Help mijn kind is slim! Hoe ga je om met hoogbegaafdheid? #11

Hier gaat het ook vooral om proberen te zorgen dat mijn kind blij en vol vertrouwen is. Tot ie daar is, wordt er überhaupt niet geleerd, laat staan uitgedaagd. Is ook nergens voor nodig nog, komt vast vanzelf.

Maar ik snap wel dat het voor een kind dat nog wel redelijk lekker in zijn vel zit nogal belangrijk is dat het niet alleen maar uit zijn neus eet op school. Dat levert ook geen plezier en jolijt op.

quote:

Op dinsdag 24 september 2024 13:00 schreef margaretha_01 het volgende:
Hmmm, ik reageer eigenlijk nooit in dit topic, omdat ik hier ook nog niets te zoeken heb gehad: mijn zoontje ontwikkelt zich hartstikke gemiddeld (en hartstikke goed).

Maar ik vind dit wel een heel interessant onderwerp en ben best benieuwd wat jullie deed vermoeden dat jullie kind bovengemiddeld intelligent is en hoe dit uiteindelijk werd bevestigd.

En komt hoogbegaafdheid ook al in de familie voor of zelfs bij jullie (als ouders) zelf? Want intelligentie / hoogbegaafdheid is voor een groot deel erfelijk, of niet?

Of kwam het als een grote verrassing dat jullie kind zo intelligent is?

Hier een pientere net 3-jarige. Soms lees ik dat ze dan al beginnen met lezen (de ‘’’echte slimmerds’’’), maar dat doet die van mij niet. Ik vind haar meer op de zijnskenmerken HB-achtig. En inderdaad, als baby al heel weinig slapen, altijd alert, altijd overal als de kippen bij, alles willen weten en voortdurend vragen stellen. Cognitief loopt ze ook echt wel voor nu, net als spraak-taal en op het gebied van zelfstandigheid/zelfredzaamheid. Psz heeft het nu ook gespot en houdt haar in de gaten. Ze doet ook alles het liefst met oudere kinderen of volwassenen. Maar ik ben heel benieuwd hoe ze zich verder gaat ontwikkelen en hoe ze zich gaat laten zien, ook als ze straks naar school gaat.

Man en ik zijn allebei intelligent genoeg. Ik hoefde vroeger eigenlijk weinig te doen voor school, leren ging me heel snel en makkelijk af. Nooit een IQ-test gedaan, maar ik zou stiekem wel heel benieuwd zijn. Maar we functioneren allebei prima, dus ook geen reden toe.

quote:

Op dinsdag 24 september 2024 21:16 schreef Groofskenhonderdtwee het volgende:
Ik lees hier af en toe mee, maar ik merk dat ik helemaal niet bezig ben (me niet bewust bezig houd) met of de kinderen snel konden lezen, en of ze wel voldoende uitgedaagd worden op school.

Waar ik zelf het meeste last van heb, zijn de zijnskenmerken, en daar ben ik ook het meest bewust mee bezig bij de kinderen. Is er voldoende geruststelling en troost voor ze, worden ze gezien, begrepen...? Dat soort zorgen heb ik.

In de zomervakantie was ik daar wel mee bezig want overstap van de kleuterklas met een hele fijne kleuterjuf naar groep 3 met nieuwe leerkrachten. Zoals het nu lijkt heeft hij in groep 3 weer juffen die hem echt zien zo hij is en daar ook naar handelen.
Mede door dit topic weet hoeveel geluk we daarmee hebben want het gaat zo vaak anders.
Voel vooral de ruimte om die zorgen wel te delen want dat is de basis.

quote:

Op woensdag 25 september 2024 06:46 schreef Vanyel het volgende:
Hier gaat het ook vooral om proberen te zorgen dat mijn kind blij en vol vertrouwen is. Tot ie daar is, wordt er überhaupt niet geleerd, laat staan uitgedaagd. Is ook nergens voor nodig nog, komt vast vanzelf.

Maar ik snap wel dat het voor een kind dat nog wel redelijk lekker in zijn vel zit nogal belangrijk is dat het niet alleen maar uit zijn neus eet op school. Dat levert ook geen plezier en jolijt op.

Hier ga je wat mij betreft te kort door de bocht. Want mijn kind zit niet lekker in haar vel en wil niet naar school, tenzij ze daar voldoende uitgedaagd wordt. Dus het is voor mij niet 'eerst het een en dan het ander' of 'blij en vol vertrouwen en pas daarna uitgedaagd'. Uitgedaagd worden - of, zoals de orthopedagoog zegt: 'aan mogen staan'- is bij ons een basisbehoefte. Prul slaapt heel, heel slecht in de laatste maand als ze niks met haar hoofd heeft gedaan, huilt dan veel, wil 's ochtends niet naar school en zit niet lekker in haar vel. Dat vind ik net zo goed het allerbelangrijkste voor haar...maar uitdaging is daarvoor een voorwaarde. Geen doel op zich.

quote:

Op woensdag 25 september 2024 11:02 schreef Tink89 het volgende:

[..]
Hier ga je wat mij betreft te kort door de bocht. Want mijn kind zit niet lekker in haar vel en wil niet naar school, tenzij ze daar voldoende uitgedaagd wordt. Dus het is voor mij niet 'eerst het een en dan het ander' of 'blij en vol vertrouwen en pas daarna uitgedaagd'. Uitgedaagd worden - of, zoals de orthopedagoog zegt: 'aan mogen staan'- is bij ons een basisbehoefte. Prul slaapt heel, heel slecht in de laatste maand als ze niks met haar hoofd heeft gedaan, huilt dan veel, wil 's ochtends niet naar school en zit niet lekker in haar vel. Dat vind ik net zo goed het allerbelangrijkste voor haar...maar uitdaging is daarvoor een voorwaarde. Geen doel op zich.

Eens dat uitdaging nodig is om goed in het vel te blijven zitten. Maar om daar te komen is er wel een basis nodig van een kind dat redelijk tot goed in het vel zit met het nodige zelfvertrouwen en een leerkracht die het kind ziet en begrijpt.

Sommige kinderen moeten van heel ver komen om die basis weer op te bouwen.

quote:

Op woensdag 25 september 2024 11:02 schreef Tink89 het volgende:

[..]
Hier ga je wat mij betreft te kort door de bocht. Want mijn kind zit niet lekker in haar vel en wil niet naar school, tenzij ze daar voldoende uitgedaagd wordt. Dus het is voor mij niet 'eerst het een en dan het ander' of 'blij en vol vertrouwen en pas daarna uitgedaagd'. Uitgedaagd worden - of, zoals de orthopedagoog zegt: 'aan mogen staan'- is bij ons een basisbehoefte. Prul slaapt heel, heel slecht in de laatste maand als ze niks met haar hoofd heeft gedaan, huilt dan veel, wil 's ochtends niet naar school en zit niet lekker in haar vel. Dat vind ik net zo goed het allerbelangrijkste voor haar...maar uitdaging is daarvoor een voorwaarde. Geen doel op zich.

Volgens mij zei ik dat ook niet. Ik zei dat het voor mijn kind niet relevant is, zie ook wat @Elleska zegt.
De tweede paragraaf was niet bedoeld als beschrijving van elk ander kind maar enkel om aan te geven dat ik het belang van uitdaging in het algemeen heus wel snap.

quote:

Op dinsdag 24 september 2024 19:19 schreef Gogo83 het volgende:

[..]
Ik heb bij mijn volwassen iq-test niet hoeven lezen, was allemaal mondeling of met plaatjes/blokjes.

Uit nieuwsgierigheid, waarom heb je jezelf laten testen als volwassene?

Hier een kind dat over het algemeen goed in haar vel zit. Ze is een aanpasser en zal zich op school niet snel laten horen.
Ze is al haar hele leven een slechte slaper en lijkt bij meer uitdaging beter in te slapen.

Daarover gesproken. Ze doet thuis heel graag schoolwerkjes. Als ze een werkboek mee naar huis krijgt maakt ze alles weer opnieuw of bij schrijven blijft ze het overtrekken etc. Boekjes die ik haar kocht van zo leuk is oefenen en mijn oefenboek op afwasbaar papier vindt ze ook top. Dan kocht ik een boekje voor een oudere leeftijd.
Hebben jullie wellicht nog tips voor dit soort boekjes die ik nog niet ken?

quote:

Op woensdag 25 september 2024 21:29 schreef Nolita het volgende:
Hier een kind dat over het algemeen goed in haar vel zit. Ze is een aanpasser en zal zich op school niet snel laten horen.
Ze is al haar hele leven een slechte slaper en lijkt bij meer uitdaging beter in te slapen.

Daarover gesproken. Ze doet thuis heel graag schoolwerkjes. Als ze een werkboek mee naar huis krijgt maakt ze alles weer opnieuw of bij schrijven blijft ze het overtrekken etc. Boekjes die ik haar kocht van zo leuk is oefenen en mijn oefenboek op afwasbaar papier vindt ze ook top. Dan kocht ik een boekje voor een oudere leeftijd.
Hebben jullie wellicht nog tips voor dit soort boekjes die ik nog niet ken?

Misschien vindt ze Loco Mini of Maxi dan leuk om te doen? Bij ons hebben ze heel veel boekjes bij de bieb daarvan (en de dozen) om te lenen.

quote:

Op woensdag 25 september 2024 06:44 schreef Groofskenhonderdtwee het volgende:

[..]
Het hangt natuurlijk allemaal samen met elkaar, dat is ook wel lastig natuurlijk.

Ik herken ook je spoiler. Vaak herken ik niet heel erg wat hier geschreven wordt. Dat is bijzonder, want wat er in veel boeken geschreven wordt herken ik wel. Ik lijk me er op een andere manier toe te verhouden.

Kan je dit iets meer uitleggen? Ik herken mijn kinderen namelijk ook best goed in een aantal boeken, daarom ben ik heel benieuwd wat je juist niet herkent in dit topic. Ik (wij?) deel hier misschien niet alles, wat een ander beeld geeft?

quote:

Op woensdag 25 september 2024 21:50 schreef MevrouwCactus het volgende:

[..]
Misschien vindt ze Loco Mini of Maxi dan leuk om te doen? Bij ons hebben ze heel veel boekjes bij de bieb daarvan (en de dozen) om te lenen.

@Nolita: die heeft onze bieb ook. En wij hebben om deze reden een abonnement op de bobo gehad en nu op de Donald Duck Junior. Staan strips in, maar ook puzzeltjes enzo.

quote:

Op woensdag 25 september 2024 21:54 schreef Tink89 het volgende:

[..]
@:Nolita: die heeft onze bieb ook. En wij hebben om deze reden een abonnement op de bobo gehad en nu op de Donald Duck Junior. Staan strips in, maar ook puzzeltjes enzo.

Huh echt, dan mag je me even appen waar dan. Toen L laatst een piccolo wilde gaven ze aan dat ze niets meer hadden, alleen houten puzzels.
Geen idee of ze het wat vindt, onze mini loco ligt al een tijd onaangeroerd in de kast, maar de boekjes zijn ook niet meer passend nu dus kan het eens proberen.
Doe boeken is ze idd ook fan van, maar het schoolse trekt haar ook.

quote:

Op woensdag 25 september 2024 21:50 schreef Phaidra het volgende:

[..]
Kan je dit iets meer uitleggen? Ik herken mijn kinderen namelijk ook best goed in een aantal boeken, daarom ben ik heel benieuwd wat je juist niet herkent in dit topic. Ik (wij?) deel hier misschien niet alles, wat een ander beeld geeft?

Fijn dat je hierop doorvraagt. Moeilijk wel om goed te verwoorden. Ik lees niet heel vaak mee, maar als ik meelees, gaat het over of leerkrachten er wel of niet bekend mee zijn, hoe iedereen meedenkt in waar de kinderen nou didactisch staan, over testen, over de cognitieve uitdaging die ze nodig hebben, over thuis van zich af reageren....

Ik geloof dat ik het didactisch gebeuren op school een beetje zie als iets waar ze doorheen moeten. al dan niet verveeld. Ik kijk nooit naar hun schoolwerk, alsof het me niet zo interesseert wat ze goed of fout hebben, of geleerd hebben. Een soort basisvertrouwen in en acceptatie van dat dat er gewoon bijhoort ofzo.

Ik hou me bezig met hoe en waar ze creatief met opdrachten om kunnen gaan, over hoe autonoom ze kunnen en mogen zijn (veel letterlijke en figuurlijke bewegingsvrijheid doet ze goed), en of er voldoende geruststelling, troost en escapemogelijkheden zijn.

Ze hebben alledrie geen gedragsproblemen (of emotionele of psychische problemen), dus er lijkt ook geen noodzaak om verder ... Ze zijn over het algemeen vrolijk en levenslustig. Ze praten met mij over hun gevoelens en kunnen goed verwoorden wat ze dwarszit, als dat aan de orde is.

Dat gezegd hebbende heb ik zelf geen makkelijk leven gehad, en is dat nooit gezien. Dat blijft een zorg. Maar ik praatte niet over mijn binnenwereld, leek ook vrolijk en levenslustig (was ik op een bepaalde manier ook wel oprecht), dus tsja...

Het is complex, en misschien zou ik wel veel meer ... (ja wat dan, geen idee, ik weet het nu, hou het in de gaten vanuit dat perspectief en hoop hoop hoop dat zij het makkelijker zullen hebben).

@Groofskenhonderdtwee bedankt voor je uitleg! Ik snap nu beter wat je bedoelt en in grote lijnen zitten we er denk ik wel hetzelfde in. Ik hecht ook geen waarde aan cijfers en werkboekjes an sich. Bij de oudste was ik op een gegeven moment zelfs blij dat hij een keer een onvoldoende haalde. Hij is nogal perfectionistisch en dacht werkelijk dat de wereld zou vergaan als hij een keer 1 foutje maakte bij bijv. topografie. Nu merkte hij dat er niemand boos werd en hij gaf ook eerlijk toe dat hij er maar 1x naar gekeken had en dat dat dus niet genoeg was. Heel fijne ervaring voor hem . Hij verveelde zich ook op school, maar heeft zich er op zich prima doorheen geslagen.

Bij de jongste heb ik me ook erg geamuseerd hoe inventief hij was in groep 3 om veilig leren lezen te omzeilen. Hij vond die opdrachten onwijs stom en zorgde dus dat het leek alsof hij hard aan het werk was. De leerkrachten hadden niks door (hij nam deze juffen ook niet zo serieus en kwam overal mee weg - ik weet nog steeds niet of ik het geniaal moet vinden of respectloos, allebei een beetje denk ik ).

Maar puntje bij paaltje moest hij natuurlijk wel leren lezen. Dat vlotte totaal niet en hij kwam ook steeds slechter in zijn vel te zitten. Dat leidde tot diagnose ernstige dyslexie, maar wel een didactische voorsprong op alle andere vlakken van ca. 1,5 jaar. En daar moet school wel iets mee doen als ze willen dat hij niet uitvalt, hij was echt ongelukkig op school. Gelukkig had hij vorig jaar een juf die hem echt goed zag en aanvoelde. Wat een verademing. Er is ook externel hulp ingeschakeld, omdat school het zelf niet redde. Nu loopt het wat beter, ligt er een plan voor de komende twee jaar en ik hoop heel erg dat er een stijgende lijn gaat komen.

Het maakt me vooral verdrietig dat hij nog behoorlijk wat jaren door een schoolsysteem moet wat hem gewoon slecht ligt (de manier van leren bedoel ik dan). En ik probeer wel de leerkrachten van school in te laten zien dat het ook anders zou kunnen, als ze daarvoor open staan. Dat helpt niet alleen onze zoon, maar ook andere kinderen zoals hij.

Bij ons ligt nu inderdaad de optie op tafel om na de herfstvakantie te versnellen van groep 6 naar 7. Sowieso eerst maar even laten bezinken en vooral kijken hoe onze dame er zelf in staat.

School heeft eigenlijk geen enkele twijfel of ze het aan kan. Cognitief zeker, en ook qua 'klik' met de eventueel nieuwe groep denken ze dat het prima zal gaan (haar huidige juf had die klas vorig jaar, dus kent die leerlingen goed).
Ook de eventueel nieuwe meneer staat er zeker voor open en ziet geen bezwaren.

Iemand nog specifieke afwegingen / tips / ervaringen om aan te denken? Alles is welkom

quote:

Op donderdag 26 september 2024 18:01 schreef twist02 het volgende:
Bij ons ligt nu inderdaad de optie op tafel om na de herfstvakantie te versnellen van groep 6 naar 7. Sowieso eerst maar even laten bezinken en vooral kijken hoe onze dame er zelf in staat.

School heeft eigenlijk geen enkele twijfel of ze het aan kan. Cognitief zeker, en ook qua 'klik' met de eventueel nieuwe groep denken ze dat het prima zal gaan (haar huidige juf had die klas vorig jaar, dus kent die leerlingen goed).
Ook de eventueel nieuwe meneer staat er zeker voor open en ziet geen bezwaren.

Iemand nog specifieke afwegingen / tips / ervaringen om aan te denken? Alles is welkom

Wat wordt het plan in groep 7? Want ‘gewoon met de groep meedoen’ gaat voor de kerst ook alweer te traag.
Hoe oud is ze ook alweer?

En: ga maar vast een lijstje maken met open dagen van middelbare scholen in de buurt. In groep 7 mag je daar namelijk al snel aan gaan denken…

quote:

Op donderdag 26 september 2024 18:24 schreef MevrouwCactus het volgende:

[..]
Wat wordt het plan in groep 7? Want ‘gewoon met de groep meedoen’ gaat voor de kerst ook alweer te traag.
Hoe oud is ze ook alweer?

En: ga maar vast een lijstje maken met open dagen van middelbare scholen in de buurt. In groep 7 mag je daar namelijk al snel aan gaan denken…

Ja, dat zijn precies de dingen die we nog verder helder willen krijgen inderdaad. Dit was echt vooral een eerste gesprek over de optie om te versnellen, en hoe wij daar eventueel in staan.

Ze is 9 nu (van mei). Vanavond ook met 'r over gehad; ze staat er zeker wel voor open, maar vindt vooral het sociale stukje (nieuwe klas/kinderen) heel erg spannend. Dat dachten wij ook al wel, dat dat de grootste uitdaging is. Of haar beste vriendin daadwerkelijk gaat versnellen zal dus minimaal wel meespelen, vermoed ik.

De IB'er is echt heel tof, dus die gaat ook nog met 'r praten en verder nu maar vooral veel vragen bedenken en verzamelen, en daar vervolgens de antwoorden op zien te krijgen. Dan kunnen we op basis daarvan hopelijk een gedegen beslissing maken...

Maar dan komen dingen als een middelbare school inderdaad opeens wel heel snel dichterbij ja

quote:

Op donderdag 26 september 2024 22:13 schreef twist02 het volgende:

[..]
Maar dan komen dingen als een middelbare school inderdaad opeens wel heel snel dichterbij ja

Ik ben blij dat wij de open dagen bij de oudste de afgelopen 2 jaar al hebben gehad. We hebben natuurlijk bij die bezoeken ook de specifieke behoeften van onze jongste meegenomen. Zeker nu hij ook gaat versnellen is dat fijn. Eigenlijk zien wij 2 reële opties voor hem. Op die scholen wordt vooral projectmatig gewerkt waarbij ruimte is voor creativiteit. De ene school is alleen vwo, de andere is mavo-havo-vwo, waarbij pas in het jaar 3/4 je examenniveau bepaald wordt.

quote:

Op vrijdag 27 september 2024 13:43 schreef Phaidra het volgende:

[..]
Ik ben blij dat wij de open dagen bij de oudste de afgelopen 2 jaar al hebben gehad. We hebben natuurlijk bij die bezoeken ook de specifieke behoeften van onze jongste meegenomen. Zeker nu hij ook gaat versnellen is dat fijn. Eigenlijk zien wij 2 reële opties voor hem. Op die scholen wordt vooral projectmatig gewerkt waarbij ruimte is voor creativiteit. De ene school is alleen vwo, de andere is mavo-havo-vwo, waarbij pas in het jaar 3/4 je examenniveau bepaald wordt.

Ja, kan ik me voorstellen ja, dat dat fijn is

We hebben hier in de buurt sowieso 3 scholengemeenschappen zitten, alledrie écht heel dichtbij (lees: hooguit een km ofzo ), dus schat wel in dat daar zeker opties in zijn.
Ook verschillend qua schoolsysteem, grootte, speciale klassen e.d. Maar ze bieden sowieso allemaal wel iets van een extra/plus programma aan weet ik.

Maar het hele idee is nog wel even schakelen; van net begonnen in groep 6 naar oriënteren op middelbare scholen

[ Bericht 2% gewijzigd door twist02 op 27-09-2024 16:38:26 ]

quote:

Op vrijdag 27 september 2024 16:31 schreef twist02 het volgende:

[..]
Ja, kan ik me voorstellen ja, dat dat fijn is

We hebben hier in de buurt sowieso 3 scholengemeenschappen zitten, alledrie écht heel dichtbij (lees: hooguit een km ofzo ), dus schat wel in dat daar zeker opties in zijn.
Ook verschillend qua schoolsysteem, grootte, speciale klassen e.d. Maar ze bieden sowieso allemaal wel iets van een extra/plus programma aan weet ik.

Maar het hele idee is nog wel even schakelen; van net begonnen in groep 6 naar oriënteren op middelbare scholen

Bizar is dat laatste hè! Snelcursus opvoeden/ouderschap… het is niet zomaar even iets.

quote:

Op vrijdag 27 september 2024 16:47 schreef MevrouwCactus het volgende:

[..]
Bizar is dat laatste hè! Snelcursus opvoeden/ouderschap… het is niet zomaar even iets.

Ja, dat zal voor jullie nog een tandje sterker geweest zijn met Sjaak! Las wat dingen terug; hij zit inmiddels in het 2e jaar al?
Hij is 9,5/bijna 10 nu, toch? Volgens mij schelen die van ons maar een paar maanden, als ik het me goed herinner.

quote:

Op vrijdag 27 september 2024 16:47 schreef MevrouwCactus het volgende:

[..]
Bizar is dat laatste hè! Snelcursus opvoeden/ouderschap… het is niet zomaar even iets.

Ik was toevallig vandaag aan het googlen naar een dergelijke cursus i.r.t. hb. Soms heb ik het gevoel dat het allemaal te veel wordt voor me. Sowieso in combinatie met al 6,5 jaar slecht slapen (vanochtend werd hij om 5 uur weer wakker met (naar zeggen) buikpijn). Het constante ‘aan’ staan, alle vragen, niet stoppen waar andere kinderen wel stoppen, alles op school etc. Het vergt allemaal extra veel energie. Klinkt dat herkenbaar hier? Of ben ik de enige? 🙃

quote:

Op vrijdag 27 september 2024 17:39 schreef twist02 het volgende:

[..]
Ja, dat zal voor jullie nog een tandje sterker geweest zijn met Sjaak! Las wat dingen terug; hij zit inmiddels in het 2e jaar al?
Hij is 9,5/bijna 10 nu, toch? Volgens mij schelen die van ons maar een paar maanden, als ik het me goed herinner.

Hij is 9,5 ja, van maart 2015. Hij zit nu in het tweede jaar.
Hij heeft besloten vanaf nu geen klassen meer over te slaan, zegt hij

quote:

Op vrijdag 27 september 2024 18:54 schreef arvensis het volgende:

[..]
Ik was toevallig vandaag aan het googlen naar een dergelijke cursus i.r.t. hb. Soms heb ik het gevoel dat het allemaal te veel wordt voor me. Sowieso in combinatie met al 6,5 jaar slecht slapen (vanochtend werd hij om 5 uur weer wakker met (naar zeggen) buikpijn). Het constante ‘aan’ staan, alle vragen, niet stoppen waar andere kinderen wel stoppen, alles op school etc. Het vergt allemaal extra veel energie. Klinkt dat herkenbaar hier? Of ben ik de enige? 🙃

Oh, zeker klinkt dat herkenbaar. Ik heb inmiddels een klein groepje andere moeders van uhb-kinderen waar ik veel contact mee heb via Whatsapp. Daar kunnen we klagen/trots zijn/twijfelen/vragen stellen en wordt het begrepen. In ‘de echte wereld’ worden dit soort dingen vaak niet erkend en ook niet herkend. Het is zó fijn om dit groepje te hebben!

quote:

Op vrijdag 27 september 2024 21:48 schreef MevrouwCactus het volgende:

[..]
Hij is 9,5 ja, van maart 2015. Hij zit nu in het tweede jaar.
Hij heeft besloten vanaf nu geen klassen meer over te slaan, zegt hij

Hahaha, oh wat een heerlijke uitspraak ook!

quote:

Op woensdag 25 september 2024 12:25 schreef avotar het volgende:

[..]
Uit nieuwsgierigheid, waarom heb je jezelf laten testen als volwassene?

Lang verhaal kort: ik zat in een patroon van iedere paar jaar een burn-out/bore-out. Toen het vermoeden ontstond dat mijn zoon hb is en ik er veel over ging lezen, heb ik mezelf laten testen omdat ik wilde weten of dit een puzzelstukje was wat nog niet op zijn plek lag. Dat bleek zo te zijn. Heb ook begeleiding gehad rondom de test en sindsdien heb ik al een aantal keuzes gemaakt op werkgebied die ik nu anders maakte dan in het verleden. In de hoop dat dat patroon dat ik hierboven beschrijf doorbroken wordt.

quote:

Op vrijdag 27 september 2024 18:54 schreef arvensis het volgende:

[..]
Ik was toevallig vandaag aan het googlen naar een dergelijke cursus i.r.t. hb. Soms heb ik het gevoel dat het allemaal te veel wordt voor me. Sowieso in combinatie met al 6,5 jaar slecht slapen (vanochtend werd hij om 5 uur weer wakker met (naar zeggen) buikpijn). Het constante ‘aan’ staan, alle vragen, niet stoppen waar andere kinderen wel stoppen, alles op school etc. Het vergt allemaal extra veel energie. Klinkt dat herkenbaar hier? Of ben ik de enige? 🙃

Nee, zeker niet.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op vrijdag 27 september 2024 18:54 schreef arvensis het volgende:

[..]
Ik was toevallig vandaag aan het googlen naar een dergelijke cursus i.r.t. hb. Soms heb ik het gevoel dat het allemaal te veel wordt voor me. Sowieso in combinatie met al 6,5 jaar slecht slapen (vanochtend werd hij om 5 uur weer wakker met (naar zeggen) buikpijn). Het constante ‘aan’ staan, alle vragen, niet stoppen waar andere kinderen wel stoppen, alles op school etc. Het vergt allemaal extra veel energie. Klinkt dat herkenbaar hier? Of ben ik de enige? 🙃

Nee hoor, herkenbaar wel. Ik vind vooral de combinatie met een jonger kind pittig. Nou hebben wij ook wel een mal leeftijdsverschil, maar ik moet voortdurend schakelen tussen de emotionele behoeftes van de oudste (die ook nauwelijks een uit-knop heeft, veel gedachte, veel gevoelens) en de praktische zorg voor de dreumes (door overigens ook energie voor 10 heeft). Ik vind die afwisseling leuk en ik ga er ook beter op dan alleen maar zorgen voor een kleintje, maar er is wat weinig ruimte voor ons.

Qua school merk ik nu, na 5 weken middelbare, al een behoorlijk verschil. Deze school heeft geen speciale hb-voorzieningen maar hij doet tweetalig gymnasium en wordt in het reguliere programma prima uitgedaagd (alle vakken in het Engels, elke week portfolio-opdrachten etc.). Ik merk dat hij zonder morren aan zijn huiswerk begint en hij zelf aangeeft dat de dagen zóveel sneller gaan dan op de basisschool. Hij vindt eigenlijk alle lessen wel leuk en boeiend. Zo leuk om te zien

quote:

Op vrijdag 27 september 2024 18:54 schreef arvensis het volgende:

[..]
Ik was toevallig vandaag aan het googlen naar een dergelijke cursus i.r.t. hb. Soms heb ik het gevoel dat het allemaal te veel wordt voor me. Sowieso in combinatie met al 6,5 jaar slecht slapen (vanochtend werd hij om 5 uur weer wakker met (naar zeggen) buikpijn). Het constante ‘aan’ staan, alle vragen, niet stoppen waar andere kinderen wel stoppen, alles op school etc. Het vergt allemaal extra veel energie. Klinkt dat herkenbaar hier? Of ben ik de enige? 🙃

Duidelijk niet de enige.

Dat begon al toen mini amper wilde slapen, zeker overdag niet en de nachten ook niet te lang. Maar wel veel aandacht nodig in de wakker-tijd

Hier is dat zo gebleven tot einde basisschool. Zelfs als ik overdag alleen thuis was, dan was ik aan het denken wat voor kind ik thuis zou krijgen. En wat ik daar dan weer mee moest.

Aan het begin van de eerste klas hielden we ons hart vast. Ik stond echt strak. In de loop van het jaar bleek keer op keer dat alles gewoon oke was. Toen merkte ik pas hoeveel energie de basisschool gekost had, voor allebei. Dat heeft afgelopen schooljaar mijn hoofd flink bezig gehouden. Ik heb opeens ruimte voor mezelf, dat was toch heel erg gek na zoveel jaar.

Verkeerde plek. Sorry!

[ Bericht 59% gewijzigd door Cathmar op 28-09-2024 08:36:00 ]

Je bent niet de enige. Ik vind het heftig ook, en dan heb ik twee hb'ers.

De slapeloze nachten zijn echt killing idd. Dat trekt mentaal een enorme wissel op je. En op je relatie. Er is veel onbegrip ook, als je vertelt dat je kind van 5 nog steeds elke nacht huilend/schreeuwend wakker wordt, of bij jou in bed slaapt. Dus vertel ja maar niks meer.

Nu de kinderen ouder zijn, is dat hoofdstuk godzijdank afgesloten (tenzij ziek oid). Al schiet ik nog steeds direct in de stress als ik ‘s nachts een kind hoor. Zou dat ooit overgaan?

quote:

Op zaterdag 28 september 2024 10:55 schreef Phaidra het volgende:
De slapeloze nachten zijn echt killing idd. Dat trekt mentaal een enorme wissel op je. En op je relatie. Er is veel onbegrip ook, als je vertelt dat je kind van 5 nog steeds elke nacht huilend/schreeuwend wakker wordt, of bij jou in bed slaapt. Dus vertel ja maar niks meer.

Nu de kinderen ouder zijn, is dat hoofdstuk godzijdank afgesloten (tenzij ziek oid). Al schiet ik nog steeds direct in de stress als ik ‘s nachts een kind hoor. Zou dat ooit overgaan?

Dat gaat ooit over, maar kan wel even duren, zeg ik uit ervaring. Middels is het bij mij over, maar kind is ook al 15.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

[ Bericht 19% gewijzigd door Hupje op 28-09-2024 17:21:52 ]

Oh, die nachten zijn herkenbaar. Al ruim 3 jaar geen normale nacht slaap gehad, tenzij ik buiten de deur slaap (nu 3x gedaan ofzo). Altijd behoefte aan nabijheid rondom slapen. Nu zijn we inmiddels zo ver dat ik op een eigen bed op haar kamer kan slapen en dat zij in haar eigen bed blijft. Eerst moest ze altijd tegen mij aanliggen. Maar ik moet daar hele kleine stapjes in zetten. Ben soms ook zo jaloers op ouders die ‘gewoon normaal slapende’ kinderen hebben.

Hier heeft peuter een werkboekje gekregen bij de gastouder, onder het mom ‘we moeten haar bezig zien te houden tot juli’. Ze vindt het fantastisch en ze doet die werkbladen gewoon heel goed. Groepjes maken van x aantal, kleuren op nummer, lijnen trekken tussen dezelfde figuren. Gastouder staat er iedere keer versteld van.

quote:

Op zaterdag 28 september 2024 08:23 schreef Deepfreeze het volgende:

[..]
Duidelijk niet de enige.

Dat begon al toen mini amper wilde slapen, zeker overdag niet en de nachten ook niet te lang. Maar wel veel aandacht nodig in de wakker-tijd

Hier is dat zo gebleven tot einde basisschool. Zelfs als ik overdag alleen thuis was, dan was ik aan het denken wat voor kind ik thuis zou krijgen. En wat ik daar dan weer mee moest.

Aan het begin van de eerste klas hielden we ons hart vast. Ik stond echt strak. In de loop van het jaar bleek keer op keer dat alles gewoon oke was. Toen merkte ik pas hoeveel energie de basisschool gekost had, voor allebei. Dat heeft afgelopen schooljaar mijn hoofd flink bezig gehouden. Ik heb opeens ruimte voor mezelf, dat was toch heel erg gek na zoveel jaar.

Fijn om te lezen dat het goed komt, al duurt het voor ons nog even tot de oudste klaar is met de basisschool (nu in groep 3).

Hier is het verder nogal dramatisch thuis: kinderen (5 en 2) met allebei een zeer sterke mening. Slapen is altijd een ‘strijd’. Als ik het er met vrienden over heb, verklaren ze ons voor gek. Ik krijg ze niet uitgelegd dat onze kinderen gewoon heel anders zijn. Dat is soms wel lastig om los te laten al weet ik rationeel wel dat ik daar niets om moet geven.

Verder zijn we wel stappen aan het maken qua hulp maar tot nu toe weinig effect op het gedrag thuis: een plusklas 1x in de week, psycholoog, binnenkort een test.

Helaas vindt de juf van groep 3 dat alle kinderen in dezelfde mal moeten passen. Onze dochter gaat momenteel niet graag naar school, komt bijna altijd te laat. De juf geeft ons het gevoel dat we slechte ouders zijn. Die begrijpt er helemaal niets van dat we elke ochtend een ‘strijd’ hebben om te zorgen dat ze op school komt. En dat trucjes of beloningen niet werken (of maximaal 1x).

Jammer is dat.


Wat ook nog speelt is dat de psycholoog aangeeft dat mijn dochter al die kenmerken van mij heeft. Ik maak nu ook een soort ontdekkingsreis mee omdat ik besef dat ik anders ben dan anderen. Ergens wist ik dat allang. Helaas was daar vroeger geen oog voor en kreeg ik meestal een pak slaag als ik iets anders deed dan normaal of ik werd genegeerd. Pijnlijk om daar aan te denken. Maar geeft me in ieder geval wel de drive om onze kinderen anders op te voeden.

quote:

Op zaterdag 28 september 2024 12:29 schreef kloon_bassie het volgende:

[..]
Fijn om te lezen dat het goed komt, al duurt het voor ons nog even tot de oudste klaar is met de basisschool (nu in groep 3).

Helaas vindt de juf van groep 3 dat alle kinderen in dezelfde mal moeten passen. Onze dochter gaat momenteel niet graag naar school, komt bijna altijd te laat. De juf geeft ons het gevoel dat we slechte ouders zijn. Die begrijpt er helemaal niets van dat we elke ochtend een ‘strijd’ hebben om te zorgen dat ze op school komt. En dat trucjes of beloningen niet werken (of maximaal 1x).

Deze combi.. op de basisschool werd hij gezien als probleem om op te lossen. De oplossing was een vast pakket. Dat dit kind toevallig wat meer emotionele ondersteuning nodig had kwam niet ter sprake tot...

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Toen had hij opeens zomaar extra hulp(PMT), al was dat los van het hb verhaal en bleef de standaard oplossing gevolgd worden.

Nu op het VO wordt hij gewoon gezien als kind, mini-puber met al zijn streken. Hb is geen probleem, maar juist een pre om ruimte te krijgen voor je eigen projecten. En dat is echt 1-op-1 maatwerk, op dit moment 2 uur per week. Gewoon gezien worden al mens ipv een wandelend probleem

Mijn jongste lijkt echt op mijn man. Het is soms grappig om te zien dat D iets doet, mijn man raar opkijkt en ik weet dat man hetzelfde zou doen.

quote:

Op zaterdag 28 september 2024 10:55 schreef Phaidra het volgende:
De slapeloze nachten zijn echt killing idd. Dat trekt mentaal een enorme wissel op je. En op je relatie. Er is veel onbegrip ook, als je vertelt dat je kind van 5 nog steeds elke nacht huilend/schreeuwend wakker wordt, of bij jou in bed slaapt. Dus vertel ja maar niks meer.

Nu de kinderen ouder zijn, is dat hoofdstuk godzijdank afgesloten (tenzij ziek oid). Al schiet ik nog steeds direct in de stress als ik ‘s nachts een kind hoor. Zou dat ooit overgaan?

Ik weet niet hoe lang het voor jou geleden is. Bij mij is gebeurt het nog af en toe, nachtelijke issues, al is de hoge frequentie er al wel 4 jaar of zo af.
Ik word zelfs als we met zijn tweeën weg zijn zonder kinderen nog wel eens wakker omdat ik (zeker weten!!!) mijn kind hoor.

Mijn jongste slaapt nu ruim een jaar door (tenzij weer oorontsteking), maar nog word ik regelmatig wakker omdat ik hem denk te horen.

Maar is slecht slapen dan zo typisch voor slimme / hoogbegaafde kinderen?
Sorry als dat een domme vraag is, maar ik snap het verband niet

Slecht slapen kan iedereen natuurlijk. Maar je kunt bijvoorbeeld slecht slapen omdat je zo veel nog wilt overdenken en dus niet de rust in je hoofd krijgt om te gaan slapen. Natuurkundige vragen enz krijg ik altijd de laatste minuut voor de lamp uit gaat gesteld Heeft ie dan de hele dag over nagedacht. En dat stopt dan dus niet als het bedtijd is. Dan is er minder afleiding, dus meer denktijd.

quote:

Op zaterdag 28 september 2024 17:15 schreef twist02 het volgende:
Maar is slecht slapen dan zo typisch voor slimme / hoogbegaafde kinderen?
Sorry als dat een domme vraag is, maar ik snap het verband niet

Minder slaap nodig hebben dan gemiddeld als baby/peuter is wel iets wat vaak op de lijst staat bij ‘vroege kenmerken van hoogbegaafdheid’. ‘Een druk hoofd’ hebben bij kinderen/jongeren/volwassenen ook.

Het is niet zo dat ieder hb-kind er last van heeft, maar het komt wel vaker dan gemiddeld voor.

Ah oké, ja zo snap ik 'm wel inderdaad!

Slapen heeft hier als baby/dreumes ook wel veel moeite gekost ja, bij allebei. En dat hyperalert zijn bij elk geluidje (uit angst dat er misschien eentje wakker is) is helaas ook herkenbaar
Maar dat wijt ik eigenlijk altijd vooral aan mezelf, omdat ze objectief gezien nu echt wel goed slapen

L heeft meer slaap nodig dan gemiddeld. Momenteel sturen we hem in het weekend naar boven om te rusten/lezen als zijn broertje van 2jaar gaat slapen en meestal valt hij dan ook in slaap. Anders is hij smiddags zo moe dat hij niet meer voor rede vatbaar is. Het gaat alweer een stuk beter dan de eerste schoolweek dus wie weet kunnen we binnenkort weer zonder.

Hij kan tegenwoordig meestal zelf in slaap vallen en slaapt in eigen bed. Als baby-peuter had hij geen rust om zelf in slaap te komen alsof hij zichzelf geen tijd gunde om te slapen. En nog steeds is het zo dat hij direct aan staat als hij wakker wordt, ook midden in de nacht waardoor ik ook altijd alert ben want ik weet nooit wat hij nu weer in zijn hoofd haalt.

D heeft een grote broer. Waar broer met anderhalf jaar oud overging naar 1 slaapje overdag (beetje laat), ging D toen van 1 naar 0 slaapjes. Hij had gewoon geen rust in zijn lijf/hoofd. Wilde overal bij zijn, dingen zien.

Iets na die anderhalf jaar hadden we wel een slaapprobleem. D werd elke 45 minuten in de nacht wakker en had onze schoot nodig om in slaap te komen. Dat liep zo de spuigaten uit, dat we hem hebben laten huilen. Wel een aai over zijn bol, maar geen contact verder. Na 3 dagen sliep hij prima door en was het ons duidelijk dat hij ook een goede eigen wil had

Sindsdien is alleen het in slaap komen lastig, als hij overdag meer wordt gestimuleerd/uitgedaagd hoe beter dat gaat.

quote:

Op vrijdag 27 september 2024 18:54 schreef arvensis het volgende:

[..]
Ik was toevallig vandaag aan het googlen naar een dergelijke cursus i.r.t. hb. Soms heb ik het gevoel dat het allemaal te veel wordt voor me. Sowieso in combinatie met al 6,5 jaar slecht slapen (vanochtend werd hij om 5 uur weer wakker met (naar zeggen) buikpijn). Het constante ‘aan’ staan, alle vragen, niet stoppen waar andere kinderen wel stoppen, alles op school etc. Het vergt allemaal extra veel energie. Klinkt dat herkenbaar hier? Of ben ik de enige? 🙃

Ik wilde hier nog even op terugkomen. Er zijn groepen ouders die bij elkaar komen. Als je zoekt op Peers4Parents kan je die vinden. Hier komen ouders 8-10 keer bij elkaar om iedere keer over een ander thema te praten.
Daarnaast zijn er op best wat plekken wat hb-café’s of andere samenkomsten voor ouders. Soms door ouders georganiseerd, soms door Pharos.

quote:

Op zaterdag 28 september 2024 13:47 schreef Vanyel het volgende:

[..]
Ik weet niet hoe lang het voor jou geleden is. Bij mij is gebeurt het nog af en toe, nachtelijke issues, al is de hoge frequentie er al wel 4 jaar of zo af.
Ik word zelfs als we met zijn tweeën weg zijn zonder kinderen nog wel eens wakker omdat ik (zeker weten!!!) mijn kind hoor.

Het is nu zo'n 3-4 jaar geleden dat het van elke nacht wakker langzaam naar bijna elke nacht doorslapen ging. Al zijn er nog wel terugvallen in drukke/spannende periodes.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

De jongste kan wel aangeven dat hij bij het inslapen nog heel druk in zijn hoofd is. Sinds een jaartje gaan we voor het slapen altijd een rondje wandelen met hem buiten, dat helpt hem heel goed om met een leger hoofd te gaan slapen. Daarnaast blijven we altijd nog even 10-15 min bij hem liggen, dat heeft hij echt nodig om hem te helpen met afschakelen. Hij zegt dat het vervolgens alsnog wel 20-30 minuten duurt voor hij in slaap valt.

quote:

Op maandag 30 september 2024 07:08 schreef MevrouwCactus het volgende:

[..]
Ik wilde hier nog even op terugkomen. Er zijn groepen ouders die bij elkaar komen. Als je zoekt op Peers4Parents kan je die vinden. Hier komen ouders 8-10 keer bij elkaar om iedere keer over een ander thema te praten.
Daarnaast zijn er op best wat plekken wat hb-café’s of andere samenkomsten voor ouders. Soms door ouders georganiseerd, soms door Pharos.

Dankjewel! Hier heb ik zeker wat aan.
Ik ben nu vooral opzoek naar een peergroup voor U. Hier in de regio is helaas vrij weinig aanbod voor zijn leeftijd (6).

Nou, onze dame lijkt zelf zeker wel open te staan voor een versnelling van groep 6 naar 7.

De eerste reactie toen ik uitlegde dat school het had geopperd bestond uit grote ogen en een trillend onderlipje.
Maar dat hadden we ook wel verwacht, gezien haar karakter

Inmiddels lijkt ze gewend te zijn aan het idee en wordt ze eigenlijk alleen maar enthousiaster.
Ze heeft ook al een 1-op-1 gesprek gehad met de IB'er, wat ze heel fijn vond. Dus later deze week gaan we met z'n drieën nog een keer met de IB'er in gesprek, zodat we nog wat meer kunnen doorvragen naar de precieze invulling van beide scenario's (in groep 6 blijven of versnellen naar 7)

Ben wel benieuwd waar we op uit gaan komen en hoe het verder gaat..!