De Kunst van het loslaten van een ex - deel 16

Weet wat je te doen staat, meid... eerst van je onzerheid af, en zorgen dat je wat zelfvertrouwen krijgt. Altijd maar je bevestiging halen uit wat anderen van je vinden is ook niet de manier, dat zul je misschien zelf ook wel begrijpen. Een nieuwe vriend is niet de manier om aan je ex te laten zien dat je hem niet nodig hebt, dat kan je ook (lees: beter) doen door je zelfvertrouwen op te bouwen, en een sterke, onafhankelijke vrouw te worden die haar eigen boontjes meer dan goed zelf kan doppen.

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 14:31 schreef Christine het volgende:
Saskia het was zowiezo niet slim om hem nog af en toe te zien en hoop te houden... een half jaar is best al wel lang, en je had beter zelf ook je ex in het verleden kunnen laten, en op zoek kunnen gaan naar dingen en mensen die je wél wat te bieden hebben.

het kan wel moeilijk zijn hé, om zo gewoon keihard te breken met iemand, en nooit meer te zien ...

al is dat wel het beste ...

zie jij je ex dan echt niet meer, christine ?

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 20:29 schreef petitlapin het volgende:
het kan wel moeilijk zijn hé, om zo gewoon keihard te breken met iemand, en nooit meer te zien ...

al is dat wel het beste ...

zie jij je ex dan echt niet meer, christine ?

Is ook heel moeilijk hoor... maar nee, ik zie hem helemaal niet meer. En dat is maar beter ook.

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 21:42 schreef Christine het volgende:

[..]

Is ook heel moeilijk hoor... maar nee, ik zie hem helemaal niet meer. En dat is maar beter ook.

klasse

de gedachte alleen al, van iemand waarmee je samen hebt gewoond nooit meer te zien, ik krijg er nu al de bibbers van

zou je eigenlijk ingaan op een uitnodiging, moest hij het je vragen ?

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 21:47 schreef petitlapin het volgende:

[..]

klasse

de gedachte alleen al, van iemand waarmee je samen hebt gewoond nooit meer te zien, ik krijg er nu al de bibbers van

zou je eigenlijk ingaan op een uitnodiging, moest hij het je vragen ?

Het is nog maar heel kort geleden dat het uit ging he... (6 weken geleden ging het uit, en 3 weken geleden is hij verhuisd) en ik heb hem daarna nog één keer gezien toen hij spullen kwam ophalen. Dat was toen zo'n danige afknapper dat ik op geen enkele uitnodiging nog zou ingaan. Bovendien was ik degene die het uit had gemaakt, omdat de relatie gewoon compleet niks voorstelde. Het zou in de toekomst ook nooit meer iets kunnen worden, omdat we altijd tegen dezelfde problemen zouden aanlopen.

Hem nog een keer zien... prima. Over een jaar ofzo, en dan met de insteek dat we gewoon vrienden kunnen zijn. Maar ik zie dat eigenlijk ook niet echt gebeuren.

Vaak werkt dat toch niet, vrienden zijn na een lange relatie.
Misschien ook omdat je samen veel meegemaakt hebt, elkaar van een andere kant kent, etc.

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 22:30 schreef dawg het volgende:
Vaak werkt dat toch niet, vrienden zijn na een lange relatie.
Misschien ook omdat je samen veel meegemaakt hebt, elkaar van een andere kant kent, etc.

Ik denk dat je het niet eens moet willen en zeker zo snel na een relatie. Als er een vriendschap inzit dan hou je die band toch wel aan. Ik heb met een ex eigenlijk nooit gezegd dat we vrienden moest blijven of dat dat er inzat, maar ik heb nog steeds een heel goed contact met haar. Ze is niet mijn grootste vriend, maar wel iemand met wie ik mn leven zou vertrouwen. Dat is zo gegroeid ook in de periode na de relatie. Hoe meer druk en dwang je erop legt dat je vrienden MOET blijven en dat dan in ieder geval nog over MOET blijven hoe minder vriendschap je zult hebben.

Just my two cents.

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 23:05 schreef Tranceptor het volgende:

Just my two cents.

Ik zou nou rijk zijn als ik dat eindeloze geleuter van je zou cashen.

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 23:05 schreef Tranceptor het volgende:

[..]

Ik denk dat je het niet eens moet willen en zeker zo snel na een relatie. Als er een vriendschap inzit dan hou je die band toch wel aan. Ik heb met een ex eigenlijk nooit gezegd dat we vrienden moest blijven of dat dat er inzat, maar ik heb nog steeds een heel goed contact met haar. Ze is niet mijn grootste vriend, maar wel iemand met wie ik mn leven zou vertrouwen. Dat is zo gegroeid ook in de periode na de relatie. Hoe meer druk en dwang je erop legt dat je vrienden MOET blijven en dat dan in ieder geval nog over MOET blijven hoe minder vriendschap je zult hebben.

Just my two cents.

Nee ok. Ik ga ook gewoon erg goed om met mijn exen. En dat is ook niet vantevoren besproken ofzo. Maar toch zie je gewoon vaak dat het niet werkt. Al komt dat denk ik ook omdat men vaak met onenigheid uit elkaar gaat.

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 23:28 schreef zodiakk het volgende:

[..]

Ik zou nou rijk zijn als ik dat eindeloze geleuter van je zou cashen.

If I had a dollar bill for every time I’ve been wrong
I’d be a self-made millionaire and you’d still be gone

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 22:30 schreef dawg het volgende:
Vaak werkt dat toch niet, vrienden zijn na een lange relatie.
Misschien ook omdat je samen veel meegemaakt hebt, elkaar van een andere kant kent, etc.

Helemaal mee eens!

Het gaat bij mij ook niet werken. Met een ex geprobeerd maar na verloop van tijd kreeg ik toch ruzie met haar (Daarbij had zij ook wat Breezah neigingen) Dat vond ik toch niet zo erg want die relatie duurde maar 2 maanden of zo.
Degene waarvan ik nu probeer los te komen (nu 3,5 maanden geleden) hoeft helemaal niet meer bij me aan te kloppen omdat ze tijdens de relatie vreemd ging en met zich met een kutsmoes eruit probeerde te werken dat het gevoel weg was.

_{complete verhaal staat in Deeltje 15 (eerste pagina)}

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 23:28 schreef dawg het volgende:

[..]

Nee ok. Ik ga ook gewoon erg goed om met mijn exen. En dat is ook niet vantevoren besproken ofzo. Maar toch zie je gewoon vaak dat het niet werkt. Al komt dat denk ik ook omdat men vaak met onenigheid uit elkaar gaat.

Tja ik ben ook met zware onenigheid uit elkaar gegaan 1x keer (ik was de boze partij toen vanwege leugens ende bedrog ) , en de andere keer was er sprake van onenigheid achteraf , althans van de andere partij (omdat er een punt achter gezet werd, in zijn ogen onverwacht en onterecht) en toch is er in beide gevallen sprake van een goede vriendschap nu.
Het feit dat de combinatie van 2 mensen als liefdespartner geen succes was, betekent niet automatisch dat er dan ook geen vriendschap mogelijk is, iets wat sommigen wel lijken te denken, a priori al.
In mijn geval zag ik het liegen als een gevolg vd totaal van de pot gerukte combi en niet van een verdorven karakter of zo, dus op een gegeven moment zand erover, ik miste gewoon de persoon, de dingen die wel okay waren en dat waren er blijkbaar nog genoeg
Een foute zet maakt geen foute man (of vrouw) per sé.

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 11:26 schreef akkien het volgende:
vannacht gehoord dat mn ex een one-night stand heeft gehad van de week, nog wel met een vriendin van mij Maar t doet me eigenlijk niks, behalve dan dat ik t echt een stomme actie vind van haar. Ik zou ook niet meer haar ex t bed induiken, maar ok.
Mn ex vertelde me dr gelijk ff bij dat de sex met mij veel lekkerder is , das toch leuk om te horen.

halve verhaal....

quote:

ik geloof dat t nu bij mij en mn ex wel gaat werken om als vrienden met elkaar om te gaan
Tenminste dat idee heb ik. We gaan gewoon erg goed met elkaar om nu.

denk t ook wel

quote:

Op zondag 24 april 2005 14:37 schreef akkien het volgende:

[..]

tsja, om hier nou alle details neer te zetten stalker

tja... ik ga nu wel een beetje off topic... maar ik doelde op het feit dat ze echt niet 123 bij me in bed is gesprongen ze heeft er echt wel heel erg over nagedacht of ze t el kon maken tegenover jou. en ik heb der gezecht dat dat best kon....

wat nou stalker

Ruim anderhalf jaar verder... En nou is er iemand waarbij ik me weer gelukkig zou kunnen voelen. Helaas is het niet echt iets wat gaat lukken. Maar ik ben al blij dat ik iig toch nog open sta voor andere vrouwen.

Het is nu bijna 3 maanden uit met m'n ex waarmee ik 3,5 jaar samen was, en ze zit nog steeds dagelijks in mijn hoofd. Ik was degene die een tijdelijke pauze in onze relatie heeft ingelast, vooral omdat ik zag dat haar gevoelens niet meer hetzelfde waren. Ik was ervan overtuigd dat deze pauze het enige goede redmiddel zou zijn.

Maar helaas, dat bleek niet zo te zijn. Binnen 2 weken had ze een nieuwe vriend, het binkie van school, haha, die ze waarschijnlijk wel al langer leuk vond. Ze heeft zelf nooit de ballen gehad om er eerlijk voor uit te komen, maarja aangezien ik nu toch de voorzet had gegeven is ze er vol voor gegaan. Ik moest er zelf ook achter komen dat ze zo snel een nieuwe vriend had gevonden en moeten vechten voor een fatsoenlijk laatste gesprek, anders zou ze die 3,5 half jaar zo als een nachtkaars uit laten gaan.

Soms verwijt ik mezelf dat ik te makkelijk ben geweest. Ik heb haar eigenlijk best wel makkelijk, zonder al te veel drama laten gaan. Ik denk dat ik te trots was om mijn emoties aan haar te tonen ofzow. We hadden eerder al een tijdelijke break in onze relatie die van kant kwam. Toen ging ze helemaal door het lint enzow, en dat was eigenlijk best schattig. Daarna is het ook weer een lange tijd goed gegaan.

Ik voel me eigenlijk niet echt down ofzo na split. In het begin was ik enorm kwaad op haar, en woede is een goed medicijn om je ex te vergeten. Later kwam het gemis terug.
Ik ben verder wel goed gehumeurd, heb veel tijd over voor vrienden en heb veel nieuwe toekomstplannen. Toch knaagt het aan mij, om simpel te zeggen, dat na 3,5 jaar nu een andere kerel haar legt te naaien. Oké dat is misschien niet het enige, maar je begrijpt als ik daar aan denk, dat ik helemaal gek wordt natuurlijk.
Na zo'n lange relatie heb je hoe dan ook een tijd verdriet. Maar ik baal gewoon dat haar verdriet een stuk minder is dan het mijne, waarschijnlijk. Zij is al happy de peppie verliefd op een ander terwijl ik me vertiefd voel.

Aan de ene kant wil ik haar ontzettend graag spreken, kijken wat haar bezighoudt en hoe het met haar gaat, aan de andere kant ben ik bang voor de waarheid. Ze komt nog regelmatig op MSN en dan zie je al die 'schattige' MSN-naampjes, aarghhh. Ik weet dat zij zich op dit moment super voelt, en dat kan ik niet handelen. Een soort jaloezie denk ik. Ik had haar gevraagd om me niet meer op msn elke dag aan te spreken of te bellen, maar om af en toe eens een mailtje te sturen om te vertellen hoe het gaat. Dat is dus 1 keer gebeurd, en nu heb ik haar al een dikke maand niet meer gesproken.

Het feit dat ik nog dagelijks met haar bezig ben in mijn hoofd geeft wel aan dat ik er nog lang niet overheen ben. Ik wil ook weer dat gevoel hebben om zo verliefd te zijn dat het gewoon pijn doet van binnen. Een nieuwe vlam ontmoeten zal het beste middel zijn om je ex te vergeten; want zo te zien lukt haar dat ook aardig.

ok ben ik weer eens.

sinds vorige week weet ik dus dat ze een ander leuk vind.
moest het zelf uit haar trekken en kwam ze niet zelf mee dit was voor mij de reden dat ik geen vriendschap wil (niet op dit moment)
nou is er een meisje die me dus al die tijd heeft bijgestaan kon met haar praten met haar lachen werkelijk alles.
en eigenlijk klikte het dus wel met dat meisje en er begonnen nieuwe gevoelens te bloeien...
voor mijn gevoel iets te snel want is nog geen maand uit met me me ex...
maar goed ik heb de stoute schoenen aangetrokken en het haar verteld en we zitten nu heel langzaam iets op te bouwen...
voel me er ontzettend goed bij en heb me ex gelijk een mail gestuurd ook om dingen uit te praten waarom ze boos op me is en waarom ik geen vriendschap tijdelijk wil.
daarin heb ik dus gezet dat ik iemand leuk vind.
no reply erop maar goed ben tenminste eerlijk geweest tegenover haar.
ook is ze de 28ste jarig en ben ik wel van plan om haar een kaartje te sturen om te laten zien dat ik haar respecteer alhoewel ze mij waarschijnlijk niet respecteerd.

voor de rest wil ik het laten rusten en kijken of er nog vriendschap mogelijk is in de toekomst,
als zij tenminste toestaat dat er weer contact komt wat ik tijdelijk heb afgeschaft onder de woorden wil nooit meer contact met je.
maar ja mensen zeggen wel meer iets waarover ze na de hand pas goed gaan na denken over iets.

ik zat echt enorm in de knoop met mijzelf en onze relatie toen ik het uitmaakte met mijn vriend [ondertussen 3 maanden geleden]
eerst wilde ik absoluut geen vrienden blijven, voornamelijk omdat ik dacht dat ik het niet aan kon
hij gaf aan dat hij dat wel graag wilde proberen maar heeft me een hoop tijd gegeven en sinds een maand gaan we weer heel goed met elkaar om
de eerste keer dat we een avond met elkaar doorbrachten hebben we wel weer gezoend maar juist daardoor kwam ik erachter dat ik echt niets meer voor hem voelde [beetje late afscheidszoen ofzo]
nu zijn we juist heel goede vrienden en ik vertrouw hem volledig en heb ontzettend veel lol met hem
ondertussen heb ik een nieuwe vriend en is hij ook al een aantal keer met andere meisjes gegaan
ik ben ontzettend blij dat het zo is gegaan want hij blijft gewoon een heel leuke jongen en ik vind het heel tof dat we gewoon vrienden kunnen blijven

*meldt

Vrienden blijven, klinkt heel sympathiek maar als je samen een uiteengespatte droom deelt (5 jaar relatie, en eindelijk samenwonen, 4 maanden nu) lijkt me dat heel moeilijk.

We wonen nu nog samen omdat zij een andere woonruimte zoekt. Bij alles denk je "dit is mss de laatste keer dat we dit of dat doen".

Ik trek de gedachte echt niet om elkaar te blijven zien, zij wil dat wel graag. Onze eerste echte liefde zit erop en dat besef is nog keihard...

Bedankt voor je reactie. Het is inderdaad waar dat het beter is je niet te kwellen met al die "laatste keer" gedachten. Maar de uiteengespatte droom zorgt wel voor wat nasleep.

Ik begrijp dat het beter is dat zij zo snel mogelijk vertrekt. Anders dan wordt het zo'n zeurende kwestie. Maar elke dag dat ze er nog is koester ik. Het idee dat ze dit weekend al zou kunnen vertrekken doet mijn maag omkeren.

Terwijl ik wel heb gezegd dat ik geen vrienden met haar kan zijn. Ik vrees waarschijnlijk voor het absolute einde...

ik weet het. Elke dag dezelfde gaar makende gedachten lijkt me niet de bedoeling.
Ik stap maar even op de fiets, de wind langs de rode ogen laten waaien.