F&L Filosofie & Levensbeschouwing
Een plek om te discussiëren over filosofische vragen, filosofen, religieuze vraagstukken of religie en levensbeschouwing in het algemeen.
Jullie appeleren aan deskundigheid. Dit is een algemeen forum, we moeten elkaar in simpele taal kunnen verstaan.quote:Op zaterdag 10 februari 2024 22:55 schreef dop het volgende:
Haushofer ook niet, dit soort claims zijn het gevolg van je beperkte begrip over de materie.
ik ga mezelf geen deskundige noemen, die laat ik aan jouw.quote:Op zaterdag 10 februari 2024 22:59 schreef Libertarisch het volgende:
[..]
Jullie appeleren aan deskundigheid. Dit is een algemeen forum, we moeten elkaar in simpele taal kunnen verstaan.
Alleen het universum uit het niets is zo een beetje wat een gelovige claimt wat er mis is aan de oerknal theorie, zonder dat hij door heeft dat dit niet is wat die theorie claimt.
Als je daar meer over wil begrijpen kun je daar genoeg over vinden op YouTube.
Wel accepteren dat we weten het niet precies ook deel is van het antwoord.
(Waar jij subjectiviteit claimt.)
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
get over it , het wordt niet beter
Nee, niemand weet hoe het gegaan is, niemand was erbij van ons als personen.quote:
[..]
ik ga mezelf geen deskundige noemen, die laat ik aan jouw.
Alleen het universum uit het niets is zo een beetje wat een gelovige claimt wat er mis is aan de oerknal theorie, zonder dat hij door heeft dat dit niet is wat die theorie claimt.
Als je daar meer over wil begrijpen kun je daar genoeg over vinden op YouTube.
Wel accepteren dat we weten het niet precies ook deel is van het antwoord.
As above, so below.
Soms kun je van iets de gevolgen waarnemen zonder de oorzaak te kunnen zien.quote:
[..]
Nee, niemand weet hoe het gegaan is, niemand was erbij van ons als personen.
Net als bewustzijn. 😉
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
get over it , het wordt niet beter
Potje open deuren in trappen. Over bewustzijn heb ik verder een andere mening ivm ervaring, ieder zn ding hequote:
[..]
Soms kun je van iets de gevolgen waarnemen zonder de oorzaak te kunnen zien.
Net als bewustzijn. 😉
As above, so below.
Niet alleen gelovigen snappen dat een universum uit het niets niet kan kloppen, iedereen die logica hanteert snapt dat het niet kan kloppen.quote:
[..]
ik ga mezelf geen deskundige noemen, die laat ik aan jouw.
Alleen het universum uit het niets is zo een beetje wat een gelovige claimt wat er mis is aan de oerknal theorie, zonder dat hij door heeft dat dit niet is wat die theorie claimt.
Als je daar meer over wil begrijpen kun je daar genoeg over vinden op YouTube.
Wel accepteren dat we weten het niet precies ook deel is van het antwoord.
(Waar jij subjectiviteit claimt.)
Niks ontstaat uit het niets, en al helemaal niet een heel universum.
Maar goed, je kunt natuurlijk gewoon je oogkleppen opzetten.
wie claimt er dan dat het universum uit het niets is ontstaan?quote:
[..]
Niet alleen gelovigen snappen dat een universum uit het niets niet kan kloppen, iedereen die logica hanteert snapt dat het niet kan kloppen.
Niks ontstaat uit het niets, en al helemaal niet een heel universum.
Maar goed, je kunt natuurlijk gewoon je oogkleppen opzetten.
Heb je door dat dit niet is wat de oerknal theorie inhoud?
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
get over it , het wordt niet beter
Als het universum tijdelijk is heeft het een begin en een einde. Dan moet er dus een moment zijn geweest dat er niks was.quote:
[..]
wie claimt er dan dat het universum uit het niets is ontstaan?
Heb je door dat dit niet is wat de oerknal theorie inhoud?
Een andere optie is dat het universum eeuwig is, maar dat kan dan geen materieel universum zijn. Materie is namelijk altijd tijdelijk.
Maar je bent welkom om de oerknal theorie even uit te leggen...
het leven heeft een begin en een einde, en jij claimt toch net zo makkelijk dat dit eeuwig is. Ironisch genoeg met de claim ontleend aan de oerknal theorie (ruimttijd)quote:
[..]
Als het universum tijdelijk is heeft het een begin en een einde. Dan moet er dus een moment zijn geweest dat er niks was.
weer een claim zonder bewijs (alle materie is het gevolg van energie)quote:Een andere optie is dat het universum eeuwig is, maar dat kan dan geen materieel universum zijn. Materie is namelijk altijd tijdelijk.
Nou nee iedereen weet dat dit knip en plakwerk zou worden dat je prima zelf kunt googlen.quote:Maar je bent welkom om de oerknal theorie even uit te leggen...
Krauss heeft er een prima boek over dat ironisch genoeg Universum uit het niets heet.
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
get over it , het wordt niet beter
Ik claim dat het bewustzijn tijdloos is. Jij weet ook dat het klopt, je lichaam heeft een leeftijd maar hoe je je vanbinnen voelt niet. Er is iets in ons dat niet aan tijd onderhevig is.quote:
[..]
het leven heeft een begin en een einde, en jij claimt toch net zo makkelijk dat dit eeuwig is. Ironisch genoeg met de claim ontleend aan de oerknal theorie (ruimttijd)
Samenvatting: alles is ontstaan uit kwantumfluctuaties.quote:
Nou nee iedereen weet dat dit knip en plakwerk zou worden dat je prima zelf kunt googlen.
Krauss heeft er een prima boek over dat ironisch genoeg Universum uit het niets heet.
Kwantumfluctuaties zijn niet niets.
Als mijn bewustzijn eeuwig was dan zou het zich bewust zijn van het begin van mijn fysieke bestaan. Dat is het niet.quote:
[..]
Ik claim dat het bewustzijn tijdloos is. Jij weet ook dat het klopt, je lichaam heeft een leeftijd maar hoe je je vanbinnen voelt niet. Er is iets in ons dat niet aan tijd onderhevig is.
Energie is tijdloos. Bewustzijn is slechts een gevolg.
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
get over it , het wordt niet beter
Voor zover ik het begrijp en lees, is redding gebaseerd op het gewetensprincipe. Als je iets weet maar niet doet, kun je erop worden afgerekend. Als je iets niet weet, kun je er ook niet op worden afgerekend. Dus we worden geoordeeld aan de hand van de kennis die we hebben, de waarheid die we weten, en de keuzes die we op basis daarvan hebben gemaakt.quote:
ALS God onvoorwaardelijke liefde was zou je niet niet gered kunnen zijn. Dan zouden ook ongelovigen gered kunnen zijn zonder te bekeren.
Dat is namelijk wat onvoorwaardelijk betekent. Dat er geen voorwaarde is..
Maar blijkbaar wel
De focus ligt echter niet op God die met een soort hamer klaar staat om iedereen die hij kan zo snel mogelijk plat te slaan, maar op het verlangen van God om mensen naar zich toe te trekken om hen te kunnen zegenen met zijn liefde. Dus God is geduldig met ons en zal zich voor ons bljiven inzetten door ons geleidelijk naar de waarheid te brengen.
Dat noem je dus een voorwaarde!quote:
[..]
Voor zover ik het begrijp en lees, is redding gebaseerd op het gewetensprincipe. Als je iets weet maar niet doet, kun je erop worden afgerekend. Als je iets niet weet, kun je er ook niet op worden afgerekend. Dus we worden geoordeeld aan de hand van de kennis die we hebben, de waarheid die we weten, en de keuzes die we op basis daarvan hebben gemaakt.
De focus ligt echter niet op God die met een soort hamer klaar staat om iedereen die hij kan zo snel mogelijk plat te slaan, maar op het verlangen van God om mensen naar zich toe te trekken om hen te kunnen zegenen met zijn liefde. Dus God is geduldig met ons en zal zich voor ons bljiven inzetten door ons geleidelijk naar de waarheid te brengen.
Even daar gelaten dat het hele weten in dit geval nogal discutabel is.
Ik ben geen atheïst omdat ik bewust tegen beter weten in niet in God geloof.
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
get over it , het wordt niet beter
Liefhebben en redden is niet hetzelfde.quote:
[..]
Dat noem je dus een voorwaarde!
Even daar gelaten dat het hele weten in dit geval nogal discutabel is.
Ik ben geen atheïst omdat ik bewust tegen beter weten in niet in God geloof.
God houdt van de hele mensheid maar niet de hele mensheid wil iets met God te maken hebben oftewel gered worden.
Of je iets met God te maken wil hebben blijkt uit hoe je reageert als God zich genadig toont, op welke manier dan ook.
Uiteindelijk oogst je simpelweg wat je zaait.
De hele mensheid kan gered worden, maar niet de hele mensheid wil dat. En liefde forceert niet.
God oogst inderdaad wat hij zaait, je draait het graag om begrijp ik.quote:
[..]
Liefhebben en redden is niet hetzelfde.
God houdt van de hele mensheid maar niet de hele mensheid wil iets met God te maken hebben oftewel gered worden.
Of je iets met God te maken wil hebben blijkt uit hoe je reageert als God zich genadig toont, op welke manier dan ook.
Uiteindelijk oogst je simpelweg wat je zaait.
De hele mensheid kan gered worden, maar niet de hele mensheid wil dat. En liefde forceert niet.
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
get over it , het wordt niet beter
Geen flauw idee wat je bedoelt.quote:
[..]
God oogst inderdaad wat hij zaait, je draait het graag om begrijp ik.
Je lijkt inderdaad geen flauw idee te hebben wat onvoorwaardelijk betekent.quote:
[..]
Geen flauw idee wat je bedoelt.
Ik kan het je ook niet uitleggen.
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
get over it , het wordt niet beter
Snap je dat onvoorwaardelijke liefde nu juist niet betekent dat je anderen kunt dwingen om van je te houden?quote:
[..]
Je lijkt inderdaad geen flauw idee te hebben wat onvoorwaardelijk betekent.
Ik kan het je ook niet uitleggen.
Als "iedereen gered wordt" terwijl men dat niet eens wil, is dat geen onvoorwaardelijke liefde, maar dwang.
"Gered worden" houdt in de praktijk immers in dat je gewillig God liefhebt door Zijn geboden te bewaren.
en dat noem je dus voorwaardelijk en niet onvoorwaardelijk.quote:
[..]
Snap je dat onvoorwaardelijke liefde nu juist niet betekent dat je anderen kunt dwingen om van je te houden?
Als "iedereen gered wordt" terwijl men dat niet eens wil, is dat geen onvoorwaardelijke liefde, maar dwang.
"Gered worden" houdt in de praktijk immers in dat je gewillig God liefhebt door Zijn geboden te bewaren.
In het hele scheppings verhaal is het God die de voorwaarden creërt. Niet andersom, hoe graag je dat ook probeert te stellen.
[ Bericht 7% gewijzigd door dop op 11-02-2024 08:54:38 ]
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
get over it , het wordt niet beter
Lees nou eens goed. Ik heb het over GERED worden, niet over liefhebben.quote:
[..]
en dat noem je dus voorwaardelijk en niet onvoorwaardelijk.
Dat zijn twee verschillende dingen.
God kan je liefhebben maar als je niet gered wil worden, dus niks met hem te maken wil hebben, dwingt hij je niet.
Dat wil niet zeggen dat hij je meteen als een baksteen laat vallen.
Zie mijn edit, lees het scheppingsverhaal nog eens.quote:
[..]
Lees nou eens goed. Ik heb het over GERED worden, niet over liefhebben.
Dat zijn twee verschillende dingen.
God kan je liefhebben maar als je niet gered wil worden, dus niks met hem te maken wil hebben, dwingt hij je niet.
Dat wil niet zeggen dat hij je meteen als een baksteen laat vallen.
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
get over it , het wordt niet beter
Ja, vreselijke aanstellerij noem ik dat.quote:
[..]
Zie mijn edit, lees het scheppingsverhaal nog eens.
God kan zich inderdaad niet over zijn ego heen zetten.quote:
[..]
Ja, vreselijke aanstellerij noem ik dat.
Of hij daar mee een aansteller is weet ik niet.
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
get over it , het wordt niet beter
God had hen ook niet de keuze kunnen geven om zich tegen hem te keren.quote:
[..]
God kan zich inderdaad niet over zijn ego heen zetten.
Of hij daar mee een aansteller is weet ik niet.
Het feit dat hij hen de keuze liet, was een uiting van liefde.
Maar acties hebben gevolgen. Daar waren ze voor gewaarschuwd. Ik neem aan dat jij het anderen niet kwalijk neemt als je van een gebouw afspringt en daardoor overlijdt. Dat is dan je eigen schuld. Ze waren gewaarschuwd wat er zou gebeuren als ze figuurlijk van het gebouw zouden springen door Gods gebod te overtreden.
Een voorwaardelijke keuze.quote:
[..]
God had hen ook niet de keuze kunnen geven om zich tegen hem te keren.
Het feit dat hij hen de keuze liet, was een uiting van liefde.
Maar acties hebben gevolgen. Daar waren ze voor gewaarschuwd. Ik neem aan dat jij het anderen niet kwalijk neemt als je van een gebouw afspringt en daardoor overlijdt. Dat is dan je eigen schuld. Ze waren gewaarschuwd wat er zou gebeuren als ze figuurlijk van het gebouw zouden springen door Gods gebod te overtreden.
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
get over it , het wordt niet beter
Materialisme impliceert niet automatisch een volledig objectieve werkelijkheid zoals jij voorstelt en zoals b.v. een Einstein als realist wenste.quote:
[..]
Kun je in simpele taal uitleggen wat je bedoelt? Ik ben een leek, voor mij is het abracadabra wat je zegt.
Je redenatie klopt dus al meteen niet. Net als je "heelal uit het niets" overigens, een belachelijk statement dat je normaliter bij creationisten tegenkomt.
Voor een "leek" ben je behoorlijk stellig in je foute beweringen.
Dat betekent niet dat je er niks zinnigs over kunt zeggen, natuurlijk. Soortgelijke doorgeschoten empirisme passen Flat Earthers ook toe.quote:
[..]
Nee, niemand weet hoe het gegaan is, niemand was erbij van ons als personen.
En laat alle moordenaars, verkrachters en pedofielen dan ook maar los; we waren er immers niet bij.
quote:
[..]
Dat gebeurt niet. Ik zit er niet naast. Ik weet dat Jezus Christus de waarheid is.
Maar stel nou, als zuivere hypothese waar ik geen enkel ondersteunende argumenten of bewijzen voor heb, dat ik ernaast zat, dan zou ik geen spijt hebben.
Waarom niet?
Omdat ik dan een zeer rijk leven zou hebben geleid en dingen zou hebben ervaren en meegemaakt die ik absoluut niet had willen inruilen voor een leven zonder al die dingen.
Ik zou ernaar hebben gestreefd om volgens de hoogst denkbare idealen te leven.
Ik zou fantastische, interessante, boeiende mensen hebben ontmoet en ze tot mijn broeders en zusters hebben mogen rekenen.
Ik zou erdoor bevrijd zijn van allerlei zaken waar ik een slaaf van was en die mij beperkten, me kleiner hielden, me beschadigden.
Ik zou kracht, moed en angstloosheid hebben ontwikkeld die ik anders waarschijnlijk niet had ervaren.
Ik zou zware beproevingen hebben doorstaan waardoor ik zou zijn gegroeid en meer sympathie heb ontwikkeld voor het leed van anderen.
Ik zou simpelweg nergens spijt van hebben. Dan zou mijn leven een rijk leven zijn geweest dat ik niet zou hebben willen inruilen voor wat ik zelf de oppervlakkigheid, kleinheid en beperking van een 'standaard' leven zonder God en zonder geloof noem.
[..]
De Christelijke onvoorwaardelijke liefde is niet slechts een gevoel, maar daden.
Ook als je geen liefde voelt, kun je met liefde handelen, door de principes in de leer van Jezus te volgen.
Christelijke liefde gaat dus verder dan een extatische staat van bewustzijn of euforie. Zoiets kun je ook artificieel opwekken met inderdaad meditatie of drugs of andere zintuiglijke manipulaties, maar de liefde van God uit zich in daden: "God had de wereld zo lief, dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gestuurd". "God toont zijn liefde naar ons, omdat Hij terwijl wij nog zondaars waren voor ons is gestorven".
De liefde van God is gebaseerd op onwrikbare principes die voortvloeien uit Gods aard, die liefde is. Zelfs als Hij geen liefde zou voelen via vreugde en euforie, handelt Hij met liefde, ook bij intense bedroefdheid en pijn. Want God is gigantisch bedroefd over ons lot, Hij heeft medelijden met ons. Tegelijkertijd verdienen we Zijn liefde eigenlijk niet. En toch geeft Hij die.
Waarom zeg ik dit met zoveel zekerheid? Omdat ik dus via mijn eigen ervaringen heb mogen voelen wat het is om lief te hebben zoals God ons liefheeft. En ook hoe het is als die liefde niet wordt teruggegeven, tegen alle hoop en verwachting in. God kan niet niet-liefhebben. Hij is altijd trouw aan zichzelf. Als wij hem verwerpen, blijft Hij ons trouw. Als wij niets meer van hem willen hebben, trek Hij zich terug, maar zal Hij af en toe toch iets van zich laten horen in de hoop dat we bij Hem terugkeren, want dwingen kan Hij ons niet. Als we Hem voor van alles en nog wat uitmaken, zal Hij daar bedroefd over zijn. Maar zijn liefde en compassie verdwijnen niet, want God is liefde.
Ik heb ook meerdere situaties meegemaakt waarin ik actief op een zeer onprettige manier werd bejegend, zelfs crimineel gezien de gevolgen, de uitspraken en de daden. Je natuurlijke, menselijke reactie is dan om je te verzetten, die persoon te haten, wraak te nemen. Dat zijn allemaal menselijke gevoelens die in je op komen borrelen. Op den duur word je er bitter van, of koud, gedemoraliseerd. Maar met God is er altijd dat stemmetje dat je aanspoort om daar niet aan toe te geven, maar te bidden voor degene die je zo behandelt. Om kansen te grijpen om goed te doen voor diegene. Om een aanmoedigend woord te spreken, of iets anders te doen om de gebrokenheid van die ander te verzachten. Want zo is God. Zijn compassie en liefde voor ons is groter dan de pijn die Hij ervaart wanneer we Hem verwerpen, de rug toekeren, openlijk schofferen, of erger. God zal blijven handelen vanuit die liefde die hij is.
Christelijke liefde is dus vooral een kwestie van daden. Daarom zegt Paulus wel dat we uit het geloof gerechtvaardigd worden, maar Jakobus dat geloof zonder werken dood is. Immers zijn werken van liefde, of we ons nu liefde, euforie of iets anders voelen of niet en of we het nu terugkrijgen of niet, het bewijs van daadwerkelijk geloof.
Overigens wil ik hiermee niet zeggen dat je communie met God niet tot gevoelens van liefde of euforie leidt. Dat is wel degelijk het geval. Maar als je mishandeld wordt, gaan die gevoelens meestal toch weg. Dan begint je menselijke natuur tegen te sputteren. Die begint zelfs onafhankelijk van je morele kompas allerlei oplossingen te bedenken hoe je het probleem kunt oplossen waarmee je geconfronteerd wordt. Die menselijke natuur, als je hem helemaal tot het uiterste drijft, houdt geen rekening met Gods wetten, principes of moraliteit. Die bedenkt gewoon een praktische oplossing, ongeacht de gevolgen. Als Christen dienen we die menselijke natuur te overstijgen door een stevig fundament van liefdesprincipes op te bouwen en daarnaar te handelen, ongeacht de situatie en de consequenties. Zo kon Jezus zichzelf ook aan het kruis opofferen zonder zich ertegen te verzetten. Hij werd gemotiveerd door een rotsvaste basis van liefde.
Het is juist dit leren liefhebben van degenen die niet terug liefhebben wat ware Christelijke liefde karakteriseert. Het is immers niet zo moeilijk om degenen lief te hebben die jou ook liefhebben. Maar wat doe je met die vreselijke collega die je elke dag vernedert, of die persoon die op je zenuwen werkt met diens gedrag, of dat kind op school waar je les aan geeft dat je zwakheden doorziet en er misbruik van maakt. Ik noem maar wat voorbeelden, maar dit zijn dingen die overal aan de orde van de dag zijn. Als Christen dien je daar anders mee om te gaan dan wat we meestal van nature doen.
[..]
Hier hoef je niet op te rekenen. Jezus komt zich niet persoonlijk aan ons presenteren. In plaats daarvan heeft Hij de Heilige Geest gestuurd. Die werkt via gelovigen om het evangelie te verspreiden en de goede werken te doen. Zij zijn de getuigen van het feit dat Jezus de weg, de waarheid en het leven is.
Hoe kun je het dan toch weten? Kijk naar Jezus' leer en geboden. Ze zijn het toppunt van moraliteit, liefde en rechtvaardigheid. Ze resoneren met ons geweten, omdat ons geweten (mits het niet afgestompt is) ons eraan herinnert hoe we ons eigenlijk zouden moeten gedragen. En het overstijgt zelfs ons geweten.
Als je dat weet, is het een kwestie van geloof. Immers is iets geen geloof of hoop meer als je het hebt gezien. Dan is het zichtbaar en bewezen. Maar God vraagt ons om geloof. Anders zouden we ons gedwongen kunnen voelen om Jezus te volgen, of we zouden bang zijn voor de gevolgen als we het niet doen. Maar God vraagt ons nu om ons vertrouwen in Hem te plaatsen zelfs zonder dat we Hem hebben gezien, maar door te geloven in de getuigenissen van degenen die het geloof wel hebben omarmd en Gods genade hebben ontvangen.
De eerste keer dat ik tot God bad, was dat na een preek waarin werd gezegd dat ik me moest bekeren, omdat ik anders verloren zou zijn.
Echter, tijdens die preek was ik het bijna overal mee eens, want ik dacht dat ik al gered was. Ik had immers mijn ego-dood al ervaren, ik had de kennis van een verlichte, ik had het godsbesef. Dus ik dacht al gered te zijn.
Maar bekering van zonde? Nee, dat hoorde niet bij mijn praktijken. Dus toen maar voor 'better safe than sorry' gekozen en gebeden. En dat nog een keer herhaald. Daarna toevallig een Christen ontmoet die me aanbood om voor me te bidden, want ik toestand. En daarna werden het evangelie en de bijbel op zo'n kraakheldere manier aan me gepresenteerd, dat ik ertoe geroerd werd omdat ik besefte dat dit hetgeen was wat ik al die tijd had gezocht. Ik ben toen voor het eerst echt op mijn knieën gegaan en gevraagd om deel te worden van dat koninkrijk van God, het paradijs waar ik eigenlijk naar verlangde. Daarna is mijn geloof geleidelijk opgebouwd. Dat begon in eerste instantie met het besef van mijn eigen fouten, dingen die ik deed en mankementen in mijn karakter die ik voorheen totaal niet zag. Ook was er sprake van genezing: gebeurtenissen en relaties uit het verleden die bovenkwamen. Ik heb toen veel gehuild, veel verwerkt. Het was alsof God die zaken aan het licht bracht om me te helen en me eroverheen te helpen, om een nieuwe frisse start te maken.
Daarna zijn er allerlei dingen in rap tempo veranderd. Ik stopte binnen een aantal maanden met roken, drank en drugs. Een aangeleerd wantrouwen werd weggenomen en andere negatieve gevolgen van het verleden werden genezen. Ben naar het buitenland verhuisd en daar zeer intensieve dingen meegemaakt. Ik had in die tijd nog wel twijfels, 'ben ik niet gewoon gek geworden', maar steeds opnieuw zag ik op zeer krachtige manier dat de beloften in de bijbel zich in mijn eigen leven manifesteerden, waardoor die twijfels werden weggenomen.
In de jaren daarna heb ik naar mijn mening zware beproevingen ondergaan, waardoor ik kon leren om op God te vertrouwen in elke situatie. Het is niet niks als je je bekeert en vervolgens je hele leven ineen lijkt te storten en aaneenschakeling van pijn, rouw, onvervulde verlangens, onzekerheid, mentale kwelling wordt. Je gaat je echt afvragen wat er in hemelsnaam aan de hand is. Maar zo'n periode van beproeving is normaal. In zulke tijden wordt je karakter gevormd, je leert erdoor op God te vertrouwen, in elke situatie. Je ziet dat God je trouw is, dat Hij altijd aan je zijde is, in elke situatie kan ingrijpen. Dat wil dus niet zeggen dat alles loopt zoals je wil dat het loopt. Het kwaad kan vaak zijn gang gaan en daar ondervind je de gevolgen ook van. Maar Jezus is en blijft altijd aan je zijde en geeft je de kracht om door te gaan. In de tussentijd leert Hij je om anders met dingen om te gaan dan je normaal zou doen, om de principes van Zijn leer in de praktijk te brengen door te bidden voor degenen die je op allerlei manieren teleurstellen of zefls kwaad doen, om goed te doen waar mogelijk, om anderen geen kwaad te wensen terwijl ze het eigenlijk wel verdienen, enzovoorts. Dit is een leerproces waar elke Christen doorheen moet, maar helaas heb ik vaak gezien dat mensen weigeren om zich eraan te onderwerpen, omdat het zo pijnlijk is.
Uiteindelijk stellen deze beproevingen je dus in staat om beter de geest, het karakter van God te begrijpen: Zijn compassie, liefde, genade, geduld, goedheid, trouw. En dat karaker staat in schril contrast met je eigen menselijke natuur, die geneigd is om precies tegenovergesteld te handelen. Daardoor besef je dat het geen zin heeft om op jezelf te vertrouwen, aangezien je menselijke natuur zich niet onderwerpt aan Gods wet. Je leert erdoor op God te vertrouwen, wat de situatie ook is. Dit is volgens mij het uiteindelijke doel van deze 'opvoeding' ie God ons geeft: leren om volledig op God te vertrouwen. Dat is de enige manier om Gods wil te doen, aangezien God de enige is die de zuivere liefde heeft die Hij van Zijn schepsels vereist. Zonder Hem zijn we niets, kunnen we niets, gaan we dood.
Zoals ik nu over Jezus spreek, daar zijn jaren aan voorafgegaan. Het is niet alleen gebaseerd op wat ik in de bijbel lees, maar over mijn ervaringen als gelovige waarin ik de controle over mijn leven aan God heb gegeven en erop heb vertrouwd dat Hij, als Vader die het beste met mij voorheeft en precies weet wat ik nodig heb om Gods wil te kunnen doen en uiteindelijk het eeuwige leven te krijgen, Dat heeft tot allerlei persoonlijke ervaringen geleid waardoor ik God daadwerkelijk als een levende persoon heb ervaren die wel degelijk buiten mij staat en alles onder controle heeft. Een persoon die mij dingen leert die ik niet uit mijzelf haal, maar die wel precies overeenkomen met de God zoals die in de geschriften wordt beschreven. Die persoon Jezus waar je over leest, kun je dus leren kennen via geestelijke communicatie door middel van gebed. Die persoon transformeert je, je gedachten, gevoelens. Het is alsof de perfecte man bezit van je neemt en je als instrument gebruikt om het goede te doen, terwijl je zelf observeert dat je het doet. Dit is moeilijk uit te leggen. Maar het is ontzettend prettig en fijn als dit gebeurt, het is 'goed', je weet dat die God is die via jou handelt. Overigens kan dit ook ontzettende weerstand oproepen bij mensen die door een ander soort geest gemotiveerd worden. Zij kunnen verbaal en fysiek agressief worden, zoals ook het geval is in de evangelieên. Dit is dat 'zwaard' waar we het eerder over hadden: het pure karakter van Jezus roept weerzin, haat en agressiviteit op bij degenen die zelf gemotiveerd worden door het hypocriete en neppe karakter van de duivel. Helaas kan dit zich zelfs manifesteren bij je meest dierbaren, en dat leidt inderdaad tot conflicten zoals Jezus ook zei. Maar dit is de spirituele strijd waar wij als mensen middenin zitten: de strijd van de tegenstander van God tegen God, en waarin wij allemaal een rol spelen, of we ons daar nu bewust van zijn of niet, door dienaars te zijn van Gods tegenstander, of van God.
[..]
Zoals ik hierboven zei: gebed heeft bij mij het verschil gemaakt. De rest doet God zelf. Hij weet precies wat we nodig hebben om onze twijfels weg te nemen. Als we bereid zijn om ons hele leven volledig in Zijn handen te geven, Zal hij dan ook het noodzakelijke doen om ervoor te zorgen dat we als gelovigen met vertrouwen door het leven kunnen gaan. Dat is natuurlijk ook nodig als we het evangelie moeten verspreiden. Uiteindelijk zijn het vaak de persoonlijke getuigenissen die anderen raken en overtuigen, niet droge theologie. Die getuigenissen zijn gebaseerd op ervaringen die God ons geeft om ons te laten zien dat Hij wel degelijk leeft, alomaanwezig en almachtig is, en dat er geen enkele reden is om te twijfelen aan de fundamenten van het geloof en de waarheid van de geschriften.
Ik kom hier later op terug, maar voor nu 2 snelle reacties:quote:
[..]
Dat gebeurt niet. Ik zit er niet naast. Ik weet dat Jezus Christus de waarheid is.
Maar stel nou, als zuivere hypothese waar ik geen enkel ondersteunende argumenten of bewijzen voor heb, dat ik ernaast zat, dan zou ik geen spijt hebben.
Waarom niet?
Omdat ik dan een zeer rijk leven zou hebben geleid en dingen zou hebben ervaren en meegemaakt die ik absoluut niet had willen inruilen voor een leven zonder al die dingen.
Ik zou ernaar hebben gestreefd om volgens de hoogst denkbare idealen te leven.
Ik zou fantastische, interessante, boeiende mensen hebben ontmoet en ze tot mijn broeders en zusters hebben mogen rekenen.
Ik zou erdoor bevrijd zijn van allerlei zaken waar ik een slaaf van was en die mij beperkten, me kleiner hielden, me beschadigden.
Ik zou kracht, moed en angstloosheid hebben ontwikkeld die ik anders waarschijnlijk niet had ervaren.
Ik zou zware beproevingen hebben doorstaan waardoor ik zou zijn gegroeid en meer sympathie heb ontwikkeld voor het leed van anderen.
Ik zou simpelweg nergens spijt van hebben. Dan zou mijn leven een rijk leven zijn geweest dat ik niet zou hebben willen inruilen voor wat ik zelf de oppervlakkigheid, kleinheid en beperking van een 'standaard' leven zonder God en zonder geloof noem.
[..]
De Christelijke onvoorwaardelijke liefde is niet slechts een gevoel, maar daden.
Ook als je geen liefde voelt, kun je met liefde handelen, door de principes in de leer van Jezus te volgen.
Christelijke liefde gaat dus verder dan een extatische staat van bewustzijn of euforie. Zoiets kun je ook artificieel opwekken met inderdaad meditatie of drugs of andere zintuiglijke manipulaties, maar de liefde van God uit zich in daden: "God had de wereld zo lief, dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gestuurd". "God toont zijn liefde naar ons, omdat Hij terwijl wij nog zondaars waren voor ons is gestorven".
De liefde van God is gebaseerd op onwrikbare principes die voortvloeien uit Gods aard, die liefde is. Zelfs als Hij geen liefde zou voelen via vreugde en euforie, handelt Hij met liefde, ook bij intense bedroefdheid en pijn. Want God is gigantisch bedroefd over ons lot, Hij heeft medelijden met ons. Tegelijkertijd verdienen we Zijn liefde eigenlijk niet. En toch geeft Hij die.
Waarom zeg ik dit met zoveel zekerheid? Omdat ik dus via mijn eigen ervaringen heb mogen voelen wat het is om lief te hebben zoals God ons liefheeft. En ook hoe het is als die liefde niet wordt teruggegeven, tegen alle hoop en verwachting in. God kan niet niet-liefhebben. Hij is altijd trouw aan zichzelf. Als wij hem verwerpen, blijft Hij ons trouw. Als wij niets meer van hem willen hebben, trek Hij zich terug, maar zal Hij af en toe toch iets van zich laten horen in de hoop dat we bij Hem terugkeren, want dwingen kan Hij ons niet. Als we Hem voor van alles en nog wat uitmaken, zal Hij daar bedroefd over zijn. Maar zijn liefde en compassie verdwijnen niet, want God is liefde.
Ik heb ook meerdere situaties meegemaakt waarin ik actief op een zeer onprettige manier werd bejegend, zelfs crimineel gezien de gevolgen, de uitspraken en de daden. Je natuurlijke, menselijke reactie is dan om je te verzetten, die persoon te haten, wraak te nemen. Dat zijn allemaal menselijke gevoelens die in je op komen borrelen. Op den duur word je er bitter van, of koud, gedemoraliseerd. Maar met God is er altijd dat stemmetje dat je aanspoort om daar niet aan toe te geven, maar te bidden voor degene die je zo behandelt. Om kansen te grijpen om goed te doen voor diegene. Om een aanmoedigend woord te spreken, of iets anders te doen om de gebrokenheid van die ander te verzachten. Want zo is God. Zijn compassie en liefde voor ons is groter dan de pijn die Hij ervaart wanneer we Hem verwerpen, de rug toekeren, openlijk schofferen, of erger. God zal blijven handelen vanuit die liefde die hij is.
Christelijke liefde is dus vooral een kwestie van daden. Daarom zegt Paulus wel dat we uit het geloof gerechtvaardigd worden, maar Jakobus dat geloof zonder werken dood is. Immers zijn werken van liefde, of we ons nu liefde, euforie of iets anders voelen of niet en of we het nu terugkrijgen of niet, het bewijs van daadwerkelijk geloof.
Overigens wil ik hiermee niet zeggen dat je communie met God niet tot gevoelens van liefde of euforie leidt. Dat is wel degelijk het geval. Maar als je mishandeld wordt, gaan die gevoelens meestal toch weg. Dan begint je menselijke natuur tegen te sputteren. Die begint zelfs onafhankelijk van je morele kompas allerlei oplossingen te bedenken hoe je het probleem kunt oplossen waarmee je geconfronteerd wordt. Die menselijke natuur, als je hem helemaal tot het uiterste drijft, houdt geen rekening met Gods wetten, principes of moraliteit. Die bedenkt gewoon een praktische oplossing, ongeacht de gevolgen. Als Christen dienen we die menselijke natuur te overstijgen door een stevig fundament van liefdesprincipes op te bouwen en daarnaar te handelen, ongeacht de situatie en de consequenties. Zo kon Jezus zichzelf ook aan het kruis opofferen zonder zich ertegen te verzetten. Hij werd gemotiveerd door een rotsvaste basis van liefde.
Het is juist dit leren liefhebben van degenen die niet terug liefhebben wat ware Christelijke liefde karakteriseert. Het is immers niet zo moeilijk om degenen lief te hebben die jou ook liefhebben. Maar wat doe je met die vreselijke collega die je elke dag vernedert, of die persoon die op je zenuwen werkt met diens gedrag, of dat kind op school waar je les aan geeft dat je zwakheden doorziet en er misbruik van maakt. Ik noem maar wat voorbeelden, maar dit zijn dingen die overal aan de orde van de dag zijn. Als Christen dien je daar anders mee om te gaan dan wat we meestal van nature doen.
[..]
Hier hoef je niet op te rekenen. Jezus komt zich niet persoonlijk aan ons presenteren. In plaats daarvan heeft Hij de Heilige Geest gestuurd. Die werkt via gelovigen om het evangelie te verspreiden en de goede werken te doen. Zij zijn de getuigen van het feit dat Jezus de weg, de waarheid en het leven is.
Hoe kun je het dan toch weten? Kijk naar Jezus' leer en geboden. Ze zijn het toppunt van moraliteit, liefde en rechtvaardigheid. Ze resoneren met ons geweten, omdat ons geweten (mits het niet afgestompt is) ons eraan herinnert hoe we ons eigenlijk zouden moeten gedragen. En het overstijgt zelfs ons geweten.
Als je dat weet, is het een kwestie van geloof. Immers is iets geen geloof of hoop meer als je het hebt gezien. Dan is het zichtbaar en bewezen. Maar God vraagt ons om geloof. Anders zouden we ons gedwongen kunnen voelen om Jezus te volgen, of we zouden bang zijn voor de gevolgen als we het niet doen. Maar God vraagt ons nu om ons vertrouwen in Hem te plaatsen zelfs zonder dat we Hem hebben gezien, maar door te geloven in de getuigenissen van degenen die het geloof wel hebben omarmd en Gods genade hebben ontvangen.
De eerste keer dat ik tot God bad, was dat na een preek waarin werd gezegd dat ik me moest bekeren, omdat ik anders verloren zou zijn.
Echter, tijdens die preek was ik het bijna overal mee eens, want ik dacht dat ik al gered was. Ik had immers mijn ego-dood al ervaren, ik had de kennis van een verlichte, ik had het godsbesef. Dus ik dacht al gered te zijn.
Maar bekering van zonde? Nee, dat hoorde niet bij mijn praktijken. Dus toen maar voor 'better safe than sorry' gekozen en gebeden. En dat nog een keer herhaald. Daarna toevallig een Christen ontmoet die me aanbood om voor me te bidden, want ik toestand. En daarna werden het evangelie en de bijbel op zo'n kraakheldere manier aan me gepresenteerd, dat ik ertoe geroerd werd omdat ik besefte dat dit hetgeen was wat ik al die tijd had gezocht. Ik ben toen voor het eerst echt op mijn knieën gegaan en gevraagd om deel te worden van dat koninkrijk van God, het paradijs waar ik eigenlijk naar verlangde. Daarna is mijn geloof geleidelijk opgebouwd. Dat begon in eerste instantie met het besef van mijn eigen fouten, dingen die ik deed en mankementen in mijn karakter die ik voorheen totaal niet zag. Ook was er sprake van genezing: gebeurtenissen en relaties uit het verleden die bovenkwamen. Ik heb toen veel gehuild, veel verwerkt. Het was alsof God die zaken aan het licht bracht om me te helen en me eroverheen te helpen, om een nieuwe frisse start te maken.
Daarna zijn er allerlei dingen in rap tempo veranderd. Ik stopte binnen een aantal maanden met roken, drank en drugs. Een aangeleerd wantrouwen werd weggenomen en andere negatieve gevolgen van het verleden werden genezen. Ben naar het buitenland verhuisd en daar zeer intensieve dingen meegemaakt. Ik had in die tijd nog wel twijfels, 'ben ik niet gewoon gek geworden', maar steeds opnieuw zag ik op zeer krachtige manier dat de beloften in de bijbel zich in mijn eigen leven manifesteerden, waardoor die twijfels werden weggenomen.
In de jaren daarna heb ik naar mijn mening zware beproevingen ondergaan, waardoor ik kon leren om op God te vertrouwen in elke situatie. Het is niet niks als je je bekeert en vervolgens je hele leven ineen lijkt te storten en aaneenschakeling van pijn, rouw, onvervulde verlangens, onzekerheid, mentale kwelling wordt. Je gaat je echt afvragen wat er in hemelsnaam aan de hand is. Maar zo'n periode van beproeving is normaal. In zulke tijden wordt je karakter gevormd, je leert erdoor op God te vertrouwen, in elke situatie. Je ziet dat God je trouw is, dat Hij altijd aan je zijde is, in elke situatie kan ingrijpen. Dat wil dus niet zeggen dat alles loopt zoals je wil dat het loopt. Het kwaad kan vaak zijn gang gaan en daar ondervind je de gevolgen ook van. Maar Jezus is en blijft altijd aan je zijde en geeft je de kracht om door te gaan. In de tussentijd leert Hij je om anders met dingen om te gaan dan je normaal zou doen, om de principes van Zijn leer in de praktijk te brengen door te bidden voor degenen die je op allerlei manieren teleurstellen of zefls kwaad doen, om goed te doen waar mogelijk, om anderen geen kwaad te wensen terwijl ze het eigenlijk wel verdienen, enzovoorts. Dit is een leerproces waar elke Christen doorheen moet, maar helaas heb ik vaak gezien dat mensen weigeren om zich eraan te onderwerpen, omdat het zo pijnlijk is.
Uiteindelijk stellen deze beproevingen je dus in staat om beter de geest, het karakter van God te begrijpen: Zijn compassie, liefde, genade, geduld, goedheid, trouw. En dat karaker staat in schril contrast met je eigen menselijke natuur, die geneigd is om precies tegenovergesteld te handelen. Daardoor besef je dat het geen zin heeft om op jezelf te vertrouwen, aangezien je menselijke natuur zich niet onderwerpt aan Gods wet. Je leert erdoor op God te vertrouwen, wat de situatie ook is. Dit is volgens mij het uiteindelijke doel van deze 'opvoeding' ie God ons geeft: leren om volledig op God te vertrouwen. Dat is de enige manier om Gods wil te doen, aangezien God de enige is die de zuivere liefde heeft die Hij van Zijn schepsels vereist. Zonder Hem zijn we niets, kunnen we niets, gaan we dood.
Zoals ik nu over Jezus spreek, daar zijn jaren aan voorafgegaan. Het is niet alleen gebaseerd op wat ik in de bijbel lees, maar over mijn ervaringen als gelovige waarin ik de controle over mijn leven aan God heb gegeven en erop heb vertrouwd dat Hij, als Vader die het beste met mij voorheeft en precies weet wat ik nodig heb om Gods wil te kunnen doen en uiteindelijk het eeuwige leven te krijgen, Dat heeft tot allerlei persoonlijke ervaringen geleid waardoor ik God daadwerkelijk als een levende persoon heb ervaren die wel degelijk buiten mij staat en alles onder controle heeft. Een persoon die mij dingen leert die ik niet uit mijzelf haal, maar die wel precies overeenkomen met de God zoals die in de geschriften wordt beschreven. Die persoon Jezus waar je over leest, kun je dus leren kennen via geestelijke communicatie door middel van gebed. Die persoon transformeert je, je gedachten, gevoelens. Het is alsof de perfecte man bezit van je neemt en je als instrument gebruikt om het goede te doen, terwijl je zelf observeert dat je het doet. Dit is moeilijk uit te leggen. Maar het is ontzettend prettig en fijn als dit gebeurt, het is 'goed', je weet dat die God is die via jou handelt. Overigens kan dit ook ontzettende weerstand oproepen bij mensen die door een ander soort geest gemotiveerd worden. Zij kunnen verbaal en fysiek agressief worden, zoals ook het geval is in de evangelieên. Dit is dat 'zwaard' waar we het eerder over hadden: het pure karakter van Jezus roept weerzin, haat en agressiviteit op bij degenen die zelf gemotiveerd worden door het hypocriete en neppe karakter van de duivel. Helaas kan dit zich zelfs manifesteren bij je meest dierbaren, en dat leidt inderdaad tot conflicten zoals Jezus ook zei. Maar dit is de spirituele strijd waar wij als mensen middenin zitten: de strijd van de tegenstander van God tegen God, en waarin wij allemaal een rol spelen, of we ons daar nu bewust van zijn of niet, door dienaars te zijn van Gods tegenstander, of van God.
[..]
Zoals ik hierboven zei: gebed heeft bij mij het verschil gemaakt. De rest doet God zelf. Hij weet precies wat we nodig hebben om onze twijfels weg te nemen. Als we bereid zijn om ons hele leven volledig in Zijn handen te geven, Zal hij dan ook het noodzakelijke doen om ervoor te zorgen dat we als gelovigen met vertrouwen door het leven kunnen gaan. Dat is natuurlijk ook nodig als we het evangelie moeten verspreiden. Uiteindelijk zijn het vaak de persoonlijke getuigenissen die anderen raken en overtuigen, niet droge theologie. Die getuigenissen zijn gebaseerd op ervaringen die God ons geeft om ons te laten zien dat Hij wel degelijk leeft, alomaanwezig en almachtig is, en dat er geen enkele reden is om te twijfelen aan de fundamenten van het geloof en de waarheid van de geschriften.
100% zekerheid betekent dat geen enkel bewijs je in theorie niet meer kan overtuigen van het tegendeel. Dat is volslagen irrationeel, net als b.v. metafysisch naturalisme of "100% atheisme".
Ik doelde niet op spijt; ik vroeg me af of je nadat je van je geloof af zou zijn gevallen überhaupt nog een zinvol leven kunt leven of dat het dan allemaal niet meer voor je hoeft.
Voor mij is God de enige zekerheid. Noem dat irrationeel, ik noem dat rotsvast vertrouwen en geloof. Rationeel zijn is niet het hoogst haalbare in het leven. Ik neem voor het gemak even aan dat je niet met je vrouw bent getrouwd op zuiver rationele basis. Immers weet je rationeel niet of ze je ooit zal verlaten, of ze je ooit enorm zal kwetsen, or anderzins ruineren. Maar je hebt vertrouwen, geloof in het slagen van je huwelijk, en voelt genoeg om erin te stappen. Daar is ook weinig rationeels aan. Toch doe je het. Blijkbaar zijn er andere zaken die zwaarder wegen en doorslaggevend zijn.quote:
[..]
[..]
Ik kom hier later op terug, maar voor nu 2 snelle reacties:
100% zekerheid betekent dat geen enkel bewijs je in theorie niet meer kan overtuigen van het tegendeel. Dat is volslagen irrationeel, net als b.v. metafysisch naturalisme of "100% atheisme".
Ik doelde niet op spijt; ik vroeg me af of je nadat je van je geloof af zou zijn gevallen überhaupt nog een zinvol leven kunt leven of dat het dan allemaal niet meer voor je hoeft.
"Nadat je van je geloof af zou zijn gevallen".
Dan moet ik dus eerst van mijn geloof vallen. Ik geloof niet dat dat zal gebeuren.
Zoals ik hierboven zei, gaat het geloof gepaard met het nastreven van de hoogste idealen. Dat geeft het leven inderdaad zin, omdat het overeenkomt met mijn geweten wat ik ook al had voordat ik in God geloofde. Het geloof voegt daar alleen de gemoedsrust aan toe dat ik me niet druk hoef te maken over de gevolgen van rechtvaardigheid nastreven in een wereld waarin veel mensen dat niet doen en velen juist vooruitkomen dankzij onrecht.
Maar zou je na je hypothetische afvalligheid überhaupt nog willen doorleven of zingeving kunnen vinden?quote:
[..]
Voor mij is God de enige zekerheid. Noem dat irrationeel, ik noem dat rotsvast vertrouwen en geloof. Rationeel zijn is niet het hoogst haalbare in het leven.
"Nadat je van je geloof af zou zijn gevallen".
Dan moet ik dus eerst van mijn geloof vallen. Ik geloof niet dat dat zal gebeuren.
Zoals ik hierboven zei, gaat het geloof gepaard met het nastreven van de hoogste idealen. Dat geeft het leven inderdaad zin, omdat het overeenkomt met mijn geweten wat ik ook al had voordat ik in God geloofde. Het geloof voegt daar alleen de gemoedsrust aan toe dat ik me niet druk hoef te maken over de gevolgen van rechtvaardigheid nastreven in een wereld waarin veel mensen dat niet doen en velen juist vooruitkomen dankzij onrecht.
Ik vind dit wel een heel erg hypothetische vraag. Ik kan me niet voorstellen dat ik niet meer zou geloven. Daar heb ik te veel voor meegemaakt intussen. Maar ook voordat ik gelovig was, vond ik zin in het leven. Dus ik ga ervanuit dat dat in dat geval ook zal zijn. Je kunt immers altijd ernaar streven om het goede te doen in het leven en daar voldoening uit te halen, of je nu gelovig bent of niet. En hoewel de wereld een puinhoop is, zijn er ook genoeg mooie dingen om van te genieten. Als dat dan zonder geloof moet, dan maar zonder geloof. Dan leef je een leven en daarna is het klaar. Leven in overeenstemming met je principes en overtuigingen is denk ik het hoogste goed, door trouw te blijven aan wat je weet dat het goede is. Of je nu gelovig bent of niet. Dat brengt uiteindelijk vreugde en voldoening.quote:
[..]
Maar zou je na je hypothetische afvalligheid überhaupt nog willen doorleven of zingeving kunnen vinden?
Anders wordt het natuurlijk als je bijv. voor je geloof lijdt. Dat zou dan volstrekt nutteloos worden. Maar aangezien het geloof vaak hetgeen is dat ook tot lijden leidt, zou je waarschijnlijk minder lijden. Dat zou dan prettiger zijn dan leven met geloof.
Je blijf roepen dat ik ongelijk zonder argumenten.quote:
[..]
Materialisme impliceert niet automatisch een volledig objectieve werkelijkheid zoals jij voorstelt en zoals b.v. een Einstein als realist wenste.
Je redenatie klopt dus al meteen niet. Net als je "heelal uit het niets" overigens, een belachelijk statement dat je normaliter bij creationisten tegenkomt.
Voor een "leek" ben je behoorlijk stellig in je foute beweringen.
"Materialisme impliceert niet automatisch een volledig objectieve werkelijkheid" oh nee? Leg uit dan
Een universum uit het niets belachelijk? Als het universum een begin heeft moet er dus een moment geweest zijn dat er niks was. Het universum is 13.7 miljard jaar oud. Wat was er 14 miljard jaar geleden.
Je bent alleen op een irritante manier aan het liegen en sputteren om je wankele wereldbeeld te verdedigen. Met je zinnetjes.
Het is eigenlijk best wel ongelooflijk hoe je nog steeds precies dezelfde dingen zegt als vijf jaar geleden, hoe steeds opnieuw precies dezelfde standaardzinnetjes en beweringen naar boven komen en je geen enkele ontwikkeling hebt doorgemaakt in je denken en je "argumenten", noch in je kennis of begrip van datgene wat je bekritiseert. Het is allemaal één gigantische stropop en hysterische waan.quote:
[..]
Je blijf roepen dat ik ongelijk zonder argumenten.
"Materialisme impliceert niet automatisch een volledig objectieve werkelijkheid" oh nee? Leg uit dan
Een universum uit het niets belachelijk? Als het universum een begin heeft moet er dus een moment geweest zijn dat er niks was. Het universum is 13.7 miljard jaar oud. Wat was er 14 miljard jaar geleden.
Je bent alleen op een irritante manier aan het liegen en sputteren om je wankele wereldbeeld te verdedigen. Met je zinnetjes.
verwijder dit account.
Waar zijn je argumenten?quote:
[..]
Het is eigenlijk best wel ongelooflijk hoe je nog steeds precies dezelfde dingen zegt als vijf jaar geleden, hoe steeds opnieuw precies dezelfde standaardzinnetjes en beweringen naar boven komen en je geen enkele ontwikkeling hebt doorgemaakt in je denken en je "argumenten", noch in je kennis of begrip van datgene wat je bekritiseert. Het is allemaal één gigantische stropop en hysterische waan.
kom op dan, ontkracht mijn idealisme eens met een beter wereldbeeld
Kort samengevat.quote:
[..]
Een universum uit het niets belachelijk? Als het universum een begin heeft moet er dus een moment geweest zijn dat er niks was. Het universum is 13.7 miljard jaar oud. Wat was er 14 miljard jaar geleden.
Energie buiten ruimte en tijd.
Het niets waar jij om doelt is slechts het ontbreken van ruimte tijd. De oerknal is het ontstaan er van. Over het randje kijken blijft speculeren verder.
We weten het niet (precies)
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
get over it , het wordt niet beter
Precies, en daarmee blijft de deur open voor God of een andere verklaring.quote:
[..]
Kort samengevat.
Energie buiten ruimte en tijd.
Het niets waar jij om doelt is slechts het ontbreken van ruimte tijd. De oerknal is het ontstaan er van. Over het randje kijken blijft speculeren verder.
We weten het niet (precies)
Dat klopt, alleen is de verklaring dus niet automatisch god, bewustzijn, of subjectief zoals jij telkens probeert.quote:
[..]
Precies, en daarmee blijft de deur open voor God of een andere verklaring.
De verklaring van gelovigen evolueren mee met wat de wetenschap ons leert.
Vroeger zou niemand beweren dat God buiten ruimte en tijd bestaat. Het idee van ruimte tijd bestond simpelweg niet.
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
get over it , het wordt niet beter
Als jij niet in staat bent een normaal gesprek aan te gaan heb ik helemaal geen zin om op jou te reageren. En laat ik je met alle liefde in de waan dat je redenatie zo waterdicht is als je zelf denkt.quote:
[..]
Je blijf roepen dat ik ongelijk zonder argumenten.
"Materialisme impliceert niet automatisch een volledig objectieve werkelijkheid" oh nee? Leg uit dan
Een universum uit het niets belachelijk? Als het universum een begin heeft moet er dus een moment geweest zijn dat er niks was. Het universum is 13.7 miljard jaar oud. Wat was er 14 miljard jaar geleden.
Je bent alleen op een irritante manier aan het liegen en sputteren om je wankele wereldbeeld te verdedigen. Met je zinnetjes.
Met je zinnetjes.
Ik denk inderdaad dat mijn redenatie waterdicht is, en zolang de tegenpartij niet met tegenargumenten komt blijft dat zoquote:
[..]
Als jij niet in staat bent een normaal gesprek aan te gaan heb ik helemaal geen zin om op jou te reageren. En laat ik je met alle liefde in de waan dat je redenatie zo waterdicht is als je zelf denkt.
quote:
Waarom staat de hele christelijke geschiedenis dan vol met geweld, als Jezus zelf zo duidelijk tegen geweld is?
Klopt. Punt is wel, dat is dan toch hoe God ons geschapen heeft?quote:
Omdat mensen van nature gewelddadig zijn.
In zekere zin betekent dat namelijk hetzelfde, ‘van nature’, en ‘hoe God ons geschapen heeft’, dat zijn gewoon andere manieren van hetzelfde zeggen, in ieder geval wat de mens zijn natuurlijke eigenschappen betreft.
Het is immers moeilijk vol te houden dat geweld het gevolg van de zondeval zou zijn – tenzij de dieren ook hun zondeval hebben gehad?
Tenzij je wilt beweren dat geweld zoals dieren dat plegen iets totaal anders is dan geweld zoals mensen dat plegen? Want ook dat is niet vol te houden. Gevechten om territorium, voedsel, vrouwen. De mens heeft wat dat betreft overeenkomsten met andere levende wezens.
Ja, specifieke gevallen misschien, de kruistochten en dergelijke kun je best aan het kwaad wijden als je wil, hebberigheid en dat soort dingen, dat kun je onderscheiden van hoe het er in de Natuur aan toe gaat, maar niet geweld zelf. Geweld zelf is onderdeel van hoe de wereld werkt.
Dieren lijden allemaal aan een overgroot ego, ja?quote:
Ik geloof dat de oorspronkelijke mens zonder zonde was, lang lang geleden. Zoals de mens in het hof van Eden. Toen de mens het ego (dat wil zeggen, de satan/duivel) begon te ontwikkelen ontstond pas gewelddadigheid. Zonder ego is er geen geweld, daarom moet het ego vernietigd worden.
De mens is niet van nature gewelddadig, kijk eens naar onze democratische samenleving. Geweld is verboden, behalve vechtsport.quote:
[..]
[..]
Klopt. Punt is wel, dat is dan toch hoe God ons geschapen heeft?
In zekere zin betekent dat namelijk hetzelfde, ‘van nature’, en ‘hoe God ons geschapen heeft’, dat zijn gewoon andere manieren van hetzelfde zeggen, in ieder geval wat de mens zijn natuurlijke eigenschappen betreft.
Het is immers moeilijk vol te houden dat geweld het gevolg van de zondeval zou zijn – tenzij de dieren ook hun zondeval hebben gehad?
Tenzij je wilt beweren dat geweld zoals dieren dat plegen iets totaal anders is dan geweld zoals mensen dat plegen? Want ook dat is niet vol te houden. Gevechten om territorium, voedsel, vrouwen. De mens heeft wat dat betreft overeenkomsten met andere levende wezens.
Ja, specifieke gevallen misschien, de kruistochten en dergelijke kun je best aan het kwaad wijden als je wil, hebberigheid en dat soort dingen, dat kun je onderscheiden van hoe het er in de Natuur aan toe gaat, maar niet geweld zelf. Geweld zelf is onderdeel van hoe de wereld werkt.
Geweld vierde hoogtij in het tijdperk van het ego: de middeleeuwen (wat niet voor niets bekend staat als 'The dark ages'). Toen was extreme gewelddadigheid de norm.
Nee, maar dieren hebben geen zelfbewustzijn. Dieren kunnen geen geweld plegen, omdat ze hun keuzes niet kunnen overwegen.quote:
Dieren lijden allemaal aan een overgroot ego, ja?
De eeuwige wederkeer is niet zoiets als een bewering over de aard van de werkelijkheid maar een gedachte-experiment, bedoeld om te testen hoeveel je van dit leven houdt.quote:
Cyclussen zijn helemaal niet zo cyclisch als het lijkt. Als je inzoomt zie je dat een cyclus - gedefiniëerd als een herhaling van een aantal elementen op een regelmatige manier - nooit een perfecte herhaling van hetzelfde is. Dat soort ideeën worden op een realiteit geprojecteerd die veel grilliger en dubbelzinniger is. Gelukkig maar, zou ik persoonlijk zeggen. Nietzsche's beruchte passage over "de eeuwige terugkeer" - hetgeen hij als "de verschrikkelijkste gedachte" beschouwde - stelt dat alles dat gebeurt zich oneindig zou herhalen - en al heeft herhaald - op exact dezelfde manier, dat er niets nieuws meer zou gebeuren. Dat lijkt mij de definitie van de hel.
Het gaat er niet om te beweren dat wereld echt zo in elkaar zit, maar om de vraag of je het zou kunnen accepteren, of je bereid zou zijn de werkelijkheid te omarmen, als je zou weten dat die oneindig maal terug zou keren, precies zoals die is, dat alles wat je doet tot in de eeuwigheid herhaald zou worden. Iedere pijn die je voelt, ieder moment van vreugde dat je ervaart, ieder insignificant detail, alles zou zich oneindig maal herhalen: wat zou je daar van vinden? Wat is sterker in jou: je liefde voor dit leven, en je “ja!” tegen de ultieme bevestiging ervan, of je wrok tegen het onrecht dat jou is overkomen, je knarsetandende haat tegen alle dingen die zijn gebeurd?
Door het accepteren van de eeuwige wederkeer zou aan alles wat je doet het grootste gewicht (de naam van deze idee) komen te hangen, want het zal tot in de eeuwigheid herhaald worden.
Dit wordt duidelijk als je het vergelijkt met de concepten van bijvoorbeeld de Hemel zoals die in de populaire opvatting wordt voorgesteld, of het concept van reïncarnatie. Ook die maken de individuele handeling van groot belang, maar dan door deze gevolgen te laten hebben voor het hiernamaals. Daarmee wordt de aandacht weerlegd van het leven hier en nu op Aarde, de werkelijkheid dus, naar een andere, denkbeeldige plek, ergens in een ander leven. Dit huidige leven van ons vervalt daardoor tot niet meer dan een test, een voorbereiding op het echte werk. Zo kan met de pijn van dit leven om worden gegaan: dat doet er allemaal niet zoveel toe als we kijken naar die zogenaamde hogere werkelijkheid, waarin we onze beloning zullen krijgen voor de beproevingen die we nu moeten doorstaan en al wat krom is recht zal worden.
Nee, zegt Nietzsche, zo’n verlangen dat het rechtgezet zal worden is een vorm van lafheid, dat is je afkeren van de werkelijkheid zoals die zich in wezen aan ons voordoet, waarin ook de mindere kanten van het leven hun plaats hebben. Deze beproevingen zijn hun eigen beloning, we zullen het er mee moeten doen, en we zullen ze moeten liefhebben zonder dat ze zullen worden gladgestreken in een denkbeeldige toekomst waarin alles anders zal zijn. Wat nodig is, is een directe confrontatie met de werkelijkheid zoals die zich in feite voordoet, inclusief de mindere kanten, niet een wegvluchten naar een andere wereld in een ander leven.
Het element van deze leren dat hij wil bewaren echter, waar hij wel achter staat, is het grote belang dat aan iedere individuele handeling wordt toegekend – op basis waarvan een ethisch leven kan worden verdedigd en verantwoord. Alles doet er toe, alles heeft onmetelijke waarde in het licht van de eeuwigheid. Dat wil hij bewaren, maar dan zonder dat het ten koste gaat van dit leven van ons, zonder dat het afdoet aan de werkelijkheid van het hier en nu, zoals de leren dat er een ‘beloning’ zal komen dat doen, of dat nu in de vorm van een reïncarnatie in een hogere vorm of een verblijf in de Hemel is.
Dat is wat de eeuwige wederkeer is. Het is een concept ontworpen om deze ontzettend krachtige en waardevolle elementen van religie in stand te houden (en ze niet weg te gooien zoals veel atheïsten doen, en daarmee in hedonisme, nihilisme en algemene apathie vervallen), maar dan in een heel andere vorm, namelijk ontdaan van de afkeer van het leven, de haat tegen de werkelijkheid die hij in het christendom en het boeddhisme zoals hij dat begrijpt aantreft.
Alan Watts heeft hier ook een mooi stuk over, hij geeft aan dat dat de reden zal zijn dat je elke keer met een clean slate begint en je dus niets herinnert, want stel je zou je álles herinneren van vorige levens.... uiteindelijk wordt dat, óók de goede zaken daarin, belachelijk irritant. Of het nou het gemis is of dat je gewoon teveel herinneringen hebt daar gaat het niet om. Uiteindelijk wordt het zwaar irritant en ik denk dat hij daar gelijk in heeft. Want een paar levens is nog wel leuk om te onthouden wellicht, 10 misschien ook nog wel, maar als je aan 3000 zit wordt dat wel een ander verhaal, ongeacht of de herinneringen goed zijn of niet.quote:
De eeuwige wederkeer is niet zoiets als een bewering over de aard van de werkelijkheid maar een gedachte-experiment, bedoeld om te testen hoeveel je van dit leven houdt.
Het gaat er niet om te beweren dat wereld echt zo in elkaar zit, maar om de vraag of je het zou kunnen accepteren, of je bereid zou zijn de werkelijkheid te omarmen, als je zou weten dat die oneindig maal terug zou keren, precies zoals die is, dat alles wat je doet tot in de eeuwigheid herhaald zou worden. Iedere pijn die je voelt, ieder moment van vreugde dat je ervaart, ieder insignificant detail, alles zou zich oneindig maal herhalen: wat zou je daar van vinden? Wat is sterker in jou: je liefde voor dit leven, en je “ja!” tegen de ultieme bevestiging ervan, of je wrok tegen het onrecht dat jou is overkomen, je knarsetandende haat tegen alle dingen die zijn gebeurd?
As above, so below.
Aha, juist ja. Vandaar dat toen de atoombom werd uitgevonden dat die niet werd ingezet, want wij zijn immers niet langer gewelddadig. Ik snap wat je bedoelt. De laatste twee wereldoorlogen hadden ook maar nauwelijks doden, want wij weten nu beter, en geweld is nu verboden. Vandaar!quote:
De mens is niet van nature gewelddadig, kijk eens naar onze democratische samenleving. Geweld is verboden, behalve vechtsport.
Geweld vierde hoogtij in het tijdperk van het ego: de middeleeuwen (wat niet voor niets bekend staat als 'The dark ages'). Toen was extreme gewelddadigheid de norm.
Dieren kunnen geen geweld plegen? Dat klopt natuurlijk niet. Je gebruikt het woord geweld, maar je bedoelt iets heel anders. Wat je bedoelt is dat dieren niet immoreel kunnen handelen, maar dat is niet hetzelfde. Geweld is niet per definitie immoreel, je haalt dingen door elkaar.quote:
Dieren kunnen geen geweld plegen, omdat ze hun keuzes niet kunnen overwegen.
Dat neemt niet weg dat de eeuwige wederkeer als metafysisch idee de hel is, als het daadwerkelijk zou bestaan en daadwerkelijk mogelijk zou zijn. Als je de eeuwige wederkeer begrijpt (ik zie het ook als gedachte-experiment) heft het zichzelf namelijk op, omdat gelijkheid niet bestaat in de realiteit. Dingen kunnen helemaal niet opnieuw gebeuren, op dezelfde manier, dat is een transcendentale illusie.quote:
[..]
De eeuwige wederkeer is niet zoiets als een bewering over de aard van de werkelijkheid maar een gedachte-experiment, bedoeld om te testen hoeveel je van dit leven houdt.
Het gaat er niet om te beweren dat wereld echt zo in elkaar zit, maar om de vraag of je het zou kunnen accepteren, of je bereid zou zijn de werkelijkheid te omarmen, als je zou weten dat die oneindig maal terug zou keren, precies zoals die is, dat alles wat je doet tot in de eeuwigheid herhaald zou worden. Iedere pijn die je voelt, ieder moment van vreugde dat je ervaart, ieder insignificant detail, alles zou zich oneindig maal herhalen: wat zou je daar van vinden? Wat is sterker in jou: je liefde voor dit leven, en je “ja!” tegen de ultieme bevestiging ervan, of je wrok tegen het onrecht dat jou is overkomen, je knarsetandende haat tegen alle dingen die zijn gebeurd?
Door het accepteren van de eeuwige wederkeer zou aan alles wat je doet het grootste gewicht (de naam van deze idee) komen te hangen, want het zal tot in de eeuwigheid herhaald worden.
Dit wordt duidelijk als je het vergelijkt met de concepten van bijvoorbeeld de Hemel zoals die in de populaire opvatting wordt voorgesteld, of het concept van reïncarnatie. Ook die maken de individuele handeling van groot belang, maar dan door deze gevolgen te laten hebben voor het hiernamaals. Daarmee wordt de aandacht weerlegd van het leven hier en nu op Aarde, de werkelijkheid dus, naar een andere, denkbeeldige plek, ergens in een ander leven. Dit huidige leven van ons vervalt daardoor tot niet meer dan een test, een voorbereiding op het echte werk. Zo kan met de pijn van dit leven om worden gegaan: dat doet er allemaal niet zoveel toe als we kijken naar die zogenaamde hogere werkelijkheid, waarin we onze beloning zullen krijgen voor de beproevingen die we nu moeten doorstaan en al wat krom is recht zal worden.
Nee, zegt Nietzsche, zo’n verlangen dat het rechtgezet zal worden is een vorm van lafheid, dat is je afkeren van de werkelijkheid zoals die zich in wezen aan ons voordoet, waarin ook de mindere kanten van het leven hun plaats hebben. Deze beproevingen zijn hun eigen beloning, we zullen het er mee moeten doen, en we zullen ze moeten liefhebben zonder dat ze zullen worden gladgestreken in een denkbeeldige toekomst waarin alles anders zal zijn. Wat nodig is, is een directe confrontatie met de werkelijkheid zoals die zich in feite voordoet, inclusief de mindere kanten, niet een wegvluchten naar een andere wereld in een ander leven.
Het element van deze leren dat hij wil bewaren echter, waar hij wel achter staat, is het grote belang dat aan iedere individuele handeling wordt toegekend – op basis waarvan een ethisch leven kan worden verdedigd en verantwoord. Alles doet er toe, alles heeft onmetelijke waarde in het licht van de eeuwigheid. Dat wil hij bewaren, maar dan zonder dat het ten koste gaat van dit leven van ons, zonder dat het afdoet aan de werkelijkheid van het hier en nu, zoals de leren dat er een ‘beloning’ zal komen dat doen, of dat nu in de vorm van een reïncarnatie in een hogere vorm of een verblijf in de Hemel is.
Dat is wat de eeuwige wederkeer is. Het is een concept ontworpen om deze ontzettend krachtige en waardevolle elementen van religie in stand te houden (en ze niet weg te gooien zoals veel atheïsten doen, en daarmee in hedonisme, nihilisme en algemene apathie vervallen), maar dan in een heel andere vorm, namelijk ontdaan van de afkeer van het leven, de haat tegen de werkelijkheid die hij in het christendom en het boeddhisme zoals hij dat begrijpt aantreft.
Je kunt de waarheid van de gedachte daarom ervaren door hem voor te houden, te doen alsof hij waar is, en daarmee in te zien dat dingen helemaal niet opnieuw kunnen gebeuren, en daarmee lost het zogenaamde "identieke" en "gelijke" op en breekt datgene dat uniek en singulair is door de sluier van het bewustzijn.
Dit is waarom Deleuze de eeuwige terugkeer interpreteert als de Herhaling van Verschil. Hetgene dat terugkeert in de eeuwige wederkeer is niet hetzelfde, maar het verschillende. Hetgene dat herhaalt wordt is datgene dat, onder normale omstandigheden, niet herhaalt kan worden.
verwijder dit account.
Na de zondeval 'was de aarde vervloekt vanwege Adam'. Adam had namelijk heerschappij gekregen over de aarde, hij was er verantwoordelijk voor. Door zijn zonde werd de hele aarde aan de zonde overgeleverd.quote:
[..]
[..]
Klopt. Punt is wel, dat is dan toch hoe God ons geschapen heeft?
In zekere zin betekent dat namelijk hetzelfde, ‘van nature’, en ‘hoe God ons geschapen heeft’, dat zijn gewoon andere manieren van hetzelfde zeggen, in ieder geval wat de mens zijn natuurlijke eigenschappen betreft.
Het is immers moeilijk vol te houden dat geweld het gevolg van de zondeval zou zijn – tenzij de dieren ook hun zondeval hebben gehad?
Tenzij je wilt beweren dat geweld zoals dieren dat plegen iets totaal anders is dan geweld zoals mensen dat plegen? Want ook dat is niet vol te houden. Gevechten om territorium, voedsel, vrouwen. De mens heeft wat dat betreft overeenkomsten met andere levende wezens.
Ja, specifieke gevallen misschien, de kruistochten en dergelijke kun je best aan het kwaad wijden als je wil, hebberigheid en dat soort dingen, dat kun je onderscheiden van hoe het er in de Natuur aan toe gaat, maar niet geweld zelf. Geweld zelf is onderdeel van hoe de wereld werkt.
Deze zou 'doornen en distelen voortbrengen'.
In een beschrijving van de hemel in Jesaja lezen we dat 'de leeuw en de os stro zullen weten'. Dat de 'wolf en het lam samen zullen weiden'.
We lezen dat in Genesis het 'groene kruid' eten was voor dieren.
De zondeval heeft de hele wereld aangetast. Er rust een vloek op en die is de oorzaak van al het kwaad in de wereld, van geweld tot ziekte, tot egoisme, moord en doodslag, inderdaad ook onder dieren.
De dieren zijn oorspronkelijk ook niet gemaakt om op te eten. Voor de mens had God groente, fruit, noten en zaden gemaakt.
Dus de hele wereld is hierdoor aangetast, ook de planten en dieren. Het DNA is veranderd neem ik aan, dat moet wel gezien de veranderingen. Ook valt het DNA nu uit elkaar met allerlei genetische problemen tot gevolg. Dat is het effect van de dood die door de zonde geintroduceerd werd.
Dus nee, God heeft de mens zo dus niet oorspronkelijk geschapen.
Waarom zou het hel zijn? Zoals met reïncarnatie zou je je die vorige levens niet herinneren.quote:
Dat neemt niet weg dat de eeuwige wederkeer als metafysisch idee de hel is, als het daadwerkelijk zou bestaan en daadwerkelijk mogelijk zou zijn.
Het is daarnaast ook niet zo dat je alleen maar hetzelfde leven steeds opnieuw zou leven, nee, alle mogelijke levens zou je steeds opnieuw herbeleven, waaronder ook het huidige. Daar kan ontelbaar veel variatie in zitten, het is enkel dat die variatie ergens op zal houden, dat die begrensd is, en dat je als gevolg daarvan eens weer op hetzelfde uit zal komen, en uiteindelijk zelfs oneindig maal.
Vergelijk het maar met het gooien van honderd dobbelstenen tegelijkertijd. De kans is zeer klein dat je twee maal hetzelfde gooit, maar toch zijn de mogelijke worpen begrensd, dus als je dit tot in het oneindige zou herhalen dat zul je vroeg of laat dus ook meerdere malen precies hetzelfde gooien, en wel oneindig maal.
De conclusie volgt uit de premissen van een oneindige tijd gecombineerd met een eindige hoeveelheid energie, oftewel mogelijke toestanden. Als we die twee premissen accepteren dan is de eeuwige wederkeer inderdaad de logische conclusie, daar kan ik wel in mee gaan, maar waarom je die premissen zou accepteren dat weet ik niet. Waarom de wereld beperkt zou zijn in de zin dat het aantal zijden van een groot aantal dobbelstenen dat is, dat zie ik niet helemaal in.
In ieder geval is het een poging om op basis van een wetenschappelijk wereldbeeld met de idee van een lineaire tijd te breken, en terug te keren naar de cyclische ervaring.
Ik weet het niet. Dan zouden alle roofdieren dus uitingen van het kwaad zijn. Dat lijkt me niet, het lijkt me juist een duidelijke tegenstelling: de onschuld van dieren (en kinderen) aan de ene kant en het kwade geweten aan de andere. Door ze naar elkaar toe te trekken doe je af aan de betekenis van beide.quote:
Na de zondeval 'was de aarde vervloekt vanwege Adam'. Adam had namelijk heerschappij gekregen over de aarde, hij was er verantwoordelijk voor. Door zijn zonde werd de hele aarde aan de zonde overgeleverd.
Deze zou 'doornen en distelen voortbrengen'.
In een beschrijving van de hemel in Jesaja lezen we dat 'de leeuw en de os stro zullen weten'. Dat de 'wolf en het lam samen zullen weiden'.
We lezen dat in Genesis het 'groene kruid' eten was voor dieren.
De zondeval heeft de hele wereld aangetast. Er rust een vloek op en die is de oorzaak van al het kwaad in de wereld, van geweld tot ziekte, tot egoisme, moord en doodslag, inderdaad ook onder dieren.
De dieren zijn oorspronkelijk ook niet gemaakt om op te eten. Voor de mens had God groente, fruit, noten en zaden gemaakt.
Dus de hele wereld is hierdoor aangetast, ook de planten en dieren. Het DNA is veranderd neem ik aan, dat moet wel gezien de veranderingen. Ook valt het DNA nu uit elkaar met allerlei genetische problemen tot gevolg. Dat is het effect van de dood die door de zonde geintroduceerd werd.
Dus nee, God heeft de mens zo dus niet oorspronkelijk geschapen.
Tolkien heeft toegegeven dat hij een fout heeft gemaakt in de manier waarop hij de orks heeft geschapen in zijn Lord of the Rings, namelijk als wezens die per definitie tot het kwaad behoren en niet het goede kunnen doen. Dat is niet wat kwaad is, dat is niet hoe het kwaad zich voordoet in deze wereld: het is pas kwaad als het de mogelijkheid goed te zijn in zich draagt en toch voor het kwaad kiest.
(Deze fout wordt rechtgezet in op Lord of the Rings geïnspireerde verhalen overigens, waarin orks meer als noble savages worden afgebeeld.)
Ga je me vertellen dat een leeuw is als een ork in Lord of the Rings, een wezen dat gedoemd is tot het kwaad? Nee, natuurlijk niet, het is een prachtig schepsel en in zijn pracht zien we juist hoe betoverend mooi deze wereld in elkaar steekt.
Nee, dat vind ik niet hoor. Het is geen waardeoordeel. Gewoon een gevolg.quote:
[..]
Ik weet het niet. Dan zouden alle roofdieren dus uitingen van het kwaad zijn. Dat lijkt me niet, het lijkt me juist een duidelijke tegenstelling: de onschuld van dieren (en kinderen) aan de ene kant en het kwade geweten aan de andere. Door ze naar elkaar toe te trekken doe je af aan de betekenis van beide.
Nogmaals: het is geen waardeoordeel. Dat beest kan er niets aan doen dat het doet wat het doet. Dat is de schuld van onze voorouders. Net zoals wij slachtoffer daarvan zijn. Maar het is wel een gegeven. De bijbel noemt het 'slavernij'. Slavernij aan de zonde en de dood. Jezus bevrijdt ons van die slavernij.quote:Tolkien heeft toegegeven dat hij een fout heeft gemaakt in de manier waarop hij de orks heeft geschapen in zijn Lord of the Rings, namelijk als wezens die per definitie tot het kwaad behoren en niet het goede kunnen doen. Dat is niet wat kwaad is, dat is niet hoe het kwaad zich voordoet in deze wereld: het is pas kwaad als het de mogelijkheid goed te zijn in zich draagt en toch voor het kwaad kiest.
(Deze fout wordt rechtgezet in op Lord of the Rings geïnspireerde verhalen overigens, waarin orks meer als noble savages worden afgebeeld.)
Ga je me vertellen dat een leeuw is als een ork in Lord of the Rings, een wezen dat gedoemd is tot het kwaad? Nee, natuurlijk niet, het is een prachtig schepsel en in zijn pracht zien we juist hoe betoverend mooi deze wereld in elkaar steekt.
In de bijbel wordt niet constant met de vinger gewezen naar deze en gene.
Er wordt vooral aandacht besteed aan de oplossing, omdat de situatie zo triest is.
Dat gefixeer op 'jij bent schuldig' en 'jij bent slecht' is typisch iets wat mensen constant doen, zodat ze met het vingertje kunnen wijzen en vooral niet naar zichzelf hoeven te kijken.
Vervolgens projecteren ze dat op God en Christenen, alsof die constant met het vingertje naar anderen wijzen.
Maar daar gaat het helemaal niet om. Het gaat erom dat via Jezus Christus alles zal worden hersteld, ook het dierenrijk, ook de natuur. Dat is wat telt. Nu is de situatie gewoon triest en droevig, ook voor de dieren. Paulus maakt hier overigens ook een opmerking over in Romeinen:
Romeinen 8:18 Want ik ben ervan overtuigd dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden.
19Met reikhalzend verlangen immers verwacht de schepping het openbaar worden van de kinderen van God.
20Want de schepping is aan de zinloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar door hem die haar daaraan onderworpen heeft,
21in de hoop dat ook de schepping zelf zal bevrijd worden van de slavernij van het verderf om te komen tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God.
22Want wij weten dat heel de schepping gezamenlijk zucht en gezamenlijk in barensnood verkeert tot nu toe.
23En dat niet alleen, maar ook wijzelf, die de eerstelingen van de Geest hebben, ook wijzelf zuchten in onszelf, in de verwachting van de aanneming tot kinderen, namelijk de verlossing van ons lichaam.
Jesaja 11:6 Een wolf zal bij een lam verblijven,
een luipaard bij een geitenbok neerliggen,
een kalf, een jonge leeuw en gemest vee zullen bij elkaar zijn,
een kleine jongen zal ze drijven.
7Koe en berin zullen samen weiden,
hun jongen zullen bij elkaar neerliggen.
Een leeuw zal stro eten als het rund.
8Een zuigeling zal zich vermaken bij het hol van een adder,
en in het nest van een gifslang
zal een peuter zijn hand steken.
9Men zal nergens kwaad doen of verderf aanrichten
op heel Mijn heilige berg,
want de aarde zal vol zijn van de kennis van de HEERE,
zoals het water de bodem van de zee bedekt.
Ik vind dit een prachtige belofte en ik kijk hier reikhalzend naar uit.
[ Bericht 3% gewijzigd door Ali_Kannibali op 11-02-2024 17:20:38 ]
Niet als je hem doordenkt. De cyclische tijd is een fase in het ervaren van de gedachte, die wordt gebroken door de conclusie te trekken dat gelijkheid onmogelijk is - asymmetrie en ongelijkheid, typisch Nietzscheaanse gedachten. Hij heeft die conclusie alleen nooit op papier gezet. Bij een cirkel gebeurt "hetzelfde" steeds opnieuw, terwijl de eeuwige wederkeer juist het nieuwe produceert. Daarom noemt Deleuze het "de hoogste ironie", en "geen geloof, maar de waarheid van het geloof", zoals je zelf ook al aangaf.quote:
In ieder geval is het een poging om op basis van een wetenschappelijk wereldbeeld met de idee van een lineaire tijd te breken, en terug te keren naar de cyclische ervaring.
quote:Friedrich Nietzsche schreef:
De wiskunde zou zeker niet zijn ontstaan als men vanaf het begin had geweten dat er in de natuur geen exact rechte lijn, geen werkelijke cirkel, geen absolute grootheid bestond.
verwijder dit account.
