noem ik je een zak. Anders zal ik je ff door dat bushokje tyfen. Wannabe moderator
En wat vindt je vriendin nou van al je domme acties? Want daar geef je nooit antwoord op.
Moonah, klaarblijkelijk ben je docente in het basisonderwijs. Wat mij een beetje verontrust is de gedachte dat je het als je taak ziet om de kinderen op te voeden, dat is niet de reden waarom ik mijn kind naar een school zou willen sturen. Ik wil dat het daar leert schrijven, rekenen, etc. Kortom; dat het daar alle vaardigheden leert om het in dit leven ver te kunnen schoppen.
Het is de taak van de docent om dat aan het kind te leren, maar niet om te bepalen hoe een ouder het kind behandelt. Dit leidt in mijn optiek tot een soort kinder-eenheidsworst. Ik heb het kind geschapen, dus het is mijn taak, verantwoordelijkheid en plicht om het kind op mijn manier te vormen, niet die van een docent. Verder heb ik veel respect voor je beroep, maar bovengenoemd punt is iets waar ik me toch wel een beetje zorgen over maak. Ik duld in de toekomst geen bemoeienis.
Het is de taak van de docent om dat aan het kind te leren, maar niet om te bepalen hoe een ouder het kind behandelt. Dit leidt in mijn optiek tot een soort kinder-eenheidsworst. Ik heb het kind geschapen, dus het is mijn taak, verantwoordelijkheid en plicht om het kind op mijn manier te vormen, niet die van een docent. Verder heb ik veel respect voor je beroep, maar bovengenoemd punt is iets waar ik me toch wel een beetje zorgen over maak. Ik duld in de toekomst geen bemoeienis.
Helaas voor jou, maar je leeft nu eenmaal niet in een vacuum, maar in een samenleving waarbinnen wetten en normen en waarden gelden. Daar dien je rekening mee te houden.quote:Op zondag 4 juni 2006 17:14 schreef bouncingvictor het volgende:
Ik heb het kind geschapen, dus het is mijn taak, verantwoordelijkheid en plicht om het kind op mijn manier te vormen, niet die van een docent.
Verder denk ik dat "alle vaardigheden om het in dit leven ver te kunnen schoppen" verder strekt dan rekenen en taalvaardigheid.
"Ik duld in de toekomst geen bemoeienis."
Wat wou je eraan gaan doen dan? Als je niet wilt dat anderen zich met je leven bemoeien moet je vooral geen kinderen nemen, want als mensen je ergens over zullen lastigvallen is het wel je kind en hoe je het opvoedt. Ofwel omdat ze vinden dat je iets doet waardoor het kind gevaar loopt bijvoorbeeld, of omdat het kind gedrag vertoont wat gevaar of ongemak voor anderen oplevert. Als je daar niet tegen kunt raad ik je ten zeerste een vasectomie aan.
Sanity is (not) statistical
Dat het bijna vanzelfsprekend is dat mensen dat doen, wil niet zeggen dat het goed of wenselijk is. Ik kies voor een bepaalde stijl van opvoeden die in mijn ogen de beste en meest effectieve is, dat moet ik dan toch zelf weten? Als ik mijn huis van binnen roze wil verven, dan zal iedereen dat afschuwelijk vinden, maar als ik graag in een roze huis woon dan laat ik mij toch door niemand tegenhouden, alleen maar omdat zij een andere mening hebben dan ik?quote:Op zondag 4 juni 2006 17:19 schreef Maeghan het volgende:
[..]
Helaas voor jou, maar je leeft nu eenmaal niet in een vacuum, maar in een samenleving waarbinnen wetten en normen en waarden gelden. Daar dien je rekening mee te houden.
Verder denk ik dat "alle vaardigheden om het in dit leven ver te kunnen schoppen" verder strekt dan rekenen en taalvaardigheid.
---> Ik schreef dan ook "Etc." en "kortom", ik had geen zin om alles op te noemen
"Ik duld in de toekomst geen bemoeienis."
Wat wou je eraan gaan doen dan? Als je niet wilt dat anderen zich met je leven bemoeien moet je vooral geen kinderen nemen, want als mensen je ergens over zullen lastigvallen is het wel je kind en hoe je het opvoedt. Ofwel omdat ze vinden dat je iets doet waardoor het kind gevaar loopt bijvoorbeeld, of omdat het kind gedrag vertoont wat gevaar of ongemak voor anderen oplevert. Als je daar niet tegen kunt raad ik je ten zeerste een vasectomie aan.
En in het oog van het 'maatschappelijk belang', het is mijn insteek om mijn kind te vormen tot een man of vrouw met respect voor het leven en de maatschappij, iemand die het in deze samenleving kan rooien en waar anderen met waardering naar zullen kijken, het is niet zo dat ik de intentie heb om een monster te scheppen. Ik zie de uitdaging juist in het scheppen van een wezen dat een stapje beter is dan de meeste anderen.
Dat ligt eraan wat die stijl is. Als daar "pijn toebrengen" bij hoort volgens jou ben ik blij dat die bemoeizuchtige mensen bestaan.quote:Op zondag 4 juni 2006 17:27 schreef bouncingvictor het volgende:
Ik kies voor een bepaalde stijl van opvoeden die in mijn ogen de beste en meest effectieve is, dat moet ik dan toch zelf weten?
Of jouw huis roze is maakt niet uit. Dat doet niemand zeer, het doet je huis niet zeer, en het is voor niemand lastig. Verder vind ik de vergelijking toch wel zeer mank, want je huis schilderen is niet bepaald vergelijkbaar met het opvoeden van een kind.quote:Als ik mijn huis van binnen roze wil verven, dan zal iedereen dat afschuwelijk vinden, maar als ik graag in een roze huis woon dan laat ik mij toch door niemand tegenhouden, alleen maar omdat zij een andere mening hebben dan ik?
Een kind is een mens, geen uitdaging of prestigeproject.quote:Ik zie de uitdaging juist in het scheppen van een wezen dat een stapje beter is dan de meeste anderen.
Sanity is (not) statistical
In dat geval zul je een gouvernante moeten nemen. Een kind zit een groot deel van de dag op school. Ook daar zal het beloond worden voor goed gedrag, en gestraft worden voor slecht gedrag. Dit zal dus in jouw geval nooit op jouw wijze plaats vinden.quote:Op zondag 4 juni 2006 17:14 schreef bouncingvictor het volgende:
Moonah, klaarblijkelijk ben je docente in het basisonderwijs. Wat mij een beetje verontrust is de gedachte dat je het als je taak ziet om de kinderen op te voeden, dat is niet de reden waarom ik mijn kind naar een school zou willen sturen. Ik wil dat het daar leert schrijven, rekenen, etc. Kortom; dat het daar alle vaardigheden leert om het in dit leven ver te kunnen schoppen.
Het is de taak van de docent om dat aan het kind te leren, maar niet om te bepalen hoe een ouder het kind behandelt. Dit leidt in mijn optiek tot een soort kinder-eenheidsworst. Ik heb het kind geschapen, dus het is mijn taak, verantwoordelijkheid en plicht om het kind op mijn manier te vormen, niet die van een docent. Verder heb ik veel respect voor je beroep, maar bovengenoemd punt is iets waar ik me toch wel een beetje zorgen over maak. Ik duld in de toekomst geen bemoeienis.
School is de plaats waar de meeste kinderen sociale omgang en interactie vinden. Daar valt voor jou niets tegen te doen. Je zult er niet bij zijn.
Daarnaast is een school wel degelijk belangrijk als het gaat om het signaleren van gedragsproblemen. En als die gedragsproblemen mogelijk ontstaan vanuit misbruik of mishandeling, dan moet daar natuurlijk wel stappen tegen genomen worden.
Dat jij niet wil dat een ander zich met jouw kinderen of hun opvoeding bemoeit, is allemaal leuk en aardig, maar totaal onhaalbaar.
I'm just a Soul whose Intentions are Good
En heb je daar al genoeg lebensraum voor?quote:Op zondag 4 juni 2006 17:27 schreef bouncingvictor het volgende:
[..]
Ik zie de uitdaging juist in het scheppen van een wezen dat een stapje beter is dan de meeste anderen.
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
Oeh, klaag me aan!quote:Op zondag 4 juni 2006 17:14 schreef bouncingvictor het volgende:
Moonah, klaarblijkelijk ben je docente in het basisonderwijs. Wat mij een beetje verontrust is de gedachte dat je het als je taak ziet om de kinderen op te voeden, dat is niet de reden waarom ik mijn kind naar een school zou willen sturen. Ik wil dat het daar leert schrijven, rekenen, etc. Kortom; dat het daar alle vaardigheden leert om het in dit leven ver te kunnen schoppen.
Wat een bekrompen visie heb jij. Ouders, school en de rest van de maatschappij zijn samen verantwoordelijk voor het welbevinden van een kind. Ik (en met mij natuurlijk de rest van onderwijzend Nederland) leer kinderen o.a. rekenen, taal en schrijven, maar zeer zeker leer ik ze ook in een groep te functioneren en zich sociaal op te stellen. ik draag zorg voor hun sociaal emotionele welbevinden, ik leer hen hoe ze vriendjes kunnen maken, etcetc.
Jij zou in de jaren '50 moeten leven!
Als jij je kind mishandelt is het zeer zeker mijn taak dat te signaleren en daar werk van te maken.quote:Het is de taak van de docent om dat aan het kind te leren, maar niet om te bepalen hoe een ouder het kind behandelt.
Maak je borst maar nat!quote:Dit leidt in mijn optiek tot een soort kinder-eenheidsworst. Ik heb het kind geschapen, dus het is mijn taak, verantwoordelijkheid en plicht om het kind op mijn manier te vormen, niet die van een docent. Verder heb ik veel respect voor je beroep, maar bovengenoemd punt is iets waar ik me toch wel een beetje zorgen over maak. Ik duld in de toekomst geen bemoeienis.
Je kind is niet je bezit.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Jij hebt het duidelijk nog niet gesnapt. Opvoeding begint en eindigt niet bij het gezin. Je voedt kinderen op om ze onder andere zelfstandig te maken, zelf te kunnen oordelen en besluiten. En dat is nou precies waar een school óók aan meewerkt. Door kinderen te leren rekenen, schrijven stimuleer je zelfstandigheid. Door ze inzicht te geven in binnenschoolse gedragsregels en conflicten met leeftijdsgenootjes leren kinderen op een gegeven moment hun eigen problemen met elkaar op te lossen. Door aan te komen met lessen sociaal-emotionele ontwikkeling leer je hen het reilen en zeilen van de maatschappij, het gewenste gedrag, het ongewenste gedrag, etc. Maar ook televisie voedt kinderen op zo'n manier op, de bibliotheek ook, het politiek beleid. Haal die fabel maar uit je hoofd dat jij de enige die opvoedt, want we dragen allemaal bij aan de ontwikkeling van jouw kind. Je bent maar de eerste in een lange rij (mede)opvoeders, en we kunnen je nog uit de positie ontzetten ook als je niet opvoed overeenkomstig de rechten die het kind heeft. Je staat in de verste verte niet zo sterk als je jezelf waant.quote:Op zondag 4 juni 2006 17:14 schreef bouncingvictor het volgende:
Moonah, klaarblijkelijk ben je docente in het basisonderwijs. Wat mij een beetje verontrust is de gedachte dat je het als je taak ziet om de kinderen op te voeden, dat is niet de reden waarom ik mijn kind naar een school zou willen sturen. Ik wil dat het daar leert schrijven, rekenen, etc. Kortom; dat het daar alle vaardigheden leert om het in dit leven ver te kunnen schoppen.
Het is de taak van de docent om dat aan het kind te leren, maar niet om te bepalen hoe een ouder het kind behandelt. Dit leidt in mijn optiek tot een soort kinder-eenheidsworst. Ik heb het kind geschapen, dus het is mijn taak, verantwoordelijkheid en plicht om het kind op mijn manier te vormen, niet die van een docent. Verder heb ik veel respect voor je beroep, maar bovengenoemd punt is iets waar ik me toch wel een beetje zorgen over maak. Ik duld in de toekomst geen bemoeienis.
Een gast als jij zou inderdaad maar eens hard moeten nadenken over kinderen, want het wordt almaar duidelijker voor ons dat jij echt geen FLAUW idee hebt wat opvoeding eigenlijk inhoudt.
[ Bericht 0% gewijzigd door releaze op 04-06-2006 17:42:17 (gebeveront) ]
Een soort überwezen?quote:Op zondag 4 juni 2006 17:27 schreef bouncingvictor het volgende:
Ik zie de uitdaging juist in het scheppen van een wezen dat een stapje beter is dan de meeste anderen.
Wat dacht je van de visie dat een kind een individu is met eigen talenten, eigenaardigheden, eigen capaciteiten, een eigen wil, een eigen karakter etcetc...? Leer maar respect hebben voor de eigenheid van je (toekomstige) kind.
Jij kunt geen 'wezen scheppen'.
Tenzij je God heet.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
jij duldt in de toekomst misschien geen bemoeienis, maar je kind heeft een eigen wil, en zo hebben andere mensen die omgang hebben met jouw kind. Daar heb je totaal geen invloed op, en als die bemoeienis er moet komen dan zál ie er komen, want het gaat niet om jouw welbevinden, maar om dat van het kind.quote:Op zondag 4 juni 2006 17:14 schreef bouncingvictor het volgende:
Ik duld in de toekomst geen bemoeienis.
Proberen 'we' hier nu deze meneer op andere gedachten te brengen
gaat niet lukken, dames, het is ofwel een vervelende kloon, of een compleet van God losser
toet toet boing boing
laat het in ajb het eerste zijn , je moet er toch niet aaan denken dat ....
gaat niet lukken, dames, het is ofwel een vervelende kloon, of een compleet van God losser
toet toet boing boing
laat het in ajb het eerste zijn , je moet er toch niet aaan denken dat ....
[i]"you left me standing here, a long long time ago"[/i]
We dwalen hier grandioos af van de insteek van deze 'discussie', namelijk dat ik helemaal niet uit ben op een discussie over mijn manier van opvoeden. Ik ben onvermurwbaar, ik zie dit als een manier die bij mij past, die bij mijn vriendin past en voorál een manier die bij mijn toekomstige kind past. Want wie zegt dat ik niet wil dat het kind zich ontplooit tot een individu met zijn/haar eigen unieke eigenschappen? Ik wil alleen dat het kind exceleert in die eigenschappen, en ik weet zeker dat ik daar niet de enige ouder in ben. Ik voel me hier enorm aangevallen op mijn principes en mijn levenswijze, en dat is bijzonder krenkend. En haal a.u.b. de God-referentie er niet langer bij.quote:Op zondag 4 juni 2006 17:39 schreef Moonah het volgende:
[..]
Een soort überwezen?
Wat dacht je van de visie dat een kind een individu is met eigen talenten, eigenaardigheden, eigen capaciteiten, een eigen wil, een eigen karakter etcetc...? Leer maar respect hebben voor de eigenheid van je (toekomstige) kind.
Jij kunt geen 'wezen scheppen'.
Tenzij je God heet.
Of misschien juist een aan-God-vaster, die hebben er ook nog wel eens een handje van.quote:Op zondag 4 juni 2006 17:45 schreef milagro het volgende:
Proberen 'we' hier nu deze meneer op andere gedachten te brengen
gaat niet lukken, dames, het is ofwel een vervelende kloon, of een compleet van God losser
Ik blijf zelf tot nu toe erg redelijk, probeer dat zelf ook zo te houden. En mag ik jullie er op wijzen dat, iets wat me nu al meerdere keren is opgevallen, 'kloon' geschreven wordt als 'clown', op de engelse manier dus. Het is een anglicisme.quote:Op zondag 4 juni 2006 17:45 schreef milagro het volgende:
Proberen 'we' hier nu deze meneer op andere gedachten te brengen
gaat niet lukken, dames, het is ofwel een vervelende kloon, of een compleet van God losser
toet toet boing boing
laat het in ajb het eerste zijn , je moet er toch niet aaan denken dat ....
Nee, ik wil mijn kind niet religieus opvoedenquote:Op zondag 4 juni 2006 17:47 schreef Alicey het volgende:
[..]
Of misschien juist een aan-God-vaster, die hebben er ook nog wel eens een handje van.
Volgens mij begon je juist dit topic omdat je vriendin het helemaal niet zo eens was met de manier waarop jij kinderen wilde gaan opvoeden (en jij niet met de hare).quote:Op zondag 4 juni 2006 17:46 schreef bouncingvictor het volgende:
[..]
We dwalen hier grandioos af van de insteek van deze 'discussie', namelijk dat ik helemaal niet uit ben op een discussie over mijn manier van opvoeden. Ik ben onvermurwbaar, ik zie dit als een manier die bij mij past, die bij mijn vriendin past en voorál een manier die bij mijn toekomstige kind past. Want wie zegt dat ik niet wil dat het kind zich ontplooit tot een individu met zijn/haar eigen unieke eigenschappen? Ik wil alleen dat het kind exceleert in die eigenschappen, en ik weet zeker dat ik daar niet de enige ouder in ben. Ik voel me hier enorm aangevallen op mijn principes en mijn levenswijze, en dat is bijzonder krenkend. En haal a.u.b. de God-referentie er niet langer bij.
Jij stelt nu al eisen aan je kind, terwijl het nog niet eens in de maak is. Je kind moet excelleren in zijn/haar talenten.... Alsof dat kind zelf niets over zijn of haar leven te bepalen heeft, maar jij dat wel even allemaal regelt.
Overigens wordt met kloon niet (een bassie of pipo) bedoeld, maar dit wist je zelf natuurlijk ook best
I'm just a Soul whose Intentions are Good
*lol* mijn pa is toch ook een beetje van dat. Niet zo extreem met slaan en weet ik veel wat, maar als er iets was wat hij niet duldde dan was het wel bemoeienis. Een vreemde heeft toch geen fuck te zeggen over wat er bij ons in huis gebeurde, of hoe hij opvoedde? Het is dat hij zelden zijn handen naar ons uitstak, anders had de politie voor de deur gestaan. Emotionele schade weegt tegenwoordig nogsteeds minder dan fysieke, want fysiek valt aan te tonen en is strafbaar (mishandeling) maar emotioneel.. dan moet het een combinatie van die twee zijn.quote:Op zondag 4 juni 2006 17:45 schreef milagro het volgende:
Proberen 'we' hier nu deze meneer op andere gedachten te brengen
gaat niet lukken, dames, het is ofwel een vervelende kloon, of een compleet van God losser
toet toet boing boing
laat het in ajb het eerste zijn , je moet er toch niet aaan denken dat ....
Ik durf mn hand ervoor tegen een pannetje te houden, maar ik weet absoluut zeker dat er een behoorlijk aantal van die mafketels hier in nederland rond lopen. 2 kinderen op een klas worden er mishandeld, weet je! Dat is 2 op 30! 6 op 100! Als er 400.000 kinderen zijn, dan zijn dat 24.000 mishandelde kinderen en 48.000 ouders die die bullshit toestaan! Dat is gewoon een enorm aantal kinderen, en dan zijn dat degene die écht mishandeld worden thuis. Ik zou het niet vreemd vinden als een of meer van die bozo's hier fok bezocht, ondanks dat de ts misschien/waarschijnlijk een kloon is.
Breng me dan ook niet zo in de war met die plaatjes er achterquote:Op zondag 4 juni 2006 17:54 schreef djenneke het volgende:
[..]
Volgens mij begon je juist dit topic omdat je vriendin het helemaal niet zo eens was met de manier waarop jij kinderen wilde gaan opvoeden (en jij niet met de hare).
---> Correct. Maar het is niet zo dat ik dit aan mijn vriendin wil laten lezen, ik ben geïnteresseerd in de mening vane en ander. Of ik daar iets mee doe is een tweede, de discussie die tussen mijn vriendin en mij loopt staat hier verder los van.
Jij stelt nu al eisen aan je kind, terwijl het nog niet eens in de maak is. Je kind moet excelleren in zijn/haar talenten.... Alsof dat kind zelf niets over zijn of haar leven te bepalen heeft, maar jij dat wel even allemaal regelt.
---> Zucht, dat zeg ik toch helemaal niet? Probeer niet conclusies te trekken die er niet zijn, ik weet zelf natuurlijk ook niet hoe het kind zich zal ontwikkelen. Maar tijdig inspringen op de talenten die het blijkt te hebben en die verder uit weten te bouwen is een (volgens mij) bewonderenswaardige eigenschap die je als ouder kunt hebben.
Overigens wordt met kloon niet (een bassie of pipo) bedoeld, maar dit wist je zelf natuurlijk ook best
nou, niet eens zo zeer van wege de draai om de oren, hè, maar om het griezelige met voorbedache rade rationele ge-engnek " het toebrengen van lichamelijke pijn"quote:Op zondag 4 juni 2006 17:47 schreef Alicey het volgende:
[..]
Of misschien juist een aan-God-vaster, die hebben er ook nog wel eens een handje van.
word je als volwassene al bang van, laat staan een kind.
U wilde woensdagmiddag afspreken? Ik pak de agenda er even bij , ha kijk :
1500 uur : toebrengen van lichamelijke pijn aan zoon 1 vanwege het tot drie keer toe niet luisteren en zodoende niet stipt om 1900 uur te bedde kunnen gaan, hetgeen de concentratie de volgende dag tijdens de door vader gegeven lessen niet ten goede gekomen is.
Nee, sorry, dan kan ik dus niet.
Schat, had je dit agenda punt al overgenomen op de muurplanner?
[i]"you left me standing here, a long long time ago"[/i]
Dat geeft wel een hele duidelijke boodschap:quote:Op zondag 4 juni 2006 14:51 schreef Moonah het volgende:
[..]
Zo herken ik ook vaak de kinderen in mijn klas die thuis geslagen worden. Conflicten worden fysiek opgelost aangegaan. Dát is immers het voorbeeld dat ze van huis uit hebben meegekregen.
Toen ik daar met een moeder over in gesprek was, zei ze: "Oh, nee, hij mag écht geen andere kinderen slaan. Nee, ook zijn zusje thuis niet. De enige die klappen uitdeelt ben ik. "
"Alleen de topdog mag slaan."
Dus wil het kind ergens de topdog zijn zodat het niet geslagen wordt, en ziet het de noodzaak in om flink te slaan.
Ik vind die wet om slaan te verbieden wel iets hebben, want niemand houdt zich volledig aan de wet maar slaan wordt zo wel beperkt.
Aan de andere kant mag slaan dus als het maar niet bewijsbaar is (dus geen meerderjarige getuigen).
En de regering geeft zelf ook al niet zo'n fantastisch voorbeeld.
Het fundament van burgercontrole door de wet is ook nog steeds een van straffen.
Maar belonen zit er niet in.
En dan heb ik het niet over met veel geld belonen, maar gewoon een bewijs van erkenning van goed gedrag.
Bijvoorbeeld je hebt al een jaar geen boete gehad voor vervuiling: je krijgt een bloemetje/plantje of een koffiemok of een singeltje met felicitatie van de gemeente....zoiets
Oei...nou dwaal ik af.....
---Grtz---------Spacehamster-->
Waarschuwing: Posts van deze user kunnen een hoog gehalte aan cynisme bevatten.
Waarschuwing: Posts van deze user kunnen een hoog gehalte aan cynisme bevatten.
is iedereen hier vergeten dat het slaan van kinderen tegenwoordig strafbaar is ofzo ?
Neerkomen wel!
Inderdaad zeg, wat een griezel.quote:Op zaterdag 3 juni 2006 15:41 schreef Geartsjuh het volgende:
[..]
Ik hoop dat TS een kloon is. Zo niet, dan hoop ik dat hij geen kinderen krijgt .
"Nederlanders koesteren hun zelfoverschatting, terwijl ze hun gebrek aan beschaving en bescheidenheid als assertiviteit vieren."
quote:Op zondag 4 juni 2006 18:03 schreef milagro het volgende:
[..]
nou, niet eens zo zeer van wege de draai om de oren, hè, maar om het griezelige met voorbedache rade rationele ge-engnek " het toebrengen van lichamelijke pijn"
word je als volwassene al bang van, laat staan een kind.
U wilde woensdagmiddag afspreken? Ik pak de agenda er even bij , ha kijk :
1500 uur : toebrengen van lichamelijke pijn aan zoon 1 vanwege het tot drie keer toe niet luisteren en zodoende niet stipt om 1900 uur te bedde kunnen gaan, hetgeen de concentratie de volgende dag tijdens de door vader gegeven lessen niet ten goede gekomen is.
Nee, sorry, dan kan ik dus niet.
Schat, had je dit agenda punt al overgenomen op de muurplanner?
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
quote:Op zondag 4 juni 2006 17:49 schreef bouncingvictor het volgende:
[..]
Ik blijf zelf tot nu toe erg redelijk, probeer dat zelf ook zo te houden. En mag ik jullie er op wijzen dat, iets wat me nu al meerdere keren is opgevallen, 'kloon' geschreven wordt als 'clown', op de engelse manier dus. Het is een anglicisme.
I may be wrong, but it's highly unlikely.
Als TS geen kloon is dan heb ik nu al medelijden met het aanstaande kind. Mishandeling, totaal controle van het individu en vooral vaders wil zal zijn of haar deel zijn. Vreselijk. Wanneer het kind onverwacht een 'Moonah' tegenkomt, hoop ik van harte dat de juf ingrijpt en het tij probeert te keren.
Van gedachten veranderen zal inderdaad niet lukken bij TS. Die figuren met enorme machtsdrang heb je nu eenmaal helaas.
Van gedachten veranderen zal inderdaad niet lukken bij TS. Die figuren met enorme machtsdrang heb je nu eenmaal helaas.
De kans zit er alleen wél in dat TS deze 'Moonah' dan, ter correctie van haar bemoeizuchtige gedrag, een dosis fysieke pijn zal toedienen.quote:Op zondag 4 juni 2006 18:35 schreef Maerycke het volgende:
Wanneer het kind onverwacht een 'Moonah' tegenkomt, hoop ik van harte dat de juf ingrijpt en het tij probeert te keren.
"Nederlanders koesteren hun zelfoverschatting, terwijl ze hun gebrek aan beschaving en bescheidenheid als assertiviteit vieren."
Dan weet ik zeker dat 'Moonah' een aanklacht indient zodat pappie een klein juridsch lesje krijgt en wellicht zelfs celstraf zodat het kind eindelijk eens een fatsoenlijk leven kan leiden zonder dat van hogerhand wordt bepaald hoe het zich moet gedragenquote:Op zondag 4 juni 2006 18:42 schreef Gert het volgende:
[..]
De kans zit er alleen wél in dat TS deze 'Moonah' dan, ter correctie van haar bemoeizuchtige gedrag, een dosis fysieke pijn zal toedienen.
Voor iedereen die het zo beter lijkt te weten: ik zou graag willen horen hoe jullie de opvoeding van jullie kinderen zien en of jullie daar überhaupt wel over nagedacht hebben. Kritiek geven op een ander is erg makkelijk.
Ik denk toch dat bij een vermoeden van kindermishandeling (en dan bedoel ik niet een pak voor de broek of een strenge opvoeding), een leerkracht in het belang van het kind handelt en hiervan melding maakt. Een ouder kan wel vinden dat hij het kind op zijn manier goed vormt, maar als het een gestoorde ouder is heeft hij ook gestoorde ideeen en kan hij het kind ernstige geestelijke of lichamelijke schade toebrengen. Het is fijn wanneer er dan volwassenen in de omgeving zijn die het opnemen voor een zwakkere, in dit geval een kindquote:Op zondag 4 juni 2006 17:14 schreef bouncingvictor het volgende:
Moonah, klaarblijkelijk ben je docente in het basisonderwijs. Wat mij een beetje verontrust is de gedachte dat je het als je taak ziet om de kinderen op te voeden, dat is niet de reden waarom ik mijn kind naar een school zou willen sturen. Ik wil dat het daar leert schrijven, rekenen, etc. Kortom; dat het daar alle vaardigheden leert om het in dit leven ver te kunnen schoppen.
Het is de taak van de docent om dat aan het kind te leren, maar niet om te bepalen hoe een ouder het kind behandelt. Dit leidt in mijn optiek tot een soort kinder-eenheidsworst. Ik heb het kind geschapen, dus het is mijn taak, verantwoordelijkheid en plicht om het kind op mijn manier te vormen, niet die van een docent. Verder heb ik veel respect voor je beroep, maar bovengenoemd punt is iets waar ik me toch wel een beetje zorgen over maak. Ik duld in de toekomst geen bemoeienis.
Ik voed mn kind al lang op,en heb nog nooit fysiek gestraft.quote:Op zondag 4 juni 2006 18:50 schreef bouncingvictor het volgende:
Voor iedereen die het zo beter lijkt te weten: ik zou graag willen horen hoe jullie de opvoeding van jullie kinderen zien en of jullie daar überhaupt wel over nagedacht hebben. Kritiek geven op een ander is erg makkelijk.
Het zegt meer over jouw gebrek aan verstand,dat je daar op voorhand al over nadenkt.
I may be wrong, but it's highly unlikely.
Natuurlijk niet, het vooraf bedenken van een strategie, risico's inschatten en het puur goed nadenken over zaken is essentiëel in bijna iedere situatie. Een goede voorbereiding is het halve werk, zéker als het over zoiets belangrijks gaat als opvoeding.quote:Op zondag 4 juni 2006 18:58 schreef Ghostbuster het volgende:
[..]
Ik voed mn kind al lang op,en heb nog nooit fysiek gestraft.
Het zegt meer over jouw gebrek aan verstand,dat je daar op voorhand al over nadenkt.
Serieus, TS heeft waarschijnlijk z'n kerstmenu ook alvast op orde.quote:Op zondag 4 juni 2006 18:58 schreef Ghostbuster het volgende:
[..]
Ik voed mn kind al lang op,en heb nog nooit fysiek gestraft.
Het zegt meer over jouw gebrek aan verstand,dat je daar op voorhand al over nadenkt.
Yeah, well, you know, that's just, like, your opinion, man.
Het lijkt me zo leuk als jouw leven door een kind lekker chaotisch gaat worden, puur en alleen omdat kinderen niet 'strategisch' zijn te 'plannen'.quote:Op zondag 4 juni 2006 19:00 schreef bouncingvictor het volgende:
[..]
Natuurlijk niet, het vooraf bedenken van een strategie, risico's inschatten en het puur goed nadenken over zaken is essentiëel in bijna iedere situatie. Een goede voorbereiding is het halve werk, zéker als het over zoiets belangrijks gaat als opvoeding.
Is het dan echt zo vreemd dat mijn vriendin en ik goed nadenken over hoe we ons kind willen opvoeden?quote:Op zondag 4 juni 2006 19:02 schreef Razztwizzle het volgende:
[..]
Het lijkt me zo leuk als jouw leven door een kind lekker chaotisch gaat worden, puur en alleen omdat kinderen niet 'strategisch' zijn te 'plannen'.
Het ligt hoofdzakelijk aan het karakter van het kind al,hoe moeilijk de opvoeding gaat worden.quote:Op zondag 4 juni 2006 19:00 schreef bouncingvictor het volgende:
[..]
Natuurlijk niet, het vooraf bedenken van een strategie, risico's inschatten en het puur goed nadenken over zaken is essentiëel in bijna iedere situatie. Een goede voorbereiding is het halve werk, zéker als het over zoiets belangrijks gaat als opvoeding.
Lijkt het op zn vader,leg dan maar een honkbalknuppel klaar vast
I may be wrong, but it's highly unlikely.
Ik krijg de indruk dat jij bedenkt hoe je jouw kind in een keurslijf wil persen, bang wil maken door gebruik van geweld en uiteindelijk de vernieling in wil helpen door het angst voor jou als ouder aan te leren.quote:Op zondag 4 juni 2006 19:03 schreef bouncingvictor het volgende:
[..]
Is het dan echt zo vreemd dat mijn vriendin en ik goed nadenken over hoe we ons kind willen opvoeden?
Ik heb uit jouw mond de woorden 'liefde', 'warmte', 'genegenheid' en 'geborgenheid' nog niet gehoord. En dat zijn juist de dingen die ik later voor mijn kind wil waarborgen.
[ Bericht 7% gewijzigd door #ANONIEM op 04-06-2006 19:06:35 ]
Dát is niet vreemd, integendeel zou ik zeggen. Het is meer de manier waarop je van tevoren alles probeert vast te leggen en geen rekening houdt met het individu dat je potentiële kind zal zijn. Je kunt inderdaad een vage, chaotische dromer krijgen. Die sla jij helemaal lens volgens mij uit pure frustratie omdat het niet voldoet aan je verwachtingen. Dat vind ik persoonlijk een hele enge gedachte.quote:Op zondag 4 juni 2006 19:03 schreef bouncingvictor het volgende:
[..]
Is het dan echt zo vreemd dat mijn vriendin en ik goed nadenken over hoe we ons kind willen opvoeden?
Als je daarbij voor ogen hebt hoe jouw kind zou moeten zijn en worden wel ja. Daarbij mis ik dat beetje warmte en liefde voor een toekomstig kindje dat mensen over het algemeen toch hebben als zij een kinderwens hebben... onvoorwaardelijk.quote:Op zondag 4 juni 2006 19:03 schreef bouncingvictor het volgende:
[..]
Is het dan echt zo vreemd dat mijn vriendin en ik goed nadenken over hoe we ons kind willen opvoeden?
I'm just a Soul whose Intentions are Good
[quote]Op zondag 4 juni 2006 19:00 schreef bouncingvictor het volgende:
[..]
Natuurlijk niet, het vooraf bedenken van een strategie, risico's inschatten en het puur goed nadenken over zaken is essentiëel in bijna iedere situatie. Een goede voorbereiding is het halve werk, zéker als het over zoiets belangrijks gaat als opvoeding.
[/quote
En dan kan het nog allemaal anders lopen dan je van tevoren had gepland. Het moment dat je je eigen kind in je armen krijgt maakt van jou een ander mens. En in het geval (wat ik uiteraard voor jou niet hoop, ik wens je een gezonde wolk toe) dat je kind bijvoorbeeld Autisme of iets dergelijks heeft zul je daar ook weer mee om moeten gaan, dan kan alles wat je bedacht hebt niet meer werken voor dit speciale kind.
[..]
Natuurlijk niet, het vooraf bedenken van een strategie, risico's inschatten en het puur goed nadenken over zaken is essentiëel in bijna iedere situatie. Een goede voorbereiding is het halve werk, zéker als het over zoiets belangrijks gaat als opvoeding.
[/quote
En dan kan het nog allemaal anders lopen dan je van tevoren had gepland. Het moment dat je je eigen kind in je armen krijgt maakt van jou een ander mens. En in het geval (wat ik uiteraard voor jou niet hoop, ik wens je een gezonde wolk toe) dat je kind bijvoorbeeld Autisme of iets dergelijks heeft zul je daar ook weer mee om moeten gaan, dan kan alles wat je bedacht hebt niet meer werken voor dit speciale kind.
Bij nader inzien had ik eerst nog eens op f5 moeten drukken
I'm just a Soul whose Intentions are Good
Haha, laten we dat inderdaad maar niet hopen. Één van mij is wel genoegquote:Op zondag 4 juni 2006 19:04 schreef Ghostbuster het volgende:
[..]
Lijkt het op zn vader,leg dan maar een honkbalknuppel klaar vast
Nee, grapje. Ik denk dat ik wel kan inschatten hoe het kind qua karakter zal worden, ik heb mijn vriendin natuurlijk ook niet uitgekozen omdat ze een erg afwijkend karakter heeft. En dus valt te voorspellen dat het kind erg op ons zal lijken, en daarop inspelend heb ik deze tactiek bepaald. Met een andere partner had ik er wellicht weer anders tegenaan gekeken. Zodoende.
Nouja zeg!quote:Op zondag 4 juni 2006 19:10 schreef bouncingvictor het volgende:
[..]
Haha, laten we dat inderdaad maar niet hopen. Één van mij is wel genoeg
Nee, grapje. Ik denk dat ik wel kan inschatten hoe het kind qua karakter zal worden, ik heb mijn vriendin natuurlijk ook niet uitgekozen omdat ze een erg afwijkend karakter heeft. En dus valt te voorspellen dat het kind erg op ons zal lijken, en daarop inspelend heb ik deze tactiek bepaald. Met een andere partner had ik er wellicht weer anders tegenaan gekeken. Zodoende.
Een karakter valt toch niet te plannen allemachtig zeg.
Je begint meer en meer rare denkbeelden te vertonen.
Mag ik vragen wat voor karakter je vriendin heeft en wat voor kind jij verwacht te krijgen?
! Alsof dat iets zegt!quote:Op zondag 4 juni 2006 19:10 schreef bouncingvictor het volgende:
[..]
Haha, laten we dat inderdaad maar niet hopen. Één van mij is wel genoeg
Nee, grapje. Ik denk dat ik wel kan inschatten hoe het kind qua karakter zal worden, ik heb mijn vriendin natuurlijk ook niet uitgekozen omdat ze een erg afwijkend karakter heeft. En dus valt te voorspellen dat het kind erg op ons zal lijken, en daarop inspelend heb ik deze tactiek bepaald. Met een andere partner had ik er wellicht weer anders tegenaan gekeken. Zodoende.
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
Helemaal mee eens, ik zie het bij mijn kinderen ook. Ze zijn allemaal heel verschillend, en sommige karaktertrekken herken ik niet in mijn man en mij. (en nee ze zijn niet van de melkboer)quote:Op zondag 4 juni 2006 19:11 schreef Razztwizzle het volgende:
[..]
Nouja zeg!
Een karakter valt toch niet te plannen allemachtig zeg.
Je begint meer en meer rare denkbeelden te vertonen.
Mag ik vragen wat voor karakter je vriendin heeft en wat voor kind jij verwacht te krijgen?
Nee, je hebt gelijk, hier is:quote:Op zondag 4 juni 2006 17:45 schreef milagro het volgende:
Proberen 'we' hier nu deze meneer op andere gedachten te brengen
gaat niet lukken, dames, het is ofwel een vervelende kloon, of een compleet van God losser
toet toet boing boing
laat het in ajb het eerste zijn , je moet er toch niet aaan denken dat ....
* en geen beginnen aan of
* het is een kloon. Maar eigenlijk denk ik meer aan
* een van God losser.
Want dit kan niemand met zijn fantasie bedenken, zeg.
Je rukt het wel enorm uit verband. Je doet alsof je het kind met een ijzeren stang te lijf gaat.quote:Dat ligt eraan wat die stijl is. Als daar "pijn toebrengen" bij hoort volgens jou ben ik blij dat die bemoeizuchtige mensen bestaan.
In ieder geval zonder slaan. Ik ben zelf nog nooit geslagen, alleen als ik het te gek maakte (is misshien 1/2 x gebeurt).quote:Op zondag 4 juni 2006 18:50 schreef bouncingvictor het volgende:
Voor iedereen die het zo beter lijkt te weten: ik zou graag willen horen hoe jullie de opvoeding van jullie kinderen zien en of jullie daar überhaupt wel over nagedacht hebben. Kritiek geven op een ander is erg makkelijk.
Consequent zijn in wat je zegt en elkaar niet afvallen als ouders vindt ik het belangrijkst.
Verder is het inderdaad goed om er over na te denken hoe je je kind op gaat voeden, maar om er zo ver op in te gaan... nahhh. Elk kind heeft ook weer een ander karakter (onafhankelijk van opvoeding) dus denk dat je veel van het moment af moet laten hangen.
Toch nog even over dat slaan. Wat ik gezien heb van dat soort dingen is dat het van kwaad tot erger gaat. Op een gegeven moment luistert jouw kind niet meer naar de corrigerende tik die je al 100 keer heb gegeven, net als zo een drammerig kind niet meer luistert naar de ouders. Dan moet je wat anders verzinnen als ze irritant zijn. Ga je ze dan opsluiten in een kast of gewoon harder slaan? Wat ik wil zeggen is dat slaan als maatregel waar je nu al van uitgaat niet goed is. Daarnaast zijn kinderen soms gewoon irritant en kunnen ze het bloed onder je nagels vandaan halen. Ik vind dat dat ook moet kunnen, het is niet alleen maar leuk. Het lijkt soms wel of opvoeden makkelijk en zonder irritante kinderen moet zijn <.<
YOU'RE THE MAN NOW DOG !
http://www.ytmnd.com/
http://www.ytmnd.com/
Van iemand die z'n vrouw disciplineert en "geen tegenspraak duldt", weet ik niet wat ik moet verwachten. Sowieso zie ik niet in wat TS te vrezen zou moeten hebben van onderwijzers zolang hij zijn kind niet mishandelt. Op het moment dat hij zegt dat docenten hem met rust moeten laten ongeacht wat ie doet, krijg ik het idee dat ie dus wel degelijk dingen goedkeurt die maatschappelijk niet aanvaard worden.quote:Op zondag 4 juni 2006 21:04 schreef Friek_ het volgende:
[..]
Je rukt het wel enorm uit verband. Je doet alsof je het kind met een ijzeren stang te lijf gaat.
Sanity is (not) statistical
Ah oke, ik dacht dat het in algemene zin bedoelt was. Maar goed, ik zie docenten over het algemeen sowieso als medeopvoeders. Zij krijgen niet voor niets een deel 'pedagogiek' in hun opleiding.quote:Op zondag 4 juni 2006 21:07 schreef Maeghan het volgende:
[..]
Van iemand die z'n vrouw disciplineert en "geen tegenspraak duldt", weet ik niet wat ik moet verwachten. Sowieso zie ik niet in wat TS te vrezen zou moeten hebben van onderwijzers zolang hij zijn kind niet mishandelt. Op het moment dat hij zegt dat docenten hem met rust moeten laten ongeacht wat ie doet, krijg ik het idee dat ie dus wel degelijk dingen goedkeurt die maatschappelijk niet aanvaard worden.
Iedereen valt over het "alleen ik mag slaan" maar als opvoeder pik je het toch ook niet wanneer jouw kind jou op het strafkrukje zet?
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Als hij het meent dan...nou ja, dan word ik daar dus heel stil van. Ik ben in een geweldige omgeving opgegroeid met heel veel liefde en respect voor elkaar. Daar was geen slaan voor nodig, alleen lieve, geduldige ouders die consequent waren en onze grenzen duidelijk aangaven.quote:Op zondag 4 juni 2006 17:45 schreef milagro het volgende:
laat het in ajb het eerste zijn , je moet er toch niet aaan denken dat ....
Daardoor wil ik nog wel eens naïef zijn. Ik schrik nog steeds van de manier waarop sommigen denken dat hun kind een soort bezit is waar je mee kan doen wat je wilt, want het is toch immers van jou. Jij hebt het gemaakt. Ik schrik van mensen die hun kinderen voeden maar niet opvoeden. Ik schrik van mensen die van het kind respect eisen, maar zelf geen enkel respect hebben voor het kind zelf. Ik schrik van mensen die kinderen als iets anders zien dan mensen.
Ik schrik van mensen die van te voren denken dat je alleen kan disciplineren met angst en slaan.
En dus hoop ik samen met milagro dat betreffende user bovenstaande teksten niet heeft geschreven uit eigen overtuiging, maar om een discussie los te krijgen. Gezien de verschillende radicale standpunten die expres haaks staan op de 'gemiddelde mening' lijkt mij dat het meest aannemelijk. Mocht dat echter niet het geval zijn, dan hoop ik serieus dat hij geen kinderen zal krijgen. Het spijt me dat ik dat denk, maar iets in me schreeuwt dat uit volle overtuiging.
"Dear life, When I said "can my day get any worse?" it was a rhetorical question, not a challenge."
Trouwens, er is 1 situatie waar ik wel zou slaan , en dat is als mijn kind mij slaat.
En dan bedoel ik uiteraard niet erop los rammen, maar ze krijgen wel een tik terug.
Ikzelf heb dat nooit hoeven doen, maar toen ze klein waren, hebben ze wel eens zo met hun handje klaar gestaan mama een pets te verkopen en toen zei ik " probeer het niet, want mama slaat terug, en mama slaat harder dan jij" .....dat klinkt heel naar, ik weet het, maar het hielp wel, nooit meer gebeurd namelijk.
Ik zie wel eens moeders, in de supermarkt, met een om snoep jengelend kind bijvoorbeeld , waar mama de ene pets na de andere krijgt en enkel reageert met "je mag mama toch niet slaan??" of het gewoon negeert.
Ms uit schaamte, maar ik denk dat het thuis niet anders zal gaan, denkende ook aan afleveringen van The Nanny,. waar kinderen de ouders schoppen en slaan, en de ouders niets doen, behalve een verontwaardigd "don't hit mummy!!! that's not very nice".
Dus zouden mijn kids mij destijds een pets gegeven hebben , dan hadden ze er gelijk evenredig een pets, let wel , een pets, geen dreun, teruggekregen.
Maar zover kwam het dus niet, door mijn onpedagogische dreigement
En dan bedoel ik uiteraard niet erop los rammen, maar ze krijgen wel een tik terug.
Ikzelf heb dat nooit hoeven doen, maar toen ze klein waren, hebben ze wel eens zo met hun handje klaar gestaan mama een pets te verkopen en toen zei ik " probeer het niet, want mama slaat terug, en mama slaat harder dan jij" .....dat klinkt heel naar, ik weet het, maar het hielp wel, nooit meer gebeurd namelijk.
Ik zie wel eens moeders, in de supermarkt, met een om snoep jengelend kind bijvoorbeeld , waar mama de ene pets na de andere krijgt en enkel reageert met "je mag mama toch niet slaan??" of het gewoon negeert.
Ms uit schaamte, maar ik denk dat het thuis niet anders zal gaan, denkende ook aan afleveringen van The Nanny,. waar kinderen de ouders schoppen en slaan, en de ouders niets doen, behalve een verontwaardigd "don't hit mummy!!! that's not very nice".
Dus zouden mijn kids mij destijds een pets gegeven hebben , dan hadden ze er gelijk evenredig een pets, let wel , een pets, geen dreun, teruggekregen.
Maar zover kwam het dus niet, door mijn onpedagogische dreigement
[i]"you left me standing here, a long long time ago"[/i]
Nee, natuurlijk niet. Maar ik vind dus sowieso dat je niet moet slaan. Je kan toch niet je kind gaan vertellen dat slaan verkeerd is en dat je respect voor mensen moet hebben, maar je daar zelf niet naar gedragen? "Foei, je mag niet slaan" *pets* Vind ik nogal tegenstrijdig. Dan moet je niet gek opkijken als je kind je niet meer serieus neemt of respecteert. Als je zegt dat jij als ouder iets mag omdat jij ouder bent, dan zet je jezelf alleen maar voor gek vind ik. Het geeft alleen aan dat je dusdanig incapabel bent dat je machtsmisbruik moet gaan toepassen om boven een klein kind te staan. Bovendien hebben kinderen duidelijkheid en consequentie nodig. Ik vind het niet raar als een peuter van zoiets in de war raakt.quote:Op maandag 5 juni 2006 00:16 schreef DancingPhoebe het volgende:
Iedereen valt over het "alleen ik mag slaan" maar als opvoeder pik je het toch ook niet wanneer jouw kind jou op het strafkrukje zet?
Ik denk ook niet dat het werkt. Mijn ouders keurden slaan dus goed binnen de opvoeding, en ik heb dan ook regelmatig mijn ouders of juffen van de peuterspeelzaal, overblijf of vakantieclubjes geschopt.
Je pikt het niet als je kind je op een strafkrukje zet nee, maar ik denk ook niet dat kinderen dat gaan proberen. Het gaat er niet om dat ze dezelfde macht moeten hebben als jij, het gaat erom dat je ze leert om respectvol met je om te gaan. Als je een kind leert dat als het boos is, het een time out moet nemen en moet kalmeren en daarna gewoon moet praten over wat het wil en waarom, dan heeft dat gewoon een ander effect dan wanneer je het leert dat het vooral moet slaan als het boos is, en laat zien dat jij dat ook doet.
Als het goed is komt de situatie ook niet voor dat een peuter de ouder op het krukje zou willen zetten omdat de ouder gillend over de grond rolt bijvoorbeeld.
Wel zie je dat kinderen hun ouders ook aanspreken op dingen als liegen of vloeken. Vertel een klein kind dat het niet mag liegen, en als je de keer erna tegen iemand liegt aan de telefoon dat je niet kan komen omdat je je niet zo lekker voelt terwijl je er geen zin in hebt, heb je goede kans dat het betreffende kind gaat roepen dat je niet mag liegen.
[ Bericht 8% gewijzigd door Maeghan op 05-06-2006 11:44:54 ]
Sanity is (not) statistical
quote:Op zondag 4 juni 2006 19:10 schreef bouncingvictor het volgende:
[..]
Haha, laten we dat inderdaad maar niet hopen. Één van mij is wel genoeg
Nee, grapje. Ik denk dat ik wel kan inschatten hoe het kind qua karakter zal worden, ik heb mijn vriendin natuurlijk ook niet uitgekozen omdat ze een erg afwijkend karakter heeft. En dus valt te voorspellen dat het kind erg op ons zal lijken, en daarop inspelend heb ik deze tactiek bepaald. Met een andere partner had ik er wellicht weer anders tegenaan gekeken. Zodoende.
Ja hoor!
En al je kinderen lijken op elkaar natuurlijk!
Dit kun je niet menen, dat je dat denkt!
Joh, jij bent een kloon, maar je kindertjes zijn geen kloontjes van jou en je vriiendin..
Het zijn kindertjes weetjewel, van die unieke wezentjes die stuk voor stuk hun eigen karakter, wensen, dromen, en gebruiksaanwijzing hebben. Het leven en de voorplanting is geen wiskunde man, get real!
twee violen en een trommel en een fluit
Ik vind hier eigenlijk dat als de ouder het verdient om op dat krukje te gaan dat zij/hij dat eigenlijk maar beter wel kan doen...quote:Op maandag 5 juni 2006 00:16 schreef DancingPhoebe het volgende:
Iedereen valt over het "alleen ik mag slaan" maar als opvoeder pik je het toch ook niet wanneer jouw kind jou op het strafkrukje zet?
Als alleen het kind gestraft wordt voor gedrag waar de ouders vaak mee wegkomen (ouders liegen ontzettend vaak!) dan leert het kind waarschijnlijk dat dingen wel of niet mogen alleen een kwestie van autoriteit en rangorde is. Dus als je de baas bent, dan mag je zo stout zijn als je maar wilt, dus is het goed om zo veel mogelijk de baas te zijn.
Als de ouders consequent zijn en zelf ook het ongewenste gedrag niet vertonen of zich er duidelijk voor verontschuldigen en eventueel ook een "straf" voor ondergaan leert het kind dat de regels er voor iedereen zijn. Een extra motivatie voor gewenst gedrag is dan dat je er bijhoort als je je goed gedraagt. En er bij horen, dat is voor ieder sociaal dier van enorm belang en dus een grote beloning.
---Grtz---------Spacehamster-->
Waarschuwing: Posts van deze user kunnen een hoog gehalte aan cynisme bevatten.
Waarschuwing: Posts van deze user kunnen een hoog gehalte aan cynisme bevatten.
Ik vind dat je je kinderen niet moet aanleren dat slaan (of geweld gebruiken over het algemeen) per definitie fout is. Wanneer mijn kind in extreme mate gepest wordt moet hij leren van zich af te bijten. Ook wanneer mijn kind later herhaaldelijk, opzettelijk dingen zal kapot maken bijvoorbeeld, kan hij van mij een tik op z'n achterwerk verwachten. Je kan naar mijn mening wel steeds proberen je kind psychologisch te straffen door middel van stemverheffing, naar mijn kamer sturen en dergelijke, maar wanneer dit geen resultaat oplevert, moet je wel op zoek naar een andere directe oplossing.
Kinderen imiteren het gedrag van ouders/opvoeders.quote:Op maandag 5 juni 2006 16:19 schreef Spacehamster het volgende:
Als alleen het kind gestraft wordt voor gedrag waar de ouders vaak mee wegkomen (ouders liegen ontzettend vaak!) dan leert het kind waarschijnlijk dat dingen wel of niet mogen alleen een kwestie van autoriteit en rangorde is.
Dus als er met woorden wordt gezegd "Je moet zus en je mag niet zo", maar men handelt zélf tegenovergesteld, zullen die woorden totaal geen impact hebben. Het gedrag heeft dat des te meer.
Straf voor volwassenen vind ik een beetje vreemd. Ik heb wel eens gehoord van ouders die zó schrikken als ze hun kind een tik verkopen dat ze zeggen: "Sla me maar terug." Dat vind ik dus erg onzinnig.quote:Als de ouders consequent zijn en zelf ook het ongewenste gedrag niet vertonen of zich er duidelijk voor verontschuldigen en eventueel ook een "straf" voor ondergaan leert het kind dat de regels er voor iedereen zijn.
Maar als volwassene oprecht je excuses aanbieden als je je hebt vergist, of iets verkeerd hebt gedaan, whatever, dáár krijg je respect door.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
het toebrengen van pijn, en het inboezemen van een zekere angst bij je kinderen.. moet dat een stabiele basis vormen?
Wat niet kan is nog nooit gebeurd..
Topicstarter wil geloof ik meer de baas zijn over zijn kind dan het kind opvoeden. Een kind slaan is nooit een oplossing maar enkel een wanhoopsdaad. t Betekend niks meer en niks minder dan dat je het kind niet 'aankan' en t dan maar moet 'winnen' op fysieke kracht.
Verder geef je aan dat je de hand van je kind tegen een hete pan aan zou drukken om te laten voelen dat het heet is en dus pijn doet. Wat voor ouder ben je als je kind niet iets aanneemt van jou. Van zijn eigen vader. Volgens mij moet een vertrouwensband tussen kind/vader/moeder zo zijn dat als vader/moeder iets zegt het knd het moet aannemen, op basis van vertrouwen.
Vertrouwen beschaam je volgens mij in de 1ste plaats door je kind te slaan. En volgens mij is vertrouwen de basis van alles.
Verder geef je aan dat je de hand van je kind tegen een hete pan aan zou drukken om te laten voelen dat het heet is en dus pijn doet. Wat voor ouder ben je als je kind niet iets aanneemt van jou. Van zijn eigen vader. Volgens mij moet een vertrouwensband tussen kind/vader/moeder zo zijn dat als vader/moeder iets zegt het knd het moet aannemen, op basis van vertrouwen.
Vertrouwen beschaam je volgens mij in de 1ste plaats door je kind te slaan. En volgens mij is vertrouwen de basis van alles.
Opgezwolle, keizers van de Nederhop.
Sticks en Delic - Fakkelteit. 21-09-2007.
Talent is net als juni, het verschil tussen mij en jullie.
Sticks en Delic - Fakkelteit. 21-09-2007.
Talent is net als juni, het verschil tussen mij en jullie.
Pssst, martelen is met 1 L
Losing love is like a window in your hart,
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
Opvoeding is iets dat daar tevens bij hoort. Of je dat nu bevalt of niet. Tenslotte ziet die lerares he kind de hele dag en jij maar een paar uurtjes (als je werkt natuurlijk). Daarom kan een leraar of lerares ook veel beter beoordelen wanneer correctie nodig is.quote:Op zondag 4 juni 2006 17:14 schreef bouncingvictor het volgende:
Moonah, klaarblijkelijk ben je docente in het basisonderwijs. Wat mij een beetje verontrust is de gedachte dat je het als je taak ziet om de kinderen op te voeden, dat is niet de reden waarom ik mijn kind naar een school zou willen sturen. Ik wil dat het daar leert schrijven, rekenen, etc. Kortom; dat het daar alle vaardigheden leert om het in dit leven ver te kunnen schoppen.
Tsja, zoals ik hierboven ook al meldde, jouw mening doet er niet toe op school. Als het je niet bevalt moet je je kind naar een andere school sturen.quote:Het is de taak van de docent om dat aan het kind te leren, maar niet om te bepalen hoe een ouder het kind behandelt. Dit leidt in mijn optiek tot een soort kinder-eenheidsworst. Ik heb het kind geschapen, dus het is mijn taak, verantwoordelijkheid en plicht om het kind op mijn manier te vormen, niet die van een docent.
Misschien moet je eens met een professionele hulpverlener gaan praten, je klinkt namelijk als een marokkaan van de tweede generatie. Kennelijk is er bij jou thuis maar één die bepaald hoe alles verloopt en dat ben jij. Hopelijk gaat je vriendin dit nog beseffen voor ze niet meer van je af kan komen.quote:Verder heb ik veel respect voor je beroep, maar bovengenoemd punt is iets waar ik me toch wel een beetje zorgen over maak. Ik duld in de toekomst geen bemoeienis.
Ach, je zult nog wel gaan beseffen dat jij niet de enige bent die invloed op je kind heeft en dat een strenge aanpak alleen maar angst kweekt en zeker geen respect en liefde. Natuurlijk haal je - als persoon die vroeger geslagen is - die twee door elkaar. Niet echt verwonderlijk, wel beangstigend.
A smell can bring you back in memory so hard, it hurts.
-
Ik was een kind hoe kon ik weten - dat het voorgoed voorbij zou gaan...
-
-
Ik was een kind hoe kon ik weten - dat het voorgoed voorbij zou gaan...
-
Een leraar heeft niet bewust voor een kind gekozen, ik wel. Het is mijn verantwoordelijkheid om het op te voeden, niet die van een leraar. Dat die leraar toevallig meer tijd met het kind doorbrengt dan ik vind ik verontrustend, eventuele bijscholing door mijn vriendin na schooltijd is een optie. Er wordt dan besproken wat er precies allemaal gebeurd is op school die dag, en er wordt bekeken op welke punten dat wel of niet overeen komt met onze regels. En eventueel kunnen die verschillen op een ouderavond besproken worden met de docent.quote:Op dinsdag 6 juni 2006 23:13 schreef SadKingBilly het volgende:
[..]
Opvoeding is iets dat daar tevens bij hoort. Of je dat nu bevalt of niet. Tenslotte ziet die lerares he kind de hele dag en jij maar een paar uurtjes (als je werkt natuurlijk). Daarom kan een leraar of lerares ook veel beter beoordelen wanneer correctie nodig is.
[..]
Tsja, zoals ik hierboven ook al meldde, jouw mening doet er niet toe op school. Als het je niet bevalt moet je je kind naar een andere school sturen.
[..]
Misschien moet je eens met een professionele hulpverlener gaan praten, je klinkt namelijk als een marokkaan van de tweede generatie. Kennelijk is er bij jou thuis maar één die bepaald hoe alles verloopt en dat ben jij. Hopelijk gaat je vriendin dit nog beseffen voor ze niet meer van je af kan komen.
Ach, je zult nog wel gaan beseffen dat jij niet de enige bent die invloed op je kind heeft en dat een strenge aanpak alleen maar angst kweekt en zeker geen respect en liefde. Natuurlijk haal je - als persoon die vroeger geslagen is - die twee door elkaar. Niet echt verwonderlijk, wel beangstigend.
-----------Ach, je zult nog wel gaan beseffen dat jij niet de enige bent die invloed op je kind heeft en dat een strenge aanpak alleen maar angst kweekt en zeker geen respect en liefde. Natuurlijk haal je - als persoon die vroeger geslagen is - die twee door elkaar. Niet echt verwonderlijk, wel beangstigend.--------------
Dit vind ik een stoot onder de gordel. Ik zie de manier waarop ik ben opgevoed juist als een positieve ervaring, natuurlijk vond ik dat op het moment zelf niet zo, maar als ik er later over nadacht of als ik er nú over nadenk zie ik niet in dat het mij op een negatieve manier beïnvloed heeft. Sterker nog; zonder arrogant over te willen komen, ik zie mij als een beter en intelligenter mens dan vele, vele anderen. En om nu te refereren aan Marokkanen vind ik niet alleen erg vergezocht, maar ook nog eens discriminerend naar hen toe.
Nee een leraar ging niet het vak in met het idee: Goh ik zou wel s met kinderen te maken kunnen krijgenquote:Op dinsdag 6 juni 2006 23:22 schreef bouncingvictor het volgende:
[..]
Een leraar heeft niet bewust voor een kind gekozen, ik wel. Het is mijn verantwoordelijkheid om het op te voeden, niet die van een leraar. Dat die leraar toevallig meer tijd met het kind doorbrengt dan ...zwets zwets zwets...
Je spreekt jezelf steeds zo tegen, kloon.
Waar spreek ik mezelf tegen? En stalk me niet zo, ik vind het een beetje eng worden.quote:Op dinsdag 6 juni 2006 23:37 schreef Djep het volgende:
[..]
Nee een leraar ging niet het vak in met het idee: Goh ik zou wel s met kinderen te maken kunnen krijgen
Je spreekt jezelf steeds zo tegen, kloon.
Ik probeer je niet bewust te beledigen maar dit vind ik een erg domme opmerking. Een leraar die niet bewust gekozen heeft voor het begeleiden van kinderen lijkt me nogal onpraktischquote:Op dinsdag 6 juni 2006 23:22 schreef bouncingvictor het volgende:
Een leraar heeft niet bewust voor een kind gekozen, ik wel. Het is mijn verantwoordelijkheid om het op te voeden, niet die van een leraar. Dat die leraar toevallig meer tijd met het kind doorbrengt dan ik vind ik verontrustend, eventuele bijscholing door mijn vriendin na schooltijd is een optie. Er wordt dan besproken wat er precies allemaal gebeurd is op school die dag, en er wordt bekeken op welke punten dat wel of niet overeen komt met onze regels. En eventueel kunnen die verschillen op een ouderavond besproken worden met de docent.
Bijscholing is natuurlijk niet direct slecht hoewel je er rekening mee moet houden dat een kind geleidelijk leert en niet jouw maar een natuurlijk leerschema aan zal houden. Dwingen is hierbij echt uit den boze. Als je denkt dat ik onzin uitkraam moet je voor de lol eens wat opvoedkundige werkjes lezen. Bovendien heb jij simpelweg geen effect en controle over wat die docent op een dag doet en tevens is betreffende docent hiervoor opgeleid (en jij niet, hoezeer je je best ook wil doen) waardoor diezelfde docent beter geschikt zal zijn het kind iets te leren en bij te brengen dan jij.
Neem nu maar van mij aan dat jij de enige bent die dat hier vindt. Als ik je toon en de strekking van je reacties lees krijg ik hier een duidelijk andere mening over, namelijk dat je wel degelijk negatief beinvloed bent door jouw opvoeding. Het zal vast moeilijk zijn om dit te erkennen en herkennen maar als wij het kunnen zal het jouzelf ook lukken.quote:Dit vind ik een stoot onder de gordel. Ik zie de manier waarop ik ben opgevoed juist als een positieve ervaring, natuurlijk vond ik dat op het moment zelf niet zo, maar als ik er later over nadacht of als ik er nú over nadenk zie ik niet in dat het mij op een negatieve manier beïnvloed heeft.
Helaas bereik je hier slechts mee dat je uiterst arrogant overkomt. Jezelf intelligenter en een beter mens (vertel eens, wát precies maakt je dan een beter mens?) vinden dan een ander maar vervolgens de basisregels van opvoeding niet begrijpen (je kind liefde, warmte en geborgenheid schenken, het zich veilig laten voelen en het zo behandelen dat het uit liefde voor jou doet wat je wil, niet uit angst). Het zou lachwekkend kunnen zijn als het je kind straks niet zo ernstig zou kunnen beschadigen. Hopelijk heeft je vriendin hierin meer te vertellen dan ik zo vermoed (je hebt nog steeds geen uitleg gegeven over hoe je haar "disciplineerd") maar ik lees in je woorden nog steeds door dat jij, en jij alleen de dienst uitmaakt in jouw gezin. Vandaar ook de verwijzing naar marokkanen, waar dit ook gemeengoed is. En het is zeker niet discriminerend (fout gebruik van dit woord) want bewijsbaar is aan te tonen dat vooral in de marokkaanse cultuur "respect" afgedwongen wordt door gebruik van fysiek, psychisch en emotioneel geweld.quote:Sterker nog; zonder arrogant over te willen komen, ik zie mij als een beter en intelligenter mens dan vele, vele anderen. En om nu te refereren aan Marokkanen vind ik niet alleen erg vergezocht, maar ook nog eens discriminerend naar hen toe.
Een goede manier om met je eigen opvoeding te breken en je eigen kind op een betere manier op te voeden zou kunnen zijn hiervoor een cursus volgen. Niet alleen draagt dit je ideeën aan over de opvoeding van je eigen kind maar tevens zal het je de duidelijke hiaten en wanprestaties in je eigen opvoeding laten zien. Zowel je vader als jij klinken namelijk buitengewoon dominant. Niet bij uitstek slecht maar je loopt het gevaar jouw manier als de énige manier te gaan zien, of er nu betere manieren bestaan of niet.
A smell can bring you back in memory so hard, it hurts.
-
Ik was een kind hoe kon ik weten - dat het voorgoed voorbij zou gaan...
-
-
Ik was een kind hoe kon ik weten - dat het voorgoed voorbij zou gaan...
-
Ik neem de moeite niet eens, man, ik zal daar hele lappen tekst gaan schrijven...Die jij vervolgens als niet gelezen aan de kant schuift en je eigen verhaal verder lult.quote:Op dinsdag 6 juni 2006 23:39 schreef bouncingvictor het volgende:
[..]
Waar spreek ik mezelf tegen? En stalk me niet zo, ik vind het een beetje eng worden.
En toevallig vind ik jou als studieobject errug interessant, kan t ook niet helpen
|
|
