NWS Nieuws & Achtergronden
Discussieer hier diepgaander over de actualiteiten.
En die rekening wordt er bovendien niet betaalbaarder van.quote:Op vrijdag 28 augustus 2026 12:51 schreef Lyrebird het volgende:
Japan leert ons dat Keynesiaans Sinterklazen niet werkt, en dat je daar uiteindelijk toch de rekening voor betaalt.
Blijkt dat politiek leiderschap, het vermogen om vooruit te kijken, verantwoordelijkheid te nemen en ook impopulaire keuzes te maken, toch vrij onmisbaar is voor een samenleving.
Wie had dat gedacht?
And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?
Slouches towards Bethlehem to be born?
Het is een designfout in de democratie, waar wensdenkende politici worden beloond.quote:Op vrijdag 28 augustus 2026 12:57 schreef Perrin het volgende:
[..]
En die rekening wordt er bovendien niet betaalbaarder van.
Blijkt dat politiek leiderschap, het vermogen om vooruit te kijken, verantwoordelijkheid te nemen en ook impopulaire keuzes te maken, toch vrij onmisbaar is voor een samenleving.
Wie had dat gedacht?
Een grondwet zou (dat is een academische "zou") de vrijheden van het ongeboren kind beter moeten beschermen, want we zadelen ze op met gigantische schulden. Roepen dat daar een heleboel vooruitgang tegenover staat, is BS. Die vooruitgang hadden we ook gehad zonder ons zo diep in de schulden te steken.
Good intentions and tender feelings may do credit to those who possess them, but they often lead to ineffective — or positively destructive — policies ... Kevin D. Williamson
We hebben onze democratie inderdaad ingericht rond de belangen van de huidige meerderheid, maar nauwelijks rond die van toekomstige generaties. Die hebben geen stem, geen lobby en geen zetel aan tafel.quote:
[..]
Het is een designfout in de democratie, waar wensdenkende politici worden beloond.
Een grondwet zou (dat is een academische "zou") de vrijheden van het ongeboren kind beter moeten beschermen, want we zadelen ze op met gigantische schulden. Roepen dat daar een heleboel vooruitgang tegenover staat, is BS. Die vooruitgang hadden we ook gehad zonder ons zo diep in de schulden te steken.
Mensen hebben een sterke voorkeur voor de korte termijn: we stemmen, leven en genieten vandaag, terwijl een groot deel van de rekening pas wordt betaald door de kiezers, burgers en consumenten van morgen.
Nu de baten, later de lasten: het is sinds mensenheugenis een verleidelijke formule.
And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?
Slouches towards Bethlehem to be born?
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Good intentions and tender feelings may do credit to those who possess them, but they often lead to ineffective — or positively destructive — policies ... Kevin D. Williamson
Als we nou eens flink zouden bezuinigen, net zoals voor de invoering van de Euro, toen EU landen hun begroting op orde hadden om toegelaten te worden tot de EU en de economie groeide als kool, zou het zo kunnen zijn dat we dan juist wel echte groei gaan zien?
Good intentions and tender feelings may do credit to those who possess them, but they often lead to ineffective — or positively destructive — policies ... Kevin D. Williamson
Volgens mij raakt dat stuk precies de kern van het huidige westerse dilemma. Keynesianisme was bedoeld als tegenwicht: tekorten in slechte tijden, gevolgd door discipline en schuldafbouw in goede tijden.
Wij hebben vooral het eerste deel onthouden.
We lenen in crises om de pijn te verzachten, maar bouwen in voorspoed nauwelijks iets af. Sterker nog: ook zonder crisis blijven de tekorten bestaan. Zo wordt elke noodmaatregel uiteindelijk structureel beleid en iedere crisis een nieuwe reden om de schuld verder op te laten lopen.
Misschien is het echte probleem niet eens Keynesianisme, maar een politiek systeem dat meer belooft dan het wil betalen. Bezuinigen kost stemmen, belastingen verhogen ook, en hervormen betekent mensen vertellen dat niet alles kan blijven zoals het is. Dus lenen we en sturen we de rekening door naar de toekomst.
Dat werkte zolang groei en lage rente de illusie in stand hielden dat de rekening als vanzelf draaglijk zou blijven.
Maar met tragere groei, beperkte productiviteitswinst en oplopende rentelasten wordt uitstel zelfs steeds duurder. We schuiven niet alleen de rekening door, maar ondermijnen zelfs ons vermogen om die rekening later nog te betalen.
Uiteindelijk is de keuze niet tussen pijn en geen pijn. De pijn kan worden uitgesteld, verspreid of doorgeschoven, maar iemand betaalt haar uiteindelijk.
De vraag is dus niet óf er een rekening komt, maar wie haar krijgt en hoeveel groter we de rekening nog laten worden voordat we eindelijk besluiten dat uitstel geen oplossing is.
[ Bericht 0% gewijzigd door Perrin op 29-08-2026 00:02:38 ]
Wij hebben vooral het eerste deel onthouden.
We lenen in crises om de pijn te verzachten, maar bouwen in voorspoed nauwelijks iets af. Sterker nog: ook zonder crisis blijven de tekorten bestaan. Zo wordt elke noodmaatregel uiteindelijk structureel beleid en iedere crisis een nieuwe reden om de schuld verder op te laten lopen.
Misschien is het echte probleem niet eens Keynesianisme, maar een politiek systeem dat meer belooft dan het wil betalen. Bezuinigen kost stemmen, belastingen verhogen ook, en hervormen betekent mensen vertellen dat niet alles kan blijven zoals het is. Dus lenen we en sturen we de rekening door naar de toekomst.
Dat werkte zolang groei en lage rente de illusie in stand hielden dat de rekening als vanzelf draaglijk zou blijven.
Maar met tragere groei, beperkte productiviteitswinst en oplopende rentelasten wordt uitstel zelfs steeds duurder. We schuiven niet alleen de rekening door, maar ondermijnen zelfs ons vermogen om die rekening later nog te betalen.
Uiteindelijk is de keuze niet tussen pijn en geen pijn. De pijn kan worden uitgesteld, verspreid of doorgeschoven, maar iemand betaalt haar uiteindelijk.
De vraag is dus niet óf er een rekening komt, maar wie haar krijgt en hoeveel groter we de rekening nog laten worden voordat we eindelijk besluiten dat uitstel geen oplossing is.
[ Bericht 0% gewijzigd door Perrin op 29-08-2026 00:02:38 ]
And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?
Slouches towards Bethlehem to be born?
Maar waar zijn de volwassenen gebleven die de moed hebben om een koers te kiezen, grenzen te stellen en de werkelijkheid onder ogen te zien?
Of zijn we zo gewend geraakt aan het uitstellen van iedere pijnlijke keuze dat we ons collectief liever als machteloze toeschouwers gedragen dan als mensen die verantwoordelijkheid durven nemen?
Of zijn we zo gewend geraakt aan het uitstellen van iedere pijnlijke keuze dat we ons collectief liever als machteloze toeschouwers gedragen dan als mensen die verantwoordelijkheid durven nemen?
And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?
Slouches towards Bethlehem to be born?
Zie hier de achilleshiel van een democratie: zonder populisme, geen macht. Wij nemen onszelf graag in de maling en stemmen telkens op de partij die het meeste gratis bier belooft. Pas als de bom barst wordt er een autocraat gekozen die schoon schip moet maken, maar tegelijkertijd politieke tegenstanders de mond snoert met onvrede tot gevolg. En die onvrede wordt eveneens hardhandig de kop in gedrukt net als de media die er van wordt beschuldigd de boel op te hitsen. Diverse landen hebben dit traject moeten doorlopen of zitten er nog steeds in. Ook wij gaan een keer volgen...quote:
Misschien is het echte probleem niet eens Keynesianisme, maar een politiek systeem dat meer belooft dan het wil betalen. Bezuinigen kost stemmen, belastingen verhogen ook, en hervormen betekent mensen vertellen dat niet alles kan blijven zoals het is. Dus lenen we en sturen we de rekening door naar de toekomst.
Ik had altijd begrepen dat democratie veronderstelt dat goed geïnformeerde burgers vanuit verlicht eigenbelang hun vertegenwoordigers kiezen om het land in een gewenste richting te sturen..quote:
[..]
Zie hier de achilleshiel van een democratie: zonder populisme, geen macht. Wij nemen onszelf graag in de maling en stemmen telkens op de partij die het meeste gratis bier belooft. Pas als de bom barst wordt er een autocraat gekozen die schoon schip moet maken, maar tegelijkertijd politieke tegenstanders de mond snoert met onvrede tot gevolg. En die onvrede wordt eveneens hardhandig de kop in gedrukt net als de media die er van wordt beschuldigd de boel op te hitsen. Diverse landen hebben dit traject moeten doorlopen of zitten er nog steeds in. Ook wij gaan een keer volgen...
Maar in plaats daarvan hebben we in Den Haag een indrukwekkend leger gratis-bierverkopers, en een electoraat dat nog altijd niet doorheeft dat het bier uiteindelijk gewoon op de rekening komt.
And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?
Slouches towards Bethlehem to be born?
Tja, heel NWS is zo langzamerhand een schoolvoorbeeld van de Tragedy of the Commons. Er schijnt een magische "ze" te zijn die alles moeten ophoesten terwijl "we" enkel de lusten krijgen ofzo. Mocht dat wel erg ongeloofwaardig worden, dan roep je gewoon dat alles de schuld is van migratie.quote:
[..]
Ik had altijd begrepen dat democratie veronderstelt dat goed geïnformeerde burgers vanuit verlicht eigenbelang hun vertegenwoordigers kiezen om het land in een gewenste richting te sturen..
Maar in plaats daarvan hebben we in Den Haag een indrukwekkend leger gratis-bierverkopers, en een electoraat dat nog altijd niet doorheeft dat het bier uiteindelijk gewoon op de rekening komt.
Volkorenbrood: "Geen quotes meer in jullie sigs gaarne."
Helaas verliest op sociale media nuance het vrijwel altijd van verontwaardiging. Verstandige stemmen worden overstemd door het collectieve gekrijs van het digitale apenhuis.quote:
[..]
Tja, heel NWS is zo langzamerhand een schoolvoorbeeld van de Tragedy of the Commons. Er schijnt een magische "ze" te zijn die alles moeten ophoesten terwijl "we" enkel de lusten krijgen ofzo. Mocht dat wel erg ongeloofwaardig worden, dan roep je gewoon dat alles de schuld is van migratie.
[ Bericht 24% gewijzigd door Perrin op 28-08-2026 20:45:09 ]
And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?
Slouches towards Bethlehem to be born?
We kunnen hier zeker iets van Japan leren. Als je mijn topics in KAA gevolgd hebt, zal het volgende niet als een verrassing komen.
Laten we het de Japanse ziekte noemen.
Als je bijvoorbeeld naar een bank in Japan gaat (ging? Dit is van tot 2018), dan zit er een mevrouw achter de balie. Je vraagt om 100.000 Yen (dat was indertijd $1000 waard, nu een stuk minder). Je geeft haar je bankboekje (!), en een formulier waarop je om 100.000 Yen vraagt.
Het boekje en het formulier worden nagekeken. De baliemedewerker schrijft iets op het formulier, kijkt op de computer, en legt het boekje, het formulier en het geld op een groen plastic bakje, met van die kleine nopjes aan de binnenkant van het bakje. Van die nopjes die het gemakkelijk maken om alles uit het bakje te halen.
Stel dat er vier baliemedewerkers zijn. Achter de vier baliemedewerkers zitten twee mensen achter een bureau en daar weer achter zit de manager van het kantoor. Het bakje wordt een rij bureaus naar achteren geschoven, waar iemand gewichtig naar het bakje kijkt, de getallen op het formulier nakijkt, een notitie maakt, waarna het bakje naar de manager wordt gebracht. Die doet hetzelfde, en het bakje komt daarna terug naar de baliemedewerker die het bankboekje en het formulier door de scanner/printer haalt. Ze geeft je het boekje en het geld met een buiging, en je verlaat de bank.
Een pinautomaat kan dit 24/7 doen, en doet dat veel sneller en goedkoper, maar die gaan vaak om vijf uur dicht. Japan kent geen werkloosheid, maar heeft veel onzinbanen die wel betaald moeten worden, waardoor alles onnodig veel te duur wordt.
Op onze universiteit hadden we een enorm gebouw met salarymen (Japanse mannen met zwarte broeken en witte overhemden) die heel de dag allerlei formulieren aan het invullen waren, met heel veel stempels en zo. Waarom? Geen flauw idee.
Gek genoeg had onze campus dan weer maar één persoon die alle IT voor z’n rekening nam. Ze kunnen het wel.
Kortom, die maatschappij is in zekere zin communistisch, omdat iedereen mee moet doen. We zijn daar naar een instituut voor mentaal gehandicapten geweest, waar die filosofie centraal stond: iedereen doet mee, ook als je bijna niets kunt kun je nog steeds helpen om de was op te hangen.
Als je die maatschappij tot op het bot zou hervormen, dan zou je meer dan de helft van de mensen naar huis kunnen sturen. Verminder de inkomstenbelasting met 25-50%. Lonen worden effectief hoger en de productiviteit schiet omhoog.
Dat is de kern van mijn lange verhaal. Ga je productiviteit drastisch verhogen. Stop met het stimuleren van een economie waar je alles eigenlijk verkeerd doet. Het feit dat je je economie moet stimuleren geeft al aan dat het niet loopt.
Maak het weer mogelijk dat een gezin van een inkomen kan leven, waardoor dat gezin drie of vier kinderen kan voortbrengen.
Bij Daiso kon je indertijd alles voor 100 Yen kopen (1$). Ongelofelijk goedkoop en een teken van efficiëntie. Dit kan een voorbeeld zijn voor de rest van de maatschappij.
Laten we het de Japanse ziekte noemen.
Als je bijvoorbeeld naar een bank in Japan gaat (ging? Dit is van tot 2018), dan zit er een mevrouw achter de balie. Je vraagt om 100.000 Yen (dat was indertijd $1000 waard, nu een stuk minder). Je geeft haar je bankboekje (!), en een formulier waarop je om 100.000 Yen vraagt.
Het boekje en het formulier worden nagekeken. De baliemedewerker schrijft iets op het formulier, kijkt op de computer, en legt het boekje, het formulier en het geld op een groen plastic bakje, met van die kleine nopjes aan de binnenkant van het bakje. Van die nopjes die het gemakkelijk maken om alles uit het bakje te halen.
Stel dat er vier baliemedewerkers zijn. Achter de vier baliemedewerkers zitten twee mensen achter een bureau en daar weer achter zit de manager van het kantoor. Het bakje wordt een rij bureaus naar achteren geschoven, waar iemand gewichtig naar het bakje kijkt, de getallen op het formulier nakijkt, een notitie maakt, waarna het bakje naar de manager wordt gebracht. Die doet hetzelfde, en het bakje komt daarna terug naar de baliemedewerker die het bankboekje en het formulier door de scanner/printer haalt. Ze geeft je het boekje en het geld met een buiging, en je verlaat de bank.
Een pinautomaat kan dit 24/7 doen, en doet dat veel sneller en goedkoper, maar die gaan vaak om vijf uur dicht. Japan kent geen werkloosheid, maar heeft veel onzinbanen die wel betaald moeten worden, waardoor alles onnodig veel te duur wordt.
Op onze universiteit hadden we een enorm gebouw met salarymen (Japanse mannen met zwarte broeken en witte overhemden) die heel de dag allerlei formulieren aan het invullen waren, met heel veel stempels en zo. Waarom? Geen flauw idee.
Gek genoeg had onze campus dan weer maar één persoon die alle IT voor z’n rekening nam. Ze kunnen het wel.
Kortom, die maatschappij is in zekere zin communistisch, omdat iedereen mee moet doen. We zijn daar naar een instituut voor mentaal gehandicapten geweest, waar die filosofie centraal stond: iedereen doet mee, ook als je bijna niets kunt kun je nog steeds helpen om de was op te hangen.
Als je die maatschappij tot op het bot zou hervormen, dan zou je meer dan de helft van de mensen naar huis kunnen sturen. Verminder de inkomstenbelasting met 25-50%. Lonen worden effectief hoger en de productiviteit schiet omhoog.
Dat is de kern van mijn lange verhaal. Ga je productiviteit drastisch verhogen. Stop met het stimuleren van een economie waar je alles eigenlijk verkeerd doet. Het feit dat je je economie moet stimuleren geeft al aan dat het niet loopt.
Maak het weer mogelijk dat een gezin van een inkomen kan leven, waardoor dat gezin drie of vier kinderen kan voortbrengen.
Bij Daiso kon je indertijd alles voor 100 Yen kopen (1$). Ongelofelijk goedkoop en een teken van efficiëntie. Dit kan een voorbeeld zijn voor de rest van de maatschappij.
Good intentions and tender feelings may do credit to those who possess them, but they often lead to ineffective — or positively destructive — policies ... Kevin D. Williamson
Een pleidooi voor het Oostenrijkse recept: stop met het subsidiëren van inefficiëntie.quote:
We kunnen hier zeker iets van Japan leren. Als je mijn topics in KAA gevolgd hebt, zal het volgende niet als een verrassing komen.
Laten we het de Japanse ziekte noemen.
Als je bijvoorbeeld naar een bank in Japan gaat (ging? Dit is van tot 2018), dan zit er een mevrouw achter de balie. Je vraagt om 100.000 Yen (dat was indertijd $1000 waard, nu een stuk minder). Je geeft haar je bankboekje (!), en een formulier waarop je om 100.000 Yen vraagt.
Het boekje en het formulier worden nagekeken. De baliemedewerker schrijft iets op het formulier, kijkt op de computer, en legt het boekje, het formulier en het geld op een groen plastic bakje, met van die kleine nopjes aan de binnenkant van het bakje. Van die nopjes die het gemakkelijk maken om alles uit het bakje te halen.
Stel dat er vier baliemedewerkers zijn. Achter de vier baliemedewerkers zitten twee mensen achter een bureau en daar weer achter zit de manager van het kantoor. Het bakje wordt een rij bureaus naar achteren geschoven, waar iemand gewichtig naar het bakje kijkt, de getallen op het formulier nakijkt, een notitie maakt, waarna het bakje naar de manager wordt gebracht. Die doet hetzelfde, en het bakje komt daarna terug naar de baliemedewerker die het bankboekje en het formulier door de scanner/printer haalt. Ze geeft je het boekje en het geld met een buiging, en je verlaat de bank.
Een pinautomaat kan dit 24/7 doen, en doet dat veel sneller en goedkoper, maar die gaan vaak om vijf uur dicht. Japan kent geen werkloosheid, maar heeft veel onzinbanen die wel betaald moeten worden, waardoor alles onnodig veel te duur wordt.
Op onze universiteit hadden we een enorm gebouw met salarymen (Japanse mannen met zwarte broeken en witte overhemden) die heel de dag allerlei formulieren aan het invullen waren, met heel veel stempels en zo. Waarom? Geen flauw idee.
Gek genoeg had onze campus dan weer maar één persoon die alle IT voor z’n rekening nam. Ze kunnen het wel.
Kortom, die maatschappij is in zekere zin communistisch, omdat iedereen mee moet doen. We zijn daar naar een instituut voor mentaal gehandicapten geweest, waar die filosofie centraal stond: iedereen doet mee, ook als je bijna niets kunt kun je nog steeds helpen om de was op te hangen.
Als je die maatschappij tot op het bot zou hervormen, dan zou je meer dan de helft van de mensen naar huis kunnen sturen. Verminder de inkomstenbelasting met 25-50%. Lonen worden effectief hoger en de productiviteit schiet omhoog.
Dat is de kern van mijn lange verhaal. Ga je productiviteit drastisch verhogen. Stop met het stimuleren van een economie waar je alles eigenlijk verkeerd doet. Het feit dat je je economie moet stimuleren geeft al aan dat het niet loopt.
Maak het weer mogelijk dat een gezin van een inkomen kan leven, waardoor dat gezin drie of vier kinderen kan voortbrengen.
Bij Daiso kon je indertijd alles voor 100 Yen kopen (1$). Ongelofelijk goedkoop en een teken van efficiëntie. Dit kan een voorbeeld zijn voor de rest van de maatschappij.
And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?
Slouches towards Bethlehem to be born?
Soros is bekend en rijk geword met valutaspeculatie, in zijn geval de pond en Bank of England. Dus ja @Lyrebird heeft helemaal gelijk dat hier types als Soros lopen te azenquote:
[..]
Oh gelukkig, daar is de Grote Satan al. Moet je niet ook het WEF er nog even aan de haren bijslepen? Even de bingokaart vullen, zeg maar?
En op magische wijze krijgen die mensen die naar huis gestuurd zijn opeens geniale ideen en starten bedrijven met banen die wel bijdragen aan de zogenaamde productiviteit. Of zijn vele toch niet goed in staat om mee te gaan met de ratrace en krijgen ze een schamele werkloosheidsuitkering die dan door minder werkende mensen met nog minder inkomstenbelasting moet worden opgebracht door de overheid met een al bestaand begrotingsprobleem.quote:
Als je die maatschappij tot op het bot zou hervormen, dan zou je meer dan de helft van de mensen naar huis kunnen sturen. Verminder de inkomstenbelasting met 25-50%. Lonen worden effectief hoger en de productiviteit schiet omhoog.
Boos zijn op soros en andere valuta handelaren is nogal vreemd voor conservatieve mensen die heilig geloven in de vrije markt.
Je huilverhaal doet me niets. Heb je je überhaupt verdiept in hoe moeilijk het is om in Japan te ondernemen?
Snij drastisch in overheid/bureaucratie waardoor er meer ruimte is voor ondernemers en technisch/financieel talent om nieuwe technologie op de markt te brengen. Dat is nu bijna onmogelijk omdat alleen grote Japanse bedrijven nog kunnen innoveren. Kleine bedrijven komen om in bureaucratie. Want bureaucratie zorgt voor banen.
Snij drastisch in overheid/bureaucratie waardoor er meer ruimte is voor ondernemers en technisch/financieel talent om nieuwe technologie op de markt te brengen. Dat is nu bijna onmogelijk omdat alleen grote Japanse bedrijven nog kunnen innoveren. Kleine bedrijven komen om in bureaucratie. Want bureaucratie zorgt voor banen.
Good intentions and tender feelings may do credit to those who possess them, but they often lead to ineffective — or positively destructive — policies ... Kevin D. Williamson
Wat bij banken speelt, speelt logischerwijs op nog grotere schaal bij de Japanse overheid.quote:
Die bureaucratie die je beschrijft bij banken is toch niet verplicht door de overheid?
Good intentions and tender feelings may do credit to those who possess them, but they often lead to ineffective — or positively destructive — policies ... Kevin D. Williamson
Ik kijk weleens filmpjes over restaurants en als het dan over sushichefs gaat laat het duidelijk het probleem zien. Zon chef moet dan 10 jaar leren voordat ie zich sushichef mag noemen, waarvan de eerste 3 jaar alleen maar rijst koken is. Dat is natuurlijk grote onzin om dat zo te doen, heeft nul toegevoegde waarde want je kan dat ook binnen x weken / maanden leren. Puur om beroepsgroepen te beschermen en bureaucratie op te tuigen om alle innovatie tegen te gaan.
Het is natuurlijk voor 99% een cultuurding dat het allemaal zo gaat in Japan. Lastig te wijzigen.
Het is natuurlijk voor 99% een cultuurding dat het allemaal zo gaat in Japan. Lastig te wijzigen.
Dat mechanisme is helaas niet typisch Japans. Europa kent er talloze varianten van.quote:Op zondag 30 augustus 2026 09:19 schreef BEFEM het volgende:
Ik kijk weleens filmpjes over restaurants en als het dan over sushichefs gaat laat het duidelijk het probleem zien. Zon chef moet dan 10 jaar leren voordat ie zich sushichef mag noemen, waarvan de eerste 3 jaar alleen maar rijst koken is. Dat is natuurlijk grote onzin om dat zo te doen, heeft nul toegevoegde waarde want je kan dat ook binnen x weken / maanden leren. Puur om beroepsgroepen te beschermen en bureaucratie op te tuigen om alle innovatie tegen te gaan.
Het is natuurlijk voor 99% een cultuurding dat het allemaal zo gaat in Japan. Lastig te wijzigen.
Bestaande beroepsgroepen creëren regels, diploma's, vergunningen en certificaten die zogenaamd de kwaliteit bewaken, maar in de praktijk vaak vooral nieuwkomers buiten de deur houden. En daar zit ook de maatschappelijke schade op lange termijn: je beschermt zo niet alleen gevestigde belangen tegen concurrentie, maar ook verouderde werkwijzen tegen innovatie.
De gevestigde orde hoeft nooit hardop te zeggen: 'Wij zijn bang voor concurrentie'. In plaats daarvan schermt ze met kwaliteitsborging, professionaliteit en consumentenbescherming want dat klinkt een stuk keuriger. Het resultaat is hetzelfde.
Een economie die toetreding onnodig moeilijk maakt, beschermt vooral degenen die al binnen zijn.
And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?
Slouches towards Bethlehem to be born?
Dat beschermingsmechanisme zien we in een groter plaatje net zo goed ook bij landen waarbij we bijvoorbeeld subsidies, importtarieven en exportverboden kennen.
Maar daarvan vinden we het soms dan wel weer logisch en soms totaal niet.
Dan hebben we nog de culturele kant van dit verhaal waarbij jappaners graag de baas volgen en de baas alle beslissingen maakt,dit maakt het doorbreken van hun gevestigde bureaucratische regels nog moeilijker als er weinig tot geen opbouwende kritiek van onderaf gegeven wordt.
Alsnog verbaast het me dan wel dat 2 grote console makers in dat land werelddominantie bereikt hebben, zijn in sommige bedrijfssectoren er dan toch minder bureaucratische regels en hiërarchische muren?
Maar daarvan vinden we het soms dan wel weer logisch en soms totaal niet.
Dan hebben we nog de culturele kant van dit verhaal waarbij jappaners graag de baas volgen en de baas alle beslissingen maakt,dit maakt het doorbreken van hun gevestigde bureaucratische regels nog moeilijker als er weinig tot geen opbouwende kritiek van onderaf gegeven wordt.
Alsnog verbaast het me dan wel dat 2 grote console makers in dat land werelddominantie bereikt hebben, zijn in sommige bedrijfssectoren er dan toch minder bureaucratische regels en hiërarchische muren?
Diskettesquote:
[..]
Wat bij banken speelt, speelt logischerwijs op nog grotere schaal bij de Japanse overheid.
Het grote probleem met echte bezuinigingen is de keuze welke groep gaan we in armoede storten en hoe gaan we dat verkopen zonder zelf weggevaagd te worden bij de volgende verkiezingen.
De onverkoopbaarheid van bezuinigingen zit namelijk in de valse en leugenachtige communicatie waarmee het gepaard gaat die terecht door geen enkele groep gelooft wordt. Echt bezuinigen doet pijn en die pijn is op drie manieren verdeelbaar. Een zekere balans waarbij daadwerkelijk alle groepen bijdragen of de uitersten heel veel kleinere bedragen bij "de onderkant of hoge bedragen bij "de bovenkant".
En daar gaan niet alleen de Japanners, maar alle westerse democratieën niet meer uitkomen. Arm en rijk haten elkaar op een niveau wat opstand of burgeroorlog waardig is. Het enige wat rijk nog beschermd is een externe vijand zoals migranten of een systeem van gegarandeerde onzinbaantjes. Beiden zijn niet eeuwig durend.
Een periode van extreme onrust, opstand , (burger)oorlog en schaarste is al een poosje geleden begonnen, het komende decennium gaat niet echt leuk zijn gok ik.
De onverkoopbaarheid van bezuinigingen zit namelijk in de valse en leugenachtige communicatie waarmee het gepaard gaat die terecht door geen enkele groep gelooft wordt. Echt bezuinigen doet pijn en die pijn is op drie manieren verdeelbaar. Een zekere balans waarbij daadwerkelijk alle groepen bijdragen of de uitersten heel veel kleinere bedragen bij "de onderkant of hoge bedragen bij "de bovenkant".
En daar gaan niet alleen de Japanners, maar alle westerse democratieën niet meer uitkomen. Arm en rijk haten elkaar op een niveau wat opstand of burgeroorlog waardig is. Het enige wat rijk nog beschermd is een externe vijand zoals migranten of een systeem van gegarandeerde onzinbaantjes. Beiden zijn niet eeuwig durend.
Een periode van extreme onrust, opstand , (burger)oorlog en schaarste is al een poosje geleden begonnen, het komende decennium gaat niet echt leuk zijn gok ik.
Bezuinigen is inderdaad pijnlijk. Wie doet alsof dat niet zo is, verkoopt een fabeltje. Maar het debat reduceren tot arm versus rijk helpt ons ook niet verder. De problemen zijn structureel. We moeten hervormen wat niet meer houdbaar is, onze productiviteit indien mogelijk verhogen en de lasten eerlijk verdelen.quote:
Het grote probleem met echte bezuinigingen is de keuze welke groep gaan we in armoede storten en hoe gaan we dat verkopen zonder zelf weggevaagd te worden bij de volgende verkiezingen.
De onverkoopbaarheid van bezuinigingen zit namelijk in de valse en leugenachtige communicatie waarmee het gepaard gaat die terecht door geen enkele groep gelooft wordt. Echt bezuinigen doet pijn en die pijn is op drie manieren verdeelbaar. Een zekere balans waarbij daadwerkelijk alle groepen bijdragen of de uitersten heel veel kleinere bedragen bij "de onderkant of hoge bedragen bij "de bovenkant".
En daar gaan niet alleen de Japanners, maar alle westerse democratieën niet meer uitkomen. Arm en rijk haten elkaar op een niveau wat opstand of burgeroorlog waardig is. Het enige wat rijk nog beschermd is een externe vijand zoals migranten of een systeem van gegarandeerde onzinbaantjes. Beiden zijn niet eeuwig durend.
Een periode van extreme onrust, opstand , (burger)oorlog en schaarste is al een poosje geleden begonnen, het komende decennium gaat niet echt leuk zijn gok ik.
Toch blijven onze politici liever beloven dat iemand anders de rekening betaalt: de rijken, de bedrijven, immigranten of Brussel. Dat levert misschien stemmen op, maar geen oplossingen. Ondertussen tikt de klok verder.
Er komen inderdaad roerige jaren aan. Sterker nog, we zitten daar al midden in.
Maar schaarste en polarisatie hoeven niet te eindigen in maatschappelijke ontsporing. Daar is democratie juist voor: om harde verdelingsconflicten zonder geweld uit te vechten.
Dat vraagt wel iets wat schaars begint te worden: politieke moed. Durven zeggen wat iets werkelijk kost, wie de rekening betaalt en welke keuzes onvermijdelijk zijn.
And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?
Slouches towards Bethlehem to be born?
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |