Help mijn kind is slim! Hoe ga je om met hoogbegaafdheid? #11

quote:

Op woensdag 25 september 2024 12:25 schreef avotar het volgende:

[..]
Uit nieuwsgierigheid, waarom heb je jezelf laten testen als volwassene?

Lang verhaal kort: ik zat in een patroon van iedere paar jaar een burn-out/bore-out. Toen het vermoeden ontstond dat mijn zoon hb is en ik er veel over ging lezen, heb ik mezelf laten testen omdat ik wilde weten of dit een puzzelstukje was wat nog niet op zijn plek lag. Dat bleek zo te zijn. Heb ook begeleiding gehad rondom de test en sindsdien heb ik al een aantal keuzes gemaakt op werkgebied die ik nu anders maakte dan in het verleden. In de hoop dat dat patroon dat ik hierboven beschrijf doorbroken wordt.

quote:

Op vrijdag 27 september 2024 18:54 schreef arvensis het volgende:

[..]
Ik was toevallig vandaag aan het googlen naar een dergelijke cursus i.r.t. hb. Soms heb ik het gevoel dat het allemaal te veel wordt voor me. Sowieso in combinatie met al 6,5 jaar slecht slapen (vanochtend werd hij om 5 uur weer wakker met (naar zeggen) buikpijn). Het constante ‘aan’ staan, alle vragen, niet stoppen waar andere kinderen wel stoppen, alles op school etc. Het vergt allemaal extra veel energie. Klinkt dat herkenbaar hier? Of ben ik de enige? 🙃

Nee, zeker niet.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op vrijdag 27 september 2024 18:54 schreef arvensis het volgende:

[..]
Ik was toevallig vandaag aan het googlen naar een dergelijke cursus i.r.t. hb. Soms heb ik het gevoel dat het allemaal te veel wordt voor me. Sowieso in combinatie met al 6,5 jaar slecht slapen (vanochtend werd hij om 5 uur weer wakker met (naar zeggen) buikpijn). Het constante ‘aan’ staan, alle vragen, niet stoppen waar andere kinderen wel stoppen, alles op school etc. Het vergt allemaal extra veel energie. Klinkt dat herkenbaar hier? Of ben ik de enige? 🙃

Nee hoor, herkenbaar wel. Ik vind vooral de combinatie met een jonger kind pittig. Nou hebben wij ook wel een mal leeftijdsverschil, maar ik moet voortdurend schakelen tussen de emotionele behoeftes van de oudste (die ook nauwelijks een uit-knop heeft, veel gedachte, veel gevoelens) en de praktische zorg voor de dreumes (door overigens ook energie voor 10 heeft). Ik vind die afwisseling leuk en ik ga er ook beter op dan alleen maar zorgen voor een kleintje, maar er is wat weinig ruimte voor ons.

Qua school merk ik nu, na 5 weken middelbare, al een behoorlijk verschil. Deze school heeft geen speciale hb-voorzieningen maar hij doet tweetalig gymnasium en wordt in het reguliere programma prima uitgedaagd (alle vakken in het Engels, elke week portfolio-opdrachten etc.). Ik merk dat hij zonder morren aan zijn huiswerk begint en hij zelf aangeeft dat de dagen zóveel sneller gaan dan op de basisschool. Hij vindt eigenlijk alle lessen wel leuk en boeiend. Zo leuk om te zien

quote:

Op vrijdag 27 september 2024 18:54 schreef arvensis het volgende:

[..]
Ik was toevallig vandaag aan het googlen naar een dergelijke cursus i.r.t. hb. Soms heb ik het gevoel dat het allemaal te veel wordt voor me. Sowieso in combinatie met al 6,5 jaar slecht slapen (vanochtend werd hij om 5 uur weer wakker met (naar zeggen) buikpijn). Het constante ‘aan’ staan, alle vragen, niet stoppen waar andere kinderen wel stoppen, alles op school etc. Het vergt allemaal extra veel energie. Klinkt dat herkenbaar hier? Of ben ik de enige? 🙃

Duidelijk niet de enige.

Dat begon al toen mini amper wilde slapen, zeker overdag niet en de nachten ook niet te lang. Maar wel veel aandacht nodig in de wakker-tijd

Hier is dat zo gebleven tot einde basisschool. Zelfs als ik overdag alleen thuis was, dan was ik aan het denken wat voor kind ik thuis zou krijgen. En wat ik daar dan weer mee moest.

Aan het begin van de eerste klas hielden we ons hart vast. Ik stond echt strak. In de loop van het jaar bleek keer op keer dat alles gewoon oke was. Toen merkte ik pas hoeveel energie de basisschool gekost had, voor allebei. Dat heeft afgelopen schooljaar mijn hoofd flink bezig gehouden. Ik heb opeens ruimte voor mezelf, dat was toch heel erg gek na zoveel jaar.

Verkeerde plek. Sorry!

[ Bericht 59% gewijzigd door Cathmar op 28-09-2024 08:36:00 ]

Je bent niet de enige. Ik vind het heftig ook, en dan heb ik twee hb'ers.

De slapeloze nachten zijn echt killing idd. Dat trekt mentaal een enorme wissel op je. En op je relatie. Er is veel onbegrip ook, als je vertelt dat je kind van 5 nog steeds elke nacht huilend/schreeuwend wakker wordt, of bij jou in bed slaapt. Dus vertel ja maar niks meer.

Nu de kinderen ouder zijn, is dat hoofdstuk godzijdank afgesloten (tenzij ziek oid). Al schiet ik nog steeds direct in de stress als ik ‘s nachts een kind hoor. Zou dat ooit overgaan?

quote:

Op zaterdag 28 september 2024 10:55 schreef Phaidra het volgende:
De slapeloze nachten zijn echt killing idd. Dat trekt mentaal een enorme wissel op je. En op je relatie. Er is veel onbegrip ook, als je vertelt dat je kind van 5 nog steeds elke nacht huilend/schreeuwend wakker wordt, of bij jou in bed slaapt. Dus vertel ja maar niks meer.

Nu de kinderen ouder zijn, is dat hoofdstuk godzijdank afgesloten (tenzij ziek oid). Al schiet ik nog steeds direct in de stress als ik ‘s nachts een kind hoor. Zou dat ooit overgaan?

Dat gaat ooit over, maar kan wel even duren, zeg ik uit ervaring. Middels is het bij mij over, maar kind is ook al 15.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

[ Bericht 19% gewijzigd door Hupje op 28-09-2024 17:21:52 ]

Oh, die nachten zijn herkenbaar. Al ruim 3 jaar geen normale nacht slaap gehad, tenzij ik buiten de deur slaap (nu 3x gedaan ofzo). Altijd behoefte aan nabijheid rondom slapen. Nu zijn we inmiddels zo ver dat ik op een eigen bed op haar kamer kan slapen en dat zij in haar eigen bed blijft. Eerst moest ze altijd tegen mij aanliggen. Maar ik moet daar hele kleine stapjes in zetten. Ben soms ook zo jaloers op ouders die ‘gewoon normaal slapende’ kinderen hebben.

Hier heeft peuter een werkboekje gekregen bij de gastouder, onder het mom ‘we moeten haar bezig zien te houden tot juli’. Ze vindt het fantastisch en ze doet die werkbladen gewoon heel goed. Groepjes maken van x aantal, kleuren op nummer, lijnen trekken tussen dezelfde figuren. Gastouder staat er iedere keer versteld van.

quote:

Op zaterdag 28 september 2024 08:23 schreef Deepfreeze het volgende:

[..]
Duidelijk niet de enige.

Dat begon al toen mini amper wilde slapen, zeker overdag niet en de nachten ook niet te lang. Maar wel veel aandacht nodig in de wakker-tijd

Hier is dat zo gebleven tot einde basisschool. Zelfs als ik overdag alleen thuis was, dan was ik aan het denken wat voor kind ik thuis zou krijgen. En wat ik daar dan weer mee moest.

Aan het begin van de eerste klas hielden we ons hart vast. Ik stond echt strak. In de loop van het jaar bleek keer op keer dat alles gewoon oke was. Toen merkte ik pas hoeveel energie de basisschool gekost had, voor allebei. Dat heeft afgelopen schooljaar mijn hoofd flink bezig gehouden. Ik heb opeens ruimte voor mezelf, dat was toch heel erg gek na zoveel jaar.

Fijn om te lezen dat het goed komt, al duurt het voor ons nog even tot de oudste klaar is met de basisschool (nu in groep 3).

Hier is het verder nogal dramatisch thuis: kinderen (5 en 2) met allebei een zeer sterke mening. Slapen is altijd een ‘strijd’. Als ik het er met vrienden over heb, verklaren ze ons voor gek. Ik krijg ze niet uitgelegd dat onze kinderen gewoon heel anders zijn. Dat is soms wel lastig om los te laten al weet ik rationeel wel dat ik daar niets om moet geven.

Verder zijn we wel stappen aan het maken qua hulp maar tot nu toe weinig effect op het gedrag thuis: een plusklas 1x in de week, psycholoog, binnenkort een test.

Helaas vindt de juf van groep 3 dat alle kinderen in dezelfde mal moeten passen. Onze dochter gaat momenteel niet graag naar school, komt bijna altijd te laat. De juf geeft ons het gevoel dat we slechte ouders zijn. Die begrijpt er helemaal niets van dat we elke ochtend een ‘strijd’ hebben om te zorgen dat ze op school komt. En dat trucjes of beloningen niet werken (of maximaal 1x).

Jammer is dat.


Wat ook nog speelt is dat de psycholoog aangeeft dat mijn dochter al die kenmerken van mij heeft. Ik maak nu ook een soort ontdekkingsreis mee omdat ik besef dat ik anders ben dan anderen. Ergens wist ik dat allang. Helaas was daar vroeger geen oog voor en kreeg ik meestal een pak slaag als ik iets anders deed dan normaal of ik werd genegeerd. Pijnlijk om daar aan te denken. Maar geeft me in ieder geval wel de drive om onze kinderen anders op te voeden.

quote:

Op zaterdag 28 september 2024 12:29 schreef kloon_bassie het volgende:

[..]
Fijn om te lezen dat het goed komt, al duurt het voor ons nog even tot de oudste klaar is met de basisschool (nu in groep 3).

Helaas vindt de juf van groep 3 dat alle kinderen in dezelfde mal moeten passen. Onze dochter gaat momenteel niet graag naar school, komt bijna altijd te laat. De juf geeft ons het gevoel dat we slechte ouders zijn. Die begrijpt er helemaal niets van dat we elke ochtend een ‘strijd’ hebben om te zorgen dat ze op school komt. En dat trucjes of beloningen niet werken (of maximaal 1x).

Deze combi.. op de basisschool werd hij gezien als probleem om op te lossen. De oplossing was een vast pakket. Dat dit kind toevallig wat meer emotionele ondersteuning nodig had kwam niet ter sprake tot...

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Toen had hij opeens zomaar extra hulp(PMT), al was dat los van het hb verhaal en bleef de standaard oplossing gevolgd worden.

Nu op het VO wordt hij gewoon gezien als kind, mini-puber met al zijn streken. Hb is geen probleem, maar juist een pre om ruimte te krijgen voor je eigen projecten. En dat is echt 1-op-1 maatwerk, op dit moment 2 uur per week. Gewoon gezien worden al mens ipv een wandelend probleem

Mijn jongste lijkt echt op mijn man. Het is soms grappig om te zien dat D iets doet, mijn man raar opkijkt en ik weet dat man hetzelfde zou doen.

quote:

Op zaterdag 28 september 2024 10:55 schreef Phaidra het volgende:
De slapeloze nachten zijn echt killing idd. Dat trekt mentaal een enorme wissel op je. En op je relatie. Er is veel onbegrip ook, als je vertelt dat je kind van 5 nog steeds elke nacht huilend/schreeuwend wakker wordt, of bij jou in bed slaapt. Dus vertel ja maar niks meer.

Nu de kinderen ouder zijn, is dat hoofdstuk godzijdank afgesloten (tenzij ziek oid). Al schiet ik nog steeds direct in de stress als ik ‘s nachts een kind hoor. Zou dat ooit overgaan?

Ik weet niet hoe lang het voor jou geleden is. Bij mij is gebeurt het nog af en toe, nachtelijke issues, al is de hoge frequentie er al wel 4 jaar of zo af.
Ik word zelfs als we met zijn tweeën weg zijn zonder kinderen nog wel eens wakker omdat ik (zeker weten!!!) mijn kind hoor.

Mijn jongste slaapt nu ruim een jaar door (tenzij weer oorontsteking), maar nog word ik regelmatig wakker omdat ik hem denk te horen.

Maar is slecht slapen dan zo typisch voor slimme / hoogbegaafde kinderen?
Sorry als dat een domme vraag is, maar ik snap het verband niet

Slecht slapen kan iedereen natuurlijk. Maar je kunt bijvoorbeeld slecht slapen omdat je zo veel nog wilt overdenken en dus niet de rust in je hoofd krijgt om te gaan slapen. Natuurkundige vragen enz krijg ik altijd de laatste minuut voor de lamp uit gaat gesteld Heeft ie dan de hele dag over nagedacht. En dat stopt dan dus niet als het bedtijd is. Dan is er minder afleiding, dus meer denktijd.

quote:

Op zaterdag 28 september 2024 17:15 schreef twist02 het volgende:
Maar is slecht slapen dan zo typisch voor slimme / hoogbegaafde kinderen?
Sorry als dat een domme vraag is, maar ik snap het verband niet

Minder slaap nodig hebben dan gemiddeld als baby/peuter is wel iets wat vaak op de lijst staat bij ‘vroege kenmerken van hoogbegaafdheid’. ‘Een druk hoofd’ hebben bij kinderen/jongeren/volwassenen ook.

Het is niet zo dat ieder hb-kind er last van heeft, maar het komt wel vaker dan gemiddeld voor.

Ah oké, ja zo snap ik 'm wel inderdaad!

Slapen heeft hier als baby/dreumes ook wel veel moeite gekost ja, bij allebei. En dat hyperalert zijn bij elk geluidje (uit angst dat er misschien eentje wakker is) is helaas ook herkenbaar
Maar dat wijt ik eigenlijk altijd vooral aan mezelf, omdat ze objectief gezien nu echt wel goed slapen

L heeft meer slaap nodig dan gemiddeld. Momenteel sturen we hem in het weekend naar boven om te rusten/lezen als zijn broertje van 2jaar gaat slapen en meestal valt hij dan ook in slaap. Anders is hij smiddags zo moe dat hij niet meer voor rede vatbaar is. Het gaat alweer een stuk beter dan de eerste schoolweek dus wie weet kunnen we binnenkort weer zonder.

Hij kan tegenwoordig meestal zelf in slaap vallen en slaapt in eigen bed. Als baby-peuter had hij geen rust om zelf in slaap te komen alsof hij zichzelf geen tijd gunde om te slapen. En nog steeds is het zo dat hij direct aan staat als hij wakker wordt, ook midden in de nacht waardoor ik ook altijd alert ben want ik weet nooit wat hij nu weer in zijn hoofd haalt.

D heeft een grote broer. Waar broer met anderhalf jaar oud overging naar 1 slaapje overdag (beetje laat), ging D toen van 1 naar 0 slaapjes. Hij had gewoon geen rust in zijn lijf/hoofd. Wilde overal bij zijn, dingen zien.

Iets na die anderhalf jaar hadden we wel een slaapprobleem. D werd elke 45 minuten in de nacht wakker en had onze schoot nodig om in slaap te komen. Dat liep zo de spuigaten uit, dat we hem hebben laten huilen. Wel een aai over zijn bol, maar geen contact verder. Na 3 dagen sliep hij prima door en was het ons duidelijk dat hij ook een goede eigen wil had

Sindsdien is alleen het in slaap komen lastig, als hij overdag meer wordt gestimuleerd/uitgedaagd hoe beter dat gaat.

quote:

Op vrijdag 27 september 2024 18:54 schreef arvensis het volgende:

[..]
Ik was toevallig vandaag aan het googlen naar een dergelijke cursus i.r.t. hb. Soms heb ik het gevoel dat het allemaal te veel wordt voor me. Sowieso in combinatie met al 6,5 jaar slecht slapen (vanochtend werd hij om 5 uur weer wakker met (naar zeggen) buikpijn). Het constante ‘aan’ staan, alle vragen, niet stoppen waar andere kinderen wel stoppen, alles op school etc. Het vergt allemaal extra veel energie. Klinkt dat herkenbaar hier? Of ben ik de enige? 🙃

Ik wilde hier nog even op terugkomen. Er zijn groepen ouders die bij elkaar komen. Als je zoekt op Peers4Parents kan je die vinden. Hier komen ouders 8-10 keer bij elkaar om iedere keer over een ander thema te praten.
Daarnaast zijn er op best wat plekken wat hb-café’s of andere samenkomsten voor ouders. Soms door ouders georganiseerd, soms door Pharos.

quote:

Op zaterdag 28 september 2024 13:47 schreef Vanyel het volgende:

[..]
Ik weet niet hoe lang het voor jou geleden is. Bij mij is gebeurt het nog af en toe, nachtelijke issues, al is de hoge frequentie er al wel 4 jaar of zo af.
Ik word zelfs als we met zijn tweeën weg zijn zonder kinderen nog wel eens wakker omdat ik (zeker weten!!!) mijn kind hoor.

Het is nu zo'n 3-4 jaar geleden dat het van elke nacht wakker langzaam naar bijna elke nacht doorslapen ging. Al zijn er nog wel terugvallen in drukke/spannende periodes.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

De jongste kan wel aangeven dat hij bij het inslapen nog heel druk in zijn hoofd is. Sinds een jaartje gaan we voor het slapen altijd een rondje wandelen met hem buiten, dat helpt hem heel goed om met een leger hoofd te gaan slapen. Daarnaast blijven we altijd nog even 10-15 min bij hem liggen, dat heeft hij echt nodig om hem te helpen met afschakelen. Hij zegt dat het vervolgens alsnog wel 20-30 minuten duurt voor hij in slaap valt.

quote:

Op maandag 30 september 2024 07:08 schreef MevrouwCactus het volgende:

[..]
Ik wilde hier nog even op terugkomen. Er zijn groepen ouders die bij elkaar komen. Als je zoekt op Peers4Parents kan je die vinden. Hier komen ouders 8-10 keer bij elkaar om iedere keer over een ander thema te praten.
Daarnaast zijn er op best wat plekken wat hb-café’s of andere samenkomsten voor ouders. Soms door ouders georganiseerd, soms door Pharos.

Dankjewel! Hier heb ik zeker wat aan.
Ik ben nu vooral opzoek naar een peergroup voor U. Hier in de regio is helaas vrij weinig aanbod voor zijn leeftijd (6).

Nou, onze dame lijkt zelf zeker wel open te staan voor een versnelling van groep 6 naar 7.

De eerste reactie toen ik uitlegde dat school het had geopperd bestond uit grote ogen en een trillend onderlipje.
Maar dat hadden we ook wel verwacht, gezien haar karakter

Inmiddels lijkt ze gewend te zijn aan het idee en wordt ze eigenlijk alleen maar enthousiaster.
Ze heeft ook al een 1-op-1 gesprek gehad met de IB'er, wat ze heel fijn vond. Dus later deze week gaan we met z'n drieën nog een keer met de IB'er in gesprek, zodat we nog wat meer kunnen doorvragen naar de precieze invulling van beide scenario's (in groep 6 blijven of versnellen naar 7)

Ben wel benieuwd waar we op uit gaan komen en hoe het verder gaat..!