R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Naar Elvi. Had je in die zin dan toch nog iets aan therapie de afgelopen tijd dat je in elk geval een plek had om te praten zonder dat je jezelf belast hoefde te voelen? Maar wat je zelf ook zegt, het is geen drama en het hoeft het ook niet te worden. Je hebt de inzichten en coachingsvaardigheden, sterkte.
Deze week was enorm stressvol, maar geen paniekaanvallen waarvoor 
Maar ik had wel iets geks. Ik sliep slecht en eergisteren had ik mn vrijwilligerswerk afgezegd, wekker uit en slapen. Dacht ik, want ik hoorde n paar minuten later mn wekker weer afgaan.
Dus ik n beetje narrig van heb ik t stomme ding niet uitgezet. Kijk op mn telefoon, gaat niet af. Oke, zal wel en ik draai me weer om.
Hoor ik toch weer de wekker afgaan. Dus ik luisteren, oren gespitst en ebt het geluid langzaam weg. Geluid weg, oke ik wil weer slapen maar zodra m'n focus van de wekker af is hoor ik m weer.
Ik heb geprobeerd erachter te komen of iemand in de buurt heel toevallig t zelfde deuntje had, het is echt een half orkest en valt op, maar elke keer dat ik me erop focuste was het weer weg en het klonk ook niet of het uit een andere kamer kwam.
Uiteindelijk stopte het en deed ik het voor dat moment af als de enorme stress en vermoeidheid door slecht slapen. Toen ik doorhad dat het niet echt was heb ik t maar gelaten, 'heb ik weer, kan ik bijslapen regelt mn hoofd ff een extra wekker die blijft afgaan'
het bleef nog even gebeuren en stopte toen.
Is dit normaal bij erge vermoeidheid of iets om even aan te stippen bij mijn psycholoog?
Ik heb vroeger wel eens een hallucinatie gehad door medicatie maar verder nooit zoiets. En ik had ook vrij snel door dat het niet echt was.
Is dit iets om wel ook ff met mijn psycholoog te bespreken? Gewpon voor de zekerheid? Ik denk eigenlijk niet echt dat er wat aan de hand is ofzo.
Maar ik had wel iets geks. Ik sliep slecht en eergisteren had ik mn vrijwilligerswerk afgezegd, wekker uit en slapen. Dacht ik, want ik hoorde n paar minuten later mn wekker weer afgaan.
Dus ik n beetje narrig van heb ik t stomme ding niet uitgezet. Kijk op mn telefoon, gaat niet af. Oke, zal wel en ik draai me weer om.
Hoor ik toch weer de wekker afgaan. Dus ik luisteren, oren gespitst en ebt het geluid langzaam weg. Geluid weg, oke ik wil weer slapen maar zodra m'n focus van de wekker af is hoor ik m weer.
Ik heb geprobeerd erachter te komen of iemand in de buurt heel toevallig t zelfde deuntje had, het is echt een half orkest en valt op, maar elke keer dat ik me erop focuste was het weer weg en het klonk ook niet of het uit een andere kamer kwam.
Uiteindelijk stopte het en deed ik het voor dat moment af als de enorme stress en vermoeidheid door slecht slapen. Toen ik doorhad dat het niet echt was heb ik t maar gelaten, 'heb ik weer, kan ik bijslapen regelt mn hoofd ff een extra wekker die blijft afgaan'
het bleef nog even gebeuren en stopte toen.
Is dit normaal bij erge vermoeidheid of iets om even aan te stippen bij mijn psycholoog?
Ik heb vroeger wel eens een hallucinatie gehad door medicatie maar verder nooit zoiets. En ik had ook vrij snel door dat het niet echt was.
Is dit iets om wel ook ff met mijn psycholoog te bespreken? Gewpon voor de zekerheid? Ik denk eigenlijk niet echt dat er wat aan de hand is ofzo.
Euhm het is volgens mij vrij gebruikelijk dat mensen gaan hallucineren als ze minder slapen dan ze eerder deden. In combinatie met de extra vermoeidheid door stress, klinkt dat voor mij niet zo raar?quote:Op vrijdag 27 april 2018 23:02 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
Deze week was enorm stressvol, maar geen paniekaanvallen waarvoor
Maar ik had wel iets geks. Ik sliep slecht en eergisteren had ik mn vrijwilligerswerk afgezegd, wekker uit en slapen. Dacht ik, want ik hoorde n paar minuten later mn wekker weer afgaan.
Dus ik n beetje narrig van heb ik t stomme ding niet uitgezet. Kijk op mn telefoon, gaat niet af. Oke, zal wel en ik draai me weer om.
Hoor ik toch weer de wekker afgaan. Dus ik luisteren, oren gespitst en ebt het geluid langzaam weg. Geluid weg, oke ik wil weer slapen maar zodra m'n focus van de wekker af is hoor ik m weer.
Ik heb geprobeerd erachter te komen of iemand in de buurt heel toevallig t zelfde deuntje had, het is echt een half orkest en valt op, maar elke keer dat ik me erop focuste was het weer weg en het klonk ook niet of het uit een andere kamer kwam.
Uiteindelijk stopte het en deed ik het voor dat moment af als de enorme stress en vermoeidheid door slecht slapen. Toen ik doorhad dat het niet echt was heb ik t maar gelaten, 'heb ik weer, kan ik bijslapen regelt mn hoofd ff een extra wekker die blijft afgaan'
het bleef nog even gebeuren en stopte toen.
Is dit normaal bij erge vermoeidheid of iets om even aan te stippen bij mijn psycholoog?
Ik heb vroeger wel eens een hallucinatie gehad door medicatie maar verder nooit zoiets. En ik had ook vrij snel door dat het niet echt was.
Is dit iets om wel ook ff met mijn psycholoog te bespreken? Gewpon voor de zekerheid? Ik denk eigenlijk niet echt dat er wat aan de hand is ofzo.
Maar alles wat je wil bespreken kan je even bespreken toch? Al noem je gewoon even dat het speelt, hoeft niet meteen een heel ding te worden? Maar misschien kan je wel gerustgesteld worden of is het makkelijker bespreekbaar te maken als het wel nodig is.
Nee ik vind t ook niet zo gek gezien de situatie. T was eigenlijk gewoon een beetje raar maar verder ook niet.quote:
[..]
Euhm het is volgens mij vrij gebruikelijk dat mensen gaan hallucineren als ze minder slapen dan ze eerder deden. In combinatie met de extra vermoeidheid door stress, klinkt dat voor mij niet zo raar?
Maar alles wat je wil bespreken kan je even bespreken toch? Al noem je gewoon even dat het speelt, hoeft niet meteen een heel ding te worden? Maar misschien kan je wel gerustgesteld worden of is het makkelijker bespreekbaar te maken als het wel nodig is.
Ik zou me zorgen maken als het iets absurds was geweest of ik er lang over had gedaan om erachter te komen dat die wekker tussen mijn oren zat.
T is ook een beetje dat ik niet meteen slapende honden wakker wil maken a.k.a. dat de psych gaat denken dat ik psychotisch wordt ofzo.
Ja nee als je daar bang bent dan zou ik het gewoon voor me houden. Ik had even niet door dat je daar angst voor hebt. Zeker als je verder geen zorgen maakt.quote:
[..]
Nee ik vind t ook niet zo gek gezien de situatie. T was eigenlijk gewoon een beetje raar maar verder ook niet.
Ik zou me zorgen maken als het iets absurds was geweest of ik er lang over had gedaan om erachter te komen dat die wekker tussen mijn oren zat.
T is ook een beetje dat ik niet meteen slapende honden wakker wil maken a.k.a. dat de psych gaat denken dat ik psychotisch wordt ofzo.
Gisterenochtend weer terapie gehad, en aan de ene kant begin ik de motivatie een beetje te verliezen. Ik krijg veel huiswerk mee, waarmee ik inzicht in bepaalde dingen krijg. Bijvoorbeeld hoe angst werkt en hoe je hersenen erop reageren.
Maar ik voel er het nut niet van, heb de indruk dat ik er niet echt iets mee opschiet. Vooral gezien het issue waar ik momenteel mee zit.
Komt mede doordat ik zelf al maanden een oplosing zoek voor mijn probleem. An sich geen gigantisch probleem,maar wel bepalend voor de toekomst. En ik zit al die tijd dus vast in mijn hoofd. En het pad dat ik bewandel met de psycholoog is gericht op het vinden van een oplossing binnen redelijk termijn, maar ik begin echt wanhopig te worden. Aangezien ik er dag en nacht mee rondloop.
Wel merk ik dat de terapie van alles triggert bij mij, vooral emoties. En ik ben dingen aan het verwerken, en dat doe ik in mijn slaap d.m.v.dromen, waardoor ik vannacht dus nachtmerrie had.
Ik denk dat ik bij de psycholoog onbewust nog wanhopiger wordt, omdat ik gisteren het gevoel had geen steek vooruit te zijn gekomen. Doordat ik het nut niet inzie van al het leesvoer dat ik krijg. Terwijl de psycholoog aangaf dat het bedoeld is om mij aan het denken te zetten en haar doel is het toerijken van handvaten om mijn probleem aan te pakken.
Ben nu compleet ff de weg kwijt en denk dat ik maar ga slapen..morgen nieuwe dag/nieuwe kansen.
Maar ik voel er het nut niet van, heb de indruk dat ik er niet echt iets mee opschiet. Vooral gezien het issue waar ik momenteel mee zit.
Komt mede doordat ik zelf al maanden een oplosing zoek voor mijn probleem. An sich geen gigantisch probleem,maar wel bepalend voor de toekomst. En ik zit al die tijd dus vast in mijn hoofd. En het pad dat ik bewandel met de psycholoog is gericht op het vinden van een oplossing binnen redelijk termijn, maar ik begin echt wanhopig te worden. Aangezien ik er dag en nacht mee rondloop.
Wel merk ik dat de terapie van alles triggert bij mij, vooral emoties. En ik ben dingen aan het verwerken, en dat doe ik in mijn slaap d.m.v.dromen, waardoor ik vannacht dus nachtmerrie had.
Ik denk dat ik bij de psycholoog onbewust nog wanhopiger wordt, omdat ik gisteren het gevoel had geen steek vooruit te zijn gekomen. Doordat ik het nut niet inzie van al het leesvoer dat ik krijg. Terwijl de psycholoog aangaf dat het bedoeld is om mij aan het denken te zetten en haar doel is het toerijken van handvaten om mijn probleem aan te pakken.
Ben nu compleet ff de weg kwijt en denk dat ik maar ga slapen..morgen nieuwe dag/nieuwe kansen.
quote:Op vrijdag 27 april 2018 22:02 schreef Elvi het volgende:
Ik denk dat de reden waarom mijn paniekaanvallen niet te zien zijn, is dat ik zelden emoties laat zienIk krop alles op. Ik heb ook niet echt mensen bij wie ik mn ei kwijt kan zeg maar. Soms sta ik wel op het punt om mn hart te luchten maar dan is er weer een stemmetje die zegt "doe maar niet, mensen kunnen hier niks mee, je stelt je aan, ze kunnen je met deze info pijn doen, je bent niemand en niks waard dus waarom zou je iets zeggen, het interesseert niemand, anderen hebben ergere problemen..."
Hmmm ok ik twijfel of ik dit hier neer zal zetten maar misscien haal ik het straks wel weer wegHopelijk lukt het om je terapie nu daadwerkelijk toe te passen in de praktijk. En afhankelijk van het type angst of probleem zal het mischien wel voor altijd of heel lang work in progress zijn.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.En het stomme is, ik wéét ook hoe het allemaal zit, waar het vandaan komt, waar het mee te maken heeft, en hoe ik het kan doorbreken. In die zin heeft therapie voor mij geen zin meer. Er zijn geen inzichten die ik verder kan opdoen; ik moet nu de inzichten ook echt gaan gebruiken om tot verandering te komen. Het is nog steeds een work in progress
En ach, een terugval, kan gebeuren. Het is niet leuk, maar je weet dat je er wat aan kan doen. En je weet dat je zonder kan.Dus laat je vooral niet ontmoedigen.Ik heb je vorige post gelezen om het hele gebeuren te snappen. Ik zou bij mezelf nagaan of het iets is wat me dwars zit en of het een positief of negatief effect heeft op jou functioneren.quote:
[..]
Nee ik vind t ook niet zo gek gezien de situatie. T was eigenlijk gewoon een beetje raar maar verder ook niet.
Ik zou me zorgen maken als het iets absurds was geweest of ik er lang over had gedaan om erachter te komen dat die wekker tussen mijn oren zat.
T is ook een beetje dat ik niet meteen slapende honden wakker wil maken a.k.a. dat de psych gaat denken dat ik psychotisch wordt ofzo.
Als het geen of positief effect is, kan je het mischien aankaarten bij je psycholoog, zonder er diep op in te gaan. Meer in trend van hoe je het er met een vriendin over zou hebben. En daarbij ook duidelijk aangeven wat jij erover denkt. Want zolang jij het geen probleem vindt en verklaarbaar vind hoeft er ook niks aan gedaan te worden, toch?
Ik heb fijn nieuws. Uwv heeft besloten dat ik nog een jaar in de ziektewet mag en dat er in dat jaar geen herkeuring plaatsvind. Kortgezegd, ik krijg nog een jaar om te herstellen zonder druk.
Dat is beter dan waar ik op gehoopt had. Wat een enorme opluchting is dat zeg!
Dat is beter dan waar ik op gehoopt had. Wat een enorme opluchting is dat zeg!
quote:
Ik heb fijn nieuws. Uwv heeft besloten dat ik nog een jaar in de ziektewet mag en dat er in dat jaar geen herkeuring plaatsvind. Kortgezegd, ik krijg nog een jaar om te herstellen zonder druk.
Dat is beter dan waar ik op gehoopt had. Wat een enorme opluchting is dat zeg!
En gehandeld als een baas!
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
He Elvi, wat een kutbericht om te lezen. Pas goed op jezelf en trek aan de bel als het je niet lukt!
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Wat fijn! Lekker tot rust komen dus.quote:
Ik heb fijn nieuws. Uwv heeft besloten dat ik nog een jaar in de ziektewet mag en dat er in dat jaar geen herkeuring plaatsvind. Kortgezegd, ik krijg nog een jaar om te herstellen zonder druk.
Dat is beter dan waar ik op gehoopt had. Wat een enorme opluchting is dat zeg!
Hier ging het stuk beter met vriend. Overgeplaatst en wel spanning maar vooral opluchting. Alleen nu is 't nieuwe rooster bekend en hij heeft alleen maar avonddiensten, alles wat hij niet wol en niet trekt. Nu weer zombie modus en vannacht de eerste paniek aanval sinds twee jaar. Meh
Kan ik me heel goed voorstellenquote:
Ik heb fijn nieuws. Uwv heeft besloten dat ik nog een jaar in de ziektewet mag en dat er in dat jaar geen herkeuring plaatsvind. Kortgezegd, ik krijg nog een jaar om te herstellen zonder druk.
Dat is beter dan waar ik op gehoopt had. Wat een enorme opluchting is dat zeg!
Die keuringen waren altijd wel een grote bron van stress voor me, hopelijk lukt 't je nu ook beter om je op je (psychische) gezondheid te focussen en minder op zeg maar 'het papierwerk'.
Hoe staat je behandeling er op dit moment voor?
Sorry voor de verlate reactie.
Op zich vind ik 't niet vreemd dat je spanning kunt hebben bij het ondernemen van een reis, maar ik ken de magnitude van je aan reizen gerelateerde klachten verder niet.
Ik zie het wel vaker terug, die angsten.
Heb je mensen in je sociale kring die je vertrouwt of heb je in je verleden nare ervaringen gehad die te maken hadden met dat je je door iemand gekwetst voelde? Of nare ervaringen met afwijzing als persoon?
Zou je jezelf trouwens kunnen omschrijven als iemand die buitengewoon gevoelig is? Voor ruzies of geschreeuw of ben je misschien gevoelig voor sensorische prikkels zoals lawaai of bepaalde kleding?
Ik heb 't zelf al een hele tijd niet meer nodig gehad, gelukkig.
Heb je verder iets van een dagbesteding? Heb je vrienden of kennissen waar je zeg maar een beetje terecht kunt (afgezien van familie).
Dit piekeren, wat voor dingen/beelden krijg je dan in je hoofd?quote:
[..]
Piekeren is inderdaad een gevolg van 1 van de kernproblemen...maar het wordt vrij extreem. Soms piekeren ik zelf over de dingen die ik miljoen keer heb gedaan en waar ik geen echte angst bij heb..zoals het nemen van de tram.
Op zich vind ik 't niet vreemd dat je spanning kunt hebben bij het ondernemen van een reis, maar ik ken de magnitude van je aan reizen gerelateerde klachten verder niet.
Het regie hebben over je emoties en je gevoelens oppotten/camoufleren is iets wat (helaas) een best gebruikelijke handelswijze is als het om de omgang met de eigen emoties gaat.quote:Situatie is lastig te beschrijven, heb geen partner. Woon tijdelijk bij familie i.v.m. verhuizing ben boven de 30.
Heb een vrij lange behandelgeschiedenis, heel kort samgevat:
1e behandeling, rond 15 jaar. Deze is na een paar sessies gestopt omdat ik me heel erg onder druk gezet voelde door de behandelaar.
2e behandeling: rond 23, leidde tot diagnose autisme(pdd-Nos), voornamelijk gericht op het kunnen oppaken van mijn studie en afronden. Kon mijn issues en gevoel dusdanig camoufleren dat alles oke leek en de behandeling is stopgezet na afronden studie.
En nu dus weer tegen de lamp aangelopen, en in behandeling voor o.a. angstissues, regie over emoties. Met dus als gevolg piekeren...
Ik zie het wel vaker terug, die angsten.
Heb je mensen in je sociale kring die je vertrouwt of heb je in je verleden nare ervaringen gehad die te maken hadden met dat je je door iemand gekwetst voelde? Of nare ervaringen met afwijzing als persoon?
Zou je jezelf trouwens kunnen omschrijven als iemand die buitengewoon gevoelig is? Voor ruzies of geschreeuw of ben je misschien gevoelig voor sensorische prikkels zoals lawaai of bepaalde kleding?
Verstandig hoe je met benzo's omgaat.quote:[..]
het gaat dus om clozan(vorm van benzodiazepine), en hier heb ik nu dus nog 2 van die ik inderdaad als noodrem wil bewaren. Hoewel ik de indruk heb dat het ergste moment achter de rug is..en ze dus in het laatje zullen blijven.
Ik zou medicatie gebruiken als het nodig is, en als ik bijvoorbeeld enigszinds toch zou moeten functioneren overdag. Maar aangezien ik thuiszit zonder werk en geen verplichtingen heb probeer ik liever de strijd aan te gaan en proberen te ontspannen en kleine dingen doen die ik leuk vindt.
Aangezien ik de kleine dingen zoals boodschappen doen, koken, voor mezelf zorgen enz prima kan, met wat hobbels.
Ik heb 't zelf al een hele tijd niet meer nodig gehad, gelukkig.
Heb je verder iets van een dagbesteding? Heb je vrienden of kennissen waar je zeg maar een beetje terecht kunt (afgezien van familie).
Wat fijn!quote:
Ik heb fijn nieuws. Uwv heeft besloten dat ik nog een jaar in de ziektewet mag en dat er in dat jaar geen herkeuring plaatsvind. Kortgezegd, ik krijg nog een jaar om te herstellen zonder druk.
Dat is beter dan waar ik op gehoopt had. Wat een enorme opluchting is dat zeg!
Zou willen dat ik die druk niet meer zou hebben.
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
He getver, wat vervelend dat ze dat zo hebben ingeregeld. Is daar nog wat mee te schuiven? Sterkte hiermee, echt rot dat t net eat beter ging en dan nu dit weer.quote:
[..]
Wat fijn! Lekker tot rust komen dus.
Hier ging het stuk beter met vriend. Overgeplaatst en wel spanning maar vooral opluchting. Alleen nu is 't nieuwe rooster bekend en hij heeft alleen maar avonddiensten, alles wat hij niet wol en niet trekt. Nu weer zombie modus en vannacht de eerste paniek aanval sinds twee jaar. Meh
Ik trok het heel slecht eerlijk gezegd, die hele keuring. Maar ik heb steeds aangegeven dat ik het heel spannend vond en ook een paar keer gevraagd om waar mogelijk rekening met me te houden en dat deden ze wel.quote:Op dinsdag 1 mei 2018 18:26 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Kan ik me heel goed voorstellen
Die keuringen waren altijd wel een grote bron van stress voor me, hopelijk lukt 't je nu ook beter om je op je (psychische) gezondheid te focussen en minder op zeg maar 'het papierwerk'.
Hoe staat je behandeling er op dit moment voor?
Die loopt gewoon door. Vandaag had ik het over goed voor mezelf zorgen, afgelopen week wees mijn zus me erop dat ik best hulp mocht inschakelen. En dat was zo'n 'oh ja, ik mag best om hulp vragen' dat ik me realiseerde dat dat totaal niet in mijn systeem zit. Gaan we mogelijk de volgende keer op verder.
Ik wil eerst even tot rust komen en dan pas echt nadenken over wat we kunnen aanpakken, meestal komt er wel een situatie in het dagelijks leven dat direct verband houdt het verleden waar ik mee aan de slag kan.
Ik denk dat t leven voor veel mensen een stuk makkelijker zou zijn als ze in alle rust de dingen konden oplossen. Ik hoop dat jij ook wat meer rust kan vinden.quote:
[..]
Wat fijn!
Zou willen dat ik die druk niet meer zou hebben.
Ik moet eerst maar achter de indicatie van de gemeente aangaan die van geen kant klopt.quote:
[..]
Ik denk dat t leven voor veel mensen een stuk makkelijker zou zijn als ze in alle rust de dingen konden oplossen. Ik hoop dat jij ook wat meer rust kan vinden.
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
Ik krijg niet echt beelden o.i.d. in mijn hoofd. Maar het is meer dat ik dan mijn gedachten aan iemand vertel in mijn hoofd. Ik vorm een heel gesprek rondom mijn gedachten en meestal dan met wat ik voel...vooral negatieve gevoelens. En tja, de klachten met reizen an sich vallen mee. En zijn met een heel ienie mieni stukje 'pilletje' best te handelen. Het draait echt om momenten...en zodra het stressmoment voorbij is, kom ik ook weer tot rust.quote:
Dit piekeren, wat voor dingen/beelden krijg je dan in je hoofd?
Op zich vind ik 't niet vreemd dat je spanning kunt hebben bij het ondernemen van een reis, maar ik ken de magnitude van je aan reizen gerelateerde klachten verder niet
Tja, daar raak een gevoelig punt. Vertrouwen, is iets wat ik grotendeels mis. In het verleden ben ik vrij veel gekwetst door mensen die ik anders achtte. En ook werdik in de brudklas best lastiggevallen,want ik was echt een buitenstaander. Had geen mensen die ik kende op school. En degenen die ik leerde kennen uit mijn klas schaadden mijn vertrouwen continu.En ik snapte hen niet en zij mij. Dus sindsdien kost het mij extreem veel moeite om iemand in vertrouwen te nemen. Gelukkig heb ik iemand die ik goed vertrouw, helaas woont die persoon op dik 1 dag met de auto van me vandaan.Maar we praten best via whatsapp.quote:
Het regie hebben over je emoties en je gevoelens oppotten/camoufleren is iets wat (helaas) een best gebruikelijke handelswijze is als het om de omgang met de eigen emoties gaat.
Ik zie het wel vaker terug, die angsten.
Heb je mensen in je sociale kring die je vertrouwt of heb je in je verleden nare ervaringen gehad die te maken hadden met dat je je door iemand gekwetst voelde? Of nare ervaringen met afwijzing als persoon?
Zou je jezelf trouwens kunnen omschrijven als iemand die buitengewoon gevoelig is? Voor ruzies of geschreeuw of ben je misschien gevoelig voor sensorische prikkels zoals lawaai of bepaalde kleding?
Een vaste dagbesteding heb ik momenteel niet. En momenteel gaat het over het algemeen stukken beter.Vermaak me met kleine dingen, zoals klusjes in huis, huisdier waar voor gezorgd moet worden, stukjes wandelen e.d.quote:
Heb je verder iets van een dagbesteding? Heb je vrienden of kennissen waar je zeg maar een beetje terecht kunt (afgezien van familie).
En stap voor stap heel rustig ben ik me aan het voorbereiden voor werk zoeken(CV opbouwen), want op dit moment ben ik emotioneel nog ietwat onstabiel,makkelijk van mijn apropos af.
Dus doe nu vooral wat ik op dit moment wil en hoe. Als ik geen zin heb forceer ik me niet, uiteraard met dingen die je kan laten!
Morgen, reageer ik op de rest en lees ik bij.
Niet op korte termijn. Hij heeft aangegeven dat hij prima elke ochtend zes uur kan beginnen en het liefst vroeg werkt. Waren ze blij mee en nieuwe rooster is opeens sluiten ipv openen. Drama want hoelaat hij ook in bed ligt, uiterlijk 6/half 7 wordt ie wakker. Gister paniekaanval twee.quote:
[..]
He getver, wat vervelend dat ze dat zo hebben ingeregeld. Is daar nog wat mee te schuiven? Sterkte hiermee, echt rot dat t net eat beter ging en dan nu dit weer.
Mevrouw, fijn van het UWV!
Koettie, wat beroerd.
Weten ze op zijn werk dat het niet zo goed gaat? Misschien toch kijken of ze nog wat kunnen schuiven. Dit is wel klote zeg. Sterkte
Koettie, wat beroerd.
Weten ze op zijn werk dat het niet zo goed gaat? Misschien toch kijken of ze nog wat kunnen schuiven. Dit is wel klote zeg. Sterkte
Fake it till you make it...
Op deze locatie niet. Maar er is al gezegd dat het niet anders kan, ze komen personeel tekort dus al stress. Ze zijn vandaag bijv met twee ipv vier.quote:
Mevrouw, fijn van het UWV!
Koettie, wat beroerd.
Weten ze op zijn werk dat het niet zo goed gaat? Misschien toch kijken of ze nog wat kunnen schuiven. Dit is wel klote zeg. Sterkte
Denk dat we maar eens een jobcoach gaan zoeken, hij wil weg maar geen diploma's en daar is het cirkeltje weer rond want dan moet hij wel dom zijn, zonder opleiding. Vind het zooo naar om hem zo te zien. Het is een hele slimme creatieve jongen, maarja, wel met een gebruiksaanwijzing en nood aan structuur. En een zeldzame arbeidsethos want ziek melden doet hij alleen als hij half dood gaat. Veel verantwoordelijkheidsgevoel.
Wat vervelend zeg.quote:
[..]
Op deze locatie niet. Maar er is al gezegd dat het niet anders kan, ze komen personeel tekort dus al stress. Ze zijn vandaag bijv met twee ipv vier.
Denk dat we maar eens een jobcoach gaan zoeken, hij wil weg maar geen diploma's en daar is het cirkeltje weer rond want dan moet hij wel dom zijn, zonder opleiding. Vind het zooo naar om hem zo te zien. Het is een hele slimme creatieve jongen, maarja, wel met een gebruiksaanwijzing en nood aan structuur. En een zeldzame arbeidsethos want ziek melden doet hij alleen als hij half dood gaat. Veel verantwoordelijkheidsgevoel.
Wat voor werk doet hij eigenlijk? In een heel aantal beroepen telt werkervaring meer mee dan diploma's.
Sterkte en succes!
Nu als assistent manager in een horeca ding. Maar dat wil hij nooit meer doen, ook omdat het horeca is dus kans op avond en weekend. Z'n droombaan is van 9 tot 6 lekker op kantoor ergens denk ik.
Dat is qua tijden inderdaad lastig. Kan hij niet in een lunchroom gaan werken?quote:
Nu als assistent manager in een horeca ding. Maar dat wil hij nooit meer doen, ook omdat het horeca is dus kans op avond en weekend. Z'n droombaan is van 9 tot 6 lekker op kantoor ergens denk ik.
Er is veel vraag naar horecapersoneel dus op zich zit hij in een goede branche.
Heb de situatie gelezen en echt vervelend voor hem en uiteraaard voor jou. Een jobcoach lijkt mij een goed idee.quote:
[..]
Op deze locatie niet. Maar er is al gezegd dat het niet anders kan, ze komen personeel tekort dus al stress. Ze zijn vandaag bijv met twee ipv vier.
Denk dat we maar eens een jobcoach gaan zoeken, hij wil weg maar geen diploma's en daar is het cirkeltje weer rond want dan moet hij wel dom zijn, zonder opleiding. Vind het zooo naar om hem zo te zien. Het is een hele slimme creatieve jongen, maarja, wel met een gebruiksaanwijzing en nood aan structuur. En een zeldzame arbeidsethos want ziek melden doet hij alleen als hij half dood gaat. Veel verantwoordelijkheidsgevoel.
Is er niet een thuisstudie die hij kan doen waarmee hij bijvoorbeeld een certificaat kan halen, en zo meer richting de kantoorbaan kan gaan? En dat jullie dan samen een duidelijk rooster voor hem maken enz.??
Wat fijn, en vooral goed dat het om een heel jaar gaat. Nu kan je rustig bijkomen van de hele bureaucratische rompslomp en alle tijd aan jezelf besteden. En de rust die dit besluit je geeft kan enorm goed zijn voor je ‘herstel’.quote:
Ik heb fijn nieuws. Uwv heeft besloten dat ik nog een jaar in de ziektewet mag en dat er in dat jaar geen herkeuring plaatsvind. Kortgezegd, ik krijg nog een jaar om te herstellen zonder druk.
Dat is beter dan waar ik op gehoopt had. Wat een enorme opluchting is dat zeg!
Hij is er slim genoeg voor maar dan moet er eerst iets gebeuren met die faalangst. Hij is niet goed in begrijpend lezen en kan sommige zinnen echt op zes manieren interpreteren en daardoor erg onzeker. Hij is er wel slim genoeg voor maar meer een praktijk mens.quote:
[..]
Heb de situatie gelezen en echt vervelend voor hem en uiteraaard voor jou. Een jobcoach lijkt mij een goed idee.
Is er niet een thuisstudie die hij kan doen waarmee hij bijvoorbeeld een certificaat kan halen, en zo meer richting de kantoorbaan kan gaan? En dat jullie dan samen een duidelijk rooster voor hem maken enz.??
[..]
Wat fijn, en vooral goed dat het om een heel jaar gaat. Nu kan je rustig bijkomen van de hele bureaucratische rompslomp en alle tijd aan jezelf besteden. En de rust die dit besluit je geeft kan enorm goed zijn voor je ‘herstel’.
Net gebeld naar stichting Voorzet. Die konden niet helpen, hadden een wachttijd van 6 maanden (
) en namen even niemand aan. Doorverwezen naar Autisme specialist in Castricum. Die vrouw had iets vna ohhh, we doen alleen diagnose stellen dus geen idee waarom ze je doorverwezen naar ons. Die heeft ons weer verwezen naar IQ coach dus daar maar aangemeld.
Lijkt me enorm lastig als je sommige dingen op 6 manieren kan interpreteren. En ik snap bepaalde dingen enorm. Hopelijk kan er iets gedaan worden aan de faalangst, ik heb het zelf oook gehad. Maar op de middelbare werd het bij mij best duidelijk en hebben ze op school een cursus van 6 bijeenkomsten gegeven om hiermee te helpen.quote:
[..]
Hij is er slim genoeg voor maar dan moet er eerst iets gebeuren met die faalangst. Hij is niet goed in begrijpend lezen en kan sommige zinnen echt op zes manieren interpreteren en daardoor erg onzeker. Hij is er wel slim genoeg voor maar meer een praktijk mens.
Net gebeld naar stichting Voorzet. Die konden niet helpen, hadden een wachttijd van 6 maanden (
Hopelijk kan de IQ coach echt iets betekenen voor je vriend.
Ik hoop het. Het zag er wel goed uit opzich, denk dat zoiets hem ook meer goed doet dan een psycholoog. Komt alleen uit de Wmo volgens mij dus eerst kijken of dat gaat lukken. Fijn dat ik hier even van me af kan schrijven. 
Koettie, hopelijk kan die IQ coach iets betekenen voor jullie/hem!
Wat een gezoek dan he!
Wat een gezoek dan he!
Fake it till you make it...
Gelukkigquote:
Ik heb fijn nieuws. Uwv heeft besloten dat ik nog een jaar in de ziektewet mag en dat er in dat jaar geen herkeuring plaatsvind. Kortgezegd, ik krijg nog een jaar om te herstellen zonder druk.
Dat is beter dan waar ik op gehoopt had. Wat een enorme opluchting is dat zeg!
Ik ben nu een maand geleden met ontslag gegaan. Er hebben zijn nog geen dingen gebeurd die niet opgelost kunnen worden, geloof ik. Maar echt “soepel” verloopt het ook allemaal niet. Ik ben erg bang in huis en krijg daar tot nu toe weinig controle over, moet nog wennen aan de nieuwe hulpverleners die zijn toegevoegd. Op de plek waar ik nu hulp lijken ze dit wel te begrijpen en ik was daar al in behandeling daar is alleen maar bijgekomen dus dat is prettig. Met het fact team dat er ook bijgekomen is, moet ik nog aan wennen.
Moet veel keuzes maken, wordt doordat er veel communicatie is met instanties nu steeds geconfronteerd met ziektes en beperkingen (dat word ik anders ook wel maar op papier is het soms toch anders). Best wel ingewikkeld en vooral heel veel.
Luchtbel, niet soepel, maar je bent al wel weer een maand verder... !
Wat naar dat je erg bang bent in huis, het zou zo fijn zijn als je eigen plekje veilig voelde en je daar wat ontspanning kon vinden, maar dat lijkt me lastig als je bang bent.
Zou dat maken van keuzes en al die communicatie met instanties niet wat minder worden in de loop van de tijd, omdat je nu natuurlijk net verhuist bent brengt dat wel weer een hoop papierwerk en keuzes met zich mee. Ik hoop dat je het wat kan blijven overzien of dat men je daarbij kan helpen.
Sterkte
Wat naar dat je erg bang bent in huis, het zou zo fijn zijn als je eigen plekje veilig voelde en je daar wat ontspanning kon vinden, maar dat lijkt me lastig als je bang bent.
Zou dat maken van keuzes en al die communicatie met instanties niet wat minder worden in de loop van de tijd, omdat je nu natuurlijk net verhuist bent brengt dat wel weer een hoop papierwerk en keuzes met zich mee. Ik hoop dat je het wat kan blijven overzien of dat men je daarbij kan helpen.
Sterkte
Fake it till you make it...
Ik kan me voorstellen dat het een flinke opgave is om nu in je nieuwe situatie te wennen en je draai te vinden.quote:
[..]
Gelukkig
Ik ben nu een maand geleden met ontslag gegaan. Er hebben zijn nog geen dingen gebeurd die niet opgelost kunnen worden, geloof ik. Maar echt “soepel” verloopt het ook allemaal niet. Ik ben erg bang in huis en krijg daar tot nu toe weinig controle over, moet nog wennen aan de nieuwe hulpverleners die zijn toegevoegd. Op de plek waar ik nu hulp lijken ze dit wel te begrijpen en ik was daar al in behandeling daar is alleen maar bijgekomen dus dat is prettig. Met het fact team dat er ook bijgekomen is, moet ik nog aan wennen.
Moet veel keuzes maken, wordt doordat er veel communicatie is met instanties nu steeds geconfronteerd met ziektes en beperkingen (dat word ik anders ook wel maar op papier is het soms toch anders). Best wel ingewikkeld en vooral heel veel.
Heb je eigenlijk hulp van iemand die je helpt het overzicht een beetje te bewaren?
Thanks. Jij ook Nijnaquote:
[..]
Ik kan me voorstellen dat het een flinke opgave is om nu in je nieuwe situatie te wennen en je draai te vinden.
Heb je eigenlijk hulp van iemand die je helpt het overzicht een beetje te bewaren?
Ja op zich is die hulp nu dus wel in het leven geroepen, alleen het is nog even zoeken omdat ik die mensen dus nog maar net ken. Maar dit keer is het wel gespecialiseerde hulp en van de afdeling waar ik al ambulant in behandeling was dus mijn behandelbare hebben wel vast ingelicht enzo. Dus op zich zou dat een kwestie van wennen en durven te vertrouwen moeten zijn. Daar zit ook hulp bij om het in huis praktisch wat rustiger te maken enzo.
Daarnaast loopt mijn aanvraag voor een hulphond nog steeds, dat brengt veel stress mee.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Mensen weer leren vertrouwen en leren kennen (en zij moeten jou leren kennen ook) kost tijd.
En ik hoop echt dat de aanvraag voor een hulphond erdoor komt, dan is de stress in elk geval wel ergens goed voor geweest. Ik gun het je luchtbel!
Ik had vorig weekend even een flinke dip. Verbazingwekkend hoe sommige dingen zo de grond onder je voeten kunnen wegslaan, vond ik.
Maar na 2 dagen huilen en het laten landen kon ik wel weer verder en inmiddels ben ik weer aardig in evenwicht en daar ben ik heel blij om, want ik zag het even niet zo heel rooskleurig in allemaal...
En ik hoop echt dat de aanvraag voor een hulphond erdoor komt, dan is de stress in elk geval wel ergens goed voor geweest. Ik gun het je luchtbel!
Ik had vorig weekend even een flinke dip. Verbazingwekkend hoe sommige dingen zo de grond onder je voeten kunnen wegslaan, vond ik.
Maar na 2 dagen huilen en het laten landen kon ik wel weer verder en inmiddels ben ik weer aardig in evenwicht en daar ben ik heel blij om, want ik zag het even niet zo heel rooskleurig in allemaal...
Fake it till you make it...
Tot vorige week eigenlijk elke keer wel.quote:
Heeft er iemand hier wel eens echt "zin" om naar therapie te gaan?
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
Ik kon mijn verhaal kwijt en als het op angsten aankwam hielp het ook. Maar soms gebeuren er dingen in je leven die er voor zorgen dat je het allemaal maar opgeeft en dus ook in therapie geen zin meer hebt.quote:
[..]
Wat maakte dat je er zin in had en wat zorgt ervoor dat dat nu helaas niet meer zo is?
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
Dat spijt me om te horen en herkenbaar ook.quote:
[..]
Ik kon mijn verhaal kwijt en als het op angsten aankwam hielp het ook. Maar soms gebeuren er dingen in je leven die er voor zorgen dat je het allemaal maar opgeeft en dus ook in therapie geen zin meer hebt.
Wellicht een open deur maar: zou therapie dan niet juist kunnen helpen?
Reguliere therapie gaat hem niet echt worden als je op het punt staat om de crisisdienst te bellen.quote:
[..]
Dat spijt me om te horen en herkenbaar ook.
Wellicht een open deur maar: zou therapie dan niet juist kunnen helpen?
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
quote:
[..]
Reguliere therapie gaat hem niet echt worden als je op het punt staat om de crisisdienst te bellen.
Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen, sorry. Heel veel sterkte.
Dat is inderdaad van een ander kaliber.quote:
[..]
Reguliere therapie gaat hem niet echt worden als je op het punt staat om de crisisdienst te bellen.
Nu kan ik mijn eigen psycholoog altijd bellen of mailen, en in het geval het echt mis is kan ik bij de organisatie direct even contact met iemand hebben. Wellicht dat ze me niet direct uit een crisis kunnen helpen maar wel organiseren dat er direct hulp komt.
Dit lijkt me een situatie waarbij je je psycholoog gerust kan bellen voor hulp, steun of advies over wat te doen.
Idd,reguliere terapie helpt niet tijdens een crisis, maar ze kunnen er wel voor zorgen dat een balletje gaat rollen. Tot slot tijdens reguliere terapie of een psycholoog leert je beter kennen en snapt wat er in je omgaat en kan dan mischien ook een beetje inschatten hoe ernstig en wat voor gevolgen zo'n crisis kan hebben.quote:
[..]
Dat is inderdaad van een ander kaliber.
Nu kan ik mijn eigen psycholoog altijd bellen of mailen, en in het geval het echt mis is kan ik bij de organisatie direct even contact met iemand hebben. Wellicht dat ze me niet direct uit een crisis kunnen helpen maar wel organiseren dat er direct hulp komt.
Dit lijkt me een situatie waarbij je je psycholoog gerust kan bellen voor hulp, steun of advies over wat te doen.
@Aeque,hoop dat het wat beter gaat...en de crisis snel voorbij is.
Hier ging het afgelopen weekend veel minder, had het gevoel te verzuipen in mijn gevoelens en voelde me behoorlijk somber, wat het piekeren/gedachtenstorm triggerde. Ik heb wel duidelijk nu, dat ik qua gedachten in een circel vastzit die ik moet doorbreken,door middel van een keuze.
Vandaag zie ik dingen iets rooskleuriger met name doordat ik minder alleen ben thuis en me ook makkelijker vermaak. Weekenden zijn altijd mijn sombere momenten geweest door verveling.
En het nemen van die keuze is een van mijn problemen waar we dus aan werken met de pscyholoog, alleen heb ik na 4 sessies en heel veel huiswerk(boeken lezen) niet het gevoel vooruitgang te boeken of echt richting een oplossing te gaan en aan mezelf te werken.
Wel zijn we vandaag gestart met emotieregulatie en moet ik gedurende 1 week de 2 grootste emoties die ik p. dag meemaak bijhouden. Met welkeintentie geen idee. Dus volgende week zien we weer verder...
Vandaag zie ik dingen iets rooskleuriger met name doordat ik minder alleen ben thuis en me ook makkelijker vermaak. Weekenden zijn altijd mijn sombere momenten geweest door verveling.
En het nemen van die keuze is een van mijn problemen waar we dus aan werken met de pscyholoog, alleen heb ik na 4 sessies en heel veel huiswerk(boeken lezen) niet het gevoel vooruitgang te boeken of echt richting een oplossing te gaan en aan mezelf te werken.
Wel zijn we vandaag gestart met emotieregulatie en moet ik gedurende 1 week de 2 grootste emoties die ik p. dag meemaak bijhouden. Met welkeintentie geen idee. Dus volgende week zien we weer verder...
Ik zou gewoon vragen waarom het is.quote:
Hier ging het afgelopen weekend veel minder, had het gevoel te verzuipen in mijn gevoelens en voelde me behoorlijk somber, wat het piekeren/gedachtenstorm triggerde. Ik heb wel duidelijk nu, dat ik qua gedachten in een circel vastzit die ik moet doorbreken,door middel van een keuze.
Vandaag zie ik dingen iets rooskleuriger met name doordat ik minder alleen ben thuis en me ook makkelijker vermaak. Weekenden zijn altijd mijn sombere momenten geweest door verveling.
En het nemen van die keuze is een van mijn problemen waar we dus aan werken met de pscyholoog, alleen heb ik na 4 sessies en heel veel huiswerk(boeken lezen) niet het gevoel vooruitgang te boeken of echt richting een oplossing te gaan en aan mezelf te werken.
Wel zijn we vandaag gestart met emotieregulatie en moet ik gedurende 1 week de 2 grootste emoties die ik p. dag meemaak bijhouden. Met welkeintentie geen idee. Dus volgende week zien we weer verder...
Mij lijkt dat het wel wat inzicht kan geven over wat de emoties zijn en hoe die getriggerd worden.
Ik heb zelf na t dijne nieuws van uwv weer een hoop meer energie. Ik doe t rustig aan want ik ken mezelf en loop mezelf nog wel eens voorbij.
De afgelopen dagen wel veel leuke dingen gedaan. Maar ik merk ook dat ik me vaak wat verdrietig voel. Met name over hoe het vroeger is gelopen en wat me overkomen is.
Dat is wel iets nieuws. Eerder voelde ik daar niks bij, was het een collectie nare beelden en filmpjes in mijn hoofd waar ik liever niet bij stilstond.
Maar nu ben ik dus op veel momenten gewoon verdrietig erom. Ik laat het er maar even zijn. Denk dat het wel eens een stukje verwerking kan zijn.
De afgelopen dagen wel veel leuke dingen gedaan. Maar ik merk ook dat ik me vaak wat verdrietig voel. Met name over hoe het vroeger is gelopen en wat me overkomen is.
Dat is wel iets nieuws. Eerder voelde ik daar niks bij, was het een collectie nare beelden en filmpjes in mijn hoofd waar ik liever niet bij stilstond.
Maar nu ben ik dus op veel momenten gewoon verdrietig erom. Ik laat het er maar even zijn. Denk dat het wel eens een stukje verwerking kan zijn.
Hier helemaal kut. Vriend slaapt paar uur per nacht. Hele dag zombie en volledig uit het veld geslagen door alle afwijzingen en onbegrip van z'n huidige psycholoog. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Hij geeft aan dat hij dood wil en niet weet hoe hij verder moet en ik weet het eigenlijk ook niet. Wil zo de huisarts bellen maar alle spanning van afgelopen weken komt eruit want kan niet meer stoppen met huilen.
Slapeloosheid had ik ook last van. Omdat ik toch rust nodig had bleef ik gewoon met m'n ogen dicht liggen. In plaats van meegaan in m'n gedachten liet ik ze voorbij drijven.quote:
Hier helemaal kut. Vriend slaapt paar uur per nacht. Hele dag zombie en volledig uit het veld geslagen door alle afwijzingen en onbegrip van z'n huidige psycholoog. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Hij geeft aan dat hij dood wil en niet weet hoe hij verder moet en ik weet het eigenlijk ook niet. Wil zo de huisarts bellen maar alle spanning van afgelopen weken komt eruit want kan niet meer stoppen met huilen.
Dit hielp mij enorm.
Wat betreft niet weten hoe je verder moet, kan ik weinig anders delen dan vertrouwen hebben dat het ooit beter wordt. Besef dat je brein ziek is waardoor je lichtpuntjes moeilijk ziet, zelfs als ze recht voor je zijn.
Als laatste: laat hem zichzelf moe maken. Door sporten en inlezen over zijn stoornis. Maak afspraken met elkaar om momenten samen door te brengen, zodat jullie niet het gevoel krijgen er alleen voor te staan.
1 + 1 = blauw
Hij is al bekaf. Hij werkt veertig uur. Hij slaapt gewoon slecht in en is erg vroeg weer wakker. Samen tijd doorbrengen hebben we altijd al gedaan, hoewel het nu letterlijk samen knuffelen op de bank is want de rest is gewoon teveel energie. Ik heb weinig vertrouwen dat hij beter wordt zonder hulp. Zal ook altijd blijven spelen want is z'n zoveelste depressie. Ben eigenlijk bang dat hij over drie maanden z'n angst voor de dood opzij zet en iets doms doet.quote:
[..]
Slapeloosheid had ik ook last van. Omdat ik toch rust nodig had bleef ik gewoon met m'n ogen dicht liggen. In plaats van meegaan in m'n gedachten liet ik ze voorbij drijven.
Dit hielp mij enorm.
Wat betreft niet weten hoe je verder moet, kan ik weinig anders delen dan vertrouwen hebben dat het ooit beter wordt. Besef dat je brein ziek is waardoor je lichtpuntjes moeilijk ziet, zelfs als ze recht voor je zijn.
Als laatste: laat hem zichzelf moe maken. Door sporten en inlezen over zijn stoornis. Maak afspraken met elkaar om momenten samen door te brengen, zodat jullie niet het gevoel krijgen er alleen voor te staan.
Ben gewoon zoooo kwaad, niemand die kan helpen ,huisarts denkt niet meer, alles zit vol en verwijst naar instanties die helemaal niet kunnen helpen, aanvragen voor informatie duurt lang, z'n psycholoog zegt ga maar googlen naar een andere baan terwijl hij dat nu gewoon niet kan en voelt van alle kanten niet serieus genomen. Ben echt pislink. En hij heeft eindelijk z'n ouders op de hoogte gesteld dat het slecht gaat dus die zijn me nu aan het berichten en bellen. Ze maken zich zorgen natuurlijk en komen met allemaal tips en goede adviezen. Voelt dubbel, alsof ik zo dom ben of alsof het zo makkelijk is. 'misschien moet hij een nieuwe baan' joh. Maar goed, weten zij ook niet allemaal natuurlijk.
Heb vrijgekomen vanmiddag, zit er echt doorheen. Morgen huisarts en aangeven dat het echt niet gaat en of er iets van medicatie oid opgestart kan worden.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |