Eeuwig voortleven

Waarom staan adolf en mark er niet tussen?

We staan nog te dicht bij deze historische gebeurtenissen. Over tijd zal blijken wat echt in de boeken zal staan.

Het slechte doen is makkelijker dan het goede, zodoende zijn de volgers van het rechte pad een stuk minder dan de vele paden van dwaling en het kwade.

En uiteindelijk gaat het er niet om hoe we bij de mensen te boek stonden, maar wat onze status bij onze Schepper is; hebben wij gedaan wat Hij van ons wilde en heeft verduidelijkt middels zijn boodschappers?

Oh ja, ik moet dit filmpje over deze racist nog één dezer dagen kijken, thx voor de reminder!

Bekijk deze YouTube-video

Ik denk dat impact het beïnvloedt. Zowel positief als negatief. Dictator die miljoenen vermoord of iemand die miljoenen levens redt. De indruk die je achterlaat, dat zal men herinneren.

quote:

Op woensdag 29 juli 2026 21:57 schreef Edding345 het volgende:

[..]
Net als moeder Theresa

Fucking sadist dat dat was!

Bekijk deze YouTube-video

Maar in de wetenschap heb je sowieso wel aardig wat mensen wiens naam voort blijft bestaan, en Amerika zit bomvol met namen van mensen die ooit een scheet gelaten hebben die door anderen als een belangrijke scheet in hun geschiedenis gezien wordt.

Gelul over een boompje omhakken en door de sneeuw lopen om iemand wisselgeld te geven...

quote:

Op woensdag 29 juli 2026 21:54 schreef laforest het volgende:
Ik denk dat impact het beïnvloedt. Zowel positief als negatief. Dictator die miljoenen vermoord of iemand die miljoenen levens redt. De indruk die je achterlaat, dat zal men herinneren.

De impact van een mens is nihil, afgezet tegen de kosmologische oneindigheid van tijd. Ieder mens, dictator of niet, is gedoemd om vergeten te worden. Al de gevolgen van zijn daden tijdens dit aardse bestaan, zullen uiteindelijk uitgewist zijn.

[ Bericht 0% gewijzigd door Pixelman op 01-08-2026 07:53:00 ]

quote:

Op woensdag 29 juli 2026 21:11 schreef Abdullah2 het volgende:
Het slechte doen is makkelijker dan het goede, zodoende zijn de volgers van het rechte pad een stuk minder dan de vele paden van dwaling en het kwade.

En uiteindelijk gaat het er niet om hoe we bij de mensen te boek stonden, maar wat onze status bij onze Schepper is; hebben wij gedaan wat Hij van ons wilde en heeft verduidelijkt middels zijn boodschappers?

Wie heeft bepaald wat het rechte pad is? Dat moet een mens geweest zijn want "de Schepper" is een verzinsel van de mens. Althans, het is een onwaarschijnlijke overtuiging dat een extern bewustzijn "alles bepaalt". Het moet dus een mens zijn geweest die voor het eerst uit het niets en zonder bewijsvoering een definitie gaf van "het rechte pad". Een mening dus zoals er zoveel meningen met een existentiële betekenis zijn.

Bestond er maar een God of ander opperwezen, dan hadden we dit gesprek niet hoeven te voeren. Dan was alles duidelijk geweest. Voor jou is het kennelijk wel duidelijk. Voor mij niet.

[ Bericht 2% gewijzigd door Pixelman op 01-08-2026 07:52:24 ]

quote:

Op woensdag 29 juli 2026 21:11 schreef Abdullah2 het volgende:
En uiteindelijk gaat het er niet om hoe we bij de mensen te boek stonden, maar wat onze status bij onze Schepper is; hebben wij gedaan wat Hij van ons wilde en heeft verduidelijkt middels zijn boodschappers?

Wat maakte ie ons duidelijk dan via zijn (welke?) boodschappers?

@blomke @Pixelman
Om dit topic niet te kapen ben ik bereid jullie vragen (en van andere oprechten) te beantwoorden via DM. Als jullie geïnteresseerd zijn zie ik wel een berichtje verschijnen.

De strekking van TS:

Het eeuwig voortleven van het goede sterft uit.

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2026 08:38 schreef Kopiko het volgende:
De strekking van TS:

Het eeuwig voortleven van het goede sterft uit.

Het Alles sterft uit dus ook het "slechte".

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2026 08:35 schreef Abdullah2 het volgende:
@:blomke @:Pixelman
Om dit topic niet te kapen ben ik bereid jullie vragen (en van andere oprechten) te beantwoorden via DM. Als jullie geïnteresseerd zijn zie ik wel een berichtje verschijnen.

Graag houd ik de gedachtewisseling in het openbaar. Ik heb niks te verbergen ( ), dus post maar een reactie op mijn vraag.

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2026 12:05 schreef blomke het volgende:

[..]
Graag houd ik de gedachtewisseling in het openbaar. Ik heb niks te verbergen ( ), dus post maar een reactie op mijn vraag.

Ik ben reuze benieuwd wie of wat gedefinieerd heeft wat "het rechte pad" is en hoe je weet dat buiten dat pad gaan een ongelofelijk wrede straf betekent? Zijn er mensen die dat hebben kunnen navertellen? Zo ja, waar zijn de bewijzen?

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2026 12:05 schreef blomke het volgende:

[..]
Graag houd ik de gedachtewisseling in het openbaar. Ik heb niks te verbergen ( ), dus post maar een reactie op mijn vraag.

Dat respecteer ik. Maar het blijft een ding dat dit topic een hele andere wending krijgt als we hier verder op ingaan, want mijn antwoord krijgt weer een vraag of meerdere etc. Daarnaast wil ik graag mijn tijd besteden aan zij die oprecht geïnteresseerd zijn en niet aan mensen die alleen maar reacties willen uitlokken. Dus de uitnodiging naar DM filtert een echt geïnteresseerde (vaak) van anderen. Verder heb ik niks te verbergen, maar het kost tijd.

In het kort maakt hij duidelijk via zijn boodschappers dat alleen Hij mag worden aanbeden en dat Hij De Enige ware God is en dat Hij gehoorzaamd dient te worden en hoe.

En @Pixelman De Schepper heeft het rechte pad verduidelijkt en wij kennen Hem middels zijn tekenen zoals Zijn schepping en openbaring.

Meer verdieping, bewijsvoering en uitleg ga ik nu echt alleen via DM beantwoorden.

Fijne dag

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2026 13:40 schreef Abdullah2 het volgende:
De Schepper heeft het rechte pad verduidelijkt en wij kennen Hem middels zijn tekenen zoals Zijn schepping en openbaring.

Ik snap dat dit voor jou een logische manier van denken is maar voor mij werkt dat net even anders. Als rationeel persoon vind ik 'tekenen' en 'openbaring' eigenlijk geen hard bewijs maar eerder persoonlijke interpretaties of aannames. Om zoiets groots aan te nemen, is er meer nodig dan van een vreemde te horen: "zo is het". En dat zie ik bij jou helaas niet terug. DM-communicatie zal dit niet kunnen veranderen, is mijn verwachting.

[ Bericht 0% gewijzigd door Pixelman op 01-08-2026 17:26:28 ]

- weg -

[ Bericht 99% gewijzigd door blomke op 05-08-2026 12:30:51 ]

quote:

Op woensdag 29 juli 2026 18:51 schreef Edding345 het volgende:
Sinds de Griekse tijden (ja ik keek de film Troy opnieuw) willen mensen voortleven (eigenlijk sinds de Egyptenaren maar oke) en hun naam voort laten dureren.

Echter, kijk je naar de moderne tijd... het zijn alleen maar genocidale dictatoren wiens naam in de geschiedenis voortleven.

Hoewel de dictators veel lawaai maken in de geschiedenisboeken, zijn er genoeg mensen uit de moderne tijd wier namen waarschijnlijk tóch langer (of positiever) zullen voortleven:

Albert Einstein

Marie Curie, Isaac Newton

Alan Turing

Nelson Mandela

Martin Luther King Jr.

Mahatma Gandhi

Echter, dit is een stuk minder. Waarom?

Ik weet niet of dat een stuk minder is. Zijn daar statistieken van?

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2026 13:40 schreef Abdullah2 het volgende:

[..]
Dat respecteer ik. Maar het blijft een ding dat dit topic een hele andere wending krijgt als we hier verder op ingaan, want mijn antwoord krijgt weer een vraag of meerdere etc. Daarnaast wil ik graag mijn tijd besteden aan zij die oprecht geïnteresseerd zijn en niet aan mensen die alleen maar reacties willen uitlokken. Dus de uitnodiging naar DM filtert een echt geïnteresseerde (vaak) van anderen. Verder heb ik niks te verbergen, maar het kost tijd.

In het kort maakt hij duidelijk via zijn boodschappers dat alleen Hij mag worden aanbeden en dat Hij De Enige ware God is en dat Hij gehoorzaamd dient te worden en hoe.

En @:Pixelman De Schepper heeft het rechte pad verduidelijkt en wij kennen Hem middels zijn tekenen zoals Zijn schepping en openbaring.

Meer verdieping, bewijsvoering en uitleg ga ik nu echt alleen via DM beantwoorden.

Fijne dag

Verdieping kan ik inkomen, bewijs kun je niet leveren.

OT: eeuwig leven, ik moet er niet aan denken zeg....

[ Bericht 2% gewijzigd door hoatzin op 05-08-2026 11:45:53 ]

quote:

Op woensdag 5 augustus 2026 11:40 schreef hoatzin het volgende:

OT: eeuwig leven, ik moet er niet aan denken zeg....

ik moet er inderdaad niet aan denken want als je voor altijd de tijd hebt, verliest alles direct zijn waarde. Nu stel je al van alles uit omdat je denkt dat er morgen of volgend jaar ook nog wel een dag is. Als de dood als eindstreep wegvalt, wordt dat uitstelgedrag pas echt een knelpunt. Waarom zou je vandaag beginnen aan die moeilijke studie, die droomreis of dat openhartige gesprek als je daar over duizend jaar ook nog tijd voor hebt? Juist de eindigheid van ons aardse bestaan dwingt ons om keuzes te maken en actie te ondernemen. Tijd is kostbaar omdat er maar een beperkte hoeveelheid van is in ons mensenleven. Zonder die harde deadline verdwijnt de urgentie om het beste uit je dagen te halen volledig. Dan wordt het leven geen avontuur meer maar een eindeloze reeks van 'komt tijd, komt raad'. Een mens zou in een eeuwigheid verlammen door de oneindige keuzevrijheid die nooit meer ergens toe leidt.

Nee, geef mij de eindigheid maar want die eindstreep zorgt er juist voor dat elk moment telt.

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2026 13:40 schreef Abdullah2 het volgende:
mensen die alleen maar reacties willen uitlokken

Die lopen hier zeker rond, en als ik iemand zo inschat, reageer ik gewoon niet meer. Bij F&L komen bij geloofstopics figuren langs die mensen op de kast willen jagen en verkapt willen laten zien hoe goed ze zichzelf wel niet vinden.

quote:

Op woensdag 5 augustus 2026 12:25 schreef Pixelman het volgende:

[..]
ik moet er inderdaad niet aan denken want als je voor altijd de tijd hebt, verliest alles direct zijn waarde. Nu stel je al van alles uit omdat je denkt dat er morgen of volgend jaar ook nog wel een dag is. Als de dood als eindstreep wegvalt, wordt dat uitstelgedrag pas echt een knelpunt. Waarom zou je vandaag beginnen aan die moeilijke studie, die droomreis of dat openhartige gesprek als je daar over duizend jaar ook nog tijd voor hebt? Juist de eindigheid van ons aardse bestaan dwingt ons om keuzes te maken en actie te ondernemen. Tijd is kostbaar omdat er maar een beperkte hoeveelheid van is in ons mensenleven. Zonder die harde deadline verdwijnt de urgentie om het beste uit je dagen te halen volledig. Dan wordt het leven geen avontuur meer maar een eindeloze reeks van 'komt tijd, komt raad'. Een mens zou in een eeuwigheid verlammen door de oneindige keuzevrijheid die nooit meer ergens toe leidt.

Nee, geef mij de eindigheid maar want die eindstreep zorgt er juist voor dat elk moment telt.

Wat als je die verlamming simpelweg niet ervaart? Of dat schaarste nodig is voor waarde? Dat we van nature dingen waarderen omdat ze waardevol zijn, niet omdat we gedreven worden door impulsen en verlangens die verzwakken zodra ze vervuld worden? Oftewel: dat we minder afhankelijk zijn van dopamine en andere gelukshormonen om ons goed te voelen of dingen, ervaringen en mensen op waarde te schatten.

Dat zou het probleem ook kunnen oplossen.

Want wat mij betreft is het juist zonde dat je niet veel meer in een kort mensenleven kunt ervaren. Er zijn zoveel dingen die ik zou willen doen, maar die nu niet kunnen.

Als ik 1000 jaar zou leven ipv minder dan 100, zouden die dingen niet ineens allemaal waardelozer worden denk ik.

En als ze eeuwig mogelijk zouden zijn ook niet.

Ik denk juist het feit dat je ze niet allemaal tegelijk kunt ervaren ze waardevol maakt. Niet dat je per se moet selecteren.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 12:43 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
Wat als je die verlamming simpelweg niet ervaart? Of dat schaarste nodig is voor waarde? Dat we van nature dingen waarderen omdat ze waardevol zijn, niet omdat we gedreven worden door impulsen en verlangens die verzwakken zodra ze vervuld worden? Oftewel: dat we minder afhankelijk zijn van dopamine en andere gelukshormonen om ons goed te voelen of dingen, ervaringen en mensen op waarde te schatten.

Dat zou het probleem ook kunnen oplossen.

Want wat mij betreft is het juist zonde dat je niet veel meer in een kort mensenleven kunt ervaren. Er zijn zoveel dingen die ik zou willen doen, maar die nu niet kunnen.

Als ik 1000 jaar zou leven ipv minder dan 100, zouden die dingen niet ineens allemaal waardelozer worden denk ik.

En als ze eeuwig mogelijk zouden zijn ook niet.

Ik denk juist het feit dat je ze niet allemaal tegelijk kunt ervaren ze waardevol maakt. Niet dat je per se moet selecteren.

Je weet dat het moderne woord "eeuwig" oorspronkelijk niet betekent dat er geen einde aan zit?

• In het Oude Testament (Hebreeuws): Hier staat het woord Olam. Dit betekent letterlijk: "een verborgen tijd", "de verre toekomst" of "een onafzienbare periode". Het duidt vaak op iets wat heel lang duurt, maar wel degelijk een einde heeft. Zo worden de wetten van Mozes of de heerschappij van David "eeuwig" (olam) genoemd, terwijl die inmiddels zijn veranderd of gestopt.

• in het Nieuwe Testament (Grieks): Hier staat het woord Aion (of het bijvoeglijk naamwoord aionios). Dit betekent letterlijk: "behorend tot een tijdperk" of "een era".

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 13:15 schreef hoatzin het volgende:

[..]
Je weet dat het moderne woord "eeuwig" oorspronkelijk niet betekent dat er geen einde aan zit?

• In het Oude Testament (Hebreeuws): Hier staat het woord Olam. Dit betekent letterlijk: "een verborgen tijd", "de verre toekomst" of "een onafzienbare periode". Het duidt vaak op iets wat heel lang duurt, maar wel degelijk een einde heeft. Zo worden de wetten van Mozes of de heerschappij van David "eeuwig" (olam) genoemd, terwijl die inmiddels zijn veranderd of gestopt.

• in het Nieuwe Testament (Grieks): Hier staat het woord Aion (of het bijvoeglijk naamwoord aionios). Dit betekent letterlijk: "behorend tot een tijdperk" of "een era".

Dat weet ik ja.

Daarom geloven wij ook niet in een 'eeuwigdurend vuur'.

Iemand als Michael Jackson leeft wel voor altijd, hij is al 17 jaar dood maar met die nieuwe film is zijn muziek ook weer populair onder jongeren.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 13:31 schreef DrDentz het volgende:
Iemand als Michael Jackson leeft wel voor altijd, hij is al 17 jaar dood maar met die nieuwe film is zijn muziek ook weer populair onder jongeren.

Afgezet tegen de kosmische oneindigheid van tijd&ruimte is "voor altijd" een leeg begrip. Michael Jackson is over 100 jaar en zeker over 1.000 jaar vergeten.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 13:30 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
Dat weet ik ja.

Daarom geloven wij ook niet in een 'eeuwigdurend vuur'.

Maar hoe zie jij dan "een eeuwig leven"?

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 13:52 schreef Pixelman het volgende:

[..]
Afgezet tegen de kosmische oneindigheid van tijd&ruimte is "voor altijd" een leeg begrip. Michael Jackson is over 100 jaar en zeker over 1.000 jaar vergeten.

Maar zo lang er mensen bestaan, of wanneer ze op den duur hun kennis overgeven aan robots, zal er altijd interesse blijven in kunst en muziek, Shakespeare is nog bekend over 100 jaar, Mozart is nog bekend, Michael Jackson is nog bekend

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 15:16 schreef DrDentz het volgende:

[..]
Maar zo lang er mensen bestaan, of wanneer ze op den duur hun kennis overgeven aan robots, zal er altijd interesse blijven in kunst en muziek, Shakespeare is nog bekend over 100 jaar, Mozart is nog bekend, Michael Jackson is nog bekend

Over 100.000.000 jaar ook? Een lichtflits binnen de kosmische oneindigheid.

Geen enkele misdaad is zo absoluut, zo onherroepelijk en zo alomtegenwoordig als die van de tijd. Waar andere moordenaars een motief, een wapen of een getuige nodig hebben, werkt de tijd in volledige stilte. Met een eindeloze, tergende traagheid ontneemt zij het leven aan alles wat bestaat: aan koninkrijken en keizers, aan de tederste menselijke herinneringen en uiteindelijk aan de sterren zelf. Elk monument dat we oprichten, elke naam die we in steen griffen en elk verhaal dat we doorgeven, is slechts een wanhopige poging om de onvermijdelijke executie uit te stellen. De tijd erodeert niet alleen materie maar ook betekenis. Wat vandaag nog brandt van passie, liefde en urgentie, verandert morgen in geschiedenis. Vroegere generaties veranderen in een vaag gerucht en verdwijnen daarna geruisloos in de nevelen van de volkomen vergetelheid. Niemand maar dan ook niemand ontkomt aan haar vonnis. Ook de door mij zo bewonderde Mozart niet.

Wanneer we onze blik verheffen naar de schaal van de kosmos wordt de ware aard van deze moordenaar pas echt zichtbaar. In de adembenemende oneindigheid van tijd en ruimte zijn menselijke levens, planeten en beschavingen niet meer dan een microscopische flits in een gitzwarte oceaan. Sterrenstelsels vervagen en botsen. Zwarte gaten verdampen over gigantische tijdperken door de wetten van de entropie. Het universum zelf expandeert onverbiddelijk naar een koude, stille eindtoestand.

In dat immense perspectief is ons bestaan volkomen marginaal. Uiteindelijk zal alles en iedereen worden vergeten. Het universum zal zwijgen en de tijd zal als enige overblijven in een eindeloze, lege eeuwigheid. Jean Paul Sartre zei het al: het leven is zinloos en absurd. De zin van dit leven zal je zelf moeten ontdekken.

[ Bericht 0% gewijzigd door Pixelman op 07-08-2026 15:52:57 ]

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 12:43 schreef Ali_Kannibali het volgende:
Wat als je die verlamming simpelweg niet ervaart? Of dat schaarste nodig is voor waarde? Dat we van nature dingen waarderen omdat ze waardevol zijn, niet omdat we gedreven worden door impulsen en verlangens die verzwakken zodra ze vervuld worden? Oftewel: dat we minder afhankelijk zijn van dopamine en andere gelukshormonen om ons goed te voelen of dingen, ervaringen en mensen op waarde te schatten.

Dat zou het probleem ook kunnen oplossen.

Want wat mij betreft is het juist zonde dat je niet veel meer in een kort mensenleven kunt ervaren. Er zijn zoveel dingen die ik zou willen doen, maar die nu niet kunnen.

Als ik 1000 jaar zou leven ipv minder dan 100, zouden die dingen niet ineens allemaal waardelozer worden denk ik.

En als ze eeuwig mogelijk zouden zijn ook niet.

Ik denk juist het feit dat je ze niet allemaal tegelijk kunt ervaren ze waardevol maakt. Niet dat je per se moet selecteren.

Het zou inderdaad fantastisch zijn als we biologisch gezien een stuk minder afhankelijk zouden zijn van die vluchtige dopamine-kicks en dat we gewoon uit pure rationaliteit konden kiezen voor wat waardevol is. Toch knaagt er iets aan je redenering als je kijkt naar hoe wij mensen psychologisch in elkaar zitten. Je zegt dat dingen waardevol zijn uit zichzelf en dat we niet per se gedreven hoeven te worden door schaarste. Maar de praktijk laat vaak zien dat motivatie en urgentie nauw verbonden zijn met de tijd die ons is gegund. Zelfs als je die verlammende keuzestress door een duizendjarig leven zou kunnen overslaan, blijft de vraag of je nog de drive vindt om ergens vandaag aan te beginnen. Als je echt álles nog een keer kunt doen, verdwijnt het gewicht van het moment. Waarom nu die moeilijke knoop doorhakken als het over driehonderd jaar ook nog kan?

Daar snijd je trouwens wel een mooi punt aan: je zegt zelf dat het feit dat je niet alles tegelijk kunt ervaren de dingen waardevol maakt. Dat ben ik helemaal met je eens! Maar in een eindig leven is die onmogelijkheid om alles tegelijk te doen juist gekoppeld aan de eindstreep. Omdat we maar een beperkte hoeveelheid tijd hebben, moeten we kiezen. En dat kiezen, dat definitieve 'nee' zeggen tegen de ene optie om vol voor de andere te gaan, geeft een ervaring juist dat enorme gewicht. Als je duizend jaar leeft, hoef je nergens meer echt een harde keuze in te maken. Je schuift het gewoon door naar de volgende eeuw. En dan vrees ik dat het leven, hoe rijk en gevuld ook, langzaam zijn scherpte verliest. Maar ik geef toe: het is wel een heerlijke filosofische droom om die duizend jaar eens uit te proberen!

Zodra onze zon er mee ophoudt dan is er geen eeuwig voortleven meer.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 18:51 schreef laforest het volgende:
Zodra onze zon er mee ophoudt dan is er geen eeuwig voortleven meer.

Snel andere zonnestelsels met een leefbare planeet vinden dan.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 15:14 schreef hoatzin het volgende:

[..]
Maar hoe zie jij dan "een eeuwig leven"?

Er wordt geregeld gesproken over 'niet sterven'.

Dus dan lijkt het me duidelijk hoe 'eeuwig' dan moet worden opgevat.

25Jezus zei tegen haar:Ik ben de Opstanding en het Leven; wie in Mij gelooft, zal leven, ook al was hij gestorven,

26 en ieder die leeft en in Mij gelooft, zal niet sterven in eeuwigheid. Gelooft u dat?

Dus je moet dat soort woorden denk ik in context lezen, niet in isolatie, of slechts 1 gebruik ervan als ultieme, enige betekenis hanteren. Dat is gewoon niet hoe taal werkt.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 13:52 schreef Pixelman het volgende:

[..]
Afgezet tegen de kosmische oneindigheid van tijd&ruimte is "voor altijd" een leeg begrip. Michael Jackson is over 100 jaar en zeker over 1.000 jaar vergeten.

Lijkt me sterk. Er zullen dan zelfs nog mensen zijn die weten dat Herman van Herman's Hermits eigenlijk Peter heet.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 20:22 schreef Panterjong het volgende:

[..]
Lijkt me sterk. Er zullen dan zelfs nog mensen zijn die weten dat Herman van Herman's Hermits eigenlijk Peter heet.

Welnee.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 20:40 schreef Pixelman het volgende:

[..]
Welnee.

Zelfs Hildegard von Bingen is na 1.000 jaar nog niet vergeten. En die leefde in een tijd dat men geeneens muziek kon opnemen.

Om de aanname te kunnen maken dat over 100 jaar of zeker 1000 jaar lieden uit de popmuziek van de laatste 70 jaar vergeten zullen zijn is vernietiging nodig van elk spoor dat zich aan hen herinnert.
Elk digitaal fragment, elk stukje vinyl, elk stukje tekst uit een magazine en elke foto enzovoorts van of over hen zal dan moeten verdwijnen.
Als dat eenmaal is gebeurd dan zouden de generaties die dan leven moeten zwijgen over hen. Ze mogen zelfs geen stukje van een liedje fluiten of neuriën. Geen herinnering delen. Alleen maar zwijgen.
Pas daarna is het alsof lieden als Michael Jackson nooit hebben bestaan.

Zie jij dit gebeuren?

Bekijk deze YouTube-video

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2026 06:49 schreef Pixelman het volgende:

[..]
Wie heeft bepaald wat het rechte pad is? Dat moet een mens geweest zijn want "de Schepper" is een verzinsel van de mens. Althans, het is een onwaarschijnlijke overtuiging dat een extern bewustzijn "alles bepaalt". Het moet dus een mens zijn geweest die voor het eerst uit het niets en zonder bewijsvoering een definitie gaf van "het rechte pad". Een mening dus zoals er zoveel meningen met een existentiële betekenis zijn.

Bestond er maar een God of ander opperwezen, dan hadden we dit gesprek niet hoeven te voeren. Dan was alles duidelijk geweest. Voor jou is het kennelijk wel duidelijk. Voor mij niet.

Ik weet niet of hier al een topic voor was, maar weten we eigenlijk wie de uitvinder van geloof of religie is geweest? Het is natuurlijk ooit door iemand verzonnen om verklaring en houvast te geven aan iets wat ze toen niet konden verklaren.
Maar wie (of in welke tijd) was de eerste die zei ‘nou mensen, wel heel mooi dit alles, maar dat moet ergens vandaan komen, laten we het goden noemen want anders weet ik het ook niet meer.’.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 21:12 schreef Panterjong het volgende:

[..]
Zelfs Hildegard von Bingen is na 1.000 jaar nog niet vergeten. En die leefde in een tijd dat men geeneens muziek kon opnemen.

Om de aanname te kunnen maken dat over 100 jaar of zeker 1000 jaar lieden uit de popmuziek van de laatste 70 jaar vergeten zullen zijn is vernietiging nodig van elk spoor dat zich aan hen herinnert.
Elk digitaal fragment, elk stukje vinyl, elk stukje tekst uit een magazine en elke foto enzovoorts van of over hen zal dan moeten verdwijnen.
Als dat eenmaal is gebeurd dan zouden de generaties die dan leven moeten zwijgen over hen. Ze mogen zelfs geen stukje van een liedje fluiten of neuriën. Geen herinnering delen. Alleen maar zwijgen.
Pas daarna is het alsof lieden als Michael Jackson nooit hebben bestaan.

Zie jij dit gebeuren?

100 jaar, 1.000 jaar ..... dat is niets.

Wie kent nog die toen "beroemde" sabeltandtijgerslachter van Doggerland zo'n 30.000 jaar geleden? Twaalfhonderd generaties.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 21:12 schreef Panterjong het volgende:

Zie jij dit gebeuren?

Zie jij het gebeuren dat over 10.000.000 jaar (een oogwenk in de kosmische constellatie van oneindigheid) Michael Jackson nog wordt gedraaid op een platenspeler?

De grootste misvatting van de mens is dat zij denkt 'belangrijk' te zijn. Zij ontkent het bestaan van De Tijd als voortsluipende Moordenaar.

quote:

Op zaterdag 8 augustus 2026 06:32 schreef Pixelman het volgende:

[..]
100 jaar, 1.000 jaar ..... dat is niets.

Wie kent nog die toen "beroemde" sabeltandtijgerslachter van Doggerland zo'n 30.000 jaar geleden? Twaalfhonderd generaties.

Je had het over 100 tot 1000 jaar. Laten we ons hierop richten. Doelpalen verplaatsen levert een geheel ander gesprek op.

quote:

Op zaterdag 8 augustus 2026 06:44 schreef Pixelman het volgende:

[..]
Zie jij het gebeuren dat over 10.000.000 jaar (een oogwenk in de kosmische constellatie van oneindigheid) Michael Jackson nog wordt gedraaid op een platenspeler?

Niet relevant.

quote:

Op zaterdag 8 augustus 2026 07:41 schreef Panterjong het volgende:

[..]
Je had het over 100 tot 1000 jaar. Laten we ons hierop richten. Doelpalen verplaatsen levert een geheel ander gesprek op.

Ik verplaats geen doelpalen. Zij hiervoor mijn posts over de tijd.

quote:

Op zaterdag 8 augustus 2026 07:41 schreef Panterjong het volgende:

[..]
Niet relevant.

Zeer relevant.

quote:

Op zaterdag 8 augustus 2026 07:46 schreef Pixelman het volgende:

[..]
Ik verplaats geen doelpalen. Zij hiervoor mijn posts over de tijd.

Je zei dit:
"Michael Jackson is over 100 jaar en zeker over 1.000 jaar vergeten."

Ik beargumenteerde dat me dit onzin lijkt en stelde je een vraag zodat je je stelling kunt verdedigen.

Vreemd dat ik in je antwoord niets terugzie over betreffende tijdsperiode.

- Over 3 dagen is de melk rot.
- Nee joh die gaat nog wel een weekje mee.
- Ja maar je denkt toch niet dat de melk over 37 miljard jaar nog te drinken is?

Vreemde manier van redeneren.

quote:

Op zaterdag 8 augustus 2026 08:08 schreef Panterjong het volgende:

[..]
Je zei dit:
"Michael Jackson is over 100 jaar en zeker over 1.000 jaar vergeten."

Ik beargumenteerde dat me dit onzin lijkt en stelde je een vraag zodat je je stelling kunt verdedigen.

Vreemd dat ik in je antwoord niets terugzie over betreffende tijdsperiode.

- Over 3 dagen is de melk rot.
- Nee joh die gaat nog wel een weekje mee.
- Ja maar je denkt toch niet dat de melk over 37 miljard jaar nog te drinken is?

Vreemde manier van redeneren.

Ok, dat zei ik als illustratie. Tijd als absoluut gegeven is een onzinnig concept dus wat ik tegen je zei was onzinnig.

Mijn punt: tijd is een sluipmoordenaar en doodt langzaam maar zeker alle nalatenschap en herinneringen van een aardse sterveling. Misschien dat er nog een paar honderd jaar - wellicht een paar duizend jaar - hier en daar nog wat wordt nageprutteld maar uiteindelijk verdwijn je in de mist van de eeuwigheid. Dat geldt zeker voor mij maar ook voor Cheops, Nebukadnezar, Alexander de Grote, Boeddha, Jezus Christus, Atilla de Hun, Hitler, Stalin, Putin en Trump.

Het leven is dus absurd en zinloos, dus maak er NU wat van.

[ Bericht 1% gewijzigd door Pixelman op 08-08-2026 10:29:19 ]

quote:

Op zaterdag 8 augustus 2026 10:20 schreef Pixelman het volgende:

[..]
Ok, dat zei ik als illustratie. Tijd als absoluut gegeven is een onzinnig concept dus wat ik tegen je zei was onzinnig.

Mijn punt: tijd is een sluipmoordenaar en doodt langzaam maar zeker alle nalatenschap en herinneringen van een aardse sterveling. Misschien dat er nog een paar honderd jaar - wellicht een paar duizend jaar - hier en daar nog wat wordt nageprutteld maar uiteindelijk verdwijn je in de mist van de eeuwigheid. Dat geldt zeker voor mij maar ook voor Cheops, Nebukadnezar, Alexander de Grote, Boeddha, Jezus Christus, Atilla de Hun, Hitler, Stalin, Putin en Trump.

Het leven is dus absurd en zinloos, dus maak er NU wat van.

Fair enough.

Als het leven zinloos is waarom zou je er dan nu wat van maken.
Er nu iets van maken, is dat niet juist de zin van het leven?

Terugkomend op die onsterfelijkheid door het voortleven in de herinnering. Of met andere woorden onsterfelijkheid door culturele overdracht.

Over 1000 jaar zullen mensen zich Michael Jackson nog wel herinneren. Men zal over hem lezen, naar hem kijken of naar hem luisteren.
De eis is dat bronnen hiervoor voorhanden zijn.
We kunnen aannemen dat 1000 jaar na deze 1000 jaar deze bronnen nog steeds voorhanden zijn.
En dit geldt ook voor de 1000 jaar daarna en de 1000 jaar daar weer na.

Op elk moment zal er wel iemand zijn die de informatie kan vinden en opnieuw kan doorgeven.

Er is dus sprake van een cyclus waardoor mensen zich bepaalde figuren zal blijven herinneren. Zoals er nu nog steeds mensen zijn die enigszins weten wie Enkidu of Leeuwmens is.
Er is sprake van een oneindige culturele continuïteit. Het verstrijken van tijd an sich verandert hier niets aan.

Tijd speelt pas een rol op het moment dat er een catastrofe gebeurd. Als de cyclus abrupt gestopt wordt. Bijvoorbeeld het momemt dat de zon ons opslokt....

[ Bericht 0% gewijzigd door Panterjong op 08-08-2026 13:37:32 ]

quote:

Op zaterdag 8 augustus 2026 13:32 schreef Panterjong het volgende:

[..]
Fair enough.

Als het leven zinloos is waarom zou je er dan nu wat van maken.
Er nu iets van maken, is dat niet juist de zin van het leven?

Terugkomend op die onsterfelijkheid door het voortleven in de herinnering. Of met andere woorden onsterfelijkheid door culturele overdracht.

Over 1000 jaar zullen mensen zich Michael Jackson nog wel herinneren. Men zal over hem lezen, naar hem kijken of naar hem luisteren.
De eis is dat bronnen hiervoor voorhanden zijn.
We kunnen aannemen dat 1000 jaar na deze 1000 jaar deze bronnen nog steeds voorhanden zijn.
En dit geldt ook voor de 1000 jaar daarna en de 1000 jaar daar weer na.

Op elk moment zal er wel iemand zijn die de informatie kan vinden en opnieuw kan doorgeven.

Er is dus sprake van een cyclus waardoor mensen zich bepaalde figuren zal blijven herinneren. Zoals er nu nog steeds mensen zijn die enigszins weten wie Enkidu of Leeuwmens is.
Er is sprake van een oneindige culturele continuïteit. Het verstrijken van tijd an sich verandert hier niets aan.

Tijd speelt pas een rol op het moment dat er een catastrofe gebeurt. Als de cyclus abrupt gestopt wordt. Bijvoorbeeld het moment dat de zon ons opslokt....

quote:

Op zaterdag 8 augustus 2026 13:32 schreef Panterjong het volgende:
Als het leven zinloos is waarom zou je er dan nu wat van maken.
Er nu iets van maken, is dat niet juist de zin van het leven?

Terugkomend op die onsterfelijkheid door het voortleven in de herinnering. Of met andere woorden onsterfelijkheid door culturele overdracht.

Over 1000 jaar zullen mensen zich Michael Jackson nog wel herinneren. Men zal over hem lezen, naar hem kijken of naar hem luisteren.
De eis is dat bronnen hiervoor voorhanden zijn.
We kunnen aannemen dat 1000 jaar na deze 1000 jaar deze bronnen nog steeds voorhanden zijn.
En dit geldt ook voor de 1000 jaar daarna en de 1000 jaar daar weer na.

Op elk moment zal er wel iemand zijn die de informatie kan vinden en opnieuw kan doorgeven.

Er is dus sprake van een cyclus waardoor mensen zich bepaalde figuren zal blijven herinneren. Zoals er nu nog steeds mensen zijn die enigszins weten wie Enkidu of Leeuwmens is.
Er is sprake van een oneindige culturele continuïteit. Het verstrijken van tijd an sich verandert hier niets aan.

Tijd speelt pas een rol op het moment dat er een catastrofe gebeurd. Als de cyclus abrupt gestopt wordt. Bijvoorbeeld het momemt dat de zon ons opslokt....

Interessante tegenwerping.

Je hebt volkomen gelijk dat zolang de informatieketen intact blijft de data over iemand als Michael Jackson theoretisch eeuwig doorgegeven kan worden. Toch vraag ik me af of je hier geen databehoud verwart met een daadwerkelijk voortleven. Als ik denk aan jouw voorbeelden zoals Enkidu of de Leeuwmens dan zie je dat die herinnering allang geen levende cultuur meer is maar een kille, academische voetnoot in een stoffig museum. Niemand voelt meer wie die mens echt was of wat hem bezielde. Zijn ziel is allang uitgewist. Naarmate de tijd verstrijkt, erodeert een identiteit bovendien tot een mythe of een compleet misverstane legende zoals we nu ook bij koning Arthur of bij de Bijbel zien. Zelfs als fysieke datadragers behouden blijven, zorgt culturele en talige entropie ervoor dat de sleutel tot die informatie vroeg of laat verloren gaat. Tijd mag dan geen roet in het eten gooien zolang er geen catastrofe is maar het verandert onze unieke menselijke ervaring wel in zielloze ruis. Wat overblijft is geen triomf over de dood maar een fossiel van data. Dus ja, die schrale troost van een archeologisch relikwie over duizend jaar maakt het heden er niet minder leeg en zinloos op.

quote:

Op zaterdag 8 augustus 2026 13:43 schreef Pixelman het volgende:

[..]
Interessante tegenwerping.

Je hebt volkomen gelijk dat zolang de informatieketen intact blijft de data over iemand als Michael Jackson theoretisch eeuwig doorgegeven kan worden. Toch vraag ik me af of je hier geen databehoud verwart met een daadwerkelijk voortleven. Als ik denk aan jouw voorbeelden zoals Enkidu of de Leeuwmens dan zie je dat die herinnering allang geen levende cultuur meer is maar een kille, academische voetnoot in een stoffig museum. Niemand voelt meer wie die mens echt was of wat hem bezielde. Zijn ziel is allang uitgewist. Naarmate de tijd verstrijkt, erodeert een identiteit bovendien tot een mythe of een compleet misverstane legende zoals we nu ook bij koning Arthur of bij de Bijbel zien. Zelfs als fysieke datadragers behouden blijven, zorgt culturele en talige entropie ervoor dat de sleutel tot die informatie vroeg of laat verloren gaat. Tijd mag dan geen roet in het eten gooien zolang er geen catastrofe is maar het verandert onze unieke menselijke ervaring wel in zielloze ruis. Wat overblijft is geen triomf over de dood maar een fossiel van data. Dus ja, die schrale troost van een archeologisch relikwie over duizend jaar maakt het heden er niet minder leeg en zinloos op.

Helder verwoord.

Ik denk dat verschil maakt hoe bepaalde herinneringen de ziel raken voor de vraag hoe vergankelijk iets is of in hoeverre we kunnen spreken van het overgaan van iets van betekenis tot zielloze ruis.

Als we bijvoorbeeld kijken naar Jezus dan was die mythevorming waar je het over hebt er al kort na z'n dood. Van een eenvoudig man werd een man gemaakt met superkrachten, goddelijkheid en de gave om de dood te overwinnen. Daarnaast werden er woorden in z'n mond gelegd en daden aan hem toegeschreven die met geen mogelijkheid op historiciteit controleerbaar zijn.
Het is niet de man zelf maar juist deze mythevorming of het misverstaan van de historische Jezus dat er voor zorgt dat hij voortleeft. Dit beeld gecreëerd door de evangelisten maakt voor velen het leven zinvol.
Zo kan het lezen over de overwinning van de dood hoop geven. En kan het omzien naar de naaste gezien worden als een oproep anderen lief te hebben.

Deze mythevorming kan de ziel echt kan raken, het kan voor de lezer van betekenis kan zijn en zin geven. Zolang mensen kunnen lezen over Jezus zullen er zijn die zich er geraakt door voelen. Het beeld van Jezus is daarom onvergankelijk.

Dit geldt denk ik ook voor hedendaagse artiesten en dan neem ik vanwege mijn persoonlijke voorkeur even Brian Wilson als voorbeeld ipv Michael Jackson. Van mythevorming is bij hem minder sprake. Naar zijn muzikale nalatenschap kunnen we wel luisteren. Dit is echt iets tastbaars. Dit maakt een duidelijk verschil met bijvoorbeeld Leeuwmens dat zoals je terecht zegt niet meer is dan een van stof ontdaan relikwie.
Bepaalde liedjes van hem kunnen mij echt in m'n ziel raken. Ik denk dat dit vooral komt omdat ik mij erin herken.
Dit soort persoonlijke ervaringen zullen er blijven zijn zolang mensen naar hedendaagse muziek kunnen luisteren.

Met andere woorden.
Zolang de inhoud van de data de ziel van mensen raakt zal de oorspronkelijke vertolker of het door mythevorming gecreëerde beeld van de vertol cultureel gezien voortleven.

quote:

Op zaterdag 8 augustus 2026 16:50 schreef Panterjong het volgende:
Ik denk dat verschil maakt hoe bepaalde herinneringen de ziel raken voor de vraag hoe vergankelijk iets is of in hoeverre we kunnen spreken van het overgaan van iets van betekenis tot zielloze ruis.

Als we bijvoorbeeld kijken naar Jezus dan was die mythevorming waar je het over hebt er al kort na z'n dood. Van een eenvoudig man werd een man gemaakt met superkrachten, goddelijkheid en de gave om de dood te overwinnen. Daarnaast werden er woorden in z'n mond gelegd en daden aan hem toegeschreven die met geen mogelijkheid op historiciteit controleerbaar zijn.
Het is niet de man zelf maar juist deze mythevorming of het misverstaan van de historische Jezus dat er voor zorgt dat hij voortleeft. Dit beeld gecreëerd door de evangelisten maakt voor velen het leven zinvol.
Zo kan het lezen over de overwinning van de dood hoop geven. En kan het omzien naar de naaste gezien worden als een oproep anderen lief te hebben.

Deze mythevorming kan de ziel echt kan raken, het kan voor de lezer van betekenis kan zijn en zin geven. Zolang mensen kunnen lezen over Jezus zullen er zijn die zich er geraakt door voelen. Het beeld van Jezus is daarom onvergankelijk.

Dit geldt denk ik ook voor hedendaagse artiesten en dan neem ik vanwege mijn persoonlijke voorkeur even Brian Wilson als voorbeeld ipv Michael Jackson. Van mythevorming is bij hem minder sprake. Naar zijn muzikale nalatenschap kunnen we wel luisteren. Dit is echt iets tastbaars. Dit maakt een duidelijk verschil met bijvoorbeeld Leeuwmens dat zoals je terecht zegt niet meer is dan een van stof ontdaan relikwie.
Bepaalde liedjes van hem kunnen mij echt in m'n ziel raken. Ik denk dat dit vooral komt omdat ik mij erin herken.
Dit soort persoonlijke ervaringen zullen er blijven zijn zolang mensen naar hedendaagse muziek kunnen luisteren.

Met andere woorden.
Zolang de inhoud van de data de ziel van mensen raakt zal de oorspronkelijke vertolker of het door mythevorming gecreëerde beeld van de vertol cultureel gezien voortleven.

Mooi, je zoekt de diepte op door te stellen dat echte onsterfelijkheid zit in het raken van de menselijke ziel. Je hebt helemaal gelijk dat een mythe zoals bij Jezus, mensen door de eeuwen heen diepe hoop en troost kan bieden. Maar ik vraag me af of je daarmee niet de persoon zelf definitief uit het oog verliest. Als we toegeven dat de historische Jezus onkenbaar is en dat evangelisten er hun eigen verhalen van hebben gemaakt dan leeft die man helemaal niet meer voort. Wat er overblijft is slechts een projectiescherm waarop latere generaties hun eigen verlangens spiegelen. Je houdt dan van een fictief personage, niet van een levend mens.

Datzelfde geldt voor jouw liefde voor de muziek van Brian Wilson (I may not always love you / But long as there are stars above you / You never need to doubt it / I'll make you so sure about it / God only knows what I'd be without you ..... misschien de mooiste popsong ooit). Natuurlijk kan een liedje je diep in je ziel raken maar dat is een esthetische ervaring van de luisteraar nu, geen actieve verbinding met de artiest zelf. Smaak en emotionele resonantie zijn bovendien ontzettend tijdsgebonden dus of iemand over duizend jaar nog hetzelfde voelt bij die popmelodieën is maar heel de vraag. Bekijk het eens andersom: laat Mozart in de tijd naar het heden reizen (gewoon als gedachte en niet als reële mogelijkheid) en hem vragen wat hij van de "moderne" muziek vindt. Ik vermoed dat hij zal zeggen: was für ein schrecklicher Lärm!, nou ja zijn biografieën kennende zou hij het wel op een schunnige wijze verwoord hebben.

Bovendien brengt die mythevorming een groot risico met zich mee omdat het is losgezongen van de feiten en kan omslaan in dogmatisme. Je troost jezelf met de gedachte dat de betekenis blijft kleven maar in werkelijkheid is de ziel van de maker allang verdwenen in de stilte. Wat blijft is een echo van onze eigen verlangens, vermomd als een overwinning op de tijd.

[ Bericht 1% gewijzigd door Pixelman op 08-08-2026 20:53:53 ]

quote:

Op zaterdag 8 augustus 2026 16:50 schreef Panterjong het volgende:

[..]
Helder verwoord.

Ik denk dat verschil maakt hoe bepaalde herinneringen de ziel raken voor de vraag hoe vergankelijk iets is of in hoeverre we kunnen spreken van het overgaan van iets van betekenis tot zielloze ruis.

Als we bijvoorbeeld kijken naar Jezus dan was die mythevorming waar je het over hebt er al kort na z'n dood. Van een eenvoudig man werd een man gemaakt met superkrachten, goddelijkheid en de gave om de dood te overwinnen. Daarnaast werden er woorden in z'n mond gelegd en daden aan hem toegeschreven die met geen mogelijkheid op historiciteit controleerbaar zijn.
Het is niet de man zelf maar juist deze mythevorming of het misverstaan van de historische Jezus dat er voor zorgt dat hij voortleeft. Dit beeld gecreëerd door de evangelisten maakt voor velen het leven zinvol.
Zo kan het lezen over de overwinning van de dood hoop geven. En kan het omzien naar de naaste gezien worden als een oproep anderen lief te hebben.

Deze mythevorming kan de ziel echt kan raken, het kan voor de lezer van betekenis kan zijn en zin geven. Zolang mensen kunnen lezen over Jezus zullen er zijn die zich er geraakt door voelen. Het beeld van Jezus is daarom onvergankelijk.

Dit geldt denk ik ook voor hedendaagse artiesten en dan neem ik vanwege mijn persoonlijke voorkeur even Brian Wilson als voorbeeld ipv Michael Jackson. Van mythevorming is bij hem minder sprake. Naar zijn muzikale nalatenschap kunnen we wel luisteren. Dit is echt iets tastbaars. Dit maakt een duidelijk verschil met bijvoorbeeld Leeuwmens dat zoals je terecht zegt niet meer is dan een van stof ontdaan relikwie.
Bepaalde liedjes van hem kunnen mij echt in m'n ziel raken. Ik denk dat dit vooral komt omdat ik mij erin herken.
Dit soort persoonlijke ervaringen zullen er blijven zijn zolang mensen naar hedendaagse muziek kunnen luisteren.

Met andere woorden.
Zolang de inhoud van de data de ziel van mensen raakt zal de oorspronkelijke vertolker of het door mythevorming gecreëerde beeld van de vertol cultureel gezien voortleven.

Ik kan me voorstellen dat Jezus bij veel mensen de ziel raakt, maar er zijn toch denk ik een heleboel andere kwesties die tot aanhangen van die persoon kunnen leiden.

Bij mij persoonlijk zou het hele verhaal over Jezus erg hol klinken als er niet ook een echte, praktische ruggengraat was aan het hele verhaal: Gods wet.

Vooral toen ik jonger was stoorde ik mij erg aan de chaos in de wereld. En dan vooral hoe mensen in hoge posities oorlogen starten om geld, macht en olie bijvoorbeeld, en daar vele mensen in het leed mee storten.

Dat leidde bij mij tot een ethische en morele crisis: als dit de staat van de wereld is, en er is geen hogere autoriteit die zegt dat dat niet kan, hoe moet ik dan zelf leven?

Geldt de wet van de jungle in dit leven, of is het het waard om volgens hogere principes te leven? Want zelf heb ik altijd wel een sterk eergevoel en gevoel van rechtvaardigheid gehad. Maar de wereld functioneert heel alles.

Dus wat doe je dan?

Het verhaal over Jezus beantwoordt niet alleen de zachtere kwesties van de ziel, zoals hoop, liefde en houvast, maar ook simpelweg hoe je door dit leven navigeert wanneer je geweten en je morele kader niet overeenkomen met wat je in deze wereld verder lijkt te helpen.

Dat leverde bij mij een boel spanning op.

En Jezus en het hele bijbelverhaal beantwoorden die vraag: die spanning is normaal, de toestand in de wereld is ook normaal gezien de omstandigheden waarin we ons verkeren, en ja, het is wel degelijk de moeite waard om volgens de hoogste principes te leven.

Niet dat je per se iets anders nodig hebt om volgens je geweten te leven, maar het Christelijk geloof legt de lat wel extreem hoog met 'doe goed tegen degenen die je slecht behandelen', of 'heb lief degenen die je haten'.

Dat soort principes zijn idealistisch en mooi, maar in de praktijk kan het ervoor zorgen dat je jezelf als een deurmat gaat gedragen, dat je je naief opstelt, dat mensen misbruik van je maken terwijl jij maar het goede probeert te doen.

En hier biedt het Christelijke geloof denk ik een veel diepere en zinnigere invulling aan het leven: je kunt volgens die principes leven én geen deurmat worden. Omdat je morele besef en geweten worden verfijnd. Daardoor krijg je steeds meer zicht in wat jezelf nu werkelijk gedreven is door goedheid en liefde, en wat niet. En ook bij anderen.

Daardoor kun je slecht behandeld worden, maar jezelf daardoor niet verliezen. Je hebt inderdaad houvast. Niet omdat je anders het leven niet aankunt in normale omstandigheden, maar omdat je onder min of meer extreme, gewelddadige, stressvolle etc. situaties jezelf niet verliest. Je principes beginnen niet te wiebelen door de omstandigheden, maar je staat al op solide grond. Je hebt dus niet nodig dat anderen je goed behandelen om goed terug te willen doen, en je bent niet afhankelijk van hoe zij jou behandelen.

Gods wetten worden dus een anker voor de ziel, een vast grond, een basis die nooit wiebelt. Als je daar wortels in schiet, wiebel je zelf ook niet en kun je leven zoals je dat werkelijk wilt, ongeacht wat de wereld doet.

Dat is ook hoe Jezus leefde volgens de geschriften. Hoeveel hij ook werd verleid, getest, mishandeld en uiteindelijk gedood, hij week nooit af van de principes van Gods wet. En die wet is rechtvaardigheid en liefde.

Wat als dwaas wordt gezien in de ogen van de wereld wordt daarmee wijsheid.
Wat als zwak wordt gezien, de grootste kracht.
Wat als onderdanigheid wordt gezien, is eigenlijk trouwheid aan de Allerhoogste.
De wereld schat dit niet op waarde, maar in Gods ogen is dit het allerkostbaarste.
Met Jezus en het bijbelverhaal krijgen juiste principes en liefde een ruggengraat.

quote:

Op zondag 9 augustus 2026 01:32 schreef Ali_Kannibali het volgende:
Ik kan me voorstellen dat Jezus bij veel mensen de ziel raakt, maar er zijn toch denk ik een heleboel andere kwesties die tot aanhangen van die persoon kunnen leiden.

Bij mij persoonlijk zou het hele verhaal over Jezus erg hol klinken als er niet ook een echte, praktische ruggengraat was aan het hele verhaal: Gods wet.

Vooral toen ik jonger was stoorde ik mij erg aan de chaos in de wereld. En dan vooral hoe mensen in hoge posities oorlogen starten om geld, macht en olie bijvoorbeeld, en daar vele mensen in het leed mee storten.

Dat leidde bij mij tot een ethische en morele crisis: als dit de staat van de wereld is, en er is geen hogere autoriteit die zegt dat dat niet kan, hoe moet ik dan zelf leven?

Geldt de wet van de jungle in dit leven, of is het het waard om volgens hogere principes te leven? Want zelf heb ik altijd wel een sterk eergevoel en gevoel van rechtvaardigheid gehad. Maar de wereld functioneert heel alles.

Dus wat doe je dan?

Het verhaal over Jezus beantwoordt niet alleen de zachtere kwesties van de ziel, zoals hoop, liefde en houvast, maar ook simpelweg hoe je door dit leven navigeert wanneer je geweten en je morele kader niet overeenkomen met wat je in deze wereld verder lijkt te helpen.

Dat leverde bij mij een boel spanning op.

En Jezus en het hele bijbelverhaal beantwoorden die vraag: die spanning is normaal, de toestand in de wereld is ook normaal gezien de omstandigheden waarin we ons verkeren, en ja, het is wel degelijk de moeite waard om volgens de hoogste principes te leven.

Niet dat je per se iets anders nodig hebt om volgens je geweten te leven, maar het Christelijk geloof legt de lat wel extreem hoog met 'doe goed tegen degenen die je slecht behandelen', of 'heb lief degenen die je haten'.

Dat soort principes zijn idealistisch en mooi, maar in de praktijk kan het ervoor zorgen dat je jezelf als een deurmat gaat gedragen, dat je je naief opstelt, dat mensen misbruik van je maken terwijl jij maar het goede probeert te doen.

En hier biedt het Christelijke geloof denk ik een veel diepere en zinnigere invulling aan het leven: je kunt volgens die principes leven én geen deurmat worden. Omdat je morele besef en geweten worden verfijnd. Daardoor krijg je steeds meer zicht in wat jezelf nu werkelijk gedreven is door goedheid en liefde, en wat niet. En ook bij anderen.

Daardoor kun je slecht behandeld worden, maar jezelf daardoor niet verliezen. Je hebt inderdaad houvast. Niet omdat je anders het leven niet aankunt in normale omstandigheden, maar omdat je onder min of meer extreme, gewelddadige, stressvolle etc. situaties jezelf niet verliest. Je principes beginnen niet te wiebelen door de omstandigheden, maar je staat al op solide grond. Je hebt dus niet nodig dat anderen je goed behandelen om goed terug te willen doen, en je bent niet afhankelijk van hoe zij jou behandelen.

Gods wetten worden dus een anker voor de ziel, een vast grond, een basis die nooit wiebelt. Als je daar wortels in schiet, wiebel je zelf ook niet en kun je leven zoals je dat werkelijk wilt, ongeacht wat de wereld doet.

Dat is ook hoe Jezus leefde volgens de geschriften. Hoeveel hij ook werd verleid, getest, mishandeld en uiteindelijk gedood, hij week nooit af van de principes van Gods wet. En die wet is rechtvaardigheid en liefde.

Wat als dwaas wordt gezien in de ogen van de wereld wordt daarmee wijsheid.
Wat als zwak wordt gezien, de grootste kracht.
Wat als onderdanigheid wordt gezien, is eigenlijk trouwheid aan de Allerhoogste.
De wereld schat dit niet op waarde, maar in Gods ogen is dit het allerkostbaarste.
Met Jezus en het bijbelverhaal krijgen juiste principes en liefde een ruggengraat.

Dit is een mooi voorbeeld van een zoektocht naar houvast in een wereld die vaak zo chaotisch en onrechtvaardig kan voelen. Uit jouw woorden maak ik op dat je verlangt naar een solide anker als je ziet hoe mensen om macht en geld elkaars leven verwoesten en je vraagt je af hoe je dan zelf overeind moet blijven. Toch roept jouw verhaal bij mij ook wel wat gedachten op, vooral als ik kijk naar hoe we betekenis geven aan dat morele kompas.

Ten eerste vraag ik me af of je niet te streng bent voor een seculiere blik als je stelt dat je zonder hogere autoriteit eigenlijk niet weet hoe je moet leven. Filosofen en humanisten laten al eeuwen zien dat we empathie en rechtvaardigheid ook prima uit onszelf en onze onderlinge verbondenheid kunnen halen zonder dat daar per se een goddelijke wet voor nodig is. Misschien weet je inmiddels dat ik het leven absurd en zinloos vind en in navolging van Sartre zoek ik die zin in het leven zelf op (uiteraard beïnvloed door de grote denkers van onze tijd). Ten tweede ben ik erg benieuwd naar de grens waar je het hebt over 'geen deurmat worden'. De Bijbel vraagt natuurlijk om de andere wang toe te keren en hoewel jij zegt dat een verfijnd geweten je behoedt voor misbruik, is het in de praktijk ontzettend lastig om dat dunne koord te bewandelen zonder jezelf alsnog weg te cijferen. Ten slotte zit er in het idee van zo'n absoluut, onwrikbaar anker ook een risico omdat je je eigen interpretatie van Gods wet daarmee vrijwel immuun maakt voor kritiek of correctie van buitenaf. Begrijp me niet verkeerd: ik vind het mooi hoe het geloof jou die innerlijke vrede en ruggengraat geeft maar ik denk dat je buiten die kaders om ook een heel eind kunt komen.

quote:

Op zondag 9 augustus 2026 07:43 schreef Pixelman het volgende:

[..]
Dit is een mooi voorbeeld van een zoektocht naar houvast in een wereld die vaak zo chaotisch en onrechtvaardig kan voelen. Uit jouw woorden maak ik op dat je verlangt naar een solide anker als je ziet hoe mensen om macht en geld elkaars leven verwoesten en je vraagt je af hoe je dan zelf overeind moet blijven. Toch roept jouw verhaal bij mij ook wel wat gedachten op, vooral als ik kijk naar hoe we betekenis geven aan dat morele kompas.

Ten eerste vraag ik me af of je niet te streng bent voor een seculiere blik als je stelt dat je zonder hogere autoriteit eigenlijk niet weet hoe je moet leven. Filosofen en humanisten laten al eeuwen zien dat we empathie en rechtvaardigheid ook prima uit onszelf en onze onderlinge verbondenheid kunnen halen zonder dat daar per se een goddelijke wet voor nodig is.

Ik heb niet gezegd 'dat ik eigenlijk niet weet hoe ik moet leven'. Ik had het over mijn ontwikkeling als tiener en jonge twintiger, waarin je in een wereld wordt gestort die soms regelrecht indruist tegen je eigen innerlijke principes. Het was dus niet zo dat ik 'niet wist hoe ik moest leven', in tegendeel ik was juist erg idealistisch. Maar de wereld beloont dat meestal niet, of lijkt dat niet te doen. De wet van de jungle geldt, zelfs als er officieel wetten en dergelijke zijn. Dat leidt tot spanning, want wat moet je nu? Volgens je principes leven en achteraan komen, of meedoen met het circus en jezelf verraden? Daar gaat het om, niet dat ik een externe autoriteit nodig had om te weten wat goed of slecht is. Dan heb je mijn verhaal niet begrepen. Het tegenovergestelde is waar: toen ik Gods wet begreep, herkende ik mij daar onmiddellijk in als de zuivere principes waar ik sowieso al naar wilde leven, in ieder gevan ten dele. De garantie dat er een God is die erover waakt dat uiteindelijk het recht zegeviert, is dan een enorme opluchting.

quote:

Misschien weet je inmiddels dat ik het leven absurd en zinloos vind en in navolging van Sartre zoek ik die zin in het leven zelf op (uiteraard beïnvloed door de grote denkers van onze tijd). Ten tweede ben ik erg benieuwd naar de grens waar je het hebt over 'geen deurmat worden'. De Bijbel vraagt natuurlijk om de andere wang toe te keren en hoewel jij zegt dat een verfijnd geweten je behoedt voor misbruik, is het in de praktijk ontzettend lastig om dat dunne koord te bewandelen zonder jezelf alsnog weg te cijferen.

Dat is het inderdaad, maar de enige reden waarom dat lastig is, is omdat mensen constant druk op elkaar uitoefenen om hun zin te krijgen, conflicten willen vermijden, in hun eigen belang handelen, enzovoorts. Dat dunne koord is denk ik dus ook alleen te bewandelen met de wijsheid van God zelf: die weet precies waar de grenzen liggen tussen waar jij verantwoordelijk voor bent, en waar ik verantwoordelijk voor ben, en wanneer het goed is om te geven, en wanneer het goed is om in te houden. Dat is iets wat je denk ik moet leren. Jezus was dan ook geen deurmat, en onderwees dat ook niet. Je wordt pas een deurmat als dat geven in werkelijkheid ook jezelf dient in plaats van de ander. Je kunt met 'goed willen doen' anderen ook aanmoedigen om slecht te doen. Dan voel je je wel goed, maar je doet niet goed, want je behoedt de ander niet. Dat kan ook doorslaan tot 'ik doe het voor je eigen bestwil'. Het is dus inderdaad een fijne lijn tussen rechtvaardigheid en genade, en die loopt Jezus perfect. Daarom kan het geloof helpen om dat zelf ook steeds beter te doen.

quote:

Ten slotte zit er in het idee van zo'n absoluut, onwrikbaar anker ook een risico omdat je je eigen interpretatie van Gods wet daarmee vrijwel immuun maakt voor kritiek of correctie van buitenaf. Begrijp me niet verkeerd: ik vind het mooi hoe het geloof jou die innerlijke vrede en ruggengraat geeft maar ik denk dat je buiten die kaders om ook een heel eind kunt komen.

Ik weet niet of dat risico er is. Ik denk dat dat pas is als je je eigen identiteit ophangt aan jouw begrip van dat anker, in plaats van dat je dat anker je instructies laat geven over hoe je je identiteit moet vormen. Dat is een subtiel verschil. In het eerste geval leidt het anker tot een gevoel van eigengerechtigheid, en dat zorgt voor een daadwerkelijk risico. In het andere geval erken je dat jij zelf vaak genoeg helemaal niet aan de principes van dat anker voldoet, en dat je dus geen haar beter bent dan een ander. Dan hang je je identiteit ook niet aan je interpretatie en probeer je zelf te leven volgens de principes waarmee je anderen ook meet. Dan is er dus geen risico, want je leeft allemaal onder dezelfde wet, en eerlijkheidshalve moet je jezelf dus ook laten corrigeren als je je eigen principes overschrijdt.

Ik denk ook dat mensen een heel eind kunnen komen, maar niet in de mate waarin Jezus de mensheid opdraagt te leven. Dat is simpelweg buiten onze capaciteiten. Waarom? Omdat goddelijke liefde uit God komt. En als wij niet verbonden zijn met God, kan die liefde ook niet onze identiteit vormen. Dat is simpelweg de aard van de realiteit, wat mij betreft.

Mooi geschreven!

Toevallig zag ik een muziekclip voorbij komen uit de jaren 60. Ik wilde dat ik in die tijd een jaar of 15-18 was geweest. Mooie tijd leek me dat om bewust mee te maken. Gave muziek, gave kleding, alles was nog in de opbouw. En dan was ik nu aan het eind van mijn leven geweest. De groeten, mooie tijd gehad zou ik dan nu denken.

quote:

Op zondag 9 augustus 2026 17:13 schreef Seeburg54 het volgende:
Toevallig zag ik een muziekclip voorbij komen uit de jaren 60. Ik wilde dat ik in die tijd een jaar of 15-18 was geweest. Mooie tijd leek me dat om bewust mee te maken. Gave muziek, gave kleding, alles was nog in de opbouw. En dan was ik nu aan het eind van mijn leven geweest. De groeten, mooie tijd gehad zou ik dan nu denken.

Jaren zestig muziek, heerlijk

Bekijk deze YouTube-video