F&L Filosofie & Levensbeschouwing
Een plek om te discussiëren over filosofische vragen, filosofen, religieuze vraagstukken of religie en levensbeschouwing in het algemeen.
Ik vind dit wel een heel erg hypothetische vraag. Ik kan me niet voorstellen dat ik niet meer zou geloven. Daar heb ik te veel voor meegemaakt intussen. Maar ook voordat ik gelovig was, vond ik zin in het leven. Dus ik ga ervanuit dat dat in dat geval ook zal zijn. Je kunt immers altijd ernaar streven om het goede te doen in het leven en daar voldoening uit te halen, of je nu gelovig bent of niet. En hoewel de wereld een puinhoop is, zijn er ook genoeg mooie dingen om van te genieten. Als dat dan zonder geloof moet, dan maar zonder geloof. Dan leef je een leven en daarna is het klaar. Leven in overeenstemming met je principes en overtuigingen is denk ik het hoogste goed, door trouw te blijven aan wat je weet dat het goede is. Of je nu gelovig bent of niet. Dat brengt uiteindelijk vreugde en voldoening.quote:Op zondag 11 februari 2024 10:02 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Maar zou je na je hypothetische afvalligheid überhaupt nog willen doorleven of zingeving kunnen vinden?
Anders wordt het natuurlijk als je bijv. voor je geloof lijdt. Dat zou dan volstrekt nutteloos worden. Maar aangezien het geloof vaak hetgeen is dat ook tot lijden leidt, zou je waarschijnlijk minder lijden. Dat zou dan prettiger zijn dan leven met geloof.
Je blijf roepen dat ik ongelijk zonder argumenten.quote:
[..]
Materialisme impliceert niet automatisch een volledig objectieve werkelijkheid zoals jij voorstelt en zoals b.v. een Einstein als realist wenste.
Je redenatie klopt dus al meteen niet. Net als je "heelal uit het niets" overigens, een belachelijk statement dat je normaliter bij creationisten tegenkomt.
Voor een "leek" ben je behoorlijk stellig in je foute beweringen.
"Materialisme impliceert niet automatisch een volledig objectieve werkelijkheid" oh nee? Leg uit dan
Een universum uit het niets belachelijk? Als het universum een begin heeft moet er dus een moment geweest zijn dat er niks was. Het universum is 13.7 miljard jaar oud. Wat was er 14 miljard jaar geleden.
Je bent alleen op een irritante manier aan het liegen en sputteren om je wankele wereldbeeld te verdedigen. Met je zinnetjes.
Het is eigenlijk best wel ongelooflijk hoe je nog steeds precies dezelfde dingen zegt als vijf jaar geleden, hoe steeds opnieuw precies dezelfde standaardzinnetjes en beweringen naar boven komen en je geen enkele ontwikkeling hebt doorgemaakt in je denken en je "argumenten", noch in je kennis of begrip van datgene wat je bekritiseert. Het is allemaal één gigantische stropop en hysterische waan.quote:
[..]
Je blijf roepen dat ik ongelijk zonder argumenten.
"Materialisme impliceert niet automatisch een volledig objectieve werkelijkheid" oh nee? Leg uit dan
Een universum uit het niets belachelijk? Als het universum een begin heeft moet er dus een moment geweest zijn dat er niks was. Het universum is 13.7 miljard jaar oud. Wat was er 14 miljard jaar geleden.
Je bent alleen op een irritante manier aan het liegen en sputteren om je wankele wereldbeeld te verdedigen. Met je zinnetjes.
verwijder dit account.
Waar zijn je argumenten?quote:Op zondag 11 februari 2024 11:59 schreef CharlesKinbote het volgende:
[..]
Het is eigenlijk best wel ongelooflijk hoe je nog steeds precies dezelfde dingen zegt als vijf jaar geleden, hoe steeds opnieuw precies dezelfde standaardzinnetjes en beweringen naar boven komen en je geen enkele ontwikkeling hebt doorgemaakt in je denken en je "argumenten", noch in je kennis of begrip van datgene wat je bekritiseert. Het is allemaal één gigantische stropop en hysterische waan.
kom op dan, ontkracht mijn idealisme eens met een beter wereldbeeld
Kort samengevat.quote:
[..]
Een universum uit het niets belachelijk? Als het universum een begin heeft moet er dus een moment geweest zijn dat er niks was. Het universum is 13.7 miljard jaar oud. Wat was er 14 miljard jaar geleden.
Energie buiten ruimte en tijd.
Het niets waar jij om doelt is slechts het ontbreken van ruimte tijd. De oerknal is het ontstaan er van. Over het randje kijken blijft speculeren verder.
We weten het niet (precies)
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
get over it , het wordt niet beter
Precies, en daarmee blijft de deur open voor God of een andere verklaring.quote:
[..]
Kort samengevat.
Energie buiten ruimte en tijd.
Het niets waar jij om doelt is slechts het ontbreken van ruimte tijd. De oerknal is het ontstaan er van. Over het randje kijken blijft speculeren verder.
We weten het niet (precies)
Dat klopt, alleen is de verklaring dus niet automatisch god, bewustzijn, of subjectief zoals jij telkens probeert.quote:
[..]
Precies, en daarmee blijft de deur open voor God of een andere verklaring.
De verklaring van gelovigen evolueren mee met wat de wetenschap ons leert.
Vroeger zou niemand beweren dat God buiten ruimte en tijd bestaat. Het idee van ruimte tijd bestond simpelweg niet.
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
get over it , het wordt niet beter
Als jij niet in staat bent een normaal gesprek aan te gaan heb ik helemaal geen zin om op jou te reageren. En laat ik je met alle liefde in de waan dat je redenatie zo waterdicht is als je zelf denkt.quote:
[..]
Je blijf roepen dat ik ongelijk zonder argumenten.
"Materialisme impliceert niet automatisch een volledig objectieve werkelijkheid" oh nee? Leg uit dan
Een universum uit het niets belachelijk? Als het universum een begin heeft moet er dus een moment geweest zijn dat er niks was. Het universum is 13.7 miljard jaar oud. Wat was er 14 miljard jaar geleden.
Je bent alleen op een irritante manier aan het liegen en sputteren om je wankele wereldbeeld te verdedigen. Met je zinnetjes.
Met je zinnetjes.
Ik denk inderdaad dat mijn redenatie waterdicht is, en zolang de tegenpartij niet met tegenargumenten komt blijft dat zoquote:
[..]
Als jij niet in staat bent een normaal gesprek aan te gaan heb ik helemaal geen zin om op jou te reageren. En laat ik je met alle liefde in de waan dat je redenatie zo waterdicht is als je zelf denkt.
quote:
Waarom staat de hele christelijke geschiedenis dan vol met geweld, als Jezus zelf zo duidelijk tegen geweld is?
Klopt. Punt is wel, dat is dan toch hoe God ons geschapen heeft?quote:
Omdat mensen van nature gewelddadig zijn.
In zekere zin betekent dat namelijk hetzelfde, ‘van nature’, en ‘hoe God ons geschapen heeft’, dat zijn gewoon andere manieren van hetzelfde zeggen, in ieder geval wat de mens zijn natuurlijke eigenschappen betreft.
Het is immers moeilijk vol te houden dat geweld het gevolg van de zondeval zou zijn – tenzij de dieren ook hun zondeval hebben gehad?
Tenzij je wilt beweren dat geweld zoals dieren dat plegen iets totaal anders is dan geweld zoals mensen dat plegen? Want ook dat is niet vol te houden. Gevechten om territorium, voedsel, vrouwen. De mens heeft wat dat betreft overeenkomsten met andere levende wezens.
Ja, specifieke gevallen misschien, de kruistochten en dergelijke kun je best aan het kwaad wijden als je wil, hebberigheid en dat soort dingen, dat kun je onderscheiden van hoe het er in de Natuur aan toe gaat, maar niet geweld zelf. Geweld zelf is onderdeel van hoe de wereld werkt.
Dieren lijden allemaal aan een overgroot ego, ja?quote:
Ik geloof dat de oorspronkelijke mens zonder zonde was, lang lang geleden. Zoals de mens in het hof van Eden. Toen de mens het ego (dat wil zeggen, de satan/duivel) begon te ontwikkelen ontstond pas gewelddadigheid. Zonder ego is er geen geweld, daarom moet het ego vernietigd worden.
De mens is niet van nature gewelddadig, kijk eens naar onze democratische samenleving. Geweld is verboden, behalve vechtsport.quote:
[..]
[..]
Klopt. Punt is wel, dat is dan toch hoe God ons geschapen heeft?
In zekere zin betekent dat namelijk hetzelfde, ‘van nature’, en ‘hoe God ons geschapen heeft’, dat zijn gewoon andere manieren van hetzelfde zeggen, in ieder geval wat de mens zijn natuurlijke eigenschappen betreft.
Het is immers moeilijk vol te houden dat geweld het gevolg van de zondeval zou zijn – tenzij de dieren ook hun zondeval hebben gehad?
Tenzij je wilt beweren dat geweld zoals dieren dat plegen iets totaal anders is dan geweld zoals mensen dat plegen? Want ook dat is niet vol te houden. Gevechten om territorium, voedsel, vrouwen. De mens heeft wat dat betreft overeenkomsten met andere levende wezens.
Ja, specifieke gevallen misschien, de kruistochten en dergelijke kun je best aan het kwaad wijden als je wil, hebberigheid en dat soort dingen, dat kun je onderscheiden van hoe het er in de Natuur aan toe gaat, maar niet geweld zelf. Geweld zelf is onderdeel van hoe de wereld werkt.
Geweld vierde hoogtij in het tijdperk van het ego: de middeleeuwen (wat niet voor niets bekend staat als 'The dark ages'). Toen was extreme gewelddadigheid de norm.
Nee, maar dieren hebben geen zelfbewustzijn. Dieren kunnen geen geweld plegen, omdat ze hun keuzes niet kunnen overwegen.quote:
Dieren lijden allemaal aan een overgroot ego, ja?
De eeuwige wederkeer is niet zoiets als een bewering over de aard van de werkelijkheid maar een gedachte-experiment, bedoeld om te testen hoeveel je van dit leven houdt.quote:
Cyclussen zijn helemaal niet zo cyclisch als het lijkt. Als je inzoomt zie je dat een cyclus - gedefiniëerd als een herhaling van een aantal elementen op een regelmatige manier - nooit een perfecte herhaling van hetzelfde is. Dat soort ideeën worden op een realiteit geprojecteerd die veel grilliger en dubbelzinniger is. Gelukkig maar, zou ik persoonlijk zeggen. Nietzsche's beruchte passage over "de eeuwige terugkeer" - hetgeen hij als "de verschrikkelijkste gedachte" beschouwde - stelt dat alles dat gebeurt zich oneindig zou herhalen - en al heeft herhaald - op exact dezelfde manier, dat er niets nieuws meer zou gebeuren. Dat lijkt mij de definitie van de hel.
Het gaat er niet om te beweren dat wereld echt zo in elkaar zit, maar om de vraag of je het zou kunnen accepteren, of je bereid zou zijn de werkelijkheid te omarmen, als je zou weten dat die oneindig maal terug zou keren, precies zoals die is, dat alles wat je doet tot in de eeuwigheid herhaald zou worden. Iedere pijn die je voelt, ieder moment van vreugde dat je ervaart, ieder insignificant detail, alles zou zich oneindig maal herhalen: wat zou je daar van vinden? Wat is sterker in jou: je liefde voor dit leven, en je “ja!” tegen de ultieme bevestiging ervan, of je wrok tegen het onrecht dat jou is overkomen, je knarsetandende haat tegen alle dingen die zijn gebeurd?
Door het accepteren van de eeuwige wederkeer zou aan alles wat je doet het grootste gewicht (de naam van deze idee) komen te hangen, want het zal tot in de eeuwigheid herhaald worden.
Dit wordt duidelijk als je het vergelijkt met de concepten van bijvoorbeeld de Hemel zoals die in de populaire opvatting wordt voorgesteld, of het concept van reïncarnatie. Ook die maken de individuele handeling van groot belang, maar dan door deze gevolgen te laten hebben voor het hiernamaals. Daarmee wordt de aandacht weerlegd van het leven hier en nu op Aarde, de werkelijkheid dus, naar een andere, denkbeeldige plek, ergens in een ander leven. Dit huidige leven van ons vervalt daardoor tot niet meer dan een test, een voorbereiding op het echte werk. Zo kan met de pijn van dit leven om worden gegaan: dat doet er allemaal niet zoveel toe als we kijken naar die zogenaamde hogere werkelijkheid, waarin we onze beloning zullen krijgen voor de beproevingen die we nu moeten doorstaan en al wat krom is recht zal worden.
Nee, zegt Nietzsche, zo’n verlangen dat het rechtgezet zal worden is een vorm van lafheid, dat is je afkeren van de werkelijkheid zoals die zich in wezen aan ons voordoet, waarin ook de mindere kanten van het leven hun plaats hebben. Deze beproevingen zijn hun eigen beloning, we zullen het er mee moeten doen, en we zullen ze moeten liefhebben zonder dat ze zullen worden gladgestreken in een denkbeeldige toekomst waarin alles anders zal zijn. Wat nodig is, is een directe confrontatie met de werkelijkheid zoals die zich in feite voordoet, inclusief de mindere kanten, niet een wegvluchten naar een andere wereld in een ander leven.
Het element van deze leren dat hij wil bewaren echter, waar hij wel achter staat, is het grote belang dat aan iedere individuele handeling wordt toegekend – op basis waarvan een ethisch leven kan worden verdedigd en verantwoord. Alles doet er toe, alles heeft onmetelijke waarde in het licht van de eeuwigheid. Dat wil hij bewaren, maar dan zonder dat het ten koste gaat van dit leven van ons, zonder dat het afdoet aan de werkelijkheid van het hier en nu, zoals de leren dat er een ‘beloning’ zal komen dat doen, of dat nu in de vorm van een reïncarnatie in een hogere vorm of een verblijf in de Hemel is.
Dat is wat de eeuwige wederkeer is. Het is een concept ontworpen om deze ontzettend krachtige en waardevolle elementen van religie in stand te houden (en ze niet weg te gooien zoals veel atheïsten doen, en daarmee in hedonisme, nihilisme en algemene apathie vervallen), maar dan in een heel andere vorm, namelijk ontdaan van de afkeer van het leven, de haat tegen de werkelijkheid die hij in het christendom en het boeddhisme zoals hij dat begrijpt aantreft.
Alan Watts heeft hier ook een mooi stuk over, hij geeft aan dat dat de reden zal zijn dat je elke keer met een clean slate begint en je dus niets herinnert, want stel je zou je álles herinneren van vorige levens.... uiteindelijk wordt dat, óók de goede zaken daarin, belachelijk irritant. Of het nou het gemis is of dat je gewoon teveel herinneringen hebt daar gaat het niet om. Uiteindelijk wordt het zwaar irritant en ik denk dat hij daar gelijk in heeft. Want een paar levens is nog wel leuk om te onthouden wellicht, 10 misschien ook nog wel, maar als je aan 3000 zit wordt dat wel een ander verhaal, ongeacht of de herinneringen goed zijn of niet.quote:
De eeuwige wederkeer is niet zoiets als een bewering over de aard van de werkelijkheid maar een gedachte-experiment, bedoeld om te testen hoeveel je van dit leven houdt.
Het gaat er niet om te beweren dat wereld echt zo in elkaar zit, maar om de vraag of je het zou kunnen accepteren, of je bereid zou zijn de werkelijkheid te omarmen, als je zou weten dat die oneindig maal terug zou keren, precies zoals die is, dat alles wat je doet tot in de eeuwigheid herhaald zou worden. Iedere pijn die je voelt, ieder moment van vreugde dat je ervaart, ieder insignificant detail, alles zou zich oneindig maal herhalen: wat zou je daar van vinden? Wat is sterker in jou: je liefde voor dit leven, en je “ja!” tegen de ultieme bevestiging ervan, of je wrok tegen het onrecht dat jou is overkomen, je knarsetandende haat tegen alle dingen die zijn gebeurd?
As above, so below.
Aha, juist ja. Vandaar dat toen de atoombom werd uitgevonden dat die niet werd ingezet, want wij zijn immers niet langer gewelddadig. Ik snap wat je bedoelt. De laatste twee wereldoorlogen hadden ook maar nauwelijks doden, want wij weten nu beter, en geweld is nu verboden. Vandaar!quote:
De mens is niet van nature gewelddadig, kijk eens naar onze democratische samenleving. Geweld is verboden, behalve vechtsport.
Geweld vierde hoogtij in het tijdperk van het ego: de middeleeuwen (wat niet voor niets bekend staat als 'The dark ages'). Toen was extreme gewelddadigheid de norm.
Dieren kunnen geen geweld plegen? Dat klopt natuurlijk niet. Je gebruikt het woord geweld, maar je bedoelt iets heel anders. Wat je bedoelt is dat dieren niet immoreel kunnen handelen, maar dat is niet hetzelfde. Geweld is niet per definitie immoreel, je haalt dingen door elkaar.quote:
Dieren kunnen geen geweld plegen, omdat ze hun keuzes niet kunnen overwegen.
Dat neemt niet weg dat de eeuwige wederkeer als metafysisch idee de hel is, als het daadwerkelijk zou bestaan en daadwerkelijk mogelijk zou zijn. Als je de eeuwige wederkeer begrijpt (ik zie het ook als gedachte-experiment) heft het zichzelf namelijk op, omdat gelijkheid niet bestaat in de realiteit. Dingen kunnen helemaal niet opnieuw gebeuren, op dezelfde manier, dat is een transcendentale illusie.quote:
[..]
De eeuwige wederkeer is niet zoiets als een bewering over de aard van de werkelijkheid maar een gedachte-experiment, bedoeld om te testen hoeveel je van dit leven houdt.
Het gaat er niet om te beweren dat wereld echt zo in elkaar zit, maar om de vraag of je het zou kunnen accepteren, of je bereid zou zijn de werkelijkheid te omarmen, als je zou weten dat die oneindig maal terug zou keren, precies zoals die is, dat alles wat je doet tot in de eeuwigheid herhaald zou worden. Iedere pijn die je voelt, ieder moment van vreugde dat je ervaart, ieder insignificant detail, alles zou zich oneindig maal herhalen: wat zou je daar van vinden? Wat is sterker in jou: je liefde voor dit leven, en je “ja!” tegen de ultieme bevestiging ervan, of je wrok tegen het onrecht dat jou is overkomen, je knarsetandende haat tegen alle dingen die zijn gebeurd?
Door het accepteren van de eeuwige wederkeer zou aan alles wat je doet het grootste gewicht (de naam van deze idee) komen te hangen, want het zal tot in de eeuwigheid herhaald worden.
Dit wordt duidelijk als je het vergelijkt met de concepten van bijvoorbeeld de Hemel zoals die in de populaire opvatting wordt voorgesteld, of het concept van reïncarnatie. Ook die maken de individuele handeling van groot belang, maar dan door deze gevolgen te laten hebben voor het hiernamaals. Daarmee wordt de aandacht weerlegd van het leven hier en nu op Aarde, de werkelijkheid dus, naar een andere, denkbeeldige plek, ergens in een ander leven. Dit huidige leven van ons vervalt daardoor tot niet meer dan een test, een voorbereiding op het echte werk. Zo kan met de pijn van dit leven om worden gegaan: dat doet er allemaal niet zoveel toe als we kijken naar die zogenaamde hogere werkelijkheid, waarin we onze beloning zullen krijgen voor de beproevingen die we nu moeten doorstaan en al wat krom is recht zal worden.
Nee, zegt Nietzsche, zo’n verlangen dat het rechtgezet zal worden is een vorm van lafheid, dat is je afkeren van de werkelijkheid zoals die zich in wezen aan ons voordoet, waarin ook de mindere kanten van het leven hun plaats hebben. Deze beproevingen zijn hun eigen beloning, we zullen het er mee moeten doen, en we zullen ze moeten liefhebben zonder dat ze zullen worden gladgestreken in een denkbeeldige toekomst waarin alles anders zal zijn. Wat nodig is, is een directe confrontatie met de werkelijkheid zoals die zich in feite voordoet, inclusief de mindere kanten, niet een wegvluchten naar een andere wereld in een ander leven.
Het element van deze leren dat hij wil bewaren echter, waar hij wel achter staat, is het grote belang dat aan iedere individuele handeling wordt toegekend – op basis waarvan een ethisch leven kan worden verdedigd en verantwoord. Alles doet er toe, alles heeft onmetelijke waarde in het licht van de eeuwigheid. Dat wil hij bewaren, maar dan zonder dat het ten koste gaat van dit leven van ons, zonder dat het afdoet aan de werkelijkheid van het hier en nu, zoals de leren dat er een ‘beloning’ zal komen dat doen, of dat nu in de vorm van een reïncarnatie in een hogere vorm of een verblijf in de Hemel is.
Dat is wat de eeuwige wederkeer is. Het is een concept ontworpen om deze ontzettend krachtige en waardevolle elementen van religie in stand te houden (en ze niet weg te gooien zoals veel atheïsten doen, en daarmee in hedonisme, nihilisme en algemene apathie vervallen), maar dan in een heel andere vorm, namelijk ontdaan van de afkeer van het leven, de haat tegen de werkelijkheid die hij in het christendom en het boeddhisme zoals hij dat begrijpt aantreft.
Je kunt de waarheid van de gedachte daarom ervaren door hem voor te houden, te doen alsof hij waar is, en daarmee in te zien dat dingen helemaal niet opnieuw kunnen gebeuren, en daarmee lost het zogenaamde "identieke" en "gelijke" op en breekt datgene dat uniek en singulair is door de sluier van het bewustzijn.
Dit is waarom Deleuze de eeuwige terugkeer interpreteert als de Herhaling van Verschil. Hetgene dat terugkeert in de eeuwige wederkeer is niet hetzelfde, maar het verschillende. Hetgene dat herhaalt wordt is datgene dat, onder normale omstandigheden, niet herhaalt kan worden.
verwijder dit account.
Na de zondeval 'was de aarde vervloekt vanwege Adam'. Adam had namelijk heerschappij gekregen over de aarde, hij was er verantwoordelijk voor. Door zijn zonde werd de hele aarde aan de zonde overgeleverd.quote:
[..]
[..]
Klopt. Punt is wel, dat is dan toch hoe God ons geschapen heeft?
In zekere zin betekent dat namelijk hetzelfde, ‘van nature’, en ‘hoe God ons geschapen heeft’, dat zijn gewoon andere manieren van hetzelfde zeggen, in ieder geval wat de mens zijn natuurlijke eigenschappen betreft.
Het is immers moeilijk vol te houden dat geweld het gevolg van de zondeval zou zijn – tenzij de dieren ook hun zondeval hebben gehad?
Tenzij je wilt beweren dat geweld zoals dieren dat plegen iets totaal anders is dan geweld zoals mensen dat plegen? Want ook dat is niet vol te houden. Gevechten om territorium, voedsel, vrouwen. De mens heeft wat dat betreft overeenkomsten met andere levende wezens.
Ja, specifieke gevallen misschien, de kruistochten en dergelijke kun je best aan het kwaad wijden als je wil, hebberigheid en dat soort dingen, dat kun je onderscheiden van hoe het er in de Natuur aan toe gaat, maar niet geweld zelf. Geweld zelf is onderdeel van hoe de wereld werkt.
Deze zou 'doornen en distelen voortbrengen'.
In een beschrijving van de hemel in Jesaja lezen we dat 'de leeuw en de os stro zullen weten'. Dat de 'wolf en het lam samen zullen weiden'.
We lezen dat in Genesis het 'groene kruid' eten was voor dieren.
De zondeval heeft de hele wereld aangetast. Er rust een vloek op en die is de oorzaak van al het kwaad in de wereld, van geweld tot ziekte, tot egoisme, moord en doodslag, inderdaad ook onder dieren.
De dieren zijn oorspronkelijk ook niet gemaakt om op te eten. Voor de mens had God groente, fruit, noten en zaden gemaakt.
Dus de hele wereld is hierdoor aangetast, ook de planten en dieren. Het DNA is veranderd neem ik aan, dat moet wel gezien de veranderingen. Ook valt het DNA nu uit elkaar met allerlei genetische problemen tot gevolg. Dat is het effect van de dood die door de zonde geintroduceerd werd.
Dus nee, God heeft de mens zo dus niet oorspronkelijk geschapen.
Waarom zou het hel zijn? Zoals met reïncarnatie zou je je die vorige levens niet herinneren.quote:
Dat neemt niet weg dat de eeuwige wederkeer als metafysisch idee de hel is, als het daadwerkelijk zou bestaan en daadwerkelijk mogelijk zou zijn.
Het is daarnaast ook niet zo dat je alleen maar hetzelfde leven steeds opnieuw zou leven, nee, alle mogelijke levens zou je steeds opnieuw herbeleven, waaronder ook het huidige. Daar kan ontelbaar veel variatie in zitten, het is enkel dat die variatie ergens op zal houden, dat die begrensd is, en dat je als gevolg daarvan eens weer op hetzelfde uit zal komen, en uiteindelijk zelfs oneindig maal.
Vergelijk het maar met het gooien van honderd dobbelstenen tegelijkertijd. De kans is zeer klein dat je twee maal hetzelfde gooit, maar toch zijn de mogelijke worpen begrensd, dus als je dit tot in het oneindige zou herhalen dat zul je vroeg of laat dus ook meerdere malen precies hetzelfde gooien, en wel oneindig maal.
De conclusie volgt uit de premissen van een oneindige tijd gecombineerd met een eindige hoeveelheid energie, oftewel mogelijke toestanden. Als we die twee premissen accepteren dan is de eeuwige wederkeer inderdaad de logische conclusie, daar kan ik wel in mee gaan, maar waarom je die premissen zou accepteren dat weet ik niet. Waarom de wereld beperkt zou zijn in de zin dat het aantal zijden van een groot aantal dobbelstenen dat is, dat zie ik niet helemaal in.
In ieder geval is het een poging om op basis van een wetenschappelijk wereldbeeld met de idee van een lineaire tijd te breken, en terug te keren naar de cyclische ervaring.
Ik weet het niet. Dan zouden alle roofdieren dus uitingen van het kwaad zijn. Dat lijkt me niet, het lijkt me juist een duidelijke tegenstelling: de onschuld van dieren (en kinderen) aan de ene kant en het kwade geweten aan de andere. Door ze naar elkaar toe te trekken doe je af aan de betekenis van beide.quote:
Na de zondeval 'was de aarde vervloekt vanwege Adam'. Adam had namelijk heerschappij gekregen over de aarde, hij was er verantwoordelijk voor. Door zijn zonde werd de hele aarde aan de zonde overgeleverd.
Deze zou 'doornen en distelen voortbrengen'.
In een beschrijving van de hemel in Jesaja lezen we dat 'de leeuw en de os stro zullen weten'. Dat de 'wolf en het lam samen zullen weiden'.
We lezen dat in Genesis het 'groene kruid' eten was voor dieren.
De zondeval heeft de hele wereld aangetast. Er rust een vloek op en die is de oorzaak van al het kwaad in de wereld, van geweld tot ziekte, tot egoisme, moord en doodslag, inderdaad ook onder dieren.
De dieren zijn oorspronkelijk ook niet gemaakt om op te eten. Voor de mens had God groente, fruit, noten en zaden gemaakt.
Dus de hele wereld is hierdoor aangetast, ook de planten en dieren. Het DNA is veranderd neem ik aan, dat moet wel gezien de veranderingen. Ook valt het DNA nu uit elkaar met allerlei genetische problemen tot gevolg. Dat is het effect van de dood die door de zonde geintroduceerd werd.
Dus nee, God heeft de mens zo dus niet oorspronkelijk geschapen.
Tolkien heeft toegegeven dat hij een fout heeft gemaakt in de manier waarop hij de orks heeft geschapen in zijn Lord of the Rings, namelijk als wezens die per definitie tot het kwaad behoren en niet het goede kunnen doen. Dat is niet wat kwaad is, dat is niet hoe het kwaad zich voordoet in deze wereld: het is pas kwaad als het de mogelijkheid goed te zijn in zich draagt en toch voor het kwaad kiest.
(Deze fout wordt rechtgezet in op Lord of the Rings geïnspireerde verhalen overigens, waarin orks meer als noble savages worden afgebeeld.)
Ga je me vertellen dat een leeuw is als een ork in Lord of the Rings, een wezen dat gedoemd is tot het kwaad? Nee, natuurlijk niet, het is een prachtig schepsel en in zijn pracht zien we juist hoe betoverend mooi deze wereld in elkaar steekt.
Nee, dat vind ik niet hoor. Het is geen waardeoordeel. Gewoon een gevolg.quote:
[..]
Ik weet het niet. Dan zouden alle roofdieren dus uitingen van het kwaad zijn. Dat lijkt me niet, het lijkt me juist een duidelijke tegenstelling: de onschuld van dieren (en kinderen) aan de ene kant en het kwade geweten aan de andere. Door ze naar elkaar toe te trekken doe je af aan de betekenis van beide.
Nogmaals: het is geen waardeoordeel. Dat beest kan er niets aan doen dat het doet wat het doet. Dat is de schuld van onze voorouders. Net zoals wij slachtoffer daarvan zijn. Maar het is wel een gegeven. De bijbel noemt het 'slavernij'. Slavernij aan de zonde en de dood. Jezus bevrijdt ons van die slavernij.quote:Tolkien heeft toegegeven dat hij een fout heeft gemaakt in de manier waarop hij de orks heeft geschapen in zijn Lord of the Rings, namelijk als wezens die per definitie tot het kwaad behoren en niet het goede kunnen doen. Dat is niet wat kwaad is, dat is niet hoe het kwaad zich voordoet in deze wereld: het is pas kwaad als het de mogelijkheid goed te zijn in zich draagt en toch voor het kwaad kiest.
(Deze fout wordt rechtgezet in op Lord of the Rings geïnspireerde verhalen overigens, waarin orks meer als noble savages worden afgebeeld.)
Ga je me vertellen dat een leeuw is als een ork in Lord of the Rings, een wezen dat gedoemd is tot het kwaad? Nee, natuurlijk niet, het is een prachtig schepsel en in zijn pracht zien we juist hoe betoverend mooi deze wereld in elkaar steekt.
In de bijbel wordt niet constant met de vinger gewezen naar deze en gene.
Er wordt vooral aandacht besteed aan de oplossing, omdat de situatie zo triest is.
Dat gefixeer op 'jij bent schuldig' en 'jij bent slecht' is typisch iets wat mensen constant doen, zodat ze met het vingertje kunnen wijzen en vooral niet naar zichzelf hoeven te kijken.
Vervolgens projecteren ze dat op God en Christenen, alsof die constant met het vingertje naar anderen wijzen.
Maar daar gaat het helemaal niet om. Het gaat erom dat via Jezus Christus alles zal worden hersteld, ook het dierenrijk, ook de natuur. Dat is wat telt. Nu is de situatie gewoon triest en droevig, ook voor de dieren. Paulus maakt hier overigens ook een opmerking over in Romeinen:
Romeinen 8:18 Want ik ben ervan overtuigd dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden.
19Met reikhalzend verlangen immers verwacht de schepping het openbaar worden van de kinderen van God.
20Want de schepping is aan de zinloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar door hem die haar daaraan onderworpen heeft,
21in de hoop dat ook de schepping zelf zal bevrijd worden van de slavernij van het verderf om te komen tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God.
22Want wij weten dat heel de schepping gezamenlijk zucht en gezamenlijk in barensnood verkeert tot nu toe.
23En dat niet alleen, maar ook wijzelf, die de eerstelingen van de Geest hebben, ook wijzelf zuchten in onszelf, in de verwachting van de aanneming tot kinderen, namelijk de verlossing van ons lichaam.
Jesaja 11:6 Een wolf zal bij een lam verblijven,
een luipaard bij een geitenbok neerliggen,
een kalf, een jonge leeuw en gemest vee zullen bij elkaar zijn,
een kleine jongen zal ze drijven.
7Koe en berin zullen samen weiden,
hun jongen zullen bij elkaar neerliggen.
Een leeuw zal stro eten als het rund.
8Een zuigeling zal zich vermaken bij het hol van een adder,
en in het nest van een gifslang
zal een peuter zijn hand steken.
9Men zal nergens kwaad doen of verderf aanrichten
op heel Mijn heilige berg,
want de aarde zal vol zijn van de kennis van de HEERE,
zoals het water de bodem van de zee bedekt.
Ik vind dit een prachtige belofte en ik kijk hier reikhalzend naar uit.
[ Bericht 3% gewijzigd door Ali_Kannibali op 11-02-2024 17:20:38 ]
Niet als je hem doordenkt. De cyclische tijd is een fase in het ervaren van de gedachte, die wordt gebroken door de conclusie te trekken dat gelijkheid onmogelijk is - asymmetrie en ongelijkheid, typisch Nietzscheaanse gedachten. Hij heeft die conclusie alleen nooit op papier gezet. Bij een cirkel gebeurt "hetzelfde" steeds opnieuw, terwijl de eeuwige wederkeer juist het nieuwe produceert. Daarom noemt Deleuze het "de hoogste ironie", en "geen geloof, maar de waarheid van het geloof", zoals je zelf ook al aangaf.quote:
In ieder geval is het een poging om op basis van een wetenschappelijk wereldbeeld met de idee van een lineaire tijd te breken, en terug te keren naar de cyclische ervaring.
quote:Friedrich Nietzsche schreef:
De wiskunde zou zeker niet zijn ontstaan als men vanaf het begin had geweten dat er in de natuur geen exact rechte lijn, geen werkelijke cirkel, geen absolute grootheid bestond.
verwijder dit account.
Eens, zowel dieren als kinderen hebben geen ego. Bij kinderen begint die ontwikkeling daarvan tussen 3-5e levensjaar, dat is wat ze onschuldig maakt.quote:
Ik weet het niet. Dan zouden alle roofdieren dus uitingen van het kwaad zijn. Dat lijkt me niet, het lijkt me juist een duidelijke tegenstelling: de onschuld van dieren (en kinderen) aan de ene kant en het kwade geweten aan de andere. Door ze naar elkaar toe te trekken doe je af aan de betekenis van beide.
Zo is het Adam en Eva verhaal enkel symbolisch voor hoe dualiteit werkt waardoor het ego activeert, de zondeval wijst naar de zgn "gevallen staat van de mens", omdat ego dus mensen overneemt en men gaat zondigen vanwege dat. Dit verhaal letterlijk nemen is echt een killer voor alle understanding daarna in de bijbel imo.
As above, so below.
Dat geldt natuurlijk ook voor meditatie: meditatie in boeddhistische zin is niet slechts op een kussentje zitten om extase op te wekken; dat gaat zelfs lijnrecht tegen het hele idee in. Inzicht in je eigen geest werkt vervolgens ook door in je houding tegenover anderen.quote:
De Christelijke onvoorwaardelijke liefde is niet slechts een gevoel, maar daden.
Ook als je geen liefde voelt, kun je met liefde handelen, door de principes in de leer van Jezus te volgen.
Christelijke liefde gaat dus verder dan een extatische staat van bewustzijn of euforie. Zoiets kun je ook artificieel opwekken met inderdaad meditatie of drugs of andere zintuiglijke manipulaties, maar de liefde van God uit zich in daden: "God had de wereld zo lief, dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gestuurd". "God toont zijn liefde naar ons, omdat Hij terwijl wij nog zondaars waren voor ons is gestorven".
Dat is natuurlijk niet waar; Gods liefde is niet onvoorwaardelijk. De dood is blijkbaar een harde deadline om vóór of tegen God te kiezen. Ik ken de christelijke en jouw argumenten en rechtvaardiging daarvoor natuurlijk, maar persoonlijk vind ik dat een buitengewoon eigenaardige eigenschap van de christelijke God. Zeker nu ik zelf kinderen heb.quote:De liefde van God is gebaseerd op onwrikbare principes die voortvloeien uit Gods aard, die liefde is. Zelfs als Hij geen liefde zou voelen via vreugde en euforie, handelt Hij met liefde, ook bij intense bedroefdheid en pijn. Want God is gigantisch bedroefd over ons lot, Hij heeft medelijden met ons. Tegelijkertijd verdienen we Zijn liefde eigenlijk niet. En toch geeft Hij die.
Waarom zeg ik dit met zoveel zekerheid? Omdat ik dus via mijn eigen ervaringen heb mogen voelen wat het is om lief te hebben zoals God ons liefheeft. En ook hoe het is als die liefde niet wordt teruggegeven, tegen alle hoop en verwachting in. God kan niet niet-liefhebben. Hij is altijd trouw aan zichzelf. Als wij hem verwerpen, blijft Hij ons trouw. Als wij niets meer van hem willen hebben, trek Hij zich terug, maar zal Hij af en toe toch iets van zich laten horen in de hoop dat we bij Hem terugkeren, want dwingen kan Hij ons niet. Als we Hem voor van alles en nog wat uitmaken, zal Hij daar bedroefd over zijn. Maar zijn liefde en compassie verdwijnen niet, want God is liefde.
In het boeddhisme heb je evenzo oefeningen zoals Tonglen,quote:Ik heb ook meerdere situaties meegemaakt waarin ik actief op een zeer onprettige manier werd bejegend, zelfs crimineel gezien de gevolgen, de uitspraken en de daden. Je natuurlijke, menselijke reactie is dan om je te verzetten, die persoon te haten, wraak te nemen. Dat zijn allemaal menselijke gevoelens die in je op komen borrelen. Op den duur word je er bitter van, of koud, gedemoraliseerd. Maar met God is er altijd dat stemmetje dat je aanspoort om daar niet aan toe te geven, maar te bidden voor degene die je zo behandelt. Om kansen te grijpen om goed te doen voor diegene. Om een aanmoedigend woord te spreken, of iets anders te doen om de gebrokenheid van die ander te verzachten. Want zo is God. Zijn compassie en liefde voor ons is groter dan de pijn die Hij ervaart wanneer we Hem verwerpen, de rug toekeren, openlijk schofferen, of erger. God zal blijven handelen vanuit die liefde die hij is.
https://en.wikipedia.org/wiki/Tonglen
waarin je onvoorwaardelijke liefde oefent. Een hele interessante oefening die resoneert met de frase "je vijand het andere wang toekeren".
Maar Gods liefde is vooral een kwestie van geloof en overtuiging. Als het alleen om daden ging, dan zou het Christendom een morele filosofie zijn i.p.v. een religie.quote:Christelijke liefde is dus vooral een kwestie van daden. Daarom zegt Paulus wel dat we uit het geloof gerechtvaardigd worden, maar Jakobus dat geloof zonder werken dood is. Immers zijn werken van liefde, of we ons nu liefde, euforie of iets anders voelen of niet en of we het nu terugkrijgen of niet, het bewijs van daadwerkelijk geloof.
Bij mij, en waarschijnlijk vele anderen met mij, niet.quote:Zoals ik hierboven zei: gebed heeft bij mij het verschil gemaakt.
Voor jou als degene die de bekering heeft ervaren snap ik dat alles op zijn plek valt. Maar voor een buitenstaander zoals ik, die soortgelijke verhalen kent van b.v. moslims of boeddhisten, en die bovendien zelf nooit dat antwoord heeft gekregen zoals jij (ik zal het dan wel niet genoeg geprobeerd hebben), is de meest plausibele verklaring dat bij al dit soort bekeringsverhalen er wordt ingespeeld op diepe behoeften die elke bekeerde blijkbaar op een andere manier bevestigd ziet worden.
Dat is ook de reden waarom jij stelt 100% overtuigd te zijn: je negeert daarbij volledig de ervaringen van anderen. Je zegt daarmee dat zelfs in theorie geen enkel (tegen)bewijs je meer kan overtuigen. Dat is verder prima, maar in mijn ogen een hele wankele basis om tot overtuigingen te komen. Je noemde eerder de liefde in een huwelijk; natuurlijk benader ik de liefde voor mijn vrouw niet rationeel. Maar ik zie mijn vrouw. God zie je niet. Je ervaart dus bepaalde zaken die je toedicht aan een entiteit die je niet rechtstreeks kunt waarnemen. En ik kan zelfs met die directe waarneming van mijn vrouw al niet eens 100% zeker zijn dat ik in een solipsistische werkelijkheid of een simulatie leef. Niet dat ik naar die mogelijkheden leef natuurlijk, maar ik kan persoonlijk niet zo zeker zijn van een bepaalde overtuiging. Ik zou altijd bepaalde twijfels houden als het om het omarmen van een wereldbeeld zou gaan.
Dát is wat nederigheid in mijn ogen inhoudt. Want de nederigheid van het christendom ervaar ik op sommige punten als schijnheilig, en ook als narcistisch: "omarm mijn nederige wereldbeeld of word voor altijd door mijn God verworpen", onder de noemer "God is liefde en rechtvaardigheid". Niet mijn idee van liefde en rechtvaardigheid, hoe mooi christenen het ook denken te kunnen verpakken
Meditatie is de hoogste spirituele praktijk voor hindoes en boeddhisten (en spirituelen die niet aan religie gebonden zijn). In meditatie ben je bezig met je eigen geest/bewustzijn. Er is geen twijfel dat dat nuttig is.
Maar christenen/moslims/joden zijn bezig met een entiteit buiten onszelf. Yahweh kan belonen en straffen, yahweh kan gebeden verhoren of negeren. Je mag Yahweh's naam niet ijdel gebruiken, je mag niet zeggen dat je Yahweh bent (blasfemie).
Het bewustzijn is de hoogste God (Brahman voor hindoes), Yahweh is een lagere God.
Maar christenen/moslims/joden zijn bezig met een entiteit buiten onszelf. Yahweh kan belonen en straffen, yahweh kan gebeden verhoren of negeren. Je mag Yahweh's naam niet ijdel gebruiken, je mag niet zeggen dat je Yahweh bent (blasfemie).
Het bewustzijn is de hoogste God (Brahman voor hindoes), Yahweh is een lagere God.
En toch zijn er zeer essentiele verschillen waar te nemen wat mij betreft.quote:
[..]
Dat geldt natuurlijk ook voor meditatie: meditatie in boeddhistische zin is niet slechts op een kussentje zitten om extase op te wekken; dat gaat zelfs lijnrecht tegen het hele idee in. Inzicht in je eigen geest werkt vervolgens ook door in je houding tegenover anderen.
Immers kom je bij boeddhisme niet bij liefde voor God uit.
En dat is ook essentieel. De mens is niet het toppunt in het leven. Dat is de schepper en gever van het leven.
En toch heb je dit niet begrepen. Echt niet.quote:Dat is natuurlijk niet waar; Gods liefde is niet onvoorwaardelijk. De dood is blijkbaar een harde deadline om vóór of tegen God te kiezen. Ik ken de christelijke en jouw argumenten en rechtvaardiging daarvoor natuurlijk, maar persoonlijk vind ik dat een buitengewoon eigenaardige eigenschap van de christelijke God. Zeker nu ik zelf kinderen heb.
De dood is namelijk geen arbitraire straf, maar een onvermijdelijk gevolg.
Zoals ik hierboven al tegen iemand zei: als je van een gebouw afspringt, is het onlogisch om een ander de schuld ervan te geven dat het gebouw zo hoog is en je doodvalt. Je weet dat als je van het gebouw afspringt, dat tot de dood leidt.
Als God het leven is en je wilt niets met de bron van het leven te maken hebben. zal God die keuze respecteren. Dat is een uiting van liefde. Want liefde dwingt of forceert niet.
Maar het logische gevolg is dan wel dat je sterft. Dat is dan je eigen keuze.
Heeft God je niet meer lief als je die keuze maakt? In tegendeel. "God laat het op de rechtvaardigen en de onrechtvaardigen regenen".
Maar God laat de zondaar sterven, als die daarvoor kiest.
Wat jij eigenlijk zou willen, is dat we het leven van God ontvangen, en vervolgens kunnen doen en laten wat we willen, zonder respect voor Hem, zonder respect voor onszelf, zonder respect voor elkaar. Dat we elkaar mogen verkrachten, uitbuiten, bestelen, geweld aandoen, en dat moet God dan allemaal maar prima vinden en eeuwig door laten gaan.
Maar zo werkt het niet, want God is rechtvaardig. Ik neem aan dat jij je kinderen opvoedt en ze niet zomaar laat doen wat ze willen, ookal houd je er onvoorwaardelijk van. Als je ene kind de ander elke dag in elkaar mept, zul je daar een stokje voor steken met de bedoeling dat gedrag te corrigeren. Als diegene dat niet doet, zul je ze van elkaar scheiden om het ene kind te beschermen. Dat doet God ook met degenen die wel het goede willen doen: die beschermt Hij uiteindelijk tegen degenen die dat niet willen en er geen boodschap aan hebben.
Stel nou dat jouw kind helemaal ontspoort en in de gevangenis terechtkomt. En nooit tot inkeer wil komen. Dat wil niet zeggen dat jij niet meer van je kind houdt. Maar er moet wel sprake zijn van een vorm van rechtspraak. Om de maatschappij als geheel te beschermen. Daar zou jij het ook mee eens zijn.
En stel nou dat uiteindelijk jouw kind ontkent dat jij zijn vader bent. Je compleet negeert. Niets meer van je wil weten. Dat wil niet zeggen dat jij niet meer van je kind houdt. Je zult waarschijnlijk proberen om toch contact te krijgen. Maar als jouw kind dat niet wil, zul je je daar uiteindelijk bij neer moeten leggen. Je kunt je kind niet dwingen om van jou te houden. Jouw kind zal dan zonder jou leven en sterven in de gevangenis. Zal jouw liefde niet kunnen ontvangen, jouw cadeaus, jouw zegeningen, jouw aandacht. Je zal vast een kaartje sturen af en toe, zonder reactie, of een voicemail achterlaten, zonder antwoord. Misschien zal je kind soms toch bellen, omdat het geld nodig heeft, of iets anders, en dat zul je dan graag geven. Maar vervolgens negeert je kind je weer. Je had een beter geleven gewild voor je kind, maar het feit dat je je kind het leven hebt gegeven, wil niet zeggen dat het niet hoeft te leren om in een maatschappij te leven. Je bent immers niet alleen op de wereld, en ook niet gemaakt om alleen op de wereld te zijn.
Die gevangenis in Chrstelijke zin is de zonde, en de zonde leidt tot de dood, omdat de zonde van God afscheidt.
De dood van de zondaar is uiteindelijk simpelweg God die zich neerlegt bij de keuze van de zondaar om zich van Hem af te keren. De dood doet niets af aan de liefde van God, maar is slechts het gevolg van het feit dat de mens niets met God, en dus niets met het leven, te maken wil hebben. Dan is het gevolg de dood.
Er zijn allerlei mooie leerstellingen in andere religies. Maar ik wil de hele waarheid.quote:In het boeddhisme heb je evenzo oefeningen zoals Tonglen,
https://en.wikipedia.org/wiki/Tonglen
waarin je onvoorwaardelijke liefde oefent. Een hele interessante oefening die resoneert met de frase "je vijand het andere wang toekeren".
De daden zijn de manifestatie van het geloof. Het geloof is de basis. Maar de liefde vertaalt zich in daden.quote:Maar Gods liefde is vooral een kwestie van geloof en overtuiging. Als het alleen om daden ging, dan zou het Christendom een morele filosofie zijn i.p.v. een religie.
Nee, daar herken ik me niet in. Ik was niet op zoek naar het vullen van een 'behoefte'. Ik zocht gewoon naar de waarheid. Toen die aan me werd gepresenteerd, besloot ik om die te geloven en me eraan te onderwerpen. Of dat nu goed uitkwam of niet. Het was een overtuiging.quote:Bij mij, en waarschijnlijk vele anderen met mij, niet.
Voor jou als degene die de bekering heeft ervaren snap ik dat alles op zijn plek valt. Maar voor een buitenstaander zoals ik, die soortgelijke verhalen kent van b.v. moslims of boeddhisten, en die bovendien zelf nooit dat antwoord heeft gekregen zoals jij (ik zal het dan wel niet genoeg geprobeerd hebben), is de meest plausibele verklaring dat bij al dit soort bekeringsverhalen er wordt ingespeeld op diepe behoeften die elke bekeerde blijkbaar op een andere manier bevestigd ziet worden.
Maar je kunt God wel degelijk waarnemen. In je geest. God kan met ons communiceren en via ons handelen. Dat is geen fantasie. Net als dat je gedachten geen fantase zijn, of je gevoelens. Die zijn ook echt, ook al zie je ze niet. Zoals ik zei: het is alsof er daadwerkelijk een andere persoon aanwezig is, en die persoon komt qua karakter en manier van doen precies overeen met de geschriften. Het is ook zeer duidelijk dat dat niet 'jij' bent. Ik kan dit niet in woorden uitleggen, je moet dit zelf ervaren. Maar het is zeer zeker niet zo dat je God niet kunt waarnemen. Maar daar is wel eerst geloof voor nodig, zo werkt dat nu eenmaalquote:Dat is ook de reden waarom jij stelt 100% overtuigd te zijn: je negeert daarbij volledig de ervaringen van anderen. Je zegt daarmee dat zelfs in theorie geen enkel (tegen)bewijs je meer kan overtuigen. Dat is verder prima, maar in mijn ogen een hele wankele basis om tot overtuigingen te komen. Je noemde eerder de liefde in een huwelijk; natuurlijk benader ik de liefde voor mijn vrouw niet rationeel. Maar ik zie mijn vrouw. God zie je niet. Je ervaart dus bepaalde zaken die je toedicht aan een entiteit die je niet rechtstreeks kunt waarnemen. En ik kan zelfs met die directe waarneming van mijn vrouw al niet eens 100% zeker zijn dat ik in een solipsistische werkelijkheid of een simulatie leef. Niet dat ik naar die mogelijkheden leef natuurlijk, maar ik kan persoonlijk niet zo zeker zijn van een bepaalde overtuiging. Ik zou altijd bepaalde twijfels houden als het om het omarmen van een wereldbeeld zou gaan.
Ik vind dit een karikatuur. Ik zou het juist valse bescheidenheid vinden als ik niet zou zeggen: dit is de waarheid. Verder denk ik dat je, gezien je bovenstaande uitspraken, de kern niet begrijpt. Maar misschien ben ik niet in staat om het goed uit te leggen.quote:Dát is wat nederigheid in mijn ogen inhoudt. Want de nederigheid van het christendom ervaar ik op sommige punten als schijnheilig, en ook als narcistisch: "omarm mijn nederige wereldbeeld of word voor altijd door mijn God verworpen", onder de noemer "God is liefde en rechtvaardigheid". Niet mijn idee van liefde en rechtvaardigheid, hoe mooi christenen het ook denken te kunnen verpakken
[ Bericht 0% gewijzigd door Ali_Kannibali op 12-02-2024 20:20:32 ]
Dat is het mooie aan het christendom: je mag niet arrogant zijn, je mag niet hoogmoedig zijn, je mag niet gewelddadig zijn. Behalve in naam van God natuurlijk, of met de Bijbel in de hand. Het zou valse bescheidenheid zijn, hahaha, prachtig. "Als God bestaat, is alles toegestaan". Je moet het telkens weer opnieuw meemaken, een bericht geschreven door een fundamentalistische christen, om in te zien hoe ver van het padje dit soort mensen zijn.
verwijder dit account.
Dit is totaal niet de strekking van mijn bericht. Als je met heel je verstand gelooft dat iets de waarheid is, en je doet alsof je dat niet volledig gelooft maar nog wel twijfels hebt om anderen te plezieren, ben je toch niet eerlijk. Dat vind ik schijnheilig.quote:
Dat is het mooie aan het christendom: je mag niet arrogant zijn, je mag niet hoogmoedig zijn, je mag niet gewelddadig zijn. Behalve in naam van God natuurlijk, of met de Bijbel in de hand. Het zou valse bescheidenheid zijn, hahaha, prachtig. "Als God bestaat, is alles toegestaan". Je moet het telkens weer opnieuw meemaken, een bericht geschreven door een fundamentalistische christen, om in te zien hoe ver van het padje dit soort mensen zijn.
Als iemand met overtuigend bewijs zou komen van het tegendeel, zou ik wellicht nog kunnen gaan twijfelen. Maar dat heb ik nog nooit gezien.
Ik vind het erg vreemd dat dit als 'narcistisch' wordt geinterpreteerd. Alsof je per se MOET twijfelen om te deugen.
[ Bericht 4% gewijzigd door Ali_Kannibali op 12-02-2024 20:45:03 ]
Jawel. Echt wel. Ik vind de logica "God kan niet anders", alsof het een logisch gevolg zou zijn (zoals jij het hier ook weer uitlegt), domweg niet overtuigend. Ik begrijp de redenatie wel; ik vind het alleen volslagen onlogisch en ad hoc.quote:
En toch heb je dit niet begrepen. Echt niet.
Wat vind je er dan niet overtuigend aan?quote:
[..]
Jawel. Echt wel. Ik vind de logica "God kan niet anders", alsof het een logisch gevolg zou zijn (zoals jij het hier ook weer uitlegt), domweg niet overtuigend. Ik begrijp de redenatie wel; ik vind het alleen volslagen onlogisch en ad hoc.
En wat wil je dan? Dat mensen oneindig kwaad mogen doen, zonder gevolgen? Met Gods goedkeuring?
Is dat dan liefde volgens jou? Wat doe je met het leed dat anderen wordt aangedaan? Het gebrek aan respect voor de gever van het leven? Hoe zet je dat recht?
Overigens wat ik nog kon toevoegen: Stel dat jij als vader jouw zoon, die niets van jou meer wil weten, aanbiedt om voor jou in de gevangenis te gaan zitten en jouw straf uit te zitten, zodat hij vrij kan komen.
Stel dat je dat zelfs al hebt gedaan. Je zoon hoeft alleen nog maar de deur uit te lopen.
Maar die weigert dat te doen, omdat hij simpelweg niets met je te maken wil hebben.
Wat is dan het gevolg? Is het jouw schuld dat hij in die gevangenis zit en blijft ztiten? Heb jij hem daarom niet liefgehad?
Nee.
Liefde impliceert keuzevrijheid. Maar met keuzes komen ook verantwoordelijkheid en gevolgen. Een wereld waarin keuzes geen gevolgen hebben, bestaat niet. Dat is pure fantasie. Het kan niet. Als je het daarmee oneens bent, mag je uitleggen waarom.
Stel dat je dat zelfs al hebt gedaan. Je zoon hoeft alleen nog maar de deur uit te lopen.
Maar die weigert dat te doen, omdat hij simpelweg niets met je te maken wil hebben.
Wat is dan het gevolg? Is het jouw schuld dat hij in die gevangenis zit en blijft ztiten? Heb jij hem daarom niet liefgehad?
Nee.
Liefde impliceert keuzevrijheid. Maar met keuzes komen ook verantwoordelijkheid en gevolgen. Een wereld waarin keuzes geen gevolgen hebben, bestaat niet. Dat is pure fantasie. Het kan niet. Als je het daarmee oneens bent, mag je uitleggen waarom.
Ja en dit is exact t probleem, God (christ-consciousness) is niet echt een keuze, voor weinigen wel, voor de meesten betekent het snoeiharde angsten en trauma's onder ogen komen (shadow), alvorens die baan vrijgemaakt wordt, zonder dat ze uberhaupt beseffen dat ze onderhevig daaraan zijn.quote:
Liefde impliceert keuzevrijheid. Maar met keuzes komen ook verantwoordelijkheid en gevolgen. Een wereld waarin keuzes geen gevolgen hebben, bestaat niet. Dat is pure fantasie. Het kan niet. Als je het daarmee oneens bent, mag je uitleggen waarom.
As above, so below.
