Eeuwig voortleven

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2026 13:40 schreef Abdullah2 het volgende:
mensen die alleen maar reacties willen uitlokken

Die lopen hier zeker rond, en als ik iemand zo inschat, reageer ik gewoon niet meer. Bij F&L komen bij geloofstopics figuren langs die mensen op de kast willen jagen en verkapt willen laten zien hoe goed ze zichzelf wel niet vinden.

quote:

Op woensdag 5 augustus 2026 12:25 schreef Pixelman het volgende:

[..]
ik moet er inderdaad niet aan denken want als je voor altijd de tijd hebt, verliest alles direct zijn waarde. Nu stel je al van alles uit omdat je denkt dat er morgen of volgend jaar ook nog wel een dag is. Als de dood als eindstreep wegvalt, wordt dat uitstelgedrag pas echt een knelpunt. Waarom zou je vandaag beginnen aan die moeilijke studie, die droomreis of dat openhartige gesprek als je daar over duizend jaar ook nog tijd voor hebt? Juist de eindigheid van ons aardse bestaan dwingt ons om keuzes te maken en actie te ondernemen. Tijd is kostbaar omdat er maar een beperkte hoeveelheid van is in ons mensenleven. Zonder die harde deadline verdwijnt de urgentie om het beste uit je dagen te halen volledig. Dan wordt het leven geen avontuur meer maar een eindeloze reeks van 'komt tijd, komt raad'. Een mens zou in een eeuwigheid verlammen door de oneindige keuzevrijheid die nooit meer ergens toe leidt.

Nee, geef mij de eindigheid maar want die eindstreep zorgt er juist voor dat elk moment telt.

Wat als je die verlamming simpelweg niet ervaart? Of dat schaarste nodig is voor waarde? Dat we van nature dingen waarderen omdat ze waardevol zijn, niet omdat we gedreven worden door impulsen en verlangens die verzwakken zodra ze vervuld worden? Oftewel: dat we minder afhankelijk zijn van dopamine en andere gelukshormonen om ons goed te voelen of dingen, ervaringen en mensen op waarde te schatten.

Dat zou het probleem ook kunnen oplossen.

Want wat mij betreft is het juist zonde dat je niet veel meer in een kort mensenleven kunt ervaren. Er zijn zoveel dingen die ik zou willen doen, maar die nu niet kunnen.

Als ik 1000 jaar zou leven ipv minder dan 100, zouden die dingen niet ineens allemaal waardelozer worden denk ik.

En als ze eeuwig mogelijk zouden zijn ook niet.

Ik denk juist het feit dat je ze niet allemaal tegelijk kunt ervaren ze waardevol maakt. Niet dat je per se moet selecteren.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 12:43 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
Wat als je die verlamming simpelweg niet ervaart? Of dat schaarste nodig is voor waarde? Dat we van nature dingen waarderen omdat ze waardevol zijn, niet omdat we gedreven worden door impulsen en verlangens die verzwakken zodra ze vervuld worden? Oftewel: dat we minder afhankelijk zijn van dopamine en andere gelukshormonen om ons goed te voelen of dingen, ervaringen en mensen op waarde te schatten.

Dat zou het probleem ook kunnen oplossen.

Want wat mij betreft is het juist zonde dat je niet veel meer in een kort mensenleven kunt ervaren. Er zijn zoveel dingen die ik zou willen doen, maar die nu niet kunnen.

Als ik 1000 jaar zou leven ipv minder dan 100, zouden die dingen niet ineens allemaal waardelozer worden denk ik.

En als ze eeuwig mogelijk zouden zijn ook niet.

Ik denk juist het feit dat je ze niet allemaal tegelijk kunt ervaren ze waardevol maakt. Niet dat je per se moet selecteren.

Je weet dat het moderne woord "eeuwig" oorspronkelijk niet betekent dat er geen einde aan zit?

• In het Oude Testament (Hebreeuws): Hier staat het woord Olam. Dit betekent letterlijk: "een verborgen tijd", "de verre toekomst" of "een onafzienbare periode". Het duidt vaak op iets wat heel lang duurt, maar wel degelijk een einde heeft. Zo worden de wetten van Mozes of de heerschappij van David "eeuwig" (olam) genoemd, terwijl die inmiddels zijn veranderd of gestopt.

• in het Nieuwe Testament (Grieks): Hier staat het woord Aion (of het bijvoeglijk naamwoord aionios). Dit betekent letterlijk: "behorend tot een tijdperk" of "een era".

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 13:15 schreef hoatzin het volgende:

[..]
Je weet dat het moderne woord "eeuwig" oorspronkelijk niet betekent dat er geen einde aan zit?

• In het Oude Testament (Hebreeuws): Hier staat het woord Olam. Dit betekent letterlijk: "een verborgen tijd", "de verre toekomst" of "een onafzienbare periode". Het duidt vaak op iets wat heel lang duurt, maar wel degelijk een einde heeft. Zo worden de wetten van Mozes of de heerschappij van David "eeuwig" (olam) genoemd, terwijl die inmiddels zijn veranderd of gestopt.

• in het Nieuwe Testament (Grieks): Hier staat het woord Aion (of het bijvoeglijk naamwoord aionios). Dit betekent letterlijk: "behorend tot een tijdperk" of "een era".

Dat weet ik ja.

Daarom geloven wij ook niet in een 'eeuwigdurend vuur'.

Iemand als Michael Jackson leeft wel voor altijd, hij is al 17 jaar dood maar met die nieuwe film is zijn muziek ook weer populair onder jongeren.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 13:31 schreef DrDentz het volgende:
Iemand als Michael Jackson leeft wel voor altijd, hij is al 17 jaar dood maar met die nieuwe film is zijn muziek ook weer populair onder jongeren.

Afgezet tegen de kosmische oneindigheid van tijd&ruimte is "voor altijd" een leeg begrip. Michael Jackson is over 100 jaar en zeker over 1.000 jaar vergeten.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 13:30 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
Dat weet ik ja.

Daarom geloven wij ook niet in een 'eeuwigdurend vuur'.

Maar hoe zie jij dan "een eeuwig leven"?

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 13:52 schreef Pixelman het volgende:

[..]
Afgezet tegen de kosmische oneindigheid van tijd&ruimte is "voor altijd" een leeg begrip. Michael Jackson is over 100 jaar en zeker over 1.000 jaar vergeten.

Maar zo lang er mensen bestaan, of wanneer ze op den duur hun kennis overgeven aan robots, zal er altijd interesse blijven in kunst en muziek, Shakespeare is nog bekend over 100 jaar, Mozart is nog bekend, Michael Jackson is nog bekend

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 15:16 schreef DrDentz het volgende:

[..]
Maar zo lang er mensen bestaan, of wanneer ze op den duur hun kennis overgeven aan robots, zal er altijd interesse blijven in kunst en muziek, Shakespeare is nog bekend over 100 jaar, Mozart is nog bekend, Michael Jackson is nog bekend

Over 100.000.000 jaar ook? Een lichtflits binnen de kosmische oneindigheid.

Geen enkele misdaad is zo absoluut, zo onherroepelijk en zo alomtegenwoordig als die van de tijd. Waar andere moordenaars een motief, een wapen of een getuige nodig hebben, werkt de tijd in volledige stilte. Met een eindeloze, tergende traagheid ontneemt zij het leven aan alles wat bestaat: aan koninkrijken en keizers, aan de tederste menselijke herinneringen en uiteindelijk aan de sterren zelf. Elk monument dat we oprichten, elke naam die we in steen griffen en elk verhaal dat we doorgeven, is slechts een wanhopige poging om de onvermijdelijke executie uit te stellen. De tijd erodeert niet alleen materie maar ook betekenis. Wat vandaag nog brandt van passie, liefde en urgentie, verandert morgen in geschiedenis. Vroegere generaties veranderen in een vaag gerucht en verdwijnen daarna geruisloos in de nevelen van de volkomen vergetelheid. Niemand maar dan ook niemand ontkomt aan haar vonnis. Ook de door mij zo bewonderde Mozart niet.

Wanneer we onze blik verheffen naar de schaal van de kosmos wordt de ware aard van deze moordenaar pas echt zichtbaar. In de adembenemende oneindigheid van tijd en ruimte zijn menselijke levens, planeten en beschavingen niet meer dan een microscopische flits in een gitzwarte oceaan. Sterrenstelsels vervagen en botsen. Zwarte gaten verdampen over gigantische tijdperken door de wetten van de entropie. Het universum zelf expandeert onverbiddelijk naar een koude, stille eindtoestand.

In dat immense perspectief is ons bestaan volkomen marginaal. Uiteindelijk zal alles en iedereen worden vergeten. Het universum zal zwijgen en de tijd zal als enige overblijven in een eindeloze, lege eeuwigheid. Jean Paul Sartre zei het al: het leven is zinloos en absurd. De zin van dit leven zal je zelf moeten ontdekken.

[ Bericht 0% gewijzigd door Pixelman op 07-08-2026 15:52:57 ]

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 12:43 schreef Ali_Kannibali het volgende:
Wat als je die verlamming simpelweg niet ervaart? Of dat schaarste nodig is voor waarde? Dat we van nature dingen waarderen omdat ze waardevol zijn, niet omdat we gedreven worden door impulsen en verlangens die verzwakken zodra ze vervuld worden? Oftewel: dat we minder afhankelijk zijn van dopamine en andere gelukshormonen om ons goed te voelen of dingen, ervaringen en mensen op waarde te schatten.

Dat zou het probleem ook kunnen oplossen.

Want wat mij betreft is het juist zonde dat je niet veel meer in een kort mensenleven kunt ervaren. Er zijn zoveel dingen die ik zou willen doen, maar die nu niet kunnen.

Als ik 1000 jaar zou leven ipv minder dan 100, zouden die dingen niet ineens allemaal waardelozer worden denk ik.

En als ze eeuwig mogelijk zouden zijn ook niet.

Ik denk juist het feit dat je ze niet allemaal tegelijk kunt ervaren ze waardevol maakt. Niet dat je per se moet selecteren.

Het zou inderdaad fantastisch zijn als we biologisch gezien een stuk minder afhankelijk zouden zijn van die vluchtige dopamine-kicks en dat we gewoon uit pure rationaliteit konden kiezen voor wat waardevol is. Toch knaagt er iets aan je redenering als je kijkt naar hoe wij mensen psychologisch in elkaar zitten. Je zegt dat dingen waardevol zijn uit zichzelf en dat we niet per se gedreven hoeven te worden door schaarste. Maar de praktijk laat vaak zien dat motivatie en urgentie nauw verbonden zijn met de tijd die ons is gegund. Zelfs als je die verlammende keuzestress door een duizendjarig leven zou kunnen overslaan, blijft de vraag of je nog de drive vindt om ergens vandaag aan te beginnen. Als je echt álles nog een keer kunt doen, verdwijnt het gewicht van het moment. Waarom nu die moeilijke knoop doorhakken als het over driehonderd jaar ook nog kan?

Daar snijd je trouwens wel een mooi punt aan: je zegt zelf dat het feit dat je niet alles tegelijk kunt ervaren de dingen waardevol maakt. Dat ben ik helemaal met je eens! Maar in een eindig leven is die onmogelijkheid om alles tegelijk te doen juist gekoppeld aan de eindstreep. Omdat we maar een beperkte hoeveelheid tijd hebben, moeten we kiezen. En dat kiezen, dat definitieve 'nee' zeggen tegen de ene optie om vol voor de andere te gaan, geeft een ervaring juist dat enorme gewicht. Als je duizend jaar leeft, hoef je nergens meer echt een harde keuze in te maken. Je schuift het gewoon door naar de volgende eeuw. En dan vrees ik dat het leven, hoe rijk en gevuld ook, langzaam zijn scherpte verliest. Maar ik geef toe: het is wel een heerlijke filosofische droom om die duizend jaar eens uit te proberen!

Zodra onze zon er mee ophoudt dan is er geen eeuwig voortleven meer.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 18:51 schreef laforest het volgende:
Zodra onze zon er mee ophoudt dan is er geen eeuwig voortleven meer.

Snel andere zonnestelsels met een leefbare planeet vinden dan.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 15:14 schreef hoatzin het volgende:

[..]
Maar hoe zie jij dan "een eeuwig leven"?

Er wordt geregeld gesproken over 'niet sterven'.

Dus dan lijkt het me duidelijk hoe 'eeuwig' dan moet worden opgevat.

25Jezus zei tegen haar:Ik ben de Opstanding en het Leven; wie in Mij gelooft, zal leven, ook al was hij gestorven,

26 en ieder die leeft en in Mij gelooft, zal niet sterven in eeuwigheid. Gelooft u dat?

Dus je moet dat soort woorden denk ik in context lezen, niet in isolatie, of slechts 1 gebruik ervan als ultieme, enige betekenis hanteren. Dat is gewoon niet hoe taal werkt.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 13:52 schreef Pixelman het volgende:

[..]
Afgezet tegen de kosmische oneindigheid van tijd&ruimte is "voor altijd" een leeg begrip. Michael Jackson is over 100 jaar en zeker over 1.000 jaar vergeten.

Lijkt me sterk. Er zullen dan zelfs nog mensen zijn die weten dat Herman van Herman's Hermits eigenlijk Peter heet.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 20:22 schreef Panterjong het volgende:

[..]
Lijkt me sterk. Er zullen dan zelfs nog mensen zijn die weten dat Herman van Herman's Hermits eigenlijk Peter heet.

Welnee.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 20:40 schreef Pixelman het volgende:

[..]
Welnee.

Zelfs Hildegard von Bingen is na 1.000 jaar nog niet vergeten. En die leefde in een tijd dat men geeneens muziek kon opnemen.

Om de aanname te kunnen maken dat over 100 jaar of zeker 1000 jaar lieden uit de popmuziek van de laatste 70 jaar vergeten zullen zijn is vernietiging nodig van elk spoor dat zich aan hen herinnert.
Elk digitaal fragment, elk stukje vinyl, elk stukje tekst uit een magazine en elke foto enzovoorts van of over hen zal dan moeten verdwijnen.
Als dat eenmaal is gebeurd dan zouden de generaties die dan leven moeten zwijgen over hen. Ze mogen zelfs geen stukje van een liedje fluiten of neuriën. Geen herinnering delen. Alleen maar zwijgen.
Pas daarna is het alsof lieden als Michael Jackson nooit hebben bestaan.

Zie jij dit gebeuren?

Bekijk deze YouTube-video

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2026 06:49 schreef Pixelman het volgende:

[..]
Wie heeft bepaald wat het rechte pad is? Dat moet een mens geweest zijn want "de Schepper" is een verzinsel van de mens. Althans, het is een onwaarschijnlijke overtuiging dat een extern bewustzijn "alles bepaalt". Het moet dus een mens zijn geweest die voor het eerst uit het niets en zonder bewijsvoering een definitie gaf van "het rechte pad". Een mening dus zoals er zoveel meningen met een existentiële betekenis zijn.

Bestond er maar een God of ander opperwezen, dan hadden we dit gesprek niet hoeven te voeren. Dan was alles duidelijk geweest. Voor jou is het kennelijk wel duidelijk. Voor mij niet.

Ik weet niet of hier al een topic voor was, maar weten we eigenlijk wie de uitvinder van geloof of religie is geweest? Het is natuurlijk ooit door iemand verzonnen om verklaring en houvast te geven aan iets wat ze toen niet konden verklaren.
Maar wie (of in welke tijd) was de eerste die zei ‘nou mensen, wel heel mooi dit alles, maar dat moet ergens vandaan komen, laten we het goden noemen want anders weet ik het ook niet meer.’.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 21:12 schreef Panterjong het volgende:

[..]
Zelfs Hildegard von Bingen is na 1.000 jaar nog niet vergeten. En die leefde in een tijd dat men geeneens muziek kon opnemen.

Om de aanname te kunnen maken dat over 100 jaar of zeker 1000 jaar lieden uit de popmuziek van de laatste 70 jaar vergeten zullen zijn is vernietiging nodig van elk spoor dat zich aan hen herinnert.
Elk digitaal fragment, elk stukje vinyl, elk stukje tekst uit een magazine en elke foto enzovoorts van of over hen zal dan moeten verdwijnen.
Als dat eenmaal is gebeurd dan zouden de generaties die dan leven moeten zwijgen over hen. Ze mogen zelfs geen stukje van een liedje fluiten of neuriën. Geen herinnering delen. Alleen maar zwijgen.
Pas daarna is het alsof lieden als Michael Jackson nooit hebben bestaan.

Zie jij dit gebeuren?

100 jaar, 1.000 jaar ..... dat is niets.

Wie kent nog die toen "beroemde" sabeltandtijgerslachter van Doggerland zo'n 30.000 jaar geleden? Twaalfhonderd generaties.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2026 21:12 schreef Panterjong het volgende:

Zie jij dit gebeuren?

Zie jij het gebeuren dat over 10.000.000 jaar (een oogwenk in de kosmische constellatie van oneindigheid) Michael Jackson nog wordt gedraaid op een platenspeler?

De grootste misvatting van de mens is dat zij denkt 'belangrijk' te zijn. Zij ontkent het bestaan van De Tijd als voortsluipende Moordenaar.

quote:

Op zaterdag 8 augustus 2026 06:32 schreef Pixelman het volgende:

[..]
100 jaar, 1.000 jaar ..... dat is niets.

Wie kent nog die toen "beroemde" sabeltandtijgerslachter van Doggerland zo'n 30.000 jaar geleden? Twaalfhonderd generaties.

Je had het over 100 tot 1000 jaar. Laten we ons hierop richten. Doelpalen verplaatsen levert een geheel ander gesprek op.

quote:

Op zaterdag 8 augustus 2026 06:44 schreef Pixelman het volgende:

[..]
Zie jij het gebeuren dat over 10.000.000 jaar (een oogwenk in de kosmische constellatie van oneindigheid) Michael Jackson nog wordt gedraaid op een platenspeler?

Niet relevant.

quote:

Op zaterdag 8 augustus 2026 07:41 schreef Panterjong het volgende:

[..]
Je had het over 100 tot 1000 jaar. Laten we ons hierop richten. Doelpalen verplaatsen levert een geheel ander gesprek op.

Ik verplaats geen doelpalen. Zij hiervoor mijn posts over de tijd.

quote:

Op zaterdag 8 augustus 2026 07:41 schreef Panterjong het volgende:

[..]
Niet relevant.

Zeer relevant.