De Kunst van het loslaten van een ex - deel 16

quote:

Op donderdag 7 april 2005 16:06 schreef akkien het volgende:
t stomme is dat t al bijna 4 weken uit is, en t de afgelopen 2 weken echt super goed ging. Ik snap niet waarom ik me vandaag zo kut voel. Misschien gewoon omdat ik spierpijn heb, en te laat ben gaan slapen, en hoofdpijn heb en verder nog wat kleine dingetjes die niet gaan zoals ik t wil...
Maar ik moet echt moeite doen om niet te huilen, en als er mensen langs komen gaat t goed. Maar zodra ze weg zijn ben ik weer aan t huilen...Snap niks meer van mezelf. Na 4 weken mag t toch wel eens over zijn...

hoe lang heeft je relatie geduurd? op zich is 4 weken toch kort? neemt niet weg dat ik het zelfde verwacht van mezelf als jij hoor... 4 jaar relatie gehad en nu is het bijna 4 weken uit... samengewoon en al... de eerste 2/3 dagen waren kut, daarna voelde ik me wel prima, vrijheid etc. etc. En nu opeens de laatste 2 dagen: ik mis hem, denk zelfs dat ik terug zou willen (terwijl ik zeker wist dat ik dat nooit meer wilde), niemand lijkt leuker dan hij (en dat terwijl hij niet perfect was, integendeel maar we hadden het meestal gewoon ontzettend leuk).... hij heeft de keuze gemaakt om er mee te stoppen op basis van een ruzie... ik had al tijden een knagend gevoel, wilde er telkens voor vechten... hij is op een lullige manier achter dat knagende gevoel gekomen en nu hop vertrouwen weg, hop uit... heb niet eens goed alles uit kunnen leggen aan hem...

maar we doen relaxed tegen elkaar, hij lijkt het zwaarder te hebben dan ik... dan denk ik weer, hij is koppig en boos op één ruzie en dat gebruikt hij om er die grote punt achter te zetten. verstandelijk denk ik, beter... en ik leek dat ook gevoelsmatig te vinden maar nu, de laatste dagen en nu op dit moment, denk ik: is er nog een opening, staat de deur nog op een kier? ik mis mijn maatje, mijn alles... ook al gaat het best goed...

quote:

Op donderdag 7 april 2005 17:18 schreef akkien het volgende:
idd klossie, zo voel ik me precies. T is zelfs bijna op dezelfde manier uitgegaan, behalve dan dat hij zelf ook een knagend gevoel had. Relatie ruim 2,5 jaar. We woonden praktisch samen, ook al hadden we nog wel beiden onze eigen kamer.
Maar ik voel me zo t zelfde als jij volgens mij....Misschien is t wel gewoon normaal. en zijn de dingen na 4 weken wat bezonken enzo, en ga je door het oppakken van je normale leven weer op een andere manier nadenken ofzo. T gaat nu opzich wel weer even goed. Net even met m gepraat op msn en mijn slechte gevoel is in 1 keer weg. Snap niet hoe hij dat altijd weer voor elkaar krijgt.

shit he... er zullen voorlopig wel van die dagen blijven... ook al gaat het best lekker... ik geef er dan maar even aan toe... voelde de dag nadat het uit was even helemaal niets, helemaal blanco was ik maar na een vriendin gebeld te hebben was ik toch wel emotioneel en eigenlijk was ik daar blij om, blij dat ik gevoel had en niet als een soort zombie leefde...

het erge is niet zo zeer dat de relatie over is maar dat alles lijkt over te zijn, je elkaar even niet ziet, je misschien wel nooit meer beste maatjes wordt etc. etc. en toch moet het zo, ik ben wel toe aan contact maar hij heft rust nodig, moet het een plaats geven enzo... ik droom elke nacht wel iets over hem, ik denk zo'n 30x per dag aan hem, kan me ook niet echt voorstellen dat het minder wordt maar het zal zeker wel... en bij mij ging het gisteren en vandaag (tot nu toe dan) ook goed maar ja, maar ja, maar ja...

wat ik dan echt niet begrijp is mensen die uit een langdurige relatie komen en die meteen in een andere relaie duiken, onbegrijpelijk...

quote:

Op vrijdag 8 april 2005 11:32 schreef akkien het volgende:
ik voelde al vrij snel iets...Het eerste half uur even niet. Maar omdat hij moest huilen werd ik daarin meegetrokken, en daarna ben ik wel steeds emotioneel geweest eigenlijk.
En dat gevoel dat alles over lijkt te zijn idd. Ik ben gewoon zo bang dat ik nooit meer iemand tegenkom met wie ik al dat vertrouwen en die liefde zo goed kan delen enzo...En van die spontane leuke dingen doen enzo....
Ik heb vannacht voor t eerst niet over m gedroomd, en hij was ook niet het eerste waar ik vanmorgen aan dacht. Dat is echt al zo'n vooruitgang dat ik heb besloten om vandaag geen afleiding te zoeken en te gaan studeren. Ik denk dat ik vandaag echt een goeie dag heb.
En mijn ex wil idd op dit moment ook geen contact. Hij wil me best spreken enzo, via msn of als we elkaar tegenkomen. Maar hij wil niks afspreken, omdat hij daar geen zin in heeft (zegt ie). Ik wil wel heel erg graag weer eens afspreken....dus moeilijk, moeilijk, moeilijk....

goh same situatie... helemaal herkenbaar... mijn ex wil ook wel noodzakelijk contact en doet ook niet lullig maar wil alles laten bezinken, rust geven dus niet afspreken... ik heb een reis geboekt voor 2,5 week, ga over 3 weken, voor die tijd hoop ik toch wel iets afgesproken te hebben maar zal er maar even niet te veel mee bezig zijn, dat is denk ik het beste,... en ja, ik heb al een hoop goede dagen gehad maar ook mindere dagen, vdnaag voel ik me wel ok eigenlijk hoewel ik er wel vaak aan denk. ben 's avonds vrij snel moe, gewoon uitgeput van het denken denk ik... verder doe ik alleen maar leuke dingen maar tot laat in de kroeg hangen is daar nog niet bij, op de één of andere manier heb ik daar even minder behoefte aan, terwijl ik dat vroeger meer had. je loopt voor je gevoel ook met zo'n stempel van "ik ben single" op je kop, vreselijk... al die mannen waar je nooit iets mee zou willen zien je opeens weer als een prooi...

en als ik denk aan de leuke dingen, want we deden heel veel leuke dingen en dat was super, dat heb ik het zwaar... probeer ik maar even aan de mindere leuke dingen te denken, lukt de ene keer beter dan de andere keer...

anyway, goed dat jij je lekker voelt nu, houden zo! ik zal hier nog wel af en teo posten denk ik.

hoi ik ben Darkaapie, kwam niet meer op me normale naam op fok door een fout bij de mailserver van me internet provider.

nahja even een kleine update, afgelopen weken vaak gedacht om het contact te verbreken.
telkens weer deed ik dit niet waarschijnlijk vanwege het kleine beetje hoop dat ik nog had.
maar ja het bleef aan me knagen ook het feit dat ik mezelf alleen maar pijn blijf doen op deze manier, en ik heb dus vandaag de knoop doorgehakt.
ik heb via een sms alle contact afgekapt, ik heb hierin gezegd you can have it your way, vanaf nu is alle contact verbroken. out of your heart and eye for now and forever.
hoop niet dat ik in een zwak moment toch weer contact zoek met haar...

ik ben er zelf ook over aan t denken, maar heb t lef nog niet gehad om het door te hakken
ik weet dat ik alleen maar mezelf ermee pijn doe, maar wil het gewoon niet verbreken

door gewoon een beetje rond te neu... euh... kijken...

Er zijn echt genoeg leuke mensen (voor jou mannen... voor mij vrouwen) beschikbaar... Ligt er alleen aan wat voor type je zoekt en soms ist een kwestie van door het bos de open plekken zien.

Ik trek het vandaag even helemaal niet meer... ik dacht zo sterk te zijn en gewoon verder te kunnen gaan als happy single, alsof de laatste vier jaar niet gebeurd zijn. Maar ik kan het niet.
Het is niet zozeer dat ik mijn ex mis, maar meer het feit dat echt alles ander is nu. Het huis heb ik intussen anders ingericht, en ik eet dingen die ik normaal niet kon maken omdat hij het niet lustte, maar ik voel me er helemaal niet happy bij. Mijn relatie was absoluut niet goed, dus ik WEET dat het beter is zo, maar waarom voelt het dan niet zo... ik heb gewoon behoefte aan iemand die met me meedenkt, iemand die me af en toe even een hele dikke knuffel geeft, en iemand tegen wie ik af en toe even lekker kan zeuren. Het gevoel dat ik er nu helemaal alleen voor sta, werkt zo verschrikkelijk verlammend... ik heb nooit geleerd hoe ik het alleen moet doen. Hoe de papierwinkel in elkaar zit, welke rekeningen ik kan verwachten, etc. En er zijn nog zoveel praktische dingen die geregeld moeten worden...
Soms wou ik gewoon dat ik weer even het kleine meisje van vroeger was, die veilig op mamma's schoot kon kruipen en net kon doen of de rest van de wereld niet bestaat. Dat ik het allemaal niet zelf hoefde te regelen, maar gewoon mijn grote sterke pappa erop af kon sturen.
Het valt toch niet zo mee om alleen te zijn...

quote:

Op woensdag 13 april 2005 14:14 schreef Christine het volgende:
Ik trek het vandaag even helemaal niet meer... ik dacht zo sterk te zijn en gewoon verder te kunnen gaan als happy single, alsof de laatste vier jaar niet gebeurd zijn. Maar ik kan het niet.
Het is niet zozeer dat ik mijn ex mis, maar meer het feit dat echt alles ander is nu. Het huis heb ik intussen anders ingericht, en ik eet dingen die ik normaal niet kon maken omdat hij het niet lustte, maar ik voel me er helemaal niet happy bij. Mijn relatie was absoluut niet goed, dus ik WEET dat het beter is zo, maar waarom voelt het dan niet zo... ik heb gewoon behoefte aan iemand die met me meedenkt, iemand die me af en toe even een hele dikke knuffel geeft, en iemand tegen wie ik af en toe even lekker kan zeuren. Het gevoel dat ik er nu helemaal alleen voor sta, werkt zo verschrikkelijk verlammend... ik heb nooit geleerd hoe ik het alleen moet doen. Hoe de papierwinkel in elkaar zit, welke rekeningen ik kan verwachten, etc. En er zijn nog zoveel praktische dingen die geregeld moeten worden...
Soms wou ik gewoon dat ik weer even het kleine meisje van vroeger was, die veilig op mamma's schoot kon kruipen en net kon doen of de rest van de wereld niet bestaat. Dat ik het allemaal niet zelf hoefde te regelen, maar gewoon mijn grote sterke pappa erop af kon sturen.
Het valt toch niet zo mee om alleen te zijn...

sterkte meid

quote:

Op zondag 10 april 2005 10:47 schreef akkien het volgende:
contact verbreken wil ik echt niet. Daarvoor zal ik m ook nog veel te vaak tegenkomen.
Ik snap mezelf even niet zo erg. HEt begint nu tot me door te dringen dat t echt over is. En dat al die leuke dingen die we samen deden niet meer terug zullen komen. Maar t stomme is dat ik m da nog steeds mis. En t er juist weer moeilijker mee krijg...

En hoe kom ik van die idiote gedachten af dat ik nooit meer een leuke vriend vind?

Het is denk ik heel moeilijk om echt van een ex af te komen als je nog contact met hem hebt,
ik heb het 'geluk' dat beide relaties bij mij met ruzie zijn afgelopen. Het voelt wel enorm kut maar als je terugdenkt aan de relatie denk je eerst aan die ruzie en dat is een stuk minder pijnlijk als dat je met een goed gevoel uit elkaar bent gegaan.
En waarom zou je nooit meer een leuke vriend vinden je bent nog harstikke jong en je ziet er leuk uit. Dat komt heus wel goed met jou

Mijn nieuwe woonst wordt mooi.
Eindelijk niemand meer die zeurt over mijn smaak.
En er heeft een knappe man al mijn verlichting en kaders komen ophangen.

quote:

Op woensdag 13 april 2005 14:14 schreef Christine het volgende:

Het valt toch niet zo mee om alleen te zijn...

Zonder dalen geen pieken en meer van die dooddoeners, maar ze kloppen wel.
Af en toe is het heerlijk om alleen te zijn, maar soms komen de muren op je af en wil je inderdaad het liefst bij je moeder schuilen.
Ups en downs, maar uiteindelijk kom je er wel .

Alweer effe geleden dat ik nog iets gepost heb. We zijn nu ongeveer 2 maanden na de breuk en I feel good! Ik zie bijna alleen nog de voordelen van het einde van die relatie.
Dus aan iedereen die zich nu minder goed voelt: geef het wat tijd, het komt wel goed, het cliché klopt echt wel!

Nou.. 1,5 jaar uit. Al weer maanden niet gepost in dit topic. Dus het ging vrij goed...
Maar ben in die maanden niet één keer ingegaan op geflirt en ik flirt zelf ook nooit meer.
De afgelopen week heb ik haar eigenlijk alleen maar gemist. Ik denk niet dat ik d'r ooit zal loslaten.
En ik ben bang dat als ik opnieuw verliefd wordt, alles weer opnieuw gaat gebeuren.

quote:

Op woensdag 20 april 2005 19:49 schreef akkien het volgende:
dat tentamen van 3 weken terug waar ik zo bang voor was, heb ik gewoon een 8 voor gehaald
Moet jullie ff weten hoe blij ik ben. En ik voel me zo fantastisch de afgelopen dagen. HEb een nieuw bijbaantje gevonden. En super veel mensen hebben me verteld dat ze vinden dat ik de laatste tjd zo positief veranderd ben . En hoorde ook van wat mensen dat ze mij eigenlijk al een heel tijd veel te leuk vonden voor mn ex, enzo...Ow, dat doet me allemaal zoveel goed

Goedzo
Niet je verbroken relatie je leven verpesten

Hallo,

Ik weet niet precies of het in dit topic thuishoort aangezien ik mijn ex volgens mij wel losgelaten heb.
Of niet, ik weet het ook niet.
Het is nu in ieder geval vier maanden uit geloof ik, ik weet het niet meer zeker.
En ik heb ondertussen drie andere relaties gehad.
Maar alle drie de relaties hielden niet langer stand als 1 maandje.
En waarom, omdat ik alleen maar aan mijn ex kan denken.
Tijdens het knuffelen, zoenen, vrijen. Steeds zie ik mijn ex in gedachten voor me.
Maar ook tijdens de gewone dagelijkse dingen, als ik mijn brood aan het smeren ben, als ik naar het werk rijd enzvoorts.
Ze zit 24 uur per dag in mijn gedachten.
Ik kan me gruwelijk ergeren aan het idee dat iemand anders er nu met haar vandoor gaat en dan ben ik heel de dag niet te genieten.
Tot groot ongenoegen van mijn medemens
En ik weet ook niet waarom ik mezelf er zo kwaad over maak.
Heb ik haar dan gewoon nog niet losgelaten ?
Ik wil zo graag een nieuw leven beginnen, en samen met iemand anders gelukkig worden.
Maar waarom denk ik dan nog steeds aan haar ?
Ik weet zeker dat ze niet meer aan mij denkt.

Groetjes Tropix

ik denk dat je stiekem zelf het antwoord ook al weet... je hebt het nog niet losgelaten...

misschien een oplossing... conditioneer jezelf in het zien van haar negatieve kanten... oftewel... denk je aan haar... denk aan iets negatiefs... wees daar actief mee bezig... en werk vooral aan jezelf... da's ook altijd een goeie.

blijf bezig en ga niet zitten kniezen... wees bezig met andere dingen... focus je bewust op andere dingen... verwijt jezelf zo min mogelijk en accepteer de situatie...

eigenlijk is er volgens mij geen absolute succesformule... voor de een werkt dit voor de ander dat... er mee leren leven is altijd een goede oplossing.

dus... er komt vast wel weer een ander om wie je net zo veel gaat geven... al duurt het misschien een tijdje.

Deze nacht slaap ik voor de laatste keer in het huis van mijn ex. Toch een raar gevoel...

quote:

Op woensdag 20 april 2005 22:59 schreef tropix het volgende:
Hallo,

Ik weet niet precies of het in dit topic thuishoort aangezien ik mijn ex volgens mij wel losgelaten heb.
Of niet, ik weet het ook niet.
Het is nu in ieder geval vier maanden uit geloof ik, ik weet het niet meer zeker.
En ik heb ondertussen drie andere relaties gehad.
Maar alle drie de relaties hielden niet langer stand als 1 maandje.
En waarom, omdat ik alleen maar aan mijn ex kan denken.
...

heb je je ex eigenlijk nog gezien, tropix ?
is alles uitgepraat ? Misschien heb je dat eens nodig om alles beter te verwerken ?

quote:

Op donderdag 21 april 2005 19:35 schreef Bass-Miss het volgende:
Deze nacht slaap ik voor de laatste keer in het huis van mijn ex. Toch een raar gevoel...

Nou, veel plezier... alhoewel plezier mischien niet op z'n plek is. Het is toch een afsluiting van een bepaalde periode.

quote:

Op donderdag 21 april 2005 20:39 schreef Christine het volgende:

[..]

Nou, veel plezier... alhoewel plezier mischien niet op z'n plek is. Het is toch een afsluiting van een bepaalde periode.

Ja, ik heb er zin in, maar toch voelt het ook een beetje verdrietig. Terwijl ik het absoluut niet meer zou zien zitten om hier te blijven. Het zit allemaal raar in mekaar...

quote:

Op donderdag 21 april 2005 19:59 schreef petitlapin het volgende:

[..]

heb je je ex eigenlijk nog gezien, tropix ?
is alles uitgepraat ? Misschien heb je dat eens nodig om alles beter te verwerken ?

Hey hey,

Ik heb mijn ex bewust niet meer gezien, omdat ik van mezelf weet dat ik me dan nog gekker ga lopen maken.
Ik kan wel langs gaan als ik wil, zij heeft er ook geen problemen mee. We zijn immers nog ''vrienden''.
Maar ze wil het onderwerp ''ons'' vermijden.
Enja....dan zit je daar maar een beetje op de bank (nog niet eens dezelfde) enja, wat moet je dan nog zeggen. Ik kon altijd over van alles en nog wat met haar praten, uren lang, maar dat lukt gewoon om de een of andere reden niet meer. Altijd kom ik weer op het onderwerp ''ons'' uit. (Dit omdat ik inderdaad nog met een paar vragen zit) Maarja...ze wil er gewoon niet over praten. En ik kan haar natuurlijk niet dwingen om erover te praten.

Tot vorige week mailde we wel nog dagelijks (25 mailtjes per dag ongeveer) maar dat heb ik zonder aankondiging afgekapt. Toen ik vervolgens een paar dagen later naar haar belde met de vraag waarom ik niks meer van haar hoorde, was haar antwoord simpel ,,jij laat toch ook niks meer van je horen, dus waarom zou ik moeite doen,,.
Dus met andere woorden, ik moet maar contact blijven houden anders boeit het haar ook niet.

Ja hallo, ik ben gekke henkie niet. Ik zorg wel dat ik haar vergeet (nouja, vergeten doe je volgens mij nooit helemaal, zeker niet omdat het mijn eerste liefde was) maar het is zo verschrikkelijk lastig om iemand waar je nog zielsveel van houd uit je leven te bannen. (of in ieder geval uit je gedachten)

Ik blijf maar eens een tijdje vrijgezel. Dat lijkt me het beste. Ook al hebben 2 mooie dames zich kandidaat gesteld
Gewoon eens de dingen doen, die ik al jaren wil doen maar wat nooit kon. Eindelijk eens aan die studie beginnen wat ik eigenlijk jaren geleden al wilde doen. En eens een keer uitgaan (nog nooit gedaan) Beginnen met boksen.
Ja het komt wel goed denk ik. (hoop ik)

Ik kom er vanavond achter dat mijn ex alweer een ander heeft.
Anderhalve week later. Hij laat er ook geen gras over groeien

Ik heb sinds 2 weekjes een nieuwe vriend
De eerste week ging alles heel goed, ik heb toen ook effe mijn ex gezien, maar dat deed me eigenlijk niets meer (waar ik heel blij om was, want vroeger was dat wel anders als ik hem eens tegenkwam..)
Maar nu .. na 2 weken .. denk ik opeens weer meer en meer aan mijn ex. Gisteren zelf over hem gedroomd .. En al zijn slechte eigenschappen (die ik vroeger zoveel mogelijk in mezelf probeerde te herhalen, om hem sneller te vergeten) vervagen als sneeuw voor de zon..
Wat mis ik hem plots ..
En toch weet ik dat m'n mannetje nu zoooooveel beter is dan mijn ex, dat het tussen mij en mijn ex ook nooooit meer iets kan worden
Maar aaaaargh waarom zit hij dan plots weer in m'n hoofd
Stomme exen ..

quote:

Op vrijdag 22 april 2005 00:01 schreef Christine het volgende:
Ik kom er vanavond achter dat mijn ex alweer een ander heeft.
Anderhalve week later. Hij laat er ook geen gras over groeien

oh my god, Christine, da's wel een schok ...

al heb je het uitgemaakt, kan je dat nieuws een beetje aan

Mijn ex-vriendin heeft een nieuwe jongen naar horen zeggen, ik wens hem veel sterkte de komende tijd. Neej even serieus, ik wens hem veel plezier met haar. Misschien kan hij haar gelukkiger maken( met haarzelf) dan mij is gelukt. Ik wens de twee liefdesvogeltjes al het geluk, ik heb er geen problemen mee al is het toch altijd een klap in je gezicht als iemand iemand nieuws heeft. In dit geval had ik zelfs niet anders verwacht. Noem het een vooruitziende blik of realisme/pragmatisme, maar dit zag je van kilometers aankomen en ik vind het leuk voor haar. Ik heb haar altijd het beste gegund en ik was dat gewoon niet op dit punt in haar leven.

quote:

Op vrijdag 22 april 2005 16:25 schreef petitlapin het volgende:

[..]

oh my god, Christine, da's wel een schok ...

al heb je het uitgemaakt, kan je dat nieuws een beetje aan

Intussen heb ik zoiets van: het is zijn leven, laat hem vooral lol hebben ofzo, maar het voelt ook wel een beetje alsof die vier jaar samen voor hem niks heeft betekend. En hoezeer ik het nog altijd eens ben met onze 'breakup'... ik gun het hem ook gewoon niet. Hij had op zijn minst verdrietig kunnen zijn dat het voorbij was... ofzo...
En het stomste vind ik nog wel, dat zijn nieuwe vriendin degene is die hem tijdens het begin van onze relatiecrisis steeds adviezen gaf

quote:

Op vrijdag 22 april 2005 16:33 schreef Christine het volgende:

En het stomste vind ik nog wel, dat zijn nieuwe vriendin degene is die hem tijdens het begin van onze relatiecrisis steeds adviezen gaf

die heeft haar job goed gedaan ...

( dat van dat hij verdrietig moet zijn vind ik wel een beetje gemeen )

quote:

Op vrijdag 22 april 2005 16:36 schreef petitlapin het volgende:

[..]

die heeft haar job goed gedaan ...

( dat van dat hij verdrietig moet zijn vind ik wel een beetje gemeen )

Naja, ze zei steeds dat we tijdelijk uit elkaar moesten gaan, en dat we het niet zomaar op moesten geven... dus in die zin had ze waarschijnlijk geen dubbele agenda, maar ik vind het toch een dubieus verhaal.

En ik ben wel een beetje gemeen

quote:

Op vrijdag 22 april 2005 20:41 schreef akkien het volgende:
tsja, dat zijn dan misschien adviezen geweest uit eigen belang. Maar ik kan me voorstellen dat dit juist een manier is om zijn verdriet te verwerken en dat is sneller over je heen is als ie een nieuwe vriendin heeft. (is voor die nieuwe vriendin niet erg eerlijk)

Ik merk dat ik er nu na 6 weken behoorlijk goed overheen ben. Denk nog wel super vaak aan m(eigenlijk de hele dag door), maar verder gaat t gewoon perfect met me...

waarom is dat voor die vriendin niet echt eerlijk ? voor het zelfde geld lukt die relatie wel, en ziet hij oprecht dat meisje zitten

quote:

Op vrijdag 22 april 2005 20:49 schreef petitlapin het volgende:

[..]

waarom is dat voor die vriendin niet echt eerlijk ? voor het zelfde geld lukt die relatie wel, en ziet hij oprecht dat meisje zitten

Als je twee weken na het verbreken van een relatie van vier jaar alweer een ander hebt.. dan lijkt dat verdacht veel op vluchtgedrag
Maar je hebt gelijk, voor het zelfde geld is het wel echte liefde... ik wens ze veel geluk, en ga er niet meer aan denken.

quote:

Op vrijdag 22 april 2005 20:55 schreef Christine het volgende:

[..]

Als je twee weken na het verbreken van een relatie van vier jaar alweer een ander hebt.. dan lijkt dat verdacht veel op vluchtgedrag
Maar je hebt gelijk, voor het zelfde geld is het wel echte liefde... ik wens ze veel geluk, en ga er niet meer aan denken.

tja ... hoeveel gaan er al niet vreemd tijdens hun relatie, en blijven dan bij diegene waar ze mee vreemd gegaan zijn.

soms kom je dé persoon gewoon tegen, misschien soms een uur na het verbreken van een relatie, daar kan je gewoon niets over zeggen

soms verschiet je je gewoon rot , soit, ik weet het niet, maar om die relatie gewoon direct af te schrijven ... daar kan je eigenlijks niets over zeggen ...

maar hard is het wel, ik zou ook wel opkijken moest mijn partner na twee weken een relatie begint met een ander, ik zou zwaar gekwetst zijn

quote:

Op vrijdag 22 april 2005 20:55 schreef Christine het volgende:

[..]

Als je twee weken na het verbreken van een relatie van vier jaar alweer een ander hebt.. dan lijkt dat verdacht veel op vluchtgedrag
Maar je hebt gelijk, voor het zelfde geld is het wel echte liefde... ik wens ze veel geluk, en ga er niet meer aan denken.

Ach ja, vluchtgedrag is het zeker.
Het is wel een manier om er over heen te komen. Andere positieve aandacht.

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 11:26 schreef akkien het volgende:

Mn ex vertelde me dr gelijk ff bij dat de sex met mij veel lekkerder is , das toch leuk om te horen.

Dat lijkt me logisch, hij wil jou ook nog op regelmatige basis neuken.

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 13:14 schreef Tranceptor het volgende:

[..]

Dat lijkt me logisch, hij wil jou ook nog op regelmatige basis neuken.

Indeed it is.

Ik hoorde daarnet dat mijn ex misschien (het was nog maar een roddel, dus ik weet nog niets zeker) een ander heeft. Het is al bijna 6 maanden uit, maar we zagen elkaar nog vaak en stiekem had ik nog een heel klein beetje hoop dat het misschien weer goed zou komen. Misschien moet ik nu dus accepteren dat dat echt niet meer zo gaat zijn.
Het is vooral een klap voor mijn zelfvertrouwen; dat het uitging lag vooral aan mijn domme gedrag (ik was bang hem kwijt te raken, en daardoor schrok ik hem juist af). Maar toen hij het uitmaakte zei hij dat het niet aan mij lag, en dat ie gewoon helemaal geen vriendin wilde, en geen zin had om aan iemand vast te zitten en steeds rekening met iemand te moeten houden. Als hij dus nu een ander heeft, lag het dus wél aan mij. Tenminste, zo voelt dat, ook al is het natuurlijk gewoon en kwestie van verliefdheid waar je niks duidelijks over kan zeggen.
Ik gun het hem best om gelukkig te zijn, maar ik wou dat ik zelf ook gelukkig was, en dat is helaas nog steeds niet zo.

Saskia het was zowiezo niet slim om hem nog af en toe te zien en hoop te houden... een half jaar is best al wel lang, en je had beter zelf ook je ex in het verleden kunnen laten, en op zoek kunnen gaan naar dingen en mensen die je wél wat te bieden hebben.

Dat je ex nu een ander heeft betekent overigens helemaal niet dat het destijds is uit gegaan om jou... maar waarschijnlijk meer dat hij zelf veranderd is. En dat hij misschien wel een andere kijk op relaties heeft gekregen. Of misschien is het gewoon zo gelopen, zulke dingen gebeuren namelijk ongepland.

Wat je het beste kunt doen is de brokstukken oprapen, en met opgeheven hoofd lekker verder gaan met je eigen leven. Er zijn genoeg leuke mannen, en anders ben jij voor jezelf altijd nog leuk genoeg. Toch?!

Kop op!

Er bestaan ook draagbare Tarzan's.

Tja, we zijn lid van dezelfde vereniging, dus daar komen we elkaar wel tegen. En vaak neemt hij ook contact met mij op (praten op MSN, bellen etc). Meestal over dingen die voor die vereniging geregeld moeten worden, maar soms ook gewoon zomaar. En op zich is het gewoon een hele aardige jongen; als we nooit een relatie hadden gehad zouden we ook vrienden zijn geweest, en ik zou ook nu nog steeds wel graag willen dat we vrienden konden blijven, ook al zou ie een ander hebben.
Natuurlijk lopen er meer leuke jongens rond, maar ik heb eigenlijk best weinig ervaring. Ik heb pas 1 x een vriend gehad, en dat raakte min of meer vanzelf aan. Ik heb wel andere jongens leuk gevonden, maar ik wist nooit wat ik moest doen om verder te komen dan iemand leuk vinden, dus dat werd nooit wat. Ik ben totaal niet iemand die steeds een ander vriendje heeft (ik was 23 toen het aan ging met mijn ex, dus kan je nagaan).
Ik weet dat zitten wachten tot er iemand op mij af stapt niet opschiet, en ik wil ook best weer een vriend (al was het alleen maar om mijn ex te laten zien dat ik hem niet meer nodig heb), maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
En tevreden zijn met mezelf, dat vind ik heel moeilijk. Diep in mijn hart geloof ik niet dat ik een interessant en leuk persoon ben, ik hou gewoon niet echt van mezelf. Ik weet verstandelijk wel dat dat best meevalt, maar ik wil graag bevestiging daarvan doordat anderen dat ook laten blijken.

Weet wat je te doen staat, meid... eerst van je onzerheid af, en zorgen dat je wat zelfvertrouwen krijgt. Altijd maar je bevestiging halen uit wat anderen van je vinden is ook niet de manier, dat zul je misschien zelf ook wel begrijpen. Een nieuwe vriend is niet de manier om aan je ex te laten zien dat je hem niet nodig hebt, dat kan je ook (lees: beter) doen door je zelfvertrouwen op te bouwen, en een sterke, onafhankelijke vrouw te worden die haar eigen boontjes meer dan goed zelf kan doppen.

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 14:31 schreef Christine het volgende:
Saskia het was zowiezo niet slim om hem nog af en toe te zien en hoop te houden... een half jaar is best al wel lang, en je had beter zelf ook je ex in het verleden kunnen laten, en op zoek kunnen gaan naar dingen en mensen die je wél wat te bieden hebben.

het kan wel moeilijk zijn hé, om zo gewoon keihard te breken met iemand, en nooit meer te zien ...

al is dat wel het beste ...

zie jij je ex dan echt niet meer, christine ?

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 20:29 schreef petitlapin het volgende:
het kan wel moeilijk zijn hé, om zo gewoon keihard te breken met iemand, en nooit meer te zien ...

al is dat wel het beste ...

zie jij je ex dan echt niet meer, christine ?

Is ook heel moeilijk hoor... maar nee, ik zie hem helemaal niet meer. En dat is maar beter ook.

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 21:42 schreef Christine het volgende:

[..]

Is ook heel moeilijk hoor... maar nee, ik zie hem helemaal niet meer. En dat is maar beter ook.

klasse

de gedachte alleen al, van iemand waarmee je samen hebt gewoond nooit meer te zien, ik krijg er nu al de bibbers van

zou je eigenlijk ingaan op een uitnodiging, moest hij het je vragen ?

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 21:47 schreef petitlapin het volgende:

[..]

klasse

de gedachte alleen al, van iemand waarmee je samen hebt gewoond nooit meer te zien, ik krijg er nu al de bibbers van

zou je eigenlijk ingaan op een uitnodiging, moest hij het je vragen ?

Het is nog maar heel kort geleden dat het uit ging he... (6 weken geleden ging het uit, en 3 weken geleden is hij verhuisd) en ik heb hem daarna nog één keer gezien toen hij spullen kwam ophalen. Dat was toen zo'n danige afknapper dat ik op geen enkele uitnodiging nog zou ingaan. Bovendien was ik degene die het uit had gemaakt, omdat de relatie gewoon compleet niks voorstelde. Het zou in de toekomst ook nooit meer iets kunnen worden, omdat we altijd tegen dezelfde problemen zouden aanlopen.

Hem nog een keer zien... prima. Over een jaar ofzo, en dan met de insteek dat we gewoon vrienden kunnen zijn. Maar ik zie dat eigenlijk ook niet echt gebeuren.

Vaak werkt dat toch niet, vrienden zijn na een lange relatie.
Misschien ook omdat je samen veel meegemaakt hebt, elkaar van een andere kant kent, etc.

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 22:30 schreef dawg het volgende:
Vaak werkt dat toch niet, vrienden zijn na een lange relatie.
Misschien ook omdat je samen veel meegemaakt hebt, elkaar van een andere kant kent, etc.

Ik denk dat je het niet eens moet willen en zeker zo snel na een relatie. Als er een vriendschap inzit dan hou je die band toch wel aan. Ik heb met een ex eigenlijk nooit gezegd dat we vrienden moest blijven of dat dat er inzat, maar ik heb nog steeds een heel goed contact met haar. Ze is niet mijn grootste vriend, maar wel iemand met wie ik mn leven zou vertrouwen. Dat is zo gegroeid ook in de periode na de relatie. Hoe meer druk en dwang je erop legt dat je vrienden MOET blijven en dat dan in ieder geval nog over MOET blijven hoe minder vriendschap je zult hebben.

Just my two cents.

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 23:05 schreef Tranceptor het volgende:

Just my two cents.

Ik zou nou rijk zijn als ik dat eindeloze geleuter van je zou cashen.

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 23:05 schreef Tranceptor het volgende:

[..]

Ik denk dat je het niet eens moet willen en zeker zo snel na een relatie. Als er een vriendschap inzit dan hou je die band toch wel aan. Ik heb met een ex eigenlijk nooit gezegd dat we vrienden moest blijven of dat dat er inzat, maar ik heb nog steeds een heel goed contact met haar. Ze is niet mijn grootste vriend, maar wel iemand met wie ik mn leven zou vertrouwen. Dat is zo gegroeid ook in de periode na de relatie. Hoe meer druk en dwang je erop legt dat je vrienden MOET blijven en dat dan in ieder geval nog over MOET blijven hoe minder vriendschap je zult hebben.

Just my two cents.

Nee ok. Ik ga ook gewoon erg goed om met mijn exen. En dat is ook niet vantevoren besproken ofzo. Maar toch zie je gewoon vaak dat het niet werkt. Al komt dat denk ik ook omdat men vaak met onenigheid uit elkaar gaat.

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 23:28 schreef zodiakk het volgende:

[..]

Ik zou nou rijk zijn als ik dat eindeloze geleuter van je zou cashen.

If I had a dollar bill for every time I’ve been wrong
I’d be a self-made millionaire and you’d still be gone

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 22:30 schreef dawg het volgende:
Vaak werkt dat toch niet, vrienden zijn na een lange relatie.
Misschien ook omdat je samen veel meegemaakt hebt, elkaar van een andere kant kent, etc.

Helemaal mee eens!

Het gaat bij mij ook niet werken. Met een ex geprobeerd maar na verloop van tijd kreeg ik toch ruzie met haar (Daarbij had zij ook wat Breezah neigingen) Dat vond ik toch niet zo erg want die relatie duurde maar 2 maanden of zo.
Degene waarvan ik nu probeer los te komen (nu 3,5 maanden geleden) hoeft helemaal niet meer bij me aan te kloppen omdat ze tijdens de relatie vreemd ging en met zich met een kutsmoes eruit probeerde te werken dat het gevoel weg was.

_{complete verhaal staat in Deeltje 15 (eerste pagina)}

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 23:28 schreef dawg het volgende:

[..]

Nee ok. Ik ga ook gewoon erg goed om met mijn exen. En dat is ook niet vantevoren besproken ofzo. Maar toch zie je gewoon vaak dat het niet werkt. Al komt dat denk ik ook omdat men vaak met onenigheid uit elkaar gaat.

Tja ik ben ook met zware onenigheid uit elkaar gegaan 1x keer (ik was de boze partij toen vanwege leugens ende bedrog ) , en de andere keer was er sprake van onenigheid achteraf , althans van de andere partij (omdat er een punt achter gezet werd, in zijn ogen onverwacht en onterecht) en toch is er in beide gevallen sprake van een goede vriendschap nu.
Het feit dat de combinatie van 2 mensen als liefdespartner geen succes was, betekent niet automatisch dat er dan ook geen vriendschap mogelijk is, iets wat sommigen wel lijken te denken, a priori al.
In mijn geval zag ik het liegen als een gevolg vd totaal van de pot gerukte combi en niet van een verdorven karakter of zo, dus op een gegeven moment zand erover, ik miste gewoon de persoon, de dingen die wel okay waren en dat waren er blijkbaar nog genoeg
Een foute zet maakt geen foute man (of vrouw) per sé.

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 11:26 schreef akkien het volgende:
vannacht gehoord dat mn ex een one-night stand heeft gehad van de week, nog wel met een vriendin van mij Maar t doet me eigenlijk niks, behalve dan dat ik t echt een stomme actie vind van haar. Ik zou ook niet meer haar ex t bed induiken, maar ok.
Mn ex vertelde me dr gelijk ff bij dat de sex met mij veel lekkerder is , das toch leuk om te horen.

halve verhaal....

quote:

ik geloof dat t nu bij mij en mn ex wel gaat werken om als vrienden met elkaar om te gaan
Tenminste dat idee heb ik. We gaan gewoon erg goed met elkaar om nu.

denk t ook wel

quote:

Op zondag 24 april 2005 14:37 schreef akkien het volgende:

[..]

tsja, om hier nou alle details neer te zetten stalker

tja... ik ga nu wel een beetje off topic... maar ik doelde op het feit dat ze echt niet 123 bij me in bed is gesprongen ze heeft er echt wel heel erg over nagedacht of ze t el kon maken tegenover jou. en ik heb der gezecht dat dat best kon....

wat nou stalker

Ruim anderhalf jaar verder... En nou is er iemand waarbij ik me weer gelukkig zou kunnen voelen. Helaas is het niet echt iets wat gaat lukken. Maar ik ben al blij dat ik iig toch nog open sta voor andere vrouwen.

Het is nu bijna 3 maanden uit met m'n ex waarmee ik 3,5 jaar samen was, en ze zit nog steeds dagelijks in mijn hoofd. Ik was degene die een tijdelijke pauze in onze relatie heeft ingelast, vooral omdat ik zag dat haar gevoelens niet meer hetzelfde waren. Ik was ervan overtuigd dat deze pauze het enige goede redmiddel zou zijn.

Maar helaas, dat bleek niet zo te zijn. Binnen 2 weken had ze een nieuwe vriend, het binkie van school, haha, die ze waarschijnlijk wel al langer leuk vond. Ze heeft zelf nooit de ballen gehad om er eerlijk voor uit te komen, maarja aangezien ik nu toch de voorzet had gegeven is ze er vol voor gegaan. Ik moest er zelf ook achter komen dat ze zo snel een nieuwe vriend had gevonden en moeten vechten voor een fatsoenlijk laatste gesprek, anders zou ze die 3,5 half jaar zo als een nachtkaars uit laten gaan.

Soms verwijt ik mezelf dat ik te makkelijk ben geweest. Ik heb haar eigenlijk best wel makkelijk, zonder al te veel drama laten gaan. Ik denk dat ik te trots was om mijn emoties aan haar te tonen ofzow. We hadden eerder al een tijdelijke break in onze relatie die van kant kwam. Toen ging ze helemaal door het lint enzow, en dat was eigenlijk best schattig. Daarna is het ook weer een lange tijd goed gegaan.

Ik voel me eigenlijk niet echt down ofzo na split. In het begin was ik enorm kwaad op haar, en woede is een goed medicijn om je ex te vergeten. Later kwam het gemis terug.
Ik ben verder wel goed gehumeurd, heb veel tijd over voor vrienden en heb veel nieuwe toekomstplannen. Toch knaagt het aan mij, om simpel te zeggen, dat na 3,5 jaar nu een andere kerel haar legt te naaien. Oké dat is misschien niet het enige, maar je begrijpt als ik daar aan denk, dat ik helemaal gek wordt natuurlijk.
Na zo'n lange relatie heb je hoe dan ook een tijd verdriet. Maar ik baal gewoon dat haar verdriet een stuk minder is dan het mijne, waarschijnlijk. Zij is al happy de peppie verliefd op een ander terwijl ik me vertiefd voel.

Aan de ene kant wil ik haar ontzettend graag spreken, kijken wat haar bezighoudt en hoe het met haar gaat, aan de andere kant ben ik bang voor de waarheid. Ze komt nog regelmatig op MSN en dan zie je al die 'schattige' MSN-naampjes, aarghhh. Ik weet dat zij zich op dit moment super voelt, en dat kan ik niet handelen. Een soort jaloezie denk ik. Ik had haar gevraagd om me niet meer op msn elke dag aan te spreken of te bellen, maar om af en toe eens een mailtje te sturen om te vertellen hoe het gaat. Dat is dus 1 keer gebeurd, en nu heb ik haar al een dikke maand niet meer gesproken.

Het feit dat ik nog dagelijks met haar bezig ben in mijn hoofd geeft wel aan dat ik er nog lang niet overheen ben. Ik wil ook weer dat gevoel hebben om zo verliefd te zijn dat het gewoon pijn doet van binnen. Een nieuwe vlam ontmoeten zal het beste middel zijn om je ex te vergeten; want zo te zien lukt haar dat ook aardig.

ok ben ik weer eens.

sinds vorige week weet ik dus dat ze een ander leuk vind.
moest het zelf uit haar trekken en kwam ze niet zelf mee dit was voor mij de reden dat ik geen vriendschap wil (niet op dit moment)
nou is er een meisje die me dus al die tijd heeft bijgestaan kon met haar praten met haar lachen werkelijk alles.
en eigenlijk klikte het dus wel met dat meisje en er begonnen nieuwe gevoelens te bloeien...
voor mijn gevoel iets te snel want is nog geen maand uit met me me ex...
maar goed ik heb de stoute schoenen aangetrokken en het haar verteld en we zitten nu heel langzaam iets op te bouwen...
voel me er ontzettend goed bij en heb me ex gelijk een mail gestuurd ook om dingen uit te praten waarom ze boos op me is en waarom ik geen vriendschap tijdelijk wil.
daarin heb ik dus gezet dat ik iemand leuk vind.
no reply erop maar goed ben tenminste eerlijk geweest tegenover haar.
ook is ze de 28ste jarig en ben ik wel van plan om haar een kaartje te sturen om te laten zien dat ik haar respecteer alhoewel ze mij waarschijnlijk niet respecteerd.

voor de rest wil ik het laten rusten en kijken of er nog vriendschap mogelijk is in de toekomst,
als zij tenminste toestaat dat er weer contact komt wat ik tijdelijk heb afgeschaft onder de woorden wil nooit meer contact met je.
maar ja mensen zeggen wel meer iets waarover ze na de hand pas goed gaan na denken over iets.

ik zat echt enorm in de knoop met mijzelf en onze relatie toen ik het uitmaakte met mijn vriend [ondertussen 3 maanden geleden]
eerst wilde ik absoluut geen vrienden blijven, voornamelijk omdat ik dacht dat ik het niet aan kon
hij gaf aan dat hij dat wel graag wilde proberen maar heeft me een hoop tijd gegeven en sinds een maand gaan we weer heel goed met elkaar om
de eerste keer dat we een avond met elkaar doorbrachten hebben we wel weer gezoend maar juist daardoor kwam ik erachter dat ik echt niets meer voor hem voelde [beetje late afscheidszoen ofzo]
nu zijn we juist heel goede vrienden en ik vertrouw hem volledig en heb ontzettend veel lol met hem
ondertussen heb ik een nieuwe vriend en is hij ook al een aantal keer met andere meisjes gegaan
ik ben ontzettend blij dat het zo is gegaan want hij blijft gewoon een heel leuke jongen en ik vind het heel tof dat we gewoon vrienden kunnen blijven

*meldt

Vrienden blijven, klinkt heel sympathiek maar als je samen een uiteengespatte droom deelt (5 jaar relatie, en eindelijk samenwonen, 4 maanden nu) lijkt me dat heel moeilijk.

We wonen nu nog samen omdat zij een andere woonruimte zoekt. Bij alles denk je "dit is mss de laatste keer dat we dit of dat doen".

Ik trek de gedachte echt niet om elkaar te blijven zien, zij wil dat wel graag. Onze eerste echte liefde zit erop en dat besef is nog keihard...

Bedankt voor je reactie. Het is inderdaad waar dat het beter is je niet te kwellen met al die "laatste keer" gedachten. Maar de uiteengespatte droom zorgt wel voor wat nasleep.

Ik begrijp dat het beter is dat zij zo snel mogelijk vertrekt. Anders dan wordt het zo'n zeurende kwestie. Maar elke dag dat ze er nog is koester ik. Het idee dat ze dit weekend al zou kunnen vertrekken doet mijn maag omkeren.

Terwijl ik wel heb gezegd dat ik geen vrienden met haar kan zijn. Ik vrees waarschijnlijk voor het absolute einde...

ik weet het. Elke dag dezelfde gaar makende gedachten lijkt me niet de bedoeling.
Ik stap maar even op de fiets, de wind langs de rode ogen laten waaien.