quote:
Op zondag 14 december 2025 13:11 schreef probeer het volgende:[..]
Rijksoverheid (2018): Loondoorbetalingsverplichting zieke werknemers voor kleine ondernemers makkelijker en goedkoper
https://www.rijksoverheid(...)elijker-en-goedkoperHet komt helemaal niet vaak voor dat kleine ondernemers 2 jaar lang loon moeten doorbetalen bij een zieke werknemer. Want een overgrote meerderheid van bedrijven (ja, ook de kleine) is daar tegen verzekerd.
En die groep is de laatste jaren sterk gegroeid. Daarbij is er sinds 2018 500 miljoen uitgedeeld aan specifiek de bedrijven met dit probleem. Dat collectief opvangen gebeurt dus al.
Waar blijven die vaste contracten dan? Wanneer is het genoeg met de afbraak van arbeidsrechten van miljoenen Nederlanders om procentueel een handjevol bedrijven te redden van hun eigen weigering om een reddingsvest mee te nemen, in de hoop dat ze door die overheidsredding weer eventjes íetsjes meer vaste ipv flexibele arbeidscontracten uitdelen?
[..]
Nogmaals, dat doe je dan door strenger te zijn over wanneer de loondoorbetaling bij ziekte begint. Niet wanneer die eindigt. Wanneer iemand al een poos ziekgemeld is, zijn er immers al genoeg mogelijkheden om door een eventueel onzinverhaal heen te prikken. Het verkorten van de ldbz kan simpelweg niet leiden tot minder ziekmeldingen, want daar heeft het niets mee te maken. Verkorten raakt alléén mensen die al 6 maanden (Hanca's voorstel) of 1 jaar (D66 en co) ziek zijn. Heeft niets te maken met het aandeel wat zich ziek meldt. Hooguit met hoe lang ze er recht op hebben. Die versobering die je voorstelt zou dan moeten gaan om hoe streng/moeilijk het wordt om er recht op te hebben. Of om de hoogte. Maar niets met de duur.
Maar daarbij behandel je ziekte hier als een keuze. En dat is pertinente onzin. Of je bent ziek, of je bent het niet. En mensen die echt ziek zijn maar toch gaan werken 'want ziekte is blijkbaar een keuze' kunnen we missen als kiespijn. Het is voor de samenleving vele malen goedkoper als ze eerst beter worden.
[..]
1)
Mensen die een Wajong uitkering ontvangen zijn door het UWV bestempeld als (deels) duurzaam arbeidsongeschikt. Sommigen zullen
nooit meer dan x uur kunnen werken. Sommigen zullen
nooit meer kunnen werken. Maar de basis van de Wajong is '
blijvend geen of minder arbeidsvermogen'. Het gaat dan om mensen die als minderjarige (of tijdens studie) een aandoening opgelopen hebben. Dus met tijdelijke ziekte krijg je sowieso al geen Wajong. Tijdelijke ziekte is WGA. Er zullen zeer weinig mensen zijn die succesvol werken, daarna langdurig deels of volledig ziek worden, en daarna succesvol Wajong krijgen. Dat kan écht alléén maar wanneer ze in hun jeugd een vastgestelde aandoening opliepen, bij een eerdere wajong aanvraag afgewezen werden omdat ze geacht werden te kunnen werken, succesvol gingen werken, daarna iets opliepen waardoor specifiek die eerdere aandoening verergerde en ze daardoor nu en in de toekomst niet meer kunnen werken. Let wel, alleen als het niet-kunnen-werken komt omdat die eerdere aandoening uit je jeugd nu verergerd is. Niet wanneer je niet-werken nu door iets anders komt.
Daarbij is het door strengere selectiecriteria in 2015 (participatiewet, focus op wat mensen wél kunnen). Is ook geen vetpot trouwens, 70-75% van het minimumloon. Ongeveer bijstandsniveau dus. Het is niet wat ik fatsoenlijk zou noemen. Het is minimaal.
Wajong-ers zijn het probleem niet binnen enige discussie over loondoorbetaling bij ziekte. Want verreweg de meesten belanden vanuit meer-dan-1-jaar-ziekte tijdens hun arbeidsovereenkomst, niet in de Wajong. Die komen ofwel in de IVA, WGA of bijstand terecht.
2)
Juist arbeidsmigranten zijn bij uitstek een groep die onderaan staan mbt rechten bij ziekte. Ik snap niet eens hoe of waarom je juist met die groep op de proppen komt (ofnouja, ik snap prima waarom je weer over arbeidsmigranten begint, maar dat heeft echt geen ene fuck met ldbz te maken). Vraag die Oost-Europeanen die bij je in de straat een keuken/badkamer/huis renoveren eens of ze loon krijgen als ze ziek zijn en dus niet werken. Ze zullen waarschijnlijk niet eens weten waar je het over hebt. Grote kans dat ze niet eens weten dat loondoorbetaling bij ziekte überhaupt bestáát. Arbeidsmigranten krijgen alleen betaald voor het werk wat ze wel doen. Niet voor ziek zijn. Omdat ze de groep zijn die verreweg het meest uitgemolken en afgezet wordt mbt arbeidsrechten. Dat is best wel een ding, naar het schijnt.
Arbeidsmigranten zijn ook het probleem niet binnen enige discussie over loondoorbetaling bij ziekte. Nouja .. het is in mijn ogen juist een groot probleem dat ze het vaak niet krijgen.
3)
De loondoorbetaling bij ziekte is in mijn ogen geen hoge uitkering. Het wettelijk minimum (al wijken CAOs daar regelmatig positief van af in het eerste jaar, dat dan weer wel. Onderwijs CAO is bv 80% 1e jaar.) is 70% van je loon voor het ziek worden. Zonder me te vertellen wat je verdient; kan jij op je huidige manier van leven blijven wanneer je volgende week door ziekte langdurig uitvalt en dan 70% verdient, of moet je dan toch ofwel in gaan teren op spaargeld ofwel gaan krimpen qua financieel huishouden? En ik zeg nergens dat ik het onterecht vind dat het geen 100% is (en zonder maximum). Maar riant of hoog kan ik geen van die regelingen nou echt noemen. Bij de ldbz hakt -20/30% er toch hard in. WIA krijg je alleen voor je afgekeurde percentage. En Wajong is gebaseerd op het minimumloon.
[..]
Cool.
Nogmaals; meerdere ministeries, CPB, SCP, én het UWV zijn tegen het plan om de 'loondoorbetaling bij ziekte' te verkorten naar 1 jaar.
[..]
Hulde voor jouw lange uitgebreide post. Waardeer ik

Even goed om te weten: ik ben niet écht een groot voorstander van grote hervorming cq. verdere afbraak van sociale voorzieningen. Her en der zou er best wat vertimmerd kunnen worden. Maar ik kan mij niet vinden in verdere significante versoberingen. Deze zijn in de jaren 2010 - 2014 al doorgevoerd.
Daarbij moet mij ook van het hart dat ik mij ook in toenemende mate begin te irriteren aan de haast kritiekloze aanname dat wij in Nederland extreme wetten hebben die de werknemer beschermen. Volgens mij is het zo dat het in Duitsland, Belgie en Frankrijk aanmerkelijk lastiger om van een werknemer af te komen. Het onlangs uitgebrachte rapport van - wie kent hem inmiddels niet - Wennink is daar een hogeschoolvoorbeeld van:
- rechtspositie werknemer verslechteren
- één jaar loonbetaling bij ziekte
Grappige is dat hij zich verzet tegen wat hij noemt "goedkope" arbeid maar wel met dergelijke maatregelen komt. Het wordt ook allemaal maar kritiekloos en aangenomen.
Afijn:
quote:
Het komt helemaal niet vaak voor dat kleine ondernemers 2 jaar lang loon moeten doorbetalen bij een zieke werknemer. Want een overgrote meerderheid van bedrijven (ja, ook de kleine) is daar tegen verzekerd. En die groep is de laatste jaren sterk gegroeid. Daarbij is er sinds 2018 500 miljoen uitgedeeld aan specifiek de bedrijven met dit probleem. Dat collectief opvangen gebeurt dus al.
Goed punt. Wat ik begrijp is dat die verzekeringen ontzettend duur zouden zijn. Ik heb geen inzage in de premielast. Maar in principe zouden deze kosten verdisconteerd moeten zitten in de kostprijzen van producten en diensten. Het is namelijk al jaren zo.
Ik ben het met je eens
quote:
Waar blijven die vaste contracten dan? Wanneer is het genoeg met de afbraak van arbeidsrechten van miljoenen Nederlanders om procentueel een handjevol bedrijven te redden van hun eigen weigering om een reddingsvest mee te nemen, in de hoop dat ze door die overheidsredding weer eventjes íetsjes meer vaste ipv flexibele arbeidscontracten uitdelen?
Niet geheel eens. De meeste bedrijven hebben eenmaal te maken met wisselende vraag, seizoensinvloeden, en andere externe invloeden die niet beïnvloedbaar zijn voor een bedrijf. Je moet je formatie daarin kunnen meebewegen. Dat is gewoon logische bedrijfseconomie. Dat moet wel redelijk zijn. Dat mag voor een gemiddeld bedrijf niet betekenen dat 40% van je formatie flexibel cq. geen vast contract heeft.
Er is geen ruimte om iedereen een vast contract te geven. En dat is nadelig voor die groep werknemers die dat treft. Daar ben ik mij van bewust. Maar het hoort wel bij een gezonde competitieve economie

quote:
Maar daarbij behandel je ziekte hier als een keuze. En dat is pertinente onzin. Of je bent ziek, of je bent het niet. En mensen die echt ziek zijn maar toch gaan werken 'want ziekte is blijkbaar een keuze' kunnen we missen als kiespijn. Het is voor de samenleving vele malen goedkoper als ze eerst beter worden.
Je stelt het nu wel erg zwart/wit. Wat de één ervaart als een ziekte en dus legitieme ziekmelding, ervaart de ander dat anders. Je hebt natuurlijk ziektes die objectief vast te stellen zijn: van de trap gevallen en gebroken .., kanker, heftige gebeurtenis in het prive domein. Maar ziektes zoals burn-out, psychisch leed, en ga zo maar verder. Het bestaat allemaal, en het is niet verzonnen. Maar het loopt wel de spuigaten uit, zeker bij jongeren. Na corona gaat het sommigen erg makkelijk af om lang uit de running te geraken. Een werkgever moet wel middelen hebben om daar mee om te gaan. En nee, daar is voor een bedrijfsarts ook niet makkelijk doorheen te prikken.
quote:
Daarbij is het door strengere selectiecriteria in 2015 (participatiewet, focus op wat mensen wél kunnen). Is ook geen vetpot trouwens, 70-75% van het minimumloon. Ongeveer bijstandsniveau dus. Het is niet wat ik fatsoenlijk zou noemen. Het is minimaal.
Meer dan genoeg met alle andere voorzieningen die daaromheen nog zijn. En het moet ook streng zijn. Om het fair en betaalbaar te houden. ASS, genderdysforie, etc etc. Ik vind het héél grijs of iemand daarom niet meer zou kunnen werken.
quote:
uist arbeidsmigranten zijn bij uitstek een groep die onderaan staan mbt rechten bij ziekte. Ik snap niet eens hoe of waarom je juist met die groep op de proppen komt (ofnouja, ik snap prima waarom je weer over arbeidsmigranten begint, maar dat heeft echt geen ene fuck met ldbz te maken). Vraag die Oost-Europeanen die bij je in de straat een keuken/badkamer/huis renoveren eens of ze loon krijgen als ze ziek zijn en dus niet werken.
Die mensen behoren dezelfde rechten te hebben als hun Nederlandse collega's. Wij hebben overigens die mensen wel nodig he.
Goede controle op naleving en toezicht dat werkgevers geen misbruik maken van deze mensen. Ziek is ziek en dient gewoon betaald te worden.
quote:
De loondoorbetaling bij ziekte is in mijn ogen geen hoge uitkering. Het wettelijk minimum (al wijken CAOs daar regelmatig positief van af in het eerste jaar, dat dan weer wel. Onderwijs CAO is bv 80% 1e jaar.) is 70% van je loon voor het ziek worden. Zonder me te vertellen wat je verdient; kan jij op je huidige manier van leven blijven wanneer je volgende week door ziekte langdurig uitvalt en dan 70% verdient, of moet je dan toch ofwel in gaan teren op spaargeld ofwel gaan krimpen qua financieel huishouden? En ik zeg nergens dat ik het onterecht vind dat het geen 100% is (en zonder maximum). Maar riant of hoog kan ik geen van die regelingen nou echt noemen. Bij de ldbz hakt -20/30% er toch hard in. WIA krijg je alleen voor je afgekeurde percentage. En Wajong is gebaseerd op het minimumloon.
In mijn geval - en die van velen - betekent 30% minder verdienen ongeveer een negatief verschil van 15% netto. Dat kan ik prima opvangen. Het is niet dat ik 85% van wat ik verdien uitgeef. Dat hoeft niet verder versoberd te worden.
Overigens, als je dat te laag vindt dan zijn er tegen extra kosten vaak mogelijkheden om je ook voor dat "gat" bij te verzekeren.
"Fifty years ago the Leningrad street taught me a rule - if a fight is inevitable, you have to throw the first punch."
Vladimir Putin
“To forgive the terrorists is up to God, but to send them there is up to me.”
Vladimir Putin