De Kunst van het loslaten van een ex - deel 16

quote:

Op donderdag 7 april 2005 16:06 schreef akkien het volgende:
t stomme is dat t al bijna 4 weken uit is, en t de afgelopen 2 weken echt super goed ging. Ik snap niet waarom ik me vandaag zo kut voel. Misschien gewoon omdat ik spierpijn heb, en te laat ben gaan slapen, en hoofdpijn heb en verder nog wat kleine dingetjes die niet gaan zoals ik t wil...
Maar ik moet echt moeite doen om niet te huilen, en als er mensen langs komen gaat t goed. Maar zodra ze weg zijn ben ik weer aan t huilen...Snap niks meer van mezelf. Na 4 weken mag t toch wel eens over zijn...

hoe lang heeft je relatie geduurd? op zich is 4 weken toch kort? neemt niet weg dat ik het zelfde verwacht van mezelf als jij hoor... 4 jaar relatie gehad en nu is het bijna 4 weken uit... samengewoon en al... de eerste 2/3 dagen waren kut, daarna voelde ik me wel prima, vrijheid etc. etc. En nu opeens de laatste 2 dagen: ik mis hem, denk zelfs dat ik terug zou willen (terwijl ik zeker wist dat ik dat nooit meer wilde), niemand lijkt leuker dan hij (en dat terwijl hij niet perfect was, integendeel maar we hadden het meestal gewoon ontzettend leuk).... hij heeft de keuze gemaakt om er mee te stoppen op basis van een ruzie... ik had al tijden een knagend gevoel, wilde er telkens voor vechten... hij is op een lullige manier achter dat knagende gevoel gekomen en nu hop vertrouwen weg, hop uit... heb niet eens goed alles uit kunnen leggen aan hem...

maar we doen relaxed tegen elkaar, hij lijkt het zwaarder te hebben dan ik... dan denk ik weer, hij is koppig en boos op één ruzie en dat gebruikt hij om er die grote punt achter te zetten. verstandelijk denk ik, beter... en ik leek dat ook gevoelsmatig te vinden maar nu, de laatste dagen en nu op dit moment, denk ik: is er nog een opening, staat de deur nog op een kier? ik mis mijn maatje, mijn alles... ook al gaat het best goed...

quote:

Op donderdag 7 april 2005 17:18 schreef akkien het volgende:
idd klossie, zo voel ik me precies. T is zelfs bijna op dezelfde manier uitgegaan, behalve dan dat hij zelf ook een knagend gevoel had. Relatie ruim 2,5 jaar. We woonden praktisch samen, ook al hadden we nog wel beiden onze eigen kamer.
Maar ik voel me zo t zelfde als jij volgens mij....Misschien is t wel gewoon normaal. en zijn de dingen na 4 weken wat bezonken enzo, en ga je door het oppakken van je normale leven weer op een andere manier nadenken ofzo. T gaat nu opzich wel weer even goed. Net even met m gepraat op msn en mijn slechte gevoel is in 1 keer weg. Snap niet hoe hij dat altijd weer voor elkaar krijgt.

shit he... er zullen voorlopig wel van die dagen blijven... ook al gaat het best lekker... ik geef er dan maar even aan toe... voelde de dag nadat het uit was even helemaal niets, helemaal blanco was ik maar na een vriendin gebeld te hebben was ik toch wel emotioneel en eigenlijk was ik daar blij om, blij dat ik gevoel had en niet als een soort zombie leefde...

het erge is niet zo zeer dat de relatie over is maar dat alles lijkt over te zijn, je elkaar even niet ziet, je misschien wel nooit meer beste maatjes wordt etc. etc. en toch moet het zo, ik ben wel toe aan contact maar hij heft rust nodig, moet het een plaats geven enzo... ik droom elke nacht wel iets over hem, ik denk zo'n 30x per dag aan hem, kan me ook niet echt voorstellen dat het minder wordt maar het zal zeker wel... en bij mij ging het gisteren en vandaag (tot nu toe dan) ook goed maar ja, maar ja, maar ja...

wat ik dan echt niet begrijp is mensen die uit een langdurige relatie komen en die meteen in een andere relaie duiken, onbegrijpelijk...

quote:

Op vrijdag 8 april 2005 11:32 schreef akkien het volgende:
ik voelde al vrij snel iets...Het eerste half uur even niet. Maar omdat hij moest huilen werd ik daarin meegetrokken, en daarna ben ik wel steeds emotioneel geweest eigenlijk.
En dat gevoel dat alles over lijkt te zijn idd. Ik ben gewoon zo bang dat ik nooit meer iemand tegenkom met wie ik al dat vertrouwen en die liefde zo goed kan delen enzo...En van die spontane leuke dingen doen enzo....
Ik heb vannacht voor t eerst niet over m gedroomd, en hij was ook niet het eerste waar ik vanmorgen aan dacht. Dat is echt al zo'n vooruitgang dat ik heb besloten om vandaag geen afleiding te zoeken en te gaan studeren. Ik denk dat ik vandaag echt een goeie dag heb.
En mijn ex wil idd op dit moment ook geen contact. Hij wil me best spreken enzo, via msn of als we elkaar tegenkomen. Maar hij wil niks afspreken, omdat hij daar geen zin in heeft (zegt ie). Ik wil wel heel erg graag weer eens afspreken....dus moeilijk, moeilijk, moeilijk....

goh same situatie... helemaal herkenbaar... mijn ex wil ook wel noodzakelijk contact en doet ook niet lullig maar wil alles laten bezinken, rust geven dus niet afspreken... ik heb een reis geboekt voor 2,5 week, ga over 3 weken, voor die tijd hoop ik toch wel iets afgesproken te hebben maar zal er maar even niet te veel mee bezig zijn, dat is denk ik het beste,... en ja, ik heb al een hoop goede dagen gehad maar ook mindere dagen, vdnaag voel ik me wel ok eigenlijk hoewel ik er wel vaak aan denk. ben 's avonds vrij snel moe, gewoon uitgeput van het denken denk ik... verder doe ik alleen maar leuke dingen maar tot laat in de kroeg hangen is daar nog niet bij, op de één of andere manier heb ik daar even minder behoefte aan, terwijl ik dat vroeger meer had. je loopt voor je gevoel ook met zo'n stempel van "ik ben single" op je kop, vreselijk... al die mannen waar je nooit iets mee zou willen zien je opeens weer als een prooi...

en als ik denk aan de leuke dingen, want we deden heel veel leuke dingen en dat was super, dat heb ik het zwaar... probeer ik maar even aan de mindere leuke dingen te denken, lukt de ene keer beter dan de andere keer...

anyway, goed dat jij je lekker voelt nu, houden zo! ik zal hier nog wel af en teo posten denk ik.

hoi ik ben Darkaapie, kwam niet meer op me normale naam op fok door een fout bij de mailserver van me internet provider.

nahja even een kleine update, afgelopen weken vaak gedacht om het contact te verbreken.
telkens weer deed ik dit niet waarschijnlijk vanwege het kleine beetje hoop dat ik nog had.
maar ja het bleef aan me knagen ook het feit dat ik mezelf alleen maar pijn blijf doen op deze manier, en ik heb dus vandaag de knoop doorgehakt.
ik heb via een sms alle contact afgekapt, ik heb hierin gezegd you can have it your way, vanaf nu is alle contact verbroken. out of your heart and eye for now and forever.
hoop niet dat ik in een zwak moment toch weer contact zoek met haar...

ik ben er zelf ook over aan t denken, maar heb t lef nog niet gehad om het door te hakken
ik weet dat ik alleen maar mezelf ermee pijn doe, maar wil het gewoon niet verbreken

door gewoon een beetje rond te neu... euh... kijken...

Er zijn echt genoeg leuke mensen (voor jou mannen... voor mij vrouwen) beschikbaar... Ligt er alleen aan wat voor type je zoekt en soms ist een kwestie van door het bos de open plekken zien.

Ik trek het vandaag even helemaal niet meer... ik dacht zo sterk te zijn en gewoon verder te kunnen gaan als happy single, alsof de laatste vier jaar niet gebeurd zijn. Maar ik kan het niet.
Het is niet zozeer dat ik mijn ex mis, maar meer het feit dat echt alles ander is nu. Het huis heb ik intussen anders ingericht, en ik eet dingen die ik normaal niet kon maken omdat hij het niet lustte, maar ik voel me er helemaal niet happy bij. Mijn relatie was absoluut niet goed, dus ik WEET dat het beter is zo, maar waarom voelt het dan niet zo... ik heb gewoon behoefte aan iemand die met me meedenkt, iemand die me af en toe even een hele dikke knuffel geeft, en iemand tegen wie ik af en toe even lekker kan zeuren. Het gevoel dat ik er nu helemaal alleen voor sta, werkt zo verschrikkelijk verlammend... ik heb nooit geleerd hoe ik het alleen moet doen. Hoe de papierwinkel in elkaar zit, welke rekeningen ik kan verwachten, etc. En er zijn nog zoveel praktische dingen die geregeld moeten worden...
Soms wou ik gewoon dat ik weer even het kleine meisje van vroeger was, die veilig op mamma's schoot kon kruipen en net kon doen of de rest van de wereld niet bestaat. Dat ik het allemaal niet zelf hoefde te regelen, maar gewoon mijn grote sterke pappa erop af kon sturen.
Het valt toch niet zo mee om alleen te zijn...

quote:

Op woensdag 13 april 2005 14:14 schreef Christine het volgende:
Ik trek het vandaag even helemaal niet meer... ik dacht zo sterk te zijn en gewoon verder te kunnen gaan als happy single, alsof de laatste vier jaar niet gebeurd zijn. Maar ik kan het niet.
Het is niet zozeer dat ik mijn ex mis, maar meer het feit dat echt alles ander is nu. Het huis heb ik intussen anders ingericht, en ik eet dingen die ik normaal niet kon maken omdat hij het niet lustte, maar ik voel me er helemaal niet happy bij. Mijn relatie was absoluut niet goed, dus ik WEET dat het beter is zo, maar waarom voelt het dan niet zo... ik heb gewoon behoefte aan iemand die met me meedenkt, iemand die me af en toe even een hele dikke knuffel geeft, en iemand tegen wie ik af en toe even lekker kan zeuren. Het gevoel dat ik er nu helemaal alleen voor sta, werkt zo verschrikkelijk verlammend... ik heb nooit geleerd hoe ik het alleen moet doen. Hoe de papierwinkel in elkaar zit, welke rekeningen ik kan verwachten, etc. En er zijn nog zoveel praktische dingen die geregeld moeten worden...
Soms wou ik gewoon dat ik weer even het kleine meisje van vroeger was, die veilig op mamma's schoot kon kruipen en net kon doen of de rest van de wereld niet bestaat. Dat ik het allemaal niet zelf hoefde te regelen, maar gewoon mijn grote sterke pappa erop af kon sturen.
Het valt toch niet zo mee om alleen te zijn...

sterkte meid

quote:

Op zondag 10 april 2005 10:47 schreef akkien het volgende:
contact verbreken wil ik echt niet. Daarvoor zal ik m ook nog veel te vaak tegenkomen.
Ik snap mezelf even niet zo erg. HEt begint nu tot me door te dringen dat t echt over is. En dat al die leuke dingen die we samen deden niet meer terug zullen komen. Maar t stomme is dat ik m da nog steeds mis. En t er juist weer moeilijker mee krijg...

En hoe kom ik van die idiote gedachten af dat ik nooit meer een leuke vriend vind?

Het is denk ik heel moeilijk om echt van een ex af te komen als je nog contact met hem hebt,
ik heb het 'geluk' dat beide relaties bij mij met ruzie zijn afgelopen. Het voelt wel enorm kut maar als je terugdenkt aan de relatie denk je eerst aan die ruzie en dat is een stuk minder pijnlijk als dat je met een goed gevoel uit elkaar bent gegaan.
En waarom zou je nooit meer een leuke vriend vinden je bent nog harstikke jong en je ziet er leuk uit. Dat komt heus wel goed met jou

Mijn nieuwe woonst wordt mooi.
Eindelijk niemand meer die zeurt over mijn smaak.
En er heeft een knappe man al mijn verlichting en kaders komen ophangen.

quote:

Op woensdag 13 april 2005 14:14 schreef Christine het volgende:

Het valt toch niet zo mee om alleen te zijn...

Zonder dalen geen pieken en meer van die dooddoeners, maar ze kloppen wel.
Af en toe is het heerlijk om alleen te zijn, maar soms komen de muren op je af en wil je inderdaad het liefst bij je moeder schuilen.
Ups en downs, maar uiteindelijk kom je er wel .

Alweer effe geleden dat ik nog iets gepost heb. We zijn nu ongeveer 2 maanden na de breuk en I feel good! Ik zie bijna alleen nog de voordelen van het einde van die relatie.
Dus aan iedereen die zich nu minder goed voelt: geef het wat tijd, het komt wel goed, het cliché klopt echt wel!

Nou.. 1,5 jaar uit. Al weer maanden niet gepost in dit topic. Dus het ging vrij goed...
Maar ben in die maanden niet één keer ingegaan op geflirt en ik flirt zelf ook nooit meer.
De afgelopen week heb ik haar eigenlijk alleen maar gemist. Ik denk niet dat ik d'r ooit zal loslaten.
En ik ben bang dat als ik opnieuw verliefd wordt, alles weer opnieuw gaat gebeuren.

quote:

Op woensdag 20 april 2005 19:49 schreef akkien het volgende:
dat tentamen van 3 weken terug waar ik zo bang voor was, heb ik gewoon een 8 voor gehaald
Moet jullie ff weten hoe blij ik ben. En ik voel me zo fantastisch de afgelopen dagen. HEb een nieuw bijbaantje gevonden. En super veel mensen hebben me verteld dat ze vinden dat ik de laatste tjd zo positief veranderd ben . En hoorde ook van wat mensen dat ze mij eigenlijk al een heel tijd veel te leuk vonden voor mn ex, enzo...Ow, dat doet me allemaal zoveel goed

Goedzo
Niet je verbroken relatie je leven verpesten

Hallo,

Ik weet niet precies of het in dit topic thuishoort aangezien ik mijn ex volgens mij wel losgelaten heb.
Of niet, ik weet het ook niet.
Het is nu in ieder geval vier maanden uit geloof ik, ik weet het niet meer zeker.
En ik heb ondertussen drie andere relaties gehad.
Maar alle drie de relaties hielden niet langer stand als 1 maandje.
En waarom, omdat ik alleen maar aan mijn ex kan denken.
Tijdens het knuffelen, zoenen, vrijen. Steeds zie ik mijn ex in gedachten voor me.
Maar ook tijdens de gewone dagelijkse dingen, als ik mijn brood aan het smeren ben, als ik naar het werk rijd enzvoorts.
Ze zit 24 uur per dag in mijn gedachten.
Ik kan me gruwelijk ergeren aan het idee dat iemand anders er nu met haar vandoor gaat en dan ben ik heel de dag niet te genieten.
Tot groot ongenoegen van mijn medemens
En ik weet ook niet waarom ik mezelf er zo kwaad over maak.
Heb ik haar dan gewoon nog niet losgelaten ?
Ik wil zo graag een nieuw leven beginnen, en samen met iemand anders gelukkig worden.
Maar waarom denk ik dan nog steeds aan haar ?
Ik weet zeker dat ze niet meer aan mij denkt.

Groetjes Tropix

ik denk dat je stiekem zelf het antwoord ook al weet... je hebt het nog niet losgelaten...

misschien een oplossing... conditioneer jezelf in het zien van haar negatieve kanten... oftewel... denk je aan haar... denk aan iets negatiefs... wees daar actief mee bezig... en werk vooral aan jezelf... da's ook altijd een goeie.

blijf bezig en ga niet zitten kniezen... wees bezig met andere dingen... focus je bewust op andere dingen... verwijt jezelf zo min mogelijk en accepteer de situatie...

eigenlijk is er volgens mij geen absolute succesformule... voor de een werkt dit voor de ander dat... er mee leren leven is altijd een goede oplossing.

dus... er komt vast wel weer een ander om wie je net zo veel gaat geven... al duurt het misschien een tijdje.