R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Mensen die zoveel gepest zijn, dat is gewoon bijna een levenslang trauma. Wat ik hier tussen de regels door lees.
Je nog steeds niet veilig voelen in groepen. Je continu afvragen wat anderen van je vinden. Vertrouwen in jezelf en je omgeving kwijt. En er zit ook een stuk schaamte over jezelf in.
Ik vind het oprecht heel erg dat mensen in hun jeugd zo beschadigd zijn. Om wat? Om niets.
Je nog steeds niet veilig voelen in groepen. Je continu afvragen wat anderen van je vinden. Vertrouwen in jezelf en je omgeving kwijt. En er zit ook een stuk schaamte over jezelf in.
Ik vind het oprecht heel erg dat mensen in hun jeugd zo beschadigd zijn. Om wat? Om niets.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Ik vind het lastig begrijp te kweken voor de pestersquote:Op zondag 1 februari 2026 00:33 schreef Simpel-Zat het volgende:
[..]
Ik praat het ook niet goed hè kerel, jouw pesters waren ook jong en dom net als ik dat was (en jij wss ook, alleen aan de andere kant van de medaille). Vind het echt kut voor je wat je is aangedaan. Hoop dat je nieuwe levensinstelling je nog krachtiger maakt dan je pesters.
Ze hebben een flink deel van mijn leven verziekt
Heb ik alle begrip voor. Weleens met een vroegere pester in gesprek gegaan? Zou dat helpen?quote:
[..]
Ik vind het lastig begrijp te kweken voor de pesters
Ze hebben een flink deel van mijn leven verziekt
Jij bent niet verantwoordelijk voor hun gedrag hè. Laat ze lekker in de stront zakken. Nul begrip voor dat soort mensen.quote:
[..]
Ik vind het lastig begrijp te kweken voor de pesters
Ze hebben een flink deel van mijn leven verziekt
Beter je leven leiden met mensen die wel een positieve invloed op je hebben. Waar je gelukkig van wordt.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Misschien wel maar ik heb er nooit meer eentje gezien uit die tijdquote:
[..]
Heb ik alle begrip voor. Weleens met een vroegere pester in gesprek gegaan? Zou dat helpen?
Nee om haantjesgedrag inderdaad. Ik probeer vanuit de andere kant een klein beetje duiding te geven. Dat daar geen waardering of begrip voor is kan ik heel goed begrijpen. En als je schijt hebt aan of ik het wel of niet begrijp snap ik dat ook heel goed. Ik zou maar wat graag willen dat ik mn slachtoffers kon terugbetalen, heb ook veel ellende in mijn leven erna gehad, vaak gedacht, wat zouden ze hier van genoten hebben. En terecht. Ik besefte me direct na de middelbare school WEL wat ik anderen heb aangedaan. Vond het mooi dat mijn excuses door sommigen werden geaccepteerd, maar dat maakt het nog lang niet goed. Dat weet ik.quote:Op zondag 1 februari 2026 00:34 schreef capricia het volgende:
Mensen die zoveel gepest zijn, dat is gewoon bijna een levenslang trauma. Wat ik hier tussen de regels door lees.
Je nog steeds niet veilig voelen in groepen. Je continu afvragen wat anderen van je vinden. Vertrouwen in je omgeving kwijt. En er zit ook een stuk schaamte over jezelf in.
Ik vind het oprecht heel erg dat mensen in hun jeugd zo beschadigd zijn. Om wat? Om niets.
Je hoopt altijd stiekem dat ze dood zijn.quote:
[..]
Misschien wel maar ik heb er nooit meer eentje gezien uit die tijd
“A wizard is never late, nor is he early .He arrives precisely when he means to.”
Daarmee bevestig je mijn punt dat je het dus grotendeels zelf in de hand hebt.quote:
En ja ik ben dus gepest op meerdere plekken
En dat is iets wat me helaas voor een gedeelte gevormd of vervormd tot de persoon die ik nu ben
Pas de laatste paar jaar lijk ik dit patroon te veranderen door assertiever te zijn en meer schijt te hebben wat mensen van me vinden
blablablabla
Wat kun je daar als kind aan doen?quote:
[..]
Daarmee bevestig je mijn punt dat je het dus grotendeels zelf in de hand hebt.
Het maakt je alleen onzeker dear waardoor je nog meer geleden wordt
Het is een cirkel waar heel lastig uit te komen valt zeker als kind omdat je het niet snapt vaak
Als volwassen kun je terug kijken en denken ja dat had ik anders kunnen of moeten doen in die tijd maar dan is het al te laat
Dat is te gemakkelijkquote:
[..]
Je hoopt altijd stiekem dat ze dood zijn.
Nee echt een kut leven moeten ze hebben,
Heb door dit alles op mijn 18 een inzinking gehad en daarna jaren lange opname. Geen opleiding kunnen afmaken en het gros van mijn volwassen jaren tot nu toe zat ik in instellingen.quote:
[..]
Wat een ontzettend heftig verhaal. Heel veel waardering dat je dit opgeschreven hebt hier.
Ik lees heel veel afwijzing. Van je peers, van je ouders.
Kan me zo voorstellen dat dit een deuk in vertrouwen voor de rest van je leven geeft. Vertrouwen in jezelf en in anderen.
Nu ik iets ouder ben en ook verhuist ben van de stad van oorsprong heb ik aan mijzelf kunnen werken. Ben stabieler tegenwoordig, kan meer aan en heb veel meer zelfvertrouwen.
Anderen vertrouwen blijft een ding, ik doe veel liever alles zelf dan dat ik iemand meeneem. Iemand vertelde me ooit dattie het dapper vond dat ik zelf naar de bioscoop ging. Voor mij was dat een gek compliment, in mijn leven is het juist dapper om iemand mee te nemen, alleen ben ik veel veiliger.
Ik ben er nog lang niet hoor, ik heb ups en downs, laatste tijd bijvoorbeeld veel paniekaanvallen die me uit het niks ineens gebeuren. Niet prettig.
Door dit alles merk ik dat ik nooit echt ergens helemaal bijhoor, ik zonder me vaak af op plekken en doe mijn eigen ding. Tijdens familiebijeenkomsten bijvoorbeeld ben ik soms ineens pleite en later in de moestuin te vinden, maar gelukkig heb ik inmiddels zon leven dat nagenoeg iedereen dat accepteert.
Ik voel me ook wel gezegend om wat ik nu wel heb, en heb een leven wat ik me nooit had kunnen voorstellen.
Scholen/jongeren blijven een angstpunt voor me, maar tegenwoordig kan ik er wel langs fietsen. Soms krijg ik nog wel eens rare dingen naar mijn hoofd door die kinderen, ik werd laatst voor hoer uitgemaakt bij het kruispunt hier maar dat maakt me niet zo bang meer. Wel jammer dat het nog steeds zo gaat, en ik hoop dat de meisjes die in de klas van die jongens zitten met rust worden gelaten
Twiddel
Ik heb pesters gehad die zo verlaten van empathie waren dat ik me nu als volwassene, en ook gelet op het gedrag van sommige pubers tegenwoordig, afvraag of sommige pubers tussen ~13 en ~19 jaar voor een tijdje gewoon sociopathisch worden als onderdeel van hun hormonen ofzo.quote:
[..]
Pesters zelf hebben een kwaardaardig karakter. Wat hun de wind in de zeilen geeft zijn de meelopers, zoals ik het zag op school. Je hebt vaak twee "leiders" die bewust de confrontatie zoeken en daarom heen zit een groepje dommeriken die meelopen. Zonder die meelopers zijn die leiders nergens. Als je zo'n leider neerhoekt en meelopers verdedigen niet, isoleer je hem uit de groep en worden ze zielig.
Wat ik dus ook meemaakte is dat dat groepje dus ook niet serieus was op school, maar waarschijnlijk thuis wel werden afgerekend op hun cijfers. Ik was de beste van de klas en toen begonnen ze me te dwingen om briefjes met antwoorden bij schriftelijke overhoringen en repetities naar ze door te geven. Toen ze vroegen of ik voor hun mijn huiswerk wilde kopiëren met een ander handschrift, trok ik de stoute schoenen aan door ze geld te vragen en verdorie ze betaalden ook nog. En toen werd het stil met het pesten. Wel eens meegemaakt met werkstukken dat de leraar opmerkte: Het valt me wel op dat het niveau van sommigen in de klas merkbaar is gestegen. Hij bedoelde dat beschuldigend, hij had volgens mij door dat het niet hun eigen werk was. Dat huiswerk maken voor anderen was trouwens geen straf. Het kwam me aanwaaien en ik verdiende er best een aardig centje mee.
Niet alle kinderen, maar ik heb het idee dat een deel van de kinderen dit gedrag vertonen en als je geluk hebt draaien ze bij wanneer hun puberteit voltooid is.
Twiddel
Jij bent geen kind meer.quote:
[..]
Wat kun je daar als kind aan doen?
Het maakt je alleen onzeker dear waardoor je nog meer geleden wordt
Het is een cirkel waar heel lastig uit te komen valt zeker als kind omdat je het niet snapt vaak
Als volwassen kun je terug kijken en denken ja dat had ik anders kunnen of moeten doen in die tijd maar dan is het al te laat
blablablabla
Nee nu niet meerquote:
Ik heb het over toen ik kind was
Dan kom je in een cirkel waar lastig uit te komen valt, praat dan ook over eind jaren 70 en de jaren 80 waarin pesten geen issue was op scholen, er werd gewoon niet naar gekeken
[ Bericht 0% gewijzigd door Cupfighter op 01-02-2026 12:35:03 ]
Ik kan je vertellen dat volwassenen zeker ook nog gepest worden hoor. Ik heb vrijwilligerswerk gedaan met verstandelijk gehandicapten, ggz patiënten en in bejaardenhuizen en overal is het.quote:
Echt overal.
Wel overal iets verschillend. De verstandelijk gehandicapten pesten meestal de minst sociaal handige bewoner. De ggz patiënten pesten vaak de bewoner die volledig in een psychose zit of sociaal heel slecht is en de bejaarden willen het nog wel eens over een klasse boeg gooien.
Ik heb ook gehoord dat pest cultuur ook veel op de werkvloer gebeurd, van kantoren tot ziekenhuizen.
Twiddel
Dit klopt en dat heb ik zelf ook mee gemaaktquote:
[..]
Ik kan je vertellen dat volwassenen zeker ook nog gepest worden hoor. Ik heb vrijwilligerswerk gedaan met verstandelijk gehandicapten, ggz patiënten en in bejaardenhuizen en overal is het.
Echt overal.
Wel overal iets verschillend. De verstandelijk gehandicapten pesten meestal de minst sociaal handige bewoner. De ggz patiënten pesten vaak de bewoner die volledig in een psychose zit of sociaal heel slecht is en de bejaarden willen het nog wel eens over een klasse boeg gooien.
Ik heb ook gehoord dat pest cultuur ook veel op de werkvloer gebeurd, van kantoren tot ziekenhuizen.
Je bent onzeker geworden door pesterijen en dat werkt als volwassenen vaak gewoon door wat een aanleiding kan zijn om weer gepest te worden
Het is me in sommige situaties wel gelukt eruit te komen
Bijvoorbeeld in een magazijn, uitladen vsn containers met monitoren, ik was to slow volgens een Amerikasnde collega en daar bleef hij maar mee etterren
Ik werd boos en ging over mijn grenzen harder werken en werd de snelste met uitladen en die kerel dissident om in zijn gedrag en werd zelfs sociaal tegen mij en we zijn uiteindelijk fijne collega’s geworden, met volwassen is dat vaak toch wat beter op te lossen als met kinderen onder elkaar
Dat harde werken is uiteindelijk ook de strategie geworden bij andere bedrijven waar ik daarna gewerkt heb en is nu een uiteindelijk een valkuil geworden
Mag ook.quote:
[..]
Dat is te gemakkelijk
Nee echt een kut leven moeten ze hebben,
“A wizard is never late, nor is he early .He arrives precisely when he means to.”
Tussen soorten mensen waarvan normaal gesproken aan wordt genomen dat ze heel erg aardig zijn, gebeurt het idd ook.quote:
[..]
Ik heb ook gehoord dat pest cultuur ook veel op de werkvloer gebeurd, van kantoren tot ziekenhuizen.
Het vriendelijke beeld dat ik ooit had van mensen die in de kinderopvang en andere sociale sectoren werken, is al lang aan gort. Dat is slechts de buitenkant. Veel mensen in die hoek zou je zelfs geraffineerd kunnen noemen qua sociale uitsluiting en zulke dingen, júist geholpen door hun goede sociale antennes.
Ik denk niet dat pesten uit te roeien is, en gewoon een deel is van wat mensen in de basis een soort van dieren maakt. Wat meer ontwikkeld weliswaar.
Ik denk zelfs dat het met name in de zorgsector gebeurt.
Veel mensen daar vinden zichzelf heel empathisch, omdat ze zorgbehoevende mensen zielig vinden en zelf de behoefte hebben om iets voor hen te willen betekenen. Als ze zelf een traantje laten omdat een ander in een rotsituatie zit of ze ervaren een warm gevoel in hun hartje omdat de zorgbehoevenden dankbaar lijken te zijn voor hun inzet ... wordt hun overtuiging bevestigt.
Maar dan nog kunnen dit hele nare narcistische mensen zijn. Denk bijvoorbeeld aan de verpleegster die tegen een bejaard persoon heel hard praat op een kinderlijk toontje, ook als die persoon noch doof noch dement is. En al zou het wel zo zijn, het is dan nog heel respectloos om wie dan ook zo te behandelen.
Wie met psychische zorg te maken heeft gehad, herkent wellicht dat behandelaars en met name begeleiders zich achter een rol lijken te verschuilen. Ze lijken een moedercomplex te hebben of ze willen zonodig jouw vriend zijn. Ik heb ook vaak meegemaakt dat ze bijvoorbeeld aanbieden om voor mij een telefoontje te plegen naar één of andere instantie als ze merkten dat ik dat zelf moeilijk vond ... en vervolgens heel erg benadrukten dat ze mijn begeleider waren. Als ik vervolgens aangaf dat vernederend te vinden, kreeg ik een reactie terug dat het niet nodig was om mij beschaamd te voelen, want zoveel mensen hebben begeleiding nodig en daarvoor hoefde ik mij niet te schamen bla bla bla. Ik trapte er nog in ook. Vele jaren liet ik het over mij heenkomen, want ik voelde mij afhankelijk van hun hulp om van hen te leren hoe ik zelfstandig voor mezelf kan zorgen. Het voelde gelukkig nooit goed en daardoor was er altijd iets in mij wat zich daartegen verzette. Met als gevolg dat ik werd uitgemaakt voor narcistisch, want ik zou mij te goed voelen tegenover de mensen die dagbesteding voor "mensen met een psychische kwetsbaarheid" accepteren. Ik voelde mij niet zozeer daarvoor te goed. Ik was alleen altijd bang dat als ik dat zou doen, ik daar nooit meer uit kan komen.
Ik heb door schade en schande moeten leren begrijpen dat grenzen stellen zo ontzettend belangrijk is. Ook dat zolang je met welke sociale contacten dan ook te maken hebt, je van iedereen kan verwachten dat ze jouw persoonlijke grenzen overtreden. Je kan het die mensen niet kwalijk nemen als je naar hen niet duidelijk genoeg bent wat die grenzen zijn. Ook belangrijk is dat je erbij vertelt wat de consequenties zijn als zij jouw grenzen overtreden, bijvoorbeeld "Als jij elke keer op het laatste moment afzegt, kan ik niet meer met jou afspreken. Ik vind het niet leuk om elke keer tijd voor jou vrij te maken en vervolgens heb je altijd een excuus als reden om mij elke keer te laten zitten!". Mensen maken allemaal weleens fouten, echter je gaat dan wel merken wie wel respect heeft voor jouw grenzen en wie juist degenen zijn die daar elke keer overheen proberen te gaan en/of de situatie verdraaien om jou je schuldig en verantwoordelijk te laten voelen voor wat zij hebben aangericht.
Je hoeft niet persé iemand op zijn bek te slaan om jezelf te bewijzen dat jij niet met jou wilt laten spotten. (Reken er overigens op dat dat tegen jou gebruikt kan worden.) Het enige wat je eigenlijk hoeft te doen, is alleen aandacht geven aan degenen die iets constructiefs toevoegen aan jouw leven en de rest negeren.
Als dat negeren niet lukt omdat ze elke keer op de juiste knoppen weten te drukken om bij jou de reactie uit te lokken die zij van jou willen zien, kan je nog altijd een spiegel voorhouden. Bijvoorbeeld "Je voelt je nu waarschijnlijk sterker als ik door mij zo te kleineren. Vind je het leuk? Als jij later in een bejaardenhuis zit en je wordt op dezelfde manier behandeld als zoals je nu tegen mij doet, dan zal jij je klote daaronder voelen. Als je mij niet wilt respecteren, laat mij dan gewoon met rust en maak jezelf niet belachelijk met dat kinderachtige pestgedrag van jou!"
Wees erop voorbereid overigens dat die persoon goed kan bluffen en kan verbergen dat hij/zij zich geraakt voelt door jouw reactie. Maar het kan niet anders dan dat je daarmee de juiste snaar hebt geraakt. Hij/zij weet voortaan dat als hij/zij jou lastigvalt, jij zou kunnen reageren daarop door ze met zichzelf te confronteren. Het hele doel van pesten is eigen fouten/onzekerheden projecteren op anderen en ze kiezen slachtoffers uit waarvan ze verwachten dat die dat toelaten.
Mensen die oprecht sterk zijn, verspillen hun energie niet door het leven van anderen te verwoesten, maar gebruiken hun energie om van hun eigen leven het beste te maken.
Het helpt misschien door te beseffen dat pesters hoe dan ook de consequenties gaan aanvaarden van hetgeen wat ze hebben aangericht. Kijk bijvoorbeeld naar Trump. Als hij met zijn macht de wereld kapot wilt maken, maakt hij daarmee ook zichzelf ongelukkiger. Hij heeft nu nog steeds als president de kans om iets te doen waardoor hij later in de geschiedenisboeken bekend zal staan als een persoon die iets constructiefs heeft bijgedragen voor de VS en de wereld. Maar ik verwacht niet dat dat gebeurt.
Veel mensen daar vinden zichzelf heel empathisch, omdat ze zorgbehoevende mensen zielig vinden en zelf de behoefte hebben om iets voor hen te willen betekenen. Als ze zelf een traantje laten omdat een ander in een rotsituatie zit of ze ervaren een warm gevoel in hun hartje omdat de zorgbehoevenden dankbaar lijken te zijn voor hun inzet ... wordt hun overtuiging bevestigt.
Maar dan nog kunnen dit hele nare narcistische mensen zijn. Denk bijvoorbeeld aan de verpleegster die tegen een bejaard persoon heel hard praat op een kinderlijk toontje, ook als die persoon noch doof noch dement is. En al zou het wel zo zijn, het is dan nog heel respectloos om wie dan ook zo te behandelen.
Wie met psychische zorg te maken heeft gehad, herkent wellicht dat behandelaars en met name begeleiders zich achter een rol lijken te verschuilen. Ze lijken een moedercomplex te hebben of ze willen zonodig jouw vriend zijn. Ik heb ook vaak meegemaakt dat ze bijvoorbeeld aanbieden om voor mij een telefoontje te plegen naar één of andere instantie als ze merkten dat ik dat zelf moeilijk vond ... en vervolgens heel erg benadrukten dat ze mijn begeleider waren. Als ik vervolgens aangaf dat vernederend te vinden, kreeg ik een reactie terug dat het niet nodig was om mij beschaamd te voelen, want zoveel mensen hebben begeleiding nodig en daarvoor hoefde ik mij niet te schamen bla bla bla. Ik trapte er nog in ook. Vele jaren liet ik het over mij heenkomen, want ik voelde mij afhankelijk van hun hulp om van hen te leren hoe ik zelfstandig voor mezelf kan zorgen. Het voelde gelukkig nooit goed en daardoor was er altijd iets in mij wat zich daartegen verzette. Met als gevolg dat ik werd uitgemaakt voor narcistisch, want ik zou mij te goed voelen tegenover de mensen die dagbesteding voor "mensen met een psychische kwetsbaarheid" accepteren. Ik voelde mij niet zozeer daarvoor te goed. Ik was alleen altijd bang dat als ik dat zou doen, ik daar nooit meer uit kan komen.
Ik heb door schade en schande moeten leren begrijpen dat grenzen stellen zo ontzettend belangrijk is. Ook dat zolang je met welke sociale contacten dan ook te maken hebt, je van iedereen kan verwachten dat ze jouw persoonlijke grenzen overtreden. Je kan het die mensen niet kwalijk nemen als je naar hen niet duidelijk genoeg bent wat die grenzen zijn. Ook belangrijk is dat je erbij vertelt wat de consequenties zijn als zij jouw grenzen overtreden, bijvoorbeeld "Als jij elke keer op het laatste moment afzegt, kan ik niet meer met jou afspreken. Ik vind het niet leuk om elke keer tijd voor jou vrij te maken en vervolgens heb je altijd een excuus als reden om mij elke keer te laten zitten!". Mensen maken allemaal weleens fouten, echter je gaat dan wel merken wie wel respect heeft voor jouw grenzen en wie juist degenen zijn die daar elke keer overheen proberen te gaan en/of de situatie verdraaien om jou je schuldig en verantwoordelijk te laten voelen voor wat zij hebben aangericht.
Je hoeft niet persé iemand op zijn bek te slaan om jezelf te bewijzen dat jij niet met jou wilt laten spotten. (Reken er overigens op dat dat tegen jou gebruikt kan worden.) Het enige wat je eigenlijk hoeft te doen, is alleen aandacht geven aan degenen die iets constructiefs toevoegen aan jouw leven en de rest negeren.
Als dat negeren niet lukt omdat ze elke keer op de juiste knoppen weten te drukken om bij jou de reactie uit te lokken die zij van jou willen zien, kan je nog altijd een spiegel voorhouden. Bijvoorbeeld "Je voelt je nu waarschijnlijk sterker als ik door mij zo te kleineren. Vind je het leuk? Als jij later in een bejaardenhuis zit en je wordt op dezelfde manier behandeld als zoals je nu tegen mij doet, dan zal jij je klote daaronder voelen. Als je mij niet wilt respecteren, laat mij dan gewoon met rust en maak jezelf niet belachelijk met dat kinderachtige pestgedrag van jou!"
Wees erop voorbereid overigens dat die persoon goed kan bluffen en kan verbergen dat hij/zij zich geraakt voelt door jouw reactie. Maar het kan niet anders dan dat je daarmee de juiste snaar hebt geraakt. Hij/zij weet voortaan dat als hij/zij jou lastigvalt, jij zou kunnen reageren daarop door ze met zichzelf te confronteren. Het hele doel van pesten is eigen fouten/onzekerheden projecteren op anderen en ze kiezen slachtoffers uit waarvan ze verwachten dat die dat toelaten.
Mensen die oprecht sterk zijn, verspillen hun energie niet door het leven van anderen te verwoesten, maar gebruiken hun energie om van hun eigen leven het beste te maken.
Het helpt misschien door te beseffen dat pesters hoe dan ook de consequenties gaan aanvaarden van hetgeen wat ze hebben aangericht. Kijk bijvoorbeeld naar Trump. Als hij met zijn macht de wereld kapot wilt maken, maakt hij daarmee ook zichzelf ongelukkiger. Hij heeft nu nog steeds als president de kans om iets te doen waardoor hij later in de geschiedenisboeken bekend zal staan als een persoon die iets constructiefs heeft bijgedragen voor de VS en de wereld. Maar ik verwacht niet dat dat gebeurt.
Slachtoffer van pesten, basisschool en middelbaar. 12 jaar lang. Voor mij was het de hel. Hoorde bijna nergens bij. Met lood in je schoenen naar school. School deed er ook niks aan, dat stoorde me nog het meeste. Blijkbaar was ik een makkelijk doelwit. Op dat moment zat ik wel diep in een dal ja. Je voelt je zo alleen. Het veranderde toen ik met een nieuwe bijbaan bij de Efteling begon. Ik werd vrijwel meteen geaccepteerd. Werd gevraagd of ik na het werk wat mee ging drinken en zo. Uitgenodigd worden op feesten. Ik wist niet wat me overkwam. Dat is voor mij een keerpunt geweest. Ik werd veel extraverter en durfde meer. Alsof ik een nieuwe training sociaal leven had gekregen. Het voelde echt goed.quote:
Ik moet bekennen dat ik geinspireerd raakte door een ander topic wat gesloten is.Ik heb er zelf een wat andere kijk op overigens.
Ik ben benieuwd hoe mensen hier er weleens vanuit een objectief standpunt over hebben nagedacht. Dus niet om de pesters noch slachtoffers te veroordelen of beoordelen. Maar meer waarom pestgedrag op zich een onderdeel is van hoe mensen sociaal met elkaar omgaan.
Had jij vroeger in jouw jeugd mensen gepest? Was je daarbij de aanvoerder die de rest van de groep probeerde op te stoken? Of was je een meeloper en liet jij je opstoken? Hoe ervaarde je dat toen? Was jij je bewust wat je bij het slachtoffer kon aanrichten of had je daarover de neiging om het effect van pestgedrag te bagatelliseren? Ging jij er anders over denken of het anders ervaren toen je wat ouder werd?
Was jij slachtoffer van pestgedrag? Hoe ervaarde jij dat? Hoe keek je daardoor naar jezelf en naar anderen? Begreep je waarom je werd gepest of juist niet? Heeft het pesten jou emotioneel beschadigd? Heeft het ook toch iets constructiefs kunnen bijdragen in jouw persoonlijke ontwikkeling?
Het kan ook zijn dat jij altijd iemand was geweest die zich daarbuiten hield. Hoe beleefde jij het dan als jouw klasgenoten de pik op iemand hadden? Hield jij je er altijd buiten of nam je het weleens op voor het slachtoffer? Of zei je soms tegen klasgenoten waarmee jij bevriend was die zich wel schuldig maakten aan pestgedrag iets van "Joh, dat moet je eigenlijk niet doen" of "Ik vind het wel rot dat iedereen de pik heeft op hem/haar". Staat jou nog iets bij hoe daarop werd gereageerd?
Soms denk ik wel eens terug aan vroeger. Ik berust me in de wetenschap dat ik het ondanks die 12 jaar hel het goed voor elkaar heb. Onlangs voor de 2e keer een huis gekocht, woon samen en heb een erg leuke baan met ditto collega's. Zoek ik wraak of iets? Geen idee. Ik weet wel dat ik het in veel gevallen nu beter voor elkaar heb dan de pesters. Een soort morele overwinning
"They are rage. Brutal, without mercy. But you.... You will be worse. Rip and tear, until it is done!"
"Omae wa mou shindeiru."
"All we know is... he's called The Stig!"
"Omae wa mou shindeiru."
"All we know is... he's called The Stig!"
Ik werd gepest, maar ik pakte ze toch altijd op de één of andere manier terug.
Ik heb trouwens zelf een hekel aan mensen die een zeikpaal nodig hebben. Is voor mij een teken van zwakzinnigheid.
Ik heb trouwens zelf een hekel aan mensen die een zeikpaal nodig hebben. Is voor mij een teken van zwakzinnigheid.
Mijn ervaring is dat de meeste pestkoppen dit op de werkvloer nog steeds doen. Zeker als er daar een kliek is die al 10+ samenwerkt, treiteren ze nieuwelingen die ze niet mogen gewoon weg
Hun weten ook niet beter, ze komen daar al hun hele leven mee weg
Hun weten ook niet beter, ze komen daar al hun hele leven mee weg
Dat moet een leidinggevende toch ook opvallen?quote:
Mijn ervaring is dat de meeste pestkoppen dit op de werkvloer nog steeds doen. Zeker als er daar een kliek is die al 10+ samenwerkt, treiteren ze nieuwelingen die ze niet mogen gewoon weg
Vooral onder volwassenen is pesten heel subtiel.quote:
[..]
Dat moet een leidinggevende toch ook opvallen?
Als een baas op de werkvloer komt kijken hoe het gaat en hij hoort de ene werknemer tegen de ander zeggen "Sandra, wat zit jouw haar leuk vandaag!" of "Jeroen, hoe gaat het nou tussen jou en Iris?" zal de baas denken dat het er gemoedelijk aan toe gaat. Ze kletsen misschien wat teveel en dat gaat ten koste van de productiviteit, echter als daardoor de sfeer onder de mensen erg goed is, hoeft hij zich in ieder geval geen zorgen te maken dat zijn werknemers gebukt gaan onder stress. En wat zeurt hij nou over productiviteit; hij wil zelf ook werken op een plek waar iedereen gemoedelijk met elkaar omgaat.
En toch kunnen die onschuldig lijkende opmerkingen enorm diep steken. Met name omdat zowel pesters als slachtoffers heel alert zijn en ogen in hun achterhoofd lijken te hebben om de omgeving in de gaten te houden. Het slachtoffer weet dat hij of zij door de baas als stoorzender gezien wordt als hij/zij negatief reageert op in eerste instantie positief lijkende opmerkingen en zal niks laten merken en alle emoties onder de kurk proberen te houden. Het kost enorm veel energie om jezelf groot te houden en toneel te spelen dat alles goed gaat.
En nu heb ik het over goede leidinggevenden. Het komt regelmatig voor dat leidinggevenden er zelf ook aan pestgedrag meedoen, of ze zijn erg naief of ze hebben zelf issues waardoor ze zelf degenen zijn die een ongezonde werksfeer creeren.
Er zijn ook nog veel mensen die hierom zelfmoord plegen.quote:
Mensen die zoveel gepest zijn, dat is gewoon bijna een levenslang trauma. Wat ik hier tussen de regels door lees.
Je nog steeds niet veilig voelen in groepen. Je continu afvragen wat anderen van je vinden. Vertrouwen in jezelf en je omgeving kwijt. En er zit ook een stuk schaamte over jezelf in.
Ik vind het oprecht heel erg dat mensen in hun jeugd zo beschadigd zijn. Om wat? Om niets.
Er zijn ook mensen die hierom moorden plegen. Die ontspoorde tieners die op het schoolplein met een geweer om zich heen schoten om zoveel mogelijk schoolgenoten af te knallen, waren ook allemaal outcasts.quote:
[..]
Er zijn ook nog veel mensen die hierom zelfmoord plegen.
Slachtoffer worden van pestgedrag is verschrikkelijk. Mensen zijn sociale wezens die het nodig hebben om zich onder anderen veilig en geaccepteerd te kunnen voelen. Als je om welke reden dan ook afwijkt van de norm (= anderen beschouwen jou als de meest afwijkende van iedereen, ook als dat in werkelijkheid wel meevalt) en je bent ook niet voldoende in staat om voor jezelf op te komen, ben je de lul.
Ik heb het zelf allemaal kunnen ervaren als een soort beproeving. Nog steeds eigenlijk. Ik kan nu wel beter de positieve dingen zien. Net zoals pestgedrag iets menselijks is, zo geldt dat net zo goed voor de behoefte om het op te nemen voor de zwakkeren of betrokkenheid voelen naar hen en hen willen leren hoe ze zich sterker en waardiger met zichzelf kunnen voelen.
Een buitenbeentje zijn, heeft ook zijn voordelen
Pestkoppen zijn fysiek sterk en metaal gewoon een amoebequote:
Pesten is niets anders dan de natuurlijke hiërarchie bepalen.
Mensen die gepest worden zijn fysiek en of mentaal zwak.
Wat een onzin hahaquote:
Pesten is niets anders dan de natuurlijke hiërarchie bepalen.
Mensen die gepest worden zijn fysiek en of mentaal zwak.
My age is very
Inappropriate
for my behavior
Inappropriate
for my behavior
Ik vraag me af of ze fysiek sterk zijn , pesten is sowieso iets wat zwakke mensen doen.quote:Op donderdag 12 februari 2026 15:29 schreef Friday12 het volgende:
[..]
Pestkoppen zijn fysiek sterk en metaal gewoon een amoebe
My age is very
Inappropriate
for my behavior
Inappropriate
for my behavior
Lol dus je wordt als zogenaamd sterker individu gepest door iemand die zogenaamd zwakker is.quote:
[..]
Ik vraag me af of ze fysiek sterk zijn , pesten is sowieso iets wat zwakke mensen doen.
Dat gaat tegen alle natuurwetten in.
blablablabla
Tot je de "zwakke" over de grens duwt en dan ineens is die niet zwak meer.quote:
[..]
Lol dus je wordt als zogenaamd sterker individu gepest door iemand die zogenaamd zwakker is.
Dat gaat tegen alle natuurwetten in.
Die mass shooters zijn inderdaad erg sterke persoonlijkheden.quote:
[..]
Tot je de "zwakke" over de grens duwt en dan ineens is die niet zwak meer.
Loopt ook meestal goed af voor hun zelf.
Morele overwinnaars
blablablabla
Pesten komt toch vooral voort uit het bepalen van de pikorde, zoals je dat ook bij dieren ziet?quote:
[..]
Ik vraag me af of ze fysiek sterk zijn , pesten is sowieso iets wat zwakke mensen doen.
Fysiek sterker? Ja, want dat heb je nogal eens he. Je had toch jaren geleden die video van dat scharminkeltje in Australië of zo die dat dikke jongetje pestte. Prima voorbeeld. Dat dikke joch was overduidelijk fysiek sterker, maar psychisch niet...tot hij het wel was.quote:
[..]
Lol dus je wordt als zogenaamd sterker individu gepest door iemand die zogenaamd zwakker is.
Dat gaat tegen alle natuurwetten in.
Dat scharminkeltje schatte in dat die dikke niks terug zou doen, en daar had ie ook gelijk in...tot hij het ineens wel deed.
Breitling - Instruments for Professionals
Nee die hadden therapie voor andere shit nodig. Maarja op een gegeven moment als je blijft buigen breekt het. Hebben mijn pestkoppen ook ondervondenquote:
[..]
Die mass shooters zijn inderdaad erg sterke persoonlijkheden.
Loopt ook meestal goed af voor hun zelf.
Morele overwinnaars
Dat is wel zo'n beetje de uitzondering die de regel bevestigt.quote:
[..]
Fysiek sterker? Ja, want dat heb je nogal eens he. Je had toch jaren geleden die video van dat scharminkeltje in Australië of zo die dat dikke jongetje pestte. Prima voorbeeld. Dat dikke joch was overduidelijk fysiek sterker, maar psychisch niet...tot hij het wel was.
Dat scharminkeltje schatte in dat die dikke niks terug zou doen, en daar had ie ook gelijk in...tot hij het ineens wel deed.
In de meeste gevallen is het precies andersom en zijn het de nerd scharminkels die het moeten ontgelden door de sportieve types.
blablablabla
Een dergelijke afloop is mooi voor jou maar is echt heel zelden. Bij meiden speelt dat al helemaal amper een rol omdat die over het algemeen veel minder geneigd zijn fysiek te treiteren maar andere meiden mentaal kapot maken.quote:
[..]
Nee die hadden therapie voor andere shit nodig. Maarja op een gegeven moment als je blijft buigen breekt het. Hebben mijn pestkoppen ook ondervonden
Als jij uiteindelijk in staat bent op te staan tegen je pestkoppen was je toen je alles maar over je heen liet komen dus zwak.
blablablabla
Ik denk dat dit een scherpe en juiste waarneming is. Het is triest maar waar. Als de school een streng maar rechtvaardig beleid voert hebben pesters op school geen schijn van kans.quote:
Wat het verschil uitmaakt is het schoolregime. Aan het eind moest ik door verhuizing naar een andere school waar het regime erg strak was. Steevast bij bijna elke les liep de leraar langs de tafeltjes om te kijken of iedereen zijn huiswerk had gedaan. Spijbelen en te laat komen werd niet getolereerd en altijd waren er sancties. Kinderen werden aangesproken op hun gedrag. Op die school kwam pesten niet voor. In de vorige school, waar amper werd gecontroleerd en alles veel vrijer was, werd erg veel gepest. Slechte mensen zijn overal en van alle tijden. Geef ze de kans en ze vervallen direct tot slecht gedrag. Geef ze geen ruimte tot dit gedrag, dan doen ze het niet.
Dat anti-pestprotocollen en -programma's niet werken is omdat veel scholen er bijzonder laks mee omgaan. De leerkrachten zijn er nauwelijks in geïnteresseerd of werken ze zelfs actief tegen omdat ze graag populair willen zijn bij de haantjes.
De visie dat het bij pestgedrag 'gewoon gaat om sociale hiërarchie' en dat de 'zwakkere' maar meer weerbaar moet worden is van een tenenkrommend simplisme. Een poging tot softe oplossing van een hard probleem.
Het is een soort van legitimering van het recht van de sterkste. Alsof er geen hogere waarden bestaan dan competitie.
En dat moet dan een voorbereiding op een volwassen sociaal leven voorstellen. Geen wonder dat mensen er geen reet van begrijpen en elkaar nog in het bejaardentehuis lopen te pesten.
And it's only the giving
That makes you
What you are
That makes you
What you are
Tja, iemand die niet gevoelig is voor pesterij heeft misschien gemakkelijk praten en kan alleen maar voor zichzelf en uit eigen ervaring spreken. Mij werd al op jonge leeftijd gezegd dat ik grote neus en grote oren heb en werd dan ook vaker Neus met Oren genoemd. In m'n groeifase ook niet de dikste lange slungel dus gespierde spijker kwam er ook nog eens bij. Het deed me wel iets maar niet genoeg om er depressief van te worden, vaak voor de spiegel gestaan en mezelf voorgesteld met kleinere oren en ook gedacht aan operaties. Toen kwam Rubbere Robbie op de radio met:
Sjongejongejonge wat een oren
Sjongejongejonge wat zijn ze groot
Daar ken je mee naar Friesland varen
Zonder zeilen op je boot...
Nou, toen was ik helemaal de lul...
Maar na lang genoeg kijken kwam ik ook tot de ontdekking dat kleinere oren niet de oplossing zijn want dan had ik nog steeds grote neus. En grote neus met kleine oren is nog een vreemder contrast die helemaal niet bij elkaar zou passen. Zo kwam ik tot de conclusie dat ik helemaal geen grote neus en oren heb maar een klein hoofd. Want elke pet is me te groot behalve mijn maatje M. En daar kon ik wel om lachen om deze zelfspot en was de beste smoes ooit. Bij de opmerking "Hey groot oor!" Antwoordde ik steevast "Nee nee, dikkop het is klein hoofd!"
En zo kon ik mezelf met humor leren oprecht in de spiegel te kijken met ik ben wie ik ben. Humor trekt je er doorheen, geloof ik, harder te lachen dan de persoon die je probeert te pesten. Daarmee kwam ik weer tot de conclusie dat niemand wordt gepest, je laat je pesten.
En wanneer je dit toelaat dan ben je gepest eerder niet.
Pestgedrag is een en misschien wel de sociale pikorde van jong en oud in de maatschappij. Iedereen doet het en niemand is er van gevrijwaard. Wanneer je hard lacht of grappen maakt om iemand die een foutje begaat dan ben je al aan het pesten wanneer de ander die zich daar aan stoort en zich rot voelt en dus door dat gelach laat pesten.
Laat je je pesten dan ben je in die pikorde het humorloze haasje in de neergaande spiraal van afbrokkelend eigenbeeld die zich de gehele dag gepest voelt en zichzelf zit te pesten. Psychische zelfbeschadiging...
Ik weet niet of je een kind die zich laat pesten dit kunt bijbrengen met woorden en uitleg... Zal eerder karakter trekje zijn dat je over een bepaalde emotionele hufterigheid moet beschikken en de humor van zelfspot kan weten te waarderen. Pesten begint immers altijd met een grapje, zie je daar serieus de humor niet van in, ben je het haasje.
Ik heb dit verhaal wel eens verteld aan 2 tienermeisjes, dochter van een vriend en haar vriendin, beiden vonden dat ze onder gepest gebukt gingen. Ik had de hoop met deze logica door te kunnen dringen, maar niets was minder waar. Ze vonden het absoluut niet grappig en gingen verder met mokken. Ik denk dat je humor niet kunt leren inzien, dit is iets dat moet je hebben en dan komt het wel goed.
Sjongejongejonge wat een oren
Sjongejongejonge wat zijn ze groot
Daar ken je mee naar Friesland varen
Zonder zeilen op je boot...
Nou, toen was ik helemaal de lul...Maar na lang genoeg kijken kwam ik ook tot de ontdekking dat kleinere oren niet de oplossing zijn want dan had ik nog steeds grote neus. En grote neus met kleine oren is nog een vreemder contrast die helemaal niet bij elkaar zou passen. Zo kwam ik tot de conclusie dat ik helemaal geen grote neus en oren heb maar een klein hoofd. Want elke pet is me te groot behalve mijn maatje M. En daar kon ik wel om lachen om deze zelfspot en was de beste smoes ooit. Bij de opmerking "Hey groot oor!" Antwoordde ik steevast "Nee nee, dikkop het is klein hoofd!"
En zo kon ik mezelf met humor leren oprecht in de spiegel te kijken met ik ben wie ik ben. Humor trekt je er doorheen, geloof ik, harder te lachen dan de persoon die je probeert te pesten. Daarmee kwam ik weer tot de conclusie dat niemand wordt gepest, je laat je pesten.
En wanneer je dit toelaat dan ben je gepest eerder niet.
Pestgedrag is een en misschien wel de sociale pikorde van jong en oud in de maatschappij. Iedereen doet het en niemand is er van gevrijwaard. Wanneer je hard lacht of grappen maakt om iemand die een foutje begaat dan ben je al aan het pesten wanneer de ander die zich daar aan stoort en zich rot voelt en dus door dat gelach laat pesten.
Laat je je pesten dan ben je in die pikorde het humorloze haasje in de neergaande spiraal van afbrokkelend eigenbeeld die zich de gehele dag gepest voelt en zichzelf zit te pesten. Psychische zelfbeschadiging...
Ik weet niet of je een kind die zich laat pesten dit kunt bijbrengen met woorden en uitleg... Zal eerder karakter trekje zijn dat je over een bepaalde emotionele hufterigheid moet beschikken en de humor van zelfspot kan weten te waarderen. Pesten begint immers altijd met een grapje, zie je daar serieus de humor niet van in, ben je het haasje.
Ik heb dit verhaal wel eens verteld aan 2 tienermeisjes, dochter van een vriend en haar vriendin, beiden vonden dat ze onder gepest gebukt gingen. Ik had de hoop met deze logica door te kunnen dringen, maar niets was minder waar. Ze vonden het absoluut niet grappig en gingen verder met mokken. Ik denk dat je humor niet kunt leren inzien, dit is iets dat moet je hebben en dan komt het wel goed.
Zoals ik het lees, heb je het meer over plagen dan over pesten. Was het maar waar dat elke vorm van pesten de kop in te drukken was met een beetje zelfspot.
The love you take is equal to the love you make.
Wie bepaald het verschil tussen plagen en pesten? Het slachtoffer of de pleger...quote:
Zoals ik het lees, heb je het meer over plagen dan over pesten. Was het maar waar dat elke vorm van pesten de kop in te drukken was met een beetje zelfspot.
Plagen is een beetje lollige opmerkingen maken over iemands uiterlijk en het daar bij laten. Pesten is veel kwaadaardiger, denk bijv. aan bedreiging en buitensluiting.quote:
[..]
Wie bepaald het verschil tussen plagen en pesten? Het slachtoffer of de pleger...
The love you take is equal to the love you make.
Daarvoor geldt in mijn optiek hetzelfde, je laat je buitensluiten en je laat je bedreigen. Ga je daar in mee en laat je dat gebeuren dan roep je dit over jezelf af... Karakters die hier op teren kunnen meedogenloos gemeen zijn. Beginnen met een (dom) grapje die zij lollig vinden, vinden ze daarmee een ingang dan gaat het vaak kwaad naar erger.quote:
[..]
Plagen is een beetje lollige opmerkingen maken over iemands uiterlijk en het daar bij laten. Pesten is veel kwaadaardiger, denk bijv. aan bedreiging en buitensluiting.
Heb toevallig een autistisch neefje in zijn late tienerjaren die nog steeds klaagt dat hij vroeger op school gepest is.
Daar mag je in zijn huidige emotionele fijngevoelige status nog geen flapdrol tegen zeggen, want dat werkt als olie op het vuur.
Ik denk echt dat jij je eigen ervaring gruwelijk overschat door het op deze manier door te trekken. Ik kan me voorstellen hoe pijnlijk dat is voor mensen die gepest worden als jij hun ervaringen op deze manier bagatelliseert of er zelfs een verhaal van maakt waarin het eigenlijk hun eigen schuld is dat ze gepest worden.quote:
[..]
Daarvoor geldt in mijn optiek hetzelfde, je laat je buitensluiten en je laat je bedreigen. Ga je daar in mee en laat je dat gebeuren dan roep je dit over jezelf af... Karakters die hier op teren kunnen meedogenloos gemeen zijn. Beginnen met een (dom) grapje die zij lollig vinden, vinden ze daarmee een ingang dan gaat het vaak kwaad naar erger.
Heb toevallig een autistisch neefje in zijn late tienerjaren die nog steeds klaagt dat hij vroeger op school gepest is.
Daar mag je in zijn huidige emotionele fijngevoelige status nog geen flapdrol tegen zeggen, want dat werkt als olie op het vuur.
The love you take is equal to the love you make.
Ik bagatelliseer, overschat noch onderschat en kan me hier ook niet mee identificeren en spreekt me niet aan.. Dat maak jij er zelf van...quote:
[..]
Ik denk echt dat jij je eigen ervaring gruwelijk overschat door het op deze manier door te trekken. Ik kan me voorstellen hoe pijnlijk dat is voor mensen die gepest worden als jij hun ervaringen op deze manier bagatelliseert of er zelfs een verhaal van maakt waarin het eigenlijk hun eigen schuld is dat ze gepest worden.
Daarom begon ik ook met ieder spreekt hier voor zichzelf en kun je vinden wat je vind maar niet over de ander oordelen. Ik kan niet voelen wat een ander voelt, deel slechts gedachte en een mogelijke oplossing die voor mijzelf in mijn gevoel goed heeft gewerkt.
Doe ermee wat je laten kunt. Blijkbaar zijn hier gewoon geen oplossingen en of hulp te geven, immers je moet het zelf vinden en doen. Het aan de ander over laten helpt je eerder naar de kloten. De pikorde en pesters zullen blijven bestaan.
Je spreekt wel degelijk een oordeel uit over de mensen die gepest worden: je laat het gebeuren, zeg je. En dat vind ik heel kwalijk.quote:
[..]
Ik bagatelliseer, overschat noch onderschat en kan me hier ook niet mee identificeren en spreekt me niet aan.. Dat maak jij er zelf van...
Daarom begon ik ook met ieder spreekt hier voor zichzelf en kun je vinden wat je vind maar niet over de ander oordelen. Ik kan niet voelen wat een ander voelt, deel slechts gedachte en een mogelijke oplossing die voor mijzelf in mijn gevoel goed heeft gewerkt.
Doe ermee wat je laten kunt. Blijkbaar zijn hier gewoon geen oplossingen en of hulp te geven, immers je moet het zelf vinden en doen. Het aan de ander over laten helpt je eerder naar de kloten. De pikorde en pesters zullen blijven bestaan.
The love you take is equal to the love you make.
Je hebt het slakje gevonden...quote:
[..]
Je spreekt wel degelijk een oordeel uit over de mensen die gepest worden: je laat het gebeuren, zeg je. En dat vind ik heel kwalijk.
Was ik niet begonnen met dat ik alleen over mezelf kan spreken had ik je gelijk moeten geven. Het is inderdaad een oordeel die ik over mezelf heb geveld... Ik ervaarde pesten als je laat het gebeuren. En mezelf de vraag gesteld hoe dit niet langer te accepteren. En dit in mezelf gevonden.Kwalijk kan ik het niet noemen meer meer typisch, de meeste verhaaltjes worden opgevat zoals de lezer het leest.
Pestgedrag lijkt me tot op zekere hoogte nnormaal en acceptabel. Het is evolutionair ook wel verklaarbaar. Het kan zorgen dat iemand weerbaar wordt en dat bepaald afwijkend gedrag aangepast wordt waar degene die gepest is soms ook beter van kan worden. Mocht het pestgedrag namelijk leiden tot een uiterlijke of gedragsverandering van de gepesttr in positieve zin dan kan diegene daar later de vruchten van plukken. De grens is echter wel ernstig fysiek geweld of mensen tot zelfmoord aanzetten en dat soort taferelen. Het is ook een hiërarchiebepaling, daar is op zichzelf ook niks mis mee. We zijn niet allemaal hetzelfde.
Dat konden we gisteren zien met je commentaar op een foto van een vermist meisje, stuk ongeluk dat je bentquote:
Pestgedrag lijkt me tot op zekere hoogte nnormaal en acceptabel. Het is evolutionair ook wel verklaarbaar. Het kan zorgen dat iemand weerbaar wordt en dat bepaald afwijkend gedrag aangepast wordt waar degene die gepest is soms ook beter van kan worden. Mocht het pestgedrag namelijk leiden tot een uiterlijke of gedragsverandering van de gepesttr in positieve zin dan kan diegene daar later de vruchten van plukken. De grens is echter wel ernstig fysiek geweld of mensen tot zelfmoord aanzetten en dat soort taferelen. Het is ook een hiërarchiebepaling, daar is op zichzelf ook niks mis mee. We zijn niet allemaal hetzelfde.
Dat was wel smerig ja.quote:
[..]
Dat konden we gisteren zien met je commentaar op een foto van een vermist meisje, stuk ongeluk dat je bent
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Tot op zekere hoogte normaal? Kan ik inkomen. Dingen als hierarchie en uitsluiting zitten in de menselijke aard.
Acceptabel? Zeker niet.
Acceptabel? Zeker niet.
Ja dat vond ik ook,dus dat dit figuur zo denkt verrast me niet, hoop dat hij een keer de verkeerde tegenkomtquote:
Als je zonder oordeel naar de situatie kijkt, vind ik persoonlijk dat hij wel een punt heeft. Pesten is denk ik primitief gedrag. Mensen reageren op elkaar en de manier hoe ze dat doen, leidt tot consequenties. Overigens niet alleen voor het slachtoffer, maar ook voor de pesters.quote:
[..]
Je spreekt wel degelijk een oordeel uit over de mensen die gepest worden: je laat het gebeuren, zeg je. En dat vind ik heel kwalijk.
Ik heb de volgende tekst maar in een spoiler gezet. Ik was nogal aan het filosoferen en als ik het teruglees, komt het nogal belerend en betweterig over, tenminste dat vind ik. Ik vind het echter zonde om al dat typwerk weer weg te gooien. Dus ik zet het maar in een spoiler, dan heb je zelf de keus of je het wel of niet wilt lezen.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Bekijk deze YouTube-video
Hier is een interessante video die niet zozeer over pestgedrag gaat, maar waarom het gebeurt dat iemand in een groep genegeerd wordt, ondanks dat die persoon wel zinnige dingen bij kan dragen aan de groep.
Ik begrijp eruit dat het vooral met image en verwachtingen te maken heeft die mensen van elkaar hebben.
Hier is een interessante video die niet zozeer over pestgedrag gaat, maar waarom het gebeurt dat iemand in een groep genegeerd wordt, ondanks dat die persoon wel zinnige dingen bij kan dragen aan de groep.
Ik begrijp eruit dat het vooral met image en verwachtingen te maken heeft die mensen van elkaar hebben.
Pesten is een noodzakelijk kwaad in mijn ogen om mensen buiten te sluiten en de groep puur te houden of niet te mengen met invloeden van buitenaf.quote:
Ik moet bekennen dat ik geinspireerd raakte door een ander topic wat gesloten is.
Ik ben benieuwd hoe mensen hier er weleens vanuit een objectief standpunt over hebben nagedacht. Dus niet om de pesters noch slachtoffers te veroordelen of beoordelen. Maar meer waarom pestgedrag op zich een onderdeel is van hoe mensen sociaal met elkaar omgaan.
Had jij vroeger in jouw jeugd mensen gepest? Was je daarbij de aanvoerder die de rest van de groep probeerde op te stoken? Of was je een meeloper en liet jij je opstoken? Hoe ervaarde je dat toen? Was jij je bewust wat je bij het slachtoffer kon aanrichten of had je daarover de neiging om het effect van pestgedrag te bagatelliseren? Ging jij er anders over denken of het anders ervaren toen je wat ouder werd?
Was jij slachtoffer van pestgedrag? Hoe ervaarde jij dat? Hoe keek je daardoor naar jezelf en naar anderen? Begreep je waarom je werd gepest of juist niet? Heeft het pesten jou emotioneel beschadigd? Heeft het ook toch iets constructiefs kunnen bijdragen in jouw persoonlijke ontwikkeling?
Het kan ook zijn dat jij altijd iemand was geweest die zich daarbuiten hield. Hoe beleefde jij het dan als jouw klasgenoten de pik op iemand hadden? Hield jij je er altijd buiten of nam je het weleens op voor het slachtoffer? Of zei je soms tegen klasgenoten waarmee jij bevriend was die zich wel schuldig maakten aan pestgedrag iets van "Joh, dat moet je eigenlijk niet doen" of "Ik vind het wel rot dat iedereen de pik heeft op hem/haar". Staat jou nog iets bij hoe daarop werd gereageerd?
Ik werd ernstig gepest in de basisschool en brugklas, daarna werd ik juist populair. Ik ben nooit een pester geweest, mensen vonden me wel gemeen soms. Dat is anders dan pesten.
To truly try means to accept God's love, his healing, to accept the world can be ugly, but your heart doesn't have to be."
quote:
[..]
Pesten is een noodzakelijk kwaad in mijn ogen om mensen buiten te sluiten en de groep puur te houden of niet te mengen met invloeden van buitenaf.
quote:
[..]
Pesten is een noodzakelijk kwaad in mijn ogen om mensen buiten te sluiten en de groep puur te houden of niet te mengen met invloeden van buitenaf.
"They are rage. Brutal, without mercy. But you.... You will be worse. Rip and tear, until it is done!"
"Omae wa mou shindeiru."
"All we know is... he's called The Stig!"
"Omae wa mou shindeiru."
"All we know is... he's called The Stig!"
Dus jij wilt altijd dezelfde groep collega's/klasgenoten houden en nooit een nieuw iemand ontmoeten?quote:
[..]
Pesten is een noodzakelijk kwaad in mijn ogen om mensen buiten te sluiten en de groep puur te houden of niet te mengen met invloeden van buitenaf.
Frankly, my dear, I don't give a damn.
Je was/bent zelf een pester?quote:
[..]
Pesten is een noodzakelijk kwaad in mijn ogen om mensen buiten te sluiten en de groep puur te houden of niet te mengen met invloeden van buitenaf.
Hoi
ik ben nooit gepest en heb zelf ook nooit gepest.
Heb het wel bij anderen gezien en zei daar altijd wat van (soms op een keiharde manier)
Ik denk dat het mede komt omdat ik aan wedstrijd judo deed vanaf mijn 6e
en
en
en.......................
Dat ik 2 hele knappe zusjes had waar vrijwel alle jongens wel op vielen
ik ben nooit gepest en heb zelf ook nooit gepest.
Heb het wel bij anderen gezien en zei daar altijd wat van (soms op een keiharde manier)
Ik denk dat het mede komt omdat ik aan wedstrijd judo deed vanaf mijn 6e
en
en
en.......................
Dat ik 2 hele knappe zusjes had waar vrijwel alle jongens wel op vielen
Pesten is toch iets wat jongeren doen om de hiërarchie vast te stellen? Als ik langs het water loop zie ik ook telkens waterhoentjes die elkaar lastig vallen. Is naar mijn idee gewoon de sterke die wil laten zien dat hij sterk is. Pesten wat hetzelfde naar mijn idee maar dan (meestal) minder lichamelijk en meer psychologisch.
Pesten is niet iets wat enkel jongeren doenquote:
Pesten is toch iets wat jongeren doen om de hiërarchie vast te stellen? Als ik langs het water loop zie ik ook telkens waterhoentjes die elkaar lastig vallen. Is naar mijn idee gewoon de sterke die wil laten zien dat hij sterk is. Pesten wat hetzelfde naar mijn idee maar dan (meestal) minder lichamelijk en meer psychologisch.
Pesten gebeurt uit eigen onzekerheid en heeft totaal niks te maken met wat waterhoentjes doen
Een losse opmerking
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
Gebeurt ook op werk. Is van alle tijden.quote:Op vrijdag 20 maart 2026 09:06 schreef greysbones het volgende:
[..]
Pesten is niet iets wat enkel jongeren doen
Pesten gebeurt uit eigen onzekerheid en heeft totaal niks te maken met wat waterhoentjes doen
'' I am under no obligation to make sense to you.''
Ik denk persoonlijk juist wel + ik zie het verband met onzekerheid.quote:
Pesten gebeurt uit eigen onzekerheid en heeft totaal niks te maken met wat waterhoentjes doen
Mensen die onzeker over zichzelf zijn, laten zich veel meer leiden door hun angsten, waardoor hun gedrag primitiever is. Als iemand bezig is met bedenken wat anderen over hem vinden, kan de neiging tot overcompensatie en/of projectie toenemen: dat zou pesten kunnen zijn, jezelf groter doen laten lijken door anderen naar beneden te trappen.
"Hahaha, kijk eens wat een dikke domme sukkel daar loopt! Wat een minderwaardig individu zeg!" (Als ik de aandacht van anderen van mezelf afleid naar hem en benadruk waarom hij niet goed is zoals hij is, hoef ik mij minder zorgen te maken dat ze mij zullen buitensluiten. Ik doe altijd wel stoer en heb mooie praatjes, maar eigenlijk ben ik een lafaard die niet voor zichzelf kan opkomen. Ik wil zo graag dat anderen mij cool en geweldig vinden. Mijn leven zou instorten als ze zien dat ik eigenlijk een slapjanus ben die gaat huilen als ze mij pesten!
)Hoe primitiever mensen zich gedragen, hoe meer hun gedrag op dat van dieren gaat lijken.
Niet gepest en heb zelf ook nooit anderen gepest.
Ik herinner me nog wel een van de 1e weken op de middelbare school dat een groepje irritant deed richting mij/ons. 1 van hen ging er met onze voetbal vandoor
. Ik heb m ingehaald en hard onderuit geschopt (ik kon destijds best aardig voetballen), hij vloog een paar meter de lucht in en z'n vriendjes moesten hard lachen (geen grap).
Toen was meteen de toon gezet, nooit meer last van die groep gehad.
Ik herinner me nog wel een van de 1e weken op de middelbare school dat een groepje irritant deed richting mij/ons. 1 van hen ging er met onze voetbal vandoor
. Ik heb m ingehaald en hard onderuit geschopt (ik kon destijds best aardig voetballen), hij vloog een paar meter de lucht in en z'n vriendjes moesten hard lachen (geen grap). Toen was meteen de toon gezet, nooit meer last van die groep gehad
.
Ik ben vroeger echt heel erg gepest, je zou het bijna terreur kunnen noemen, met name in mijn pubertijd was het echt heel erg.
Leerkrachten namen het op voor de pesters. Mijn ouders bleven maar volhouden dat het vanzelf op zou houden, weigerden me naar een andere school te sturen en kwamen met allerlei zweverige tips, maar nooit met dat ik voor mezelf op moest komen. Tips die uiteraard niets hielpen. Ik moest wel in therapie, de daders zijn nooit aangepakt. De therapeute was een zweverig type en ook zij deed gewoon niets.
Terugslaan mocht ik niet, want dat is onfatsoen en niet 'Zen' of zo.
Uiteindelijk werd het pesten zo erg en escaleerde volledig dat de school mij de toegang tot de school ontzegde. Toen moesten mijn ouders wel een andere school zoeken, waar ik niet gepest werd. De pesters zijn nooit aangepakt. Nooit. Door niemand.
Het heeft mijn hele leven verkloot en mijn toekomst geruïneerd.
Ik heb nooit geleerd voor mezelf op te komen, want dat was dus niet Zen of zo.
Ik heb later nog allerlei therapieën geprobeerd, letterlijk duizenden euro's aan besteed, maar niets helpt.
In 2017 werd ik weer te grazen genomen door een stel draaideurcriminelen die ik helaas via een goede vriend van me had leren kennen, zelfs een pistool tegen mijn hoofd gehad. Afgeperst. Maar ik heb geen cent betaald. Ze dreigen met het gooien van brandbommen, met fysiek geweld, maar ik heb gezegd dat het me niets interesseert. De schieten me maar dood, ik betaal geen cent.
De politie weigert zelfs aangifte op te nemen, terwijl ik genoeg bewijs heb,
Een van de aanvallersters met pistool is nota bene docente op een basisschool. Het boeit de autoriteiten niets. Weer een herhaling van vroeger dus.
Ik ben helemaal kapot, Ik durf niet goed alleen over straat, met vrienden wel, maar alleen blijf ik angstig. Ik voel me ook thuis angstig.
Alles van die brandbommen en dat ze me zouden laten ombrengen bleek bluf. Ik houd stand, ik ga niet in op afpersing. Mijn leven is toch kut, ze schieten me maar dood desnoods.
Leerkrachten namen het op voor de pesters. Mijn ouders bleven maar volhouden dat het vanzelf op zou houden, weigerden me naar een andere school te sturen en kwamen met allerlei zweverige tips, maar nooit met dat ik voor mezelf op moest komen. Tips die uiteraard niets hielpen. Ik moest wel in therapie, de daders zijn nooit aangepakt. De therapeute was een zweverig type en ook zij deed gewoon niets.
Terugslaan mocht ik niet, want dat is onfatsoen en niet 'Zen' of zo.
Uiteindelijk werd het pesten zo erg en escaleerde volledig dat de school mij de toegang tot de school ontzegde. Toen moesten mijn ouders wel een andere school zoeken, waar ik niet gepest werd. De pesters zijn nooit aangepakt. Nooit. Door niemand.
Het heeft mijn hele leven verkloot en mijn toekomst geruïneerd.
Ik heb nooit geleerd voor mezelf op te komen, want dat was dus niet Zen of zo.
Ik heb later nog allerlei therapieën geprobeerd, letterlijk duizenden euro's aan besteed, maar niets helpt.
In 2017 werd ik weer te grazen genomen door een stel draaideurcriminelen die ik helaas via een goede vriend van me had leren kennen, zelfs een pistool tegen mijn hoofd gehad. Afgeperst. Maar ik heb geen cent betaald. Ze dreigen met het gooien van brandbommen, met fysiek geweld, maar ik heb gezegd dat het me niets interesseert. De schieten me maar dood, ik betaal geen cent.
De politie weigert zelfs aangifte op te nemen, terwijl ik genoeg bewijs heb,
Een van de aanvallersters met pistool is nota bene docente op een basisschool. Het boeit de autoriteiten niets. Weer een herhaling van vroeger dus.
Ik ben helemaal kapot, Ik durf niet goed alleen over straat, met vrienden wel, maar alleen blijf ik angstig. Ik voel me ook thuis angstig.
Alles van die brandbommen en dat ze me zouden laten ombrengen bleek bluf. Ik houd stand, ik ga niet in op afpersing. Mijn leven is toch kut, ze schieten me maar dood desnoods.
Ook de reden dat ik in de Wajong zit dus.
Ik had als kind echt een mooie toekomstvisie.
Nu wacht ik maar af tot de dood me komt halen. Ik ga geen zelfmoord plegen. Ik zit de rit braaf uit. Ik heb zelfs moeite met kleren kopen, ik durf niet goed winkels in, alleen in gezelschap voel ik me oké. Met vrienden.
Familie zie ik ook niet meer, Bizar. Diezelfde familie die er de oorzaak van is dat ik nooit voor mezelf op mocht komen als puber en geterroriseerd ben in mijn pubertijd, die nu de deur in mijn gezicht dichtgooit. Tot voor kort zag ik mijn familie nog wel, maar ook zij vinden blijkbaar mijn problematiek te zwaar. Ze zijn egoïsten.
Ik hoop dat ik in het hiernamaals antwoorden vind.
Na mijn overlijden, bij God, bij Jezus.
Ik vertrouw bijna niemand meer.
Ik ben voortdurend angstig. Thuis, online, offline. Altijd alert. Wetende dat ik op niemand kan rekenen blijkbaar. Alles zelf moet doen.
Ik had als kind echt een mooie toekomstvisie.
Nu wacht ik maar af tot de dood me komt halen. Ik ga geen zelfmoord plegen. Ik zit de rit braaf uit. Ik heb zelfs moeite met kleren kopen, ik durf niet goed winkels in, alleen in gezelschap voel ik me oké. Met vrienden.
Familie zie ik ook niet meer, Bizar. Diezelfde familie die er de oorzaak van is dat ik nooit voor mezelf op mocht komen als puber en geterroriseerd ben in mijn pubertijd, die nu de deur in mijn gezicht dichtgooit. Tot voor kort zag ik mijn familie nog wel, maar ook zij vinden blijkbaar mijn problematiek te zwaar. Ze zijn egoïsten.
Ik hoop dat ik in het hiernamaals antwoorden vind.
Na mijn overlijden, bij God, bij Jezus.
Ik vertrouw bijna niemand meer.
Ik ben voortdurend angstig. Thuis, online, offline. Altijd alert. Wetende dat ik op niemand kan rekenen blijkbaar. Alles zelf moet doen.
Ik vraag me af hoe het met pestgedrag is in de socialistische wereld. Is het een typisch kapitalistisch verschijnsel dat pesten wordt aangemoedigd en dat de leerkrachten, politie of welke autoriteiten dan ook in de kapitalistische wereld weigeren voor slachtoffers op te komen en dat daders op handen worden gedragen?
Is dat het sociaal darwinisme waar het kapitalisme de facto voor staat?
Wat heb je aan politie wanneer daders in het zonnetje gezet worden en slachtoffers worden afgepoeierd? Deze draaideurcriminelen maken ook heel veel andere slachtoffers, niet alleen ik. Ze stelen massaal fietsen, die verkopen ze via marktplaats en zo, geweld naar vrouwen, homo's. Maar het interesseert dus niemand.
Mijn vertrouwen naar de Nederlandse overheid is echt onder het vriespunt.
Is dat het sociaal darwinisme waar het kapitalisme de facto voor staat?
Wat heb je aan politie wanneer daders in het zonnetje gezet worden en slachtoffers worden afgepoeierd? Deze draaideurcriminelen maken ook heel veel andere slachtoffers, niet alleen ik. Ze stelen massaal fietsen, die verkopen ze via marktplaats en zo, geweld naar vrouwen, homo's. Maar het interesseert dus niemand.
Mijn vertrouwen naar de Nederlandse overheid is echt onder het vriespunt.
Volgens mij is het een eeuwenoud 'systeem' toch? Een soort overmatige onzekerheid die gecompenseerd wordt door 'over' andere mensen heen te gaan, of anderzijds je aansluiten bij groepen die pesten om op die manier maar lekker in te blenden. Veel meer zit er niet achter volgens mij.
Ik zie wel parallellen met die docu over de 'manosphere' van Louis Theroux op Netflix nu. 'Echte mannen' die sigaren roken, cursussen verkopen in Dubai en de vrouwen zogenaamd weer in de keuken zetten. Waarom? Omdat zelf chronisch onzeker zijn en (althans de figuren in die docu) zonder uitzondering zelf een moeilijke jeugd hebben gehad waarin een vaderfiguur afwezig was.
Ik zie wel parallellen met die docu over de 'manosphere' van Louis Theroux op Netflix nu. 'Echte mannen' die sigaren roken, cursussen verkopen in Dubai en de vrouwen zogenaamd weer in de keuken zetten. Waarom? Omdat zelf chronisch onzeker zijn en (althans de figuren in die docu) zonder uitzondering zelf een moeilijke jeugd hebben gehad waarin een vaderfiguur afwezig was.
Heftig man.. pesten maakt zoveel meer kapot dan enkel datgene wat je aan het oppervlakte ziet. Heel erg.quote:Op donderdag 26 maart 2026 10:47 schreef Linkse_Boomknuffelaar het volgende:
Ik ben vroeger echt heel erg gepest, je zou het bijna terreur kunnen noemen, met name in mijn pubertijd was het echt heel erg.
Leerkrachten namen het op voor de pesters. Mijn ouders bleven maar volhouden dat het vanzelf op zou houden, weigerden me naar een andere school te sturen en kwamen met allerlei zweverige tips, maar nooit met dat ik voor mezelf op moest komen. Tips die uiteraard niets hielpen. Ik moest wel in therapie, de daders zijn nooit aangepakt. De therapeute was een zweverig type en ook zij deed gewoon niets.
Terugslaan mocht ik niet, want dat is onfatsoen en niet 'Zen' of zo.
Uiteindelijk werd het pesten zo erg en escaleerde volledig dat de school mij de toegang tot de school ontzegde. Toen moesten mijn ouders wel een andere school zoeken, waar ik niet gepest werd. De pesters zijn nooit aangepakt. Nooit. Door niemand.
Het heeft mijn hele leven verkloot en mijn toekomst geruïneerd.
Ik heb nooit geleerd voor mezelf op te komen, want dat was dus niet Zen of zo.
Ik heb later nog allerlei therapieën geprobeerd, letterlijk duizenden euro's aan besteed, maar niets helpt.
In 2017 werd ik weer te grazen genomen door een stel draaideurcriminelen die ik helaas via een goede vriend van me had leren kennen, zelfs een pistool tegen mijn hoofd gehad. Afgeperst. Maar ik heb geen cent betaald. Ze dreigen met het gooien van brandbommen, met fysiek geweld, maar ik heb gezegd dat het me niets interesseert. De schieten me maar dood, ik betaal geen cent.
De politie weigert zelfs aangifte op te nemen, terwijl ik genoeg bewijs heb,
Een van de aanvallersters met pistool is nota bene docente op een basisschool. Het boeit de autoriteiten niets. Weer een herhaling van vroeger dus.
Ik ben helemaal kapot, Ik durf niet goed alleen over straat, met vrienden wel, maar alleen blijf ik angstig. Ik voel me ook thuis angstig.
Alles van die brandbommen en dat ze me zouden laten ombrengen bleek bluf. Ik houd stand, ik ga niet in op afpersing. Mijn leven is toch kut, ze schieten me maar dood desnoods.
Ik heb laatst op straat (en publique
) 2 jongeren die een ander jochie aan het pesten waren echt helemaal de tyfus in gescholden. Maar dan ook echt op een manier waarop ik een beetje schrok van mezelf 
Goed dat je ingegrepen hebt tegen pestgedrag.quote:
[..]
Heftig man.. pesten maakt zoveel meer kapot dan enkel datgene wat je aan het oppervlakte ziet. Heel erg.
Ik heb laatst op straat (en publique
Ik denk niet dat het iets met het kapitalisme te maken heeft, maar dat het (helaas) blijkbaar bij ons soort hoort. Niet dat dat goed is, en dat we daar niets tegen moeten doen (in tegendeel).quote:
Ik vraag me af hoe het met pestgedrag is in de socialistische wereld. Is het een typisch kapitalistisch verschijnsel dat pesten wordt aangemoedigd en dat de leerkrachten, politie of welke autoriteiten dan ook in de kapitalistische wereld weigeren voor slachtoffers op te komen en dat daders op handen worden gedragen?
Is dat het sociaal darwinisme waar het kapitalisme de facto voor staat?
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |