Depressie & Angst #174 de dagen doorkomen

quote:

Op vrijdag 25 augustus 2023 08:50 schreef DancingPhoebe het volgende:
Ik vind het ook gewoon lastig dat het systeem er niet op is ingericht om authentiek te leven. Niks in mijn authentieke behoeftes voorziet in het betalen vd hypotheek.

Dag Fiebel, long time ago.

Try this;

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Er zijn 2 wegen;
1. Vind je passie, zodra je die vindt gaat dat vanzelf geld genereren en werk je nooit meer 1 dag. Het vinden ervan is niet makkelijk, i know.

2. Heal je trauma's, dan heb je grotere kans je passie te gaan vinden omdat trauma in de weg zit, "te druk in je hoofd", en het verdoven (met substanties (alc/meds/whatever)) van je --wat ze noemen-- intuitie zit dan in de weg. Yet again, i know.

Van het laatste heb ik inmiddels vrij brede kennis, als je wilt praten hoor ik het wel.

Succes.

-The One You Abandoned for a BS reason.

[ Bericht 0% gewijzigd door Mijk op 20-09-2023 05:29:42 ]

Ik weet niet of ik hier mee mag posten, want officieel heb ik nu geen depressie. In het verleden wel meerdere depressies gehad en dit jaar voor de tweede keer overspannen.

Maar ik ga beginnen met schematherapie en de voorbereiding daarop heeft zoveel shit naar boven gehaald dat ik de laatste tijd wel heel erg down ben. Ik merk dat ik behoefte heb om af en toe van me af te schrijven en 'lotgenoten' te spreken/mee te lezen. Ik hoop dat dat hier mag.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op woensdag 20 september 2023 03:41 schreef Mijk het volgende:

[..]
Dag Fiebel, long time ago.

Try this;

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Er zijn 2 wegen;
1. Vind je passie, zodra je die vindt gaat dat vanzelf geld genereren en werk je nooit meer 1 dag. Het vinden ervan is niet makkelijk, i know.

2. Heal je trauma's, dan heb je grotere kans je passie te gaan vinden omdat trauma in de weg zit, "te druk in je hoofd", en het verdoven (met substanties (alc/meds/whatever)) van je --wat ze noemen-- intuitie zit dan in de weg. Yet again, i know.

Van het laatste heb ik inmiddels vrij brede kennis, als je wilt praten hoor ik het wel.

Succes.

-The One You Abandoned for a BS reason.

Kunnen we deze onzin uit dit topic houden? We hebben vaak al genoeg geleden door dit soort bullshit van Guru's.

quote:

Op donderdag 28 september 2023 15:23 schreef MatthijsDJ het volgende:

[..]
Kunnen we deze onzin uit dit topic houden? We hebben vaak al genoeg geleden door dit soort bullshit van Guru's.

Stand with ukraine!

Hoi, ik heb hier wel meegelezen, maar wist niet hoe ik moest reageren op alles/had niets nuttigs toe te voegen.
Het gaat met mij nog steeds best goed. Niet optimaal. Ik heb nog steeds last van lusteloosheid, ben snel moe en heb veel slaap nodig. Ik zie vaak tegen dingen op. Daarnaast heb ik last van nare herinneringen en nachtmerries. Maar verder gaat het qua angst en somberheid goed. Geen crisissen, geen opnames sinds februari (normaal zo'n vier opnames per jaar).

Het is in minstens 10 jaar niet zo lang goed goed gegaan. Duurde nooit langer dan een paar weken. En ik weet nog steeds niet waar het aan ligt. Maar het kแn dus wel beter worden ook al gaat het chronisch slecht. Ik hoop dat dit iemand helpt om hoop te houden.

Ik lees hier ook nog regelmatig mee, omdat ik geleerd heb dat ik altijd wel extra op zal moeten letten op mijn mentale gezondheid, ik heb sowieso aanleg voor depressie helaas. Over het algemeen kan ik net als kuolema nu al een tijd goed functioneren (met medicatie). Ik vraag me alleen met betrekking tot die kwetsbaarheid iets af en ben benieuwd hoe anderen hier naar kijken.

De kern van de zaak: van jongsaf aan al vroeg zelfstandig moeten leven en van schade en schande van thuis moeten leren. Dat heeft er dus voor gezorgd dat ik eigenlijk geleerd heb alles voor mezelf te zorgen en verantwoordelijkheid te nemen. Nadeel is dat ik op heel veel gebieden dus ook geen enkel ander voorbeeld heb gehad dan hoe ik zelf denk wat goed is, en daardoor soms nuance en relativering mis.
Mijn vrouw komt juist uit een heel hecht gezin (dat ons ook veel helpt) waar ze dat wel heeft gehad. Zij is dan ook veel vrijer in keuzes. Daarin hebben we ook van elkaar kunnen leren en ben ik al veel meer zelfvertrouwd in het leven komen te staan. Maar ik vrees dat mijn aard niet helemaal zal veranderen en bij ingrijpende beslissingen(nu: gaan we fors verbouwen of niet met 10.000 uitgave) heb ik het gevoel dat mijn beschadigde aard weer boven komt drijven en we dan elkaar letterlijk niet kunnen vinden. Zijn er hier meer mensen die het gevoel hebben dat hun aanleg soms uitdagingen oplevert in relaties?

Wat een bijzonder mooi filmpje, kippenvel.

quote:

Op dinsdag 10 oktober 2023 14:18 schreef Droopie het volgende:
[ twitter ]

Wat een bijzonder mooi filmpje, kippenvel.

Mooi ja, ik zag het niet aankomen eerlijk gezegd.

Hebben meer mensen hier slaapproblemen icm. een angststoornis?

Ik heb dit ondertussen 5 jaar hardnekkig, ontstaan uit een behoorlijk trauma eind 2018

Ik ben nu alweer 6 nachten wakker, enkel eergister heb ik heel even kort geslapen, een uurtje weggevallen denk ik hoogstens.

Continu last van prikkende ogen, vrijwilligerswerk helaas de hele week moeten afzeggen, niets kunnen onthouden.. Hartkloppingen, en depressief gevoel...

Soms gaat het slapen weken goed, maar als ik eenmaal in de spiraal zit, kom ik er gewoon nauwelijks meer uit.

Ik las 2 dagen geleden dat mensen met slaapproblemen een grotere kans hebben op een beroerte... Ik kreeg gelijk een paniekaanval toen ik het las, en ging toen nog meer druk leggen in bed op 'je moet nu slapen'

En dan krijg je zweethanden, hartkloppingen, je gaat elke 10 minuten naar het toilet, of drinkt wat water.. En je ziet langzaamaan dat het weer licht word buiten, en dat je alweer richting 7:00 in de ochtend gaat.

Je word boos op jezelf, want zelfs een simpele hond, of een baby slaapt... Waarom kan ik het dan niet?

De angst op een beroerte speelt continu op, zodat ik extreem gespannen in bed lig.. En zo kom je nooit meer uit die cirkel...

Heb alle pammetjes al geprobeerd van de psychiater , maar ook dat hielp helaas niet.

Ben benieuwd naar mede lotgenoten


De slapenloosheid is weer opgespeeld omdat ik veel te laat naar bed ging die dag, ik zat om 3:30 nog het nieuws te lezen over Isra๋l en Palestina.. En problemen lezen voor het slapengaan is natuurlijk ook niet goed als je een angststoornis hebt.

[ Bericht 4% gewijzigd door BMW1993 op 22-10-2023 01:34:56 ]

quote:

Op zaterdag 21 oktober 2023 16:09 schreef BMW1993 het volgende:
Hebben meer mensen hier slaapproblemen icm. een angststoornis?

Ik heb dit ondertussen 5 jaar hardnekkig, ontstaan uit een behoorlijk trauma eind 2018

Ik ben nu alweer 6 nachten wakker, enkel eergister heb ik heel even kort geslapen, een uurtje weggevallen denk ik hoogstens.

Continu last van prikkende ogen, vrijwilligerswerk helaas de hele week moeten afzeggen, niets kunnen onthouden.. Hardkloppingen, en depressief gevoel...

Soms gaat het slapen weken goed, maar als ik eenmaal in de spiraal zit, kom ik er gewoon nauwelijks meer uit.

Ik las 2 dagen geleden dat mensen met slaapproblemen een grotere kans hebben op een beroerte... Ik kreeg gelijk een paniekaanval toen ik het las, en ging toen nog meer druk leggen in bed op 'je moet nu slapen'

En dan krijg je zweethanden, hartkloppingen, je gaat elke 10 minuten naar het toilet, of drinkt wat water.. En je ziet langzaamaan dat het weer licht word buiten, en dat je alweer richting 7:00 in de ochtend gaat.

Je word boos op jezelf, want zelfs een simpele hond, of een baby slaapt... Waarom kan ik het dan niet?

De angst op een beroerte speelt continu op, zodat ik extreem gespannen in bed lig.. En zo kom je nooit meer uit die cirkel...

Heb alle pammetjes al geprobeerd van de psychiater , maar ook dat hielp helaas niet.

Ben benieuwd naar mede lotgenoten


De slapenloosheid is weer opgespeeld omdat ik veel te laat naar bed ging die dag, ik zat om 3:30 nog het nieuws te lezen over Isra๋l en Palestina.. En problemen lezen voor het slapengaan is natuurlijk ook niet goed als je een angststoornis hebt.

Hoi, ik heb wel eens 2 dagen wakker gelegen, dat je 6 dagen wakker bent dat is toch iets waar ik mij niets bij kan voorstellen?
Dan word je toch knettergek en zo moe dat je niet eens op je benen kan staan?

Maar heb je af en toe wel zo zware pil dat je sowieso omvalt van de slaap?

Er bestaat toch ook zo iets als een slaapkliniek, volgens mij wel eens op tv gezien.

^ Vooral ook heel emotioneel, en je kan eigenlijk niets anders dan je afzonderen omdat je toch niet gezellig bent.

[ Bericht 55% gewijzigd door BMW1993 op 22-10-2023 01:34:22 ]

quote:

Op zaterdag 21 oktober 2023 16:09 schreef BMW1993 het volgende:
Hebben meer mensen hier slaapproblemen icm. een angststoornis?

Ik heb dit ondertussen 5 jaar hardnekkig, ontstaan uit een behoorlijk trauma eind 2018

Ik ben nu alweer 6 nachten wakker, enkel eergister heb ik heel even kort geslapen, een uurtje weggevallen denk ik hoogstens.

Continu last van prikkende ogen, vrijwilligerswerk helaas de hele week moeten afzeggen, niets kunnen onthouden.. Hartkloppingen, en depressief gevoel...

Soms gaat het slapen weken goed, maar als ik eenmaal in de spiraal zit, kom ik er gewoon nauwelijks meer uit.

Ik las 2 dagen geleden dat mensen met slaapproblemen een grotere kans hebben op een beroerte... Ik kreeg gelijk een paniekaanval toen ik het las, en ging toen nog meer druk leggen in bed op 'je moet nu slapen'

En dan krijg je zweethanden, hartkloppingen, je gaat elke 10 minuten naar het toilet, of drinkt wat water.. En je ziet langzaamaan dat het weer licht word buiten, en dat je alweer richting 7:00 in de ochtend gaat.

Je word boos op jezelf, want zelfs een simpele hond, of een baby slaapt... Waarom kan ik het dan niet?

De angst op een beroerte speelt continu op, zodat ik extreem gespannen in bed lig.. En zo kom je nooit meer uit die cirkel...

Heb alle pammetjes al geprobeerd van de psychiater , maar ook dat hielp helaas niet.

Ben benieuwd naar mede lotgenoten

De slapenloosheid is weer opgespeeld omdat ik veel te laat naar bed ging die dag, ik zat om 3:30 nog het nieuws te lezen over Isra๋l en Palestina.. En problemen lezen voor het slapengaan is natuurlijk ook niet goed als je een angststoornis hebt.

Ik denk dat een "simpele hond" en een baby, veel minder zorgen hebben. Niet zo verwonderlijk dat die makkelijker in slaap vallen over het algemeen.

Ik zou hiermee naar de huisarts gaan, want zo lang niet slapen is niet goed voor je.
Misschien eens naar een slaapkliniek oid.

Goed idee, ik bel maandag direct even de huisarts op.

Sorry dat ik zo binnenwip, maar even een vraagje. Op het moment heb ik het idee weer in een depressie gegleden te zijn. En ik heb de neiging om de tijd weg te slapen, dan kan ik het destructieve tegengaan en mijn negativiteit. Ik slaap echt veel, als ik zes uur op een dag wakker ben is het al een behoorlijke tijd.

Dus het moment om het patroon te doorbreken. Ik probeer sinds gisteren om op te staan om 7.30 (en daardoor heb ik ook een paar ochtenden afspraken gemaakt). Alleen het lukt niet als ik geen doel heb om uit bed te komen. Als ik een vrije dag heb en de wekker gaat (Die in een andere kamer staat) is het me zelfs teveel moeite die uit te zetten. Ik blijf liggen en slaap verder wanneer die stil is. Tussen de middag word ik wakker en rond een uurtje of twee weer naar bed tot een uurtje of zes. Weer hetzelfde wekkerprobleem. EN rond acht uur wil ik weer slapen.

Hoe doorbreek ik dit? iig een pot koffie en heel veel vermoeidheid. Als ik het bijna niet trek zet ik een podcast op, eentje met beeld over creativiteit. Dan kom ik een beetje uit mijn hoofd.

Alleen nu loop ik weer te worstelen. En zie er ook nu al tegenop dat ik mrogen echt om 9.00 de deur uit moet. En dan moet ik uiteraard douchen en tandenpoetsen, ook al zo'n opgave... ik zit zo vast. Ik krijg mezelf niet aan het koken, zelfzorg, huishouden... niks... lig maar als een stom, passief lui varken te niksen

Sorry even een rand. Ik snap dat jullie hier niks mee kunnen, maar ik moert het even kwijt

quote:

Op dinsdag 24 oktober 2023 13:08 schreef ChildoftheStars het volgende:


Sorry dat ik zo binnenwip, maar even een vraagje. Op het moment heb ik het idee weer in een depressie gegleden te zijn. En ik heb de neiging om de tijd weg te slapen, dan kan ik het destructieve tegengaan en mijn negativiteit. Ik slaap echt veel, als ik zes uur op een dag wakker ben is het al een behoorlijke tijd.

Dus het moment om het patroon te doorbreken. Ik probeer sinds gisteren om op te staan om 7.30 (en daardoor heb ik ook een paar ochtenden afspraken gemaakt). Alleen het lukt niet als ik geen doel heb om uit bed te komen. Als ik een vrije dag heb en de wekker gaat (Die in een andere kamer staat) is het me zelfs teveel moeite die uit te zetten. Ik blijf liggen en slaap verder wanneer die stil is. Tussen de middag word ik wakker en rond een uurtje of twee weer naar bed tot een uurtje of zes. Weer hetzelfde wekkerprobleem. EN rond acht uur wil ik weer slapen.

Hoe doorbreek ik dit? iig een pot koffie en heel veel vermoeidheid. Als ik het bijna niet trek zet ik een podcast op, eentje met beeld over creativiteit. Dan kom ik een beetje uit mijn hoofd.

Alleen nu loop ik weer te worstelen. En zie er ook nu al tegenop dat ik mrogen echt om 9.00 de deur uit moet. En dan moet ik uiteraard douchen en tandenpoetsen, ook al zo'n opgave... ik zit zo vast. Ik krijg mezelf niet aan het koken, zelfzorg, huishouden... niks... lig maar als een stom, passief lui varken te niksen

Sorry even een rand. Ik snap dat jullie hier niks mee kunnen, maar ik moert het even kwijt

Ik herken dit van de depressies die ik heb gehad. Ik sliep en sliep maar en alles was moeilijk. Ik voelde me zo naar en slapen was de enige uitweg. Ik had voor mezelf de regel gemaakt dat ik niet voor 19.00u 's avonds naar bed mocht. Keek continu op de klok wanneer ik eindelijk weer mocht slapen en verlangde er zo naar. Maar ik kon me er wel aan houden.

Ik woon beschermd en heb o.a. elke ochtend bij het opstaan en elke avond bij het naar bed gaan een contactmoment met begeleiding en dan begin ik mijn routines. Ik krijg ook op vaste momenten hulp in de huishouding. Dit werkt voor mij heel goed. Heb jij hulpverlening die elke ochtend kan komen om bij de dagopstart te helpen? Of anders in ieder geval je kunnen bellen? Of zijn er vrienden of familie die je afwisselend kunt vragen om je bij te staan?
Verder kun je een lijst met regels maken. De tijd dat je opstaat, tijdsbestek waarin je een middagdutje mag doen (dit mag je jezelf best gunnen), tijd dat je bepaalde noodzakelijke taken of hobby's doet en tijd dat je naar bed mag 's avonds. Volgens mij werken regeltjes wel bij jou.

Het gaat nu slechter met je, dan mag je ook wat meer hulp vragen, je hoeft het niet alleen te doen want dat is ontzettend moeilijk.

En misschien helpt het om slaaptijd als beloning te gebruiken. Als je bijvoorbeeld een was hebt opgevouwen, mag je een kwartier langer slapen de volgende ochtend. Zoiets. Of iets anders gebruiken als beloning voor het doen van belangrijke taken.

quote:

Op dinsdag 24 oktober 2023 13:08 schreef ChildoftheStars het volgende:


Sorry dat ik zo binnenwip, maar even een vraagje. Op het moment heb ik het idee weer in een depressie gegleden te zijn. En ik heb de neiging om de tijd weg te slapen, dan kan ik het destructieve tegengaan en mijn negativiteit. Ik slaap echt veel, als ik zes uur op een dag wakker ben is het al een behoorlijke tijd.

Dus het moment om het patroon te doorbreken. Ik probeer sinds gisteren om op te staan om 7.30 (en daardoor heb ik ook een paar ochtenden afspraken gemaakt). Alleen het lukt niet als ik geen doel heb om uit bed te komen. Als ik een vrije dag heb en de wekker gaat (Die in een andere kamer staat) is het me zelfs teveel moeite die uit te zetten. Ik blijf liggen en slaap verder wanneer die stil is. Tussen de middag word ik wakker en rond een uurtje of twee weer naar bed tot een uurtje of zes. Weer hetzelfde wekkerprobleem. EN rond acht uur wil ik weer slapen.

Hoe doorbreek ik dit? iig een pot koffie en heel veel vermoeidheid. Als ik het bijna niet trek zet ik een podcast op, eentje met beeld over creativiteit. Dan kom ik een beetje uit mijn hoofd.

Alleen nu loop ik weer te worstelen. En zie er ook nu al tegenop dat ik mrogen echt om 9.00 de deur uit moet. En dan moet ik uiteraard douchen en tandenpoetsen, ook al zo'n opgave... ik zit zo vast. Ik krijg mezelf niet aan het koken, zelfzorg, huishouden... niks... lig maar als een stom, passief lui varken te niksen

Sorry even een rand. Ik snap dat jullie hier niks mee kunnen, maar ik moert het even kwijt

Kan je niet vanavond douchen, zodat dat morgenochtend niet hoeft?
Bespreek je dit ook met je behandelaar?

Ik weet niet hoe lang je dit patroon al hebt? Maar ik kan me ook voorstellen dat als je al een tijdje zoveel slaapt, het al gauw vermoeiend is als je langer op bent zeg maar.
Ik weet niet of een pot koffie het probleem oplost.
Weet je hoe je in die depressie bent gegleden?

De tips van kuolema klinken heel zinvol!

Sterkte

Bedankt dames!

Op zich heb ik wel een planning voor de dag. Dat is voor mij een beschermende factor. Alleen nu werkt het niet.
Ik probeer het echt, maar het lukt gewoon niet

Ik moet donderdag even bespreken hoe ik geholpen kan worden door het fact. Ik woon niet beschermd en ik vind het moeilijk om meer hulp te vragen.Ik wil geen last zijn. Ze hebben het al zo druk.
En ik ben idd een regeltjesmens, ik moet misschien even een vaster ritme krijgen. En ook niet teveel plannen... ik moet echt even goed nadenken

Dat belonen is slim! Alleen ik denk niet met slaap, want ik verlies heel gemakkelijk ritme en dat is niet handig dan. Uhm... ik moet even wat verzinnen daarvoor

Het is douchen en tandenpoetsen in het algemeen wat mislukt. Het maakt niet uit wanneer ik het moet. Behandelaren weten ook dat ik me enorm verwaarloos
Heb nu wel voor een paar dagen vooruit gekookt

En het is een combinatie van bipolair, sneller donker en door traumatherapie. Eerder traumaterror

Dank jullie wel meiden!

Het maakt niet uit dat ze het al druk hebben. Jij hebt net zoveel recht op en behoefte aan die zorg als andere cli๋nten.

Oh... bedenk me nu dat ik morgen de psychiater spreek, dus dat komt ook wel mooi uit...

Na de intake vorige maand is vorige week mijn eerste echte sessie geweest. Het was pittig maar voelde wel goed gelukkig.
Ik heb mijn zus en een paar goede vrienden in de afgelopen weken bijgepraat over mijn therapie en de geconstateerde depressie. Mijn ouders weten alleen dat ik afspraken met een psycholoog heb. Aan de ene kant wil ik ze ook helemaal op de hoogte brengen maar aan de andere kant ook weer niet.
Anders maken ze zich misschien te veel zorgen, zoiets.

Hoe gaan anderen om met het delen van therapie en depressie in het algemeen, met vrienden en familie? Is er wellicht een tussenoplossing?

quote:

Op woensdag 25 oktober 2023 14:54 schreef WheeleE het volgende:
Na de intake vorige maand is vorige week mijn eerste echte sessie geweest. Het was pittig maar voelde wel goed gelukkig.
Ik heb mijn zus en een paar goede vrienden in de afgelopen weken bijgepraat over mijn therapie en de geconstateerde depressie. Mijn ouders weten alleen dat ik afspraken met een psycholoog heb. Aan de ene kant wil ik ze ook helemaal op de hoogte brengen maar aan de andere kant ook weer niet.
Anders maken ze zich misschien te veel zorgen, zoiets.

Hoe gaan anderen om met het delen van therapie en depressie in het algemeen, met vrienden en familie? Is er wellicht een tussenoplossing?

Ik deed in het begin alles 'stiekem', maar na een zelfmoordpoging wist iedereen ineens dat er veel aan de hand was. In de loop der jaren ben ik steeds opener geworden, maar ik bespreek ook niet alles. Houd het oppervlakkig, vooral met familie.

Als je zegt 'ik ben in behandeling voor depressie' kun je het daarbij laten. Dat is duidelijk genoeg in principe zonder dat het te persoonlijk is. Je hoeft er niet verder over door te gaan als je dat niet wilt. En als je verwacht dat er doorgevraagd wordt kun je van tevoren iets oppervlakkigs bedenken wat je wel wilt delen zodat je mensen niet het gevoel geeft dat je ze buitensluit zonder dat je het gevoel hebt dat je over je grenzen moet gaan.

Het is een beetje misleiding eigenlijk, maar voor mij werkt het goed. Op deze manier blijft iedereen tevreden.

quote:

Op woensdag 25 oktober 2023 14:54 schreef WheeleE het volgende:
Na de intake vorige maand is vorige week mijn eerste echte sessie geweest. Het was pittig maar voelde wel goed gelukkig.
Ik heb mijn zus en een paar goede vrienden in de afgelopen weken bijgepraat over mijn therapie en de geconstateerde depressie. Mijn ouders weten alleen dat ik afspraken met een psycholoog heb. Aan de ene kant wil ik ze ook helemaal op de hoogte brengen maar aan de andere kant ook weer niet.
Anders maken ze zich misschien te veel zorgen, zoiets.

Hoe gaan anderen om met het delen van therapie en depressie in het algemeen, met vrienden en familie? Is er wellicht een tussenoplossing?

Goed dat je naar een paar mensen open bent geweest. Vrienden en familie kunnen enorm steunend zijn! Ik bedoel dan in de zin van afleiding, steun en motivatie om door te zetten. Mensen vinden het fijn om te weten dat iemand waarom ze geven ziek is.
En ja, ze zullen zich zorgen maken, maar ze houden van je!

De tussenoplossing heb je eigenlijk al in handen: Zeggen dat je in therapie bent. Dan weten ze al aardig wat over hoe het gaat.

Zelf ben ik naar vrienden altijd erg open geweest, we zo fijn. Bij mijn moeder probeer ik het, maar ik merk dat ze best getraumatiseerd is door mijn ziek zijn. Dat maakt delen lastiger.

quote:

Op dinsdag 24 oktober 2023 20:15 schreef ChildoftheStars het volgende:
Oh... bedenk me nu dat ik morgen de psychiater spreek, dus dat komt ook wel mooi uit...

Hoe is het gesprek gegaan?

quote:

Op woensdag 25 oktober 2023 17:19 schreef kuolema het volgende:

[..]
Hoe is het gesprek gegaan?

Wel goed. Ze maakte zich wel een beetje zorgen, maar het maakt niet uit. Ze heeft wel een klacht ingediend over de crisisdienst. Gisteren ging niet goed. En de crisisdienst pakte dat helemaal niet op, waardoor ik domme dingen gedaan heb. Natuurlijk mijn eigen verantwoordelijkheid, alleen ik belde juist omdat ik het niet trok.

Morgen komt een van mijn begeleiders en dan even kijken of we tot een plan kunnen komen om hier uit te geraken.

Vandaag was wel aan faaldag. Twee dagen gingen goed, maar nu weer de hele middag in mijn nest gelegen maja... morgen weer een dag zeggen we dan maar

quote:

Op woensdag 25 oktober 2023 17:22 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]
Wel goed. Ze maakte zich wel een beetje zorgen, maar het maakt niet uit. Ze heeft wel een klacht ingediend over de crisisdienst. Gisteren ging niet goed. En de crisisdienst pakte dat helemaal niet op, waardoor ik domme dingen gedaan heb. Natuurlijk mijn eigen verantwoordelijkheid, alleen ik belde juist omdat ik het niet trok.

Morgen komt een van mijn begeleiders en dan even kijken of we tot een plan kunnen komen om hier uit te geraken.

Vandaag was wel aan faaldag. Twee dagen gingen goed, maar nu weer de hele middag in mijn nest gelegen maja... morgen weer een dag zeggen we dan maar

Hoe was het ook alweer? 1 stap vooruit 2 achteruit? 2 stappen vooruit, 1 terug dus
Is niet erg als je een mindere dag hebt. Elke dag weer een nieuwe kans, wees niet te streng voor jezelf .

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

[ Bericht 4% gewijzigd door Nijna op 26-10-2023 08:57:16 ]

quote:

Op donderdag 26 oktober 2023 08:19 schreef Nijna het volgende:

[..]
Hoe was het ook alweer? 1 stap vooruit 2 achteruit?
Is niet erg als je een mindere dag hebt. Elke dag weer een nieuwe kans, wees niet te streng voor jezelf .

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Volgens mij net andersom, twee stappen vooruit, een achteruit. Maar ach, als je maar loopt

En het was pas de derde dag dat ik probeer meer wakker te zijn. Vandaag komt mijn begeleider om samen even te bespreken hoe we dit gaan aanpakken. Zelf kom ik er even niet uit

En over je spoiler: zwaar herkenbaar

quote:

Op donderdag 26 oktober 2023 08:50 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]
Volgens mij net andersom, twee stappen vooruit, een achteruit. Maar ach, als je maar loopt

En het was pas de derde dag dat ik probeer meer wakker te zijn. Vandaag komt mijn begeleider om samen even te bespreken hoe we dit gaan aanpakken. Zelf kom ik er even niet uit

En over je spoiler: zwaar herkenbaar

Hahaha . Ik wist dat ik iets verkeerd schreef (ik heb t wat aangepast haha)
Ik vind het goed dat je het probeert CotS , fijn dat je samen met de begeleider samen gaat kijken.
Kleine stapjes dan maar

quote:

Op donderdag 26 oktober 2023 08:56 schreef Nijna het volgende:

[..]
Hahaha . Ik wist dat ik iets verkeerd schreef
Ik vind het goed dat je het probeert CotS , fijn dat je samen met de begeleider samen gaat kijken.
Kleine stapjes dan maar

Verkeerd is een groot woord! Zo bedoelde ik het helemaal niet Sorry

Ja... moet wel... dit is geen gezond iets. Dus even plannen
En jep

Het stond er gewoon verkeerd mop. Niet overal de hele tijd sorry voor voelen en roepen als je gewoon normaal meedoet.

quote:

Op donderdag 26 oktober 2023 09:04 schreef DancingPhoebe het volgende:
Het stond er gewoon verkeerd mop. Niet overal de hele tijd sorry voor voelen en roepen als je gewoon normaal meedoet.

dat is een enorm leerpunt, waar enorm hard aan gewerkt wordt (en geloof me of niet, het gaat al een stuk beter op dat gebied). Het is alleen moeilijk om geen chronisch schuldgevoel te hebben

quote:

Op donderdag 26 oktober 2023 09:06 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]
dat is een enorm leerpunt, waar enorm hard aan gewerkt wordt (en geloof me of niet, het gaat al een stuk beter op dat gebied). Het is alleen moeilijk om geen chronisch schuldgevoel te hebben

Fake it till you make it! Als je het uitspreekt of tikt kun je jezelf corrigeren en vermanend toespreken :p dat je het deeeenkt kun je niet zozeer helpen, maar de actie wel!

Klinkt wel heel simpel natuurlijk in jouw geval waarbij het zo sterk geprogrammeerd is, maar elke actie traint je hersens ben ik van overtuigd.

quote:

Op donderdag 26 oktober 2023 08:57 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]
Verkeerd is een groot woord! Zo bedoelde ik het helemaal niet Sorry

Ja... moet wel... dit is geen gezond iets. Dus even plannen
En jep

Ik snapte je hoor , ik nam er geen aanstoot aan, dus sorry was wat mij betreft niet nodig

quote:

Op donderdag 26 oktober 2023 09:11 schreef DancingPhoebe het volgende:

[..]
Fake it till you make it! Als je het uitspreekt of tikt kun je jezelf corrigeren en vermanend toespreken :p dat je het deeeenkt kun je niet zozeer helpen, maar de actie wel!

Klinkt wel heel simpel natuurlijk in jouw geval waarbij het zo sterk geprogrammeerd is, maar elke actie traint je hersens ben ik van overtuigd.

Nieuwe neurologische paadjes uitslijten. En idd, ik probeer het En ook niet alles verantwoorden. Mijn keuzes zijn gewoon mijn keuzes en daar hoef niet altijd een uitleg bij (ahem zoals ik nu doe )

quote:

Op donderdag 26 oktober 2023 09:53 schreef Nijna het volgende:

[..]
Ik snapte je hoor , ik nam er geen aanstoot aan, dus sorry was wat mij betreft niet nodig

Gelukkig maar!

Ok้, samenvatting van het gesprek:

Acceptatie. Gewoon proberen, maar als het niet lukt prima. Ik ga door een therapeutische hel, en slapen is verwerken, en mijn brein werkt keihard. Dus proberen wakker blijven is top, lukt het niet, soit

En net zoals crea; lukt het, mooi. Lukt het niet, komt wel weer.

Dat was niet wat ik helemaal hoopte, maar ja...

Oh ! en ik moet veel eerder en veel meer hulp vragen en meer contactmomenten

quote:

Op donderdag 26 oktober 2023 10:34 schreef ChildoftheStars het volgende:
Oh ! en ik moet veel eerder en veel meer hulp vragen en meer contactmomenten

Dat mag je dan dus ook echt doen!

quote:

Op donderdag 26 oktober 2023 12:56 schreef Nijna het volgende:

[..]
Dat mag je dan dus ook echt doen!

Hij zei dat ik, als ik me schuldig wilde voelen, dat ik dat dan moest voelen over te weinig hulp vragen (was een grapje). Dus ik doe dat zeker

Deze dag valt samen te vatten als "duurt lang"
Ben moe
Krijg mezelf niet gemotiveerd
Jank en voel me rot

Naja... ik heb wel een idee, maar moet even mijn energie ervoor krijgen. Hopelijk komt het zo

Empathie vanuit hulpverleners vind ik zo lastig. Het "eraan toegeven", het "je hebt een zware periode". Niet zeggen dat ik me aanstel etc. Kan daar gewoon niet over

quote:

Op donderdag 26 oktober 2023 14:44 schreef ChildoftheStars het volgende:
Empathie vanuit hulpverleners vind ik zo lastig. Het "eraan toegeven", het "je hebt een zware periode". Niet zeggen dat ik me aanstel etc. Kan daar gewoon niet over

Ik had daar zelf ook heel vaak last van gehad. Ik weet dat het goed bedoeld is, maar bij mij werkt het heel averechts. Bovenop de problemen die ik al had, kwam er ook nog eens een gigantisch schuldgevoel omdat ik anderen weer teleurstelde.

Ik kan ook niet zoveel met begrippen als "een positief zelfbeeld". Ik krijg daar altijd het idee bij dat mensen eigenlijk zeggen "Als je net alsof doet dat jouw problemen niet bestaan, kan je er ook geen last van hebben". Ondanks dat ik weet dat het goedbedoeld is, komt het op mij altijd als heel intimiderend over als mensen met zulke uitspraken komen. Ook als ik van de therapeut opgedrongen krijg om complimenten aan te nemen.

Ook als ik lijdt onder mijn emoties: ze zijn wel van mij. Als ik pijn heb, of het nou fysieke pijn is of emotionele pijn, kan ik daar in ieder geval uit afleiden dat de situatie zoals die nu is mij niet gelukkig maakt en dat er iets moet veranderen. Als ik om een voorbeeld met mijn blote voeten op iets scherps ga staan, dan ben ik er toch ook niet bij gebaat door tegen mezelf te zeggen dat ik aan fijne dingen moet denken en dan voel ik de pijn niet meer? Als ik in plaats daarvan kijk waarop ik getrapt heb en ik zie een hele grote wond, kan ik met mijn hypochondrie zelfs in paniek raken ... maar ik weet dan tenminste wel dat ik ermee naar het ziekenhuis moet.

Ik kan er nu wat beter mee omgaan door mij te bedenken dat met de dingen die ikzelf heb meegemaakt mijn beleving ook anders is en dat mensen mij waarschijnlijk niet begrijpen. Verder kan ik alleen mijn gedrag aansturen. Ik kan niet afdwingen welke gedachten zich opdringen in mijn hoofd en ook niet hoe ik mij voel, dus die uitspraken slaan eigenlijk nergens op.

Ik ben mij ook meer bewust dat hulp voor wat dan ook alleen werkt als de communicatie tussen beide partijen wederkerig is. Ik wil best geloven dat ik door mijn issues bepaalde situaties kan ervaren als groter en negatiever dan ze in werkelijkheid zijn. Echter ieder mens heeft nou eenmaal de neiging om te snel conclusies te trekken en dat geldt ook voor therapeuten. Dat geeft niks, zolang mensen bereid zijn naar elkaar te luisteren.

Ik kijk op YouTube weleens naar tutorials over communicatie. Met de chaos in mijn hoofd en gedachten die zich blijven aanvullen, kan ik het nog niet goed praktiseren. Ik wijd altijd uit en ga van de hak op de tak, ondanks dat ik weet dat mensen dan vaak al afhaken met luisteren of mij niet serieus nemen. Het lukt mij wel om zaken concreter te verwoorden ... al kost het mij gigantisch veel moeite.

Hoi mensjes, hoe gaat het met jullie allemaal? Zin in de feestdagen of hebben jullie daar juist een hekel aan? Het is mij opgevallen dat mensen met psychische problemen de feestdagen vaak extra moeilijk vinden. Zelf heb ik dat helemaal niet, ik geniet van de kersttijd maar vrees juist het gat dat daarna komt, in januari tot en met april. Kou, kale bomen, niks leuks om naar uit te kijken (nou ja, de zomer maar die is in eerste instantie nog te ver weg). Hoe is dat bij jullie?

Ik merk dat ik de afgelopen maand meer last heb van spanning, chaos in mijn hoofd, stress en lusteloosheid. In het begin kwam het duidelijk doordat ik te veel activiteiten had, maar nu blijf ik erin hangen. Ik hoop dat het tijdelijk is en geen grote terugval gaat worden. Voorlopig heb ik in ieder geval de feesttijd en al het leuke wat daarbij hoort om me aan vast te klampen. Maar wat als januari komt... Ik probeer er niet te veel over na te denken.

Als jullie de feestdagen vrezen: ga een dagje of weekendje weg, dingen doen waar je naar uit kunt kijken rond de kerstdagen, afspreken met mensen. Of plan gewoon kleine leuke thuisactiviteiten, lange hobbydagen, filmmarathons. Koop iets leuks voor jezelf. Of slaap door die dagen heen, dat kan ook nog, en accepteer dan dat je dat doet, want misschien is dat gewoon het enige/beste wat je eruit kunt halen en dat is ook ok้. Het is niet verplicht om die dagen te vieren.

Ik doe zo hard mijn best om de feestdagen leuk te maken, zeker ook voor mijn gezin. Maar het voelt alsof hoe harder ik mijn best doe voor mijn kinderen en mijn vrouw, hoe moeilijk het is voor mij. Alsof er een pijn in mijn lichaam zit opgeslagen die wordt getriggerd door de feestdagen zonder dat ik daar enige invloed heb. Als ik kerstliedjes hoor, staat het huilen mij al nader dan het lachen. Leuke dingen organiseren voelt als een moetje, het doet pijn en het versterkt het verdriet des te meer. Terwijl ik er echt probeer het beste van te maken.

Ik ben gewoon z๓ moe en ik ben het allemaal z๓ zat.

quote:

Op maandag 4 december 2023 12:28 schreef Schanu het volgende:
Ik doe zo hard mijn best om de feestdagen leuk te maken, zeker ook voor mijn gezin. Maar het voelt alsof hoe harder ik mijn best doe voor mijn kinderen en mijn vrouw, hoe moeilijk het is voor mij. Alsof er een pijn in mijn lichaam zit opgeslagen die wordt getriggerd door de feestdagen zonder dat ik daar enige invloed heb. Als ik kerstliedjes hoor, staat het huilen mij al nader dan het lachen. Leuke dingen organiseren voelt als een moetje, het doet pijn en het versterkt het verdriet des te meer. Terwijl ik er echt probeer het beste van te maken.

Ik ben gewoon z๓ moe en ik ben het allemaal z๓ zat.

Worden de feestdagen niet vanzelf leuk als je samen bent met je gezin en lekkere dingen eet, maw wat moet je volgens jou doen om het leuk te maken?

quote:

Op maandag 4 december 2023 12:31 schreef Jeroboam het volgende:

[..]
Worden de feestdagen niet vanzelf leuk als je samen bent met je gezin en lekkere dingen eet, maw wat moet je volgens jou doen om het leuk te maken?

Het probleem ligt juist bij mij, de feestdagen voelen zwaar en benauwend, het voelt niet alsof er iets is wat dat kan veranderen. Hoe meer aandacht ik er juist aan besteed, hoe benauwender dat gevoel. We houden het al klein en rustig, met een dochter met autisme en add zijn we best beperkt in periodes als dezen, maar misschien zou ik het nog wel het liefste overslaan. Terwijl je er niet aan ontkomt.

Tot op zekere hoogte geniet ik echt wel van de momenten met mijn gezin, maar het is niet dat dat het vanzelf leuk maakt. Het neemt de pijn die er zit niet weg. Ergens maakt het zelfs melancholisch op een bepaalde manier, confronterend met het verleden en het gemis van kunnen genieten van dit soort momenten toen ik zelf jong was. Dan zou je ergens verwachten dat ik nu des te meer moet kunnen genieten, inhalen van het gemis, maar daar waar mijn geest dat wil lijkt het dus alsof mijn lijf en hoofd onbewust reageren.

Maar goed, dat wilde ik alleen even kwijt. Het is niet dat ik in mijn omgeving bij iemand terecht kan en het liefste stop ik alles ook diep weg, maar nu voelt het gewoon extra moeilijk. En kind in mij wil zo graag getroost worden.

quote:

Op maandag 4 december 2023 12:38 schreef Schanu het volgende:

[..]
Het probleem ligt juist bij mij, de feestdagen voelen zwaar en benauwend, het voelt niet alsof er iets is wat dat kan veranderen. Hoe meer aandacht ik er juist aan besteed, hoe benauwender dat gevoel. We houden het al klein en rustig, met een dochter met autisme en add zijn we best beperkt in periodes als dezen, maar misschien zou ik het nog wel het liefste overslaan. Terwijl je er niet aan ontkomt.

Tot op zekere hoogte geniet ik echt wel van de momenten met mijn gezin, maar het is niet dat dat het vanzelf leuk maakt. Het neemt de pijn die er zit niet weg. Ergens maakt het zelfs melancholisch op een bepaalde manier, confronterend met het verleden en het gemis van kunnen genieten van dit soort momenten toen ik zelf jong was. Dan zou je ergens verwachten dat ik nu des te meer moet kunnen genieten, inhalen van het gemis, maar daar waar mijn geest dat wil lijkt het dus alsof mijn lijf en hoofd onbewust reageren.

Sterkte, hopelijk is er begrip bij familieleden om de feestdagen klein en rustig te houden. Mijn inziens moet iedereen bij zulke dagen juist doen waar hij/zij zin in heeft.

Ik heb ook niets met kerst en nieuwjaar. Dit jaar ‘vlucht’ ik voor het eerst sinds de pandemie weer met mijn vriend naar een zonnige bestemming. Lekker niet die kerststress bij mijn familie en gedwongen gezelligheid. Ik hou ook helemaaaaaal niet van de zogenaamd knusse gezelligheid in het halfdonker. Ik voel me dan meteen somber. Zet voor mij maar gewoon een felle lamp aan.

Wij hebben nog niks gepland, schoonfamilie laat niks van zich horen en ik denk dat ik dit jaar de kar maar eens niet trek. Ik heb even meer dan genoeg op mn bord op het moment.