De zich ontwikkelende crisis in Japan #2

Dat klinkt als een behoorlijk grote staatsschuld

quote:

Op maandag 3 augustus 2026 09:05 schreef Bosbeetle het volgende:
Dat klinkt als een behoorlijk grote staatsschuld

Dat heeft Amerika toch ook al ik weet niet hoelang..

De dag dat de dollar valt, hij komt dichterbij.

Ondertussen stijgen de Japanse staatsobligatie-rendementen verder.

Bekijk deze YouTube-video

quote:

Japan Came Close to Breaking the Global Economy

De rente op staatsobligaties stijgt door.

Dat komt niet meer goed.

My 50 cents: De generatie die Japan na de oorlog uit de as heeft doen herrijzen en voor de voorspoed in de jaren 80 en 90 zorgde, heeft alle vooruitgang later tegen gehouden. Japanners zijn zo beleefd dat ze niemand tegen het hoofd willen stoten. Ook niet als dat broodnodig is. Men had daar eind jaren 90 keihard de bezem door de industrie, overheid en andere dienstverleners moeten halen, maar men bleef problemen vooruitschuiven ten koste van steeds hogere tekorten. En daar gaan ze een hoge prijs voor betalen.

Double whammy: demografische ontwikkelingen gaan ook niet helpen.

Vraag me af of de rest van de wereld hier lering uittrekt.

quote:

Op maandag 10 augustus 2026 12:47 schreef Lyrebird het volgende:
Double whammy: demografische ontwikkelingen gaan ook niet helpen.

Vraag me af of de rest van de wereld hier lering uittrekt.

Die indruk heb ik niet. In Japan begon men met QE na het ploffen van hun onroerendgoed bubble en destijds waarschuwde economen al voor de gevolgen ervan op langere termijn. Echter ipv daar lering uit te trekken deden de Fed en ECB exact hetzelfde met name sinds de GFC 2007/2009. Op dit moment zie je een enorme ommekeer in dat opzicht in Argentinie nadat het 'kicking the can down the road in een doodlopende straat bleek uit te komen. Een ommekeer vindt pas plaats na een enorme verarming, Cuba lijkt ook die kant op te gaan. Een land heeft dan echter circa 90% van zijn welvaart verbrast voor het zover is. Europa heeft dan ook nog een hele lange weg van verval voor zich. De verdiencapaciteit van de immigranten is hier veel lager dan die van de autochtonen die ze vervangen. Dat zorgt, naast de vergrijzing voor toenemende begrotingsproblemen en verval.

quote:

Op maandag 10 augustus 2026 09:53 schreef Perrin het volgende:
De rente op staatsobligaties stijgt door.

[ x ]

Ook vandaag daalt de yen weer verder tov de euro en de dollar. Nog twee weken zo en die interventie is eigenlijk alweer teniet gedaan.

quote:

Op maandag 10 augustus 2026 13:20 schreef Eyjafjallajoekull het volgende:

[..]
Ook vandaag daalt de yen weer verder tov de euro en de dollar. Nog twee weken zo en die interventie is eigenlijk alweer teniet gedaan.

De George Sorossen van deze wereld hebben zich als hyena’s op deze vette kluif gestort. Hoe vaak hebben we dit eerder gezien? Hier is geen houden aan.

Bekijk deze YouTube-video

quote:

Less than two weeks ago, the US attempted to defend Japan's currency, the yen, spending billions of euros buying up yen on the foreign exchange market. Since then though, the yen has continued to decline. In this video, we're taking a look at why the yen is still falling and whether the intervention has already failed.

The Hidden Risk in the US-Japan Yen Rescue
Bekijk deze YouTube-video

quote:

In July 2026, the US Treasury did something it hadn't done since 1998: it intervened in the currency markets to prop up the Japanese yen — and Treasury Secretary Scott Bessent, a former Soros hedge fund manager, ran the trade in the strangest way possible, selling euros instead of dollars without telling the ECB. But this was never really about Japan. It was about protecting American borrowing costs at a moment when the US is paying more to borrow than it has in decades — with 30-year Treasury yields hitting their highest since 2001. This video breaks down the US-Japan yen intervention, the carry trade, the FIMA facility, and Bessent's huge bet on falling interest rates, and asks the real question underneath it all: is the Treasury Secretary a visionary macro trader, or a cornered man making an enormous gamble with the balance sheet of the United States? A look at currency intervention, the eroding "exorbitant privilege" of the dollar, and why America's cheap borrowing may be coming to an end.

quote:

Op zaterdag 15 augustus 2026 16:39 schreef Digi2 het volgende:
The Hidden Risk in the US-Japan Yen Rescue
Bekijk deze YouTube-video
[..]

Kan het nu niet kijken maar waarom doet de VS dit?
En waarom verkopen ze daarvoor Euro's?

quote:

Op maandag 10 augustus 2026 14:23 schreef Lyrebird het volgende:

[..]
De George Sorossen van deze wereld hebben zich als hyena’s op deze vette kluif gestort. Hoe vaak hebben we dit eerder gezien? Hier is geen houden aan.

Oh gelukkig, daar is de Grote Satan al. Moet je niet ook het WEF er nog even aan de haren bijslepen? Even de bingokaart vullen, zeg maar?

quote:

Op zaterdag 15 augustus 2026 17:59 schreef Lord_Vetinari het volgende:

[..]
Oh gelukkig, daar is de Grote Satan al. Moet je niet ook het WEF er nog even aan de haren bijslepen? Even de bingokaart vullen, zeg maar?

quote:

Op maandag 10 augustus 2026 09:53 schreef Perrin het volgende:
De rente op staatsobligaties stijgt door.

[ x ]

1.6 is natuurlijk nog belachelijk laag.

quote:

Op zaterdag 15 augustus 2026 17:41 schreef icecreamfarmer_NL het volgende:
Kan het nu niet kijken maar waarom doet de VS dit?

Japan bezit nogal wat treasuries, die zouden ze in de verkoop moeten gooien om vervolgens met de opbrengst de Yen op te kopen en zo te steunen. Dat kan ertoe leiden dat de rente op de treasuries verder oploopt wat directe gevolgen heeft voor de leningen van staat, burger en bedrijven in de VS.

quote:

En waarom verkopen ze daarvoor Euro's?

Het verzwakt de euro en niet de US$

quote:

Op zaterdag 15 augustus 2026 18:29 schreef nostra het volgende:

[..]
1.6 is natuurlijk nog belachelijk laag.

Met de hoeveelheid schuld die Japan heeft, tikt het al snel aan.

Japan betaalde in 2018 omgerekend ongeveer ¤42 miljard aan rente op staatsschulden. In 2025 was dat ¤57 miljard en in 2026 al ¤70 miljard. Volgens de huidige ramingen loopt dat richting ¤116 miljard in 2029. Als de rente langdurig hoger blijft, kan de jaarlijkse rentelast in de eerste helft van de jaren 2030 zelfs richting ¤175 miljard gaan.

Die rekening komt bovenop vergrijzing, stijgende pensioen- en zorgkosten, een krimpende beroepsbevolking, hogere defensie-uitgaven en de noodzaak om opnieuw te investeren in de economie.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2026 10:06 schreef Perrin het volgende:
Japan betaalde in 2018 omgerekend ongeveer ¤42 miljard aan rente op staatsschulden. In 2025 was dat ¤57 miljard en in 2026 al ¤70 miljard. Volgens de huidige ramingen loopt dat richting ¤116 miljard in 2029. Als de rente langdurig hoger blijft, kan de jaarlijkse rentelast in de eerste helft van de jaren 2030 zelfs richting ¤175 miljard gaan.

Die rekening komt bovenop vergrijzing, stijgende pensioen- en zorgkosten, een krimpende beroepsbevolking, hogere defensie-uitgaven en de noodzaak om opnieuw te investeren in de economie.

[ x ]

Tsja, als investeerders wegblijven stijgt de rente, uiteindelijk ongeacht of het nu korte of langlopende obligaties betreft. Het enige alternatief is dat de centrale bank die obligaties monetariseert, maar dan zal de munt nog verder verzwakken. De VS bevindt zich ondertussen in een vergelijkbare situatie.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2026 10:33 schreef Digi2 het volgende:

[..]
Tsja, als investeerders wegblijven stijgt de rente, uiteindelijk ongeacht of het nu korte of langlopende obligaties betreft. Het enige alternatief is dat de centrale bank die obligaties monetariseert, maar dan zal de munt nog verder verzwakken. De VS bevindt zich ondertussen in een vergelijkbare situatie.

Heel het Westen heeft zich klemgereden.

De komende vijf jaar worden waarschijnlijk geen nette terugkeer naar begrotingsdiscipline. De schulden zijn te hoog, de demografische druk te groot en de politiek te weinig bereid of in staat om de pijn eerlijk te verdelen.

Wanneer de levensstandaard onder druk staat, willen kiezers geen twintig jaar oude rekening betalen. De strijd gaat dan niet meer over hoe de schuld wordt afgebouwd, maar over wie de rekening ontloopt. Populisten krijgen een eenvoudig en aantrekkelijk verhaal op een zilveren dienblad aangeboden: u hoeft niets in te leveren, wij laten anderen de rekening betalen.

Uiteindelijk blijven er weinig opties over: bezuinigen, belastingen verhogen, inflatie de schuld laten uithollen of centrale banken de obligatiemarkt laten ondersteunen. Geen ervan is politiek aantrekkelijk. Waarschijnlijk krijgen we daarom een mengsel van alle vier: hogere belastingen, financiële repressie, sluipende inflatie, uitgeholde publieke voorzieningen en centrale banken die ingrijpen.

De rekening komt terecht bij de mensen die deze schuldencrisis niet hebben veroorzaakt: via hogere belastingen, lagere reële koopkracht, duurdere woningen, lagere publieke voorzieningen en minder economische kansen. De jongere generatie krijgt een toekomst waarin steeds meer van hun inkomen nodig is om het verleden te betalen.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2026 10:46 schreef Perrin het volgende:

[..]
Heel het Westen heeft zich klemgereden.

De komende vijf jaar worden waarschijnlijk geen nette terugkeer naar begrotingsdiscipline. De schulden zijn te hoog, de demografische druk te groot en de politiek te weinig bereid of in staat om de pijn eerlijk te verdelen.

Wanneer de levensstandaard onder druk staat, willen kiezers geen twintig jaar oude rekening betalen. De strijd gaat dan niet meer over hoe de schuld wordt afgebouwd, maar over wie de rekening ontloopt. Populisten krijgen een eenvoudig en aantrekkelijk verhaal op een zilveren dienblad aangeboden: u hoeft niets in te leveren, wij laten anderen de rekening betalen.

Uiteindelijk blijven er weinig opties over: bezuinigen, belastingen verhogen, inflatie de schuld laten uithollen of centrale banken de obligatiemarkt laten ondersteunen. Geen ervan is politiek aantrekkelijk. Waarschijnlijk krijgen we daarom een mengsel van alle vier: hogere belastingen, financiële repressie, sluipende inflatie, uitgeholde publieke voorzieningen en centrale banken die ingrijpen.

De rekening komt terecht bij de mensen die deze schuldencrisis niet hebben veroorzaakt: via hogere belastingen, lagere reële koopkracht, duurdere woningen, lagere publieke voorzieningen en minder economische kansen. De jongere generatie krijgt een toekomst waarin steeds meer van hun inkomen nodig is om het verleden te betalen.

[ afbeelding ]

Denk je dat er wat te leren valt van Japan in dit geval? of lopen we gewoon zelf ook dat gat in, zelfs als we zien dat hun maatregelen niet werken (of juist wel en ze dan niet volgen).

Japan leert ons, denk ik, vooral één ongemakkelijke les: uitstel maakt de uiteindelijke rekening meestal alleen maar groter.

Uiteindelijk zijn er maar een paar echte keuzes: minder uitgeven, meer belasting heffen, de economie productiever maken, of de schuld deels laten wegsmelten via inflatie en financiële repressie. Geen daarvan is aantrekkelijk. Sterkere groei zou uiteraard de mooiste uitweg zijn, maar groei kun je niet afdwingen of als begrotingsmaatregel inboeken.

De slechtste optie is doen alsof er niets hoeft te gebeuren en blijven lenen in de hoop dat de toekomst het probleem vanzelf oplost. Japan laat op pijnlijke wijze zien wat er gebeurt wanneer je moeilijke keuzes twintig jaar lang uitstelt: de beleidsruimte verdwijnt langzaam, totdat uiteindelijk vooral gedwongen keuzes overblijven.

De echte vraag voor Europa en de VS is of we nu bereid zijn een deel van de pijn te nemen om te voorkomen dat we later veel meer pijn moeten nemen.

De cynische vraag is misschien of we dat moment niet allang voorbij zijn en we inmiddels al all in zitten.

Japan leert ons dat Keynesiaans Sinterklazen niet werkt, en dat je daar uiteindelijk toch de rekening voor betaalt.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2026 12:51 schreef Lyrebird het volgende:
Japan leert ons dat Keynesiaans Sinterklazen niet werkt, en dat je daar uiteindelijk toch de rekening voor betaalt.

En die rekening wordt er bovendien niet betaalbaarder van.

Blijkt dat politiek leiderschap, het vermogen om vooruit te kijken, verantwoordelijkheid te nemen en ook impopulaire keuzes te maken, toch vrij onmisbaar is voor een samenleving.

Wie had dat gedacht?

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2026 12:57 schreef Perrin het volgende:

[..]
En die rekening wordt er bovendien niet betaalbaarder van.

Blijkt dat politiek leiderschap, het vermogen om vooruit te kijken, verantwoordelijkheid te nemen en ook impopulaire keuzes te maken, toch vrij onmisbaar is voor een samenleving.

Wie had dat gedacht?

Het is een designfout in de democratie, waar wensdenkende politici worden beloond.

Een grondwet zou (dat is een academische "zou") de vrijheden van het ongeboren kind beter moeten beschermen, want we zadelen ze op met gigantische schulden. Roepen dat daar een heleboel vooruitgang tegenover staat, is BS. Die vooruitgang hadden we ook gehad zonder ons zo diep in de schulden te steken.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2026 13:18 schreef Lyrebird het volgende:

[..]
Het is een designfout in de democratie, waar wensdenkende politici worden beloond.

Een grondwet zou (dat is een academische "zou") de vrijheden van het ongeboren kind beter moeten beschermen, want we zadelen ze op met gigantische schulden. Roepen dat daar een heleboel vooruitgang tegenover staat, is BS. Die vooruitgang hadden we ook gehad zonder ons zo diep in de schulden te steken.

We hebben onze democratie inderdaad ingericht rond de belangen van de huidige meerderheid, maar nauwelijks rond die van toekomstige generaties. Die hebben geen stem, geen lobby en geen zetel aan tafel.

Mensen hebben een sterke voorkeur voor de korte termijn: we stemmen, leven en genieten vandaag, terwijl een groot deel van de rekening pas wordt betaald door de kiezers, burgers en consumenten van morgen.

Nu de baten, later de lasten: het is sinds mensenheugenis een verleidelijke formule.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Als we nou eens flink zouden bezuinigen, net zoals voor de invoering van de Euro, toen EU landen hun begroting op orde hadden om toegelaten te worden tot de EU en de economie groeide als kool, zou het zo kunnen zijn dat we dan juist wel echte groei gaan zien?

Volgens mij raakt dat stuk precies de kern van het huidige westerse dilemma. Keynesianisme was bedoeld als tegenwicht: tekorten in slechte tijden, gevolgd door discipline en schuldafbouw in goede tijden.

Wij hebben vooral het eerste deel onthouden.

We lenen in crises om de pijn te verzachten, maar bouwen in voorspoed nauwelijks iets af. Sterker nog: ook zonder crisis blijven de tekorten bestaan. Zo wordt elke noodmaatregel uiteindelijk structureel beleid en iedere crisis een nieuwe reden om de schuld verder op te laten lopen.

Misschien is het echte probleem niet eens Keynesianisme, maar een politiek systeem dat meer belooft dan het wil betalen. Bezuinigen kost stemmen, belastingen verhogen ook, en hervormen betekent mensen vertellen dat niet alles kan blijven zoals het is. Dus lenen we en sturen we de rekening door naar de toekomst.

Dat werkte zolang groei en lage rente de illusie in stand hielden dat de rekening als vanzelf draaglijk zou blijven.

Maar met tragere groei, beperkte productiviteitswinst en oplopende rentelasten wordt uitstel zelfs steeds duurder. We schuiven niet alleen de rekening door, maar ondermijnen zelfs ons vermogen om die rekening later nog te betalen.

Uiteindelijk is de keuze niet tussen pijn en geen pijn. De pijn kan worden uitgesteld, verspreid of doorgeschoven, maar iemand betaalt haar uiteindelijk.

De vraag is dus niet óf er een rekening komt, maar wie haar krijgt en hoeveel groter we de rekening nog laten worden voordat we eindelijk besluiten dat uitstel geen oplossing is.

[ Bericht 0% gewijzigd door Perrin op 29-08-2026 00:02:38 ]

Maar waar zijn de volwassenen gebleven die de moed hebben om een koers te kiezen, grenzen te stellen en de werkelijkheid onder ogen te zien?

Of zijn we zo gewend geraakt aan het uitstellen van iedere pijnlijke keuze dat we ons collectief liever als machteloze toeschouwers gedragen dan als mensen die verantwoordelijkheid durven nemen?

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2026 17:33 schreef Perrin het volgende:
Misschien is het echte probleem niet eens Keynesianisme, maar een politiek systeem dat meer belooft dan het wil betalen. Bezuinigen kost stemmen, belastingen verhogen ook, en hervormen betekent mensen vertellen dat niet alles kan blijven zoals het is. Dus lenen we en sturen we de rekening door naar de toekomst.

Zie hier de achilleshiel van een democratie: zonder populisme, geen macht. Wij nemen onszelf graag in de maling en stemmen telkens op de partij die het meeste gratis bier belooft. Pas als de bom barst wordt er een autocraat gekozen die schoon schip moet maken, maar tegelijkertijd politieke tegenstanders de mond snoert met onvrede tot gevolg. En die onvrede wordt eveneens hardhandig de kop in gedrukt net als de media die er van wordt beschuldigd de boel op te hitsen. Diverse landen hebben dit traject moeten doorlopen of zitten er nog steeds in. Ook wij gaan een keer volgen...

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2026 19:49 schreef ACT-F het volgende:

[..]
Zie hier de achilleshiel van een democratie: zonder populisme, geen macht. Wij nemen onszelf graag in de maling en stemmen telkens op de partij die het meeste gratis bier belooft. Pas als de bom barst wordt er een autocraat gekozen die schoon schip moet maken, maar tegelijkertijd politieke tegenstanders de mond snoert met onvrede tot gevolg. En die onvrede wordt eveneens hardhandig de kop in gedrukt net als de media die er van wordt beschuldigd de boel op te hitsen. Diverse landen hebben dit traject moeten doorlopen of zitten er nog steeds in. Ook wij gaan een keer volgen...

Ik had altijd begrepen dat democratie veronderstelt dat goed geïnformeerde burgers vanuit verlicht eigenbelang hun vertegenwoordigers kiezen om het land in een gewenste richting te sturen..

Maar in plaats daarvan hebben we in Den Haag een indrukwekkend leger gratis-bierverkopers, en een electoraat dat nog altijd niet doorheeft dat het bier uiteindelijk gewoon op de rekening komt.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2026 19:56 schreef Perrin het volgende:

[..]
Ik had altijd begrepen dat democratie veronderstelt dat goed geïnformeerde burgers vanuit verlicht eigenbelang hun vertegenwoordigers kiezen om het land in een gewenste richting te sturen..

Maar in plaats daarvan hebben we in Den Haag een indrukwekkend leger gratis-bierverkopers, en een electoraat dat nog altijd niet doorheeft dat het bier uiteindelijk gewoon op de rekening komt.

Tja, heel NWS is zo langzamerhand een schoolvoorbeeld van de Tragedy of the Commons. Er schijnt een magische "ze" te zijn die alles moeten ophoesten terwijl "we" enkel de lusten krijgen ofzo. Mocht dat wel erg ongeloofwaardig worden, dan roep je gewoon dat alles de schuld is van migratie.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2026 20:06 schreef Monolith het volgende:

[..]
Tja, heel NWS is zo langzamerhand een schoolvoorbeeld van de Tragedy of the Commons. Er schijnt een magische "ze" te zijn die alles moeten ophoesten terwijl "we" enkel de lusten krijgen ofzo. Mocht dat wel erg ongeloofwaardig worden, dan roep je gewoon dat alles de schuld is van migratie.

Helaas verliest op sociale media nuance het vrijwel altijd van verontwaardiging. Verstandige stemmen worden overstemd door het collectieve gekrijs van het digitale apenhuis.



[ Bericht 24% gewijzigd door Perrin op 28-08-2026 20:45:09 ]

We kunnen hier zeker iets van Japan leren. Als je mijn topics in KAA gevolgd hebt, zal het volgende niet als een verrassing komen.

Laten we het de Japanse ziekte noemen.

Als je bijvoorbeeld naar een bank in Japan gaat (ging? Dit is van tot 2018), dan zit er een mevrouw achter de balie. Je vraagt om 100.000 Yen (dat was indertijd $1000 waard, nu een stuk minder). Je geeft haar je bankboekje (!), en een formulier waarop je om 100.000 Yen vraagt.

Het boekje en het formulier worden nagekeken. De baliemedewerker schrijft iets op het formulier, kijkt op de computer, en legt het boekje, het formulier en het geld op een groen plastic bakje, met van die kleine nopjes aan de binnenkant van het bakje. Van die nopjes die het gemakkelijk maken om alles uit het bakje te halen.

Stel dat er vier baliemedewerkers zijn. Achter de vier baliemedewerkers zitten twee mensen achter een bureau en daar weer achter zit de manager van het kantoor. Het bakje wordt een rij bureaus naar achteren geschoven, waar iemand gewichtig naar het bakje kijkt, de getallen op het formulier nakijkt, een notitie maakt, waarna het bakje naar de manager wordt gebracht. Die doet hetzelfde, en het bakje komt daarna terug naar de baliemedewerker die het bankboekje en het formulier door de scanner/printer haalt. Ze geeft je het boekje en het geld met een buiging, en je verlaat de bank.

Een pinautomaat kan dit 24/7 doen, en doet dat veel sneller en goedkoper, maar die gaan vaak om vijf uur dicht. Japan kent geen werkloosheid, maar heeft veel onzinbanen die wel betaald moeten worden, waardoor alles onnodig veel te duur wordt.

Op onze universiteit hadden we een enorm gebouw met salarymen (Japanse mannen met zwarte broeken en witte overhemden) die heel de dag allerlei formulieren aan het invullen waren, met heel veel stempels en zo. Waarom? Geen flauw idee.

Gek genoeg had onze campus dan weer maar één persoon die alle IT voor z’n rekening nam. Ze kunnen het wel.

Kortom, die maatschappij is in zekere zin communistisch, omdat iedereen mee moet doen. We zijn daar naar een instituut voor mentaal gehandicapten geweest, waar die filosofie centraal stond: iedereen doet mee, ook als je bijna niets kunt kun je nog steeds helpen om de was op te hangen.

Als je die maatschappij tot op het bot zou hervormen, dan zou je meer dan de helft van de mensen naar huis kunnen sturen. Verminder de inkomstenbelasting met 25-50%. Lonen worden effectief hoger en de productiviteit schiet omhoog.

Dat is de kern van mijn lange verhaal. Ga je productiviteit drastisch verhogen. Stop met het stimuleren van een economie waar je alles eigenlijk verkeerd doet. Het feit dat je je economie moet stimuleren geeft al aan dat het niet loopt.

Maak het weer mogelijk dat een gezin van een inkomen kan leven, waardoor dat gezin drie of vier kinderen kan voortbrengen.

Bij Daiso kon je indertijd alles voor 100 Yen kopen (1$). Ongelofelijk goedkoop en een teken van efficiëntie. Dit kan een voorbeeld zijn voor de rest van de maatschappij.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2026 23:15 schreef Lyrebird het volgende:
We kunnen hier zeker iets van Japan leren. Als je mijn topics in KAA gevolgd hebt, zal het volgende niet als een verrassing komen.

Laten we het de Japanse ziekte noemen.

Als je bijvoorbeeld naar een bank in Japan gaat (ging? Dit is van tot 2018), dan zit er een mevrouw achter de balie. Je vraagt om 100.000 Yen (dat was indertijd $1000 waard, nu een stuk minder). Je geeft haar je bankboekje (!), en een formulier waarop je om 100.000 Yen vraagt.

Het boekje en het formulier worden nagekeken. De baliemedewerker schrijft iets op het formulier, kijkt op de computer, en legt het boekje, het formulier en het geld op een groen plastic bakje, met van die kleine nopjes aan de binnenkant van het bakje. Van die nopjes die het gemakkelijk maken om alles uit het bakje te halen.

Stel dat er vier baliemedewerkers zijn. Achter de vier baliemedewerkers zitten twee mensen achter een bureau en daar weer achter zit de manager van het kantoor. Het bakje wordt een rij bureaus naar achteren geschoven, waar iemand gewichtig naar het bakje kijkt, de getallen op het formulier nakijkt, een notitie maakt, waarna het bakje naar de manager wordt gebracht. Die doet hetzelfde, en het bakje komt daarna terug naar de baliemedewerker die het bankboekje en het formulier door de scanner/printer haalt. Ze geeft je het boekje en het geld met een buiging, en je verlaat de bank.

Een pinautomaat kan dit 24/7 doen, en doet dat veel sneller en goedkoper, maar die gaan vaak om vijf uur dicht. Japan kent geen werkloosheid, maar heeft veel onzinbanen die wel betaald moeten worden, waardoor alles onnodig veel te duur wordt.

Op onze universiteit hadden we een enorm gebouw met salarymen (Japanse mannen met zwarte broeken en witte overhemden) die heel de dag allerlei formulieren aan het invullen waren, met heel veel stempels en zo. Waarom? Geen flauw idee.

Gek genoeg had onze campus dan weer maar één persoon die alle IT voor z’n rekening nam. Ze kunnen het wel.

Kortom, die maatschappij is in zekere zin communistisch, omdat iedereen mee moet doen. We zijn daar naar een instituut voor mentaal gehandicapten geweest, waar die filosofie centraal stond: iedereen doet mee, ook als je bijna niets kunt kun je nog steeds helpen om de was op te hangen.

Als je die maatschappij tot op het bot zou hervormen, dan zou je meer dan de helft van de mensen naar huis kunnen sturen. Verminder de inkomstenbelasting met 25-50%. Lonen worden effectief hoger en de productiviteit schiet omhoog.

Dat is de kern van mijn lange verhaal. Ga je productiviteit drastisch verhogen. Stop met het stimuleren van een economie waar je alles eigenlijk verkeerd doet. Het feit dat je je economie moet stimuleren geeft al aan dat het niet loopt.

Maak het weer mogelijk dat een gezin van een inkomen kan leven, waardoor dat gezin drie of vier kinderen kan voortbrengen.

Bij Daiso kon je indertijd alles voor 100 Yen kopen (1$). Ongelofelijk goedkoop en een teken van efficiëntie. Dit kan een voorbeeld zijn voor de rest van de maatschappij.

Een pleidooi voor het Oostenrijkse recept: stop met het subsidiëren van inefficiëntie.

quote:

Op zaterdag 15 augustus 2026 17:59 schreef Lord_Vetinari het volgende:

[..]
Oh gelukkig, daar is de Grote Satan al. Moet je niet ook het WEF er nog even aan de haren bijslepen? Even de bingokaart vullen, zeg maar?

Soros is bekend en rijk geword met valutaspeculatie, in zijn geval de pond en Bank of England. Dus ja @Lyrebird heeft helemaal gelijk dat hier types als Soros lopen te azen

Gewoon meer hentai verkopen.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2026 23:15 schreef Lyrebird het volgende:


Als je die maatschappij tot op het bot zou hervormen, dan zou je meer dan de helft van de mensen naar huis kunnen sturen. Verminder de inkomstenbelasting met 25-50%. Lonen worden effectief hoger en de productiviteit schiet omhoog.

En op magische wijze krijgen die mensen die naar huis gestuurd zijn opeens geniale ideen en starten bedrijven met banen die wel bijdragen aan de zogenaamde productiviteit. Of zijn vele toch niet goed in staat om mee te gaan met de ratrace en krijgen ze een schamele werkloosheidsuitkering die dan door minder werkende mensen met nog minder inkomstenbelasting moet worden opgebracht door de overheid met een al bestaand begrotingsprobleem.

Boos zijn op soros en andere valuta handelaren is nogal vreemd voor conservatieve mensen die heilig geloven in de vrije markt.

Je huilverhaal doet me niets. Heb je je überhaupt verdiept in hoe moeilijk het is om in Japan te ondernemen?

Snij drastisch in overheid/bureaucratie waardoor er meer ruimte is voor ondernemers en technisch/financieel talent om nieuwe technologie op de markt te brengen. Dat is nu bijna onmogelijk omdat alleen grote Japanse bedrijven nog kunnen innoveren. Kleine bedrijven komen om in bureaucratie. Want bureaucratie zorgt voor banen.

Die bureaucratie die je beschrijft bij banken is toch niet verplicht door de overheid?

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2026 14:19 schreef Basp1 het volgende:
Die bureaucratie die je beschrijft bij banken is toch niet verplicht door de overheid?

Wat bij banken speelt, speelt logischerwijs op nog grotere schaal bij de Japanse overheid.

Ik kijk weleens filmpjes over restaurants en als het dan over sushichefs gaat laat het duidelijk het probleem zien. Zon chef moet dan 10 jaar leren voordat ie zich sushichef mag noemen, waarvan de eerste 3 jaar alleen maar rijst koken is. Dat is natuurlijk grote onzin om dat zo te doen, heeft nul toegevoegde waarde want je kan dat ook binnen x weken / maanden leren. Puur om beroepsgroepen te beschermen en bureaucratie op te tuigen om alle innovatie tegen te gaan.

Het is natuurlijk voor 99% een cultuurding dat het allemaal zo gaat in Japan. Lastig te wijzigen.

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 09:19 schreef BEFEM het volgende:
Ik kijk weleens filmpjes over restaurants en als het dan over sushichefs gaat laat het duidelijk het probleem zien. Zon chef moet dan 10 jaar leren voordat ie zich sushichef mag noemen, waarvan de eerste 3 jaar alleen maar rijst koken is. Dat is natuurlijk grote onzin om dat zo te doen, heeft nul toegevoegde waarde want je kan dat ook binnen x weken / maanden leren. Puur om beroepsgroepen te beschermen en bureaucratie op te tuigen om alle innovatie tegen te gaan.

Het is natuurlijk voor 99% een cultuurding dat het allemaal zo gaat in Japan. Lastig te wijzigen.

Dat mechanisme is helaas niet typisch Japans. Europa kent er talloze varianten van.

Bestaande beroepsgroepen creëren regels, diploma's, vergunningen en certificaten die zogenaamd de kwaliteit bewaken, maar in de praktijk vaak vooral nieuwkomers buiten de deur houden. En daar zit ook de maatschappelijke schade op lange termijn: je beschermt zo niet alleen gevestigde belangen tegen concurrentie, maar ook verouderde werkwijzen tegen innovatie.

De gevestigde orde hoeft nooit hardop te zeggen: 'Wij zijn bang voor concurrentie'. In plaats daarvan schermt ze met kwaliteitsborging, professionaliteit en consumentenbescherming want dat klinkt een stuk keuriger. Het resultaat is hetzelfde.

Een economie die toetreding onnodig moeilijk maakt, beschermt vooral degenen die al binnen zijn.

Dat beschermingsmechanisme zien we in een groter plaatje net zo goed ook bij landen waarbij we bijvoorbeeld subsidies, importtarieven en exportverboden kennen.

Maar daarvan vinden we het soms dan wel weer logisch en soms totaal niet.

Dan hebben we nog de culturele kant van dit verhaal waarbij jappaners graag de baas volgen en de baas alle beslissingen maakt,dit maakt het doorbreken van hun gevestigde bureaucratische regels nog moeilijker als er weinig tot geen opbouwende kritiek van onderaf gegeven wordt.

Alsnog verbaast het me dan wel dat 2 grote console makers in dat land werelddominantie bereikt hebben, zijn in sommige bedrijfssectoren er dan toch minder bureaucratische regels en hiërarchische muren?

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2026 15:04 schreef Lyrebird het volgende:

[..]
Wat bij banken speelt, speelt logischerwijs op nog grotere schaal bij de Japanse overheid.

Diskettes

Het grote probleem met echte bezuinigingen is de keuze welke groep gaan we in armoede storten en hoe gaan we dat verkopen zonder zelf weggevaagd te worden bij de volgende verkiezingen.

De onverkoopbaarheid van bezuinigingen zit namelijk in de valse en leugenachtige communicatie waarmee het gepaard gaat die terecht door geen enkele groep gelooft wordt. Echt bezuinigen doet pijn en die pijn is op drie manieren verdeelbaar. Een zekere balans waarbij daadwerkelijk alle groepen bijdragen of de uitersten heel veel kleinere bedragen bij "de onderkant of hoge bedragen bij "de bovenkant".

En daar gaan niet alleen de Japanners, maar alle westerse democratieën niet meer uitkomen. Arm en rijk haten elkaar op een niveau wat opstand of burgeroorlog waardig is. Het enige wat rijk nog beschermd is een externe vijand zoals migranten of een systeem van gegarandeerde onzinbaantjes. Beiden zijn niet eeuwig durend.

Een periode van extreme onrust, opstand , (burger)oorlog en schaarste is al een poosje geleden begonnen, het komende decennium gaat niet echt leuk zijn gok ik.

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 12:51 schreef mcmlxiv het volgende:
Het grote probleem met echte bezuinigingen is de keuze welke groep gaan we in armoede storten en hoe gaan we dat verkopen zonder zelf weggevaagd te worden bij de volgende verkiezingen.

De onverkoopbaarheid van bezuinigingen zit namelijk in de valse en leugenachtige communicatie waarmee het gepaard gaat die terecht door geen enkele groep gelooft wordt. Echt bezuinigen doet pijn en die pijn is op drie manieren verdeelbaar. Een zekere balans waarbij daadwerkelijk alle groepen bijdragen of de uitersten heel veel kleinere bedragen bij "de onderkant of hoge bedragen bij "de bovenkant".

En daar gaan niet alleen de Japanners, maar alle westerse democratieën niet meer uitkomen. Arm en rijk haten elkaar op een niveau wat opstand of burgeroorlog waardig is. Het enige wat rijk nog beschermd is een externe vijand zoals migranten of een systeem van gegarandeerde onzinbaantjes. Beiden zijn niet eeuwig durend.

Een periode van extreme onrust, opstand , (burger)oorlog en schaarste is al een poosje geleden begonnen, het komende decennium gaat niet echt leuk zijn gok ik.

Bezuinigen is inderdaad pijnlijk. Wie doet alsof dat niet zo is, verkoopt een fabeltje. Maar het debat reduceren tot arm versus rijk helpt ons ook niet verder. De problemen zijn structureel. We moeten hervormen wat niet meer houdbaar is, onze productiviteit indien mogelijk verhogen en de lasten eerlijk verdelen.

Toch blijven onze politici liever beloven dat iemand anders de rekening betaalt: de rijken, de bedrijven, immigranten of Brussel. Dat levert misschien stemmen op, maar geen oplossingen. Ondertussen tikt de klok verder.

Er komen inderdaad roerige jaren aan. Sterker nog, we zitten daar al midden in.

Maar schaarste en polarisatie hoeven niet te eindigen in maatschappelijke ontsporing. Daar is democratie juist voor: om harde verdelingsconflicten zonder geweld uit te vechten.

Dat vraagt wel iets wat schaars begint te worden: politieke moed. Durven zeggen wat iets werkelijk kost, wie de rekening betaalt en welke keuzes onvermijdelijk zijn.

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 13:25 schreef Perrin het volgende:

[..]
Bezuinigen is inderdaad pijnlijk. Wie doet alsof dat niet zo is, verkoopt een fabeltje. Maar het debat reduceren tot arm versus rijk helpt ons ook niet verder. De problemen zijn structureel. We moeten hervormen wat niet meer houdbaar is, onze productiviteit indien mogelijk verhogen en de lasten eerlijk verdelen.

Toch blijven onze politici liever beloven dat iemand anders de rekening betaalt: de rijken, de bedrijven, immigranten of Brussel. Dat levert misschien stemmen op, maar geen oplossingen. Ondertussen tikt de klok verder.

Er komen inderdaad roerige jaren aan. Sterker nog, we zitten daar al midden in.

Maar schaarste en polarisatie hoeven niet te eindigen in maatschappelijke ontsporing. Daar is democratie juist voor: om harde verdelingsconflicten zonder geweld uit te vechten.

Dat vraagt wel iets wat schaars begint te worden: politieke moed. Durven zeggen wat iets werkelijk kost, wie de rekening betaalt en welke keuzes onvermijdelijk zijn.

Politieke moed kan alleen wanneer de bevolking dat toestaat, bijvoorbeeld zoals in Oekraïne met een echte externe vijand.

Democratieën zonder echte vijand zitten stuk voor stuk in een giftige cocktail van fake nieuws om een belang te bewerkstelligen, polarisatie als gevolg daarvan, populisme als gevolg daarvan, wanprestatie als gevolg daarvan, echt nieuws over die wanprestaties, fake nieuws over schuldigen enzovoort enzovoort.

Ik zie helaas geen oplossing meer zonder geweld en echte schaarste. Juist omdat de politiek moedigen succesvol kalt gesteld worden.

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 09:19 schreef BEFEM het volgende:
Ik kijk weleens filmpjes over restaurants en als het dan over sushichefs gaat laat het duidelijk het probleem zien. Zon chef moet dan 10 jaar leren voordat ie zich sushichef mag noemen, waarvan de eerste 3 jaar alleen maar rijst koken is. Dat is natuurlijk grote onzin om dat zo te doen, heeft nul toegevoegde waarde want je kan dat ook binnen x weken / maanden leren. Puur om beroepsgroepen te beschermen en bureaucratie op te tuigen om alle innovatie tegen te gaan.

Het is natuurlijk voor 99% een cultuurding dat het allemaal zo gaat in Japan. Lastig te wijzigen.

Het gildewezen in de middeleeuwen hier was niet veel anders. De wal keert het schip, zal in Japan niet anders verlopen vermoed ik. In Japan bestaat geen ruimhartig sociaal stelsel dus aan baanzekerheid hecht men traditioneel groot belang.

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 13:34 schreef mcmlxiv het volgende:

[..]
Politieke moed kan alleen wanneer de bevolking dat toestaat, bijvoorbeeld zoals in Oekraïne met een echte externe vijand.

Democratieën zonder echte vijand zitten stuk voor stuk in een giftige cocktail van fake nieuws om een belang te bewerkstelligen, polarisatie als gevolg daarvan, populisme als gevolg daarvan, wanprestatie als gevolg daarvan, echt nieuws over die wanprestaties, fake nieuws over schuldigen enzovoort enzovoort.

Ik zie helaas geen oplossing meer zonder geweld en echte schaarste. Juist omdat de politiek moedigen succesvol kalt gesteld worden.

Als vertrouwen afbrokkelt, neemt inderdaad ook de bereidheid om offers te brengen af. En zeker: een externe vijand kan mensen razendsnel verenigen.

Maar ik geloof niet dat geweld onze enige uitweg is. Mensen zijn bereid offers te brengen als ze geloven dat ze nodig zijn, eerlijk worden verdeeld en ergens toe leiden. Waar het misgaat, is wanneer steeds dezelfde mensen de rekening betalen terwijl anderen worden ontzien en politici de werkelijkheid op doorzichtige wijze mooier blijven voorstellen dan ze is.

We hebben niet per se een gezamenlijke vijand nodig, maar vooral een gezamenlijk doel: het gevoel dat we samen ergens aan bouwen en dat iedereen naar vermogen bijdraagt. Ook zonder vijand zouden we elkaar moeten kunnen vinden.

_{En wie weet zijn Rusland of China wel bereid je op je wenken te bedienen wat betreft die acute externe vijand..}

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 13:25 schreef Perrin het volgende:
Dat vraagt wel iets wat schaars begint te worden: politieke moed. Durven zeggen wat iets werkelijk kost, wie de rekening betaalt en welke keuzes onvermijdelijk zijn.

Binnen een wereldwijd fiat-valuta stelsel gaat dat niet gebeuren want de valutapers maakt het nog eenvoudiger lastige keuzes op de lange baan te zetten. Uiteindelijk zal dat fiat-stelsel klappen zoals het 100% van de eerdere pogingen al gedaan heeft. Na het wegvegen van de scherven zal men dan met een 'schone lei' opnieuw een start maken.

[ Bericht 0% gewijzigd door Digi2 op 30-08-2026 13:51:28 ]

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 13:40 schreef Perrin het volgende:

[..]
Als vertrouwen afbrokkelt, neemt inderdaad ook de bereidheid om offers te brengen af. En zeker: een externe vijand kan mensen razendsnel verenigen.

Maar ik geloof niet dat geweld onze enige uitweg is. Mensen zijn bereid offers te brengen als ze geloven dat ze nodig zijn, eerlijk worden verdeeld en ergens toe leiden. Waar het misgaat, is wanneer steeds dezelfde mensen de rekening betalen terwijl anderen worden ontzien en politici de werkelijkheid op doorzichtige wijze mooier blijven voorstellen dan ze is.

We hebben niet per se een gezamenlijke vijand nodig, maar vooral een gezamenlijk doel: het gevoel dat we samen ergens aan bouwen en dat iedereen naar vermogen bijdraagt. Ook zonder vijand zouden we elkaar moeten kunnen vinden.

_{En wie weet zijn Rusland of China wel bereid je op je wenken te bedienen wat betreft die acute externe vijand..}

Maar welk gezamenlijk doel? Elk doel wat enigszins als gezamenlijk gezien kan worden lijkt minimaal evenveel tegenstanders als voorstanders te hebben. Niet voor niets pollen de partijen rechts van de VVD inmiddels angstwekkend hoge aantallen.

Waarschijnlijk is de theorie van Ingo Piepers best aannemelijk.

Oorlog in 2020

In zijn boek 2020: WARning noemt Piepers vier cycli die respectievelijk hebben geleid tot vier grote conflicten: de Dertigjarige Oorlog (1618-1648), de Franse revolutionaire en napoleontische oorlogen (1792-1815), de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) en de Tweede Wereldoorlog (1939-1945). Volgens de door Piepers ontdekte cyclus had rond 2020 de vijfde grote oorlog moeten beginnen. Deze oorlog zou volgens het model van Piepers zestien jaar duren en dus eindigen in 2036.[8] Hij gaf aan dat in deze oorlog bevolkingsgroei, armoede en klimaatverandering centraal zouden staan.[9] De systeemcrisis zou leiden tot een volledig nieuw Europees en mondiaal staatsbestel. Die overgang zou ongeveer zeventien jaar duren.[10]

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 13:45 schreef mcmlxiv het volgende:
Niet voor niets pollen de partijen rechts van de VVD inmiddels angstwekkend hoge aantallen.

Ik zou niet weten wat daar 'angstwekkend' aan is.

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 13:50 schreef PurifieR het volgende:

[..]
Ik zou niet weten wat daar 'angstwekkend' aan is.

Tja wanneer jij door de idioten van FvD en PVV het economische ravijn in geduwd wil worden omdat migranten zo eng zijn dan begrijp ik dat helemaal.

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 13:45 schreef mcmlxiv het volgende:

[..]
Maar welk gezamenlijk doel? Elk doel wat enigszins als gezamenlijk gezien kan worden lijkt minimaal evenveel tegenstanders als voorstanders te hebben. Niet voor niets pollen de partijen rechts van de VVD inmiddels angstwekkend hoge aantallen.

Waarschijnlijk is de theorie van Ingo Piepers best aannemelijk.

Oorlog in 2020

In zijn boek 2020: WARning noemt Piepers vier cycli die respectievelijk hebben geleid tot vier grote conflicten: de Dertigjarige Oorlog (1618-1648), de Franse revolutionaire en napoleontische oorlogen (1792-1815), de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) en de Tweede Wereldoorlog (1939-1945). Volgens de door Piepers ontdekte cyclus had rond 2020 de vijfde grote oorlog moeten beginnen. Deze oorlog zou volgens het model van Piepers zestien jaar duren en dus eindigen in 2036.[8] Hij gaf aan dat in deze oorlog bevolkingsgroei, armoede en klimaatverandering centraal zouden staan.[9] De systeemcrisis zou leiden tot een volledig nieuw Europees en mondiaal staatsbestel. Die overgang zou ongeveer zeventien jaar duren.[10]

Ik denk niet dat we per se een groot ideologisch verhaal nodig hebben waar iedereen zich achter moet scharen. Het is misschien minder hoogdravend, maar we zouden ons allemaal moeten kunnen vinden in het streven naar een samenleving die sterk, vrij en weerbaar genoeg is om de stormen van deze eeuw aan te kunnen.

We hebben lang kunnen leven met het idee dat stabiliteit min of meer vanzelfsprekend was. Steeds meer begint duidelijk te worden dat dat niet langer zo is.

Weerbaarheid begint daarom heel dichtbij: kunnen mensen een huis betalen, loont werken nog, hebben onze kinderen perspectief en krijgt de overheid de dingen voor elkaar? En zijn we niet zo afhankelijk van anderen dat een internationale crisis ons meteen kwetsbaar maakt voor energie, grondstoffen, technologie of industrie?

Maar weerbaarheid gaat niet alleen over economie en defensie. Een samenleving waarin mensen elkaar en hun instituties steeds minder vertrouwen, wordt ook kwetsbaar. Daar zouden we elkaar moeten kunnen vinden. Misschien niet omdat we hetzelfde denken over de ideale samenleving, maar omdat de meesten van ons uiteindelijk dezelfde eenvoudige dingen willen: veiligheid, vrijheid, perspectief en een beetje grip op onze toekomst.

Als we daar het eerlijke debat met elkaar over durven voeren, denk ik dat we op veel meer punten dichter bij elkaar liggen dan de huidige polarisatie ons soms doet geloven.

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 13:55 schreef Perrin het volgende:

[..]
Ik denk niet dat we per se een groot ideologisch verhaal nodig hebben waar iedereen zich achter moet scharen. Het is misschien minder hoogdravend, maar we zouden ons allemaal moeten kunnen vinden in het streven naar een samenleving die sterk, vrij en weerbaar genoeg is om de stormen van deze eeuw aan te kunnen.

We hebben lang kunnen leven met het idee dat stabiliteit min of meer vanzelfsprekend was. Steeds meer begint duidelijk te worden dat dat niet langer zo is.

Weerbaarheid begint daarom heel dichtbij: kunnen mensen een huis betalen, loont werken nog, hebben onze kinderen perspectief en krijgt de overheid de dingen voor elkaar? En zijn we niet zo afhankelijk van anderen dat een internationale crisis ons meteen kwetsbaar maakt voor energie, grondstoffen, technologie of industrie?

Maar weerbaarheid gaat niet alleen over economie en defensie. Een samenleving waarin mensen elkaar en hun instituties steeds minder vertrouwen, wordt ook kwetsbaar. Daar zouden we elkaar moeten kunnen vinden. Misschien niet omdat we hetzelfde denken over de ideale samenleving, maar omdat de meesten van ons uiteindelijk dezelfde eenvoudige dingen willen: veiligheid, vrijheid, perspectief en een beetje grip op onze toekomst.

Als we daar het eerlijke debat met elkaar over durven voeren, denk ik dat we op veel meer punten dichter bij elkaar liggen dan de huidige polarisatie ons soms doet geloven.

Ik hoop dat je gelijk hebt, ik ben inmiddels een stuk minder optimistisch

Hard times create strong men.
Strong men create good times.
Good times create weak men.
Weak men create hard times.
:loop

Uiteindelijk komt alles goed dankzij natuurlijke selectie.

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 14:07 schreef mcmlxiv het volgende:

[..]
Ik hoop dat je gelijk hebt, ik ben inmiddels een stuk minder optimistisch

Ik weet niet of er veel voorbeelden zijn van zo'n tijdige ommekeer. Meestal doet het 'boiling frog' effect zijn werk en verzeilt men in een neerwaartse spiraal tot aan de bedelstaf, Argentinie, Venezuela en Cuba zijn er imo voorbeelden van. Ik spreek meerdere talen en blijf dan ook niet in Nederland als het sociale en economische verval echt gaan inzetten. Heb financieel ook de middelen om niet te lang blijven afwachten.

quote:

Op dinsdag 1 september 2026 07:49 schreef Perrin het volgende:
[ afbeelding ][ x ]

Ook de 2 jaars loopt verder op richting 2%, wat zo ongeveer nu de japanse inflatie is. Inflatie verwachtingen en budgeterings problemen jagen eigenlijk wereldwijd de rentes op. Zwitserland is daarop de grote uitzondering bijna geen inflatie en dito rentestanden

quote:

Op dinsdag 1 september 2026 09:21 schreef Digi2 het volgende:

[..]
Ook de 2 jaars loopt verder op richting 2%, wat zo ongeveer nu de japanse inflatie is. Inflatie verwachtingen en budgeterings problemen jagen eigenlijk wereldwijd de rentes op. Zwitserland is daarop de grote uitzondering bijna geen inflatie en dito rentestanden

Zwitsers zijn volwassen en stemmen niet voor zaken als universal basic income die de inflatie op kunnen drijven. Dat zou er iets mee te maken kunnen hebben.

quote:

Op dinsdag 1 september 2026 09:32 schreef Lyrebird het volgende:

[..]
Zwitsers zijn volwassen en stemmen niet voor zaken als universal basic income die de inflatie op kunnen drijven. Dat zou er iets mee te maken kunnen hebben.

Ze hebben een heel stringente asiel en immigratie politiek, migranten die niets bijdragen aan de schatkist krijgen gewoon geen zwitserse nationalteit. Afhankelijkheid van een bijstand is daarvoor een uitsluitingsgrond. Evengoed loopt het vol en wordt het er druk. Het referendum over max 10 miljoen inwoners heeft het (nog) niet gehaald, maar het was kantje boord.

[ Bericht 4% gewijzigd door Digi2 op 01-09-2026 09:42:54 ]

En welke partij in Japan wil dan een basis inkomen invoeren?

Bekijk deze YouTube-video

quote:

The pressure in the U.S. bond market is spreading — and this is becoming a much bigger global story.
U.S. Treasury yields remain close to their highest levels in around 20 months, but America is no longer the only major economy dealing with sharply higher borrowing costs. Japan’s 10-year government bond yield has reached 3% for the first time since 1996, UK 10-year gilt yields are above 5%, and bond yields across Europe are also moving higher.

Bond Sell-Off Threatens to Squeeze Borrowers Around the World
Een artikel waarin de historische grafiekjes van de 10 jaar bond rentes per land waar dit speelt mooi te vergelijken zijn.

Zelfs de Bank of Japan wil ze niet meer.

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 14:56 schreef ACT-F het volgende:
Hard times create strong men.
Strong men create good times.
Good times create weak men.
Weak men create hard times.
:loop

Uiteindelijk komt alles goed dankzij natuurlijke selectie.

Altijd leuke dooddoener dit, maar genoeg landen waar "hard times" wellicht "strong men" hebben gecreëerd, maar strong men geen "good times". Kijk maar naar veel ex-sovjet staten waar strong men vooral een kleine groep ultra-rijke oligarchen hebben gecreëerd.

Vandaag hebben ze in Japan hun 100.000ste inwoner die boven de 100 is.

Japan Reaches a Unique Milestone, With More Than 100,000 People Aged 100 or Over

quote:

Op woensdag 2 september 2026 07:28 schreef Basp1 het volgende:
Bond Sell-Off Threatens to Squeeze Borrowers Around the World
Een artikel waarin de historische grafiekjes van de 10 jaar bond rentes per land waar dit speelt mooi te vergelijken zijn.

Terug naar normale rentes. Maar ik ben bang dat dat onbetaalbaar gaat blijken.
Welk jaar was het diepste punt?