Vervolg
Isaak en Rebekka
Hierboven lazen we dat God uit de volkeren een man en zijn vrouw, Abraham en Sara, had gekozen om een volk voor Zichzelf te stichten waaruit de messias zou worden geboren.
Deze Abraham kreeg twee kinderen: Ishmaël en Isaak. Tussen de twee ontstond een conflictsituatie, omdat Isaak de beloofde zoon was uit zijn daadwerkelijke vrouw Sara was, en Ishmaël het resultaat was uit het ongeloof van Sara dat God haar op late leeftijd nog een kind zou laten dragen, waardoor ze Abraham een kind bij haar dienstmaagd Hagar liet verwekken. Dit leidde tot jaloezie en conflicten.
Uiteindelijk werden Hagar en Ishmaël weggestuurd vanwege dit conflict, en bleef Isaak over als Abrahams enige zoon die hij liefhad.
God zegende Ishmaël en zijn moeder, en hij werd de vader van meerdere volkeren, met name de Ishmaëlieten en de Midianieten, die tegenwoordig onder de noemer Arabieren worden geschaard. Deze volkeren zouden zich vijandig opstellen tegenover het toekomstige volk van God, de Israëlieten (volgens sommigen is het huidige conflict in het Midden-Oosten helemaal terug te voeren op dit eerste conflict tussen de twee broers).
Ook Isaaks leven bevat meerdere profetische elementen die ons iets vertellen over diepere spirituele waarheden.
Toen het tijd was voor Isaak om te trouwen, wilde Abraham niet dat hij een vrouw uit de omliggende (afgoden dienende) volkeren, zoals de Kanaänieten, zou nemen. Dus stuurde hij een dienstknecht terug naar zijn familie om daar een vrouw te zoeken. Die vrouw werd Rebekka, kleindochter van zijn broer Nahor.
De ontmoeting tussen de dienstknecht en Rebekka zegt ons iets over hoe God Zijn kinderen ziet:
Genesis 24:15 En het gebeurde, voordat hij uitgesproken was, dat, zie, Rebekka de stad uit kwam, die bij Bethuel geboren was, de zoon van Milka, de vrouw van Nahor, de broer van Abraham; zij had haar kruik op haar schouder.
16 Het meisje was erg knap om te zien, een maagd: geen man had gemeenschap met haar gehad. Zij daalde af naar de bron, vulde haar kruik en klom weer naar boven.
22 En het gebeurde, toen de kamelen genoeg gedronken hadden, dat de man een gouden ring pakte, waarvan het gewicht een halve sikkel was, en twee armbanden voor haar armen, waarvan het gewicht tien sikkel goud was,
Op het eerste gezicht lijken deze paar verzen niet bijzonder. Maar het verhaal barst van de details die ons meer inzicht geven in de geest van God.
God handelt met de mens op basis van verbonden. Een verbond is als een contract, een belofte tussen twee partijen, die beide beloven om zich aan de voorwaarden in dat contract te houden. Als een van de partijen zich niet aan de voorwaarden houdt, is dat contract verbroken. Hierboven zagen we al dat God een verbond sloot met Adam en Eva, met Kaïn, maar ook met Noach, en met Abraham. Het verbond met Abraham is een van de belangrijkste messiaanse verbonden, omdat God hierin bij zichzelf zwoor dat in het nageslacht van Abraham alle volkeren gezegend zouden worden.
Een andere manier waarop de bijbel een verbond voorstelt, is als een huwelijk. Zoals we in een huwelijk elkaar trouw, beloven, is een verbond met God op hetzelfde gebaseerd. Later in de bijbel zien we dat God zichzelf als de 'echtgenoot' van Zijn volk beschouwt, die met Zijn volk 'getrouwd' is. Ook de latere messias wordt beschouwd als een echtgenoot die Zijn leven voor Zijn bruid geeft om haar te redden. Menselijke huwelijksrelaties zijn vanuit de bijbel dan ook oorspronkelijk bedoeld om deze liefdesrelatie van trouw tussen God en de mensheid te symboliseren, want deze vertrouwensrelatie tussen God en mens is de bron van nieuw leven. Ontrouw echter leidt tot de dood. Wanneer Gods volk achter andere goden aangaat, wordt dit dan ook beschreven als ontrouw, hoererij, prostitutie. En God is een 'jaloers' God, dat wil zeggen: Hij heeft vurige liefde voor Zijn bruid, en staat niet toe dat een ander haar misleidt en misbruik van haar maakt, omdat alleen Hij daadwerkelijk van haar houdt.
Rebekka wordt beschreven als 'erg knap'. Waarom dit detail?
Omdat God zo naar Zijn kinderen kijkt. Hij ziet niet op de eerste plaats al onze gebreken, al onze zwakheden, al onze zonden, maar Hij ziet ons zoals wij oorspronkelijk gemaakt zijn: perfect. In de bijbel gesymboliseerd door een beeldschone jonge vrouw.
Verder is zij 'maagd'. Ze heeft nooit geslachtsgemeenschap met een man gehad. Ze is puur, rein. Dit is ook hoe God Zijn kinderen ziet, als Zij hem trouw zijn: zij hebben geen gemeenschap met andere goden of idolen, zijn niet afgedwaald, hebben zich bewaard voor hun ware echtgenoot, zijn zonder zonde. Maagdelijkheid wordt door de hele bijbel heen gebruikt als een symbool voor spirituele puurheid, ten opzichte van afgoderij. Ook in profeties wordt dit regelmatig aangehaald.
Wanneer Rebekka terugkomt bij de put, geeft de dienstknecht van Abraham haar sieraden: een ring van een halve shekel goud, en armbanden van tien shekel goud.
Waarom deze maten? Wat is het belang van het gewicht van een ring en een armband?
Opnieuw zijn dit verwijzingen naar een grotere spirituele realiteit.
Wanneer de Israëlieten honderden jaren later de opdracht krijgen om het tabernakel (letterlijk een tent waar God wordt aanbeden) te bouwen, moet elke Israëliet een halve shekel (of 'sikkel') goud betalen:
Exodus 31
12 Wanneer u het aantal Israëlieten opneemt, volgens hun tellingen, dan moet ieder bij hun telling aan de HEERE een losgeld geven voor zijn leven, opdat er bij hun telling geen plaag over hen komt.
13 Dit moeten allen die bij de getelden gaan behoren, geven: een halve sikkel, gerekend volgens de sikkel van het heiligdom (de sikkel is twintig gera waard), een halve sikkel als een hefoffer voor de HEERE.
14Al wie bij de getelden gaat behoren, van twintig jaar oud en daarboven, moet het hefoffer voor de HEERE geven.
15De rijke mag niet meer en de arme niet minder geven dan een halve sikkel, als u het hefoffer voor de HEERE geeft om voor uw leven verzoening te doen.
Een 'halve sikkel' om voor je leven verzoening te doen. En iedereen moest hetzelfde betalen. Verzoening heeft voor iedereen dezelfde prijs.
Verder zijn er twee armbanden van tien sikkels. Waar komen we de tien sikkels nog meer tegen? In Leviticus 25:
2Spreek tot de Israëlieten, en zeg tegen hen: Wanneer iemand een gelofte aflegt, zullen de personen die aan de HEERE gewijd zijn, tegen een door u bepaalde waarde vrijgekocht worden.
5Is het iemand tussen vijf jaar en twintig jaar, dan is de door u bepaalde waarde voor een man twintig sikkel en voor een vrouw tien sikkel.
Wat deze tekst zegt, is dat als iemand een belofte deed aan God, bijvoorbeeld om een stuk land te doneren, of een som geld of iets anders, en diegene zijn belofte niet nakwam, daar een geldelijke straf op stond. Voor elke sekse en leeftijdscategorie was er een ander som. Voor een jonge vrouw van tussen de vijf en twintig jaar, was dit dus tien sikkel.
Dus we hebben twee gouden sieraden, van een halve sikkel en een van tien sikkel, die later in de ceremoniële wet terugkomen als de prijs die iedereen moest betalen voor zijn verzoening met God, en om zichzelf vrij te kopen als Hij zijn belofte (verbond) aan God had verbroken.
Maar hier is het niet Rebekka die deze sieraden geeft, zij is degene die ze ontvangt. Wat betekent dat?
Net als we in de vorige stukken hebben gelezen, was het God zelf die voor een messias zou zorgen, die een lam voor Adam en Eva slachtte, die via Abraham tegen Isaak zei dat God zelf voor een lam zou zorgen.
Het is God zelf die uiteindelijk de prijs van onze verzoening met hem, en onze ontrouw aan hem, betaalt. Gods verlossing is compleet en volledig.
Rebekka wordt dus een symbool van de bruid van Gods geofferde zoon (waar Isaak een symbool voor was), en Zijn Vader (Abraham) stuurt Zijn dienstknechten (engelen) om een bruid voor Hem te halen, waarbij de prijs die nodig is om haar vrij te kopen al volledig is betaald. Dit illustreert hoe Gods boodschappers overal ter wereld uit de volkeren op zoek gaan naar Gods kinderen, om hen de boodschap te brengen dat de prijs voor hun verlossing volledig is betaald, opdat zij zich opnieuw met God kunnen verzoenen.
Maar Abraham zei ook:
5En de dienaar zei tegen hem: Misschien zal die vrouw mij niet willen volgen naar dit land. Zal ik dan uw zoon terug moeten brengen naar het land waaruit u vertrokken bent?
6Abraham zei tegen hem: Wees op uw hoede dat u mijn zoon daar niet terugbrengt!
7 De HEERE, de God van de hemel, Die mij uit mijn familie en uit mijn geboorteland weggehaald heeft, Die tot mij gesproken heeft en Die mij gezworen heeft: Aan uw nageslacht zal Ik dit land geven – die God zal Zijn engel voor u uit sturen, opdat u voor mijn zoon daarvandaan een vrouw zult nemen.
8Maar als die vrouw u niet wil volgen, dan bent u vrij van deze eed aan mij; breng mijn zoon echter niet daarheen terug.
Verlossing wordt ons niet opgedrongen. Het wordt aangeboden. Als wij niet met God willen worden verzoend, zal Hij ons daartoe niet dwingen. Maar de Zoon zal ons dan ook niet komen zoeken, Hij blijft waar hij thuishoort. En de gevolgen van weigering zijn dan ook voor onszelf: dan blijven wij in Babylon, in spirituele verwarring. Want de plaats waar Rebekka woonde, was de regio Babylon, en daar wil God ons uit redden, zoals Abraham zelf eerder was geroepen om dat land te verlaten en naar het door God beloofde land te gaan.
Uiteindelijk gaat Rebekka met de dienstknecht mee om Isaak te ontmoeten:
63Izak ging tegen het vallen van de avond naar buiten om te bidden in het veld. Hij sloeg zijn ogen op, en zag, en zie, er kwamen kamelen aan.
64Ook Rebekka sloeg haar ogen op en zag Izak; zij liet zich snel van de kameel glijden.
65Zij zei tegen de dienaar: Wie is die man die ons in het veld tegemoet komt lopen? De dienaar antwoordde: Dat is mijn heer. Toen pakte zij haar sluier en bedekte zich.
66De dienaar vertelde Izak al de dingen die hij gedaan had.
67Toen bracht Izak haar in de tent van zijn moeder Sara. En hij nam Rebekka en zij werd hem tot vrouw en hij had haar lief. Zo vond Izak troost na de dood van zijn moeder.
En Isaak had haar lief.
Dit zijn slechts een paar verzen uit 1 hoofdstuk dat in wezen de hele verlossingsleer weergeeft in symbolen en illustraties. Dit waren slechts enkele van de vele details, maar wat mij betreft een van de mooiste voorbeelden uit het OT van de liefdesrelatie die God met de mensheid voor ogen heeft door met Zijn offer de mensheid vrij te kopen en met Zichzelf te verzoenen.
In latere profeties, en ook in niet-profetische teksten, worden deze symbolen veelvuldig opnieuw gebruikt.
Wordt vervolgd.
[ Bericht 0% gewijzigd door Ali_Kannibali op 13-03-2024 00:12:45 ]