FOK!forum / Relaties & Psychologie / Stiefkinderen en zwanger
Cameeltjesdinsdag 5 februari 2019 @ 18:58
Ik heb even een tijdelijk account aangemaakt vanwege herkenbaarheid.

Situatie is als volgt:

Ik ben al jaren samen met mijn vriend en sinds kort wonen we samen. Hij heeft al 2 kinderen uit een vorige relatie van 12 en 9 jaar. De kinderen wonen bij hem en hebben een beperkte omgangsregeling met de moeder. Ik heb een goede band met de kinderen, geef ze aandacht en liefde en sta klaar voor ze.

Andersom merk ik ook dat zij mijn aanwezigheid waarderen en het leuk vinden dat ik met hun papa ben.

Nu ben ik zwanger van mijn eerste kind en ik merk dat mijn gevoelens beginnen te veranderen. Ondanks dat ik de kinderen niets laat merken, vind ik hun aanwezigheid minder comfortabel/fijn dan eerst. Ik merk dat ik meer behoefte heb aan rust.

Binnenkort ga ik met verlof en heb dan eigenlijk geen zin om de kinderen op te vangen na school, terwijl mijn partner daar een beetje van uitgaat en beledigd is als ik aangeef dat ik ze niet volledig wil opvangen. Op dit moment vang ik ze 1x op, mijn partner 1x, 1x samen en ze gaan 2x naar de bso.

Ook de kinderen verheugen zich op die periode en willen dan graag naar huis in plaats van naar de bso.

Ik ben dan misschien een beetje egoïstisch, maar ik vind juist dat ik in die periode recht heb op rust. Mijn partner vindt dat ik genoeg kan rusten tot 15 uur en daarna de kinderen best kan opvangen.

Ook vind ik het vervelend als de kinderen aan de spullen zitten die we kopen voor de baby. Laatst ging het jongste kind in het wipstoeltje zitten. Ik hield me rustig en heb kalm uitgelegd waarom hij dat niet moet doen, maar van binnen was ik razend.

En ben ik bang dat het jongste kind jaloers gaat worden op de baby. Hij vraagt veel aandacht (soms ook op negatieve manier) en gedraagt zich graag jonger dan dat hij is. Als de baby er is, wil ik de baby geen tekort doen en veel liefde en aandacht kunnen geven.

Ik wil de bestaande kinderen ook aandacht en liefde blijven geven, maar ik twijfel of ik dat goed kan combineren en echt 'eerlijk' kan zijn. Ik voel al zoveel liefde voor de baby, ben bang dat ik onbewust 'oneerlijk' ga zijn.

Mijn vragen zijn dus:
- Is het egoïstisch als ik aangeef de kinderen niet (volledig) te willen opvangen tijdens mijn verlof?
- Hoe kan ik ervoor zorgen dat er geen jaloezie gaat spelen?
- Zijn er mensen die zich in een soortgelijke situatie bevinden en hoe gaan jullie ermee om?

[ Bericht 0% gewijzigd door Cameeltjes op 05-02-2019 19:06:27 ]
RobjeGeusdinsdag 5 februari 2019 @ 19:15
Wat mij een beetje opvalt is dat het nu opeens allemaal om jou en de baby draait... de rest hoort er opeens niet meer zo bij.

Toch raar ?

Je hebt zelf er voor gekozen en relatie met de man aan te gaan en je wist dat je zijn kinderen erbij kreeg.
Ik ben het met hem eens dat je tot 15.00 genoeg kan rusten en best die paar uur met de kids kan door brengen.
Ook die verdienen hun aandacht, dit is ook gelijk het antwoord voor hoe voorkom ik jaloezie ?
Verdeel je aandacht eerlijk.

Het draait niet alleen om jou en de baby.
Lenny77dinsdag 5 februari 2019 @ 19:17
Ojee...
Op zich misschien nog wel normale gevoelens maar werk hier aub aan en spreek het zeker nooit uit tegen die kinderen. Niets zo erg dan je eigen moeder al zo weinig zien en dan ook nog aan de kant geschoven worden door de persoon die een tweede moeder voor je is.
miss_slydinsdag 5 februari 2019 @ 19:18
Ik vind het niet egoïstisch als je aangeeft dat je de kinderen niet volledig wil opvangen tijdens je verlof. Het is ook niet zo dat een moeder die haar tweede of derde kind verwacht de BSO afzegt en volledige zorg op zich neemt. Je heb inderdaad een stukje rust nodig tegen het einde van de zwangerschap.

Je kunt niet voorkomen dat er jaloezie optreedt. Dat is ten eerste heel er menselijk, en ten tweede zijn deze mensjes nog jong. Het is nogal wat, een nieuwe baby in huis. Dat is een grote overgang. En dan ook nog een baby van papa en zijn nieuwe liefde. Dat kan best lastig zijn. Geef ze die ruimte ook om het moeilijk te vinden, boos, jaloers en verdrietig te zijn, naast enthousiast over dat kleine hummeltje. Betrek ze wanneer ze dat willen bij de zorg en ga niet overbeschermend met de nieuwe baby om.
miss_slydinsdag 5 februari 2019 @ 19:22
En ga aan de slag met je eigen gevoelens tov deze kinderen. Het kan best dat je deels ook last hebt van je hormonen, en dat kan na de bevalling wel minder worden, maar kan ook best nog een tijdje duren. Zet in op een fijn gezin met z'n allen, en werk daar aan. Die andere kinderen gaan ook niet meer weg en horen bij je partner en bij de baby die komt. Het zijn halfbroertjes of -zusjes.
Chiadinsdag 5 februari 2019 @ 19:27
Beetje onhandig van pa dat de kinderen er nu naar uitkijken. En dat hij niet begrijpt dat je geen verlof hebt om lekker thuis vakantie te vieren. Is 12 jaar voor de BSO trouwens niet een beetje oud? Dat is al bijna middelbare school leeftijd.

Ik denk dat het heel belangrijk is om met je partner te blijven communiceren over jouw gevoelens. Dus bijvoorbeeld ook dat je nu een soort territorium drang voelt. Ik denk dat het belangrijk is dat je partner voldoende 1 op 1 dingen met de kinderen blijft ondernemen of dat gaat doen. Dan voelen ze zich minder gauw achtergesteld.
mailydinsdag 5 februari 2019 @ 19:30
Laat zijn kinderen vooral merken dat zij ook belangrijk zijn. En al groot. En jou straks kunnen helpen. Betrek ze erbij ....
Zij krijgen een broertje/zusje ....
Stranidinsdag 5 februari 2019 @ 19:51
quote:
Laatst ging het jongste kind in het wipstoeltje zitten. Ik hield me rustig en heb kalm uitgelegd waarom hij dat niet moet doen, maar van binnen was ik razend.
Je wordt toch niet zo'n Mother from Hell he? Daar zijn er al genoeg van op deze wereld.
mailydinsdag 5 februari 2019 @ 19:52
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 19:51 schreef Strani het volgende:

[..]

Je wordt toch niet zo'n Mother from Hell he? Daar zijn er al genoeg van op deze wereld.
Een kind van 9 in een wipstoeltje? Daar zou ik ook pissig van worden :@
Stranidinsdag 5 februari 2019 @ 19:54
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 19:52 schreef maily het volgende:

[..]

Een kind van 9 in een wipstoeltje? Daar zou ik ook pissig van worden :@
Enigszins gefrustreerd kan ik begrijpen, maar razend lijkt me niet zo gezond. Maar goed, iemand hierboven noemde de hormonen al. Hopelijk is dat het.
Stranidinsdag 5 februari 2019 @ 19:56
Vraag voor TS: Zien de twee kinderen jou als een soort tweede moeder, of is het voor hen altijd duidelijk geweest dat het vooral hun vader is die jullie bindt?
Spanky78dinsdag 5 februari 2019 @ 19:58
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 19:30 schreef maily het volgende:
Laat zijn kinderen vooral merken dat zij ook belangrijk zijn. En al groot. En jou straks kunnen helpen. Betrek ze erbij ....
Zij krijgen een broertje/zusje ....
Dit.

En volledig opvangen ipv BSO is wellicht wat veel, maar geheel lekker alleen thuis zwanger zitten zijn, tsja, was het maar zo’n feest het leven, dat niets hoeft.

Jij bent mede verantwoordelijk voor de stiefkinderen.

Daarnaast; pas jij maar op dat je geen twee rangen kinderen hebt straks. Je eigen oogappel en die twee lastpakken van dat andere wijf.
Fem_LittleLadydinsdag 5 februari 2019 @ 20:42
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 19:58 schreef Spanky78 het volgende:

[..]

Daarnaast; pas jij maar op dat je geen twee rangen kinderen hebt straks. Je eigen oogappel en die twee lastpakken van dat andere wijf.
Nou dit helemaal
Cameeltjesdinsdag 5 februari 2019 @ 20:42
Bedankt voor jullie tips en advies.
Het is fijn om de meningen te lezen.

En een mother from hell zal ik niet worden :P

Dit gaat misschien arrogant klinken, maar is zeker niet zo bedoeld. De kinderen hebben best 'geluk' met zo'n stiefmoeder als ik. Ik benader ze namelijk altijd positief en vriendelijk. Ik ben iemand met een geweten en besef al te goed dat de kinderen ook niet hebben kunnen kiezen in welk gezin zij geboren werden. Zij hadden waarschijnlijk ook een liefdevolle en zorgzame moeder willen hebben. En dat hun mama en papa bij elkaar zouden zijn. Ik zal mij dus ook nooit gemeen kunnen gedragen tegenover deze kinderen.

Waar ik wel bang voor ben, is dat mijn kindje prioriteit gaat worden. Ik vind nu namelijk (misschien inderdaad door de hormonen) dat mijn (eerste) kindje al mijn aandacht en liefde verdient, zoals dat ook het geval zou zijn als ik voor een man had gekozen die geen kinderen zou hebben.

Aan de andere kant zou dat juist voor jaloezie zorgen in het gezin en dat moet ik zien te voorkomen.

Overigens ben ik inderdaad een soort tweede moeder voor de kinderen. Het is niet alleen hun vader die ons bindt.
Elpisdinsdag 5 februari 2019 @ 20:43
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 18:58 schreef Cameeltjes het volgende:
Op dit moment vang ik ze 1x op, mijn partner 1x, 1x samen en ze gaan 2x naar de bso.

Waarom dit niet voortzetten?

quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 18:58 schreef Cameeltjes het volgende:
Ik ben dan misschien een beetje egoïstisch, maar ik vind juist dat ik in die periode recht heb op rust. Mijn partner vindt dat ik genoeg kan rusten tot 15 uur en daarna de kinderen best kan opvangen.
Hoe denk je dat vrouwen dat vroeger deden? Ik snap het argument van je partner wel. Bovendien ben je er ook weer niet zo veel mee bezig met die leeftijden. Als je dit al druk vindt zet je maar schrap voor als je straks een baby hebt. :{

quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 18:58 schreef Cameeltjes het volgende:
Ook vind ik het vervelend als de kinderen aan de spullen zitten die we kopen voor de baby. Laatst ging het jongste kind in het wipstoeltje zitten. Ik hield me rustig en heb kalm uitgelegd waarom hij dat niet moet doen, maar van binnen was ik razend.
Hallo moeder-instrinct. Kijk alleen uit dat je horrormonen je geen wicked stepmother van je maken.
Elpisdinsdag 5 februari 2019 @ 20:47
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 20:42 schreef Cameeltjes het volgende:
Ik vind nu namelijk (misschien inderdaad door de hormonen) dat mijn (eerste) kindje al mijn aandacht en liefde verdient, zoals dat ook het geval zou zijn als ik voor een man had gekozen die geen kinderen zou hebben.
Dan had je wellicht beter verder kunnen kijken voor een kindloze vent.
Komt er hierna nog een baby of valt dat niet te rijmen met de aandacht die je huidige baby verdient volgens jou?

quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 20:42 schreef Cameeltjes het volgende:
Overigens ben ik inderdaad een soort tweede moeder voor de kinderen. Het is niet alleen hun vader die ons bindt.
Mwah het leest voor mij niet echt zo.
Chiadinsdag 5 februari 2019 @ 20:48
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 20:42 schreef Cameeltjes het volgende:
Bedankt voor jullie tips en advies.
Het is fijn om de meningen te lezen.

En een mother from hell zal ik niet worden :P

Dit gaat misschien arrogant klinken, maar is zeker niet zo bedoeld. De kinderen hebben best 'geluk' met zo'n stiefmoeder als ik. Ik benader ze namelijk altijd positief en vriendelijk. Ik ben iemand met een geweten en besef al te goed dat de kinderen ook niet hebben kunnen kiezen in welk gezin zij geboren werden. Zij hadden waarschijnlijk ook een liefdevolle en zorgzame moeder willen hebben. En dat hun mama en papa bij elkaar zouden zijn. Ik zal mij dus ook nooit gemeen kunnen gedragen tegenover deze kinderen.
:')

Nee de kinderen hebben pech dat hun eigen moeder niet in staat is er volledig voor ze te zijn. Als pa alleen was gebleven en zich niet zo nodig had hoeven voortplanten met een nieuwe vrouw was dat ook prima voor ze geweest.
Stranidinsdag 5 februari 2019 @ 20:52
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 20:42 schreef Cameeltjes het volgende:
Bedankt voor jullie tips en advies.
Het is fijn om de meningen te lezen.

En een mother from hell zal ik niet worden :P

Dit gaat misschien arrogant klinken, maar is zeker niet zo bedoeld. De kinderen hebben best 'geluk' met zo'n stiefmoeder als ik. Ik benader ze namelijk altijd positief en vriendelijk. Ik ben iemand met een geweten en besef al te goed dat de kinderen ook niet hebben kunnen kiezen in welk gezin zij geboren werden. Zij hadden waarschijnlijk ook een liefdevolle en zorgzame moeder willen hebben. En dat hun mama en papa bij elkaar zouden zijn. Ik zal mij dus ook nooit gemeen kunnen gedragen tegenover deze kinderen.

Waar ik wel bang voor ben, is dat mijn kindje prioriteit gaat worden. Ik vind nu namelijk (misschien inderdaad door de hormonen) dat mijn (eerste) kindje al mijn aandacht en liefde verdient, zoals dat ook het geval zou zijn als ik voor een man had gekozen die geen kinderen zou hebben.

Aan de andere kant zou dat juist voor jaloezie zorgen in het gezin en dat moet ik zien te voorkomen.

Overigens ben ik inderdaad een soort tweede moeder voor de kinderen. Het is niet alleen hun vader die ons bindt.
In dat geval moet je echt oog proberen te houden voor wat jij voor die kinderen betekent. Als tweede moeder zou jij met hen net zo beschermend moeten willen zijn. Je hebt bewust voor ze gekozen. Het is een beetje gelijk aan iemand die een kind adopteert, en dan alsnog een biologisch kind krijgt. Het geadopteerde kind blijft net zo goed hun kind, en dat moet in een geval als het jouwe ook zo zijn.

Natuurlijk, gevoelens kan je niet dwingen en het is goed dat je je in elk geval bewust bent van het feit dat iets niet goed zit. Dus ik zou proberen te zoeken naar manieren om de twee kinderen weer in een ander daglicht te zetten. Neem volledige verantwoordelijkheid voor hun aanwezigheid in jouw leven. Zie ze niet meer als een externe factor maar als twee mensen die een belangrijk deel uitmaken van wie jij bent.
stokjdinsdag 5 februari 2019 @ 20:55
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 19:15 schreef RobjeGeus het volgende:
Wat mij een beetje opvalt is dat het nu opeens allemaal om jou en de baby draait... de rest hoort er opeens niet meer zo bij.

Toch raar ?

Je hebt zelf er voor gekozen en relatie met de man aan te gaan en je wist dat je zijn kinderen erbij kreeg.
Ik ben het met hem eens dat je tot 15.00 genoeg kan rusten en best die paar uur met de kids kan door brengen.
Ook die verdienen hun aandacht, dit is ook gelijk het antwoord voor hoe voorkom ik jaloezie ?
Verdeel je aandacht eerlijk.

Het draait niet alleen om jou en de baby.
En bovendien: stel dat die 2 kinderen je 'echte' kinderen waren, zou je dan ook zo reageren zoals je nu doet? Wat zou het verschil maken denk je?

Jaloezie is iets waar je altijd rekening mee moet houden maar belangrijk is dat je de kinderen betrekt met het verzorgen van de baby zodat ze inzien dat het noodzakelijk is om voorzichtig te doen met nieuwe baby.
KL447dinsdag 5 februari 2019 @ 20:59
Accepteer je die kinderen eigenlijk wel...?
Cameeltjesdinsdag 5 februari 2019 @ 21:01
quote:
13s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 20:48 schreef Chia het volgende:

[..]

:')

Nee de kinderen hebben pech dat hun eigen moeder niet in staat is er volledig voor ze te zijn. Als pa alleen was gebleven en zich niet zo nodig had hoeven voortplanten met een nieuwe vrouw was dat ook prima voor ze geweest.
Ze hebben inderdaad helaas pech met hun moeder. Ik heb geluk tussen aanhalingstekens gezet, omdat ze in deze pechsituatie iets minder pech hebben. Ik had ook een bitch kunnen zijn en had deze kinderen niets kunnen gunnen.

Ik typ hier wat ik op dit moment van binnen voel, maar dat is niet hoe ik mij opstel tegenover de kinderen.

Overigens zouden ze het niet beter hebben als papa single was gebleven. Hij had dan meer moeten werken, meer huishoudelijke taken gehad en minder energie en tijd voor de kinderen. Toen ik hem leerde kennen werkte hij fulltime en was in de avonden en weekenden bezig met huishouden. Kinderen gingen toen alle schooldagen naar bso.

Nu werkt hij minder uren, kinderen krijgen aandacht van zowel hem als mij. Zijn vaker thuis en hebben het rustiger en stabieler. Dus ja, ze hebben wel een beetje 'geluk'.
Yasmin23dinsdag 5 februari 2019 @ 21:03
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:01 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Ze hebben inderdaad helaas pech met hun moeder. Ik heb geluk tussen aanhalingstekens gezet, omdat ze in deze pechsituatie iets minder pech hebben. Ik had ook een bitch kunnen zijn en had deze kinderen niets kunnen gunnen.

Ik typ hier wat ik op dit moment van binnen voel, maar dat is niet hoe ik mij opstel tegenover de kinderen.

Overigens zouden ze het niet beter hebben als papa single was gebleven. Hij had dan meer moeten werken, meer huishoudelijke taken gehad en minder energie en tijd voor de kinderen. Toen ik hem leerde kennen werkte hij fulltime en was in de avonden en weekenden bezig met huishouden. Kinderen gingen toen alle schooldagen naar bso.

Nu werkt hij minder uren, kinderen krijgen aandacht van zowel hem als mij. Zijn vaker thuis en hebben het rustiger en stabieler. Dus ja, ze hebben wel een beetje 'geluk'.
Ff serieus.
Yasmin23dinsdag 5 februari 2019 @ 21:04
Gaat een relatie aan met een man met kinderen en dan deze houding.
Fem_LittleLadydinsdag 5 februari 2019 @ 21:04
Ja die kinderen moeten op hun knietjes dankbaar zijn dat jij er voor ze wil zijn. Sorry laten we nu alle poespas en moraalridderij achterwege laten, die kinderen zullen nooit eigen worden, ze beginnen nu al op je zenuwen te werken. Wat denk je dat er straks gaat gebeuren als de baby er is en wees nou eens smerig eerlijk. Echt dat vertellen hoe geweldig je voor ze bent is net een reclame spotje, zeg nou eens eerlijk hoe jij je voelt tegenover hen.
Stranidinsdag 5 februari 2019 @ 21:04
quote:
15s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:03 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ff serieus.
Inderdaad geen gelukkige bewoording.

De kinderen hebben TS net zo goed in hun leven gelaten als zij hen in het hare.
Yasmin23dinsdag 5 februari 2019 @ 21:04
Die kinderen hadden je het ook heel zuur kunnen maken TS
KL447dinsdag 5 februari 2019 @ 21:05
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:01 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]


Ik typ hier wat ik op dit moment van binnen voel, maar dat is niet hoe ik mij opstel tegenover de kinderen.
Kinderen voelen àlles. Maak je geen illusies.
Cameeltjesdinsdag 5 februari 2019 @ 21:06
quote:
15s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:03 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ff serieus.
Het is een voorbeeld. Hoe vaak komt het voor dat stiefmoeders zich zo opstellen.

Ik heb genoeg mensen meegemaakt die zo'n vreselijke stiefmoeder hadden. Je moet dus een beetje 'geluk' hebben met wie je vader of moeder in huis haalt.
Brighteyesdinsdag 5 februari 2019 @ 21:06
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 19:58 schreef Spanky78 het volgende:

[..]

Dit.

En volledig opvangen ipv BSO is wellicht wat veel, maar geheel lekker alleen thuis zwanger zitten zijn, tsja, was het maar zo’n feest het leven, dat niets hoeft.

Jij bent mede verantwoordelijk voor de stiefkinderen.

Daarnaast; pas jij maar op dat je geen twee rangen kinderen hebt straks. Je eigen oogappel en die twee lastpakken van dat andere wijf.
Maar ze is straks sowieso toch 3 dagen met ze thuis?
De dag die ze normaal doet, de dag die papa normaal doet en de dag die ze normaal al samen deden. Die kinderen hoeven dan maar 2 dagen in de week naar de BSO, gewoon zoals het altijd ook was. Lijkt mij niks mis mee om dat gewoon te handhaven.

Wat hierboven ook al gezegd wordt, de meeste mensen houden ook hun eerste kind niet thuis van de BSO bij het verlof van een tweede. :N
Yasmin23dinsdag 5 februari 2019 @ 21:07
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:06 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Het is een voorbeeld. Hoe vaak komt het voor dat stiefmoeders zich zo opstellen.

Ik heb genoeg mensen meegemaakt die zo'n vreselijke stiefmoeder hadden. Je moet dus een beetje 'geluk' hebben met wie je vader of moeder in huis haalt.
Maakt niet uit. Jij bent bewust een relatie aangegaan met een man met kinderen. Had je ook niet kunnen doen.

Met je ik had ook een bitch kunnen zijn. Wat denk je wel niet.
Brighteyesdinsdag 5 februari 2019 @ 21:09
Lekker op zijn FOK's weer jongens! Volgens mij geeft TS juist zelf aan dat ze angst heeft voor haar eigen reacties straks, dat ze nu al voelt dat ze dingen nu al anders voelt en bang is dat er straks een verschil gaat ontstaan.
Ik vind dat alleen maar heel eerlijk van haar dat ze dat nu zo al kan zien en voelen en dat ze daar dus alert op is.

Ik denk dat het om die reden misschien juist wel beter is als er wel die 2 BSO middagen zijn zodat TS de tijd krijgt om af en toe even echt alleen met haar kind te zijn zodat ze op die andere drie dagen gewoon haar tijd kan verdelen tussen alle kinderen.
Droopiedinsdag 5 februari 2019 @ 21:10
Ik snap het enigzins wel.
Want de meeste mannen weten ook wel dat zodra vrouwlief een kindje krijgt de man van plaats 1 naar plaats 2 gaat. Das de natuur gok ik.

Maar naar die kinderen toe kan en mag je geen onderscheid gaan maken en moet je je hormonen en emoties maar onderdrukken en/ of bespreken met je man.

Heb je hier wel eens over nagedacht voor jullie dit nieuwtje kindje wilden.

Als je liefde voor de kinderen van je vriend verdwijnt en doorslaat naar de andere kant (om welke reden dan ook), werk er aan, praat erover.
Want een beetje vent zegt dan houdoe en de groeten.

Zeker nu Papa Jay van de televisie een boegbeeld voor de alleenstaande vaders is geworden ;)

Maar nogmaals, je zal het niet bewust doen.. zijn je natuurlijke hormonen en moedergevoel
Yasmin23dinsdag 5 februari 2019 @ 21:10
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:09 schreef Brighteyes het volgende:
Lekker op zijn FOK's weer jongens! Volgens mij geeft TS juist zelf aan dat ze angst heeft voor haar eigen reacties straks, dat ze nu al voelt dat ze dingen nu al anders voelt en bang is dat er straks een verschil gaat ontstaan.
Ik vind dat alleen maar heel eerlijk van haar dat ze dat nu zo al kan zien en voelen en dat ze daar dus alert op is.

Ik denk dat het om die reden misschien juist wel beter is als er wel die 2 BSO middagen zijn zodat TS de tijd krijgt om af en toe even echt alleen met haar kind te zijn zodat ze op die andere drie dagen gewoon haar tijd kan verdelen tussen alle kinderen.
Het is de toon.
Cameeltjesdinsdag 5 februari 2019 @ 21:11
quote:
10s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:04 schreef Yasmin23 het volgende:
Die kinderen hadden je het ook heel zuur kunnen maken TS
Had gekund. Ik heb ook 'geluk' met hun, net zoals zij met mij ;)

Overigens is de band met de kinderen dus goed. Zij vinden het heel gezellig met mij en verheugen zich op de periode dat ik thuis ga zijn. Ik vind het ook gezellig met hun en ga op een positieve manier met ze om. Er is laatst zelfs aangegeven aan een derde partij dat ze mij een betere moeder vinden dan hun eigen moeder en dat zegt wel wat ;)

Waar ik nu moeite mee heb, zijn de sterke moedergevoelens tegenover mijn baby en de liefde die ik voel. Ik voel ook liefde voor de huidige kinderen, maar dat is niet zo sterk als wat ik voor mijn baby voel.
Yasmin23dinsdag 5 februari 2019 @ 21:12
Ik heb overigens zon heks van een stiefmoeder gehad. En zij vindt ook dat ik zeer dankbaar moet zijn voor wat zij heeft gedaan.

Ze is zelf een relatie met mijn vader aangegaan. Heb er niet om gevraagd.
mailydinsdag 5 februari 2019 @ 21:13
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:09 schreef Brighteyes het volgende:
Lekker op zijn FOK's weer jongens! Volgens mij geeft TS juist zelf aan dat ze angst heeft voor haar eigen reacties straks, dat ze nu al voelt dat ze dingen nu al anders voelt en bang is dat er straks een verschil gaat ontstaan.
Ik vind dat alleen maar heel eerlijk van haar dat ze dat nu zo al kan zien en voelen en dat ze daar dus alert op is.

Ik denk dat het om die reden misschien juist wel beter is als er wel die 2 BSO middagen zijn zodat TS de tijd krijgt om af en toe even echt alleen met haar kind te zijn zodat ze op die andere drie dagen gewoon haar tijd kan verdelen tussen alle kinderen.
Ik vind dit dus wel een heel goede post. Goed verwoord. Ik ben het met je eens Brighteyes!
FlippingCoindinsdag 5 februari 2019 @ 21:17
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 20:42 schreef Cameeltjes het volgende:
Bedankt voor jullie tips en advies.
Het is fijn om de meningen te lezen.

En een mother from hell zal ik niet worden :P

Dit gaat misschien arrogant klinken, maar is zeker niet zo bedoeld. De kinderen hebben best 'geluk' met zo'n stiefmoeder als ik. Ik benader ze namelijk altijd positief en vriendelijk. Ik ben iemand met een geweten en besef al te goed dat de kinderen ook niet hebben kunnen kiezen in welk gezin zij geboren werden. Zij hadden waarschijnlijk ook een liefdevolle en zorgzame moeder willen hebben. En dat hun mama en papa bij elkaar zouden zijn. Ik zal mij dus ook nooit gemeen kunnen gedragen tegenover deze kinderen.

Waar ik wel bang voor ben, is dat mijn kindje prioriteit gaat worden. Ik vind nu namelijk (misschien inderdaad door de hormonen) dat mijn (eerste) kindje al mijn aandacht en liefde verdient, zoals dat ook het geval zou zijn als ik voor een man had gekozen die geen kinderen zou hebben.

Aan de andere kant zou dat juist voor jaloezie zorgen in het gezin en dat moet ik zien te voorkomen.

Overigens ben ik inderdaad een soort tweede moeder voor de kinderen. Het is niet alleen hun vader die ons bindt.
Arme kinderen. ;(
mspoezdinsdag 5 februari 2019 @ 21:20
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:11 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Had gekund. Ik heb ook 'geluk' met hun, net zoals zij met mij ;)

Overigens is de band met de kinderen dus goed. Zij vinden het heel gezellig met mij en verheugen zich op de periode dat ik thuis ga zijn. Ik vind het ook gezellig met hun en ga op een positieve manier met ze om. Er is laatst zelfs aangegeven aan een derde partij dat ze mij een betere moeder vinden dan hun eigen moeder en dat zegt wel wat ;)
Auch. Arme kinderen
quote:
Waar ik nu moeite mee heb, zijn de sterke moedergevoelens tegenover mijn baby en de liefde die ik voel. Ik voel ook liefde voor de huidige kinderen, maar dat is niet zo sterk als wat ik voor mijn baby voel.
Dat was (bijmij) ook zo toen ik één kind hebt en er nog eentje kreeg. Inderdaad hormonen denk ik. Ging gelukkig vanzelf weer over. Dat zal in jouw geval anders zijn, want jouw eerste twee kinderen heb je gestiefd en niet gebaard. Daar zul je dus écht voor moeten werken.

Succes, want dat zal best ingewikkeld zijn. Oh en gefeliciteerd met je zwangerschap natuurlijk, al is die inmiddels al bijna voorbij.
FlippingCoindinsdag 5 februari 2019 @ 21:24
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:04 schreef Yasmin23 het volgende:
Gaat een relatie aan met een man met kinderen en dan deze houding.
Ja dit dus. Ze hebben niet geluk dat jij je normaal gedraagt tegen die kinderen TS... Dat horen kinderen te krijge , een fijne omgeving met mensen die van ze houden. Je hebt bewust gekozen voor deze man wetende dat die kinderen heeft, je bent moeder Theresa niet.

Betreffende je gevoelens jegens deze kinderen, en je eigen kind; dat is ook moeilijk. Ik denk dat je daar over moet praten met iemand, al dan niet een hulpverlener.
miss_slydinsdag 5 februari 2019 @ 21:29
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:10 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Het is de toon.
Welke toon?

Ik sluit me bij BE aan en ik vind de toon van de mensen reageren ondermaats. In plaats van steun en constructief advies wordt ze met de grond gelijk gemaakt.
Yasmin23dinsdag 5 februari 2019 @ 21:30
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:29 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Welke toon?

Ik sluit me bij BE aan en ik vind de toon van de mensen reageren ondermaats. In plaats van steun en constructief advies wordt ze met de grond gelijk gemaakt.
Ja moet ze niet zo hoog van de toren blazen :P
Cameeltjesdinsdag 5 februari 2019 @ 21:32
quote:
7s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:12 schreef Yasmin23 het volgende:
Ik heb overigens zon heks van een stiefmoeder gehad. En zij vindt ook dat ik zeer dankbaar moet zijn voor wat zij heeft gedaan.

Ze is zelf een relatie met mijn vader aangegaan. Heb er niet om gevraagd.
Je moet je negatieve gevoelens tegenover stiefmoeders niet projecteren op anderen.

Ik heb trouwens nergens aangegeven dat ze dankbaar moeten zijn. Ik doe mijn best voor ze en probeer er het beste van te maken. Net zoals bijna met alles is dit ook wederzijds. Ik geef ze liefde en die liefde krijg ik ook terug.

Dus ergens doe ik het blijkbaar toch goed, anders zouden zij zich ook heel anders opstellen tegenover mij lijkt mij. Ze zijn oud genoeg om opstanding of vervelend te kunnen zijn, maar dat zijn ze niet.
FlippingCoindinsdag 5 februari 2019 @ 21:32
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:29 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Welke toon?

Ik sluit me bij BE aan en ik vind de toon van de mensen reageren ondermaats. In plaats van steun en constructief advies wordt ze met de grond gelijk gemaakt.
Ach stel je aan. Ze wordt helemaal niet met de grond gelijk gemaakt. Verschil van perceptie misschien. Zo te lezen voedt ze die kinderen deftig op alleen het beeld dat ze een wereldse weldoener is omdat ze fatsoenlijk is tegen een stel koters van haar vriend staat haaks op mijn visie.
Yasmin23dinsdag 5 februari 2019 @ 21:35
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:32 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Je moet je negatieve gevoelens tegenover stiefmoeders niet projecteren op anderen.

Ik heb trouwens nergens aangegeven dat ze dankbaar moeten zijn. Ik doe mijn best voor ze en probeer er het beste van te maken. Net zoals bijna met alles is dit ook wederzijds. Ik geef ze liefde en die liefde krijg ik ook terug.

Dus ergens doe ik het blijkbaar toch goed, anders zouden zij zich ook heel anders opstellen tegenover mij lijkt mij. Ze zijn oud genoeg om opstanding of vervelend te kunnen zijn, maar dat zijn ze niet.
Heeft verder niks te maken met dat je een stiefmoeder bent maar met opmerkingen zoals deze:

De kinderen hebben best 'geluk' met zo'n stiefmoeder als ik.

Begrijp niet hoe je dat neerzet. En dat lees ik wel als dat ze maar dankbaar mogen zijn dat je toch niet zo'n bitch bent die je wel had kunnen zijn.
miss_slydinsdag 5 februari 2019 @ 21:43
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:32 schreef FlippingCoin het volgende:

[..]

Ach stel je aan. Ze wordt helemaal niet met de grond gelijk gemaakt. Verschil van perceptie misschien. Zo te lezen voedt ze die kinderen deftig op alleen het beeld dat ze een wereldse weldoener is omdat ze fatsoenlijk is tegen een stel koters van haar vriend staat haaks op mijn visie.
Als het dan toch over ‘toon’ gaat, is jouw post ook een pareltje.
Jardisdinsdag 5 februari 2019 @ 21:46
Hopelijk kan je het bij de oorzaak aanpakken, je vind de kinderen niet zo leuk meer.

Kijk gewoon eens naar ze 3 minuten lang zonder wat te zeggen en besef dat hun kinderen jou gewoon ook hard nodig hebben. Ze verdienen het.

Het is echt niet handig om onder 1 dak te leven met verschillende 'rangen' van liefde. Geef hier dus ook niet aan toe, zou ik zeggen.
FlippingCoindinsdag 5 februari 2019 @ 21:46
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:43 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Als het dan toch over ‘toon’ gaat, is jouw post ook een pareltje.
Gaat iets inhoudelijker je nog lukken? Welke toon van welk bericht staat je met jouw interpretatie niet aan...
Samzzdinsdag 5 februari 2019 @ 21:48
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:35 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Heeft verder niks te maken met dat je een stiefmoeder bent maar met opmerkingen zoals deze:

De kinderen hebben best 'geluk' met zo'n stiefmoeder als ik.

Begrijp niet hoe je dat neerzet. En dat lees ik wel als dat ze maar dankbaar mogen zijn dat je toch niet zo'n bitch bent die je wel had kunnen zijn.
Volgens mij heb je een beetje last van projectie, Yasmin.

TS doet haar best goed voor de kinderen te zorgen en staat voor ze klaar. Vraagt hier om tips hoe ze met haar gevoelens, veroorzaakt door hormonen, om moet gaan. En vervolgens ga je vallen over het woordje geluk tussen aanhalingstekens... Mja.
SugeLuckydinsdag 5 februari 2019 @ 21:48
Wellicht doen die kinderen wel net zo alsof tegen jou.

Ook kan het zijn dat zij straks denken, wat komt dat andere kind eigenlijk doen hier?

Je bent niet de enige in het gezin die het hier moeilijk mee kan hebben denk ik zo.
Yasmin23dinsdag 5 februari 2019 @ 21:49
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:48 schreef Samzz het volgende:

[..]

Volgens mij heb je een beetje last van projectie, Yasmin.

TS doet haar best goed voor de kinderen te zorgen en staat voor ze klaar. Vraagt hier om tips hoe ze met haar gevoelens, veroorzaakt door hormonen, om moet gaan. En vervolgens ga je vallen over het woordje geluk tussen aanhalingstekens... Mja.
Geen projectie hoor :)

Opmerkingen als : Ik had ook een bitch kunnen zijn en had deze kinderen niets kunnen gunnen.

Vind ik nogal vreemd als jezelf een relatie aangaat met iemand die al kinderen heeft. That's it.
VEM2012dinsdag 5 februari 2019 @ 21:49
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:11 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Had gekund. Ik heb ook 'geluk' met hun, net zoals zij met mij ;)

Overigens is de band met de kinderen dus goed. Zij vinden het heel gezellig met mij en verheugen zich op de periode dat ik thuis ga zijn. Ik vind het ook gezellig met hun en ga op een positieve manier met ze om. Er is laatst zelfs aangegeven aan een derde partij dat ze mij een betere moeder vinden dan hun eigen moeder en dat zegt wel wat ;)

Waar ik nu moeite mee heb, zijn de sterke moedergevoelens tegenover mijn baby en de liefde die ik voel. Ik voel ook liefde voor de huidige kinderen, maar dat is niet zo sterk als wat ik voor mijn baby voel.
Eigen vlees en bloed zal anders voelen, maar je hebt bewust gekozen voor een samengesteld gezin, dus zul je alle kinderen gelijk moeten behandelen.

Als je dat al niet voor jouw stiefkinderen wil doen, doe het dan voor jezelf en de baby, want als je het niet doet, dan gaan die twee zich afzetten tegen de jongste. Dat wil je echt niet.
Jardisdinsdag 5 februari 2019 @ 21:50
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:48 schreef SugeLucky het volgende:
Wellicht doen die kinderen wel net zo alsof tegen jou.

Ook kan het zijn dat zij straks denken, wat komt dat andere kind eigenlijk doen hier?

Je bent niet de enige in het gezin die het hier moeilijk mee kan hebben denk ik zo.
Idd. Dat 'jouw' kind straks 3 is en mee wil spelen met de anderen en dat de anderen dan zeggen: Nee, jij bent toch het lievelingetje van en wij horen niet bij jou en jij niet bij mij (want daar begin jij dus mee als moeder).
FlippingCoindinsdag 5 februari 2019 @ 21:52
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:50 schreef Jardis het volgende:

[..]

Idd. Dat 'jouw' kind straks 3 is en mee wil spelen met de anderen en dat de anderen dan zeggen: Nee, jij bent toch het lievelingetje van en wij horen niet bij jou en jij niet bij mij (want daar begin jij dus mee als moeder).
Ja dat zou erg sneu zijn inderdaad...
Samzzdinsdag 5 februari 2019 @ 21:52
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:49 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Geen projectie hoor :)

Opmerkingen als : Ik had ook een bitch kunnen zijn en had deze kinderen niets kunnen gunnen.

Vind ik nogal vreemd als jezelf een relatie aangaat met iemand die al kinderen heeft. That's it.
Dat had gekund ja, het zal niet de eerste keer zijn dat t tussen stiefouder en kinderen niet goed gaat/klikt. Maar is gelukkig in dit geval niet zo :).
Seven.dinsdag 5 februari 2019 @ 21:53
Ik vind het knap dat je dit zelf herkend en toegeeft, en dat je hier je verhaal doet (wetende dat FOK je bij de enkels af zal zagen). Ik weet niet hoe je band met je partner is maar eigenlijk moet je dit open en eerlijk met hem (kunnen) bespreken.

En ik denk ook dat je reageert vanuit je hormonen ;) , dat hele stuk hormoongedreven emoties komt natuurlijk niet kijken bij de opvoeding van je stiefkinderen. Hoe lief en leuk je ze ook vindt, zo eigen als je biologische kind zal het waarschijnlijk nooit voelen. Laat je niet aanpraten dat je een evil stiefheks bent omdat je dit toegeeft. Je bent vast niet de enige (stief)moeder die zulke gevoelens heeft, wel één van de weinigen die er een topic over opent op fok.

Blijf praten met je partner, denk goed na over hoe je een voorkeursbehandeling kunt voorkomen (of tenminste zo veel mogelijk,ik denk dat je niet kunt voorkomen dat je je biologische kind anders behandelt).
Stranidinsdag 5 februari 2019 @ 21:54
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:50 schreef Jardis het volgende:

[..]

Idd. Dat 'jouw' kind straks 3 is en mee wil spelen met de anderen en dat de anderen dan zeggen: Nee, jij bent toch het lievelingetje van en wij horen niet bij jou en jij niet bij mij (want daar begin jij dus mee als moeder).
Een terecht punt. Het is sowieso nog maar de vraag of de oudste twee de jongste als volwaardige broer/zus zullen gaan zien. Dus hopelijk kan TS het goede voorbeeld blijven geven door iedereen als gelijk te behandelen.
MissMSXdinsdag 5 februari 2019 @ 21:54
Misschien kan deze beter een schopje naar OUD krijgen? Daar zitten denk ik meer ouders uit samengestelde gezinnen waar zulke gevoelens spelen.
Cameeltjesdinsdag 5 februari 2019 @ 21:55
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:09 schreef Brighteyes het volgende:
Lekker op zijn FOK's weer jongens! Volgens mij geeft TS juist zelf aan dat ze angst heeft voor haar eigen reacties straks, dat ze nu al voelt dat ze dingen nu al anders voelt en bang is dat er straks een verschil gaat ontstaan.
Ik vind dat alleen maar heel eerlijk van haar dat ze dat nu zo al kan zien en voelen en dat ze daar dus alert op is.

Ik denk dat het om die reden misschien juist wel beter is als er wel die 2 BSO middagen zijn zodat TS de tijd krijgt om af en toe even echt alleen met haar kind te zijn zodat ze op die andere drie dagen gewoon haar tijd kan verdelen tussen alle kinderen.
Bedankt voor deze reactie. Ik denk inderdaad ook dat het misschien wel verstandig is om de huidige situatie aan te houden. De kinderen zijn nu toch al gewend aan 3 dagen thuis zijn en 2 dagen op bso. Er zal wat dat betreft dan niets voor ze veranderen, maar dan heb ik wel de ruimte om aan de baby te wennen en voldoende aandacht te kunnen geven.
Stranidinsdag 5 februari 2019 @ 21:55
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:54 schreef MissMSX het volgende:
Misschien kan deze beter een schopje naar OUD krijgen? Daar zitten denk ik meer ouders uit samengestelde gezinnen waar zulke gevoelens spelen.
Ik denk dat je dan alleen gelijkgestemden gaat tegenkomen.

Yasmin wordt dan wel beticht van projectie maar het kan helemaal niet zo'n kwaad om te horen van mensen die aan de andere kant van de situatie hebben gestaan.
Seven.dinsdag 5 februari 2019 @ 21:56
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:05 schreef KL447 het volgende:

[..]

Kinderen voelen àlles. Maak je geen illusies.
Dit.
Yasmin23dinsdag 5 februari 2019 @ 21:56
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:55 schreef Strani het volgende:

[..]

Ik denk dat je dan alleen gelijkgestemden gaat tegenkomen.

Yasmin wordt dan wel beticht van projectie maar het kan helemaal niet zo'n kwaad om te horen van mensen die aan de andere kant van de situatie hebben gestaan.
Het is geen projectie. Vergelijk TS helemaal niet met mijn stiefmoeder...

Begrijp alleen niet waarom je dit soort opmerkingen plaatst als je bewust die relatie bent aangegaan. Dat moest niet. Zelf voor gekozen.
Stranidinsdag 5 februari 2019 @ 21:57
quote:
7s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:56 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Het is geen projectie. Vergelijk TS helemaal niet met mijn stiefmoeder...

Begrijp alleen niet waarom je dit soort opmerkingen plaatst als je bewust die relatie bent aangegaan. Dat moest niet. Zelf voor gekozen.
Ik heb al begrepen dat het geen projectie is. Ik geef juist aan dat het goed is om verschillende inzichten te hebben.
FlippingCoindinsdag 5 februari 2019 @ 21:59
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:53 schreef Seven. het volgende:
Ik vind het knap dat je dit zelf herkend en toegeeft, en dat je hier je verhaal doet (wetende dat FOK je bij de enkels af zal zagen). Ik weet niet hoe je band met je partner is maar eigenlijk moet je dit open en eerlijk met hem (kunnen) bespreken.

En ik denk ook dat je reageert vanuit je hormonen ;) , dat hele stuk hormoongedreven emoties komt natuurlijk niet kijken bij de opvoeding van je stiefkinderen. Hoe lief en leuk je ze ook vindt, zo eigen als je biologische kind zal het waarschijnlijk nooit voelen. Laat je niet aanpraten dat je een evil stiefheks bent omdat je dit toegeeft. Je bent vast niet de enige (stief)moeder die zulke gevoelens heeft, wel één van de weinigen die er een topic over opent op fok.

Blijf praten met je partner, denk goed na over hoe je een voorkeursbehandeling kunt voorkomen (of tenminste zo veel mogelijk,ik denk dat je niet kunt voorkomen dat je je biologische kind anders behandelt).
Aan de ene kant denk ik bespreek het met hem, aan de andere kant dalijk valt het alles mee als de hormonen weer van "normaal" niveau zijn en heb je een zaadje geplant...
Jardisdinsdag 5 februari 2019 @ 21:59
Inderdaad respect trouwens dat je dit forum opent!!!
Cronometerdinsdag 5 februari 2019 @ 22:09
Ik ken een stiefmoeder die haar twee kinderen alles gunt en haar stiefkind niet. Ze accepteer dat kind niet eens in huis.

Word aub niet zo.
SacreCoeurdinsdag 5 februari 2019 @ 22:09
'Ook vind ik het vervelend als de kinderen aan de spullen zitten die we kopen voor de baby.'

Wat voel je dan eigenlijk en waarom voel je je zo?
Gewoon uit nieuwsgierigheid.

Ik denk namelijk dat je hier wel jaloezie mee zou kunnen kweken (ervan uitgaande dat je een blijf af, doe niet, hou op type zou zijn).
SugeLuckydinsdag 5 februari 2019 @ 22:13
Die kinderen zullen nog weleens vaker aan spullen van jouw kind gaan zitten vrees ik.
Cameeltjesdinsdag 5 februari 2019 @ 22:19
Bedankt allemaal, ook voor de minder fijne reacties :)
Ik vind het ook wel fijn om ervaringen te lezen van stiefkinderen, zo lang het opbouwend is, daar kan ik misschien wel het meeste van leren en tips uit halen.

Ik probeer de kinderen trouwens zoveel mogelijk te betrekken. We hebben samen de baby meubels en kinderwagen uitgeprobeerd en uitgekozen.
Ze mochten namen verzinnen en een lijstje maken met de namen die zij mooi vinden.

Ik heb ook al met de kraamhulp afgesproken dat de kinderen bijvoorbeeld een keer mogen meehelpen met in badje doen etc.

Na de geboorte wil ik een fotoshoot doen met alle kinderen en een foto ophangen van de 3 kinderen samen.

Ik wil ze niet uitsluiten en laten voelen dat ze alle drie even belangrijk zijn (ondanks dat ik dus eigenlijk wel meer liefde voel voor het biologische kindje). Ik hoop wel dat ik dat ook kan.
Seven.dinsdag 5 februari 2019 @ 22:28
Je volgt netjes het boekje, alleen je gevoel werkt niet mee.
Cameeltjesdinsdag 5 februari 2019 @ 22:31
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 22:09 schreef SacreCoeur het volgende:
'Ook vind ik het vervelend als de kinderen aan de spullen zitten die we kopen voor de baby.'

Wat voel je dan eigenlijk en waarom voel je je zo?
Gewoon uit nieuwsgierigheid.

Ik denk namelijk dat je hier wel jaloezie mee zou kunnen kweken (ervan uitgaande dat je een blijf af, doe niet, hou op type zou zijn).
Dat wipstoeltje (even als voorbeeld) kan maar een bepaald gewicht aan. Jongste kind is al 9 jaar en dus minstens dubbel zo zwaar als wat het stoeltje aan kan.

Ik was boos, omdat 1. de stoel kapot kon gaan en 2. omdat het stoeltje is gekocht voor de baby en dus van/voor de baby is.

Ik vond het eigenlijk al iets van jaloezie dat hij erop ging zitten, terwijl hij al 9 jaar is en dat stoeltje duidelijk niet voor zijn leeftijd is.

Ik heb toen rustig uitgelegd waarom hij niet op de stoel kan. Heb dus niet kortaf 'blijf af' gezegd. Van binnen voelde ik wel boosheid en wilde het liefst schreeuwen wat hem bezielt, maar ik ben gelukkig redelijk goed in emoties beheersen en ben geduldig van de buitenkant ;)
O_o_dinsdag 5 februari 2019 @ 22:33
Ik ben allang blij dat je niet zegt "We zijn zwanger."

Komt goed, dit.
Cameeltjesdinsdag 5 februari 2019 @ 22:33
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 22:28 schreef Seven. het volgende:
Je volgt netjes het boekje, alleen je gevoel werkt niet mee.
Klopt en dat vind ik moeilijk. Maar goed, misschien moet ik daar aan wennen en accepteren dat dit mijn gevoel is. Zo lang ik het herken en mijn best blijf doen, kan het hopelijk niet heel erg fout gaan.
AlwaysHappydinsdag 5 februari 2019 @ 22:35
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:04 schreef Fem_LittleLady het volgende:
Ja die kinderen moeten op hun knietjes dankbaar zijn dat jij er voor ze wil zijn. Sorry laten we nu alle poespas en moraalridderij achterwege laten, die kinderen zullen nooit eigen worden, ze beginnen nu al op je zenuwen te werken. Wat denk je dat er straks gaat gebeuren als de baby er is en wees nou eens smerig eerlijk. Echt dat vertellen hoe geweldig je voor ze bent is net een reclame spotje, zeg nou eens eerlijk hoe jij je voelt tegenover hen.
+1

En ik snap dat je je rust wilt hoor, maar als ik het zo lees kan je elke dag je rust pakken tot 15.00. Als dat al te zwaar is...bereid je dan maar voor op de baby. Dán ben je pas druk.
SacreCoeurdinsdag 5 februari 2019 @ 22:35
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 22:31 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

en 2. omdat het stoeltje is gekocht voor de baby en dus van/voor de baby is.

Ik vond het eigenlijk al iets van jaloezie dat hij erop ging zitten, terwijl hij al 9 jaar is en dat stoeltje duidelijk niet voor zijn leeftijd is.

Heb je dat ook met andere spulletjes van de baby? waar het geen kwaad mee kan, maar wel echt voor de baby is?

Ik denk overigens niet dat dat een vorm van jaloezie is, het is gewoon een kind van 9. :)
mspoezdinsdag 5 februari 2019 @ 22:39
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 22:28 schreef Seven. het volgende:
Je volgt netjes het boekje, alleen je gevoel werkt niet mee.
Is dit een ikbenhetniethoor-post?
Cameeltjesdinsdag 5 februari 2019 @ 22:47
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:04 schreef Fem_LittleLady het volgende:
Ja die kinderen moeten op hun knietjes dankbaar zijn dat jij er voor ze wil zijn. Sorry laten we nu alle poespas en moraalridderij achterwege laten, die kinderen zullen nooit eigen worden, ze beginnen nu al op je zenuwen te werken. Wat denk je dat er straks gaat gebeuren als de baby er is en wees nou eens smerig eerlijk. Echt dat vertellen hoe geweldig je voor ze bent is net een reclame spotje, zeg nou eens eerlijk hoe jij je voelt tegenover hen.
:')

Dat jij met blijkbaar zoveel haat zit, wil niet zeggen dat iedereen zo is. Je bent wel erg negatief.

Ik probeer de kinderen dus mee te geven om niet net zoals jou te worden ;)

Als ik de kinderen niet zou accepteren was ik allang weg. Ik heb heel lang de tijd gehad en genomen om een band op te bouwen. Ik wist vanaf het begin dat ze bij de vader wonen en dat ik dus ook de verantwoordelijkheid zou krijgen. Heb het rustig opgebouwd en ben niet direct fulltime bij ze komen wonen.

Dus als je wil weten wat ik echt voor de kinderen voel, dan kan ik je vertellen dat ik veel liefde voor ze voel en ook een beetje medelijden met ze heb vanwege hun moeder.

Als ik ze zou haten zoals jij suggereert, zou ik dat ook wel durven te zeggen hier ;) Maar in dat geval was de relatie al beëindigd en zou er geen kindje komen.
Cameeltjesdinsdag 5 februari 2019 @ 22:56
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 22:35 schreef SacreCoeur het volgende:

[..]

Heb je dat ook met andere spulletjes van de baby? waar het geen kwaad mee kan, maar wel echt voor de baby is?

Ik denk overigens niet dat dat een vorm van jaloezie is, het is gewoon een kind van 9. :)
Ik heb het met spullen die vies kunnen worden of kapot kunnen gaan. Ook bijvoorbeeld met knuffels. Ik vind het niet fijn als er aan de knuffels wordt gezeten/ ermee wordt gespeeld. Maar goed, dat komt deels ook vanwege mijn lichte smetvrees :P

Handen wassen gebeurt nog niet regelmatig en dat probeer ik ze wel aan te leren.
Scary_Marydinsdag 5 februari 2019 @ 23:05
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 18:58 schreef Cameeltjes het volgende:
Ik heb even een tijdelijk account aangemaakt vanwege herkenbaarheid.

Situatie is als volgt:

Ik ben al jaren samen met mijn vriend en sinds kort wonen we samen. Hij heeft al 2 kinderen uit een vorige relatie van 12 en 9 jaar. De kinderen wonen bij hem en hebben een beperkte omgangsregeling met de moeder. Ik heb een goede band met de kinderen, geef ze aandacht en liefde en sta klaar voor ze.

Andersom merk ik ook dat zij mijn aanwezigheid waarderen en het leuk vinden dat ik met hun papa ben.

Nu ben ik zwanger van mijn eerste kind en ik merk dat mijn gevoelens beginnen te veranderen. Ondanks dat ik de kinderen niets laat merken, vind ik hun aanwezigheid minder comfortabel/fijn dan eerst. Ik merk dat ik meer behoefte heb aan rust.
Dat zijn best grote veranderingen. En net gaan samenwonen en een kindje onderweg..

Is het echt hun aanwezigheid zelf of zou je misschien ook meer rust kunnen ervaren door rustigere activiteiten om je heen te hebben? In plaats van luide computergeluiden een koptelefoon op of samen tekenen ofzo? Met tekenen kun je misschien ook mooie gesprekken voeren samen die over en weer wat meer inzicht kunnen geven in verwachtingen, gevoelens en wederzijds begrip enzo.

quote:
Binnenkort ga ik met verlof en heb dan eigenlijk geen zin om de kinderen op te vangen na school, terwijl mijn partner daar een beetje van uitgaat en beledigd is als ik aangeef dat ik ze niet volledig wil opvangen. Op dit moment vang ik ze 1x op, mijn partner 1x, 1x samen en ze gaan 2x naar de bso.

Ook de kinderen verheugen zich op die periode en willen dan graag naar huis in plaats van naar de bso.

Ik ben dan misschien een beetje egoïstisch, maar ik vind juist dat ik in die periode recht heb op rust. Mijn partner vindt dat ik genoeg kan rusten tot 15 uur en daarna de kinderen best kan opvangen.
Dit lijkt me een signaal om nog eens extra met je partner in gesprek te gaan. Waarom vindt hij het onzin dat je toe bent aan meer rust? Is er misschien een financiële motivatie bij om de bso te willen skippen? Voelt hij zich misschien ook een beetje schuldig naar de kinderen toe en heeft hij meer thuis zijn daarom toegezegd aan ze ofzo? Lijken me wel belangrijke dingen om tegen elkaar uit te spreken. Ook al ben je en/of wordt je het niet eens, je kan elkaar wel enigszins tegemoet proberen te komen door je in te leven in het waarom etc..

Misschien ook handig om te bedenken dat hij al een redelijk hechtingsproces met zijn bloedjes heeft na al die jaren en jij hormonaal nu als een malle met die baby in je buik aan het binden bent. Het is niet ongewoon dat hij als buitenstaander (het zit immers niet in zijn buik) zonder al die hormonen pas wat later op gang zou kunnen komen met het binden en derhalve wat andere prio's lijkt te hebben.

quote:
Ook vind ik het vervelend als de kinderen aan de spullen zitten die we kopen voor de baby. Laatst ging het jongste kind in het wipstoeltje zitten. Ik hield me rustig en heb kalm uitgelegd waarom hij dat niet moet doen, maar van binnen was ik razend.

En ben ik bang dat het jongste kind jaloers gaat worden op de baby. Hij vraagt veel aandacht (soms ook op negatieve manier) en gedraagt zich graag jonger dan dat hij is. Als de baby er is, wil ik de baby geen tekort doen en veel liefde en aandacht kunnen geven.
Eerste lijkt me ook hormonaal ingegeven nesteldrang, soort territoriumafbakening. Iets om bij jezelf te erkennen als zodanig en proberen niet af te reageren op een ander. Leer extra tot tien tellen, maak alles is liefde tot je mantra en probeer de ander zijn of haar motivatie ook voor ogen te houden.

Je bent een mede-verzorger van drie kinderen, dus jaloezie ga je sowieso niet kunnen voorkomen. Je zal je aandacht echt moeten leren verdelen en ook moeten accepteren dat je nooit het iedereen naar de zin kan maken (moet je ook niet willen), inclusief jezelf en je voorkeur voor je baby. En je aandacht moet niet alleen naar alle kids, maar ook naar je andere rollen. Je bent naast moeder en Cameeltjes immers ook nog partner van, ongetwijfeld ook vriendin en hopelijk ook nog dochter, en als je terug gaat naar de werkvloer ook werknemer.

Negatieve aandacht vragen lijkt me sowieso een relatief normaal onderdeel van het opgroeien in die zin dat het vaker voorkomt en dus niet per se aan de komst van jullie kind hoeft te liggen. Wellicht zijn er ook andere factoren die het minder aantrekkelijk maken om sneller op te willen groeien en is het niet allemaal ingegeven door vermeende jaloezie naar jullie baby?

quote:
Ik wil de bestaande kinderen ook aandacht en liefde blijven geven, maar ik twijfel of ik dat goed kan combineren en echt 'eerlijk' kan zijn. Ik voel al zoveel liefde voor de baby, ben bang dat ik onbewust 'oneerlijk' ga zijn.
Je bent je bewust van die valkuil, dat is al een begin om er alert op te blijven. Niet alleen vanuit jezelf, maar ook in overleg met je partner en tot op zekere hoogte met de kinderen zelf.

quote:
Mijn vragen zijn dus:
- Is het egoïstisch als ik aangeef de kinderen niet (volledig) te willen opvangen tijdens mijn verlof?
- Hoe kan ik ervoor zorgen dat er geen jaloezie gaat spelen?
- Zijn er mensen die zich in een soortgelijke situatie bevinden en hoe gaan jullie ermee om?
Wij kunnen niet in je belastingspatroon kijken in hoeverre het energetisch mogelijk is of zou moeten zijn. Ik zou in ieder geval met je partner blijven praten en zoveel mogelijk één lijn proberen te trekken. Dat is duidelijker en coherenter naar de oudere kinderen toe en minder onrustig dan een ja, oh nee misschien toch beter niet, etc. Plus meer verbondenheid naar het partnerschap, elkaar gehoord laten voelen ditdat.

Jaloezie kun je denk ik niet voorkomen en is onderdeel van het opgroeiproces. Beter leren jullie daar allemaal constructief mee om gaan. Iets voelen is één ding, maar ernaar handelen is een tweede. Het zal ook per persoon kunnen verschillen wat voor uitlaatklep daar het beste bij zou kunnen passen.

quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:01 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Overigens zouden ze het niet beter hebben als papa single was gebleven. Hij had dan meer moeten werken, meer huishoudelijke taken gehad en minder energie en tijd voor de kinderen. Toen ik hem leerde kennen werkte hij fulltime en was in de avonden en weekenden bezig met huishouden. Kinderen gingen toen alle schooldagen naar bso.

Nu werkt hij minder uren, kinderen krijgen aandacht van zowel hem als mij. Zijn vaker thuis en hebben het rustiger en stabieler. Dus ja, ze hebben wel een beetje 'geluk'.
Dit is echt appels met peren vergelijken denk ik en niet iets om vooralsnog prat op te gaan. Zeker als je nog niet zo lang samenwoont en nog aan een gezamenlijk kind moet gaan beginnen dat de gezinsdynamiek flink kan opschudden. In bepaalde zin begint het voor jou misschien nu pas echt..

quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:11 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Had gekund. Ik heb ook 'geluk' met hun, net zoals zij met mij ;)

Overigens is de band met de kinderen dus goed. Zij vinden het heel gezellig met mij en verheugen zich op de periode dat ik thuis ga zijn. Ik vind het ook gezellig met hun en ga op een positieve manier met ze om. Er is laatst zelfs aangegeven aan een derde partij dat ze mij een betere moeder vinden dan hun eigen moeder en dat zegt wel wat ;)
Een betere moeder is niet hun moeder en dat is precies waar ze komende tijd keihard mee geconfronteerd kunnen worden..

quote:
Waar ik nu moeite mee heb, zijn de sterke moedergevoelens tegenover mijn baby en de liefde die ik voel. Ik voel ook liefde voor de huidige kinderen, maar dat is niet zo sterk als wat ik voor mijn baby voel.
Geen abnormale conclusie, maar hopelijk kun je vanuit die nieuwe moedergevoelens voor je kleine, ook extra compassie putten voor je stiefkinders die dit dus niet hebben met hun biologische moeder.

quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 21:55 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Bedankt voor deze reactie. Ik denk inderdaad ook dat het misschien wel verstandig is om de huidige situatie aan te houden. De kinderen zijn nu toch al gewend aan 3 dagen thuis zijn en 2 dagen op bso. Er zal wat dat betreft dan niets voor ze veranderen, maar dan heb ik wel de ruimte om aan de baby te wennen en voldoende aandacht te kunnen geven.
Een redelijk argument naar je partner toe zou inderdaad kunnen zijn dat er in hun schema in die zin niet zoveel voor hen verandert en daarmee stabieler zou kunnen zijn in de overgang naar een nieuw ritme. Voor zover je baby een ritme gaat hebben, dat is wellicht ook even afwachten. En als je dan meer ruimte hebt thuis om je rust te kunnen pakken, zou je misschien juist wat meer kwalitijd met de stiefkinderen (en je partner) kunnen pakken dan..
AlwaysHappydinsdag 5 februari 2019 @ 23:07
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 22:47 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

:')

Dat jij met blijkbaar zoveel haat zit, wil niet zeggen dat iedereen zo is. Je bent wel erg negatief.

Ik probeer de kinderen dus mee te geven om niet net zoals jou te worden ;)

Als ik de kinderen niet zou accepteren was ik allang weg. Ik heb heel lang de tijd gehad en genomen om een band op te bouwen. Ik wist vanaf het begin dat ze bij de vader wonen en dat ik dus ook de verantwoordelijkheid zou krijgen. Heb het rustig opgebouwd en ben niet direct fulltime bij ze komen wonen.

Dus als je wil weten wat ik echt voor de kinderen voel, dan kan ik je vertellen dat ik veel liefde voor ze voel en ook een beetje medelijden met ze heb vanwege hun moeder.

Als ik ze zou haten zoals jij suggereert, zou ik dat ook wel durven te zeggen hier ;) Maar in dat geval was de relatie al beëindigd en zou er geen kindje komen.
Ze zegt dan ook niet dat je ze kinderen haat hé. Ze heeft wel een punt dat je er nogal een sport van leek te maken om even goed de nadruk te leggen op het geluk van je stiefkinderen. Hoe geweldig jij wel niet bent voor ze, dat ze mazzel hebben, dat je ook een bitch had kunnen zijn, etc. Uitstekend uiteraard dat je een goede stiefmoeder voor ze bent, maar het las nu een beetje alsof je er even een paar schouderklopjes voor wou hebben. Het zou juist vanzelfsprekend moeten zijn imo.

Je geeft openlijk toe dat je nu al meer van je eigen kind houdt. Dat mag hoor, maar dat zal alleen maar extremer worden. Dat valt gewoon te lezen aan de toon in je berichtjes. Ze zei het misschien wat hard, maar er zit wel een kern van waarheid in: die gevoelens zullen echt niet zomaar veranderen. Je raakt al gefrustreerd als ze iets van je eigen kind aanraken. Dat lijkt me toch echt niet de bedoeling?

Je bent bang dat je stiefkinderen jaloers worden. Vertrouw ze dan gewoon. Laat het toe dat ze ook aan baby spullen mogen zitten.

En kijk, ik snap het hoor. Je nieuwe kindje is echt biologisch jouw kind. Niks mis mee dat je heel diep van binnen dan net even wat meer van dat kindje houdt. Maar die gedachte zullen je stiefkinderen ook snel krijgen. Het is dan jouw taak om te zorgen dat die gedachte heel snel weer verdwijnt. Doorgaan zoals je nu bezig bent....daar bereik je juist het tegenovergestelde mee imo. Ze krijgen dan het idee dat je baby speciaal is en dingen mag die zij niet mogen. En als dat er eenmaal inkruipt..
Scary_Marydinsdag 5 februari 2019 @ 23:21
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 23:07 schreef AlwaysHappy het volgende:
En kijk, ik snap het hoor. Je nieuwe kindje is echt biologisch jouw kind. Niks mis mee dat je heel diep van binnen dan net even wat meer van dat kindje houdt. Maar die gedachte zullen je stiefkinderen ook snel krijgen. Het is dan jouw taak om te zorgen dat die gedachte heel snel weer verdwijnt. Doorgaan zoals je nu bezig bent....daar bereik je juist het tegenovergestelde mee imo. Ze krijgen dan het idee dat je baby speciaal is en dingen mag die zij niet mogen. En als dat er eenmaal inkruipt..
Ik denk dat je het niet snapt, want het gaat om een gevoel en niet zozeer een gedachte. Een gevoel is niet altijd rationeel en derhalve ook niet altijd daadwerkelijk te voorkomen. Sterker nog, ik denk dat het een essentieel onderdeel is van opgroeien, waar je mini een wereld ervaart die om jou heen lijkt te draaien. Zowel als individu, als gezin als in je plekje leren vinden in de maatschappij, zal je bewustzijn meer kunnen en ook moeten verruimen naarmate je volwassener wordt.
Er zijn honderden boeken vol gepend over gezinsdynamiek en wat voor effect je rol als oudste, middelste of jongste kind op je zou hebben. Laat staan de verschillen tussen bio en stief. En dan hebben we het nog niet eens over aangeboren karakter. Het lijkt me echt een ontzettende utopie om te denken dat je gevoelens van ongenoegen, minderwaardigheid, etc. allemaal zou kunnen voorkomen mits je maar gelijkwaardig kan verdelen. Dingen doen is niet per se hetzelfde als daadwerkelijk zo ervaren. Een baby, bloedverwant of niet, is nu eenmaal een fikse energieslurper die een bovengemiddeld aandeel op kan slokken van een gezin en derhalve automatisch voor zulke gevoelens kan zorgen. Daar hoeven de zorgskills van ts niet eens per se verantwoordelijk voor te zijn.

Ts, misschien kun je eens met de oudste babbelen. Die is al door het proces heen gegaan van een tweede erbij. Hoe heeft die dat ervaren en heeft die misschien ideeën voor de middelste? Misschien iets om dan samen te bespreken..
Fokpopdinsdag 5 februari 2019 @ 23:22
Zal wel door de hormonen komen of zo maar ik vind ook dat de manier waarop je over de stiefkinderen praat echt klinkt als een boze stiefmoeder in een sprookje. Ook doordat je ze niet met die knuffels laat spelen bijvoorbeeld geef je ze niet echt het idee dat het nieuwe kindje een feestje is voor de hele familie. Kom op, die knuffels zijn er toch en die bacteriën hou je binnen een gezin met 3 kinderen toch niet tegen. En wat maakt het uit als er een knuffel kapot gaat? Dan koop je toch een nieuwe?

En er zijn ook genoeg 'boze stiefmoeders' die vinden dat het kind hen dankbaar zou moeten zijn voor alles wat ze voor hen gedaan heeft terwijl ze elkaar niet kunnen luchten of zien dus dat is niet persé een geruststelling.

Gelukkig weet je rationeel wel wat het beste en eerlijkste is, dus probeer je daar aan vast te houden en geef niet toe aan je gevoelens. Voor je eigen kindje is het ook beter als hij/zij opgroeit in een gelukkig gezin met 3 gelijkwaardige broers/zussen waarbij jij een moeder(figuur) voor alle 3 bent dan als "moeders' lieveling" in een verstoord gezin waarvan 2 kinderen dadelijk hun stiefmoeder nooit meer willen zien.

Maak er voor hun ook een feestje van dat de baby er is: wat minder naar naschoolseopvang (kom op, na tot 15:00 gerust te hebben kun je dat best aan, je zegt zelf dat ze lief zijn en de oudste is al 12! hoe denk je dat moeders dit vroeger deden?), laat ze met al dat opwindende nieuwe speelgoed spelen (ja kinderen willen alles uitproberen ook als ze er eigenlijk te oud voor zijn maar na een half uurtje hebben ze er dan weer genoeg van), geef ze wat meer verantwoordelijkheden en plan wat speciale activiteiten waarbij zij even het centrum van de aandacht zijn en niet de baby!

[ Bericht 9% gewijzigd door Fokpop op 05-02-2019 23:40:47 ]
Momo...dinsdag 5 februari 2019 @ 23:31
Moeten kinderen van 9 en 12 nog naar BSO? Rond mijn negende fietste ik gewoon naar huis, smeerde mijn boterhammen, huiswerk maken en vermaakte ik mijzelf.
Fokpopdinsdag 5 februari 2019 @ 23:39
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 23:21 schreef Scary_Mary het volgende:
Ik denk dat je het niet snapt, want het gaat om een gevoel en niet zozeer een gedachte. Een gevoel is niet altijd rationeel en derhalve ook niet altijd daadwerkelijk te voorkomen. Sterker nog, ik denk dat het een essentieel onderdeel is van opgroeien, waar je mini een wereld ervaart die om jou heen lijkt te draaien. Zowel als individu, als gezin als in je plekje leren vinden in de maatschappij, zal je bewustzijn meer kunnen en ook moeten verruimen naarmate je volwassener wordt.
AlwaysHappy verwoordt het goed. Hij waarschuwt ervoor dat de kinderen de gedachte kunnen krijgen dat zij minder van hen houdt. Dat is de gedachte waar hij het over heeft. En dat lijkt me een reële angst gezien dat gevoel er op dit moment bij TS duimendik bovenop ligt en mensen meestal niet zo goed kunnen acteren als ze zelf denken.

[ Bericht 0% gewijzigd door Fokpop op 05-02-2019 23:44:43 ]
AlwaysHappywoensdag 6 februari 2019 @ 00:26
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 23:39 schreef Fokpop het volgende:

[..]

AlwaysHappy verwoordt het goed. Hij waarschuwt ervoor dat de kinderen de gedachte kunnen krijgen dat zij minder van hen houdt. Dat is de gedachte waar hij het over heeft. En dat lijkt me een reële angst gezien dat gevoel er op dit moment bij TS duimendik bovenop ligt en mensen meestal niet zo goed kunnen acteren als ze zelf denken.
Dit ja.
Scary_Marywoensdag 6 februari 2019 @ 00:32
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 23:39 schreef Fokpop het volgende:

[..]

AlwaysHappy verwoordt het goed. Hij waarschuwt ervoor dat de kinderen de gedachte kunnen krijgen dat zij minder van hen houdt. Dat is de gedachte waar hij het over heeft. En dat lijkt me een reële angst gezien dat gevoel er op dit moment bij TS duimendik bovenop ligt en mensen meestal niet zo goed kunnen acteren als ze zelf denken.
Ik vind het te weinig genuanceerd en teveel lijken op ts blamen. Immers komt dit in heul veul gezinnen voor, samengesteld of niet. Iedereen heeft weleens zulke gevoelens ervaren toch? Dat heeft lang niet altijd te maken met daadwerkelijk mindere liefde van de ander, dus ik vind het eerlijk gezegd nogal ridicuul om hier te gaan lopen doen alsof het per se te voorkomen gaat zijn door een ts en niet gewoon een wezenlijk onderdeel van opgroeien kan en zelfs misschien ook gewoon moet zijn. Onderdeel hè, geen basis voor een nieuwe dynamiek.

Bij jongere kinderen durf ik wel te stellen dat er minder scheiding is tussen hoofd en hart/buik. Dan zijn het m.i. geen gedachten, maar gevoelens en ervaringen die voor hen daardoor een stuk heftiger kunnen zijn dan een idee. Hun wereld en hersencapaciteit immers gewoon een stuk kleiner en juist bij het opgroeien kun je daar meer ruimte en logica in aan leren brengen.
AlwaysHappywoensdag 6 februari 2019 @ 00:44
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 00:32 schreef Scary_Mary het volgende:

[..]

Ik vind het te weinig genuanceerd en teveel lijken op ts blamen. Immers komt dit in heul veul gezinnen voor, samengesteld of niet. Iedereen heeft weleens zulke gevoelens ervaren toch? Dat heeft lang niet altijd te maken met daadwerkelijk mindere liefde van de ander, dus ik vind het eerlijk gezegd nogal ridicuul om hier te gaan lopen doen alsof het per se te voorkomen gaat zijn door een ts en niet gewoon een wezenlijk onderdeel van opgroeien kan en zelfs misschien ook gewoon moet zijn. Onderdeel hè, geen basis voor een nieuwe dynamiek.

Bij jongere kinderen durf ik wel te stellen dat er minder scheiding is tussen hoofd en hart/buik. Dan zijn het m.i. geen gedachten, maar gevoelens en ervaringen die voor hen daardoor een stuk heftiger kunnen zijn dan een idee. Hun wereld en hersencapaciteit immers gewoon een stuk kleiner en juist bij het opgroeien kun je daar meer ruimte en logica in aan leren brengen.
Ik blame de TS niet. Benoem enkel wat ze zelf zegt. Ze houdt nu al meer van haar komend kind.

Met wat ze hier beschrijft, hoe ze zich opstelt naar haar stiefkinderen, is het niet gek om te denken dat die kinderen dat echt wel op gaan pakken hoor. I've been there.
Chiawoensdag 6 februari 2019 @ 06:24
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 00:32 schreef Scary_Mary het volgende:

[..]

Ik vind het te weinig genuanceerd en teveel lijken op ts blamen. Immers komt dit in heul veul gezinnen voor, samengesteld of niet. Iedereen heeft weleens zulke gevoelens ervaren toch? Dat heeft lang niet altijd te maken met daadwerkelijk mindere liefde van de ander, dus ik vind het eerlijk gezegd nogal ridicuul om hier te gaan lopen doen alsof het per se te voorkomen gaat zijn door een ts en niet gewoon een wezenlijk onderdeel van opgroeien kan en zelfs misschien ook gewoon moet zijn. Onderdeel hè, geen basis voor een nieuwe dynamiek.

Bij jongere kinderen durf ik wel te stellen dat er minder scheiding is tussen hoofd en hart/buik. Dan zijn het m.i. geen gedachten, maar gevoelens en ervaringen die voor hen daardoor een stuk heftiger kunnen zijn dan een idee. Hun wereld en hersencapaciteit immers gewoon een stuk kleiner en juist bij het opgroeien kun je daar meer ruimte en logica in aan leren brengen.
Dat is alleen als TS er iets aan kan doen. En dat kan misschien niet, maar het blijft wel een punt van aandacht.
Chiawoensdag 6 februari 2019 @ 06:27
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 19:27 schreef Chia het volgende:
Beetje onhandig van pa dat de kinderen er nu naar uitkijken. En dat hij niet begrijpt dat je geen verlof hebt om lekker thuis vakantie te vieren. Is 12 jaar voor de BSO trouwens niet een beetje oud? Dat is al bijna middelbare school leeftijd.

Ik denk dat het heel belangrijk is om met je partner te blijven communiceren over jouw gevoelens. Dus bijvoorbeeld ook dat je nu een soort territorium drang voelt. Ik denk dat het belangrijk is dat je partner voldoende 1 op 1 dingen met de kinderen blijft ondernemen of dat gaat doen. Dan voelen ze zich minder gauw achtergesteld.
Ik vind dit trouwens gewoon constructief advies, net zoals in vele andere posts. Daar kunnen de OUD-jankers dan wel selectief overheen gaan lezen, beetje jammer weer.
Fem_LittleLadywoensdag 6 februari 2019 @ 07:37
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 22:47 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

:')

Dat jij met blijkbaar zoveel haat zit, wil niet zeggen dat iedereen zo is. Je bent wel erg negatief.

Ik probeer de kinderen dus mee te geven om niet net zoals jou te worden ;)

Als ik de kinderen niet zou accepteren was ik allang weg. Ik heb heel lang de tijd gehad en genomen om een band op te bouwen. Ik wist vanaf het begin dat ze bij de vader wonen en dat ik dus ook de verantwoordelijkheid zou krijgen. Heb het rustig opgebouwd en ben niet direct fulltime bij ze komen wonen.

Dus als je wil weten wat ik echt voor de kinderen voel, dan kan ik je vertellen dat ik veel liefde voor ze voel en ook een beetje medelijden met ze heb vanwege hun moeder.

Als ik ze zou haten zoals jij suggereert, zou ik dat ook wel durven te zeggen hier ;) Maar in dat geval was de relatie al beëindigd en zou er geen kindje komen.
Lees jezelf eens terug, ze moeten maar blij zijn dat je zo geweldige stiefmoeder bent, je had immers, hey jouw eigen woorden, een bitch kunnen zijn. Dat is wat je hier allemaal stond te verkondigen. Je bent van binnen razend ( ook jouw woorden) als de 9 jarige in het wipstoeltje zit, wat denk je dat er gaat gebeuren wanneer deze 9 jarige straks aan de spullen van de baby zit of begint te klagen als je meer aandacht aan de baby geeft? En kinderen voelen haarfijn aan hoe jij je van binnen voelt.
Bedenk heel goed, haat en liefde liggen messcherp naast elkaar. ga naar een hulpverlener en praat hier over.

En ik heb geen haat, maar je laat nu al zien waar dit helemaal naar toe gaat, die kinderen zullen nooit eigen worden, heb dit al een paar keer gezien. Ook deze mensen zeiden oohh ik geef ze alles wat ze willen en ze moeten maar blij zijn met zo'n leuke stiefmoeder als mij, ik heb ALLES voor ze over. Maar de eigen kinderen staan altijd een plekje voor.
Cameeltjeswoensdag 6 februari 2019 @ 09:15
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 23:05 schreef Scary_Mary het volgende:

[..]

Dat zijn best grote veranderingen. En net gaan samenwonen en een kindje onderweg..

Is het echt hun aanwezigheid zelf of zou je misschien ook meer rust kunnen ervaren door rustigere activiteiten om je heen te hebben? In plaats van luide computergeluiden een koptelefoon op of samen tekenen ofzo? Met tekenen kun je misschien ook mooie gesprekken voeren samen die over en weer wat meer inzicht kunnen geven in verwachtingen, gevoelens en wederzijds begrip enzo.

[..]

Dit lijkt me een signaal om nog eens extra met je partner in gesprek te gaan. Waarom vindt hij het onzin dat je toe bent aan meer rust? Is er misschien een financiële motivatie bij om de bso te willen skippen? Voelt hij zich misschien ook een beetje schuldig naar de kinderen toe en heeft hij meer thuis zijn daarom toegezegd aan ze ofzo? Lijken me wel belangrijke dingen om tegen elkaar uit te spreken. Ook al ben je en/of wordt je het niet eens, je kan elkaar wel enigszins tegemoet proberen te komen door je in te leven in het waarom etc..

Misschien ook handig om te bedenken dat hij al een redelijk hechtingsproces met zijn bloedjes heeft na al die jaren en jij hormonaal nu als een malle met die baby in je buik aan het binden bent. Het is niet ongewoon dat hij als buitenstaander (het zit immers niet in zijn buik) zonder al die hormonen pas wat later op gang zou kunnen komen met het binden en derhalve wat andere prio's lijkt te hebben.

[..]

Eerste lijkt me ook hormonaal ingegeven nesteldrang, soort territoriumafbakening. Iets om bij jezelf te erkennen als zodanig en proberen niet af te reageren op een ander. Leer extra tot tien tellen, maak alles is liefde tot je mantra en probeer de ander zijn of haar motivatie ook voor ogen te houden.

Je bent een mede-verzorger van drie kinderen, dus jaloezie ga je sowieso niet kunnen voorkomen. Je zal je aandacht echt moeten leren verdelen en ook moeten accepteren dat je nooit het iedereen naar de zin kan maken (moet je ook niet willen), inclusief jezelf en je voorkeur voor je baby. En je aandacht moet niet alleen naar alle kids, maar ook naar je andere rollen. Je bent naast moeder en Cameeltjes immers ook nog partner van, ongetwijfeld ook vriendin en hopelijk ook nog dochter, en als je terug gaat naar de werkvloer ook werknemer.

Negatieve aandacht vragen lijkt me sowieso een relatief normaal onderdeel van het opgroeien in die zin dat het vaker voorkomt en dus niet per se aan de komst van jullie kind hoeft te liggen. Wellicht zijn er ook andere factoren die het minder aantrekkelijk maken om sneller op te willen groeien en is het niet allemaal ingegeven door vermeende jaloezie naar jullie baby?

[..]

Je bent je bewust van die valkuil, dat is al een begin om er alert op te blijven. Niet alleen vanuit jezelf, maar ook in overleg met je partner en tot op zekere hoogte met de kinderen zelf.

[..]

Wij kunnen niet in je belastingspatroon kijken in hoeverre het energetisch mogelijk is of zou moeten zijn. Ik zou in ieder geval met je partner blijven praten en zoveel mogelijk één lijn proberen te trekken. Dat is duidelijker en coherenter naar de oudere kinderen toe en minder onrustig dan een ja, oh nee misschien toch beter niet, etc. Plus meer verbondenheid naar het partnerschap, elkaar gehoord laten voelen ditdat.

Jaloezie kun je denk ik niet voorkomen en is onderdeel van het opgroeiproces. Beter leren jullie daar allemaal constructief mee om gaan. Iets voelen is één ding, maar ernaar handelen is een tweede. Het zal ook per persoon kunnen verschillen wat voor uitlaatklep daar het beste bij zou kunnen passen.

[..]

Dit is echt appels met peren vergelijken denk ik en niet iets om vooralsnog prat op te gaan. Zeker als je nog niet zo lang samenwoont en nog aan een gezamenlijk kind moet gaan beginnen dat de gezinsdynamiek flink kan opschudden. In bepaalde zin begint het voor jou misschien nu pas echt..

[..]

Een betere moeder is niet hun moeder en dat is precies waar ze komende tijd keihard mee geconfronteerd kunnen worden..

[..]

Geen abnormale conclusie, maar hopelijk kun je vanuit die nieuwe moedergevoelens voor je kleine, ook extra compassie putten voor je stiefkinders die dit dus niet hebben met hun biologische moeder.

[..]

Een redelijk argument naar je partner toe zou inderdaad kunnen zijn dat er in hun schema in die zin niet zoveel voor hen verandert en daarmee stabieler zou kunnen zijn in de overgang naar een nieuw ritme. Voor zover je baby een ritme gaat hebben, dat is wellicht ook even afwachten. En als je dan meer ruimte hebt thuis om je rust te kunnen pakken, zou je misschien juist wat meer kwalitijd met de stiefkinderen (en je partner) kunnen pakken dan..
Bedankt voor je bericht. Hier heb ik zeker wat aan. Geeft in ieder geval stof om over na te denken.
Cameeltjeswoensdag 6 februari 2019 @ 09:26
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 06:27 schreef Chia het volgende:

[..]

Ik vind dit trouwens gewoon constructief advies, net zoals in vele andere posts. Daar kunnen de OUD-jankers dan wel selectief overheen gaan lezen, beetje jammer weer.
Hier kan ik ook zeker wat mee, bedankt.

Het is overigens niet dat het al afgesproken is dat de kinderen volledig worden opgevangen door mijn. Ik vroeg aan mijn partner hoe hij het voor zich ziet en hij vindt dus dat ik ze best kan opvangen.

En de kinderen denken dat als ik toch thuis ben, dat zij dan ook thuis kunnen komen en niet naar bso hoeven. Ze zitten steeds te vragen wanneer ik nou niet meer hoef te werken, dus ik merk dat ze zich verheugen op die periode.
Cameeltjeswoensdag 6 februari 2019 @ 09:52
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 07:37 schreef Fem_LittleLady het volgende:

[..]

Lees jezelf eens terug, ze moeten maar blij zijn dat je zo geweldige stiefmoeder bent, je had immers, hey jouw eigen woorden, een bitch kunnen zijn. Dat is wat je hier allemaal stond te verkondigen. Je bent van binnen razend ( ook jouw woorden) als de 9 jarige in het wipstoeltje zit, wat denk je dat er gaat gebeuren wanneer deze 9 jarige straks aan de spullen van de baby zit of begint te klagen als je meer aandacht aan de baby geeft? En kinderen voelen haarfijn aan hoe jij je van binnen voelt.
Bedenk heel goed, haat en liefde liggen messcherp naast elkaar. ga naar een hulpverlener en praat hier over.

En ik heb geen haat, maar je laat nu al zien waar dit helemaal naar toe gaat, die kinderen zullen nooit eigen worden, heb dit al een paar keer gezien. Ook deze mensen zeiden oohh ik geef ze alles wat ze willen en ze moeten maar blij zijn met zo'n leuke stiefmoeder als mij, ik heb ALLES voor ze over. Maar de eigen kinderen staan altijd een plekje voor.
Ik ben niet geweldig (dat zijn biologische moeders ook niet).
Ik probeerde alleen aan te geven dat het helaas niet zo vanzelfsprekend is dat stiefmoeders zich positief opstellen richting de stiefkinderen. Dat zou inderdaad de standaard moeten zijn, maar is het helaas niet.

Ik werd boos ja om de situatie met het wipstoeltje. Daar is aardig wat geld aan uitgegeven en kan het gewicht van een 9-jarige niet aan.
En de knuffels zijn cadeautje van de oma uit het buitenland, die zijn dus niet 'vervangbaar' en wil ik bewaren voor later. Zijn de eerste cadeautjes van de baby.

Ik weet zelf ook dat ik af en toe tekort schiet, maar ik doe in ieder geval mijn best en heb wel het beste voor ze voor. Ik kan helaas het gevoel van 'biologisch' en 'stief' niet uitschakelen, maar ik wil er het beste van proberen te maken. En dan niet alleen voor de huidige kinderen, maar voor het volledige gezin.
Fem_LittleLadywoensdag 6 februari 2019 @ 10:19
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 09:52 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Ik ben niet geweldig (dat zijn biologische moeders ook niet).
Ik probeerde alleen aan te geven dat het helaas niet zo vanzelfsprekend is dat stiefmoeders zich positief opstellen richting de stiefkinderen. Dat zou inderdaad de standaard moeten zijn, maar is het helaas niet.

Ik werd boos ja om de situatie met het wipstoeltje. Daar is aardig wat geld aan uitgegeven en kan het gewicht van een 9-jarige niet aan.
En de knuffels zijn cadeautje van de oma uit het buitenland, die zijn dus niet 'vervangbaar' en wil ik bewaren voor later. Zijn de eerste cadeautjes van de baby.

Ik weet zelf ook dat ik af en toe tekort schiet, maar ik doe in ieder geval mijn best en heb wel het beste voor ze voor. Ik kan helaas het gevoel van 'biologisch' en 'stief' niet uitschakelen, maar ik wil er het beste van proberen te maken. En dan niet alleen voor de huidige kinderen, maar voor het volledige gezin.
Ik denk dat dit altijd moeilijk zal blijven, maar een kind van 9 denkt daar echt niet over na, die denkt, heyyy dat is leuk! Je zal nog wel tegen meer dingen aanlopen, jij net de baby slapend en de kinderen galopperen als een kudde op hol geslagen paarden door het huis. Of ze staan ergens op waardoor het kapot gaat.
Zoek in elk geval begeleiding hierbij, krop het niet op. Straks met de baby ben je moe en dan gaat het wel zwaarder tellen en als jij opkropt komt de bekende druppel.

Zou sowieso die BSO dagen houden
Cause_Mayhemwoensdag 6 februari 2019 @ 10:22
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 09:26 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Hier kan ik ook zeker wat mee, bedankt.

Het is overigens niet dat het al afgesproken is dat de kinderen volledig worden opgevangen door mijn. Ik vroeg aan mijn partner hoe hij het voor zich ziet en hij vindt dus dat ik ze best kan opvangen.

En de kinderen denken dat als ik toch thuis ben, dat zij dan ook thuis kunnen komen en niet naar bso hoeven. Ze zitten steeds te vragen wanneer ik nou niet meer hoef te werken, dus ik merk dat ze zich verheugen op die periode.
Maar die kinderen zijn toch 9 en 12? Je doet net alsof je de zorg voor 2 peuters op je nek krijgt.
Terwijl het over kinderen gaat die je zelfs hier en daar een handje kunnen helpen. En vooral niet de hele tijd zorg nodig hebben, niet de hele tijd aan je rok hangen.

Gewoon eens praten met die kinderen en afspraken maken. Leg uit dat het laatste stukje zwangerschap best zwaar kan zijn, dat je wat rust nodig hebt bv. Geef ze evt wat huishoudelijke taken die je meer rust en ruimte op andere manieren geven.

Vraag eens hoe zij erin staan, of ze zorgen hebben en waar ze zich op verheugen. Maak ze deel van het proces ipv ze erbuiten te willen houden. Ja het is jouw baby, jouw zwangerschap, maar het is ook hun nieuwe broertje/zusje.
SacreCoeurwoensdag 6 februari 2019 @ 10:23
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 09:52 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Ik werd boos ja om de situatie met het wipstoeltje. Daar is aardig wat geld aan uitgegeven en kan het gewicht van een 9-jarige niet aan.
En de knuffels zijn cadeautje van de oma uit het buitenland, die zijn dus niet 'vervangbaar' en wil ik bewaren voor later. Zijn de eerste cadeautjes van de baby.

Ik denk niet dat hij dat opzettelijk deed iig.

Wel is het zo dat je biologische kindje precies hetzelfde met de knuffels doet als je stiefkinderen, niet meer of minder... ook dan kunnen ze vies worden of stuk gaan. Je kunt dan misschien beter dat soort dingen bewaren in een doos? waar de kinderen allemaal niet bij kunnen komen oid? je kan niet de èèn iets verbieden en de ander niet toch?

En buiten dat ze zijn 9 & 12, waar praten we eigenlijk over?
Scary_Marywoensdag 6 februari 2019 @ 10:23
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 06:24 schreef Chia het volgende:

[..]

Dat is alleen als TS er iets aan kan doen. En dat kan misschien niet, maar het blijft wel een punt van aandacht.

quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 23:07 schreef AlwaysHappy het volgende:
En kijk, ik snap het hoor. Je nieuwe kindje is echt biologisch jouw kind. Niks mis mee dat je heel diep van binnen dan net even wat meer van dat kindje houdt. Maar die gedachte zullen je stiefkinderen ook snel krijgen. Het is dan jouw taak om te zorgen dat die gedachte heel snel weer verdwijnt. Doorgaan zoals je nu bezig bent....daar bereik je juist het tegenovergestelde mee imo. Ze krijgen dan het idee dat je baby speciaal is en dingen mag die zij niet mogen. En als dat er eenmaal inkruipt..
Met zo een zin wek je in mijn ogen wel degelijk de suggestie dat het per se door ts d'r gevoelens zou moeten komen en dat het derhalve haar taak is om dat op te lossen. Eens dat het sowieso een aandachtspunt is hoor, juist ook vooral vanuit de gedachte dat het een vrij normale response kan zijn ongeacht die niet per se met stiefmoeders gedrag en gevoelens samen hoeft te hangen en dus ook niet per se daarmee voorkomen kan worden. Ts voelt zich nu al schuldig, laat staan met een energievretende baby en een post-partum lijf na een eerste bevalling, dus dan vind ik die nuance wel belangrijk om te noemen.

Om nog maar niet te spreken over de hier niet genoemde papa die net zo goed de taak heeft om een en ander in goede banen te leiden. Die is net zo goed verantwoordelijk voor het opbouwen van een nieuwe dynamiek en dan ben ik het net als jij eens dat hij niet handig deed door ze blij te willen maken met thuis mogen blijven van de bso, voor dat met ts uitgesproken te hebben. Zo kun je ook scheve ogen creëren en dat begint dan met zijn handelen, waardoor zij de boeman lijkt.
Chiawoensdag 6 februari 2019 @ 10:25
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 09:26 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Hier kan ik ook zeker wat mee, bedankt.

Het is overigens niet dat het al afgesproken is dat de kinderen volledig worden opgevangen door mijn. Ik vroeg aan mijn partner hoe hij het voor zich ziet en hij vindt dus dat ik ze best kan opvangen.

En de kinderen denken dat als ik toch thuis ben, dat zij dan ook thuis kunnen komen en niet naar bso hoeven. Ze zitten steeds te vragen wanneer ik nou niet meer hoef te werken, dus ik merk dat ze zich verheugen op die periode.
Maar waarom moet de oudste per se naar de BSO? Alleen maar omdat het anders oneerlijk is voor de jongste? En terecht dat de kinderen meer zelfstandigheid en vrijheid willen ipv naar de BSO te moeten. Dat moet niet afhangen van medebewoners die rustig thuis willen zijn.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 10:29
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 09:26 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Hier kan ik ook zeker wat mee, bedankt.

Het is overigens niet dat het al afgesproken is dat de kinderen volledig worden opgevangen door mijn. Ik vroeg aan mijn partner hoe hij het voor zich ziet en hij vindt dus dat ik ze best kan opvangen.

En de kinderen denken dat als ik toch thuis ben, dat zij dan ook thuis kunnen komen en niet naar bso hoeven. Ze zitten steeds te vragen wanneer ik nou niet meer hoef te werken, dus ik merk dat ze zich verheugen op die periode.
Ik heb een beetje het gevoel dat jouw stiefkinderen jou als een zegen zien (wat meteen iets zegt over hoe jij met ze omgaat) en jij momenteel hen meer als last.

Misschien is het toch eens handig dat jij hen ook als zegen gaat zien. Het is straks met een baby ook handig om een 12 en 9 jarige te hebben. Zeker een 12 jarige kan als de baby iets ouder is prima even oppassen. Wat meer vrijheid geeft.

Door die mindset waarbij jij ook in jouw hoofd 1 gezin hebt en minder de scheiding maakt zul je zelf positiever denken over de situatie en daarmee gelukkiger zijn en dat straal je dan uit, waardoor je dat ook weer terug krijgt.

Laten we wel zijn, die baby maakt ineens dat jouw partner en zijn kinderen levenslang bij jou gaan horen. Act the part.
Scary_Marywoensdag 6 februari 2019 @ 10:30
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 09:26 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Hier kan ik ook zeker wat mee, bedankt.

Het is overigens niet dat het al afgesproken is dat de kinderen volledig worden opgevangen door mijn. Ik vroeg aan mijn partner hoe hij het voor zich ziet en hij vindt dus dat ik ze best kan opvangen.

En de kinderen denken dat als ik toch thuis ben, dat zij dan ook thuis kunnen komen en niet naar bso hoeven. Ze zitten steeds te vragen wanneer ik nou niet meer hoef te werken, dus ik merk dat ze zich verheugen op die periode.
De oudste was drie dus toen de middelste kwam, dus die zal het verschil niet zo gemerkt hebben toen. Dan is het een nogal abstract concept wat er straks gaat komen.

Misschien handig om alvast samen een boekje door te gaan spitten over wat de komst van een baby inhoudt, ook voor hen. Dat er bijvoorbeeld veel geslapen moet worden en dat het betekent dat ze mee kunnen of zelfs moeten helpen door rustig aan te doen dan of buiten of bij een vriendje te gaan spelen ofzo.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 10:32
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 09:52 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Ik ben niet geweldig (dat zijn biologische moeders ook niet).
Ik probeerde alleen aan te geven dat het helaas niet zo vanzelfsprekend is dat stiefmoeders zich positief opstellen richting de stiefkinderen. Dat zou inderdaad de standaard moeten zijn, maar is het helaas niet.

Ik werd boos ja om de situatie met het wipstoeltje. Daar is aardig wat geld aan uitgegeven en kan het gewicht van een 9-jarige niet aan.
En de knuffels zijn cadeautje van de oma uit het buitenland, die zijn dus niet 'vervangbaar' en wil ik bewaren voor later. Zijn de eerste cadeautjes van de baby.

Ik weet zelf ook dat ik af en toe tekort schiet, maar ik doe in ieder geval mijn best en heb wel het beste voor ze voor. Ik kan helaas het gevoel van 'biologisch' en 'stief' niet uitschakelen, maar ik wil er het beste van proberen te maken. En dan niet alleen voor de huidige kinderen, maar voor het volledige gezin.
Ach, bij kinderen hoort dat. Wat te denken van de gloednieuwe auto op de oprit hier waar de oudste met een steentje de zijkant bekrast. Lullig. Duur. En ja, slechts materieel. Mag je overigens best boos om worden, maar echt belangrijk is het nou ook weer niet.

Wen eraan. Kinderen doen soms dingen die jou geld gaan kosten.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 10:33
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 10:22 schreef Cause_Mayhem het volgende:

[..]

Maar die kinderen zijn toch 9 en 12? Je doet net alsof je de zorg voor 2 peuters op je nek krijgt.
Terwijl het over kinderen gaat die je zelfs hier en daar een handje kunnen helpen. En vooral niet de hele tijd zorg nodig hebben, niet de hele tijd aan je rok hangen.

Gewoon eens praten met die kinderen en afspraken maken. Leg uit dat het laatste stukje zwangerschap best zwaar kan zijn, dat je wat rust nodig hebt bv. Geef ze evt wat huishoudelijke taken die je meer rust en ruimte op andere manieren geven.

Vraag eens hoe zij erin staan, of ze zorgen hebben en waar ze zich op verheugen. Maak ze deel van het proces ipv ze erbuiten te willen houden. Ja het is jouw baby, jouw zwangerschap, maar het is ook hun nieuwe broertje/zusje.
Eens!
SacreCoeurwoensdag 6 februari 2019 @ 10:34
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 10:30 schreef Scary_Mary het volgende:

[..]

Dat er bijvoorbeeld veel geslapen moet worden en dat het betekent dat ze mee kunnen of zelfs moeten helpen door rustig aan te doen dan of buiten of bij een vriendje te gaan spelen ofzo.
Ik weet niet of ik het hier mee eens ben... ik begrijp het, maar een kindje slaapt tot 1 jaar sowieso heel veel, je kan (en mag, vind ik) niet verlangen van de kinderen altijd maar stil te moeten zijn en buitenspelen met vriendjes. Daar moet enig flexibiliteit in zijn en ik denk dat dat geheid een punt zal worden met de gevoelens die ze nu heeft.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 10:38
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 10:34 schreef SacreCoeur het volgende:

[..]

Ik weet niet of ik het hier mee eens ben... ik begrijp het, maar een kindje slaapt tot 1 jaar sowieso heel veel, je kan (en mag, vind ik) niet verlangen van de kinderen altijd maar stil te moeten zijn en buitenspelen met vriendjes. Daar moet enig flexibiliteit in zijn en ik denk dat dat geheid een punt zal worden met de gevoelens die ze nu heeft.
Alsof een baby stilte nodig heeft om te slapen. ;)

Het werkt gewoon het beste als iedereen lekker normaal blijft doen. In plaats van de baby het centrum van het universum te maken. Die redden zich ook prima als ze mee moeten in de vaart der volkeren.
SacreCoeurwoensdag 6 februari 2019 @ 10:42
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 10:38 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Alsof een baby stilte nodig heeft om te slapen. ;)

Het werkt gewoon het beste als iedereen lekker normaal blijft doen. In plaats van de baby het centrum van het universum te maken. Die redden zich ook prima als ze mee moeten in de vaart der volkeren.
De mijne niet, maar ik ken er genoeg die dat wel nodig hebben.
Of waarvan de ouders denken dat ze het nodig hebben :P dat kan ook.

Maar zeker eens dat iedereen gewoon lekker normaal moet blijven doen.
Chiawoensdag 6 februari 2019 @ 10:44
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 10:23 schreef Scary_Mary het volgende:

[..]

[..]

Met zo een zin wek je in mijn ogen wel degelijk de suggestie dat het per se door ts d'r gevoelens zou moeten komen en dat het derhalve haar taak is om dat op te lossen. Eens dat het sowieso een aandachtspunt is hoor, juist ook vooral vanuit de gedachte dat het een vrij normale response kan zijn ongeacht die niet per se met stiefmoeders gedrag en gevoelens samen hoeft te hangen en dus ook niet per se daarmee voorkomen kan worden. Ts voelt zich nu al schuldig, laat staan met een energievretende baby en een post-partum lijf na een eerste bevalling, dus dan vind ik die nuance wel belangrijk om te noemen.

Om nog maar niet te spreken over de hier niet genoemde papa die net zo goed de taak heeft om een en ander in goede banen te leiden. Die is net zo goed verantwoordelijk voor het opbouwen van een nieuwe dynamiek en dan ben ik het net als jij eens dat hij niet handig deed door ze blij te willen maken met thuis mogen blijven van de bso, voor dat met ts uitgesproken te hebben. Zo kun je ook scheve ogen creëren en dat begint dan met zijn handelen, waardoor zij de boeman lijkt.
Vader heeft uiteraard de belangrijkste taak hierin. Dit soort onhandigheden kunnen kinderen een hele nare bijsmaak geven als ze zich blijven opstapelen.

quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 10:32 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Ach, bij kinderen hoort dat. Wat te denken van de gloednieuwe auto op de oprit hier waar de oudste met een steentje de zijkant bekrast. Lullig. Duur. En ja, slechts materieel. Mag je overigens best boos om worden, maar echt belangrijk is het nou ook weer niet.

Wen eraan. Kinderen doen soms dingen die jou geld gaan kosten.
Bekrassen is toch wel een beetje met opzet beschadigen. In dat wipstoeltje gaan zitten is meer enthousiaste nieuwsgierigheid. Kind ziet dat zoiets daarvoor bedoeld is en staat er niet bij stil dat zoiets is gemaakt voor het gewicht van een baby en dat dat nog een verschil is met hun eigen gewicht.

Dus boos worden vind ik overtrokken, gewoon uitleggen dat je het zo stuk kan maken is voldoende. En vervolgens óók uitleggen wanneer de baby erin kan zitten (en waarom niet eerder?) en dat hij erin kan wiegen enz. enz.
Scary_Marywoensdag 6 februari 2019 @ 10:44
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 10:34 schreef SacreCoeur het volgende:

[..]

Ik weet niet of ik het hier mee eens ben... ik begrijp het, maar een kindje slaapt tot 1 jaar sowieso heel veel, je kan (en mag, vind ik) niet verlangen van de kinderen altijd maar stil te moeten zijn en buitenspelen met vriendjes. Daar moet enig flexibiliteit in zijn en ik denk dat dat geheid een punt zal worden met de gevoelens die ze nu heeft.
Eens ja. Ik bedoelde het dan ook vooral om een wat realistischer beeld te scheppen van wat komen gaat en niet dat zij alles moeten aanpassen voor de baby. Daar had ik zelf meer nuance in aan moeten brengen ja.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 10:49
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 10:44 schreef Chia het volgende:

Bekrassen is toch wel een beetje met opzet beschadigen. In dat wipstoeltje gaan zitten is meer enthousiaste nieuwsgierigheid. Kind ziet dat zoiets daarvoor bedoeld is en staat er niet bij stil dat zoiets is gemaakt voor het gewicht van een baby en dat dat nog een verschil is met hun eigen gewicht.

Dus boos worden vind ik overtrokken, gewoon uitleggen dat je het zo stuk kan maken is voldoende. En vervolgens óók uitleggen wanneer de baby erin kan zitten (en waarom niet eerder?) en dat hij erin kan wiegen enz. enz.
Het gaat mij om zijn algemeenheid. Kinderen maken dingen stuk, kwijt, vies, enz.

De gedachte ‘ja, maar dat kost geld, grrrr’ is dan niet echt behulpzaam. Dan kun je beter geen kinderen nemen. Ze zijn duur!
Scary_Marywoensdag 6 februari 2019 @ 10:50
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 10:38 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Alsof een baby stilte nodig heeft om te slapen. ;)

Het werkt gewoon het beste als iedereen lekker normaal blijft doen. In plaats van de baby het centrum van het universum te maken. Die redden zich ook prima als ze mee moeten in de vaart der volkeren.
De baby misschien niet zo zeer, maar de mama kan er net zo goed behoefte aan hebben. Zeker in de eerste periode.

Daarnaast kan lekker normaal blijven doen ook zo lekker relatief zijn. Weten die kids veel wat normaal is met een baby of herstel na een zware bevalling..
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 10:55
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 10:50 schreef Scary_Mary het volgende:

De baby misschien niet zo zeer, maar de mama kan er net zo goed behoefte aan hebben. Zeker in de eerste periode.

Daarnaast kan lekker normaal blijven doen ook zo lekker relatief zijn. Weten die kids veel wat normaal is met een baby of herstel na een zware bevalling..
Er is wel een verschil tussen even de eerste week wat rustiger zijn en maandenlang.
Moneyfornothing1woensdag 6 februari 2019 @ 10:56
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 22:47 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]


Ik probeer de kinderen dus mee te geven om niet net zoals jou te worden ;)

Wat een lage reactie zeg.
Moneyfornothing1woensdag 6 februari 2019 @ 11:01
Ik lees weinig over je partner. Wat vindt hij ervan hoe jij erin staat?
Scary_Marywoensdag 6 februari 2019 @ 11:02
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 10:55 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Er is wel een verschil tussen even de eerste week wat rustiger zijn en maandenlang.
Vandaar ook dat ik het een periode noem en er geen afgebakend tijdsvak van maak. De ene bevalling met bijbehorend herstel en baby is de andere niet, dus vrij zinloos om daar specifiek over te doen.

Ik moet wel stiekem gniffelen als ik mannen zo hoor over even de eerste week wat rustiger aandoen :P Wel lief en iets om te gunnen, maar helaas niet voor een ieder weg gelegd..
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 11:08
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 11:02 schreef Scary_Mary het volgende:

[..]

Vandaar ook dat ik het een periode noem en er geen afgebakend tijdsvak van maak. De ene bevalling met bijbehorend herstel en baby is de andere niet, dus vrij zinloos om daar specifiek over te doen.

Ik moet wel stiekem gniffelen als ik mannen zo hoor over even de eerste week wat rustiger aandoen :P Wel lief en iets om te gunnen, maar helaas niet voor een ieder weg gelegd..
Een week, twee weken... dat maakt voor het argument niet uit.

Die kinderen zien het echt wel als stiefmama in de kreukels ligt en zullen daar echt wel rekening mee houden.

Je moet alleen van die kinderen niet gaan vragen om hun leven compleet aan te passen aan de baby. Die baby moet gewoon mee met de rest. Gaat prima hoor. Al zijn ze nog zo jong, je kan ze de hele wereld over slepen met je en het hobbelt er prima achteraan.
Questularwoensdag 6 februari 2019 @ 11:16
9 en 12...kom op zeg. Die kunnen na 15:00 toch gewoon naar huis komen? Komt leuk voor die kids over, nee er is iemand thuis maar na school moeten jullie toch echt naar de BSO toe.
miss_slywoensdag 6 februari 2019 @ 11:17
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 11:08 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Een week, twee weken... dat maakt voor het argument niet uit.

Die kinderen zien het echt wel als stiefmama in de kreukels ligt en zullen daar echt wel rekening mee houden.

Je moet alleen van die kinderen niet gaan vragen om hun leven compleet aan te passen aan de baby. Die baby moet gewoon mee met de rest. Gaat prima hoor. Al zijn ze nog zo jong, je kan ze de hele wereld over slepen met je en het hobbelt er prima achteraan.
Dat is ook zo.
Alleen meestal is de volgorde anders: je krijgt een baby, daar kun je al je tijd aan geven en al je nieuwe moedergevoelens in kwijt, die wordt groter, er komt een tweede (ook al heb je het gevoel dat je nooit zoveel van die tweede kan houden als van de eerste) en deze moeten mee in het gewone ritme dat al is ontstaan bij de oudste.

Nu is er al een ritme met oudere kinderen waar nieuwe moeder en nieuwe baby in mee moeten. Ik vind het helemaal niet gek dat ze nu wat moeite heeft met bepaalde zaken en gevoelens. Vergeet zeker de hormonen ook hier, die ervoor bedoeld zijn om te bonden met het nog niet geboren kind en dat re beschermen.

Ik denk dat ts veroordelen over de gevoelens en twijfels die ze heeft niet constructief is. Het feit dat ze zich ervan bewust is, is al een belangrijke stap. Bespreken met haar partner lijkt me de volgende heel belangrijke stap.

De meeste gevoelens zijn helemaal niet vreemd. Zoveel aanstaande moeders zijn heel zuinig op de nieuwe spulletjes van de nieuwe spruit. Knuffels zijn bedoeld voor die baby en voor niemand anders. Dat wordt lastiger met kinderen in huis, dat merkt ze steeds meer en daar zal ze mee moeten leren dealen. Dat maakt haar geen slecht mens of nare, oneerlijk stiefmoeder. Het heeft tijd nodig.
Schanuwoensdag 6 februari 2019 @ 11:21
Misschien kan je proberen de situatie het beste te benaderen alsof je stiefkinderen wel je eigen kinderen zijn. Je geeft aan dat je boos werd op de jongste omdat hij in het wipstoeltje ging zitten, zou je ook boos zijn geworden als het je eigen zoon was in plaats van je stiefzoon? Zo niet, wat maakt dan dat het nu wel boosheid bij je triggert?

Je wil dat de kinderen liever op de BSO blijven, is dat omdat je het niet jouw verantwoordelijkheid vindt om ze op te vangen omdat het niet je eigen kinderen zijn, of zou je die wens ook hebben gehad als het je eigen kinderen zouden zijn geweest?

Met andere woorden, gaat het probleem over het feit dat het je stiefkinderen zijn, of doet dat detail in feite helemaal niet ter zake?

Voor wat betreft het uiteindelijk verschil in gevoelens richting je stief- en eigen kinderen, ik denk dat dat verschil helemaal niet vreemd is en dat meerdere stiefouders dit kunnen herkennen. Het zal ook afhankelijk zijn van hoe lang de stiefkinderen al in je leven zijn en wat jullie band is, die goed is wat je zelf aangeeft. Maar uiteindelijk ben jij niet de echte moeder en heb je dus niet altijd alles te zeggen over de opvoeding (immers is de andere moeder nog in beeld), was jij er niet bij toen de keuze werd gemaakt ze op de wereld te zetten, heb je waarschijnlijk een groot gedeelte van hun leven niet meegemaakt, etc. Dat er daardoor een andere band ontstaat, lijkt mij zeker niet vreemd. Dat je daarom op een andere manier van ze houdt, is denk ik ook normaal. Alleen op een andere manier van iemand houden, maakt niet dat je minder van diegene houdt of dat je ze dat gevoel zou moeten geven. Ik denk dat het vooral belangrijk is de kinderen gelijk te blijven behandelen, in elke situatie bij jezelf te rade blijven gaan of je hetzelfde zou hebben gereageerd/gehandeld als het je eigen vlees en bloed zou zijn geweest zodat je beslissingen niet maakt op basis van verschil in stief- of eigen kind.

De kinderen zijn bovendien 9 en 12 geef je aan, dat zijn geen kleine ukkies meer dus mijn inziens zou je prima met ze in gesprek kunnen gaan over bijvoorbeeld verwachtingen over en weer. Zij willen graag thuis komen na school in plaats van de bso tijdens jouw verlof, kan daar niet een middenweg in gezocht worden die voor iedereen wenselijk is? Op die leeftijd kunnen ze zichzelf prima vermaken en redden, waarom ze niet toestaan om thuis te komen (het is immers ook hun huis, ik snap echt wel dat het dubbel voor ze voelt als ze op de bso moeten zitten terwijl er gewoon iemand thuis is die ze op kan vangen) maar dan met de afspraak dat ze rustig gaan spelen? Je kan ze, lijkt mij, op die leeftijd prima uitleggen waarom jij (en straks de baby) wat meer rust nodig hebben en dat er door de komst van de baby dingen gaan veranderen binnen het gezin. Juist als je ze op voorhand voorbereid op die veranderingen en ze daarin betrekt, zodat ze zelf ook mee kunnen denken over wat zij zelf prettig zouden vinden, denk ik dat ze er veel makkelijker in mee zullen gaan. Zij zullen het ook spannend vinden, een klein broertje of zusje, en vanuit die kinderlijke enthousiasme kunnen er situaties ontstaan waar jij misschien helemaal niet blij van wordt. Maar dat zou evengoed zo zijn geweest als de 2 oudsten wel jouw eigen kinderen zouden zijn geweest.

Conclusie: praat met de kinderen, betrek ze, maak afspraken, spreek eigen wensen uit maar laat hun ook hun wensen uitspreken, betrek de vader daar ook bij. Jullie vormen al een gezin, daar komt nu een baby bij dus er zal genoeg veranderen, maar de kinderen moeten niet het gevoel krijgen dat zij plaats moeten maken door de komst van die baby. Verdeel de aandacht, behandel je stiefkinderen alsof het je eigen kinderen zijn en accepteer dat het nog kinderen zijn.
Scary_Marywoensdag 6 februari 2019 @ 11:23
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 11:08 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Een week, twee weken... dat maakt voor het argument niet uit.

Die kinderen zien het echt wel als stiefmama in de kreukels ligt en zullen daar echt wel rekening mee houden.
Dat kan ja, maar het zijn nog wel kinderen. Die kunnen net als sommige volwassenen lang niet altijd inschatten wanneer het echt nodig is. Ik zou daar dus niet zomaar vanuit willen gaan, ook niet vanuit de gedachte dat je als verzorgers natuurlijk ook je best doet om niet zo in de kreukels over te komen.

quote:
Je moet alleen van die kinderen niet gaan vragen om hun leven compleet aan te passen aan de baby. Die baby moet gewoon mee met de rest. Gaat prima hoor. Al zijn ze nog zo jong, je kan ze de hele wereld over slepen met je en het hobbelt er prima achteraan.
Eens dat je niet van kinderen kan en mag verlangen dat ze alles aanpassen aan de baby en dat de baby ook gewoon een onderdeel is van het gezin enzo. Ja, kinderen zijn in zekere zin een stuk flexibeler dan volwassenen, maar natuurlijk is niet ieder kind geschikt om de wereld over te slepen en dat ligt niet altijd aan de opvoeding lijkt me. Maar goed, dat gaat wellicht iets teveel offtopic zo..
Elpiswoensdag 6 februari 2019 @ 11:29
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 10:50 schreef Scary_Mary het volgende:
De baby misschien niet zo zeer, maar de mama kan er net zo goed behoefte aan hebben. Zeker in de eerste periode.

Hadden ze daar niet de tv danwel ipad voor uitgevonden? :+ :@
Sumppiwoensdag 6 februari 2019 @ 11:32
TS, ,misschien kun je de behoeften en gevoelens die je hebt los zien van de liefde voor je twee stiefkinderen. Je bent hoogzwanger en hebt meer behoefte aan rust, punt. Dat kan los staan van de kinderen. Een wipstoeltje is niet geschikt voor een kind van 9, dat kun je ook los van elkaar zien. Probeer het niet te koppelen aan de liefde voor de kinderen of het te vergelijken met de liefde die je voelt voor de baby. Ook bij ouders zonder stiefkinderen komen deze situaties voor en ook zij kunnen soms een kind wel achter het behang plakken zonder verder te twijfelen over de liefde voor datzelfde kind.

Belangrijkst is denk ik (uit eigen ervaring) dat je meegeeft en ze laat voelen dat ze er allemaal onvoorwaardelijk mogen zijn. Ook als het lastig wordt of als ze hun kont tegen de krib gooien. Laat de oudsten ook voelen dat zij belangrijk zijn door bijvoorbeeld de tijd te nemen voor het slapen gaan (samen liggen kletsen, verhaal) en door een op een dingen met ze te ondernemen. Hier moet de jongste soms even wachten of kan ze alleen meekijken, omdat ik op dat moment met de oudere kinderen bezig ben. Ik heb hier van jouzelf en ook van anderen genoeg goede tips gelezen.

Ik zou het beschermende naar de spullen van de jongste echt laten. Als een knuffel vies wordt was je het gewoon. De baby zal er nog wel meer op spugen en snotteren. Ik zou ze juist een knuffel geven om lekker bij zich te nemen. Dan gaat de knuffel naar ze ruiken en dat is weer fijn voor de jongste.

Voor wat betreft de BSO: kijk anders na de bevalling hoe het gaat voor je een beslissing neemt. Het kan misschien juist een mooie tijd zijn om ze extra bij de baby te betrekken en om die band goed op te bouwen. Bij oudere kinderen denk ik dat ze ook zichzelf wel redelijk kunnen vermaken. Maar misschien wordt het wel een heftige bevalling of kraamtijd en heb je daar weinig energie voor.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 11:32
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 11:17 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Dat is ook zo.
Alleen meestal is de volgorde anders: je krijgt een baby, daar kun je al je tijd aan geven en al je nieuwe moedergevoelens in kwijt, die wordt groter, er komt een tweede (ook al heb je het gevoel dat je nooit zoveel van die tweede kan houden als van de eerste) en deze moeten mee in het gewone ritme dat al is ontstaan bij de oudste.

Nu is er al een ritme met oudere kinderen waar nieuwe moeder en nieuwe baby in mee moeten. Ik vind het helemaal niet gek dat ze nu wat moeite heeft met bepaalde zaken en gevoelens. Vergeet zeker de hormonen ook hier, die ervoor bedoeld zijn om te bonden met het nog niet geboren kind en dat re beschermen.

Ik denk dat ts veroordelen over de gevoelens en twijfels die ze heeft niet constructief is. Het feit dat ze zich ervan bewust is, is al een belangrijke stap. Bespreken met haar partner lijkt me de volgende heel belangrijke stap.

De meeste gevoelens zijn helemaal niet vreemd. Zoveel aanstaande moeders zijn heel zuinig op de nieuwe spulletjes van de nieuwe spruit. Knuffels zijn bedoeld voor die baby en voor niemand anders. Dat wordt lastiger met kinderen in huis, dat merkt ze steeds meer en daar zal ze mee moeten leren dealen. Dat maakt haar geen slecht mens of nare, oneerlijk stiefmoeder. Het heeft tijd nodig.
Waar lees jij veroordeling in mijn posts? Ik geef advies. Hoe ik denk dat het in the long run voor iedereen het beste is.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 11:34
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 11:23 schreef Scary_Mary het volgende:

[..]

Dat kan ja, maar het zijn nog wel kinderen. Die kunnen net als sommige volwassenen lang niet altijd inschatten wanneer het echt nodig is. Ik zou daar dus niet zomaar vanuit willen gaan, ook niet vanuit de gedachte dat je als verzorgers natuurlijk ook je best doet om niet zo in de kreukels over te komen.

[..]

Eens dat je niet van kinderen kan en mag verlangen dat ze alles aanpassen aan de baby en dat de baby ook gewoon een onderdeel is van het gezin enzo. Ja, kinderen zijn in zekere zin een stuk flexibeler dan volwassenen, maar natuurlijk is niet ieder kind geschikt om de wereld over te slepen en dat ligt niet altijd aan de opvoeding lijkt me. Maar goed, dat gaat wellicht iets teveel offtopic zo..
Mijn ervaring is dat het altijd de ouders zijn die menen dat iets niet kan. Die beren op de weg zien. Die moeilijk lopen te doen.

Maar goed: mijn ervaring.
Scary_Marywoensdag 6 februari 2019 @ 11:43
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 11:29 schreef Elpis het volgende:

[..]

Hadden ze daar niet de tv danwel ipad voor uitgevonden? :+ :@
Ja, alleen kan dat niet de persoonlijke aandacht vervangen natuurlijk. Zeker niet als die aandacht er wel en vooral lijkt te zijn voor de baby (gevoelsmatig).
Daarnaast kan de tv en al die andere meuk ook echt teringherrie veroorzaken zeg Ik snap wel dat de jeugd steeds dover schijnt te worden. :X Lang leve de koptelefoon, al horen ze zichzelf dan soms ook niet meer rammen tijdens een spannend spelletje ofzo.
Scary_Marywoensdag 6 februari 2019 @ 11:52
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 11:34 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Mijn ervaring is dat het altijd de ouders zijn die menen dat iets niet kan. Die beren op de weg zien. Die moeilijk lopen te doen.

Maar goed: mijn ervaring.
Leuk om dat erbij te vermelden ja, in plaats joh gewoon doen joh.

Het is je van harte gegund hoor, maar we zullen nooit weten of je ook zo makkelijk dit soort dingen zou roepen als je financieel wat minder warmpjes erbij zat en je als bijstandspapa met bijvoorbeeld een niet zo flexibele autist als kind niet zo een luxe zou ervaren van gewoon maar dingen (kunnen) doen.

In het kader van n=1 kan ik ook roepen over mijn vrienden die op wereldreis gingen met hun drie kids. Twee van de drie vonden het helemaal fantastisch. De derde jankte van blijdschap toen ze weer een vaste woning hadden bij terugkeer in een van de landen waar ze het meest tijd doorgebracht hadden. Dan kun je denk ik niet zo stellig beweren dat het aan de instelling aan de ouders ligt en daarmee ook te voorkomen valt.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 12:05
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 11:52 schreef Scary_Mary het volgende:

[..]

Leuk om dat erbij te vermelden ja, in plaats joh gewoon doen joh.

Het is je van harte gegund hoor, maar we zullen nooit weten of je ook zo makkelijk dit soort dingen zou roepen als je financieel wat minder warmpjes erbij zat en je als bijstandspapa met bijvoorbeeld een niet zo flexibele autist als kind niet zo een luxe zou ervaren van gewoon maar dingen (kunnen) doen.

In het kader van n=1 kan ik ook roepen over mijn vrienden die op wereldreis gingen met hun drie kids. Twee van de drie vonden het helemaal fantastisch. De derde jankte van blijdschap toen ze weer een vaste woning hadden bij terugkeer in een van de landen waar ze het meest tijd doorgebracht hadden. Dan kun je denk ik niet zo stellig beweren dat het aan de instelling aan de ouders ligt en daarmee ook te voorkomen valt.
Je weet niet eens meer wat ik zei, blijkens jouw (vrij zure) reactie nu.

Lees het als je afgekoeld bent nog eens rustig terug.
miss_slywoensdag 6 februari 2019 @ 12:12
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 11:32 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Waar lees jij veroordeling in mijn posts? Ik geef advies. Hoe ik denk dat het in the long run voor iedereen het beste is.
Het eerste stukje was een reactie op jou, de rest was algemeen. Heb je die bevestiging echt nodig?
De_Onnoembarewoensdag 6 februari 2019 @ 12:14
Geheel logisch. Die andere 2 zijn niet je echte kinderen en nu je wel een echt kind krijgt, krijg je echte moedergevoelens.

Daarom snap ik die sukkels ook nooit die voor andermans kinderen gaan zorgen, sorry hoor. Het-zijn-je-kinderen-niet!!!
Chiawoensdag 6 februari 2019 @ 12:15
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 11:21 schreef Schanu het volgende:

De kinderen zijn bovendien 9 en 12 geef je aan, dat zijn geen kleine ukkies meer dus mijn inziens zou je prima met ze in gesprek kunnen gaan over bijvoorbeeld verwachtingen over en weer. Zij willen graag thuis komen na school in plaats van de bso tijdens jouw verlof, kan daar niet een middenweg in gezocht worden die voor iedereen wenselijk is? Op die leeftijd kunnen ze zichzelf prima vermaken en redden, waarom ze niet toestaan om thuis te komen (het is immers ook hun huis, ik snap echt wel dat het dubbel voor ze voelt als ze op de bso moeten zitten terwijl er gewoon iemand thuis is die ze op kan vangen) maar dan met de afspraak dat ze rustig gaan spelen? Je kan ze, lijkt mij, op die leeftijd prima uitleggen waarom jij (en straks de baby) wat meer rust nodig hebben en dat er door de komst van de baby dingen gaan veranderen binnen het gezin.
De oudste heeft al de leeftijd dat die opvangen geen noodzaak is. Dus dan is het zelfs weg moeten blijven uit je eigen huis, omdat iemand anders daar in alle rust wil zijn. -O-

Het leuke van niet naar de BSO hoeven is ook dat de kinderen meer echte vrije tijd hebben en ze ook makkelijker nog met een vriendje kunnen afspreken. Op zich kan er afgesproken worden dat speelafspraken in eigen huis alleen plaatsvinden op de dagen dat pa er na schooltijd is oid. Dan beperk je de drukte thuis over de vloer.
Scary_Marywoensdag 6 februari 2019 @ 12:18
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:05 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Je weet niet eens meer wat ik zei, blijkens jouw (vrij zure) reactie nu.

Lees het als je afgekoeld bent nog eens rustig terug.
Ik lees wel vaker reacties van jou, waarin ik je nogal makkelijk en enigszins stellig vindt posten. Is volgens mij ook niet de eerste keer dat ik dat enigszins onderbouwd aangeef, dus ik snap het oververhitte niet. Kennelijk ben ik ook niet de enige die enige veroordeling in je manier van reageren meent te proeven, dus misschien zegt dat iets over een verschil in hoe je over denkt te komen bij sommige mensen en niet alleen bij mij..

Dat ik zuur ben is natuurlijk een feit wat ik niet ontken :+

Edit: Oh my bad, kennelijk wel de enige die dat daarin proeft. Mijn excuses, ik zal het bij mezelf houden..
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 12:20
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:12 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Het eerste stukje was een reactie op jou, de rest was algemeen. Heb je die bevestiging echt nodig?
Welke bevestiging?
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 12:22
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:14 schreef De_Onnoembare het volgende:
Geheel logisch. Die andere 2 zijn niet je echte kinderen en nu je wel een echt kind krijgt, krijg je echte moedergevoelens.

Daarom snap ik die sukkels ook nooit die voor andermans kinderen gaan zorgen, sorry hoor. Het-zijn-je-kinderen-niet!!!
Noem jij TS nu een sukkel?

En moeder of vader zijn is iets wat je doet. Dat biologische stukje is veel minder significant. Zodra je kiest om samen te gaan leven met iemand die al kinderen heeft hoort daarbij ook de zorg. Wil je dat niet, prima. Maar dan ben je daar niet op je plaats.
Sunshine1982woensdag 6 februari 2019 @ 12:23
Dit topic is een geheel eigen leven gaan leiden.. TO, ik hoop dat je wat hebt aan wat reacties :)
miss_slywoensdag 6 februari 2019 @ 12:24
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:20 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Welke bevestiging?
Dat het deel in mijn post over het oordelen niet per se een reactie was op jouw post, maar algemeen verder ging.

Kunnen we weer ontopic?
De_Onnoembarewoensdag 6 februari 2019 @ 12:26
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:22 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Noem jij TS nu een sukkel?

En moeder of vader zijn is iets wat je doet. Dat biologische stukje is veel minder significant. Zodra je kiest om samen te gaan leven met iemand die al kinderen heeft hoort daarbij ook de zorg. Wil je dat niet, prima. Maar dan ben je daar niet op je plaats.
Nou, het kwam er misschien wat cru uit, maar ik zie nu op meerdere plekken om mij heen mensen die de zorg en financiële verantwoordelijkheid voor kinderen die niet van hunzelf zijn op zich nemen. En ja, dan vind ik je echt een sukkel. Het zijn jouw kinderen niet, gaan het ook nooit zijn. Je hebt je laten bespelen. Ik zou het dan ook nooit doen.

Dat biologische stukje is heel relevant: het is de kern vh leven: genen doorgeven en daarom is het ook niet vreemd dat mensen het zo zien.

Hell, vele diersoorten bijten andermans nageslacht dood als ze een nieuw vrouwtje krijgen omdat ze hun eigen genen door willen geven en niet die van anderen. Dat is dan weer te gek natuurlijk, maar het laat wel zien hoe diep zo iets zit.
Gunnerwoensdag 6 februari 2019 @ 12:26
Vormen jullie een gezin? Dan moet je er ook gewoon voor zijn kinderen zijn. Wat wil je dan? Dat hij vrijneemt om voor zijn eigen kinderen te zorgen? Lekker signaal geef je daar.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 12:27
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:18 schreef Scary_Mary het volgende:

[..]

Ik lees wel vaker reacties van jou, waarin ik je nogal makkelijk en enigszins stellig vindt posten. Is volgens mij ook niet de eerste keer dat ik dat enigszins onderbouwd aangeef, dus ik snap het oververhitte niet. Kennelijk ben ik ook niet de enige die enige veroordeling in je manier van reageren meent te proeven, dus misschien zegt dat iets over een verschil in hoe je over denkt te komen bij sommige mensen en niet alleen bij mij..

Dat ik zuur ben is natuurlijk een feit wat ik niet ontken :+

Edit: Oh my bad, kennelijk wel de enige die dat daarin proeft. Mijn excuses, ik zal het bij mezelf houden..
Ik vind het op zich knap dat ik benadruk dat het mijn ervaring is en jij dat in jouw hoofd vertaalt als dat ik iets stellig beweer.

Verder zegt het heel veel over jou dat je mijn financiele situatie erin meent te moeten betrekken terwijl die in dit vraagstuk volstrekt geen rol speelt. Echt, wtf?
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 12:29
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:24 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Dat het deel in mijn post over het oordelen niet per se een reactie was op jouw post, maar algemeen verder ging.

Kunnen we weer ontopic?
Aangezien jij mij quotte was dat voor mij niet duidelijk. Wat mij betreft is het daarmee klaar hoor. :)
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 12:33
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:26 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]

Nou, het kwam er misschien wat cru uit, maar ik zie nu op meerdere plekken om mij heen mensen die de zorg en financiële verantwoordelijkheid voor kinderen die niet van hunzelf zijn op zich nemen. En ja, dan vind ik je echt een sukkel. Het zijn jouw kinderen niet, gaan het ook nooit zijn. Je hebt je laten bespelen. Ik zou het dan ook nooit doen.

Dat biologische stukje is heel relevant: het is de kern vh leven: genen doorgeven en daarom is het ook niet vreemd dat mensen het zo zien.

Hell, vele diersoorten bijten andermans nageslacht dood als ze een nieuw vrouwtje krijgen omdat ze hun eigen genen door willen geven en niet die van anderen. Dat is dan weer te gek natuurlijk, maar het laat wel zien hoe diep zo iets zit.
Er zijn ook diersoorten die voor elkaars kinderen zorgen, dus misschien wat minder selectief zijn als je de natuur aan gaat halen.

Maar wat voegt jouw persoonlijke mening over andermans kinderen opvoeden hier in godsnaam toe?
Schanuwoensdag 6 februari 2019 @ 12:34
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:26 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]
Dat biologische stukje is heel relevant: het is de kern vh leven: genen doorgeven en daarom is het ook niet vreemd dat mensen het zo zien.
Dat vind ik dus wel vreemd. Mijn situatie als voorbeeld nemende, ik ben getrouwd met een vrouw en samen hebben wij twee dochters. Beide dochters heb ik gedragen, maar het feit dat mijn vrouw niet de biologische moeder is, is voor haar rol als moeder helemaal niet relevant.
diepzeekroketwoensdag 6 februari 2019 @ 12:34
sterkte
De_Onnoembarewoensdag 6 februari 2019 @ 12:45
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:34 schreef Schanu het volgende:

[..]

Dat vind ik dus wel vreemd. Mijn situatie als voorbeeld nemende, ik ben getrouwd met een vrouw en samen hebben wij twee dochters. Beide dochters heb ik gedragen, maar het feit dat mijn vrouw niet de biologische moeder is, is voor haar rol als moeder helemaal niet relevant.
Twee vrouwen die kinderen hebben is natuurlijk helemaal een kunstmatige gecreëerde situatie. Slechts 1 heeft die in dit geval, de andere heeft niets. Er is nog een ouder die rondloopt, de vader, maar die is dan denk ik niet in de picture.
miss_slywoensdag 6 februari 2019 @ 12:50
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:45 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]

Twee vrouwen die kinderen hebben is natuurlijk helemaal een kunstmatige gecreëerde situatie. Slechts 1 heeft die in dit geval, de andere heeft niets. Er is nog een ouder die rondloopt, de vader, maar die is dan denk ik niet in de picture.
Olifanten leven in een matriarchale gemeenschap. Soms komt er een mannetje langs en die bevrucht een vrouwtje en vertrekt weer. De vrouwtjes bieden daarna samen de jongen op. Heel natuurlijk, hoor, niets kunstmatigs aan.
Schanuwoensdag 6 februari 2019 @ 12:50
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:45 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]

Twee vrouwen die kinderen hebben is natuurlijk helemaal een kunstmatige gecreëerde situatie. Slechts 1 heeft die in dit geval, de andere heeft niets. Er is nog een ouder die rondloopt, de vader, maar die is dan denk ik niet in de picture.
Voor dit topic geen enkele toegevoegde waarde om dit verder uit te diepen, maar het moge duidelijk zijn dat ik jouw mening niet deel.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 12:52
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:45 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]

Twee vrouwen die kinderen hebben is natuurlijk helemaal een kunstmatige gecreëerde situatie. Slechts 1 heeft die in dit geval, de andere heeft niets. Er is nog een ouder die rondloopt, de vader, maar die is dan denk ik niet in de picture.
Prima dat jij in de jaren 50 wil blijven hangen met jouw opvattingen, hier is het niet relevant. Open er op klb een topic over zou ik zeggen.
De_Onnoembarewoensdag 6 februari 2019 @ 12:52
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:50 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Olifanten leven in een matriarchale gemeenschap. Soms komt er een mannetje langs en die bevrucht een vrouwtje en vertrekt weer. De vrouwtjes bieden daarna samen de jongen op. Heel natuurlijk, hoor, niets kunstmatigs aan.
Ik durf wel aan te nemen dat de verwekking bij de dame net niet op die manier is gegaan.
Cameeltjeswoensdag 6 februari 2019 @ 12:53
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 10:25 schreef Chia het volgende:

[..]

Maar waarom moet de oudste per se naar de BSO? Alleen maar omdat het anders oneerlijk is voor de jongste? En terecht dat de kinderen meer zelfstandigheid en vrijheid willen ipv naar de BSO te moeten. Dat moet niet afhangen van medebewoners die rustig thuis willen zijn.
Oudste kind is rustig, luistert goed, is behulpzaam en al behoorlijk zelfstandig.

Jongste kind is druk, vereist veel aandacht, kan zichzelf niet bezig houden en stoort het oudste kind, waardoor er veel ruzies ontstaan, die vervolgens weer eindigen met een huilbui van jongste. Hij gedraagt zich zeg maar meer als een 5/6 jarige.

Als ze samen thuis zijn, kost het dus best wel wat energie.

En om nou te zeggen oudste mag naar huis en jongste moet naar bso is dat ook niet eerlijk.

Oudste gaat na de zomer naar de middelbare, dus dan gaat dat weer veranderen. Die zal dan komen en gaan wanneer dat moet en zal de huissleutel hebben.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 12:57
quote:
10s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:52 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]

Ik durf wel aan te nemen dat de verwekking bij de dame net niet op die manier is gegaan.
Daar kun je je nog stevig in vergissen.
De_Onnoembarewoensdag 6 februari 2019 @ 12:58
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:52 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Prima dat jij in de jaren 50 wil blijven hangen met jouw opvattingen, hier is het niet relevant. Open er op klb een topic over zou ik zeggen.
Haha. Ok, veel plezier met je non-binaire-regenbooggezin en je 11-jarige dragqueen zoon.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 12:59
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:58 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]

Haha. Ok, veel plezier met je non-binaire-regenbooggezin en je 11-jarige dragqueen zoon.
Liever een dragqueen als zoon dan een onverdraagzame hork.
De_Onnoembarewoensdag 6 februari 2019 @ 13:01
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:59 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Liever een dragqueen als zoon dan een onverdraagzame hork.
Dan ben je echt heeeeeeel ver van het padje af.
miss_slywoensdag 6 februari 2019 @ 13:02
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:53 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Oudste kind is rustig, luistert goed, is behulpzaam en al behoorlijk zelfstandig.

Jongste kind is druk, vereist veel aandacht, kan zichzelf niet bezig houden en stoort het oudste kind, waardoor er veel ruzies ontstaan, die vervolgens weer eindigen met een huilbui van jongste. Hij gedraagt zich zeg maar meer als een 5/6 jarige.

Als ze samen thuis zijn, kost het dus best wel wat energie.

En om nou te zeggen oudste mag naar huis en jongste moet naar bso is dat ook niet eerlijk.

Oudste gaat na de zomer naar de middelbare, dus dan gaat dat weer veranderen. Die zal dan komen en gaan wanneer dat moet en zal de huissleutel hebben.
Is dat oneerlijk, de oudste niet meer naar de BSO en de jongste wel? Waarom?
Als in om me heen kijk, gaan kinderen uit groep 8 eigenlijk nooit meer naar de BSO. Die zijn echt al wel aan het oefenen voor als ze inderdaad naar de middelbare school gaan. Er is nu eenmaal leeftijdsverschil en daarmee komen verschillen in wat je wel of niet kan/mag/moet. Ik vind dat niet oneerljjk en ben het zeker met Chia eens dat een 12-jarige niet meer op de BSO thuishoort. De 9-jarige kun je over discussiëren, maar afgaande op wat je hier vertelt, denk ik dat dit geen 9-jarige is die dat aan kan.

Ik neem aan dat er ook een moment komt dat jouw verlof voorbij is en er opvang voor de baby komt? Dan zal de jongste toch ook weer naar de BSO moeten. Plekken raak je snel kwijt en kun je niet overal snel weer krijgen. Ook een overweging van praktische aard om mee te nemen.
Fem_LittleLadywoensdag 6 februari 2019 @ 13:08
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:02 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Is dat oneerlijk, de oudste niet meer naar de BSO en de jongste wel? Waarom?
Als in om me heen kijk, gaan kinderen uit groep 8 eigenlijk nooit meer naar de BSO. Die zijn echt al wel aan het oefenen voor als ze inderdaad naar de middelbare school gaan. Er is nu eenmaal leeftijdsverschil en daarmee komen verschillen in wat je wel of niet kan/mag/moet. Ik vind dat niet oneerljjk en ben het zeker met Chia eens dat een 12-jarige niet meer op de BSO thuishoort. De 9-jarige kun je over discussiëren, maar afgaande op wat je hier vertelt, denk ik dat dit geen 9-jarige is die dat aan kan.

Ik neem aan dat er ook een moment komt dat jouw verlof voorbij is en er opvang voor de baby komt? Dan zal de jongste toch ook weer naar de BSO moeten. Plekken raak je snel kwijt en kun je niet overal snel weer krijgen. Ook een overweging van praktische aard om mee te nemen.
Woon naast een BSO, er zitten zelfs 14 jarigen
Cameeltjeswoensdag 6 februari 2019 @ 13:09
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 11:01 schreef Moneyfornothing1 het volgende:
Ik lees weinig over je partner. Wat vindt hij ervan hoe jij erin staat?
Mijn partner vindt dat ik de kinderen best kan opvangen tijdens mijn verlof en dat ik genoeg rust kan hebben tijdens de schooltijden.

Ik kon vannacht niet slapen en zat te janken op de bank, omdat ik zoveel van mijn baby houd, maar ook het beste voor de kinderen wil (hello zwangerschapshormonen). Hij kwam erbij zitten en zei dat hij het snapt. Dit is een hele nieuwe ervaring voor mij, zelf iemands moeder worden, een baby voelen bewegen in mijn buik.

Hij heeft er vertrouwen in dat het goed komt.
miss_slywoensdag 6 februari 2019 @ 13:10
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:08 schreef Fem_LittleLady het volgende:

[..]

Woon naast een BSO, er zitten zelfs 14 jarigen
Er zullen ongetwijfeld uitzonderingen zijn, maar het is niet gebruikelijk.

Bovendien zijn de meeste bso's voor basisschoolkinderen en nemen ze geen middelbare scholieren aan. Veel te groot verschil met de basisschool.
De_Onnoembarewoensdag 6 februari 2019 @ 13:10
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:09 schreef Cameeltjes het volgende:

Dit is een hele nieuwe ervaring voor mij, zelf iemands moeder worden, een baby voelen bewegen in mijn buik.
Uiteraard is dat een hele nieuwe ervaring. En je zal straks veel meer van je echte kind houden dan van je stiefkinderen, let maar op.

(In before allemaal boze mensen die dondersgoed weten dat het zo is).
Fem_LittleLadywoensdag 6 februari 2019 @ 13:12
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:10 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Er zullen ongetwijfeld uitzonderingen zijn, maar het is niet gebruikelijk.

Bovendien zijn de meeste bso's voor basisschoolkinderen en nemen ze geen middelbare scholieren aan. Veel te groot verschil met de basisschool.
Vaak is er dan wel iets met de kinderen of met de thuissituatie.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 13:13
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:08 schreef Fem_LittleLady het volgende:

[..]

Woon naast een BSO, er zitten zelfs 14 jarigen
Dan kun je je toch afvragen wat daar mis gaat.
Fem_LittleLadywoensdag 6 februari 2019 @ 13:14
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:13 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Dan kun je je toch afvragen wat daar mis gaat.
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:12 schreef Fem_LittleLady het volgende:

[..]

Vaak is er dan wel iets met de kinderen of met de thuissituatie.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 13:14
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:10 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]

Uiteraard is dat een hele nieuwe ervaring. En je zal straks veel meer van je echte kind houden dan van je stiefkinderen, let maar op.

(In before allemaal boze mensen die dondersgoed weten dat het zo is).
Heb jij zelf kinderen?
Molowoensdag 6 februari 2019 @ 13:15
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:09 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Mijn partner vindt dat ik de kinderen best kan opvangen tijdens mijn verlof en dat ik genoeg rust kan hebben tijdens de schooltijden.


Als jij dat nu tijdens laatste deel van je zwangerschap niet trekt dan moet je dat aangeven.
Je zegt nu steeds 'mijn partner vindt'.
Los van alle andere dingen die er spelen op emotioneel vlak, dit praktische stuk kun je toch gewoon uitleggen en mag je best in voor jezelf opkomen als het belangrijk is voor je
miss_slywoensdag 6 februari 2019 @ 13:15
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:12 schreef Fem_LittleLady het volgende:

[..]

Vaak is er dan wel iets met de kinderen of met de thuissituatie.
Precies. dus eigenlijk gaan kinderen uit groep 8 doorgaans niet meer naar de BSO, zoals ik al zei.
Questularwoensdag 6 februari 2019 @ 13:19
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:14 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Heb jij zelf kinderen?
lijkt me overduidelijk van niet.
Fem_LittleLadywoensdag 6 februari 2019 @ 13:21
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:15 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Precies. dus eigenlijk gaan kinderen uit groep 8 doorgaans niet meer naar de BSO, zoals ik al zei.
Nee dan stromen ze langzaam uit
Schanuwoensdag 6 februari 2019 @ 13:21
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:10 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]

Uiteraard is dat een hele nieuwe ervaring. En je zal straks veel meer van je echte kind houden dan van je stiefkinderen, let maar op.

(In before allemaal boze mensen die dondersgoed weten dat het zo is).
Op een andere manier van je je eigen kind houden dan van je stiefkinderen, betekent niet meteen dat je dus ook meer houdt van je eigen kind dan van je stiefkinderen.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 13:26
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:19 schreef Questular het volgende:

[..]

lijkt me overduidelijk van niet.
Ik krijg dat idee ook, maar ik hoor het graag van hem.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 13:29
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:21 schreef Schanu het volgende:

[..]

Op een andere manier van je je eigen kind houden dan van je stiefkinderen, betekent niet meteen dat je dus ook meer houdt van je eigen kind dan van je stiefkinderen.
Als ik gewoon naar mijn kinderen kijk, dan komt de liefde niet zo zeer vanuit mijn donatie destijds, maar de tijd die je met ze doorbrengt. Dat zorgt voor de band die je met elkaar hebt. Vader/moeder zijn is dan in mijn beleving ook gewoon iets wat je doet en niet wat je bent.
Cameeltjeswoensdag 6 februari 2019 @ 13:31
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:15 schreef Molo het volgende:

[..]

Als jij dat nu tijdens laatste deel van je zwangerschap niet trekt dan moet je dat aangeven.
Je zegt nu steeds 'mijn partner vindt'.
Los van alle andere dingen die er spelen op emotioneel vlak, dit praktische stuk kun je toch gewoon uitleggen en mag je best in voor jezelf opkomen als het belangrijk is voor je
Ja ik heb ook aangegeven dat ik dat niet wil. Hij was beledigd.

We hebben uiteindelijk afgesproken dat we tegen die tijd aankijken wat we gaan doen. Ik ben eerlijk gezegd niet van plan om alle doordeweekse dagen op te vangen.
De_Onnoembarewoensdag 6 februari 2019 @ 13:37
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:14 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Heb jij zelf kinderen?
Ja.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 13:37
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:37 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]

Ja.
O, hemel!
De_Onnoembarewoensdag 6 februari 2019 @ 13:38
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:29 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Als ik gewoon naar mijn kinderen kijk, dan komt de liefde niet zo zeer vanuit mijn donatie destijds, maar de tijd die je met ze doorbrengt. Dat zorgt voor de band die je met elkaar hebt. Vader/moeder zijn is dan in mijn beleving ook gewoon iets wat je doet en niet wat je bent.
Het feit dat ze ook je eigen vlees en bloed zijn, doet echt wel een stuk meer.

Ik denk ook niet dat ik het zou overleven als er iets met ze zou gebeuren.
Gunnerwoensdag 6 februari 2019 @ 13:39
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:31 schreef Cameeltjes het volgende:
Ik ben eerlijk gezegd niet van plan om alle doordeweekse dagen op te vangen.
Maar wat verwacht je dan van je partner?
De_Onnoembarewoensdag 6 februari 2019 @ 13:40
quote:
9s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:37 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

O, hemel!
Ik vraag me eerder af of jij ze wel hebt. Met je toejuichen van een 11-jarige dragqueen.
Of heb je alleen stiefkinderen?
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 13:40
Maar het is toch niet opvangen als het om je kinderen gaat? Dan is dat toch gewoon je taak als ouder, zorgen dat je kinderen thuis kunnen komen?
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 13:41
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:38 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]

Het feit dat ze ook je eigen vlees en bloed zijn, doet echt wel een stuk meer.

Ik denk ook niet dat ik het zou overleven als er iets met ze zou gebeuren.
Ik ken genoeg voorbeelden van kinderen die niet of nauwelijks een band hebben met hun biologische vader/moeder en die een perfecte band hebben met stiefvader/-moeder.

Eigenlijk geldt voor iedere relatie dat die primair gevormd wordt door de interacties.
Molowoensdag 6 februari 2019 @ 13:42
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:40 schreef Samzz het volgende:
Maar het is toch niet opvangen als het om je kinderen gaat? Dan is dat toch gewoon je taak als ouder, zorgen dat je kinderen thuis kunnen komen?
Ik ging er vanuit dat ze de stiefkinderen bedoelde tijdens haar zwangerschapsverlof en bevallingsverlof
De_Onnoembarewoensdag 6 februari 2019 @ 13:42
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:41 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Ik ken genoeg voorbeelden van kinderen die niet of nauwelijks een band hebben met hun biologische vader/moeder en die een perfecte band hebben met stiefvader/-moeder.

Eigenlijk geldt voor iedere relatie dat die primair gevormd wordt door de interacties.
Ik vind het bizar. Ik zie nu bij enkele mensen om me heen dat ze hun echte gezin verlaten en opeens veel meer tijd doorbrengen met kinderen van hun nieuwe partner. Hun NEP-kinderen dus, die hun kinderen niet zijn en ook nooit gaan worden, hoe krampachtig ze ook doen alsof dat wel zo is.

Ik zou dat nooit doen, ga andermans shit niet voor ze oplossen, dank je de koekoek.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 13:43
quote:
10s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:40 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]

Ik vraag me eerder af of jij ze wel hebt. Met je toejuichen van een 11-jarige dragqueen.
Of heb je alleen stiefkinderen?
Ik heb twee dochters die beiden zeer sociaal zijn. Ik heb een broertje dood aan onverdraagzaamheid. Een kind die zich wil verkleden, nou dan ben je niet helemaal goed bij je paasei als je je daar druk om wil maken. Vind ik.
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 13:45
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:42 schreef Molo het volgende:

[..]

Ik ging er vanuit dat ze de stiefkinderen bedoelde tijdens haar zwangerschapsverlof en bevallingsverlof
Ja, maar die zijn toch onderdeel van het gezin en hebben dus ook recht om gewoon thuis te komen?

Ik zie niet waarom dat anders zou moeten zijn dan voor biologische kinderen.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 13:46
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:42 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]

Ik vind het bizar. Ik zie nu bij enkele mensen om me heen dat ze hun echte gezin verlaten en opeens veel meer tijd doorbrengen met kinderen van hun nieuwe partner. Hun NEP-kinderen dus, die hun kinderen niet zijn en ook nooit gaan worden, hoe krampachtig ze ook doen alsof dat wel zo is.

Ik zou dat nooit doen, ga andermans shit niet voor ze oplossen, dank je de koekoek.
Werk jij nou maar eens aan jezelf, dat lijkt mij al een dagtaak. Kunnen andere mensen zich met hun eigen leven en hoe ze dat in willen vullen bezig houden.
De_Onnoembarewoensdag 6 februari 2019 @ 13:47
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:43 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Ik heb twee dochters die beiden zeer sociaal zijn. Ik heb een broertje dood aan onverdraagzaamheid. Een kind die zich wil verkleden, nou dan ben je niet helemaal goed bij je paasei als je je daar druk om wil maken. Vind ik.
Verkleden :')

Ik heb het over dit soort 'liberale' en 'verdraagzame' shit:
Dan maar 'onverdraagzaam' (waarbij 'verdraagzaamheid' in de praktijk gewoon lafheid is en laksheid om in te grijpen.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 13:48
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:45 schreef Samzz het volgende:

Ja, maar die zijn toch onderdeel van het gezin en hebben dus ook recht om gewoon thuis te komen?

Ik zie niet waarom dat anders zou moeten zijn dan voor biologische kinderen.
Eens.

Maar het kan natuurlijk zo zijn dat TS op dit moment het even niet aankan. Dat is zo op afstand niet te beoordelen.

Ik weet niet of dat nu echt met eigen-/stiefkinderen te maken heeft.
KL447woensdag 6 februari 2019 @ 13:48
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:45 schreef Samzz het volgende:

[..]

Ja, maar die zijn toch onderdeel van het gezin en hebben dus ook recht om gewoon thuis te komen?

Ik zie niet waarom dat anders zou moeten zijn dan voor biologische kinderen.
Blijft mijn vraag staan of ze wel echt haar stiefkinderen heeft geaccepteerd.
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 13:48
quote:
10s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:47 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]

Verkleden :')

Ik heb het over dit soort 'liberale' en 'verdraagzame' shit:
Dan maar 'onverdraagzaam' (waarbij 'verdraagzaamheid' in de praktijk gewoon lafheid is en laksheid om in te grijpen.
Ga eens weg met je topicvervuilen :{.
De_Onnoembarewoensdag 6 februari 2019 @ 13:48
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:46 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Werk jij nou maar eens aan jezelf, dat lijkt mij al een dagtaak. Kunnen andere mensen zich met hun eigen leven en hoe ze dat in willen vullen bezig houden.
Het lijkt mij beter dan mensen zorgen voor hun echte, eigen kinderen ipv die te verwaarlozen en voor andermans gespuis te gaan zorgen.
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 13:48
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:48 schreef KL447 het volgende:

[..]

Blijft mijn vraag staan of ze wel echt haar stiefkinderen heeft geaccepteerd.
Op zich wel een terechte vraag.
Molowoensdag 6 februari 2019 @ 13:49
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:45 schreef Samzz het volgende:

[..]

Ja, maar die zijn toch onderdeel van het gezin en hebben dus ook recht om gewoon thuis te komen?

Ik zie niet waarom dat anders zou moeten zijn dan voor biologische kinderen.
Eens, maar die laatste conclusie haalde ik er ook helemaal niet uit

Als ze nu moe is of whatever door zwangerschap en straks tijd met de baby wil snap ik dat ook.
Dat de BSO gewoon door gaat.

Als ze structureel de stiefkinderen niet meer wil 'opvangen' na de kraamtijd lijkt me dit wel enigszins het bespreken waard ja.
Dat zou nogal merkwaardig en verkeerd zijn lijkt mij ook ja
De_Onnoembarewoensdag 6 februari 2019 @ 13:49
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:48 schreef Samzz het volgende:

[..]

Op zich wel een terechte vraag.
Ze voelt nu een voorkeur voor haar ECHTE kind. Zeer logisch en biologisch bepaald. Dat is wat ik duidelijk probeer te maken en jij 'topicvervuiling' noemt.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 13:49
quote:
10s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:47 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]

Verkleden :')

Ik heb het over dit soort 'liberale' en 'verdraagzame' shit:
Dan maar 'onverdraagzaam' (waarbij 'verdraagzaamheid' in de praktijk gewoon lafheid is en laksheid om in te grijpen.
Het feit dat jij je hier zo druk om maakt dat je in een topic wat totaal ergens anders om gaat er nog over begint is iets waar Freud wel raad mee zou weten.

Maar jouw latente verlangens zijn hier nu eenmaal niet aan de orde.
Molowoensdag 6 februari 2019 @ 13:50
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:43 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Ik heb twee dochters die beiden zeer sociaal zijn. Ik heb een broertje dood aan onverdraagzaamheid. Een kind die zich wil verkleden, nou dan ben je niet helemaal goed bij je paasei als je je daar druk om wil maken. Vind ik.
Waar gaat dit over??
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 13:50
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:48 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Eens.

Maar het kan natuurlijk zo zijn dat TS op dit moment het even niet aankan. Dat is zo op afstand niet te beoordelen.

Ik weet niet of dat nu echt met eigen-/stiefkinderen te maken heeft.
Ja goed, dan kun je de vraag stellen of biologische kinderen ook naar de BSO zouden moeten. Wanneer het antwoord nee is, dan moet er toch wel even achter de oren gekrabd worden denk ik.

Ik vind het gewoon apart lezen, 'ik ben niet van plan 5 dagen per week op te vangen', nee, je vangt niet op. Je vervult je taak als ouder. Of zeg ik nu iets raars :?.
Molowoensdag 6 februari 2019 @ 13:51
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:48 schreef Samzz het volgende:

[..]

Op zich wel een terechte vraag.
Vlak die pokkehormonen hierin niet uit. Kan allemaal wel weer rustiger en normaler worden straks als kind geboren is en ze beetje normale staat van lijf weer terug heeft
Questularwoensdag 6 februari 2019 @ 13:51
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:49 schreef Molo het volgende:

[..]

Eens, maar die laatste conclusie haalde ik er ook helemaal niet uit

Als ze nu moe is of whatever door zwangerschap en straks tijd met de baby wil snap ik dat ook.
Dat de BSO gewoon door gaat.

Als ze structureel de stiefkinderen niet meer wil 'opvangen' na de kraamtijd lijkt me dit wel enigszins het bespreken waard ja.
Dat zou nogal merkwaardig en verkeerd zijn lijkt mij ook ja
Dan nog, ze komen om 15:00 uur terug van school en doen hun dingetje totdat en voor je het weet is het tijd om te eten. Vind het nogal wat om dat zelfs te veel te vinden tijdens de zwangerschap. Mocht de zwangerschap uiteraard probleemloos verlopen.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 13:52
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:50 schreef Molo het volgende:

[..]

Waar gaat dit over??
Ergens in het begin ging dit nog gewoon over de vraag of je al dan niet een sukkel bent als je voor stiefkinderen zorgt.
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 13:52
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:49 schreef Molo het volgende:

[..]

Eens, maar die laatste conclusie haalde ik er ook helemaal niet uit

Als ze nu moe is of whatever door zwangerschap en straks tijd met de baby wil snap ik dat ook.
Dat de BSO gewoon door gaat.

Als ze structureel de stiefkinderen niet meer wil 'opvangen' na de kraamtijd lijkt me dit wel enigszins het bespreken waard ja.
Dat zou nogal merkwaardig en verkeerd zijn lijkt mij ook ja
Ik lees het misschien anders, zou kunnen. Alsnog vind ik het raar dat de kinderen niet 'welkom' zijn thuis terwijl er wel een ouder is.
Molowoensdag 6 februari 2019 @ 13:52
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:50 schreef Samzz het volgende:

[..]

Ja goed, dan kun je de vraag stellen of biologische kinderen ook naar de BSO zouden moeten. Wanneer het antwoord nee is, dan moet er toch wel even achter de oren gekrabd worden denk ik.

Ik vind het gewoon apart lezen, 'ik ben niet van plan 5 dagen per week op te vangen', nee, je vangt niet op. Je vervult je taak als ouder. Of zeg ik nu iets raars :?.
Volgens mij is er een Babylonische spraakverwarring, gaat het over andere dingen

Maar je zegt niets raars nu, opvangen doe je niet met je eigen (stief)kinderen. Net als oppassen ofzo
Molowoensdag 6 februari 2019 @ 13:54
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:51 schreef Questular het volgende:

[..]

Dan nog, ze komen om 15:00 uur terug van school en doen hun dingetje totdat en voor je het weet is het tijd om te eten. Vind het nogal wat om dat zelfs te veel te vinden tijdens de zwangerschap. Mocht de zwangerschap uiteraard probleemloos verlopen.
Mijn zwangerschap was hels en ik kan me het goed voorstellen.
Ik hoor TS daar alleen niet over en ze geeft ook niet echt uitleg verder over hoe en wat dus weet niet wat de beweegredenen, de echte, zijn hierin
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 13:54
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:51 schreef Molo het volgende:

[..]

Vlak die pokkehormonen hierin niet uit. Kan allemaal wel weer rustiger en normaler worden straks als kind geboren is en ze beetje normale staat van lijf weer terug heeft
Dat doe ik niet. Maar wel iets voor TS om over na te denken. Zij heeft immers voor de partner met kinderen gekozen. Die kun je hun huis niet gaan ontzeggen als ze daar graag willen zijn na school.
Molowoensdag 6 februari 2019 @ 13:55
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:52 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Ergens in het begin ging dit nog gewoon over de vraag of je al dan niet een sukkel bent als je voor stiefkinderen zorgt.
Wazige zolderkamerbewoners :')
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 13:55
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:50 schreef Samzz het volgende:

[..]

Ja goed, dan kun je de vraag stellen of biologische kinderen ook naar de BSO zouden moeten. Wanneer het antwoord nee is, dan moet er toch wel even achter de oren gekrabd worden denk ik.

Ik vind het gewoon apart lezen, 'ik ben niet van plan 5 dagen per week op te vangen', nee, je vangt niet op. Je vervult je taak als ouder. Of zeg ik nu iets raars :?.
Ik snap jouw reactie hoor. Maar ik weet dat het ook bij biologische kinderen zo kan werken dat de moeder de zorgtaak teveel vindt. Helaas...

Als het nu alleen even voor en na de bevalling zo is, dan kan dat natuurlijk ook. We kennen de fysieke en/of emotionele toestand niet.
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 13:55
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:52 schreef Molo het volgende:

[..]

Volgens mij is er een Babylonische spraakverwarring, gaat het over andere dingen

Maar je zegt niets raars nu, opvangen doe je niet met je eigen (stief)kinderen. Net als oppassen ofzo
Maar dat zijn wel de letterlijke woorden die TS gebruikte.

Misschien interpreteer ik het verkeerd, dat zou kunnen.
Molowoensdag 6 februari 2019 @ 13:56
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:52 schreef Samzz het volgende:

[..]

Ik lees het misschien anders, zou kunnen. Alsnog vind ik het raar dat de kinderen niet 'welkom' zijn thuis terwijl er wel een ouder is.
Eens

Tenzij belastbaarheid ruk is ofzo, maar dat lijkt het niet zo te zijn als ik de toon zo lees
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 13:57
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:55 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Ik snap jouw reactie hoor. Maar ik weet dat het ook bij biologische kinderen zo kan werken dat de moeder de zorgtaak teveel vindt. Helaas...

Als het nu alleen even voor en na de bevalling zo is, dan kan dat natuurlijk ook. We kennen de fysieke en/of emotionele toestand niet.
Oh maar dat geloof en snap ik ook wel. Maar ik vind het nu overkomen alsof baby plaats 1 krijgt en die kinderen gaan maar lekker naar de BSO, alsof ze een last zijn of zo.

Ik kan me voorstellen dat de vader daar ook niet helemaal happy mee is.
Molowoensdag 6 februari 2019 @ 13:57
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:55 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

Ik snap jouw reactie hoor. Maar ik weet dat het ook bij biologische kinderen zo kan werken dat de moeder de zorgtaak teveel vindt. Helaas...

Als het nu alleen even voor en na de bevalling zo is, dan kan dat natuurlijk ook. We kennen de fysieke en/of emotionele toestand niet.
Emotioneel labiel/kwetsbaar komt ze nu wel over, maar weet niet hoe dat voor de hormonenbende was

Ik snap wel meer niet van TS geloof ik
Cameeltjeswoensdag 6 februari 2019 @ 14:05
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:45 schreef Samzz het volgende:

[..]

Ja, maar die zijn toch onderdeel van het gezin en hebben dus ook recht om gewoon thuis te komen?

Ik zie niet waarom dat anders zou moeten zijn dan voor biologische kinderen.
Omdat ze ook naar bso moesten als ik geen verlof had gehad.

Ik zie de verlofperiode als een periode waarin je hoort te binden met de baby, rust kan nemen en went aan de nieuwe situatie.

Als mijn verlof voorbij is, ga ik minder uren werken en gaat de baby naar de oma tijdens mijn werkdagen. De kinderen moeten dan ook weer naar bso, dus ik zie het nut eigenlijk niet van bso onderbreken. Voor mij wekt het op dit moment alleen maar irritatie op.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 14:06
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:57 schreef Samzz het volgende:

[..]

Oh maar dat geloof en snap ik ook wel. Maar ik vind het nu overkomen alsof baby plaats 1 krijgt en die kinderen gaan maar lekker naar de BSO, alsof ze een last zijn of zo.

Ik kan me voorstellen dat de vader daar ook niet helemaal happy mee is.
Het is wel ‘grappig’ dat jij nu exact dezelfde term gebruikt als ik eerder.

Zoals TS het schrijft komt het inderdaad over alsof ze haar stiefkinderen als last ziet. En, laten we eerlijk zijn, dat zullen ze ook best wel eens zijn, maar die mindset is verontrustend.
VEM2012woensdag 6 februari 2019 @ 14:07
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:05 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Omdat ze ook naar bso moesten als ik geen verlof had gehad.

Ik zie de verlofperiode als een periode waarin je hoort te binden met de baby, rust kan nemen en went aan de nieuwe situatie.

Als mijn verlof voorbij is, ga ik minder uren werken en gaat de baby naar de oma tijdens mijn werkdagen. De kinderen moeten dan ook weer naar bso, dus ik zie het nut eigenlijk niet van bso onderbreken. Voor mij wekt het op dit moment alleen maar irritatie op.
De vraag is dan wel waar die irritatie zit.
miss_slywoensdag 6 februari 2019 @ 14:07
Ik denk dat in veel gevallen ook bij biologische kinderen de BSO gewoon door blijft lopen tijdens verlof van de moeder. Sowieso mag je in veel plaatsen blij zijn dat je een plekje hebt en geef je dat niet op voor een paar maanden.

Maar goed, tS geeft erg selectief antwoord en vertelt niet alles, dus het is moeilijk beoordelen hoe het nu precies zit.
Cameeltjeswoensdag 6 februari 2019 @ 14:09
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:48 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]

Het lijkt mij beter dan mensen zorgen voor hun echte, eigen kinderen ipv die te verwaarlozen en voor andermans gespuis te gaan zorgen.
Ik hoop serieus dat jij geen vader/moeder bent.

Hoe je praat over andermans kinderen is niet normaal. Kinderen kunnen helaas niet kiezen in welk gezin ze worden geboren.

Maar je zal wel een troll zijn.
Droopiewoensdag 6 februari 2019 @ 14:11
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 13:57 schreef Samzz het volgende:

[..]

Oh maar dat geloof en snap ik ook wel. Maar ik vind het nu overkomen alsof baby plaats 1 krijgt en die kinderen gaan maar lekker naar de BSO, alsof ze een last zijn of zo.

Ik kan me voorstellen dat de vader daar ook niet helemaal happy mee is.
Dat snap ik, maar ik kan mij ook voorstellen als dit hun derde kindje samen was geweest de andere kinderen ook gewoon naar de BSO waren blijven gegaan.
Volgens mij is het behalve genieten met je kind, ook geen pretje om moeder te worden (hele nachten eruit, borstvoeding geven om x aantal uur en herstellen van de inspanning).

Sterker nog, ik denk dat de huidige kinderen ook wat balans moet vinden in het stuiteren en stil zijn voor de baby :D

Ik ben een man, dus het is maar gokken. Maar ik zie toch ook altijd op de geboortekaartjes staan.
Mama en kind rusten van twee tot vijf
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 14:14
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:05 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Omdat ze ook naar bso moesten als ik geen verlof had gehad.

Ik zie de verlofperiode als een periode waarin je hoort te binden met de baby, rust kan nemen en went aan de nieuwe situatie.

Als mijn verlof voorbij is, ga ik minder uren werken en gaat de baby naar de oma tijdens mijn werkdagen. De kinderen moeten dan ook weer naar bso, dus ik zie het nut eigenlijk niet van bso onderbreken. Voor mij wekt het op dit moment alleen maar irritatie op.
Omdat je dan niet thuis bent. Nu ben je dat wel en is de oudste al 12.

En verlof is inderdaad een bindingperiode, maar ook de tijd om aan een nieuwe situatie te wennen. De situatie waarbij er een nieuw gezinslid is, maar ook die waar sowieso een van de twee kinderen niet meer naar de BSO zal gaan.

Daarnaast snap ik nog steeds niet waarom zorg dragen voor je kinderen terwijl je thuis bent irritatie opwekt.
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 14:16
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:11 schreef Droopie het volgende:

[..]

Dat snap ik, maar ik kan mij ook voorstellen als dit hun derde kindje samen was geweest de andere kinderen ook gewoon naar de BSO waren blijven gegaan.
Volgens mij is het behalve genieten met je kind, ook geen pretje om moeder te worden (hele nachten eruit, borstvoeding geven om x aantal uur en herstellen van de inspanning).

Sterker nog, ik denk dat de huidige kinderen ook wat balans moet vinden in het stuiteren en stil zijn voor de baby :D

Ik ben een man, dus het is maar gokken. Maar ik zie toch ook altijd op de geboortekaartjes staan.
Mama en kind rusten van twee tot vijf
Maar dat is ook logisch. Rust nodig hebben. Maar die kinderen zijn ook niet de hele dag thuis he. Die gaan tot 15 u (?) naar school.

En dat was dus de vraag, of de biologische kinderen ook naar de BSO hadden gemoeten of niet.
AlwaysHappywoensdag 6 februari 2019 @ 14:18
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:05 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Ik zie de verlofperiode als een periode waarin je hoort te binden met de baby, rust kan nemen en went aan de nieuwe situatie.

Wat raar verwoord imo. Die nieuwe situatie waar je het over hebt...daar horen je andere kinderen toch ook gewoon bij?

Rusten kan je elke dag tot 15.00..

Het komt op mij echt nog steeds over alsof je best een groot onderscheid maakt tussen je stiefkinderen en de baby.

Zelf zou ik juist die kinderen opvangen. Die horen ook bij de nieuwe situatie...dus hoe moet je nu wennen aan de nieuwe situatie?
Molowoensdag 6 februari 2019 @ 14:19
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:05 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Omdat ze ook naar bso moesten als ik geen verlof had gehad.

Ik zie de verlofperiode als een periode waarin je hoort te binden met de baby, rust kan nemen en went aan de nieuwe situatie.

Als mijn verlof voorbij is, ga ik minder uren werken en gaat de baby naar de oma tijdens mijn werkdagen. De kinderen moeten dan ook weer naar bso, dus ik zie het nut eigenlijk niet van bso onderbreken. Voor mij wekt het op dit moment alleen maar irritatie op.
Neemt je vent ook nog verlof op? Lijkt me ook wel handig als die bindt met de baby
Cameeltjeswoensdag 6 februari 2019 @ 14:21
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:07 schreef VEM2012 het volgende:

[..]

De vraag is dan wel waar die irritatie zit.
De irritatie ontstaat omdat iedereen (partner en kinderen) ervan uitgaat dat ik ineens fulltime 'beschikbaar' ben en dat het allemaal wel kan. Dat ik wel genoeg rust heb tot 15 uur en tussen 15 en 19 uur even voor 3 kinderen kan zorgen.

Ik snap dat veel moeders dit doen/deden, maar het verschil is dat ik nog geen ervaring heb met een echte mama zijn en daarnaast nog nooit een baby heb gehad.

Ik wil tijdens mijn verlof dan ook kunnen genieten en wil er geen chaotische periode van maken met verdeelde aandacht en overal moeten bijspringen.
Droopiewoensdag 6 februari 2019 @ 14:24
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:21 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

De irritatie ontstaat omdat iedereen (partner en kinderen) ervan uitgaat dat ik ineens fulltime 'beschikbaar' ben en dat het allemaal wel kan. Dat ik wel genoeg rust heb tot 15 uur en tussen 15 en 19 uur even voor 3 kinderen kan zorgen.

Ik snap dat veel moeders dit doen/deden, maar het verschil is dat ik nog geen ervaring heb met een echte mama zijn en daarnaast nog nooit een baby heb gehad.

Ik wil tijdens mijn verlof dan ook kunnen genieten en wil er geen chaotische periode van maken met verdeelde aandacht en overal moeten bijspringen.
Ik vind dit eigenlijk wel een fair punt :)
Zeker als dit "maar" voor 8 weken is ofzo.. en dat het daarna wat rustiger en normaler wordt voor iedereen (lees 5 mensen in een gezin)
AlwaysHappywoensdag 6 februari 2019 @ 14:27
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:21 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

De irritatie ontstaat omdat iedereen (partner en kinderen) ervan uitgaat dat ik ineens fulltime 'beschikbaar' ben en dat het allemaal wel kan. Dat ik wel genoeg rust heb tot 15 uur en tussen 15 en 19 uur even voor 3 kinderen kan zorgen.

Ik snap dat veel moeders dit doen/deden, maar het verschil is dat ik nog geen ervaring heb met een echte mama zijn en daarnaast nog nooit een baby heb gehad.

Ik wil tijdens mijn verlof dan ook kunnen genieten en wil er geen chaotische periode van maken met verdeelde aandacht en overal moeten bijspringen.
En dit is waarom sommige mensen hier het idee hebben dat je toch echt onderscheid maakt tussen je stiefkinderen en de komende baby. Je wilt je aandacht niet verdelen? :+ Joh, die andere twee zijn toch net zo belangrijk?

Je wilt graag wennen aan de nieuwe situatie, maar dat lukt niet als je je eigen kinderen niet eens wil opvangen. Die horen namelijk bij de nieuwe situatie.

Kan begrijpen dat je de eerste weken wat meer rust wilt, maar dan communiceer je dat toch naar je kinderen toe? Betrek hun bij het proces, laat weten dat het vermoeiend voor je gaat zijn...in plaats van gewoon te weigeren om ze op te vangen. Wat ik sowieso een rare benaming vind voor je eigen kinderen, maar dat terzijde.

In de OP gaf je aan dat je bang was dat ze jaloerse gevoelens zouden krijgen. Dat ze gingen denken dat zij niet zo belangrijk zijn als de baby. Als ik je posts zo lees is die angst wel terecht imo.
Chiawoensdag 6 februari 2019 @ 14:29
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:16 schreef Samzz het volgende:

[..]

Maar dat is ook logisch. Rust nodig hebben. Maar die kinderen zijn ook niet de hele dag thuis he. Die gaan tot 15 u (?) naar school.

En dat was dus de vraag, of de biologische kinderen ook naar de BSO hadden gemoeten of niet.
Ik denk dat de afweging van miss_sly dan voor de hand ligt: als je volgend jaar ook nog 2 dagen gebruikt wilt maken van de BSO voor de jongste, dan is het handig om dat door te laten lopen.

Voor de 12-jarige is het opzeggen van de BSO onderhand sowieso al een logische stap, zwangerschapsverlof of niet.
Cameeltjeswoensdag 6 februari 2019 @ 14:29
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:16 schreef Samzz het volgende:

[..]

Maar dat is ook logisch. Rust nodig hebben. Maar die kinderen zijn ook niet de hele dag thuis he. Die gaan tot 15 u (?) naar school.

En dat was dus de vraag, of de biologische kinderen ook naar de BSO hadden gemoeten of niet.
Dit vraag ik mij ook af. Ik durf hier eigenlijk geen antwoord op te geven, want ik weet het niet. Ik heb nog geen ervaring met biologische kinderen.

Ik vraag mij nu ook af of ik bepaalde dingen minder/niet erg zou vinden als mijn biologische kinderen dat zouden doen.

De liefde is denk ik inderdaad anders, onvoorwaardelijker voor eigen kinderen. Ook al wil je dat niet toegeven. Maar andersom is dat natuurlijk ook zo richting de moeder. Hoe gemeen de moeder ook is, de cadeautjes die bijvoorbeeld gemaakt worden voor moederdag gaan naar de moeder. Ik krijg ook wat, maar nummer 1 blijft mama. Wat ook gewoon logisch is.
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 14:30
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:21 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

De irritatie ontstaat omdat iedereen (partner en kinderen) ervan uitgaat dat ik ineens fulltime 'beschikbaar' ben en dat het allemaal wel kan. Dat ik wel genoeg rust heb tot 15 uur en tussen 15 en 19 uur even voor 3 kinderen kan zorgen.
Waarom denk je dat je dat niet kunt?

quote:
Ik snap dat veel moeders dit doen/deden, maar het verschil is dat ik nog geen ervaring heb met een echte mama zijn en daarnaast nog nooit een baby heb gehad.
En wel twee kinderen hebt lopen die van dusdanige leeftijd zijn dat ze je kunnen helpen, zelfstandig dingetjes kunnen doen, zichzelf kunnen vermaken. En je hebt toch inderdaad ook van 0900 u (geen idee hoe laat school begint?) tot 15u dat je kunt doen wat je wil?

Je gaf zelf al aan dat de 12-jarige binnenkort al niet meer naar de BSO gaat. Die kan dan op zijn minst na school thuiskomen?

Welke rol speelt de vader? Heeft hij ook verlof? Newmt hij extra dagen op?

quote:
k wil tijdens mijn verlof dan ook kunnen genieten en wil er geen chaotische periode van maken met verdeelde aandacht en overal moeten bijspringen.
Goed dat je dat wil. Maar je hebt ook nog een gezin. En die verdeelde aandacht hoort daar bij.
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 14:31
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:29 schreef Chia het volgende:

[..]

Ik denk dat de afweging van miss_sly dan voor de hand ligt: als je volgend jaar ook nog 2 dagen gebruikt wilt maken van de BSO voor de jongste, dan is het handig om dat door te laten lopen.

Voor de 12-jarige is het opzeggen van de BSO onderhand sowieso al een logische stap, zwangerschapsverlof of niet.
Die redenatie zou ik dan ook snappen. Maar op die manier komt wat TS zegt niet op mij over.
De_Onnoembarewoensdag 6 februari 2019 @ 14:32
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:09 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Ik hoop serieus dat jij geen vader/moeder bent.

Hoe je praat over andermans kinderen is niet normaal. Kinderen kunnen helaas niet kiezen in welk gezin ze worden geboren.

Maar je zal wel een troll zijn.
Ik ben dat dus wel en zorg voor mijn eigen kinderen. Iets wat schijnbaar steeds zeldzamer lijkt te gaan worden.

En in dit onderwerp zie je het ook weer naar boven komen, nu ze een echt kind krijgt, wordt ineens duidelijk dat er wel degelijk een verschil in zit.
Chiawoensdag 6 februari 2019 @ 14:33
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:31 schreef Samzz het volgende:

[..]

Die redenatie zou ik dan ook snappen. Maar op die manier komt wat TS zegt niet op mij over.
Ik denk dat TS misschien nog maar 2 of 3 dagen gaat werken na haar zwangerschap, dat het zoiets is. Anders snap ik niet waarom de toekomstige situatie qua opvang niet als uitgangspunt dient en dat pa kinderen loopt lekker te maken met niet meer naar de BSO hoeven.
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 14:34
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:29 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Dit vraag ik mij ook af. Ik durf hier eigenlijk geen antwoord op te geven, want ik weet het niet. Ik heb nog geen ervaring met biologische kinderen.

Ik vraag mij nu ook af of ik bepaalde dingen minder/niet erg zou vinden als mijn biologische kinderen dat zouden doen.

De liefde is denk ik inderdaad anders, onvoorwaardelijker voor eigen kinderen. Ook al wil je dat niet toegeven. Maar andersom is dat natuurlijk ook zo richting de moeder. Hoe gemeen de moeder ook is, de cadeautjes die bijvoorbeeld gemaakt worden voor moederdag gaan naar de moeder. Ik krijg ook wat, maar nummer 1 blijft mama. Wat ook gewoon logisch is.
Dat is inderdaad allemaal hartstikke logisch.

Maar jij hebt als volwassene wel de keuze gemaakt te gaan zorgen voor de stiefkinderen van je partner. En daar horen verantwoordelijkheden bij.
Molowoensdag 6 februari 2019 @ 14:36
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:32 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]

Ik ben dat dus wel en zorg voor mijn eigen kinderen. Iets wat schijnbaar steeds zeldzamer lijkt te gaan worden.

En in dit onderwerp zie je het ook weer naar boven komen, nu ze een echt kind krijgt, wordt ineens duidelijk dat er wel degelijk een verschil in zit.
Lazer toch op man :D
Questularwoensdag 6 februari 2019 @ 14:36
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:32 schreef De_Onnoembare het volgende:

[..]

Ik ben dat dus wel en zorg voor mijn eigen kinderen. Iets wat schijnbaar steeds zeldzamer lijkt te gaan worden.

En in dit onderwerp zie je het ook weer naar boven komen, nu ze een echt kind krijgt, wordt ineens duidelijk dat er wel degelijk een verschil in zit.
Arme kinderen.
Chiawoensdag 6 februari 2019 @ 14:36
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:34 schreef Samzz het volgende:

[..]

Dat is inderdaad allemaal hartstikke logisch.

Maar jij hebt als volwassene wel de keuze gemaakt te gaan zorgen voor de stiefkinderen van je partner. En daar horen verantwoordelijkheden bij.
En in de OP lees ik dat ze pas sinds kort samen wonen. Dus de kinderen krijgen sowieso weinig wentijd, die moeten zich ook maar aanpassen aan het tempo van de veranderingen.

Terwijl TS er zelf voor heeft gekozen dat er veel verandert in korte tijd.
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 14:40
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:33 schreef Chia het volgende:

[..]

Ik denk dat TS misschien nog maar 2 of 3 dagen gaat werken na haar zwangerschap, dat het zoiets is. Anders snap ik niet waarom de toekomstige situatie qua opvang niet als uitgangspunt dient en dat pa kinderen loopt lekker te maken met niet meer naar de BSO hoeven.
Ik lees niet dat papa ze lekker maakt :@?
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 14:42
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:36 schreef Chia het volgende:

[..]

En in de OP lees ik dat ze pas sinds kort samen wonen. Dus de kinderen krijgen sowieso weinig wentijd, die moeten zich ook maar aanpassen aan het tempo van de veranderingen.

Terwijl TS er zelf voor heeft gekozen dat er veel verandert in korte tijd.
Juist.

En in plaats van ze zo veel mogelijk te betrekken in de aanstaande grote verandering, denkt TS voornamelijk aan haarzelf en haar eigen baby. Want no way dat ze zijn kinderen alle dagen gaat opvangen.

De rol en wensen van de partner worden hier totaal niet belicht/in meegenomen, dus het is lastig daar wat over te zeggen.
Chiawoensdag 6 februari 2019 @ 14:43
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:40 schreef Samzz het volgende:

[..]

Ik lees niet dat papa ze lekker maakt :@?
Die heeft zonder afstemming met TS bedacht dat de kinderen dan niet naar de BSO hoeven en die verheugen zich daar sindsdien op. Richting de kinderen is die suggestie in ieder geval gewekt, want die hebben dat scenario in hun hoofd. Dat had niet gehoeven als daar tijdig over was nagedacht.
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 14:44
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:43 schreef Chia het volgende:

[..]

Die heeft zonder afstemming met TS bedacht dat de kinderen dan niet naar de BSO hoeven en die verheugen zich daar sindsdien op. Richting de kinderen is die suggestie in ieder geval gewekt, want die hebben dat scenario in hun hoofd. Dat had niet gehoeven als daar tijdig over was nagedacht.
Niet heel slim van hem.
Molowoensdag 6 februari 2019 @ 14:52
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:43 schreef Chia het volgende:

[..]

Die heeft zonder afstemming met TS bedacht dat de kinderen dan niet naar de BSO hoeven en die verheugen zich daar sindsdien op. Richting de kinderen is die suggestie in ieder geval gewekt, want die hebben dat scenario in hun hoofd. Dat had niet gehoeven als daar tijdig over was nagedacht.
Er staat nergens dat ze op normale manier communiceren met elkaar

Verwachtingen uitspreken en afstemmen is sowieso handig. Zeker als je straks een klein kind gaat opvoeden samen

Maar nogmaals, we missen informatie
Chiawoensdag 6 februari 2019 @ 15:03
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:52 schreef Molo het volgende:

[..]

Er staat nergens dat ze op normale manier communiceren met elkaar

Verwachtingen uitspreken en afstemmen is sowieso handig. Zeker als je straks een klein kind gaat opvoeden samen

Maar nogmaals, we missen informatie
We missen inderdaad informatie en ondanks dat is al duidelijk dat er op communicatievlak te weinig plaatsvindt. Scary_Mary stipt in #78 veel goede punten aan op dat vlak waar TS over gaat nadenken, maar die ze wat mij betreft als basis kan gebruiken om vanavond direct al een goed gesprek te hebben.
Schanuwoensdag 6 februari 2019 @ 15:23
Je legt de focus wel heel erg op jezelf, dat jij moet wennen aan het hebben van een baby en daarvoor tijd moet krijgen in de periode van verlof, etc. Maar je partner en je stiefkinderen zijn evengoed onderdeel van het gezin als jij, ook zij moeten wennen aan het nieuwe gezinslid. Die kans krijgen je stiefkinderen niet als ze de hele dag op school en bso zitten. Toen onze baby werd geboren, heb ik onze (toen) dreumes juist van de opvang gehouden zodat we als gezin samen konden zijn en samen onze draai konden vinden. Daardoor wenden we allemaal juist sneller aan de situatie en konden we van daaruit makkelijker een ritme vinden die bij iedereen paste.

En waarom zou je het niet kunnen met 3 kinderen? Je hebt nog nooit een baby gehad, maar je bent al wel een tijd stiefmoeder, dus het moederschap is je ook niet onbekend. Daar komt bij dat je geen kleine stiefkinderen hebt, ze zijn 9 en 12. Zeker de oudste zou je juist kunnen helpen met de baby, vindt dat misschien ook wel leuk.

Als het jou enkel gaat om tijd met de baby door kunnen brengen, dat komt toch niet neer op die paar uurtjes dat je stiefkinderen wel of niet op de BSO zitten? Als de kinderen tot 15 uur op school zitten, dan heb je de hele dag samen met je baby, waarom zou dat niet genoeg zijn?
Cause_Mayhemwoensdag 6 februari 2019 @ 15:45
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:05 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Omdat ze ook naar bso moesten als ik geen verlof had gehad.

Ik zie de verlofperiode als een periode waarin je hoort te binden met de baby, rust kan nemen en went aan de nieuwe situatie.

Als mijn verlof voorbij is, ga ik minder uren werken en gaat de baby naar de oma tijdens mijn werkdagen. De kinderen moeten dan ook weer naar bso, dus ik zie het nut eigenlijk niet van bso onderbreken. Voor mij wekt het op dit moment alleen maar irritatie op.
Nogmaals, het is ook hun nieuwe broertje/zusje. En het is hun huis, dat was het al voordat jij er was.

Ik vind je echt overdreven 'hebberig' doen over je baby. Kan je zwangerschapshormonen hebben, maar misschien wordt het eens tijd dat je weer een beetje rationeel gaat nadenken.
Zoek het eens bij jezelf ipv het bij een stel kinderen te leggen.

Ipv in te gaan op advies over praten met die kinderen en/of je man blijf je maar hangen bij je riedeletje. Het zal en moet allemaal op jouw manier en die kinderen moeten maar wijken.
Ik hoop dat je ergens wel begrijpt dat deze manier van doen wrevel gaat veroorzaken? En dat jij dat hoogstpersoonlijk aan het veroorzaken bent?
Cause_Mayhemwoensdag 6 februari 2019 @ 15:57
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:21 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

De irritatie ontstaat omdat iedereen (partner en kinderen) ervan uitgaat dat ik ineens fulltime 'beschikbaar' ben en dat het allemaal wel kan. Dat ik wel genoeg rust heb tot 15 uur en tussen 15 en 19 uur even voor 3 kinderen kan zorgen.

Ik snap dat veel moeders dit doen/deden, maar het verschil is dat ik nog geen ervaring heb met een echte mama zijn en daarnaast nog nooit een baby heb gehad.

Ik wil tijdens mijn verlof dan ook kunnen genieten en wil er geen chaotische periode van maken met verdeelde aandacht en overal moeten bijspringen.
Ze zijn 9 en 12, hou eens op met net doen alsof je de hele tijd met die kinderen bezig moet zijn, alsof dat een zware zorgtaak is, je van 3 luiers moet gaan verschonen.

Die kinderen zijn oud genoeg om afspraken mee te maken. Zodat ze wat mee kunnen helpen en jouw wat rust en ruimte kunnen bieden.
Ga je eens richten op wat wel positief is, wat wel kan, nu ben je vrij negatief en blijft maar hangen erin.

Straks is die baby een maand of 3 en wil jij even lekker in bad om te ontspannen. Dan kan die 12 jarige de boel voor je in de gaten houden (je bent in huis voor als er echt wat is).
Of je bent compleet energieloos aan het eind van je zwangerschap en die 12 jarige kookt die avond (desnoods iets simpels, al is het maar een gebakken ei).

Hou eens op met die andere kinderen zo afstoten, zo buiten sluiten. Denk in oplossingen en betrek ze erbij. Dat help om een fijn gezin te behouden en zal jou ruimte bieden. Win-win.

Hou die 12 jarige gewoon lekker thuis, die heeft de leeftijd ervoor. Nu is een prima moment ervoor, schnk dat kind je vertrouwen en maak afspraken. Die 9 jarige wel weer terug naar de opvang. Maar nu even thuis zodat die ook kan binden en wennen aan de nieuwe situatie. Ook met die afspraken maken voor die tijd, is een goed test moment om wat meer verantwoordelijkheid te geven.

Ze zo uitsluiten zal enkel de hakken in het zand laten zetten. Wil je een gezin die goed functioneert en waarbij iedereen op positieve wijze zijn steentje bijdraagt of wil je een wij vs het nieuwe? Jij hebt dat nu in handen.
Elpiswoensdag 6 februari 2019 @ 16:01
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 15:23 schreef Schanu het volgende:
Toen onze baby werd geboren, heb ik onze (toen) dreumes juist van de opvang gehouden zodat we als gezin samen konden zijn en samen onze draai konden vinden.
Eerlijk gezegd heb ik onze dreumes gewoon op de KDV dagen weggebracht toen de jongste geboren werd. Wel zo laat mogelijk gebracht en zo vroeg mogelijk gehaald hoor. Maar ik betaal geen 1000 euro in de maand voor opvang om er geen gebruik van te maken. Nou vond zij de opvang, itt de jongste, superleuk dus dat scheelt.

Maar goed dat is dreumes/peuterleeftijd en heel anders dan de leeftijden van deze stiefkinderen.
De peutertijd vond ik echt wel het zwaarst. :@

quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 15:23 schreef Schanu het volgende:
Je hebt nog nooit een baby gehad, maar je bent al wel een tijd stiefmoeder, dus het moederschap is je ook niet onbekend.
Maar ze wonen nog maar kort samen, dus echt met het gezin meedraaien zal ze ook nog niet helemaal gewend zijn.
Sumppiwoensdag 6 februari 2019 @ 16:01
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:42 schreef Samzz het volgende:

[..]

Juist.

En in plaats van ze zo veel mogelijk te betrekken in de aanstaande grote verandering, denkt TS voornamelijk aan haarzelf en haar eigen baby. Want no way dat ze zijn kinderen alle dagen gaat opvangen.

De rol en wensen van de partner worden hier totaal niet belicht/in meegenomen, dus het is lastig daar wat over te zeggen.
Aan de andere kant, als TS in die periode het allemaal maar moeilijk trekt zijn de (oudste) kinderen daar de dupe van. Het idee wekt nu al irritatie op, dus dan zouden ze straks tegen heug en meug worden opgevangen (opgevangen, het woord alleen al).
AlwaysHappywoensdag 6 februari 2019 @ 16:02
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 15:23 schreef Schanu het volgende:

Je hebt nog nooit een baby gehad, maar je bent al wel een tijd stiefmoeder, dus het moederschap is je ook niet onbekend. Daar komt bij dat je geen kleine stiefkinderen hebt, ze zijn 9 en 12. Zeker de oudste zou je juist kunnen helpen met de baby, vindt dat misschien ook wel leuk.

Ik vind die logica ook wat apart. Ze is nu al moeder. Het baby gedeelte is nieuw, maar verder?
Als ik haar posts zo lees wordt ze nu een ''echte mama'' (haar woorden), dus het is duidelijk dat zij een groot onderscheid maakt helaas.

quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 15:57 schreef Cause_Mayhem het volgende:

[..]

Ze zijn 9 en 12, hou eens op met net doen alsof je de hele tijd met die kinderen bezig moet zijn, alsof dat een zware zorgtaak is, je van 3 luiers moet gaan verschonen.

Die kinderen zijn oud genoeg om afspraken mee te maken. Zodat ze wat mee kunnen helpen en jouw wat rust en ruimte kunnen bieden.
Ga je eens richten op wat wel positief is, wat wel kan, nu ben je vrij negatief en blijft maar hangen erin.

Straks is die baby een maand of 3 en wil jij even lekker in bad om te ontspannen. Dan kan die 12 jarige de boel voor je in de gaten houden (je bent in huis voor als er echt wat is).
Of je bent compleet energieloos aan het eind van je zwangerschap en die 12 jarige kookt die avond (desnoods iets simpels, al is het maar een gebakken ei).

Hou eens op met die andere kinderen zo afstoten, zo buiten sluiten. Denk in oplossingen en betrek ze erbij. Dat help om een fijn gezin te behouden en zal jou ruimte bieden. Win-win.

Hou die 12 jarige gewoon lekker thuis, die heeft de leeftijd ervoor. Nu is een prima moment ervoor, schnk dat kind je vertrouwen en maak afspraken. Die 9 jarige wel weer terug naar de opvang. Maar nu even thuis zodat die ook kan binden en wennen aan de nieuwe situatie. Ook met die afspraken maken voor die tijd, is een goed test moment om wat meer verantwoordelijkheid te geven.

Ze zo uitsluiten zal enkel de hakken in het zand laten zetten. Wil je een gezin die goed functioneert en waarbij iedereen op positieve wijze zijn steentje bijdraagt of wil je een wij vs het nieuwe? Jij hebt dat nu in handen.
En dit ja.
Cause_Mayhemwoensdag 6 februari 2019 @ 16:03
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:43 schreef Chia het volgende:

[..]

Die heeft zonder afstemming met TS bedacht dat de kinderen dan niet naar de BSO hoeven en die verheugen zich daar sindsdien op. Richting de kinderen is die suggestie in ieder geval gewekt, want die hebben dat scenario in hun hoofd. Dat had niet gehoeven als daar tijdig over was nagedacht.
Dat ze zich zo snel daarop verheugen zegt ook wel wat. Ze voelen zich dus beter thuis dan bij de opvang.

Dat zou een belangrijk punt moeten zijn, dat die kinderen zelf dus liever thuis zijn.
Vind dan dat zeggen dat ze 'niet welkom' zijn omdat mevrouw de baby voor zichzelf wil en zichzelf zoveel belangrijker vind best pijnlijk voor die andere kinderen.

Die kinderen geven aan dat ze behoefte hebben aan iig eventjes thuis zijn, waar is hun belang bij de ts?
Cameeltjeswoensdag 6 februari 2019 @ 16:04
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:30 schreef Samzz het volgende:

[..]

Waarom denk je dat je dat niet kunt?

[..]

En wel twee kinderen hebt lopen die van dusdanige leeftijd zijn dat ze je kunnen helpen, zelfstandig dingetjes kunnen doen, zichzelf kunnen vermaken. En je hebt toch inderdaad ook van 0900 u (geen idee hoe laat school begint?) tot 15u dat je kunt doen wat je wil?

Je gaf zelf al aan dat de 12-jarige binnenkort al niet meer naar de BSO gaat. Die kan dan op zijn minst na school thuiskomen?

Welke rol speelt de vader? Heeft hij ook verlof? Newmt hij extra dagen op?

[..]

Goed dat je dat wil. Maar je hebt ook nog een gezin. En die verdeelde aandacht hoort daar bij.
Ik denk dat ik het wel kan, maar dat het veel energie gaat kosten en onnodig stress gaat geven. Ik vind de situatie zoals het nu is wel prima.

Jongste kind gedraagt zich nog niet zelfstandig en is druk, stoeit, valt oudste kind lastig waardoor er ruzies komen en kan zichzelf niet vermaken. Je moet hem zeg maar bezig houden. Als zij samen thuis zijn, kost dat dus wel energie. In combinatie met een baby lijkt mij dat lastig.

Ik wil ook borstvoeding geven, zal gebroken nachten hebben en heb het gevoel dat ik het op dat moment niet kan verdragen allemaal. Juist die 2 dagen bso kunnen mij rust en ruimte geven.

De vader krijgt een week verlof en gaat een paar dagen extra opnemen.
Elpiswoensdag 6 februari 2019 @ 16:05
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 12:53 schreef Cameeltjes het volgende:
Jongste kind is druk, vereist veel aandacht, kan zichzelf niet bezig houden en stoort het oudste kind, waardoor er veel ruzies ontstaan, die vervolgens weer eindigen met een huilbui van jongste. Hij gedraagt zich zeg maar meer als een 5/6 jarige.
Ik heb hier nog eens op zitten broeden. Speelt er bij moeder een problematiek dat een erfelijk component kan hebben?
Molowoensdag 6 februari 2019 @ 16:07
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 16:05 schreef Elpis het volgende:

[..]

Ik heb hier nog eens op zitten broeden. Speelt er bij moeder een problematiek dat een erfelijk component kan hebben?
Wat??
Cameeltjeswoensdag 6 februari 2019 @ 16:08
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:33 schreef Chia het volgende:

[..]

Ik denk dat TS misschien nog maar 2 of 3 dagen gaat werken na haar zwangerschap, dat het zoiets is. Anders snap ik niet waarom de toekomstige situatie qua opvang niet als uitgangspunt dient en dat pa kinderen loopt lekker te maken met niet meer naar de BSO hoeven.
Ik ga inderdaad minder werken. Ik werkte fulltime, heb dat een jaar geleden gewijzigd naar 32 uur in verband met de kinderen. Toen ik bij ze kwam wonen heb ik het verder verlaagd naar 28 uur.

Na de komst van de baby ga ik het eerste jaar 20 uur werken. Daarna zie ik wel weer.
Sumppiwoensdag 6 februari 2019 @ 16:08
How2talk2kids - Broers en zussen zonder rivaliteit

Leestip
Elpiswoensdag 6 februari 2019 @ 16:10
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 16:07 schreef Molo het volgende:

[..]

Wat??
Nou ja het kan zijn dat hij gewoon druk is natuurlijk, maar als zij zegt dat hij zich soms als een 5/6 jarige gedraagt ga ik me dat afvragen.
Ik heb er zelf een met een sociaal emotionele achterstand. En dat is best pittig.
Molowoensdag 6 februari 2019 @ 16:11
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 16:10 schreef Elpis het volgende:

[..]

Nou ja het kan zijn dat hij gewooon druk is natuurlijk. :)
Hoeft niet meteen een label op idd
Cameeltjeswoensdag 6 februari 2019 @ 16:13
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:36 schreef Chia het volgende:

[..]

En in de OP lees ik dat ze pas sinds kort samen wonen. Dus de kinderen krijgen sowieso weinig wentijd, die moeten zich ook maar aanpassen aan het tempo van de veranderingen.

Terwijl TS er zelf voor heeft gekozen dat er veel verandert in korte tijd.
Ik hoor al 4 jaar bij het gezin en was 4/5 dagen in de week aanwezig in hun huis. Op die manier heb ik het opgebouwd voor zowel de kinderen als mijzelf. Het is dus niet helemaal nieuw.

Sinds kort heb ik mijn eigen huis ingeleverd en woon er fulltime.
SacreCoeurwoensdag 6 februari 2019 @ 16:13
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 16:04 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Ik denk dat ik het wel kan, maar dat het veel energie gaat kosten en onnodig stress gaat geven. Ik vind de situatie zoals het nu is wel prima.

Jongste kind gedraagt zich nog niet zelfstandig en is druk, stoeit, valt oudste kind lastig waardoor er ruzies komen en kan zichzelf niet vermaken. Je moet hem zeg maar bezig houden. Als zij samen thuis zijn, kost dat dus wel energie. In combinatie met een baby lijkt mij dat lastig.

Ik wil ook borstvoeding geven, zal gebroken nachten hebben en heb het gevoel dat ik het op dat moment niet kan verdragen allemaal. Juist die 2 dagen bso kunnen mij rust en ruimte geven.

De vader krijgt een week verlof en gaat een paar dagen extra opnemen.
En weetje wat ik denk... dat je hier van te voren beter over had moeten denken of dingen uit had moeten spreken met je partner. :)

Als ik je posts teruglees is het èèn en al ge-ik.
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 16:14
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 16:04 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Ik denk dat ik het wel kan, maar dat het veel energie gaat kosten en onnodig stress gaat geven. Ik vind de situatie zoals het nu is wel prima.

Jongste kind gedraagt zich nog niet zelfstandig en is druk, stoeit, valt oudste kind lastig waardoor er ruzies komen en kan zichzelf niet vermaken. Je moet hem zeg maar bezig houden. Als zij samen thuis zijn, kost dat dus wel energie. In combinatie met een baby lijkt mij dat lastig.

Ik wil ook borstvoeding geven, zal gebroken nachten hebben en heb het gevoel dat ik het op dat moment niet kan verdragen allemaal. Juist die 2 dagen bso kunnen mij rust en ruimte geven.

De vader krijgt een week verlof en gaat een paar dagen extra opnemen.
Dus als ik het goed begrijp is de situatie nu:

2 dagen BSO, 1 dag jij, 1 dag paps, 1 dag samen. Dat wordt 3 dagen jij, 1 dag paps en 1 dag samen. Of 3 dagen jij en 2 dagen paps.

Dat klinkt niet onoverkomelijk. En het is onvermijdbaar dat je naar een situatie gaat waarin je alle kinderen thuis gaat hebben. Dan is je verlof, lijkt mij, de ideale situatie om daaraan te wennen. Juist nu je makkelijker rust kunt pakken. Zodra je weer werkt gaat dat lastiger worden.

Waarom niet gewoon proberen? Neem de jongste apart en leg hem dingen goed uit. Doe datzelfde bij de oudste. En ga nu al beginnen met de jongste zelfstandig dingen te laten oppakken. Onderschat je zijn kunnen niet ook wat?
Samzzwoensdag 6 februari 2019 @ 16:16
Heb je het er eigenlijk al over gehad waarom je partner de kinderen graag thuis heeft ipv op de BSO?
Cause_Mayhemwoensdag 6 februari 2019 @ 16:24
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 16:05 schreef Elpis het volgende:

[..]

Ik heb hier nog eens op zitten broeden. Speelt er bij moeder een problematiek dat een erfelijk component kan hebben?
Of is het gewoon een kind van 9?

Drukker zijn, ruzie met ouder kind, hartstikke normaal. Ik lees echt niets raars over die oudere kinderen. Zeker niet als je meeneemt dat ts en vader pas sinds kort samenwonen en er al een nieuwe telg op komst is.

Zelfs met doodnormale kinderen had dat een hoop gedoe op kunnen leveren. Maar het valt reuze mee zoals de ts beschrijft.
Cause_Mayhemwoensdag 6 februari 2019 @ 16:30
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 16:13 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Ik hoor al 4 jaar bij het gezin en was 4/5 dagen in de week aanwezig in hun huis. Op die manier heb ik het opgebouwd voor zowel de kinderen als mijzelf. Het is dus niet helemaal nieuw.

Sinds kort heb ik mijn eigen huis ingeleverd en woon er fulltime.
En dat maakt een enorm verschil. Geen back up meer hebben, geen die dagen ben ik er lekker niet.

Jij (jullie, de volwassen mensen) hebben de keuze gemaakt om samenwonen en zwangerschap te combineren. Jullie hadden in moeten schatten dat daar aanpassing voor nodig was.

Jij hebt daar keuze in gehad, de vader heeft daar keuze in gehad. De kinderen niet.
Die krijgen en geheel samenwonen en een nieuwe telg en een stiefmoeder die hun belangen maar lastig vindt omdat ze een eigen baby krijgt.

Die kinderen zijn niet achtelijk, die krijgen echt wel wat mee van jouw gevoel hierover. Zover je beschrijft gaan ze er verdomde goed mee om, zie je dat ook in? Kan je ze wat credits geven?
Chiawoensdag 6 februari 2019 @ 16:32
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 16:04 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Ik denk dat ik het wel kan, maar dat het veel energie gaat kosten en onnodig stress gaat geven. Ik vind de situatie zoals het nu is wel prima.

Jongste kind gedraagt zich nog niet zelfstandig en is druk, stoeit, valt oudste kind lastig waardoor er ruzies komen en kan zichzelf niet vermaken. Je moet hem zeg maar bezig houden. Als zij samen thuis zijn, kost dat dus wel energie. In combinatie met een baby lijkt mij dat lastig.

Ik wil ook borstvoeding geven, zal gebroken nachten hebben en heb het gevoel dat ik het op dat moment niet kan verdragen allemaal. Juist die 2 dagen bso kunnen mij rust en ruimte geven.

De vader krijgt een week verlof en gaat een paar dagen extra opnemen.
Alleen de jongste nog naar de BSO laten gaan is toch al voldoende oplossing? Ik snap niet waarom die 12-jarige daar nog per se heen moet.
Fem_LittleLadywoensdag 6 februari 2019 @ 16:34
Tja aan de eene kant snap ik ts wel, lekker met je eigen baby, lekker genieten van elkaar, gewoon in alle rust. Aan de andere kant, er zijn nog twee kinderen, zou sowieso de eerste twee week de bso houden, zou dat ook zeggen, je weet niet hoe je bevalling gaat worden. Dat kun je zeker tegen je partner zeggen, bevallen is niet hetzelfde als even je neus snuiten.

De oudste ging dan niet meer naar de bso, zoals je zelf schrijft na de zomervakantie gaat deze naar voortgezet onderwijs. De jongste kan dan gewoon weer in routine.
Cause_Mayhemwoensdag 6 februari 2019 @ 17:22
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 16:34 schreef Fem_LittleLady het volgende:
Tja aan de eene kant snap ik ts wel, lekker met je eigen baby, lekker genieten van elkaar, gewoon in alle rust. Aan de andere kant, er zijn nog twee kinderen, zou sowieso de eerste twee week de bso houden, zou dat ook zeggen, je weet niet hoe je bevalling gaat worden. Dat kun je zeker tegen je partner zeggen, bevallen is niet hetzelfde als even je neus snuiten.

De oudste ging dan niet meer naar de bso, zoals je zelf schrijft na de zomervakantie gaat deze naar voortgezet onderwijs. De jongste kan dan gewoon weer in routine.
Genieten van die nieuwe baby en 'zorg' voor die andere kinderen zouden elkaar niet moeten bijten.

Die andere kinderen zijn deel van het gezin, het is in zekere zin ook 'hun kind' (broer/zus). Zij die daar ook deel van uitmaken zou deel van het genieten moeten zijn.

Ts, voor mij een belangrijke vraag...
Waarom geeft het idee dat die andere kinderen meedelen in dat binden zo'n aversie? Waarom zie jij die andere kinderen vooral als een last in dit proces?
Fem_LittleLadywoensdag 6 februari 2019 @ 17:32
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 17:22 schreef Cause_Mayhem het volgende:

[..]

Genieten van die nieuwe baby en 'zorg' voor die andere kinderen zouden elkaar niet moeten bijten.

Die andere kinderen zijn deel van het gezin, het is in zekere zin ook 'hun kind' (broer/zus). Zij die daar ook deel van uitmaken zou deel van het genieten moeten zijn.

Dat zeker, maar daarom kan ik het mij wel voorstellen, het voor haar haar eerste kindje.
Droopiewoensdag 6 februari 2019 @ 17:53
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 16:04 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Ik denk dat ik het wel kan, maar dat het veel energie gaat kosten en onnodig stress gaat geven. Ik vind de situatie zoals het nu is wel prima.

Jongste kind gedraagt zich nog niet zelfstandig en is druk, stoeit, valt oudste kind lastig waardoor er ruzies komen en kan zichzelf niet vermaken. Je moet hem zeg maar bezig houden. Als zij samen thuis zijn, kost dat dus wel energie. In combinatie met een baby lijkt mij dat lastig.

Ik wil ook borstvoeding geven, zal gebroken nachten hebben en heb het gevoel dat ik het op dat moment niet kan verdragen allemaal. Juist die 2 dagen bso kunnen mij rust en ruimte geven.

De vader krijgt een week verlof en gaat een paar dagen extra opnemen.
Weet je wat ik hoop voor je.
Dat het 12 jarige kind gewoon lekker gaat playstationen ofzo.
12 jaar en BSO vind ik echt wel bijzonder (was in mijn tijd wel anders) en hopelijk vind het 9 jarige kind het straks wel prachtig dat hij jou mag helpen en de grote broer mag zijn van zijn kleine zusje/ broertje.
En als "zijn" kinderen dan ook helemaal verliefd worden op het nieuwste lid van het gezin, kan het misschien zelfs ervoor zorgen dat de liefde voor "zijn" kinderen nog groter wordt en het completer aanvoelt voor je.

Het zal voor jullie allemaal even wennen zijn en misschien valt het je achteraf hartstikke mee en zie je misschien nu beren op de weg die er helemaal niet zullen zijn.

Maar ik snap echt wel dat in je gedachte zit, het is misschien mijn enige eigen kind, dus dan wil ik ook al mijn moedergevoelens 100% de ruimte geven.
Dat zal niet gaan, want je bent nu fulltime onderdeel van het gezin.
Maar als iedereen een beetje water bij de wijn doet (inclusief de jongens) maar ook jij.

Stel je had een eerste kindje gekregen met een kindloze man, ook dan is het echt een hell of a job om moeder te zijn.

Maak je niet zo druk, praat erover met je partner en laat je partner ook aan zijn kinderen duidelijk maken dat er dingen gaan veranderen.
Cameeltjeswoensdag 6 februari 2019 @ 18:29
quote:
0s.gif Op woensdag 6 februari 2019 16:05 schreef Elpis het volgende:

[..]

Ik heb hier nog eens op zitten broeden. Speelt er bij moeder een problematiek dat een erfelijk component kan hebben?
Er is geen diagnose geweest, dus ik durf daar geen uitspraak over te doen.

Het klopt wel dat er een erfelijk component kan zijn. Aangezien hij nog jong is, hebben we het niet laten testen.

Er is in ieder geval wel sprake geweest van verwaarlozing en slechte hechtingsproces met de moeder. Na zijn geboorte accepteerde de moeder geen hulp meer, het ging achteruit met haar situatie en het was zelfs zo ver dat de kinderen uit huis zouden worden geplaatst.

Jongste is dus niet anders gewend dan dat mama er niet was (fysiek als emotioneel).
Scary_Marywoensdag 6 februari 2019 @ 18:47
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 16:04 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Ik denk dat ik het wel kan, maar dat het veel energie gaat kosten en onnodig stress gaat geven. Ik vind de situatie zoals het nu is wel prima.

Jongste kind gedraagt zich nog niet zelfstandig en is druk, stoeit, valt oudste kind lastig waardoor er ruzies komen en kan zichzelf niet vermaken. Je moet hem zeg maar bezig houden. Als zij samen thuis zijn, kost dat dus wel energie. In combinatie met een baby lijkt mij dat lastig.
Wat mij een beetje verbaast is dat je hier niet dieper op in gaat en advies over vraagt. Is jouw aanwezigheid van invloed geweest op het gedrag van de middelste? Merkten jullie bijvoorbeeld verschil toen je definitief introk?
Gezien wat je verderop vertelt over hechtingsproblematiek en dergelijke ben ik benieuwd naar of jullie een plan van aanpak hebben? Omdat het zeg maar toch een dieper liggende oorzaak zou hebben en dus al langer speelt, de oudste er ook enigszins belast mee wordt en jij/jullie je ook wat minder beschikbaar op zullen moeten stellen wanneer er een derde kind bij is.

quote:
Ik wil ook borstvoeding geven, zal gebroken nachten hebben en heb het gevoel dat ik het op dat moment niet kan verdragen allemaal. Juist die 2 dagen bso kunnen mij rust en ruimte geven.
Aan de andere kant is het misschien voor alle partijen leerzaam om persoonlijke grenzen niet van dingen als een bso af te laten hangen (of zelfs een beetje achter te verschuilen). Niet dat ik het niet begrijp dat je die twee dagen graag wil, maar het zou ook een soort lapmiddel kunnen zijn om meer vol te houden dan handig is voor die zogenaamd lieve vrede. Dat zou best zonde en minder effectief kunnen zijn als een constructieve aanpak, waarbij iedereen baat zou kunnen hebben.

Hoe gaat die oudste om met het aangeven van grenzen? Hoe reageert de middelste daar op en in hoeverre wijkt dat af van hoe hij bij jou reageert op zoiets?
KL447woensdag 6 februari 2019 @ 18:57
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 17:22 schreef Cause_Mayhem het volgende:

[..]

Ts, voor mij een belangrijke vraag...
Waarom geeft het idee dat die andere kinderen meedelen in dat binden zo'n aversie? Waarom zie jij die andere kinderen vooral als een last in dit proces?
Deze vraag heb ik ook.
Coloniadonderdag 7 februari 2019 @ 13:19
TS, de vader wil graag dat jij je flexibel opstelt naar de kinderen en ze opvangt ipv de BSO. Zal hij ook flexibel zijn en vroeger naar huis komen als de 9-jarige de boel op stelten zet? En als de 9-jarige na de 8 weken thuis zitten zijn BSO-plekje kwijt is (voor de 12-jarige zal dit zoals anderen hierboven al zeiden, niet zo erg zijn), gaat hij dan ook een dagje minder werken om hem op te vangen?
Sumppidonderdag 7 februari 2019 @ 14:24
quote:
0s.gif Op donderdag 7 februari 2019 13:19 schreef Colonia het volgende:
TS, de vader wil graag dat jij je flexibel opstelt naar de kinderen en ze opvangt ipv de BSO. Zal hij ook flexibel zijn en vroeger naar huis komen als de 9-jarige de boel op stelten zet?
Omdat het zijn kinderen zijn?? Ik zie al voor me dat ik mijn man zou bellen met de vraag of hij eerder thuis komt, omdat de middelste de boel op stelten zet. 8)7 _O-

Als ze plaats op de bso verliezen is het natuurlijk logisch om ze niet thuis te houden.
Coloniadonderdag 7 februari 2019 @ 14:39
quote:
1s.gif Op donderdag 7 februari 2019 14:24 schreef Sumppi het volgende:

[..]

Omdat het zijn kinderen zijn?? Ik zie al voor me dat ik mijn man zou bellen met de vraag of hij eerder thuis komt, omdat de middelste de boel op stelten zet. 8)7 _O-

Als ze plaats op de bso verliezen is het natuurlijk logisch om ze niet thuis te houden.
Niet perse omdat het alleen zijn kinderen zijn. Maar als de jongste een geschiedenis heeft van een beetje moeilijk zijn, dan is het misschien wel handig om er even een seconde langer over na te denken. Misschien gaat het goed, maar misschien ook niet, en je kunt hem dan niet weer bij de BSO afzetten. In dat geval moet de vader ook bereid zijn om eventueel als vangnet dienst te kunnen doen, als hij zo graag wil dat ze niet meer naar de BSO gaan.
Sumppidonderdag 7 februari 2019 @ 14:49
Van wat ik lees gaat het gewoon om een jochie van negen. Niet om een kind met gedragsproblemen. Wat ik uit de posts haal is dat de bso dan een luxe is voor TS. Niet direct een noodzaak, omdat ze kampt met zware lichamelijke problemen door de zwangerschap of echte problemen met de kinderen. Daarom ook mijn advies om gewoon even af te wachten hoe het gaat zijn na de bevalling. Daarnaast, vader is de eerste dagen toch ook gewoon thuis?
Sumppidonderdag 7 februari 2019 @ 14:53
En er hoeft ook niks mis te zijn met het kiezen voor die luxe, maar in dit geval gaat TS dan voorbij aan de behoeften van de oudere kinderen.
2NutZdonderdag 7 februari 2019 @ 14:56
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 22:47 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

:')

Dat jij met blijkbaar zoveel haat zit, wil niet zeggen dat iedereen zo is. Je bent wel erg negatief.

Ik probeer de kinderen dus mee te geven om niet net zoals jou te worden ;)

Als ik de kinderen niet zou accepteren was ik allang weg. Ik heb heel lang de tijd gehad en genomen om een band op te bouwen. Ik wist vanaf het begin dat ze bij de vader wonen en dat ik dus ook de verantwoordelijkheid zou krijgen. Heb het rustig opgebouwd en ben niet direct fulltime bij ze komen wonen.

Dus als je wil weten wat ik echt voor de kinderen voel, dan kan ik je vertellen dat ik veel liefde voor ze voel en ook een beetje medelijden met ze heb vanwege hun moeder.

Als ik ze zou haten zoals jij suggereert, zou ik dat ook wel durven te zeggen hier ;) Maar in dat geval was de relatie al beëindigd en zou er geen kindje komen.
Zo dan. De klauwen even tevoorschijn gehaald? :o

RIP alvast voor de toekomst van je stiefkinderen die straks ook hun stiefmoeder kwijt zijn.
JeugdVanTegenwoordigdonderdag 7 februari 2019 @ 19:57
quote:
0s.gif Op donderdag 7 februari 2019 14:56 schreef 2NutZ het volgende:

[..]

Zo dan. De klauwen even tevoorschijn gehaald? :o

RIP alvast voor de toekomst van je stiefkinderen die straks ook hun stiefmoeder kwijt zijn.
Dit.

Alvast veel succes met de pubertijd, het gebrek aan privacy wat geheid gaat gebeuren. Hoe ouder kinderen worden, hoe meer energie en tijd ze kosten.
Mammietjedonderdag 7 februari 2019 @ 22:28
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 18:58 schreef Cameeltjes het volgende:

Ook de kinderen verheugen zich op die periode en willen dan graag naar huis in plaats van naar de bso.

Ik ben dan misschien een beetje egoïstisch, maar ik vind juist dat ik in die periode recht heb op rust. Mijn partner vindt dat ik genoeg kan rusten tot 15 uur en daarna de kinderen best kan opvangen.

En ben ik bang dat het jongste kind jaloers gaat worden op de baby. Hij vraagt veel aandacht (soms ook op negatieve manier) en gedraagt zich graag jonger dan dat hij is. Als de baby er is, wil ik de baby geen tekort doen en veel liefde en aandacht kunnen geven.

Ik wil de bestaande kinderen ook aandacht en liefde blijven geven, maar ik twijfel of ik dat goed kan combineren en echt 'eerlijk' kan zijn. Ik voel al zoveel liefde voor de baby, ben bang dat ik onbewust 'oneerlijk' ga zijn.

Mijn vragen zijn dus:
- Is het egoïstisch als ik aangeef de kinderen niet (volledig) te willen opvangen tijdens mijn verlof?
- Hoe kan ik ervoor zorgen dat er geen jaloezie gaat spelen?
- Zijn er mensen die zich in een soortgelijke situatie bevinden en hoe gaan jullie ermee om?
Ik ben bang dat jouw eerste vraag het antwoord gaat opleveren voor je tweede vraag. Jammer genoeg zijn de kinderen al op de hoogte dat het een optie is om niet naar de BSO te moeten tijdens die periode, nog voordat jullie er zelf uit zijn. Kinderen blij, man vind het vanzelfsprekend en als jij nu toch voor de BSO kiest, geef je een duidelijke boodschap zowel aan de kinderen alsook aan je man. Misschien kunnen jullie ten eerste beter afspreken om dit soort dingen pas aan de kinderen voor te leggen nadat jullie er zelf uit zijn. Daar is het in dit geval echter te laat voor.
De kinderen GAAN jaloers worden op de baby (daar hoef je geen stiefkinderen voor te hebben) en zeker de jongste. Hun leven wordt overhoop gegooid met een grote gebeurtenis en het zal nooit meer hetzelfde worden. Voor deze kinderen (met weinig moederband en eventueel hechtingsprobleem) geldt dat nog extra, zij zullen op deze leeftijd jou en je band met de baby goed observeren en daar conclusies uit trekken. Zeker de jongste: hij is ook nog zijn plekje in het gezin als jongste (schattigste, meeste zorg nodig -wil toch al extra aandacht) kwijt. Die gaat het er moeilijk mee krijgen. Alles hangt af van hoe jij hier mee omgaat.
Hechting met de baby lijkt me in het grootste belang van juist diezelfde baby. Daar zijn juist de eerste weken/maanden het belangrijkst. Je wilt (desnoods voor je baby) een gezin als geheel met broers die gek zijn op hun babyzusje/broertje. Ik zou dan de kinderen (en zeker de jongste) als grote broers betrekken bij de verzorging van de baby zoveel als ze willen en vertrouwd is. En vergeet niet om t-shirts te bestellen met "Ik ben nu een grote broer"! Geef ze het gevoel dat ze echt iets bijzonders kunnen betekenen in het leven van deze baby want zij weten alles al en de baby nog niets; baby moet alles nog 'van hen' leren! Want hoe leuk is het als baby in de handjes leert klappen van grote broer!

Wat betreft de BSO:
Ik sta versteld dat een kind van 12 naar de BSO gaat. Ik heb kinderen in die leeftijd en ken er werkelijk geen één. Kennelijk heeft hij ook een jaartje gedoubleerd want anders zou hij al op de middelbare zitten, beetje raar om dan nog naar de BSO te gaan toch?
Maar doordat het al bekend is bij de kinderen dat het een optie is, vrees ik toch echt dat je weinig keus meer hebt. Het kind zal het waarschijnlijk zo invullen dat er dus wel iemand is, maar dat die geen zin in hem heeft. In plaats daarvan wacht die liever op een 'echte baby'. En geef hem eens ongelijk; feitelijk is het ook zo. Niet raar als hij dan (nog) lastiger wordt, ook richting de baby. (Want dit alles gebeurt door baby.)
Wat ik begrijp, gaat het om 2 keer 2 uurtjes per week van 15.00 tot 17.00 uur. Waar gaat het over? Als jij een middagtukje doet (voor of na bevalling) zal dat waarschijnlijk van 13.00 tot 15.00 zijn. De eerste week na de bevalling krijg je hulp van een kraamhulp en je zou misschien voor de week daarna ook nog iets kunnen regelen als dat nodig is. Je kan met de kinderen afspreken dat vriendjes over de vloer iets te druk wordt in deze periode, maar dat ze wel bij een ander kunnen spelen.

Welkom in de wereld van opoffering, die ook wel eens 'ouderschap' wordt genoemd! ;)
PrisTheShizdonderdag 7 februari 2019 @ 23:23
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 februari 2019 20:42 schreef Cameeltjes het volgende:

Ik vind nu namelijk (misschien inderdaad door de hormonen) dat mijn (eerste) kindje al mijn aandacht en liefde verdient, zoals dat ook het geval zou zijn als ik voor een man had gekozen die geen kinderen zou hebben.

Dit soort opmerkingen moet ik echt van kotsen.
Die kids hebben geen keuze, jij wel. Of geef ze genoeg dus evenveel liefde of ga in je eentje verder.

Een stiefouder die onderscheid maakt is super traumatisch :')
Droopiedonderdag 7 februari 2019 @ 23:26
quote:
0s.gif Op donderdag 7 februari 2019 22:28 schreef Mammietje het volgende:

[..]


De kinderen GAAN jaloers worden op de baby (daar hoef je geen stiefkinderen voor te hebben) en zeker de jongste. nog 'van hen' leren! Want hoe leuk is het als baby in de handjes leert klappen van grote broer!


Jaloers worden vind ik een aanname, want ik acht de kans aanwezig dat het kind het zelf ook een toegevoegde waarde vind in zijn leven..
Ja het is een 9 jarige, maar een baby is voor een jong kind toch ook een soort levend speelgoed (beetje aparte benaming, hoop dat je snap wat ik bedoel)
madam-aprildonderdag 7 februari 2019 @ 23:39
quote:
1s.gif Op donderdag 7 februari 2019 23:26 schreef Droopie het volgende:

[..]

Jaloers worden vind ik een aanname, want ik acht de kans aanwezig dat het kind het zelf ook een toegevoegde waarde vind in zijn leven..
Ja het is een 9 jarige, maar een baby is voor een jong kind toch ook een soort levend speelgoed (beetje aparte benaming, hoop dat je snap wat ik bedoel)
Het is niet het één of het ander hè? De kans dat ze (iig de jongste) jaloers gaat worden is 99%, maar dat hoeft natuurlijk niet constant te zijn.

Mijn oudste was (en is nog steeds) soms stikjaloers op de jongste wanneer wij de jongste aandacht geven, maar ze was (en is) ook enorm dol op haar zusje.


Die gevoelens kunnen prima naast elkaar bestaan.
Droopiedonderdag 7 februari 2019 @ 23:54
quote:
1s.gif Op donderdag 7 februari 2019 23:39 schreef madam-april het volgende:

[..]

Het is niet het één of het ander hè? De kans dat ze (iig de jongste) jaloers gaat worden is 99%, maar dat hoeft natuurlijk niet constant te zijn.

Mijn oudste was (en is nog steeds) soms stikjaloers op de jongste wanneer wij de jongste aandacht geven, maar ze was (en is) ook enorm dol op haar zusje.


Die gevoelens kunnen prima naast elkaar bestaan.
Dat de 9 jarige jaloers kan worden, ligt ook aan papa en mama.
En in de toekomst kijken kunnen we niet :)
madam-aprildonderdag 7 februari 2019 @ 23:59
quote:
1s.gif Op donderdag 7 februari 2019 23:54 schreef Droopie het volgende:

[..]

Dat de 9 jarige jaloers kan worden, ligt ook aan papa en mama.
En in de toekomst kijken kunnen we niet :)
Dat de 9 jarige jaloers gaat worden kunnen de ouders niet voorkomen. Is ook gewoon volledig normaal en natuurlijk.
Droopievrijdag 8 februari 2019 @ 00:10
quote:
1s.gif Op donderdag 7 februari 2019 23:59 schreef madam-april het volgende:

[..]

Dat de 9 jarige jaloers gaat worden kunnen de ouders niet voorkomen. Is ook gewoon volledig normaal en natuurlijk.
Nou toen een vriend van mij vader werd, nam ik behalve een kado voor de baby ook een kado mee voor de oudste.
Dat was mijn gevoel onder het motto, ja voor hem is het ook raar en feest (hoewel hij 2,5 jaar oud was en geen 9)
mailyvrijdag 8 februari 2019 @ 00:12
quote:
1s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 00:10 schreef Droopie het volgende:

[..]

Nou toen een vriend van mij vader werd, nam ik behalve een kado voor de baby ook een kado mee voor de oudste.
Dat was mijn gevoel onder het motto, ja voor hem is het ook raar en feest (hoewel hij 2,5 jaar oud was en geen 9)
Dat wordt idd. vaker gedaan.
madam-aprilvrijdag 8 februari 2019 @ 00:13
quote:
1s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 00:10 schreef Droopie het volgende:

[..]

Nou toen een vriend van mij vader werd, nam ik behalve een kado voor de baby ook een kado mee voor de oudste.
Dat was mijn gevoel onder het motto, ja voor hem is het ook raar en feest (hoewel hij 2,5 jaar oud was en geen 9)
Wat wil je hier mee zeggen?
Droopievrijdag 8 februari 2019 @ 00:17
quote:
1s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 00:13 schreef madam-april het volgende:

[..]

Wat wil je hier mee zeggen?
Dat je een kind kan buiten sluiten van het "feestje van de moeder" of juist kan betrekken bij het verwelkomen van een nieuw lid van het gezin.
madam-aprilvrijdag 8 februari 2019 @ 00:22
quote:
1s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 00:17 schreef Droopie het volgende:

[..]

Dat je een kind kan buiten sluiten van het "feestje van de moeder" of juist kan betrekken bij het verwelkomen van een nieuw lid van het gezin.
Natuurlijk is het belangrijk om dat te doen maar dat gaat gevoelens van jaloezie niet voorkomen. Vanaf het moment dat de baby er is krijgt hij minder aandacht en tijd dan hij kreeg voor die tijd, dat is onoverkomelijk. Dat hij evenveel aandacht en tijd als de baby krijgt, verandert het feit dat hij minder aandacht en tijd krijgt, dan voordat de baby er was, niet.
Droopievrijdag 8 februari 2019 @ 00:24
quote:
1s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 00:22 schreef madam-april het volgende:

[..]

Natuurlijk is het belangrijk om dat te doen maar dat gaat gevoelens van jaloezie niet voorkomen. Vanaf het moment dat de baby er is krijgt hij minder aandacht en tijd dan hij kreeg voor die tijd, dat is onoverkomelijk. Dat hij evenveel aandacht en tijd als de baby krijgt, veranderd het feit dat hij minder aandacht en tijd krijgt dan voordat de baby er was niet.
Maar iedere aandacht die hij krijgt van zijn stiefmoeder zijn al "bonuspunten".
Want toen papa alleenstaande vader was, was (volgens TS) die moederliefde minimaal.
madam-aprilvrijdag 8 februari 2019 @ 00:41
quote:
1s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 00:24 schreef Droopie het volgende:

[..]

Maar iedere aandacht die hij krijgt van zijn stiefmoeder zijn al "bonuspunten".
Want toen papa alleenstaande vader was, was (volgens TS) die moederliefde minimaal.
Ja maar door de komst van de baby krijgt hij ineens minder aandacht en minder tijd van zowel zijn stiefmoeder als van zijn vader.. dat hij niet minder aandacht krijgt dan de baby zal hij op termijn wel realiseren, maar zeker in het begin zal hij vooral merken dat hij minder aandacht en tijd krijgt dan voor de baby.. en dat is voor een kind gewoon lastig en zorgt voor jaloezie..
Mammietjevrijdag 8 februari 2019 @ 01:29
quote:
1s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 00:41 schreef madam-april het volgende:

[..]

Ja maar door de komst van de baby krijgt hij ineens minder aandacht en minder tijd van zowel zijn stiefmoeder als van zijn vader.. dat hij niet minder aandacht krijgt dan de baby zal hij op termijn wel realiseren, maar zeker in het begin zal hij vooral merken dat hij minder aandacht en tijd krijgt dan voor de baby.. en dat is voor een kind gewoon lastig en zorgt voor jaloezie..
Yep. En dat kan je goed in banen leiden door het juist bij de verzorging te betrekken. Op het moment dat je het kind juist aandacht geeft terwijl je met de baby bezig bent, ziet het ook de voordeeltjes van de baby in (aandacht, je groot voelen).
Want de nadelen zitten er ook zeker aan naast de jaloezie die logisch is. Je moet zachtjes en voorzichtjes doen, baby's huilen nou eenmaal veel en van alles wat normaal was, kan nu ineens niet meer zo gemakkelijk (even weggaan, ieder moment beschikbaar zijn, etc.) Dus als je er dan ook nog niet bij in de buurt mag komen, speeltjes niet ff testen (nee, geen wippertje) en doelloos naar de BSO wordt gestuurd, wordt de liefde voor de baby er niet groter op.
Cameeltjesvrijdag 8 februari 2019 @ 08:54
Bedankt iedereen voor alle tips. Ik heb niet op iedereen kunnen reageren, maar heb jullie advies en tips met belangstelling gelezen en een boek besteld over dit onderwerp.

Toch nog iets meer achtergrondinformatie: mijn zwangerschap is niet volledig zonder complicaties gegaan, waardoor ik nu val onder medisch. Ik voel me nu overigens wel goed verder, maar vanwege eventuele complicaties tijdens de bevalling wordt er geen risico genomen.

Mijn laatste werkdag is 22 februari. En dat is natuurlijk ook gelijk de laatste schooldag van de kinderen, want zij hebben vanaf dan 2 weken vakantie. Ik ben dan hoogzwanger thuis, kinderen zijn 2! weken thuis en partner werkt. Geen bso betekent voor mij 2 weken volledig voor kinderen zorgen.

Ik ben begin april uitgerekend. Dat houdt in dat als alles goed gaat, de kinderen na anderhalve week nadat ik ben bevallen en wanneer de vader weer gaat werken, alweer 2,5 weken thuis gaan zijn ivm studiedag/ goede vrijdag/meivakantie. En dan is er ook nog eens een baby bij.

Dus nee, ik kijk niet echt op tegen alle kinderen maar 'gezellig' thuis laten zijn en lekker binden met elkaar. Niet op deze manier.

Ik snap dat ze alweer ouder zijn en niet vergelijkbaar met bijvoorbeeld kleuters of jongere kinderen. Ze blijven echter wel kinderen die ook hun aandacht eisen, herrie maken en correcties nodig hebben.

En dan over jaloezie. Ik denk inderdaad dat het niet te voorkomen zal zijn. Ik zal de mama worden van de baby, terwijl ik voor hun (mijn voornaam) ben. Dat weten ze natuurlijk wel, maar werd gisteren even beseft. Jongste ging ervan uit dat ik ook (voornaam) voor de baby zou zijn en toen het ter sprake kwam en ik zei dat ik de mama ben, was er een stilte.

Het feit dat de baby niet naar die vervelende cursussen/gesprekken hoeft van derde partijen, papa en mama bij elkaar heeft en de aandacht zal krijgen, zal al voor jaloezie zorgen. Daar gaan we proberen aan te werken.
2NutZvrijdag 8 februari 2019 @ 09:04
Ik vind het altijd mooi om te lezen hier dat men een topic aanmaakt met vragen want men zit in zak en as en moeilijk etc.
Dat dan eigenlijk alle adviezen in de wind worden geslagen en dat je ook eigenlijk vanaf post 1 al ziet dat de TS al precies weet wat hij of zij wil en dus ook eigenlijk alleen zoekt naar eensgestemde om zo weer wat fijner door het leven te gaan. Grappig wel :D
Keer op keer zie je het weer ongeacht het onderwerp.
miss_dynastievrijdag 8 februari 2019 @ 09:14
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 14:21 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

De irritatie ontstaat omdat iedereen (partner en kinderen) ervan uitgaat dat ik ineens fulltime 'beschikbaar' ben en dat het allemaal wel kan. Dat ik wel genoeg rust heb tot 15 uur en tussen 15 en 19 uur even voor 3 kinderen kan zorgen.

Ik snap dat veel moeders dit doen/deden, maar het verschil is dat ik nog geen ervaring heb met een echte mama zijn en daarnaast nog nooit een baby heb gehad.

Ik wil tijdens mijn verlof dan ook kunnen genieten en wil er geen chaotische periode van maken met verdeelde aandacht en overal moeten bijspringen.
Wat ik oprecht niet begrijp TS, is waarom je aan je partner vráágt hoe hij het voor zich ziet:
quote:
1s.gif Op woensdag 6 februari 2019 09:26 schreef Cameeltjes het volgende:

Ik vroeg aan mijn partner hoe hij het voor zich ziet en hij vindt dus dat ik ze best kan opvangen.

Terwijl je zelf al een heel helder beeld hebt hoe alles moet verlopen. Waarom een vraag stellen waar maar één antwoord op mogelijk is voor jou? En dan zelfs wakker liggen van het feit dat het antwoord niet het gewenste antwoord is? Ik begrijp dat oprecht niet. Je hebt heel duidelijk hoe je het wil, durf daar ook voor te gaan, los van wat een ander daarvan vindt.
KennyPowersvrijdag 8 februari 2019 @ 09:17
Arme kinderen
Molovrijdag 8 februari 2019 @ 09:24
Praat gewoon eens een keer écht met je vent. Je noemt allemaal praktische zaken op die makkelijk opgelost kunnen worden, het probleem zit hem heel ergens anders in, namelijk in jullie verwachtingen naar elkaar
Sunshine1982vrijdag 8 februari 2019 @ 09:26
quote:
0s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 09:17 schreef KennyPowers het volgende:
Arme kinderen
Nu weten we het wel.
Cameeltjesvrijdag 8 februari 2019 @ 09:27
quote:
10s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 09:04 schreef 2NutZ het volgende:
Ik vind het altijd mooi om te lezen hier dat men een topic aanmaakt met vragen want men zit in zak en as en moeilijk etc.
Dat dan eigenlijk alle adviezen in de wind worden geslagen en dat je ook eigenlijk vanaf post 1 al ziet dat de TS al precies weet wat hij of zij wil en dus ook eigenlijk alleen zoekt naar eensgestemde om zo weer wat fijner door het leven te gaan. Grappig wel :D
Keer op keer zie je het weer ongeacht het onderwerp.
Dit is niet helemaal waar. Door dit topic besef ik dat oudste van bso af kan. Die is zelfstandig genoeg en vooral zonder broertje erbij een en al rust.

Verder besef ik waar mijn valkuilen liggen en ga daar proberen aan te werken.
Leandravrijdag 8 februari 2019 @ 09:28
Beetje vreemd dat hij de opvang wil wijzigen omdat jij verlof hebt.
Er is een reden dat je verlof hebt, en die reden is niet zodat je de andere kinderen volledig kunt opvangen.

Opvang gewoon laten blijven as is.
Al even afgezien van het feit dat het opzeggen van de opvang wel eens zou kunnen betekenen dat die plekken vervallen.
2NutZvrijdag 8 februari 2019 @ 09:30
quote:
1s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 09:27 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Dit is niet helemaal waar. Door dit topic besef ik dat oudste van bso af kan. Die is zelfstandig genoeg en vooral zonder broertje erbij een en al rust.

Verder besef ik waar mijn valkuilen liggen en ga daar proberen aan te werken.
Als je er ook maar iets van opsteekt is dat natuurlijk helemaal positief ^O^
Leandravrijdag 8 februari 2019 @ 09:30
quote:
1s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 09:27 schreef Cameeltjes het volgende:

[..]

Dit is niet helemaal waar. Door dit topic besef ik dat oudste van bso af kan. Die is zelfstandig genoeg en vooral zonder broertje erbij een en al rust.

Verder besef ik waar mijn valkuilen liggen en ga daar proberen aan te werken.
De oudste zit in groep 8? Dan gewoon tot het eind van het schooljaar laten blijven.
Als ze op de middelbare zitten is er toch geen recht meer op kinderopvangtoeslag.
Moneyfornothing1vrijdag 8 februari 2019 @ 09:46
Het lijkt wel alsof je niet met je partner praat.

Lekkere relatie.
Moneyfornothing1vrijdag 8 februari 2019 @ 09:50
‘dan over jaloezie. Ik denk inderdaad dat het niet te voorkomen zal zijn. Ik zal de mama worden van de baby, terwijl ik voor hun (mijn voornaam) ben. Dat weten ze natuurlijk wel, maar werd gisteren even beseft. Jongste ging ervan uit dat ik ook (voornaam) voor de baby zou zijn en toen het ter sprake kwam en ik zei dat ik de mama ben, was er een stilte.’

Right.
Sumppivrijdag 8 februari 2019 @ 10:08
Voelt voor mij toch kil om de kinderen naar de bso te sturen, terwijl er een ouder thuis zit en het dus niet nodig is. Zeker omdat ze zelf aangeven liever thuis te zijn en ze al wat ouder zijn. Bso voor het comfort en de rust. Als je er drie hebt straks hoop ik op een mama die het niet allemaal al snel teveel vindt. Krijg om die reden ook een naar gevoel bij het uitroepteken achter die 2! weken vakantie...tja ;( dat hoort toch gewoon bij een gezinsleven. Iemand zei het eerder in dit topic zo mooi: maak er voor de oudsten ook een feestje van. O+
Sumppivrijdag 8 februari 2019 @ 10:22
quote:
0s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 09:50 schreef Moneyfornothing1 het volgende:
‘dan over jaloezie. Ik denk inderdaad dat het niet te voorkomen zal zijn. Ik zal de mama worden van de baby, terwijl ik voor hun (mijn voornaam) ben. Dat weten ze natuurlijk wel, maar werd gisteren even beseft. Jongste ging ervan uit dat ik ook (voornaam) voor de baby zou zijn en toen het ter sprake kwam en ik zei dat ik de mama ben, was er een stilte.’

Right.
Pijnlijk. Terwijl je juist in zulke gesprekken een verschil kunt maken als ouders.
Samzzvrijdag 8 februari 2019 @ 10:29
quote:
1s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 08:54 schreef Cameeltjes het volgende:

En dan over jaloezie. Ik denk inderdaad dat het niet te voorkomen zal zijn. Ik zal de mama worden van de baby, terwijl ik voor hun (mijn voornaam) ben. Dat weten ze natuurlijk wel, maar werd gisteren even beseft. Jongste ging ervan uit dat ik ook (voornaam) voor de baby zou zijn en toen het ter sprake kwam en ik zei dat ik de mama ben, was er een stilte.
Dit doet zelfs mij pijn. Is het hierbij gebleven? Want je hebt hiermee al een kloof gemaakt nog voordat de baby geboren is.
Luuntjevrijdag 8 februari 2019 @ 10:45
quote:
1s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 10:29 schreef Samzz het volgende:

[..]

Dit doet zelfs mij pijn. Is het hierbij gebleven? Want je hebt hiermee al een kloof gemaakt nog voordat de baby geboren is.
Precies de reden dat mijn man en ik geen derde meer nemen, allebei 2 kinderen uit ren vorige relatie.
Ik wil en kan niet die vier aan de kant schuiven (mijn gevoel dan)
We zijn gezegend en juist om die kloven te voorkomen laten we het.
MissMSXvrijdag 8 februari 2019 @ 10:58
Damn TS, wat maak jij deze situatie nodeloos ingewikkeld zeg. Je ziet alleen maar beren op de weg. Dat gaat nog wat worden als de baby er straks is en de hele dynamiek om gaat gooien.

Je zult echt dingen relaxter moeten gaan benaderen en accepteren dat de komende periode hoe dan ook zwaar gaat worden. Dat staat los van het stiefgedeelte en zou je met eigen kinderen ook gehad hebben.

En ik ben ook wel erg benieuwd hoe dat gesprek over 'mama' en <eigen naam> verder is verlopen na die stilte.
PrisTheShizvrijdag 8 februari 2019 @ 11:14
Ipv de kinderen buiten te sluiten kan je ze beter erbij betrekken.

Ik was 15 toen mijn broertje geboren werd en vond dat superlastig. Hij zou mijn plaats als jongste innemen en alle aandacht krijgen. Lees: ik zat vet in de pubertijd op mijn 15e.
Maar door veel met mijn vooral moedet te praten kwam er in plaats van jaloezie begrip. Nu heb ik een hele sterkte band met mijn broertje en ik heb nooit het gevoel gehad minder te zijn. Ook als er periodes waren dat hij meer aandacht kreeg.

Het is logisch dat de baby veel aandacht krijgt. Maar dan geef jij de baby aandacht en papa de andere kids. Wat is daar nou moeilijk aan? In plaats daarvan maak jij het onnodig moeilijk en pijnlijk.
D.U.M.A.N.vrijdag 8 februari 2019 @ 11:23
quote:
1s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 10:29 schreef Samzz het volgende:

[..]

Dit doet zelfs mij pijn. Is het hierbij gebleven? Want je hebt hiermee al een kloof gemaakt nog voordat de baby geboren is.
Wat had ze hier dan moeten zeggen?
Chiavrijdag 8 februari 2019 @ 11:25
quote:
1s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 08:54 schreef Cameeltjes het volgende:
En dan over jaloezie. Ik denk inderdaad dat het niet te voorkomen zal zijn. Ik zal de mama worden van de baby, terwijl ik voor hun (mijn voornaam) ben. Dat weten ze natuurlijk wel, maar werd gisteren even beseft. Jongste ging ervan uit dat ik ook (voornaam) voor de baby zou zijn en toen het ter sprake kwam en ik zei dat ik de mama ben, was er een stilte.
Waarom druk je dat dan ook zo pijnlijk mogelijk uit? :') sjonge jonge. Dit had echt veel tactvoller gekund.
D.U.M.A.N.vrijdag 8 februari 2019 @ 11:27
quote:
1s.gif Op vrijdag 8 februari 2019 10:08 schreef Sumppi het volgende:
Voelt voor mij toch kil om de kinderen naar de bso te sturen, terwijl er een ouder thuis zit en het dus niet nodig is. Zeker omdat ze zelf aangeven liever thuis te zijn en ze al wat ouder zijn. Bso voor het comfort en de rust. Als je er drie hebt straks hoop ik op een mama die het niet allemaal al snel teveel vindt. Krijg om die reden ook een naar gevoel bij het uitroepteken achter die 2! weken vakantie...tja ;( dat hoort toch gewoon bij een gezinsleven. Iemand zei het eerder in dit topic zo mooi: maak er voor de oudsten ook een feestje van. O+
Zwangerschapsverlof is voor de (aanstaande) moeder om uit te rusten en zich voor te bereiden op de aankomende bevalling en de nasleep daarvan. “Ouder” zit niet thuis voor de gezelligheid.
Daarnaast zijn er ook gewoon ouders die hun kinderen naar bso sturen en een dagje gaan shoppen of naar de sauna gaan.

TS, ik ben denk ik de enige die jou wel begrijpt. Het is van belang dat je partner en jij op een lijn liggen. Het is geven en nemen.

Edit: ts mag een nieuw topic openen, als ze wil.