Hoe denk jij over pestgedrag?

Tot op zekere hoogte normaal? Kan ik inkomen. Dingen als hierarchie en uitsluiting zitten in de menselijke aard.

Acceptabel? Zeker niet.

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 14:38 schreef capricia het volgende:

[..]
Dat was wel smerig ja.

Ja dat vond ik ook,dus dat dit figuur zo denkt verrast me niet, hoop dat hij een keer de verkeerde tegenkomt

quote:

Op donderdag 29 januari 2026 19:06 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
^{Ik moet bekennen dat ik geinspireerd raakte door een ander topic wat gesloten is. Ik heb er zelf een wat andere kijk op overigens.}

Ik ben benieuwd hoe mensen hier er weleens vanuit een objectief standpunt over hebben nagedacht. Dus niet om de pesters noch slachtoffers te veroordelen of beoordelen. Maar meer waarom pestgedrag op zich een onderdeel is van hoe mensen sociaal met elkaar omgaan.

Had jij vroeger in jouw jeugd mensen gepest? Was je daarbij de aanvoerder die de rest van de groep probeerde op te stoken? Of was je een meeloper en liet jij je opstoken? Hoe ervaarde je dat toen? Was jij je bewust wat je bij het slachtoffer kon aanrichten of had je daarover de neiging om het effect van pestgedrag te bagatelliseren? Ging jij er anders over denken of het anders ervaren toen je wat ouder werd?

Was jij slachtoffer van pestgedrag? Hoe ervaarde jij dat? Hoe keek je daardoor naar jezelf en naar anderen? Begreep je waarom je werd gepest of juist niet? Heeft het pesten jou emotioneel beschadigd? Heeft het ook toch iets constructiefs kunnen bijdragen in jouw persoonlijke ontwikkeling?

Het kan ook zijn dat jij altijd iemand was geweest die zich daarbuiten hield. Hoe beleefde jij het dan als jouw klasgenoten de pik op iemand hadden? Hield jij je er altijd buiten of nam je het weleens op voor het slachtoffer? Of zei je soms tegen klasgenoten waarmee jij bevriend was die zich wel schuldig maakten aan pestgedrag iets van "Joh, dat moet je eigenlijk niet doen" of "Ik vind het wel rot dat iedereen de pik heeft op hem/haar". Staat jou nog iets bij hoe daarop werd gereageerd?

Pesten is een noodzakelijk kwaad in mijn ogen om mensen buiten te sluiten en de groep puur te houden of niet te mengen met invloeden van buitenaf.

Ik werd ernstig gepest in de basisschool en brugklas, daarna werd ik juist populair. Ik ben nooit een pester geweest, mensen vonden me wel gemeen soms. Dat is anders dan pesten.

quote:

Op maandag 2 maart 2026 22:37 schreef papierentijdschrift het volgende:

[..]
Pesten is een noodzakelijk kwaad in mijn ogen om mensen buiten te sluiten en de groep puur te houden of niet te mengen met invloeden van buitenaf.

quote:

Op maandag 2 maart 2026 22:37 schreef papierentijdschrift het volgende:

[..]
Pesten is een noodzakelijk kwaad in mijn ogen om mensen buiten te sluiten en de groep puur te houden of niet te mengen met invloeden van buitenaf.

quote:

Op maandag 2 maart 2026 22:37 schreef papierentijdschrift het volgende:

[..]
Pesten is een noodzakelijk kwaad in mijn ogen om mensen buiten te sluiten en de groep puur te houden of niet te mengen met invloeden van buitenaf.

Dus jij wilt altijd dezelfde groep collega's/klasgenoten houden en nooit een nieuw iemand ontmoeten?

quote:

Op maandag 2 maart 2026 22:37 schreef papierentijdschrift het volgende:

[..]
Pesten is een noodzakelijk kwaad in mijn ogen om mensen buiten te sluiten en de groep puur te houden of niet te mengen met invloeden van buitenaf.

Je was/bent zelf een pester?

Hoi
ik ben nooit gepest en heb zelf ook nooit gepest.
Heb het wel bij anderen gezien en zei daar altijd wat van (soms op een keiharde manier)
Ik denk dat het mede komt omdat ik aan wedstrijd judo deed vanaf mijn 6e

en
en
en.......................

Dat ik 2 hele knappe zusjes had waar vrijwel alle jongens wel op vielen

Pesten is toch iets wat jongeren doen om de hiërarchie vast te stellen? Als ik langs het water loop zie ik ook telkens waterhoentjes die elkaar lastig vallen. Is naar mijn idee gewoon de sterke die wil laten zien dat hij sterk is. Pesten wat hetzelfde naar mijn idee maar dan (meestal) minder lichamelijk en meer psychologisch.

quote:

Op vrijdag 20 maart 2026 00:30 schreef Masberum het volgende:
Pesten is toch iets wat jongeren doen om de hiërarchie vast te stellen? Als ik langs het water loop zie ik ook telkens waterhoentjes die elkaar lastig vallen. Is naar mijn idee gewoon de sterke die wil laten zien dat hij sterk is. Pesten wat hetzelfde naar mijn idee maar dan (meestal) minder lichamelijk en meer psychologisch.

Pesten is niet iets wat enkel jongeren doen

Pesten gebeurt uit eigen onzekerheid en heeft totaal niks te maken met wat waterhoentjes doen

quote:

Op vrijdag 20 maart 2026 09:06 schreef greysbones het volgende:

[..]
Pesten is niet iets wat enkel jongeren doen

Pesten gebeurt uit eigen onzekerheid en heeft totaal niks te maken met wat waterhoentjes doen

Gebeurt ook op werk. Is van alle tijden.

Niet gepest en heb zelf ook nooit anderen gepest.

Ik herinner me nog wel een van de 1e weken op de middelbare school dat een groepje irritant deed richting mij/ons. 1 van hen ging er met onze voetbal vandoor . Ik heb m ingehaald en hard onderuit geschopt (ik kon destijds best aardig voetballen), hij vloog een paar meter de lucht in en z'n vriendjes moesten hard lachen (geen grap).
Toen was meteen de toon gezet, nooit meer last van die groep gehad .

Ik ben vroeger echt heel erg gepest, je zou het bijna terreur kunnen noemen, met name in mijn pubertijd was het echt heel erg.

Leerkrachten namen het op voor de pesters. Mijn ouders bleven maar volhouden dat het vanzelf op zou houden, weigerden me naar een andere school te sturen en kwamen met allerlei zweverige tips, maar nooit met dat ik voor mezelf op moest komen. Tips die uiteraard niets hielpen. Ik moest wel in therapie, de daders zijn nooit aangepakt. De therapeute was een zweverig type en ook zij deed gewoon niets.

Terugslaan mocht ik niet, want dat is onfatsoen en niet 'Zen' of zo.

Uiteindelijk werd het pesten zo erg en escaleerde volledig dat de school mij de toegang tot de school ontzegde. Toen moesten mijn ouders wel een andere school zoeken, waar ik niet gepest werd. De pesters zijn nooit aangepakt. Nooit. Door niemand.

Het heeft mijn hele leven verkloot en mijn toekomst geruïneerd.

Ik heb nooit geleerd voor mezelf op te komen, want dat was dus niet Zen of zo.

Ik heb later nog allerlei therapieën geprobeerd, letterlijk duizenden euro's aan besteed, maar niets helpt.

In 2017 werd ik weer te grazen genomen door een stel draaideurcriminelen die ik helaas via een goede vriend van me had leren kennen, zelfs een pistool tegen mijn hoofd gehad. Afgeperst. Maar ik heb geen cent betaald. Ze dreigen met het gooien van brandbommen, met fysiek geweld, maar ik heb gezegd dat het me niets interesseert. De schieten me maar dood, ik betaal geen cent.
De politie weigert zelfs aangifte op te nemen, terwijl ik genoeg bewijs heb,

Een van de aanvallersters met pistool is nota bene docente op een basisschool. Het boeit de autoriteiten niets. Weer een herhaling van vroeger dus.

Ik ben helemaal kapot, Ik durf niet goed alleen over straat, met vrienden wel, maar alleen blijf ik angstig. Ik voel me ook thuis angstig.

Alles van die brandbommen en dat ze me zouden laten ombrengen bleek bluf. Ik houd stand, ik ga niet in op afpersing. Mijn leven is toch kut, ze schieten me maar dood desnoods.

Ook de reden dat ik in de Wajong zit dus.

Ik had als kind echt een mooie toekomstvisie.

Nu wacht ik maar af tot de dood me komt halen. Ik ga geen zelfmoord plegen. Ik zit de rit braaf uit. Ik heb zelfs moeite met kleren kopen, ik durf niet goed winkels in, alleen in gezelschap voel ik me oké. Met vrienden.

Familie zie ik ook niet meer, Bizar. Diezelfde familie die er de oorzaak van is dat ik nooit voor mezelf op mocht komen als puber en geterroriseerd ben in mijn pubertijd, die nu de deur in mijn gezicht dichtgooit. Tot voor kort zag ik mijn familie nog wel, maar ook zij vinden blijkbaar mijn problematiek te zwaar. Ze zijn egoïsten.

Ik hoop dat ik in het hiernamaals antwoorden vind.

Na mijn overlijden, bij God, bij Jezus.

Ik vertrouw bijna niemand meer.

Ik ben voortdurend angstig. Thuis, online, offline. Altijd alert. Wetende dat ik op niemand kan rekenen blijkbaar. Alles zelf moet doen.

Ik vraag me af hoe het met pestgedrag is in de socialistische wereld. Is het een typisch kapitalistisch verschijnsel dat pesten wordt aangemoedigd en dat de leerkrachten, politie of welke autoriteiten dan ook in de kapitalistische wereld weigeren voor slachtoffers op te komen en dat daders op handen worden gedragen?

Is dat het sociaal darwinisme waar het kapitalisme de facto voor staat?

Wat heb je aan politie wanneer daders in het zonnetje gezet worden en slachtoffers worden afgepoeierd? Deze draaideurcriminelen maken ook heel veel andere slachtoffers, niet alleen ik. Ze stelen massaal fietsen, die verkopen ze via marktplaats en zo, geweld naar vrouwen, homo's. Maar het interesseert dus niemand.

Mijn vertrouwen naar de Nederlandse overheid is echt onder het vriespunt.

Volgens mij is het een eeuwenoud 'systeem' toch? Een soort overmatige onzekerheid die gecompenseerd wordt door 'over' andere mensen heen te gaan, of anderzijds je aansluiten bij groepen die pesten om op die manier maar lekker in te blenden. Veel meer zit er niet achter volgens mij.

Ik zie wel parallellen met die docu over de 'manosphere' van Louis Theroux op Netflix nu. 'Echte mannen' die sigaren roken, cursussen verkopen in Dubai en de vrouwen zogenaamd weer in de keuken zetten. Waarom? Omdat zelf chronisch onzeker zijn en (althans de figuren in die docu) zonder uitzondering zelf een moeilijke jeugd hebben gehad waarin een vaderfiguur afwezig was.

quote:

Op donderdag 26 maart 2026 10:47 schreef Linkse_Boomknuffelaar het volgende:
Ik ben vroeger echt heel erg gepest, je zou het bijna terreur kunnen noemen, met name in mijn pubertijd was het echt heel erg.

Leerkrachten namen het op voor de pesters. Mijn ouders bleven maar volhouden dat het vanzelf op zou houden, weigerden me naar een andere school te sturen en kwamen met allerlei zweverige tips, maar nooit met dat ik voor mezelf op moest komen. Tips die uiteraard niets hielpen. Ik moest wel in therapie, de daders zijn nooit aangepakt. De therapeute was een zweverig type en ook zij deed gewoon niets.

Terugslaan mocht ik niet, want dat is onfatsoen en niet 'Zen' of zo.

Uiteindelijk werd het pesten zo erg en escaleerde volledig dat de school mij de toegang tot de school ontzegde. Toen moesten mijn ouders wel een andere school zoeken, waar ik niet gepest werd. De pesters zijn nooit aangepakt. Nooit. Door niemand.

Het heeft mijn hele leven verkloot en mijn toekomst geruïneerd.

Ik heb nooit geleerd voor mezelf op te komen, want dat was dus niet Zen of zo.

Ik heb later nog allerlei therapieën geprobeerd, letterlijk duizenden euro's aan besteed, maar niets helpt.

In 2017 werd ik weer te grazen genomen door een stel draaideurcriminelen die ik helaas via een goede vriend van me had leren kennen, zelfs een pistool tegen mijn hoofd gehad. Afgeperst. Maar ik heb geen cent betaald. Ze dreigen met het gooien van brandbommen, met fysiek geweld, maar ik heb gezegd dat het me niets interesseert. De schieten me maar dood, ik betaal geen cent.
De politie weigert zelfs aangifte op te nemen, terwijl ik genoeg bewijs heb,

Een van de aanvallersters met pistool is nota bene docente op een basisschool. Het boeit de autoriteiten niets. Weer een herhaling van vroeger dus.

Ik ben helemaal kapot, Ik durf niet goed alleen over straat, met vrienden wel, maar alleen blijf ik angstig. Ik voel me ook thuis angstig.

Alles van die brandbommen en dat ze me zouden laten ombrengen bleek bluf. Ik houd stand, ik ga niet in op afpersing. Mijn leven is toch kut, ze schieten me maar dood desnoods.

Heftig man.. pesten maakt zoveel meer kapot dan enkel datgene wat je aan het oppervlakte ziet. Heel erg.

Ik heb laatst op straat (en publique ) 2 jongeren die een ander jochie aan het pesten waren echt helemaal de tyfus in gescholden. Maar dan ook echt op een manier waarop ik een beetje schrok van mezelf

quote:

Op donderdag 26 maart 2026 11:14 schreef Solispolar het volgende:

[..]
Heftig man.. pesten maakt zoveel meer kapot dan enkel datgene wat je aan het oppervlakte ziet. Heel erg.

Ik heb laatst op straat (en publique ) 2 jongeren die een ander jochie aan het pesten waren echt helemaal de tyfus in gescholden. Maar dan ook echt op een manier waarop ik een beetje schrok van mezelf

Goed dat je ingegrepen hebt tegen pestgedrag.

Bekijk deze YouTube-video

quote:

Op donderdag 26 maart 2026 11:00 schreef Linkse_Boomknuffelaar het volgende:
Ik vraag me af hoe het met pestgedrag is in de socialistische wereld. Is het een typisch kapitalistisch verschijnsel dat pesten wordt aangemoedigd en dat de leerkrachten, politie of welke autoriteiten dan ook in de kapitalistische wereld weigeren voor slachtoffers op te komen en dat daders op handen worden gedragen?

Is dat het sociaal darwinisme waar het kapitalisme de facto voor staat?

Ik denk niet dat het iets met het kapitalisme te maken heeft, maar dat het (helaas) blijkbaar bij ons soort hoort. Niet dat dat goed is, en dat we daar niets tegen moeten doen (in tegendeel).