De boosheid van de blanke arbeider; een verklaring en een oplossing #6

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 07:41 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Wat? Hier een beetje in een forum lopen klagen, maar echt wat doen voor de onderklasse is teveel moeite?
Ik, de superarroggante haal nog eens mijn eigen woorden aan
Enige wat er over is gebleven van de Arbeidersbeweging is de geïnstitutionaliseerde roep om een overheid die alles moet regelen. Maar was dat altijd het geval? Nee, de Arbeidersbeweging was bezig om arbeiders te scholen, ze verder te brengen, alcoholmisbruik te bestrijden door bijvoorbeeld volkshuizen op te richten, veelbelovende kinderen uit arbeidersgezinnen een hoge opleiding mogelijk te maken (iemand als Wim Kok ging naar Neyenrode).
Niets van dat alles is over.
Verder komen? Wat maken van je leven? Welnee, bijstandsmoeders in de watten leggen, solidair zijn met drie generaties werkloos, dat is wat er over is van Links.
Beetje youtube kijken naar Chomsky, linkjes posten over hoe erg het allemaal wel niet is, hoe de arbeider gemanipuleerd wordt jammeren, maar écht wat doen? Kom, klop, kom van je zolderkamer en ga eens wat doen in de echte wereld

Links ging ook over solidariteit, en over de politieke middelen die nodig zijn om iets te veranderen (verenigt u en stem links).

Roepen naar de onderklasse dat je 'je klauwen uit je mouwen moet steken' en verder niets doen, is rechts. Wat rechts ook doet, is de hele media vol te plempen met hun boodschap en reclame. Want dat werkt, als je mensen wil bewegen of mobiliseren. Het werkt ook omgekeerd, als je mensen juist wilt demotiveren of demobiliseren. Bijvoorbeeld, linkse mensen afzeiken als zij het doen voor een linkse zaak, zoals jij hier doet.

quote:

Op vrijdag 30 december 2016 17:52 schreef kzomba het volgende:

[..]

Dit is specifiek, zwarte mensen zijn net zo racistisch als blanke mensen, daar zit echter geen verschil tussen. Als iemand denkt dat blanke mensen racistischer zijn dan zwarte mensen dan zou dit heel racistisch zijn omdat men er dan vanuit zou gaan dat racisme in de genen zit.

Deze kan op de valreep nog even in het lijstje kromste redeneringen van 2016. Als iemand een verschil constateert qua gedrag tussen blanke en donkere mensen dan zou diegene automatisch vaststellen dat de oorzaak in de genen zit en dus racistisch zijn? Sommige mensen wringen zich wel in erg vreemde bochten om recht te praten wat krom is..

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 12:01 schreef deelnemer het volgende:

[..]

Links ging ook over solidariteit, en over de politieke middelen die nodig zijn om iets te veranderen (verenigt u en stem links).

Roepen naar de onderklasse dat je 'je klauwen uit je mouwen moet steken' en verder niets doen, is rechts. Wat rechts ook doet, is de hele media vol te plempen met hun boodschap en reclame. Want dat werkt, als je mensen wil bewegen of mobiliseren. Het werkt ook omgekeerd, als je mensen juist wilt demotiveren of demobiliseren. Bijvoorbeeld, linkse mensen afzeiken als zij het doen voor een linkse zaak, zoals jij hier doet.

Het is dezelfde verdeel en heers-tactiek die Piet ook graag toepast. Spreek iemand in de discussie aan op diens eigen gedrag, maak het persoonlijk en drogredeneer zo de discussie dood. Resultaat: een succesvolle omzeiling van de discussie door rechts en zelf geen handen uit de zakken hoeven te steken. Dat de meeste hulp aan mensen met weinig kansen en/of lage inkomens sowieso al gegeven wordt door linkse mensen vergeet hij daar even bij te vermelden. Niet dat dat voor de discussie ter zake doet overigens.

Over Trump en Goldman Sachs
http://s.vk.nl/s342b-a4441992/

Schrapte de NPO echt het woord 'kerst'? (of is dat vakkundige geplugd fake news?)
http://s.vk.nl/s63ff-a4442049/

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 12:53 schreef Klopkoek het volgende:

Schrapte de NPO echt het woord 'kerst'? (of is dat vakkundige geplugd fake news?)
http://s.vk.nl/s63ff-a4442049/

Mwah.

"Met de kennis van nu, zegt Volkskrant-recensente Heesakkers, had ze mogelijk gekozen voor het woord 'misschien' in plaats van 'waarschijnlijk'. NPO-woordvoerder Arthur Schuitemaker: 'Ze doet een bepaalde aanname, ik vind dat verder prima in een column, het gaat alleen mis als andere media het als een feit gaan presenteren.'"

quote:

Op dinsdag 27 december 2016 20:50 schreef GSbrder het volgende:

[..]

Ik betwijfel of de Westerse economieën op enig punt in de moderne geschiedenis gesloten en zelfvoorzienend waren. Nederland had nog niet gek lang geleden koloniën en semi-koloniën. Daarnaast was de informatiedeling een stuk minder, dus terug gaan naar zo'n tijdperk is een weinig reële keuze. Mijns inziens zou ik het dilemma tussen pre-globalisme en post-globalisme appels en peren willen noemen. Kun je aangeven welke beperking op globalisering op dit moment de selectiviteit ervan het beste weergeeft? Offshoren is niet in alle gevallen aantrekkelijk, dat blijkt ook uit de meer service-gerichte economische activiteiten. Tegelijkertijd is bijvoorbeeld de financiële dienstverlening weer wel erg geglobaliseerd, met een paar hotspots en wat satellieten, waarbij ik Nederland dan even voor het gemak onder een satelliet schaar.

Het gaat niet zozeer om het voorzienend zijn en of je dan Nederland als 'zelf' neemt of bijvoorbeeld de EU-landen gezamenlijk. Het gaat erom dat als de producenten en consumenten in dezelfde inwoners verenigd zijn de human resource helemaal niet goedkoper hoeft, omdat die dan ook weer meer kunnen consumeren. Als je productie en consumptie van elkaar los trekt krijg je een ract to the bottom.

Globalisering is in die zin selectief dat een werknemer geen gunstig belastingregime kan uitzoeken, en marktpartijen die te klein zijn voor een buitenlandse vestiging in het nadeel zijn tov multinationals doordat ze wel de volle mep aan invoerheffingen betalen.

quote:

Beter in welk opzicht? De daadwerkelijk goede productie kan gewoon blijven bestaan, als we op prijs-kwaliteit de internationale concurrentie aankunnen. Duitse automerken hadden een duidelijk voordeel, de DAFjes niet. Het lijkt me ook stug dat de welvaart zou stijgen als we naar een "made in Holland"-economie, want daar zijn we nooit echt goed in geweest.

Mede door productie in de lage lonen landen heeft de markt zich zo ontwikkeld dat we veel meer prullen zijn gaan kopen. Als er sterk op loonkosten geconcurreerd moet worden krijg je meer wegwerpshit. Een zelfde welvaartsniveau is best denkbaar met andersoortige consumptie, van duurdere maar ook betere artikelen.

quote:

Leuke quote . Het hoeft echter ook niet het werk van de middenklasse te zijn dat de dupe wordt van robotisering of automatisering. Wellicht dat de huidige banen van de huidige middenklasse onder druk staan, maar een baan bij de McDonald's zou ik niet onder middenklasse willen scharen.

Zulke banen zijn de oprit naar de arbeidsmarkt en met het verdwijnen van dit soort banen ontstaan er weer anderen. Ook zakken sommige banen uit de middenklasse naar de onderklasse, terwijl tegelijkertijd banen vanuit de onder- of middenklasse opstijgen naar boven, naar gelang de competenties in waarde toe- of afnemen.

Ik denk dat dat ook wel meevalt, computers zijn namelijk ontzettend veel beter in schaken dan in voetballen. Werk dat behoorlijke motorische vaardigheid en/of sociale intelligentie vereist zal niet makkelijk door robots worden overgenomen. Denkwerk daarentegen...

Feit is echter dat sinds de jaren 70 de productiviteit van werknemers wel flink is blijven stijgen, maar hun inkomsten nauwelijks meegegroeid zijn. Dat is niet goed voor die mensen, maar ook niet goed voor de economie want dat zijn de besteders. Die geven een veel groter deel van hun inkomen uit aan consumptie dan ernstig bovenmodalen.

quote:

In welk opzicht doet de helft van de economische activiteit geen beroep op iets waar geld/banken bij komen kijken? Net zoals juristen eraan te pas komen zodra er ergens economische activiteit zal plaatsvinden, hebben geldstromen ook hun rol. Daarnaast zijn vanaf de jaren '70 de activiteiten van de Nederlandse banken door het dak gegaan. Bedrijven hadden in toenemende mate vreemd vermogen nodig voor hun expansieplannen, het financieren van hun activiteiten en daarnaast hebben we het huizenbezit gedemocratiseerd. Kunnen we nu een hoop van vinden, maar daar hebben we nu wel mee te dealen.

Een heel groot deel van het MKB gebruikt de financiele sector helemaal niet voor financiering, maar slechts voor een bankrekening.

quote:

Daarnaast bepleit je eerder dat Nederlandse productie/industrie goed is, want dan kunnen we hier hoge lonen uitkeren, maar als het de financiële dienstverlening betreft, is Nederlandse productie van leningen niet goed? De lonen zijn nergens zo hoog als in de financiële sector, dus wat dat betreft mogen we blij zijn met het waterhoofd, want dan krijgen we hier lekker kapitaalkrachtige burgers. In de huidige wereldeconomie zijn er weinig sectoren zo aantrekkelijk als de financiële om als land aan je te binden, want daar wordt de meeste toegevoegde waarde geproduceerd.

Dat is dus de misvatting waar veel landen ingetrapt zijn. Een financiele sector voegt geen waarde toe, een financieel product is op zich niet welvaartsverhogend, het verbetert de levenskwaliteit niet direct, je kunt er niet van genieten. Een financiele sector kan slechts bijdragen aan de waardetoevoeging door met goede kapitaalallocatie anderen in staat te stellen hun arbeidsproductiviteit te verhogen zodat ze meer waarde toevoegen. Maar dan moet dat kapitaal dus terechtkomen bij mensen en bedrijven die daadwerkelijk investeringen doen om hun arbeidsproductiviteit te verhogen. Maar met de kredietverstrekking aan het MKB schiet het juist niet erg op. Geld bijdrukken, het financieren van overnames, beursgangen en aandelenspeculatie, het doet allemaal heel weinig tot niks voor de arbeidsproductiviteit en daarmee weinig tot niks voor de waardetoevoeging, en daarmee weinig tot niks voor de welvaart.

Daarmee is het vooral een kostenpost, als veel mensen veel betaald krijgen voor het nauwelijks tot niet bijdragen aan waardetoevoeging, dan komt dat geld dus op de een of andere manier uit de zak van mensen die wel waarde toevoegen. Los van de vraag of dat eerlijk is, verschil is dat mensen die wel waarde toevoegen het geld wat ze daarmee verdienen grotendeels laten rollen, en de mensen die het geld uit de zak van anderen pakken dat vaak in zo'n grote mate doen dat ze daarvan maar een heel klein deel laten rolllen en vooral aan vermogensopbouw doen.

"Het geld het werk laten doen" is niet alleen een onjuist voorstelling van zaken, het is een ander het werk laten doen, het is ook decadentie. Er is een aanzwellende bovenklasse van halve en hele renteniers, die kunnen dan welisweer individueel 80 uur in de week ploeteren om met geld meer geld te 'maken', maar het blijft rentenieren ipv produceren. Welvaart kan alleen maar komen van daadwerkelijk toevoegen van waarde.

quote:

Octrooien werden in Nederland in de 16e eeuw al verleend, het octrooirecht kwam in 1817, we hadden in de jaren '40 van de afgelopen eeuw al ziekenfondsen met de Ziekenfondswet en dat middels universitair onderzoek gewerkt wordt aan medicijnen is ook niets nieuws. Ik zie hier in elk geval geen grote trendwijziging in, ook niet omdat een BV als rechtsfiguur in Nederland de facto al bestond sinds de VOC. Velen hebben getracht speculatie tegen te gaan, maar het is tegelijkertijd verrassend lastig om het eigendomsrecht te eerbiedigen en tegelijkertijd speculatie onaantrekkelijk te maken. Ik ben het overigens wel met je eens dat de overheid niet moet ingrijpen als dit voordeel voor mensen oplevert die prima voor zichzelf kunnen zorgen, dat is een inefficiënte ombuiging. De oplossing zie ik echter in minder interventie en niet in meer.

Ik ben niet tegen bescherming van intellectuele eigendom, het is alleen wel een overheidsingreep met een bepaald doel, en als het dan ongewenste effecten heeft kun je je niet verschuilen achter de vrije markt. Als de overheid ingrijpt moet die overheid zorgen dat die ingrepen het juist effect hebben en blijven hebben, anders moet je de ingreep bijstellen.

Als je ingrijpt op de vrije markt door eigenaren uit te sluiten van aansprakelijkheid omdat dit zou leiden tot het nemen van meer risico's en dat gunstig is voor de welvaartsgroei, dan moet je ook verantwoordelijkheid blijven nemen voor de effecten van die ingreep. Als het dan bijvoorbeeld leidt tot bestuurders die hele grote risico's nemen om snel grote klappen te maken en als het misgaat dan hebben ze al een heleboel binnen, dan moet je die ingreep wellicht combineren met een malus-regeling. Dan kun je je niet verschuilen achter de vrije markt, want in de vrije markt ben je aansprakelijk voor de schulden die je aangaat en de schade die je veroorzaakt met je eigendom. Het gaat niet om precies hoe of wat, het gaat erom dat als je ingrijpt je moet zorgen dat die ingreep goed uitpakt.

Speculatie is deels ook mogelijk gemaakt door overheidsingrepen, en pakt volgens mij grotendeels negatief uit. Dan moet je de ingreep bijstellen.

quote:

De aarde is, qua grond, inmiddels wel uitontdekt en het is dus ook niet meer het geval dat iemand een stukje grond kan vinden en het kan claimen met een vlag. Je moet grond nu dus kopen van de eerdere eigenaar en dat is vaak niet meer de (familie van de) ontdekker van het stukje aarde. Mensen dichten waarde aan grond toe omdat er economische activiteiten kunnen plaatsvinden, in hartje Amsterdam wat meer dan ergens in de polder.

Het pachtsysteem lost het niet op, want om een pachtconstructie te kunnen laten werken moet iemand de grond bezitten en iemand de grond willen pachten. Het is niet veel meer of minder dan grondhuur. Dat mensen grond willen hebben - of het onroerend goed er op - is nog geen reden om de grond dan maar te onteigenen en het aan een ander instituut/lichaam te geven die het in pacht kan uitgeven. Een gemeente die de gronden in erfpacht uitgeeft levert namelijk ook de nodige beperkingen op, het is niet voor niets dat in veel Nederlandse gemeenten het pachtsysteem in onbruik is geraakt.

Dat heeft met uitvoeringsdetails te maken. Het principe van grondeigendom deugt gewoon niet en heeft een prijsopdrijvend effect. De vraag zal altijd toenemen en het aanbod nooit, dus wordt het meer waard zonder dat er iemand waarde toevoegt. Dat is ook weer extreem lui en decadent. Dan kun je beter vaststellen dat het land van ons allemaal is en we dat zullen moeten delen, en daartoe een prijs gaan berekenen voor het duurzaam exclusief uitbaten/genieten/hebben van een stukje van dat land.

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 12:17 schreef keste010 het volgende:

[..]

Deze kan op de valreep nog even in het lijstje kromste redeneringen van 2016. Als iemand een verschil constateert qua gedrag tussen blanke en donkere mensen dan zou diegene automatisch vaststellen dat de oorzaak in de genen zit en dus racistisch zijn? Sommige mensen wringen zich wel in erg vreemde bochten om recht te praten wat krom is..

Gezien je niet de intelligentie hebt om het juist te interpreteren ga ik ook geen moeite doen om jou dat uit te leggen. Mocht je een helder inzicht krijgen waarom genetisch onderscheid maken met inferieure eigenschappen wel racistisch zou zijn dan hoor ik het graag, tot die tijd kan ik helaas niet op je ingaan.

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 12:01 schreef deelnemer het volgende:

[..]

Links ging ook over solidariteit, en over de politieke middelen die nodig zijn om iets te veranderen (verenigt u en stem links).

Roepen naar de onderklasse dat je 'je klauwen uit je mouwen moet steken' en verder niets doen, is rechts. Wat rechts ook doet, is de hele media vol te plempen met hun boodschap en reclame. Want dat werkt, als je mensen wil bewegen of mobiliseren. Het werkt ook omgekeerd, als je mensen juist wilt demotiveren of demobiliseren. Bijvoorbeeld, linkse mensen afzeiken als zij het doen voor een linkse zaak, zoals jij hier doet.

Haal je kop eens uit je reet. Ik zeg juist dat muilheld Klopkoek geen fuck doet voor de linkse zaak.

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 16:53 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Haal je kop eens uit je reet. Ik zeg juist dat muilheld Klopkoek geen fuck doet voor de linkse zaak.

Moet ik me constant blijven verdedigen en verantwoorden?

Val toch dood Piet. Je hebt stront in je oren.

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 16:56 schreef Klopkoek het volgende:

[..]

Moet ik me constant blijven verdedigen en verantwoorden?

Val toch dood Piet. Je hebt stront in je oren.

Wat is er gebeurd met elkaar het beste wensen?

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 17:00 schreef Paper_Tiger het volgende:

[..]

Wat is er gebeurd met elkaar het beste wensen?

Dat wens jij hele bevolkingsgroepen evenmin, dus krijg lekker de tyfus met je schijnheilige gedoe.

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 17:16 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]

Dat is een standaard cop-out als rechts is uit geluld.

De gebruikelijke verdachten hier onderstrepen mijn punt maar weer eens dat er geen fuck over is van de arbeidersbeweging, slechts de geïnstitutionaliseerde roep om een overheid die alles moet regelen rest.

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 16:56 schreef Klopkoek het volgende:

[..]

Moet ik me constant blijven verdedigen en verantwoorden?

Val toch dood Piet. Je hebt stront in je oren.

Tja, klopkoek, jij roept om solidariteit en dat de onderklasse geframed wordt, maar als ik je zeg, als je dat vind waarom doe je daar dan niets aan komt je halve kraakpand hier boe en bah roepen.
Blijf lekker achter je computer zitten, linkse linkjes posten en zwelgen in zelfmedelijden, het zal me jeuken, maar zolang je dat doet bevestig je mijn stelling alleen maar.

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 17:22 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]

Je kan als individu nou eenmaal niet tegen een bank of multinational opboksen, los jij dat maar eens anders op dan.

Zoals ik zeg, er is geen fuck over van de arbeidersbeweging. De Sociaaldemocratische partijen zijn overgenomen door zich links intellectueel noemende carriere politici die vooral uitblinken in de minachting van de oude achterban.

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 17:20 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]


De gebruikelijke verdachten hier onderstrepen mijn punt maar weer eens dat er geen fuck over is van de arbeidersbeweging, slechts de geïnstitutionaliseerde roep om een overheid die alles moet regelen rest.

Jij weet helemaal niet wat ik doe en blijft het maar negeren.

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 12:29 schreef keste010 het volgende:

[..]

Het is dezelfde verdeel en heers-tactiek die Piet ook graag toepast. Spreek iemand in de discussie aan op diens eigen gedrag, maak het persoonlijk en drogredeneer zo de discussie dood. Resultaat: een succesvolle omzeiling van de discussie door rechts en zelf geen handen uit de zakken hoeven te steken. Dat de meeste hulp aan mensen met weinig kansen en/of lage inkomens sowieso al gegeven wordt door linkse mensen vergeet hij daar even bij te vermelden. Niet dat dat voor de discussie ter zake doet overigens.

Oh zeker wel keste. Jij, klopkoek, en je andere linkse vriendjes hebben hier een grote bek over hoe erg het wel niet is, maar wat doen jullie nu concreet om de situatie te veranderen?
Niets
En daarom zal je tot lengte van dagen kunnen blijven klagen. Net zoals je vind dat anderen moeten betalen voor je plannetjes vinden jullie dat anderen wat moeten doen.

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 17:27 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

[ afbeelding ]
Zoals ik zeg, er is geen fuck over van de arbeidersbeweging. De Sociaaldemocratische partijen zijn overgenomen door zich links intellectueel noemende carriere politici die vooral uitblinken in de minachting van de oude achterban.

Gandhi was net zoals Manning, Swartz, Snowden, Assange een terrorist weet je wel. Churchill, de man van handen uit de mouwen steken, haatte hem.

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 17:32 schreef Klopkoek het volgende:

[..]

Gandhi was net zoals Manning, Swartz, Snowden, Assange een terrorist weet je wel. Churchill, de man van handen uit de mouwen steken, haatte hem.

Hij liet zien dat je wat kan veranderen, ook zonder boosheid of geweld.
Ga die wijken in Klopkoek, wees de nieuwe held van links die echt wat doet voor de onderklasse.
Maar dat doe je niet. Jij dumpt nog een paar linkjes

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 17:36 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]

Jij doet ook niks behalve een beetje trollen.

Ook is het goede woord, je vind dus OOK dat jullie geen fuck aan de situatie doen

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 17:43 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]

Dus je geeft toe dat je alleen maar loopt te trollen.

Nope, ik confronteer mensen met hun gedrag en hun mening.
Maar rook er nog eentje, wees lekker boos op mij, kijk vooral niet naar jezelf

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 17:51 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]

Maar verder doe je dus niets nuttigs om de wereld beter te maken. Je trollt alleen maar.

[..]

Ad hominems zijn zoooooo trollerig.

Ik en niets nuttigs doen? Hoe kom je daar zo bij? Mooie slotzin na die opening trouwens, zelfkennis, respect

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 17:53 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]


[..]

Klopkoek kan prima zijn eigen discussie voeren

Terug naar de inhoud;

Citizens United stelde vast dat limieten aan donaties voor politici een aantasting van 'free speech' betreft.

Tegelijkertijd heb je een Goldman Sachs die aan alle werknemers en ingehuurde externen verbiedt om aan bepaalde kandidaten te doneren. Of actief voor te zijn. Op straffe van boetes en ontslag.

Dat is dan weer voor de Republikeinen geen enkel probleem, evenals het bespioneren, en toont aan hoe machtig de meganationals zijn.

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 18:56 schreef Klopkoek het volgende:
Terug naar de inhoud;

Citizens United stelde vast dat limieten aan donaties voor politici een aantasting van 'free speech' betreft.

Tegelijkertijd heb je een Goldman Sachs die aan alle werknemers en ingehuurde externen verbiedt om aan bepaalde kandidaten te doneren. Of actief voor te zijn. Op straffe van boetes en ontslag.

Dat is dan weer voor de Republikeinen geen enkel probleem, evenals het bespioneren, en toont aan hoe machtig de meganationals zijn.

Clinton had een 50% hoger budget dan Trump en de ondersteuning van de meeste media, prominenten etc en dan nog kon ze niet winnen.

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 17:54 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Klopkoek kan prima zijn eigen discussie voeren

Terwijl sommigen dan weer helemaal geen discussie kunnen voeren.

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 19:02 schreef Weltschmerz het volgende:

[..]

Terwijl sommigen dan weer helemaal geen discussie kunnen voeren.

Tja, die kunnen alleen maar over neoliberalisme klagen.

Hebben jullie nog een feest in het kraakpand?

Mooi stuk:

quote:

Er is alleen nog maar toon, geen debat

Want het is eerder zo dat men elkaar juist voortdurend aanspreekt op elkaars vermeende overtuigingen, elkaar aan een stuk door de maat neemt op basis van afkomst, sociale positie en achtergrond, en elkaar constant beschuldigt en afschildert in de meest karikaturale termen. De opvattingen van anderen worden niet als een uitnodiging tot engagement gezien, ze worden domweg beschouwd als een lastig obstakel dat uit de weg geruimd moet worden, of als een bedreiging van eigenwaarde of cultuur en gemeenschap. Sandels oproep om met elkaar in discussie te gaan op basis van respect voor elkaar en voor de feiten, blijft hopeloos in de lucht hangen.

Dat vooral 'paupers' vuurwerk afsteken is ook weer zo een fake news plug. Geraffineerd, manipulatief.

Ondertussen zijn 60% van de vuurwerk slachtoffers gewoon omstanders.

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 19:20 schreef Perrin het volgende:
Mooi stuk:

[..]

"Ruimte herwinnen voor het publieke debat . Zodat we het weer ergens over kunnen hebben."

Top !!!

quote:

Op zondag 1 januari 2017 17:09 schreef Klopkoek het volgende:
Dat vooral 'paupers' vuurwerk afsteken is ook weer zo een fake news plug. Geraffineerd, manipulatief.

Ondertussen zijn 60% van de vuurwerk slachtoffers gewoon omstanders.

Je tweede zin geeft anders behoorlijk wat onderbouwing voor je eerste zin. Paupers met vuurwerk zorgen ervoor dat omstanders slachtoffer worden. Lijkt mij een prima conclusie

quote:

Op zondag 1 januari 2017 17:17 schreef mcmlxiv het volgende:

[..]

Je tweede zin geeft anders behoorlijk wat onderbouwing voor je eerste zin. Paupers met vuurwerk zorgen ervoor dat omstanders slachtoffer worden. Lijkt mij een prima conclusie

Dit doen dus niet enkel paupers.

Dat schieten met vuurwerk op agenten en brandweermannen, gebeurd dat nu in volkswijken of in villawijken?

quote:

Op zondag 1 januari 2017 17:26 schreef Klopkoek het volgende:

[..]

Dit doen dus niet enkel paupers.

Wanneer je dusdanig debiel bent dat je een ander verwond met jouw vuurwerk ben je een behoorlijke pauper volgens mij. Maar dat zal zeker niet voor alle vuurwerkliefhebbers gelden. De meesten zijn heel normaal en kopen wat vuurpijltjes en zo.

Mannetjes met illegaal vuurwerk en/of mannetjes die buiten de daarvoor geldende tijden vuurwerk afsteken en/of mannetjes die anderen (dieren inclusief) bekogelen met hun vuurwerk vallen wat mij betreft allemaal in de categorie paupers die best een vingertje of meer mogen missen.

quote:

Op zondag 1 januari 2017 17:13 schreef deelnemer het volgende:

[..]

"Ruimte herwinnen voor het publieke debat . Zodat we het weer ergens over kunnen hebben."

Top !!!

https://www.nrc.nl/nieuws(...)sme-5940038-a1539081

Arjen van Veelen ziet het als een strijd tussen liberalen en populisten. De groep staat voor hem alleen voor 'het groepsgevoel'. Maar zelfs marktwerking is al een vorm van samenwerking (via het prijsmechanisme).

Het individu op zichzelf, zonder anderen, is een armzalig iets. De mogelijkheid van samenwerking binnen een groep heeft meer om het lijf dan 'het groepsgevoel'. Het is bittere noodzaak. Een noodzaak die je alleen over het hoofd kunt zien als er al ruimschoots aan voldaan is, maar blijkbaar zo impliciet dat je het niet beseft. Als dat gebrek aan besef er toe leidt, dat je het anderen ontneemt of ontzegt, zoals de neoliberalen deden, ontstaan er serieuze problemen.

http://edition.cnn.com/20(...)transparency-report/

Dat hele Fake News is gewoon een complot.

Aan censuur en filters geen gebrek

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 13:15 schreef Weltschmerz het volgende:

[..]

Het gaat niet zozeer om het voorzienend zijn en of je dan Nederland als 'zelf' neemt of bijvoorbeeld de EU-landen gezamenlijk. Het gaat erom dat als de producenten en consumenten in dezelfde inwoners verenigd zijn de human resource helemaal niet goedkoper hoeft, omdat die dan ook weer meer kunnen consumeren. Als je productie en consumptie van elkaar los trekt krijg je een ract to the bottom.

Het hoeft niet goedkoper, maar het feit blijft dus dat het een moeilijkheidje is om met alle open markten van nu, waar producent en consument wel degelijk in verschillende ontwikkelingsstadia, welvaartsniveaus, markteconomieën en belastingregimes verkeren. Het is een gevalletje "tragedy of the commons" dat zowel overheden als bedrijven dus niet in staat zijn het maatschappelijk effect van hogere of lagere lonen te internaliseren en je dus freeriders krijgt. Als elke medewerker van Ford van z'n gestegen loon een nieuwe Ford zou kopen, was het een no-brainer, maar consumenten gaan een deel van het geld oppotten, er huizen van kopen en mee op vakantie naar Thailand. Allemaal van weinig waarde voor de individuele kapitaaleigenaar.

quote:

Globalisering is in die zin selectief dat een werknemer geen gunstig belastingregime kan uitzoeken, en marktpartijen die te klein zijn voor een buitenlandse vestiging in het nadeel zijn tov multinationals doordat ze wel de volle mep aan invoerheffingen betalen.

De werknemer is ook een burger en hij of zij kan dus slechts met haar stemrecht het belastingregime in haar voordeel buigen. Er zijn twee manieren om naar deze politieke onmacht te kijken; ofwel de multinational is te sterk en kan daarmee de globalisering in z'n voordeel buigen, of de overheid is niet sterk genoeg om naast burgers en het MKB ook de multinationals de wil op te leggen. Zodra je in een wereld leeft met meer dan 1 land zal je ipso facto multinationals moeten verleiden in een minder dominante manier dan je met het MKB en burgers gewend bent. Dat is in het nadeel van landen die waarde hechten aan een groot sociaal vangnet en in het voordeel van de meer marktgeoriënteerde landen, waar het nadeel voor het MKB versus multinationals dan ook kleiner zal zijn.

quote:

Mede door productie in de lage lonen landen heeft de markt zich zo ontwikkeld dat we veel meer prullen zijn gaan kopen. Als er sterk op loonkosten geconcurreerd moet worden krijg je meer wegwerpshit. Een zelfde welvaartsniveau is best denkbaar met andersoortige consumptie, van duurdere maar ook betere artikelen.

Welke krachten maken dat er op loonkosten geconcurreerd moet worden? Toch de consumptiewens van de burgers? Als een product van 1 euro niet zoveel beter zou verkopen dan een product van 10 euro dat 10 keer langer mee gaat, zouden duurdere producten beter verkopen en er dus ook meer aanbod van zijn. Uiteindelijk consumeren Westerse burgers zich dus naar een economie waar de lonen lager liggen.

quote:

Ik denk dat dat ook wel meevalt, computers zijn namelijk ontzettend veel beter in schaken dan in voetballen. Werk dat behoorlijke motorische vaardigheid en/of sociale intelligentie vereist zal niet makkelijk door robots worden overgenomen. Denkwerk daarentegen...

Feit is echter dat sinds de jaren 70 de productiviteit van werknemers wel flink is blijven stijgen, maar hun inkomsten nauwelijks meegegroeid zijn. Dat is niet goed voor die mensen, maar ook niet goed voor de economie want dat zijn de besteders. Die geven een veel groter deel van hun inkomen uit aan consumptie dan ernstig bovenmodalen.

Klopt, productiviteit is gestegen, mede door digitalisering en globalisering, zonder dat de lonen zijn gestegen. Anders gezegd, de lonen hoefden niet omhoog te gaan voor de kapitaalverschaffers om de productiviteit te verhogen en het was dus ook voor andere potentiele werknemers niet aantrekkelijk om de mensen in Westerse landen een hoger salaris te geven, want daar was de productiviteitswinst niet tot nauwelijks te behalen. Ook politieke en vakbondsargumenten kunnen hierbij een rol spelen, net als een toegenomen druk om de verzorgingsstaat uit te breiden sinds de jaren '70. Je kan het niet allemaal hebben. Mensen hier die tot de grote bovenmodalen zijn gaan behoren, hadden de wereld als hun speeltuin, mensen die modaal verdienen of daaronder hebben ineens een wereld aan concurrentie erbij.

quote:

Een heel groot deel van het MKB gebruikt de financiele sector helemaal niet voor financiering, maar slechts voor een bankrekening.

Dat lijkt me een wat te beperkte kijk op de diensten die het MKB aannemen. Immers, ze gebruiken juristen ook voor meer dan om slechts ter zitting te gaan. MKB'ers sluiten voor hun medewerkers ook verzekeringen af, kiezen pensioenproducten, werken met kredieten om grote orders te kunnen voldoen en met betaalsystemen en bankgaranties voor hun klanten.

quote:

Dat is dus de misvatting waar veel landen ingetrapt zijn. Een financiele sector voegt geen waarde toe, een financieel product is op zich niet welvaartsverhogend, het verbetert de levenskwaliteit niet direct, je kunt er niet van genieten.

Waarom niet? Als je een prettige bankrelatie hebt, met een evenwichtige verdeling, makkelijke bankpas en goede spaarrente, dan is dat directe welvaart, zelfs al staat er nog niets op. Als jij weet dat je een goede pensioensregeling hebt, dan is dat direct welvaartsverhogend, ook al krijg je dat product pas als je met pensioen kunt. Als je een goede verzekering hebt, dan slaap je rustiger en durf je meer risico's aan, ook als je hoopt die verzekering helemaal niet te gebruiken. Dit zou dezelfde logica zijn als dat de aanschaf van een voordeelverpakking wc-papier geen welvaart oplevert, omdat de consumptie niet direct hoeft plaats te vinden.

quote:

Een financiele sector kan slechts bijdragen aan de waardetoevoeging door met goede kapitaalallocatie anderen in staat te stellen hun arbeidsproductiviteit te verhogen zodat ze meer waarde toevoegen. Maar dan moet dat kapitaal dus terechtkomen bij mensen en bedrijven die daadwerkelijk investeringen doen om hun arbeidsproductiviteit te verhogen. Maar met de kredietverstrekking aan het MKB schiet het juist niet erg op. Geld bijdrukken, het financieren van overnames, beursgangen en aandelenspeculatie, het doet allemaal heel weinig tot niks voor de arbeidsproductiviteit en daarmee weinig tot niks voor de waardetoevoeging, en daarmee weinig tot niks voor de welvaart.

Dienstverleners doen zelf natuurlijk aan kapitaalgeneratie, anders zouden banken niet zo happig zijn op investment banking-activiteiten. Zou de ING of de ABN dit moeten afstoten, zoals natuurlijk eerder met de verzekeringsactiviteiten is gebeurd, dan gaan de tarieven voor het consumer banking omhoog. Immers, spaargeld is het vliegwiel en de motorolie om de dienstverlening gaande te houden. Nu het geld direct vanuit Draghi komt en banken de spaarders niet meer zo nodig hebben, is het wat minder een heikel punt, maar zodra de centrale banken de rentes verhogen gaan de tarieven voor particulieren omhoog. Uiteindelijk is het financieren van overnames, het verzorgen van een beursgang en het beleggen in aandelen een vorm van arbeidsproductiviteit en als je die vorm binnen Nederland houdt, kunnen we daar meer aan verdienen. Elke medewerker in de financiele dienstverlening heeft z'n inkomen zeker te danken aan de productiviteit van medewerkers in andere sectoren, maar dit geldt ook vice versa. De schoonmaakster kan ook enkel emplooi vinden dankzij het feit dat haar werkgever van mening is dat er moet worden schoongemaakt en dat deduceren tot "geen arbeidsproductiviteit", gaat te ver.

quote:

Daarmee is het vooral een kostenpost, als veel mensen veel betaald krijgen voor het nauwelijks tot niet bijdragen aan waardetoevoeging, dan komt dat geld dus op de een of andere manier uit de zak van mensen die wel waarde toevoegen. Los van de vraag of dat eerlijk is, verschil is dat mensen die wel waarde toevoegen het geld wat ze daarmee verdienen grotendeels laten rollen, en de mensen die het geld uit de zak van anderen pakken dat vaak in zo'n grote mate doen dat ze daarvan maar een heel klein deel laten rolllen en vooral aan vermogensopbouw doen.

Het is voor een land vooral goed om veel mensen te hebben die aan vermogensopbouw doen, want vermogensopbouw kan alleen plaatsvinden als er - dat zei je eerder al - ergens waarde aan wordt gehecht. Dat kan doordat veel mensen aandelen kopen (stijgende beurzen, stijgende pensioensvermogens, stijgende welvaart) of huizen (stijgende huizenmarkten, stijgende particuliere vermogens, stijgende welvaart) of andere vermogenstitels (stijgende productie van luxegoederen, stijgende inkomens voor vaklieden). Geld moet zeker rollen, maar ook weer niet zoveel dat mensen continue alles wat ze hebben uitgeven, dan mis je een buffer in slechte tijden.

quote:

"Het geld het werk laten doen" is niet alleen een onjuist voorstelling van zaken, het is een ander het werk laten doen, het is ook decadentie. Er is een aanzwellende bovenklasse van halve en hele renteniers, die kunnen dan welisweer individueel 80 uur in de week ploeteren om met geld meer geld te 'maken', maar het blijft rentenieren ipv produceren. Welvaart kan alleen maar komen van daadwerkelijk toevoegen van waarde.

Het is een wat zwart scenario, maar stel je dan echt voor productie terug te halen naar Nederland? Welke fysieke arbeid levert, laten we zeggen, minimaal 30 euro per uur op en kan ons op dit moment een grote hoeveelheid betekenisvolle, duurzame banen opleveren voor mensen die we daar een aanzienlijk deel van hun leven aan kunnen laten toewijden? Als ik kijk naar luxe auto's, sieraden, kunst en andere typische luxeartikelen, dan betwijfel ik of je - zonder echt een achtergrond te hebben in die sectoren - in staat bent zo'n sector uit de grond te stampen. We zijn bijvoorbeeld niet slecht in het maken van luxe jachts, maar in feite worden die dingen ook gekocht door bankiers, miljardairs en andere renteniers, dus de productie van een jacht is ook een vorm van indirect rentenieren.

quote:

Ik ben niet tegen bescherming van intellectuele eigendom, het is alleen wel een overheidsingreep met een bepaald doel, en als het dan ongewenste effecten heeft kun je je niet verschuilen achter de vrije markt. Als de overheid ingrijpt moet die overheid zorgen dat die ingrepen het juist effect hebben en blijven hebben, anders moet je de ingreep bijstellen.

Als je ingrijpt op de vrije markt door eigenaren uit te sluiten van aansprakelijkheid omdat dit zou leiden tot het nemen van meer risico's en dat gunstig is voor de welvaartsgroei, dan moet je ook verantwoordelijkheid blijven nemen voor de effecten van die ingreep. Als het dan bijvoorbeeld leidt tot bestuurders die hele grote risico's nemen om snel grote klappen te maken en als het misgaat dan hebben ze al een heleboel binnen, dan moet je die ingreep wellicht combineren met een malus-regeling. Dan kun je je niet verschuilen achter de vrije markt, want in de vrije markt ben je aansprakelijk voor de schulden die je aangaat en de schade die je veroorzaakt met je eigendom. Het gaat niet om precies hoe of wat, het gaat erom dat als je ingrijpt je moet zorgen dat die ingreep goed uitpakt.

Het zou kunnen, maar dan vergroot je de potentiele risico's voor bestuurders en verwachten ze dus ook grotere beloningen. Immers, waarom voor een bedrijf gaan werken, of op een zekere positie, als de malus-regeling je boven het hoofd hangt? Dan kun je beter een niveautje lager werken of in een minder gevoelige branche, waar de kijker van de overheid niet zo groot is. De schulden die je aangaat en de schade die je veroorzaakt is veroorzaakt door het bedrijf en daar is - meestal - het bedrijf voor aansprakelijk. Zouden de persoonlijke aansprakelijkheden niet alleen voor topbestuurders, maar ook voor vertegenwoordigers, uitvoerders en andere individuen van een bedrijf toenemen, dan kan dit het ondernemerschap schaden. Niet dat alles nou in dienst moet staan van vrijheid, blijheid, ondernemerschap en plof-BV's, maar als je werkelijk alles tot op het individu terug wil herleiden loop je het risico dat met katvangers en marionetten wordt gewerkt. De echte machthebbers blijven buiten schot en zij die het zich niet kunnen permitteren lopen tegen de lamp.

quote:

Dat heeft met uitvoeringsdetails te maken. Het principe van grondeigendom deugt gewoon niet en heeft een prijsopdrijvend effect. De vraag zal altijd toenemen en het aanbod nooit, dus wordt het meer waard zonder dat er iemand waarde toevoegt. Dat is ook weer extreem lui en decadent. Dan kun je beter vaststellen dat het land van ons allemaal is en we dat zullen moeten delen, en daartoe een prijs gaan berekenen voor het duurzaam exclusief uitbaten/genieten/hebben van een stukje van dat land.

De vraag blijft echt niet eeuwig toenemen, vraag de huizenbezitters in Limburg en Zeeland maar hoe het met het herstel van hun woningprijzen gaat. Vraag het de boeren in Groningen maar hoeveel hun grond nu waard is. Extreem lui en decadent is het niet om verantwoordelijk te zijn voor een flinke hoeveelheid grond met gebouwen. Iedereen die wel eens een documentaire gezien heeft van de adel op dit moment ziet hoe moeilijk het is om landgoederen (inclusief opstallen) rendabel te onderhouden. Leuk als het land van ons allemaal is, maar wie zorgt er dan voor? Wie gaat de prijs berekenen voor het uitbaten/hebben van een stukje grond en hoe zorgen wij ervoor dat er geen wirwar aan onderpachtsituaties ontstaan? Hoe doen we het met de erfenis van een boer of burger, gaat het pachtrecht dan over naar de kinderen?

Meer fundamenteel: mijn ervaring is, als je radicaal de kaarten opnieuw schudt, dan is er een groep die er van zal profiteren. Dat is in Rusland gebeurd toen ze daar te abrupt van het feodalisme naar het communisme gingen en eveneens toen ze van het communisme naar het kapitalisme gingen. Het eigendomsrecht op grond is iets wat voor een diverse groep mensen nut heeft en zal ook niet automatisch convergeren naar steeds minder en minder eigenaren met uitsluitend rent-seeking gedrag. Een particuliere boer zal, in veel gevallen, meer baat hebben bij het perceel grond van de buurman dan een andere grootgrondbezitter zonder aanpalende gronden. Een burger heeft doorgaans maar 1 stukje grond nodig en dat is waar hij z'n huis op heeft. Zelfs de grootste grondbezitters van Nederland (toevallig is de Rijksoverheid daar een van) hebben er een hele kluif aan om een rendement te pakken op grond die de inflatie of staatsobligaties langdurig verslaat. Daarmee is grond geen zekerheidje of gemakkelijke manier naar rijkdom.

quote:

Op maandag 2 januari 2017 00:09 schreef GSbrder het volgende:

[..]

Het hoeft niet goedkoper, maar het feit blijft dus dat het een moeilijkheidje is om met alle open markten van nu, waar producent en consument wel degelijk in verschillende ontwikkelingsstadia, welvaartsniveaus, markteconomieën en belastingregimes verkeren. Het is een gevalletje "tragedy of the commons" dat zowel overheden als bedrijven dus niet in staat zijn het maatschappelijk effect van hogere of lagere lonen te internaliseren en je dus freeriders krijgt. Als elke medewerker van Ford van z'n gestegen loon een nieuwe Ford zou kopen, was het een no-brainer, maar consumenten gaan een deel van het geld oppotten, er huizen van kopen en mee op vakantie naar Thailand. Allemaal van weinig waarde voor de individuele kapitaaleigenaar.

Het is geen 'tragedy of the commons' die de historisch revisionistische verklaring uit de speltheorie ervan maakt. Het is machtsspel waarin de sterkste partijen zich van alles toe-eigening dmv wet en regelgeving, die zij buiten de democratie om ritselen (allerlei verdragen) en wat ze buiten de wetgeving om wegsluizen (corruptie).

quote:

[..]

De werknemer is ook een burger en hij of zij kan dus slechts met haar stemrecht het belastingregime in haar voordeel buigen. Er zijn twee manieren om naar deze politieke onmacht te kijken; ofwel de multinational is te sterk en kan daarmee de globalisering in z'n voordeel buigen, of de overheid is niet sterk genoeg om naast burgers en het MKB ook de multinationals de wil op te leggen. Zodra je in een wereld leeft met meer dan 1 land zal je ipso facto multinationals moeten verleiden in een minder dominante manier dan je met het MKB en burgers gewend bent. Dat is in het nadeel van landen die waarde hechten aan een groot sociaal vangnet en in het voordeel van de meer marktgeoriënteerde landen, waar het nadeel voor het MKB versus multinationals dan ook kleiner zal zijn.

Dan is het een machtsspel, die niet uitgaat van het algemeen belang, maar uitgaat van 'might makes right'. Dat is een ander spel dan een democratische rechtsstaat. In dat spel zijn bedrijven ook vijanden van veel burgers, waar je de strijd mee aangaat. Kapitaalmarkten aan banden leggen is daarin een prima middel (take back control, ipv je tegen elkaar laten uitspelen).

quote:

[..]

Welke krachten maken dat er op loonkosten geconcurreerd moet worden? Toch de consumptiewens van de burgers? Als een product van 1 euro niet zoveel beter zou verkopen dan een product van 10 euro dat 10 keer langer mee gaat, zouden duurdere producten beter verkopen en er dus ook meer aanbod van zijn. Uiteindelijk consumeren Westerse burgers zich dus naar een economie waar de lonen lager liggen.

Dat is een gevalletje van prisoner dilemma. De burger wordt in twee rollen gesplitst (consument en producent) en tegen elkaar uitgespeeld. En weg is de controle over de werksituatie. Het prijsmechanisme is de nieuwe soeverein. En wie houdt dat prijsmechanisme in stand? Is dat een de verhulde echte soeverein?

quote:

Klopt, productiviteit is gestegen, mede door digitalisering en globalisering, zonder dat de lonen zijn gestegen. Anders gezegd, de lonen hoefden niet omhoog te gaan voor de kapitaalverschaffers om de productiviteit te verhogen en het was dus ook voor andere potentiele werknemers niet aantrekkelijk om de mensen in Westerse landen een hoger salaris te geven, want daar was de productiviteitswinst niet tot nauwelijks te behalen. Ook politieke en vakbondsargumenten kunnen hierbij een rol spelen, net als een toegenomen druk om de verzorgingsstaat uit te breiden sinds de jaren '70. Je kan het niet allemaal hebben. Mensen hier die tot de grote bovenmodalen zijn gaan behoren, hadden de wereld als hun speeltuin, mensen die modaal verdienen of daaronder hebben ineens een wereld aan concurrentie erbij.

Wel vreemd dat de toegenomen concurrentie niet alleen leidt tot het naar elkaar toegroeien van lonen, maar ook tot steeds hogere beloningen aan de top. Er is toch ook veel meer concurrentie aan de top. Of is dat geen markt?

quote:

[..]

Dat lijkt me een wat te beperkte kijk op de diensten die het MKB aannemen. Immers, ze gebruiken juristen ook voor meer dan om slechts ter zitting te gaan. MKB'ers sluiten voor hun medewerkers ook verzekeringen af, kiezen pensioenproducten, werken met kredieten om grote orders te kunnen voldoen en met betaalsystemen en bankgaranties voor hun klanten.

De financialisering van alles. Waaronder het verpanden van de hele economie.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Financialisering

quote:

Waarom niet? Als je een prettige bankrelatie hebt, met een evenwichtige verdeling, makkelijke bankpas en goede spaarrente, dan is dat directe welvaart, zelfs al staat er nog niets op. Als jij weet dat je een goede pensioensregeling hebt, dan is dat direct welvaartsverhogend, ook al krijg je dat product pas als je met pensioen kunt. Als je een goede verzekering hebt, dan slaap je rustiger en durf je meer risico's aan, ook als je hoopt die verzekering helemaal niet te gebruiken. Dit zou dezelfde logica zijn als dat de aanschaf van een voordeelverpakking wc-papier geen welvaart oplevert, omdat de consumptie niet direct hoeft plaats te vinden.

Omdat er nogal wat aan de strijkstok blijft hangen. Als het financiele systeem een grote hap neemt uit de taart, is het dan wel efficient? Bubbels opblazen en gered worden als de bubbel barst, of je beloftes niet meer kunnen nakomen, is destructief.

quote:

[..]

Dienstverleners doen zelf natuurlijk aan kapitaalgeneratie, anders zouden banken niet zo happig zijn op investment banking-activiteiten. Zou de ING of de ABN dit moeten afstoten, zoals natuurlijk eerder met de verzekeringsactiviteiten is gebeurd, dan gaan de tarieven voor het consumer banking omhoog. Immers, spaargeld is het vliegwiel en de motorolie om de dienstverlening gaande te houden. Nu het geld direct vanuit Draghi komt en banken de spaarders niet meer zo nodig hebben, is het wat minder een heikel punt, maar zodra de centrale banken de rentes verhogen gaan de tarieven voor particulieren omhoog. Uiteindelijk is het financieren van overnames, het verzorgen van een beursgang en het beleggen in aandelen een vorm van arbeidsproductiviteit en als je die vorm binnen Nederland houdt, kunnen we daar meer aan verdienen. Elke medewerker in de financiele dienstverlening heeft z'n inkomen zeker te danken aan de productiviteit van medewerkers in andere sectoren, maar dit geldt ook vice versa. De schoonmaakster kan ook enkel emplooi vinden dankzij het feit dat haar werkgever van mening is dat er moet worden schoongemaakt en dat deduceren tot "geen arbeidsproductiviteit", gaat te ver.

Rente extractie maximaliseren, gebaseerd is op het privilege geld te mogen creeren, is niet productief.

quote:

[..]

Het is voor een land vooral goed om veel mensen te hebben die aan vermogensopbouw doen, want vermogensopbouw kan alleen plaatsvinden als er - dat zei je eerder al - ergens waarde aan wordt gehecht. Dat kan doordat veel mensen aandelen kopen (stijgende beurzen, stijgende pensioensvermogens, stijgende welvaart) of huizen (stijgende huizenmarkten, stijgende particuliere vermogens, stijgende welvaart) of andere vermogenstitels (stijgende productie van luxegoederen, stijgende inkomens voor vaklieden). Geld moet zeker rollen, maar ook weer niet zoveel dat mensen continue alles wat ze hebben uitgeven, dan mis je een buffer in slechte tijden.

Het creeren van bubbels is geen opbouw van waarde maar een Ponzi schema. Als ook de aanbodzijde wordt kort gehouden en de vraagzijde gestimuleerd (zoals op de Nederlandse huizenmarkt) dan is het geen markt, maar het tijdelijk opdrijven van prijzen en winsten..

quote:

Het is een wat zwart scenario, maar stel je dan echt voor productie terug te halen naar Nederland? Welke fysieke arbeid levert, laten we zeggen, minimaal 30 euro per uur op en kan ons op dit moment een grote hoeveelheid betekenisvolle, duurzame banen opleveren voor mensen die we daar een aanzienlijk deel van hun leven aan kunnen laten toewijden? Als ik kijk naar luxe auto's, sieraden, kunst en andere typische luxeartikelen, dan betwijfel ik of je - zonder echt een achtergrond te hebben in die sectoren - in staat bent zo'n sector uit de grond te stampen. We zijn bijvoorbeeld niet slecht in het maken van luxe jachts, maar in feite worden die dingen ook gekocht door bankiers, miljardairs en andere renteniers, dus de productie van een jacht is ook een vorm van indirect rentenieren.

Het ging over "Geld het werk laten doen". Alleen slim investeren creeert waarde. Dat is niet het geval als je speculeert op waardestijgingen van bestaande dingen, of gaat freeriden door je te onttrekken aan belastingheffing. De winsten die je zo maakt, kun je wel uitgeven aan luxe. Maar niet alle consumptie is even relevant.

quote:

[..]

Het zou kunnen, maar dan vergroot je de potentiele risico's voor bestuurders en verwachten ze dus ook grotere beloningen. Immers, waarom voor een bedrijf gaan werken, of op een zekere positie, als de malus-regeling je boven het hoofd hangt? Dan kun je beter een niveautje lager werken of in een minder gevoelige branche, waar de kijker van de overheid niet zo groot is. De schulden die je aangaat en de schade die je veroorzaakt is veroorzaakt door het bedrijf en daar is - meestal - het bedrijf voor aansprakelijk. Zouden de persoonlijke aansprakelijkheden niet alleen voor topbestuurders, maar ook voor vertegenwoordigers, uitvoerders en andere individuen van een bedrijf toenemen, dan kan dit het ondernemerschap schaden. Niet dat alles nou in dienst moet staan van vrijheid, blijheid, ondernemerschap en plof-BV's, maar als je werkelijk alles tot op het individu terug wil herleiden loop je het risico dat met katvangers en marionetten wordt gewerkt. De echte machthebbers blijven buiten schot en zij die het zich niet kunnen permitteren lopen tegen de lamp.

Dat is machtsspel. Pleit jij ervoor om schadelijke praktijken op zijn beloopt te laten, omdat het machtsspel toch altijd de overhand krijgt? Waarom dan nog diefstal tegengaan?

Het idee is dat de overheid het algemeen belang in het oog houdt. Het kan niet zo zijn, dat de winsten geprivatiseerd worden en de verliezen gesocialiseerd.

quote:

De vraag blijft echt niet eeuwig toenemen, vraag de huizenbezitters in Limburg en Zeeland maar hoe het met het herstel van hun woningprijzen gaat. Vraag het de boeren in Groningen maar hoeveel hun grond nu waard is. Extreem lui en decadent is het niet om verantwoordelijk te zijn voor een flinke hoeveelheid grond met gebouwen. Iedereen die wel eens een documentaire gezien heeft van de adel op dit moment ziet hoe moeilijk het is om landgoederen (inclusief opstallen) rendabel te onderhouden. Leuk als het land van ons allemaal is, maar wie zorgt er dan voor? Wie gaat de prijs berekenen voor het uitbaten/hebben van een stukje grond en hoe zorgen wij ervoor dat er geen wirwar aan onderpachtsituaties ontstaan? Hoe doen we het met de erfenis van een boer of burger, gaat het pachtrecht dan over naar de kinderen?

Meer fundamenteel: mijn ervaring is, als je radicaal de kaarten opnieuw schudt, dan is er een groep die er van zal profiteren. Dat is in Rusland gebeurd toen ze daar te abrupt van het feodalisme naar het communisme gingen en eveneens toen ze van het communisme naar het kapitalisme gingen. Het eigendomsrecht op grond is iets wat voor een diverse groep mensen nut heeft en zal ook niet automatisch convergeren naar steeds minder en minder eigenaren met uitsluitend rent-seeking gedrag. Een particuliere boer zal, in veel gevallen, meer baat hebben bij het perceel grond van de buurman dan een andere grootgrondbezitter zonder aanpalende gronden. Een burger heeft doorgaans maar 1 stukje grond nodig en dat is waar hij z'n huis op heeft. Zelfs de grootste grondbezitters van Nederland (toevallig is de Rijksoverheid daar een van) hebben er een hele kluif aan om een rendement te pakken op grond die de inflatie of staatsobligaties langdurig verslaat. Daarmee is grond geen zekerheidje of gemakkelijke manier naar rijkdom.

Grond is geen product. Daarom kun je het monopoliseren.
Grond hoef je niet te onderhouden, want het verdwijnt niet.

Het onderhoud van landgoederen is alleen nodig als je het niet wilt laten verwilderen, of gebouwen wilt onderhouden. Dat betreft de inrichting niet de grond. Siberië wordt niet onderhouden. Je moet het alleen niet verzieken. Dat kun je verbieden.

Door alle grond te verpachten en de opbrengt hoofdelijk te verdelen, kost grond niets voor een pachter die niet meer neemt dan zijn deel. Degene die minder neemt dan zijn deel maakt winst, degenen die meer neemt, maakt kosten. In dat geval blijft de grond zelf gemeenschappelijk bezit.

Meer algemeen: het gaat niet om het formuleren van de juiste oplossing, maar om de vraag of de juiste oplossing bekent is. De claim dat alles een vrije markt is, deze er vanzelf is, en iedere geldige redenering daarop gebaseerd is, staat ter discussie. Het staat ter discussie, omdat de marktideologie van de laatste 35 jaar doet alsof dit zo is. Dat wordt misbruikt. Iha is het vrije marktverhaal geen goede beschrijving van de realiteit. De politiek wordt gebruikt om een vrije markt te creeren, en de gecreerde vrije markt wordt gebruikt om de democratie te ondermijnen. Zo ontstaat een private tirannie.

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 02-01-2017 14:26:52 ]

quote:

Op maandag 2 januari 2017 14:04 schreef deelnemer het volgende:

[..]

Het is geen 'tragedy of the commons' die de historisch revisionistische verklaring uit de speltheorie ervan maakt. Het is machtsspel waarin de sterkste partijen zich van alles toe-eigening dmv wet en regelgeving, die zij buiten de democratie om ritselen (allerlei verdragen) en wat ze buiten de wetgeving om wegsluizen (corruptie).

Wat is er ondemocratisch aan een verdrag, gesloten tussen democratisch gekozen regeringen? Wat is er corrupt aan een handeling die de wetgeving geen geweld aan doet? In feite zou een "sterke" partij in jouw ogen dus niet mogen lobbyen, niet mogen ontwijken en geen maatregelen mogen treffen die haar doelen dient. Je verwacht van een winstgerichte actor dat hij het nalaat zich te wapenen tegen dingen die de winstgevendheid negatief zal beïnvloeden. Zolang een bedrijf zich houdt aan wet- en regelgeving, zolang een bedrijf op legale wijze invloed tracht te verkrijgen, is het niet onethischer bezig dan een burger die demonstreert, een referendum eist of op een andere manier de aandacht trekt buiten het actief kiesrecht om. Een burger die VRH ontwijkt door spaargeld op 31 december uit te geven, of hypotheekrenteaftrek als aftrekpost op te geven bij de fiscus is niet ethischer of onethischer dan een bedrijf dat een royalty-constructie opzet om de winstbelasting te ontwijken.

quote:

Dan is het een machtsspel, die niet uitgaat van het algemeen belang, maar uitgaat van 'might makes right'. Dat is een ander spel dan een democratische rechtsstaat. In dat spel zijn bedrijven ook vijanden van veel burgers, waar je de strijd mee aangaat. Kapitaalmarkten aan banden leggen is daarin een prima middel (take back control, ipv je tegen elkaar laten uitspelen).

Het zou een prima middel zijn, als het effectief, rechtvaardig, niet-schadelijk en onontwijkbaar is. In veel gevallen voldoen proefballonnetjes niet aan deze voorwaarden. Er kan mij niet ontzegd worden dat ik pragmatisch in de hele belastingkwestie zit en meer mogelijkheden noem dan slechts dogmatisch "belasting = diefstal" of "multinationals moeten meer betalen" te schreeuwen. Als je de kapitaalmarkt in Nederland aan banden wil leggen, is dat kinderlijk eenvoudig te ontwijken, weinig effectief en zorgt het ook voor schade aan de Nederlandse economie. Ga je het mondiaal regelen, dan zul je genoegen moeten nemen met meer water bij de wijn, totdat je op een gegeven moment met een homeopathisch glas wijn overblijft.

quote:

Dat is een gevalletje van prisoner dilemma. De burger wordt in twee rollen gesplitst (consument en producent) en tegen elkaar uitgespeeld. En weg is de controle over de werksituatie. Het prijsmechanisme is de nieuwe soeverein. En wie houdt dat prijsmechanisme in stand? Is dat een de verhulde echte soeverein?

Is dit een retorische vraag?
Daarnaast, als ik de burger meerdere rollen toedicht, dan wordt er dikwijls gezegd dat ik marktideologisch werk door de handelingen van de consument te vertalen naar zijn positie als producent, kiezer of algemeen burger. Als je de verschillende rollen van de burger miskent en weigert dat hij of zij ook een consument, burger, kiezer en producent is, zal je hem een deel van de verantwoordelijkheid ontnemen. Dat zie je ook bij bankiersdiscussies; als je de burger van alle verantwoordelijkheid ontneemt bij het afsluiten van tophypotheken of woekerpolissen, dan is dat een paternalistische houding en delegeer je de consumptieverantwoordelijkheid bij de overheid. De overheid moet holistisch toezien op de belangen van de burger, zelfs als de burger uitsluitend z'n kleren bij de Primark koopt, stemt op partijen die hem meer geld beloven en productie levert die geen hoger salaris waard is dan toen hij 20 jaar geleden met z'n werk begon.

quote:

Wel vreemd dat de toegenomen concurrentie niet alleen leidt tot het naar elkaar toegroeien van lonen, maar ook tot steeds hogere beloningen aan de top. Er is toch ook veel meer concurrentie aan de top. Of is dat geen markt?

Blijkbaar is de uitwisselbaarheid van arbeid lager op de productieladder groter dan uitwisselbaarheid van het hoger management. Voor mensen hoger in de boom is men bereidt een hoger salaris te betalen, zelfs als dit "ten koste" gaat van de lage lonen in ontwikkelingslanden. Of de concurrentie aan de top is niet zo hevig als wij denken, omdat de netwerken nog op vergelijkbare manieren zijn vormgegeven. Als we ineens 10 x zoveel MBA's laten afstuderen, is dat geen garantie dat we 10 x zoveel CEO's hebben. Geeft te denken; zou het in het onderwijs ook zo werken? Dat meer academici en hoger opgeleiden niet automatisch zorgt voor meer banen voor deze mensen als de toegevoegde waarde uitblijft?

quote:

De financialisering van alles. Waaronder het verpanden van de hele economie.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Financialisering

Dit zou jou hoop moeten geven; want het wordt een min of meer natuurlijk stadium genoemd uit de herfst van een cyclus van een periode van ontwikkeling. Blijkbaar staan we aan de vooravond van een grote verschuiving van de macht, wil echter niet zeggen dat het dit keer automatisch zal convergeren naar een eindeloze financialisering. Hoelang dit gaat duren, geen idee, maar zolang het duurt kun je maar beter aan tafel zitten.

quote:

Omdat er nogal wat aan de strijkstok blijft hangen. Als het financiele systeem een grote hap neemt uit de taart, is het dan wel efficient? Bubbels opblazen en gered worden als de bubbel barst, of je beloftes niet meer kunnen nakomen, is destructief.

Zeker, bubbels en bail-outs zijn niet echt efficient voor de wereld, de lokale economie en de kracht van individuele landen. Daarom kun je maar beter diversificeren en ofwel accepteren dat er dus mensen met een grote rijkdom naast mensen met een lagere rijkdom leven, ofwel dat je bewust kiest voor een land zonder groot financieel stelsel en je daardoor toeleggen op andere vormen van productie met een hoog rent-seeking component. Grondstoffen delven of (fossiele) brandstoffen, ook weinig duurzaam en effectief.

quote:

Rente extractie maximaliseren, gebaseerd is op het privilege geld te mogen creeren, is niet productief.

Rente extractie minimaliseren, dat privilege niet gebruiken of het uitbesteden aan andere financiele centra is ook niet echt productief. Als we onze pensioenmiljarden, bancaire tegoeden en verzekeringspremies lieten beheren in New York, Londen en Hong Kong was dat ook zonde van onze middelen. Dan laat je de arbeid met de hoogste toegevoegde waarde achter op plaatsen waar wij niet genieten van de spill over effecten.

quote:

Het creeren van bubbels is geen opbouw van waarde maar een Ponzi schema. Als ook de aanbodzijde wordt kort gehouden en de vraagzijde gestimuleerd (zoals op de Nederlandse huizenmarkt) dan is het geen markt, maar het tijdelijk opdrijven van prijzen en winsten..

De vraagzijde wordt in een verzorgingsstaat altijd gestimuleerd, want het creëren van gelijkheid wordt gezien als een manier om mensen met beperkte middelen toch van inkomen te voorzien, zodat ze daarmee veilig verplichtingen aankunnen en investeringen kunnen doen. Dat de aanbodzijde kort wordt gehouden, is inderdaad een politieke keuze. We hadden ook voor een meer Belgisch model kunnen kiezen, waar er minder Vinex en meer zelfbouw is. Niet dat je land daar automatisch beter van wordt.

quote:

Het ging over "Geld het werk laten doen". Alleen slim investeren creeert waarde. Dat is niet het geval als je speculeert op waardestijgingen van bestaande dingen, of gaat freeriden door je te onttrekken aan aan belastingheffing. De winsten die je zo maakt, kun je wel uitgeven aan luxe. Maar niet alle consumptie is even relevant.

Welke consumptie is überhaupt relevant? Zo bezien zijn ook niet alle investeringen even relevant. Een investering in grond en gebouwen heeft meer maatschappelijk nut dan een investering in particuliere kunst en sieraden, want het voordeel komt de hele samenleving toe. Speculeren op de waardestijging van bestaande dingen maakt ook dat het aantrekkelijker wordt om nieuwe dingen, gelijkend op bestaande dingen, te produceren.

quote:

Dat is machtsspel. Pleit jij ervoor om schadelijke praktijken op zijn beloopt te laten, omdat het machtsspel toch altijd de overhand krijgt? Waarom dan nog diefstal tegengaan?

Het idee is dat de overheid het algemeen belang in het oog houdt. Het kan niet zo zijn, dat de winsten geprivatiseerd worden en de verliezen gesocialiseerd.

Dat wordt het als de overheid zorg wil dragen voor haar kiezers en die kiezers belang hechten aan het vertrouwen in een sector zoals de financiele dienstverlening. Je kunt die systeemfout er niet uit krijgen, ook niet als je banken opknipt, bonussen gaat verbieden, het privilege om geld te drukken centraliseert of banken weer nationaliseert om er nutsdiensten van te maken. De essentie blijft dat je een groep een oligopolie gunt, wat ze met een hefboom kunnen gebruiken om er meer geld van te maken.

quote:

Grond is geen product. Daarom kun je het monopoliseren.
Grond hoef je niet te onderhouden, want het verdwijnt niet.

Het onderhoud van landgoederen is alleen nodig als je het niet wilt laten verwilderen, of gebouwen wilt onderhouden. Dat betreft de inrichting niet de grond. Siberië wordt niet onderhouden. Je moet het alleen niet verzieken. Dat kun je verbieden.

De grond in Siberië is dan ook geen pepernoot waard. Grond in Amsterdam wel. Grond moet je onderhouden als je het in z'n pure vorm wil gebruiken, zie boeren, landbouw en landbouwpachtconstructies. Grond ontleend z'n waarde aan de mogelijkheden die je hebt om er wat mee te doen. Dat is in het centrum van een stad groter dan ergens in de periferie. Desalniettemin ontstaat de echte waarde door het gebruik van grond, dus het verkopen van grond zorgt er voor dat de koper de totale vruchten kan plukken van het maken van het opstal en het duurzaam grondgebruik. Je hoeft maar naar een industrieterrein te gaan in een middelgrote stad om te zien welk verschil het gebruik maakt op de waarde. Als je alles nationaliseert, ontneem je de prikkel om de opbrengst van de grond te maximaliseren en om minder renderende grond van functie te transformeren. Zoals ze in Rusland deden; gewoon een nieuwe stad bouwen, da's goedkoper, want het scheelt je sloopkosten.

quote:

Door alle grond te verpachten en de opbrengt hoofdelijk te verdelen, kost grond niets voor een pachter die niet meer neemt dan zijn deel. Degene die minder neemt dan zijn deel maakt winst, degenen die meer neemt, maakt kosten. In dat geval blijft de grond zelf gemeenschappelijk bezit.

Meer algemeen: het gaat niet om het formuleren van de juiste oplossing, maar om de vraag of de juiste oplossing bekent is. De claim dat alles een vrije markt is, deze er vanzelf is, en iedere geldige redenering daarop gebaseerd is, staat ter discussie. Het staat ter discussie, omdat de marktideologie van de laatste 35 jaar doet alsof dit zo is. Dat wordt misbruikt. Iha is het vrije marktverhaal geen goede beschrijving van de realiteit. De politiek wordt gebruikt om een vrije markt te creeren, en de gecreëerde vrije markt wordt gebruikt om de democratie te ondermijnen. Zo ontstaat een private tirannie.

Toch even hierop door: dan gaat een agrariër een pachtconstructie aan met de overheid, zuigt alle mineralen en vruchtbaarheid uit de grond voor de periode waar hij de pachtovereenkomst voor heeft en sluit een nieuw contract af voor een nieuw stuk grond. Of een fabriek pacht een stuk grond en zodra de opstallen te klein zijn aan het eind van het pachtcontract, dient hij een verzoek in voor een nieuw stuk grond, ergens anders. We hebben ook in landen als Singapore en Beijing gezien dat het pachten van een stuk grond niet altijd hoeft te betekenen dat grond op een meer duurzame manier wordt gebruikt.

Daarnaast over je private tirannie; de vrije markt zorgt voor een decentrale macht, in plaats van de veronderstelde centrale krachten die de democratie gestructureerd en stelselmatig afbreken. De miljardairs van nu waren er 50 jaar geleden nog niet en hebben hun geld, voor het grote deel, verdiend in sectoren die recent zijn opgekomen en even zo goed weer kunnen verdwijnen. Daarmee is de vrije markt dynamisch, in tegenstelling tot een statische centraal geleide economie. Door de vruchten en verliezen privaat te laten, is er een vrij brede basis van mensen die kunnen werken, ondernemen en tegen de stroom in kunnen gaan. Dit is er, per definitie, niet in een economie met een minder vrij karakter, zie China, Noord-Korea en Cuba.

Ik geef grif toe dat de vrije markt niet 100% vrij is, dat de vrije markt niet grenzeloos is of een volledige representatie van de natuurlijke situatie, maar het komt er wel vrij dicht bij in de buurt. De invloed van zelfs de grootste kapitalisten is geringer dan die van staatsbestuurders, die in het voorgestelde erfpachtplan aan individuele burgers hun pachtcontract moeten gunnen. De mensen die een beetje handig zijn, zullen de meest waardevolle contracten bemachtigen, ruilen of bundelen om vervolgens verder te gaan met rent-seeking, ten koste van het publiek, dat dus minder inkomsten krijgt dan het had kunnen hebben in een versnipperde eigendomssituatie.

http://www.antimoneylaund(...)and-netherlands.html

Nederland corruptie paradijs

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 17:32 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Oh zeker wel keste. Jij, klopkoek, en je andere linkse vriendjes hebben hier een grote bek over hoe erg het wel niet is, maar wat doen jullie nu concreet om de situatie te veranderen?
Niets
En daarom zal je tot lengte van dagen kunnen blijven klagen. Net zoals je vind dat anderen moeten betalen voor je plannetjes vinden jullie dat anderen wat moeten doen.

Je hebt werkelijk geen flauw idee wat ik of mijn 'linkse vriendjes' doen om iets te veranderen, dus het is een vrij domme aanval weer. Sowieso natuurlijk een enorm zwaktebod om in een politieke discussie zo op de persoon te gaan spelen. Er is een duidelijk onderscheid tussen wat de politiek moet oppakken, en wat de maatschappij zelf moet oppakken. Wij bespreken op dit forum het eerste. Het tweede is daarvoor niet relevant.

quote:

Op dinsdag 3 januari 2017 10:46 schreef keste010 het volgende:

[..]

Je hebt werkelijk geen flauw idee wat ik of mijn 'linkse vriendjes' doen om iets te veranderen, dus het is een vrij domme aanval weer. Sowieso natuurlijk een enorm zwaktebod om in een politieke discussie zo op de persoon te gaan spelen. Er is een duidelijk onderscheid tussen wat de politiek moet oppakken, en wat de maatschappij zelf moet oppakken. Wij bespreken op dit forum het eerste. Het tweede is daarvoor niet relevant.

Wil je een tissue? Ook jij laat hier perfect zien dat mijn post over het failliet van de arbeidersbeweging past als de vuist op het oog

quote:

Op dinsdag 3 januari 2017 10:52 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Wil je een tissue? Ook jij laat hier perfect zien dat mijn post over het failliet van de arbeidersbeweging past als de vuist op het oog

Je discussieert gewoon weer eens als een draak. Maar goed, ik ben de eerste user die het daar mee oneens is hier nog niet tegengekomen dus niets nieuws weer. Gegroet.

Overigens zou extreemrechts nooit een stem krijgen als men gewoon ophoudt naar het nieuws te kijken.
Propaganda middel voor domme mensen.
En de meeste mensen zijn dom.

https://decorrespondent.n(...)23755726615-d4d5c122

Angst en controle; dé voedingsbodem voor PVV en VVD

quote:

Op dinsdag 3 januari 2017 11:57 schreef Klopkoek het volgende:
https://decorrespondent.n(...)23755726615-d4d5c122

Angst en controle; dé voedingsbodem voor PVV en VVD

Zeer goed stuk. Ook de opmerking over het drillen in voetbalsystemen is een terechte klacht..

quote:

Op dinsdag 3 januari 2017 10:52 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Wil je een tissue? Ook jij laat hier perfect zien dat mijn post over het failliet van de arbeidersbeweging past als de vuist op het oog

Hij heeft gewoon gelijk. En hij kan er ook niets aan doen dat "de arbeidersbeweging" "failliet" is. Het is inderdaad weer eens naatje wat je doet Piet. Je lijkt haast wel te impliceren dat hij geen recht van spreken heeft als ie niet eerst eigenhandig een nieuwe "arbeidersbeweging" opricht. Maar dat zal wel niet want dat is zelfs voor jou te zot voor woorden.

[ Bericht 9% gewijzigd door Bart2002 op 03-01-2017 19:03:07 ]

quote:

Op dinsdag 3 januari 2017 11:55 schreef corehype het volgende:
Overigens zou extreemrechts nooit een stem krijgen als men gewoon ophoudt naar het nieuws te kijken.
Propaganda middel voor domme mensen.
En de meeste mensen zijn dom.

Dat zal het hem inderdaad zijn. Mensen zijn gewoon de dom om te beseffen waarom ze eigenlijk D66/PvdA/CDA etc. etc. etc. moeten stemmen. Veel succes om mensen naar je toe te trekken met die campagneboodschap.

quote:

Op dinsdag 3 januari 2017 18:51 schreef Bart2002 het volgende:

[..]

Hij heeft gewoon gelijk. En hij kan er ook niets aan doen dat "de arbeidersbeweging" "failliet" is. Het is inderdaad weer eens naatje wat je doet Piet. Je lijkt haast wel te impliceren dat hij geen recht van spreken heeft als ie niet eerst eigenhandig een nieuwe "arbeidersbeweging" opricht. Maar dat zal wel niet want dat is zelfs voor jou te zot voor woorden.

https://www.theguardian.c(...)unions-not-self-help

http://dekloof.eenvandaag(...)ger_en_hogeropgeleid

quote:

Op donderdag 5 januari 2017 14:20 schreef Klopkoek het volgende:
http://dekloof.eenvandaag(...)ger_en_hogeropgeleid

Ja. En nu?

quote:

Op dinsdag 3 januari 2017 18:51 schreef Bart2002 het volgende:

[..]
En hij kan er ook niets aan doen dat "de arbeidersbeweging" "failliet" is.

Fijn dat je het bevestigd dat deze failliet is.

quote:

Op donderdag 5 januari 2017 14:20 schreef Klopkoek het volgende:
http://dekloof.eenvandaag(...)ger_en_hogeropgeleid

Tevens de kloof tussen zich links intellectueel noemend partijkader van de linkse partijen en hun traditionele achterban.

http://prospect.org/article/disclosing-costs-corporate-welfare?

Interessant artikel over boekhoudregels (en propaganda).

quote:

Op donderdag 5 januari 2017 16:27 schreef Klopkoek het volgende:
http://prospect.org/article/disclosing-costs-corporate-welfare?

Interessant artikel over boekhoudregels (en propaganda).

Vind je dat niet nogal offtopic hier? Meer als een linkdump is het niet

quote:

Op maandag 2 januari 2017 00:09 schreef GSbrder het volgende:

[..]

Het hoeft niet goedkoper, maar het feit blijft dus dat het een moeilijkheidje is om met alle open markten van nu, waar producent en consument wel degelijk in verschillende ontwikkelingsstadia, welvaartsniveaus, markteconomieën en belastingregimes verkeren. Het is een gevalletje "tragedy of the commons" dat zowel overheden als bedrijven dus niet in staat zijn het maatschappelijk effect van hogere of lagere lonen te internaliseren en je dus freeriders krijgt. Als elke medewerker van Ford van z'n gestegen loon een nieuwe Ford zou kopen, was het een no-brainer, maar consumenten gaan een deel van het geld oppotten, er huizen van kopen en mee op vakantie naar Thailand. Allemaal van weinig waarde voor de individuele kapitaaleigenaar.

Daarom gaf ik ook al aan dat korte termijn deelbelangetjes daarbij in de weg zitten. Precies een situatie waarin de overheid het algemeen belang moet herkennen en onderscheiden van die belangetjes, en dat algemeen belang moet beschermen.

quote:

De werknemer is ook een burger en hij of zij kan dus slechts met haar stemrecht het belastingregime in haar voordeel buigen. Er zijn twee manieren om naar deze politieke onmacht te kijken; ofwel de multinational is te sterk en kan daarmee de globalisering in z'n voordeel buigen, of de overheid is niet sterk genoeg om naast burgers en het MKB ook de multinationals de wil op te leggen. Zodra je in een wereld leeft met meer dan 1 land zal je ipso facto multinationals moeten verleiden in een minder dominante manier dan je met het MKB en burgers gewend bent. Dat is in het nadeel van landen die waarde hechten aan een groot sociaal vangnet en in het voordeel van de meer marktgeoriënteerde landen, waar het nadeel voor het MKB versus multinationals dan ook kleiner zal zijn.

Op zich niet. Je kunt ook stellen dat multinationals onze overheid zouden moeten verleiden om toegang te krijgen tot onze markt. In het geval van bijvoorbeeld Starbucks en McDonalds zou dat een moeizaam verhaal worden, aangezien er in Nederland toch wel gesnackt en koffie gedronken wordt zonder die twee, maar er dan meer Nederlanders hun brood mee verdienen en er veel meer belasting betaald wordt. Nou ben ik er niet voor dat dergelijke bedrijven hier niet vrij de markt op kunnen, maar met het openen van de mogelijkheid heeft de overheid ook een verantwoordelijkheid om te zorgen dat de Nederlanders er voldoende profijt van hebben en die bedrijven gewoon belasting betaald wordt.

quote:

Welke krachten maken dat er op loonkosten geconcurreerd moet worden? Toch de consumptiewens van de burgers? Als een product van 1 euro niet zoveel beter zou verkopen dan een product van 10 euro dat 10 keer langer mee gaat, zouden duurdere producten beter verkopen en er dus ook meer aanbod van zijn. Uiteindelijk consumeren Westerse burgers zich dus naar een economie waar de lonen lager liggen.

Het verschil is wat groter doordat het gebrek aan kwaliteit niet datgene is wat het prijsverschil volledig verklaart, maar dat vooral komt door de lagere levensstandaard en de in verhouding veel lagere kosten van het levensonderhoud. Je kunt nou eenmaal niet op prijs concurreren met mensen die van 100 dollar per maand kunnen rondkomen.

Maar dat neemt niet weg dat het elk jaar een nieuwe fiets bij de bouwmarkt kunnen kopen niet betekent dat je nou veel welvarender maakt dan het kunnen kopen van een fiets voor een half maandsalaris die 50 jaar mee kan. En als die dan in Nederland gemaakt wordt dan is dat toch echt beter voor de algehele Nederlandse welvaart. Nou is keuzevrijheid ook wat waard, maar door die lage lonen landen zie je wel degelijk een verschuiving naar andersoortige consumptie die niet per se meer welvaart brengt.

quote:

Klopt, productiviteit is gestegen, mede door digitalisering en globalisering, zonder dat de lonen zijn gestegen. Anders gezegd, de lonen hoefden niet omhoog te gaan voor de kapitaalverschaffers om de productiviteit te verhogen en het was dus ook voor andere potentiele werknemers niet aantrekkelijk om de mensen in Westerse landen een hoger salaris te geven, want daar was de productiviteitswinst niet tot nauwelijks te behalen. Ook politieke en vakbondsargumenten kunnen hierbij een rol spelen, net als een toegenomen druk om de verzorgingsstaat uit te breiden sinds de jaren '70. Je kan het niet allemaal hebben. Mensen hier die tot de grote bovenmodalen zijn gaan behoren, hadden de wereld als hun speeltuin, mensen die modaal verdienen of daaronder hebben ineens een wereld aan concurrentie erbij.

De verzorgingsstaat is alleen maar duur als er te weinig werk is, globalisering is eerder de oorzaak dan het gevolg van die kostenstijging.

quote:

Dat lijkt me een wat te beperkte kijk op de diensten die het MKB aannemen. Immers, ze gebruiken juristen ook voor meer dan om slechts ter zitting te gaan. MKB'ers sluiten voor hun medewerkers ook verzekeringen af, kiezen pensioenproducten, werken met kredieten om grote orders te kunnen voldoen en met betaalsystemen en bankgaranties voor hun klanten.

Mwah, dat gebeurde ook al met een veel kleinere financiele sector en een voordeel van een pensioenfonds in nou juist dat je heel veel geld tegelijk kunt beleggen.

quote:

Waarom niet? Als je een prettige bankrelatie hebt, met een evenwichtige verdeling, makkelijke bankpas en goede spaarrente, dan is dat directe welvaart, zelfs al staat er nog niets op. Als jij weet dat je een goede pensioensregeling hebt, dan is dat direct welvaartsverhogend, ook al krijg je dat product pas als je met pensioen kunt. Als je een goede verzekering hebt, dan slaap je rustiger en durf je meer risico's aan, ook als je hoopt die verzekering helemaal niet te gebruiken. Dit zou dezelfde logica zijn als dat de aanschaf van een voordeelverpakking wc-papier geen welvaart oplevert, omdat de consumptie niet direct hoeft plaats te vinden.

Dat genot van die zekerheid van het pensioen komt voor het overgrote deel voort uit de arbeidsrelatie, de bijdrage aan die welvaart die de financiele sector daarin levert verklaart niet de hap die die sector uit het BBP neemt. Uiteindelijk is dat bemiddelingswerk tussen geld zonder onmiddellijke bestemmen en een onmiddellijke bestemming zonder geld.

quote:

Dienstverleners doen zelf natuurlijk aan kapitaalgeneratie, anders zouden banken niet zo happig zijn op investment banking-activiteiten. Zou de ING of de ABN dit moeten afstoten, zoals natuurlijk eerder met de verzekeringsactiviteiten is gebeurd, dan gaan de tarieven voor het consumer banking omhoog. Immers, spaargeld is het vliegwiel en de motorolie om de dienstverlening gaande te houden. Nu het geld direct vanuit Draghi komt en banken de spaarders niet meer zo nodig hebben, is het wat minder een heikel punt, maar zodra de centrale banken de rentes verhogen gaan de tarieven voor particulieren omhoog. Uiteindelijk is het financieren van overnames, het verzorgen van een beursgang en het beleggen in aandelen een vorm van arbeidsproductiviteit en als je die vorm binnen Nederland houdt, kunnen we daar meer aan verdienen. Elke medewerker in de financiele dienstverlening heeft z'n inkomen zeker te danken aan de productiviteit van medewerkers in andere sectoren, maar dit geldt ook vice versa. De schoonmaakster kan ook enkel emplooi vinden dankzij het feit dat haar werkgever van mening is dat er moet worden schoongemaakt en dat deduceren tot "geen arbeidsproductiviteit", gaat te ver.

Schoonmaak heeft natuurlijk gewoon toegevoegde waarde, direct of indirect. Maar de beschikking over geld zal daar slechts aan kunnen bijdragen doordat de arbeidsproductiviteit ermee wordt verhoogd. Allemaal prima, alleen klopt er iets niet als de bemiddelaars 7% pakken en degene die het geld ter beschikking stelt nog niet eens 1% krijgt. Dan lijkt het meer op het uitbuiten van een positie, al dan niet eerlijk verworven, dan netjes betaald krijgen voor een maatschappelijk waardevolle dienst.

Mensen die miljoenen per jaar maken met nanoseconden koersinformatievoordeel leveren geen enkele bijdrage aan de arbeidsproductiviteit. Al die mensen die zich onledig houden met aandelenspeculatie nauwelijks eentje. Het is immers bij de emissie dat een aandeel geld om te investeren genereert en dus de arbeidsproductiveit verhoogt, de mogelijkheid om dat later aan toonder weer te verkopen levert maar een heel klein beetje meer geld om te investeren op. Wederom staat de opbrengst voor hen en dus de kosten voor een ander niet in verhouding tot het nut. Sterker nog, je zou kunnen stellen dat het geld wat geen onmiddellijke bestemming heeft een weg zoekt en speculatie daarbij een concurrent vormt voor investeringen.

quote:

Het is voor een land vooral goed om veel mensen te hebben die aan vermogensopbouw doen, want vermogensopbouw kan alleen plaatsvinden als er - dat zei je eerder al - ergens waarde aan wordt gehecht. Dat kan doordat veel mensen aandelen kopen (stijgende beurzen, stijgende pensioensvermogens, stijgende welvaart) of huizen (stijgende huizenmarkten, stijgende particuliere vermogens, stijgende welvaart) of andere vermogenstitels (stijgende productie van luxegoederen, stijgende inkomens voor vaklieden). Geld moet zeker rollen, maar ook weer niet zoveel dat mensen continue alles wat ze hebben uitgeven, dan mis je een buffer in slechte tijden.

Nu draai je het om, die vermogensconcentratie leidt juist tot slechte tijden. Natuurlijk is enige mate van vermogensopbouw goed, maar mensen die een groot deel van het geld wat ze verdienen snel weer uitgeven zijn juist een anticyclische kracht omdat ze niet zomaar ineens stukken minder kunnen gaan consumeren. De verzorgingsstaat is ook een anticyclische kracht. Het zijn dan ook de grote vermogens die juist profiteren van de crises die ze veroorzaken, ook zonder bailouts.

quote:

Het is een wat zwart scenario, maar stel je dan echt voor productie terug te halen naar Nederland? Welke fysieke arbeid levert, laten we zeggen, minimaal 30 euro per uur op en kan ons op dit moment een grote hoeveelheid betekenisvolle, duurzame banen opleveren voor mensen die we daar een aanzienlijk deel van hun leven aan kunnen laten toewijden? Als ik kijk naar luxe auto's, sieraden, kunst en andere typische luxeartikelen, dan betwijfel ik of je - zonder echt een achtergrond te hebben in die sectoren - in staat bent zo'n sector uit de grond te stampen. We zijn bijvoorbeeld niet slecht in het maken van luxe jachts, maar in feite worden die dingen ook gekocht door bankiers, miljardairs en andere renteniers, dus de productie van een jacht is ook een vorm van indirect rentenieren.

Nee, dat niet. Maar er is inderdaag hoogwaardige fysieke/manuele arbeid, dat is een kwestie van relatief dure dingen maken met een hoog skillniveau. Je moet behoorlijk met een kwast overweg kunnen om zo'n jacht af te lakken. Die stamp je inderdaad niet zomaar uit de grond, maar voor het behoud, groei en nieuwe bedrijvigheid van die aard moet je daarop inzetten.

quote:

Het zou kunnen, maar dan vergroot je de potentiele risico's voor bestuurders en verwachten ze dus ook grotere beloningen. Immers, waarom voor een bedrijf gaan werken, of op een zekere positie, als de malus-regeling je boven het hoofd hangt?

Omdat je geen keus hebt bijvoorbeeld? Een malusregeling is ook helemaal niet zo dramatisch, het gaat erom dat degene die de risico's neemt ook de risico's voelt, zodat die verstandig met die risico's om gaat. Als jij als CEO 7 jaar lang een dikke bonus krijgt dankzij risicovol beleid en als het klapt 1 jaartje geen bonus krijgt, is dat risico voor jou lonend geweest. Als je al die bonussen weer moet inleveren omdat ze onderdeel waren van hetzelfde rampzalige beleid, dan kijk je wat beter uit.

quote:

Dan kun je beter een niveautje lager werken of in een minder gevoelige branche, waar de kijker van de overheid niet zo groot is. De schulden die je aangaat en de schade die je veroorzaakt is veroorzaakt door het bedrijf en daar is - meestal - het bedrijf voor aansprakelijk. Zouden de persoonlijke aansprakelijkheden niet alleen voor topbestuurders, maar ook voor vertegenwoordigers, uitvoerders en andere individuen van een bedrijf toenemen, dan kan dit het ondernemerschap schaden. Niet dat alles nou in dienst moet staan van vrijheid, blijheid, ondernemerschap en plof-BV's, maar als je werkelijk alles tot op het individu terug wil herleiden loop je het risico dat met katvangers en marionetten wordt gewerkt. De echte machthebbers blijven buiten schot en zij die het zich niet kunnen permitteren lopen tegen de lamp.

Lloyds of London heeft een paar eeuwen goed geboerd met volledige aansprakelijkheid van de names. Die hadden het aandeel aan toonder met uitgesloten aansprakelijkheid niet nodig. Ik ben niet tegen beperken van de aansprakelijkheid om het nemen van risico wat te stimuleren, maar hier geld ook weer dat het een overheidsingreep is, en dat de overheid dan dus ook moet zorgen dat het in het algemeen blijft werken en dus zonodig aanpassing moet doen aan die ingreep.

quote:

De vraag blijft echt niet eeuwig toenemen, vraag de huizenbezitters in Limburg en Zeeland maar hoe het met het herstel van hun woningprijzen gaat. Vraag het de boeren in Groningen maar hoeveel hun grond nu waard is. Extreem lui en decadent is het niet om verantwoordelijk te zijn voor een flinke hoeveelheid grond met gebouwen. Iedereen die wel eens een documentaire gezien heeft van de adel op dit moment ziet hoe moeilijk het is om landgoederen (inclusief opstallen) rendabel te onderhouden. Leuk als het land van ons allemaal is, maar wie zorgt er dan voor? Wie gaat de prijs berekenen voor het uitbaten/hebben van een stukje grond en hoe zorgen wij ervoor dat er geen wirwar aan onderpachtsituaties ontstaan? Hoe doen we het met de erfenis van een boer of burger, gaat het pachtrecht dan over naar de kinderen?

Ten eerste moet je het onderscheid maken tussen de grond en de opstal. De opstal is gewoon door mensen in een economie voortgebracht en dus een logisch subject van eigendomsrecht. Als je daar dan wat leuks van maakt waarvoor veel mensen willen betalen dan komt je de opbrengst ook toe. Maar de meeste waardevermeerdering is niet toegevoegd, maar komt gewoon door de toenemende vraag door de bevolkingsaanwas en de groei van de economie. Een huis in London of Amsterdam verdubbelt niet elke 2 decennia in waarde door het werk aan de kozijnen wat de eigenaar heeft laten doen, maar door de locatie die alsmaar gewilder wordt. Dat is de verdienste van de rest van de Londenaren of Amsterdammers, en die opbrengst komt dus de samenleving toe.

Wat we nu zien is dat (buitenlandse)speculanten massaal huizen in London leeg laten staan omdat de waardestijging van de locatie alleen een schitterend rendement oplevert. Dat is in alle opzichten onwenselijk. Uiteraard is pacht duurzaam, en moet je het zo regelen dat die niet gebruikt kan worden om vruchten van de opstal te trekken in plaats van de eigenaar daarvan.

quote:

Meer fundamenteel: mijn ervaring is, als je radicaal de kaarten opnieuw schudt, dan is er een groep die er van zal profiteren. Dat is in Rusland gebeurd toen ze daar te abrupt van het feodalisme naar het communisme gingen en eveneens toen ze van het communisme naar het kapitalisme gingen.

Dat laatste ging om één beslissing, die plotseling en onder dubieuze invloeden is genomen. De arbeiders zouden eigenaar worden van de fabrieken, en toen is er op het laatst gekozen om dat niet te doen in aandelen op naam maar in aandelen aan toonder. Daardoor kon je zomaar de meerderheid in verschillende bedrijven krijgen door met een truck met wodka zo'n troosteloze industriestad in te rijden en zo is de oligarchie ontstaan. Beide zijn eigendom, maar hoe de overheidsingreep wordt uitgevoerd is wat de gevolgen bepaalt.

quote:

Het eigendomsrecht op grond is iets wat voor een diverse groep mensen nut heeft en zal ook niet automatisch convergeren naar steeds minder en minder eigenaren met uitsluitend rent-seeking gedrag. Een particuliere boer zal, in veel gevallen, meer baat hebben bij het perceel grond van de buurman dan een andere grootgrondbezitter zonder aanpalende gronden. Een burger heeft doorgaans maar 1 stukje grond nodig en dat is waar hij z'n huis op heeft. Zelfs de grootste grondbezitters van Nederland (toevallig is de Rijksoverheid daar een van) hebben er een hele kluif aan om een rendement te pakken op grond die de inflatie of staatsobligaties langdurig verslaat. Daarmee is grond geen zekerheidje of gemakkelijke manier naar rijkdom.

Ruilverkaveling heeft wel wat los gemaakt, maar was achteraf ook een groot succes terwijl het toch echt een flinke inbreuk op het eigendomsrecht was. Ik predik dan ook helemaal geen dramatische veranderingen, maar in deze een grondslagverandering die in de praktijk slechts op lange termijn een effect zal hebben, een heilzaam effect.

quote:

Economie

In de war

Als een vakgebied ook goede voornemens kan hebben, dan zou de economie zich moeten voornemen in 2017 weer politieke economie te worden. Een wetenschap die niet alleen gaat over de vraag of beleid werkt, maar ook voor wie het werkt. Alleen zo kunnen we de verwarring het hoofd bieden.

door Dirk Bezemer 04-01-2017

Want 2016 was een jaar van verwarring. Goede ideeën winnen uiteindelijk van slechte ideeën, dachten we. De EU heeft bewezen bijgedragen aan onze welvaartsgroei. Populisme is duidelijk een dommere keuze dan op feiten gebaseerde politiek. Brexit en president Trump konden dus niet bestaan. Beide gebeurden toch. Straks hebben we misschien president Le Pen en winnaar Wilders. Er is iets mis, maar wat?

De verklaringen buitelen over elkaar heen – altijd een teken van verwarring. Een apolitiek, neoliberaal discours maakte ons blind voor de logische verklaring van een profiterende elite en een achterblijvende middenklasse. Wat de PvdA en de Democraten hadden moeten oppakken, werd het handelsmerk van GeenStijl en Breitbart.com. Je kunt dat niet wegzetten als demagogie, of als irrelevant voor Nederland. Want ook hier is het gemiddelde huishoudinkomen in vijftien jaar nauwelijks toegenomen – juist in de jaren van puissante zelfverrijking in de besturende lagen van woningcorporaties, banken, verzekeraars, zorg- en onderwijsinstellingen. Onze politici zaten er niet mee. Het bbp groeide toch? Ze bleven erop hameren dat handel, immigratie en EU zorgen voor toenemende efficiëntie en welvaartsgroei. Ze bleven negeren dat privatisering, deregulering, financiële scheefgroei, lossere arbeidsmarkten en vrij personenverkeer die welvaartsgroei steeds ongelijker verdeelden.

In een realistische, politieke economie is verdeling net zo belangrijk als efficiëntie. In zo’n analyse wordt erkend dat de maatschappij uit groepen, niet slechts uit individuen bestaat. Dat groepen met ideologieën leven, dat ze sociale context en groepsidentiteit bieden, en dat het verlies daarvan echt iets kost. We ervaren dat nu, maar hebben er geen discours voor. Groepsbelang bestaat. Wat goed was voor banken was niet per se goed voor andere bedrijven, of voor ‘de’ economie – want die bestaat niet, er zijn slechts groepen binnen de economie. We weten het nu, maar wanneer gaan we vragen rond identiteit en verdeling serieus nemen? Keynes maakte een onderscheid tussen financieel en industrieel kapitalisme. Waarom hoor ik daar niets over op Prinsjesdag? Wanneer denken we niet meer over de BV Nederland, maar over Nederlanders?

Dat vraagt van Rutte, Dijsselbloem, Zijlstra, Schultz, Schippers en al die anderen die in de neoliberale jaren negentig studeerden, dat ze hun ideologische ballast lozen. De blinde vlekken in hun wereldbeeld zijn helaas de bepalende factoren in de echte wereld. Ze zijn opgegroeid in de paarse traditie van Wim Kok, die ideologische veren afschudde, en van de voorheen linkse babyboomers die het primaat van de politiek vervingen door het primaat van de economie. Die ideologie van het neoliberalisme werd zo breed gedragen dat ze niet als de nieuwe ideologie herkend werd. Politieke visie werd overbodig, over identiteit werd niet meer nagedacht. De VVD en de PvdA vertegenwoordigden geen groepen meer, en werden uitwisselbaar. Nederlanders werden ongevraagd als Europeanen beschouwd. Zolang de politieke kinderen van Kok niet de moed hebben uit dat frame te stappen, zo lang blijven we voorbij de feiten kijken. Zo lang duurt onze verwarring voort.

Voor veel andere Nederlanders beginnen de puzzelstukjes juist op hun plaats te vallen. Want de verbeelding is weer aan de macht. Niet de verbeelding van jonge linkse intellectuelen voor ze paarse politici werden. Het gaat om vergezichten voor economische achterblijvers en cultureel ontheemden. Voor hen die zich niet meer thuis voelen in hun eigen straat. Die tot hun 45ste op flexcontracten werken en daarna aan de zijlijn belanden. Die enorme schulden opbouwden in de vastgoed-boom. Die niet handig genoeg waren om te profiteren van privatiseringen. Die wel stemden maar geen verschil zagen. Zij hebben iemand gevonden die de woede daarover verwoordt en benoemt wat er mis is met de neoliberale, open democratie. Misschien is dat een steenrijke, racistische demagoog, of een mafkees met een Mozart-kapsel, of een vrouw die een half fascistische partij leidt. Het doet er niet toe. Ze schilderen een visie. Ze hebben verbeelding. En hun verbeelding sluit beter aan bij de werkelijkheid dan de eenzijdige feiten van de neoliberalen. Dat wordt herkend door brede groepen kiezers. Ze waren steeds meer ontheemd, in de war door het neoliberale wereldbeeld dat decennialang als waarheid gold maar toch niet klopte. Nu vinden ze politiek weer vaste bodem onder de voeten, maar op gevaarlijke plekken. Is er een alternatief?

http://www.groene.nl/artikel/in-de-war

quote:

Op vrijdag 6 januari 2017 06:59 schreef Bondsrepubliek het volgende:

[..]

http://www.groene.nl/artikel/in-de-war

Men heeft volkomen gelijk, of feiten gebaseerde politiek is beter..
Maar kijken we eens naar de feiten
- Enorme financiele problemen zijn er vanwege de AOW en de WAO. Dis was eigenlijk al decennia lang bekend, maar de politiek deed er pas wat aan toen men door de omstandigheden gedwongen werd. Men heeft steeds gekozen te liegen, te draaien en voor korte termijn te gaan ipv de zaak goed te regelen in het landsbelang
- integratie en migratie, zelfde laken een pak, het was allang duidelijk dat het integratie en migratiebeleid enorme tekortkomingen had, maar werd daar wat van gezegd werd je als Nazi weggezet.
- Euro, het was heel duidelijk, het stond destijds in alle kranten en in stapels rapporten dat bv Griekenland en Italie niet aan de eisen en voorwaarden konden voldoen. Toch werd het doorgezet. Het pompen van miljarden in Griekenland was ook geld weggooien, toch loog de politiek daarover
- OWS, dat dit geld is wat nauwelijks tot niets oplevert behalve baantjes bij CDA clubjes en verkapte export subsidie is, is duidelijk aan iedereen die hier wat meer over leest. Maar men gaat gewoon door. Intussen dumpt de EU overschotten in de derde wereld waar men daar boeren mee kapot maakt en zijn er importheffingen als deze willen exporteren naar Europa.
- Reintegratie op de arbeidsmarkt, vele miljarden worden uitgeven hieraan, maar het is vooral werkloze pesten en veel geld voor prutsbureaus die er zeer goed aan verdienen, opleveren doet het niets, maar men gaat vrolijk door.
Zo kunnen we nog wel even doorgaan over het prijsopdrijven in de woningmarkt, falen bij criminaliteitsbestrijding (oplospercentages zijn schokkend laag), het verkwisten van de aardgasbaten, etc etc etc
Natuurlijk zijn populisten een slechte keuze, maar dat maakt de huidige prutsers niet goed. Politiek houd zich niet bezig met landsbelang, regeren en vooruitzien, men houd zich bezig met korte termijn partijbelang, reageren en wegkijken.

[ Bericht 2% gewijzigd door Pietverdriet op 06-01-2017 09:41:43 ]

http://www.parool.nl/amst(...)c2d4bbebb33633f28235

Met dank aan d66

quote:

Op vrijdag 6 januari 2017 09:28 schreef Klopkoek het volgende:
http://www.parool.nl/amst(...)c2d4bbebb33633f28235

Met dank aan d66

Fijn toch, overheden die alles willen regelen. Is toch wat jij wilt?

twitter:

ewaldeng twitterde op woensdag 04-01-2017 om 12:57:32 must read from @adam_tooze on @wstreeckblog How Will Capitalism end? required reading for #europhiles https://t.co/16KIVgE81r reageer retweet

twitter:

ewaldeng twitterde op woensdag 04-01-2017 om 10:42:58 Voor de goede orde: bbp kelderde in 2008, herstelde in 2009/10, en kelderde opnieuw met Rutte 1 en lenteakkoord https://t.co/dz1OrxvJsu reageer retweet

quote:

Op donderdag 5 januari 2017 20:37 schreef Weltschmerz het volgende:

[..]

Op zich niet. Je kunt ook stellen dat multinationals onze overheid zouden moeten verleiden om toegang te krijgen tot onze markt. In het geval van bijvoorbeeld Starbucks en McDonalds zou dat een moeizaam verhaal worden, aangezien er in Nederland toch wel gesnackt en koffie gedronken wordt zonder die twee, maar er dan meer Nederlanders hun brood mee verdienen en er veel meer belasting betaald wordt. Nou ben ik er niet voor dat dergelijke bedrijven hier niet vrij de markt op kunnen, maar met het openen van de mogelijkheid heeft de overheid ook een verantwoordelijkheid om te zorgen dat de Nederlanders er voldoende profijt van hebben en die bedrijven gewoon belasting betaald wordt.

De (Amerikaanse) multinational moet hooguit de EU verleiden om toegang te krijgen tot de gemeenschappelijke Europese markt. Wij gaan niet langer over het toelaten van kapitaal of arbeid, terwijl we wel een hele grote incentive hebben om belasting van ze te innen. Die 'race to the bottom' wordt dan ook versterkt doordat het soevereine en het fiscale uit elkaar is getrokken. Andersom, Nederlandse bedrijven die opereren in het buitenland, waar Nederland belastingverdragen mee heeft, hebben ook baat bij meewerkende overheden en het voorkomen van dubbele belastingen. Het gaat twee kanten op; ofwel we moeten gaan voor de Nexit, dan mogen we zelf onze tarieven zetten en de toetreders selecteren. Ofwel we accepteren de Europese Unie als motor van de Nederlandse welvaartsgroei, maar offeren daar een deel van onze soevereiniteit voor op. We kunnen aan de Britten zien dat het uit de EU stappen er niet toe leidt dat ze hogere tarieven gaan invoeren voor de winstbelasting, want dan moeten ze simpelweg een extraatje bieden ten opzichte van de rest van het continent om je als multinational daar te vestigen.

quote:

Het verschil is wat groter doordat het gebrek aan kwaliteit niet datgene is wat het prijsverschil volledig verklaart, maar dat vooral komt door de lagere levensstandaard en de in verhouding veel lagere kosten van het levensonderhoud. Je kunt nou eenmaal niet op prijs concurreren met mensen die van 100 dollar per maand kunnen rondkomen.

Maar dat neemt niet weg dat het elk jaar een nieuwe fiets bij de bouwmarkt kunnen kopen niet betekent dat je nou veel welvarender maakt dan het kunnen kopen van een fiets voor een half maandsalaris die 50 jaar mee kan. En als die dan in Nederland gemaakt wordt dan is dat toch echt beter voor de algehele Nederlandse welvaart. Nou is keuzevrijheid ook wat waard, maar door die lage lonen landen zie je wel degelijk een verschuiving naar andersoortige consumptie die niet per se meer welvaart brengt.

Volgens mij zijn er voldoende voorbeelden van kwalitatief hoogwaardige fietsen, maar het is een vals dilemma om te stellen dat een fiets, geproduceerd in Nederland, per definitie 50 jaar mee kan en een Chinees model het slechts een jaar volhoudt. Kwaliteitsverschil zit hem niet noodzakelijkerwijs in het productieland, als wel in het ontwerp en de gebruikte materialen. Ook succesvolle Nederlandse merken als Van Moof produceren hun fietsen in Taiwan, hoewel ze hier ontworpen zijn. Dat Gazelle nog fietsen produceert in Dieren maakt ze niet automatisch beter dan een Van Moof.

Ik ben het met je eens dat het consumentisme van de Primark-cultuur ons geen duurzame welvaart brengt, maar daar denkt een groot deel van Nederland anders over. Je kunt hen de keuzevrijheid wel ontnemen - of beperken, door dit soort consumptie zwaarder te belasten - maar ook dat zal niet resulteren in een bewuste keuze.

Meer algemeen, we zullen ook gewoon moeten accepteren dat de gemiddelde prijs/kwaliteit van Nederlandse productie niet noodzakelijkerwijs het hogere loon waard is, dat lukt slechts bij enkele luxeartikelen en gespecialiseerde nicheproducten. Dit is overigens allemaal transitioneel, want ook in de huidige productielanden moeten ze de gestegen welvaart keer op keer bewijzen met stijgende productie. Dat onze productie plateau'd en wij ons hebben moeten toeleggen op de dienstverlening, service en de tertiaire sector wil niet zeggen dat dit automatisch ook in China of India het geval zal zijn.

quote:

De verzorgingsstaat is alleen maar duur als er te weinig werk is, globalisering is eerder de oorzaak dan het gevolg van die kostenstijging.

Te weinig werk voor het gestelde salarisniveau. Voor 1600 euro per maand is de vraag naar arbeid meer beperkt dan voor 100 euro per maand. Goed hoor, dat we hier een hoog salaris- en welvaartsniveau hebben, maar zonder de globalisering was het allemaal nog veel duurder. De bekende Dutch Disease is met name ontstaan toen Nederland aardgas begon te exporteren en de huidige mate van globalisering dateert van ver na de jaren '70.

quote:

Mwah, dat gebeurde ook al met een veel kleinere financiele sector en een voordeel van een pensioenfonds in nou juist dat je heel veel geld tegelijk kunt beleggen.

Maar dat beleggen dient wel professioneler te gebeuren dan Jan met de Pet en z'n aandelentransactie. De governance en het toezicht op grote kapitalen is groter dan wanneer iemand voor 1000 euro een order doorgeeft aan een bank. Zouden we hier allemaal individueel onze pensioengelden beleggen, dan was de financiële sector kleiner, want dat is momenteel prima te automatiseren. Hoe groter de pot, hoe geavanceerder. APG heeft zo'n 3500 medewerkers in dienst, dat zou niet hoeven als de 1,5 miljoen ambtenaren individueel hun potje moesten beheren.

quote:

Dat genot van die zekerheid van het pensioen komt voor het overgrote deel voort uit de arbeidsrelatie, de bijdrage aan die welvaart die de financiele sector daarin levert verklaart niet de hap die die sector uit het BBP neemt. Uiteindelijk is dat bemiddelingswerk tussen geld zonder onmiddellijke bestemmen en een onmiddellijke bestemming zonder geld.

Wederom het voorbeeld van ABP aanhalend; gemiddeld hebben ze, de afgelopen 20 jaar ca. 7% rendement gerealiseerd. Stel dat individuele spaarders en beleggers in staat waren een rendement te realiseren van de historische inflatie, dan zit je op 2,1% per jaar. Met een jaarlijkse inleg van 100 (index) zit je op een totaalvermogen na deze beschouwingsperiode van 2500. Laat je het professioneel beheren, kom je op een vermogen van 4380. Een groot deel van de welvaart van ouderen is dus te danken aan de pensioenen en de financiële sector. Natuurlijk, daar is ergens de werkelijke productie voor geleverd, die 7% komt niet zomaar uit de lucht vallen, maar het geeft wel aan welk effect zo'n belangrijke peiler van het stelsel heeft.

quote:

Schoonmaak heeft natuurlijk gewoon toegevoegde waarde, direct of indirect. Maar de beschikking over geld zal daar slechts aan kunnen bijdragen doordat de arbeidsproductiviteit ermee wordt verhoogd. Allemaal prima, alleen klopt er iets niet als de bemiddelaars 7% pakken en degene die het geld ter beschikking stelt nog niet eens 1% krijgt. Dan lijkt het meer op het uitbuiten van een positie, al dan niet eerlijk verworven, dan netjes betaald krijgen voor een maatschappelijk waardevolle dienst.

Een marge van 7% is wat gortig, doel je nu op de bruto- of de nettomarge? Een hypotheek kost je ca. 2,5% en de rente op je spaarrekening doet 0,5%. Is een fors gat, maar vergeet niet dat de hypotheeksluiter een aardige provisie uit plukt, het spaargeld niet vaststaat voor 10/20 jaar en je andere risico's hebt, zoals het afbetaalrisico en het faillissement/executierisico. Wat is de toegevoegde waarde van een schoonmaker die een kantoor schoonmaakt waar een flitsbelegger werkt? Hoe kun je toegevoegde waarde creëren met middelen van een bedrijf waar geen toegevoegde waarde - volgens jou - wordt gecreëerd?

quote:

Mensen die miljoenen per jaar maken met nanoseconden koersinformatievoordeel leveren geen enkele bijdrage aan de arbeidsproductiviteit. Al die mensen die zich onledig houden met aandelenspeculatie nauwelijks eentje. Het is immers bij de emissie dat een aandeel geld om te investeren genereert en dus de arbeidsproductiveit verhoogt, de mogelijkheid om dat later aan toonder weer te verkopen levert maar een heel klein beetje meer geld om te investeren op. Wederom staat de opbrengst voor hen en dus de kosten voor een ander niet in verhouding tot het nut. Sterker nog, je zou kunnen stellen dat het geld wat geen onmiddellijke bestemming heeft een weg zoekt en speculatie daarbij een concurrent vormt voor investeringen.

De voordelen van een goedwerkende publieke beurs zijn groter, namelijk ook het democratiseren van het kapitalisme, het openstellen van de productie van het bedrijf aan een enorme groep potentiele geldverstrekkers en daarmee het verbinden van eigenaren/ kapitaalverstrekkers en bedrijven die passen in hun ondernemings/beleggingsfilosofie. Hou je alles privaat, dan wordt het voor Jan met de Pet nog lastiger om koersinformatie te krijgen, blijven de beste beleggingen en nieuwe technologieën - inclusief de waardesprongen - buiten de toegang van het publiek en wordt de koers slechts eenmaal per kwartaal of per jaar vastgesteld. Ik ben het met je eens dat de toegevoegde waarde van een bedrijf als Flow Traders bedenkelijk is, maar gelukkig is het beursgenoteerd en gelukkig kunnen hiermee ook niet-flitshandelaren meeprofiteren van de lucratieve winsten die zo'n bedrijf kan maken. Technisch gezien zou je ook kunnen zeggen dat de toegevoegde waarde van een bedrijf als ASML bedenkelijk is, dat altijd maar machines bedenkt om nog kleinere processoren te bouwen. Het is waarde 'in the eye of the beholder'. Je laatste stelling vind ik een interessante; speculatie als alternatief voor investeringen. Tsja, het zou kunnen. Ik zou dan consumptie ook een alternatief willen noemen voor speculatie en investeringen. Als je ze in een grafiek zou plotten zit consumptie op de plek met de hoogste behoeftebevrediging en het laagste rendement, investeringen in het midden en speculatie bij het hoogste financiële rendement en de laagste behoeftebevrediging.

quote:

Nu draai je het om, die vermogensconcentratie leidt juist tot slechte tijden. Natuurlijk is enige mate van vermogensopbouw goed, maar mensen die een groot deel van het geld wat ze verdienen snel weer uitgeven zijn juist een anticyclische kracht omdat ze niet zomaar ineens stukken minder kunnen gaan consumeren. De verzorgingsstaat is ook een anticyclische kracht. Het zijn dan ook de grote vermogens die juist profiteren van de crises die ze veroorzaken, ook zonder bailouts.

Het is niet per se anti-cyclisch, want dat impliceert dat in tijden van hoogconjunctuur er minder wordt geconsumeerd en met een minder grote verzorgingsstaat kan worden gedraaid. Het is niet-cyclisch, de verzorgingsstaat zeker, dat groeit in tijden van hoogconjunctuur en kan nauwelijks worden ingeperkt in tijden van laagconjunctuur. De consumptie van de minima is wellicht constant - want, het minimum - maar van de grote middenklasse is er in tijden van laagconjunctuur juist een prikkel om meer te sparen, door de onzekerheid in de markten. Afgelopen jaar is er voor ca. 10 miljard aan hypotheken afgelost, mede door de perceptie van het risico op onder water staan.

De één-op-één-relatie tussen grote vermogens en een veroorzaakte crisis onderschrijf ik niet. Doorgaans hebben de grote vermogens ook maar weinig te winnen bij een crisis, net als bij een oorlog of andere vormen van chaos en instabiliteit. Zeker, er zijn uitzonderingen die short gaan, of meer wapens kunnen verkopen, of profiteren van volatiele markten, maar door de bank genomen is iedereen beter af bij een gezonde, boomende economie. Zoals jij zegt; consumeren geeft uiteindelijk grote vermogens weer positie om te groeien of rendabele investeringen te doen.

quote:

Nee, dat niet. Maar er is inderdaag hoogwaardige fysieke/manuele arbeid, dat is een kwestie van relatief dure dingen maken met een hoog skillniveau. Je moet behoorlijk met een kwast overweg kunnen om zo'n jacht af te lakken. Die stamp je inderdaad niet zomaar uit de grond, maar voor het behoud, groei en nieuwe bedrijvigheid van die aard moet je daarop inzetten.

Dat is dus wat ik eerder benoemde met het Primark-voorbeeld (of de Van Moof/Gazelle fietsen) we kunnen hier slechts productie leveren waarbij de toegevoegde waarde hoog genoeg ligt. Dan kom je al snel uit bij de duurdere producten, hetzij vanwege de luxe en het verlangde afwerkingsniveau, hetzij vanwege de complexiteit en het opleidingsniveau van onze manuele arbeiders. In feite is Nederland al minder aantrekkelijk voor de productie van iets massaals als auto's, dan kom je toch echt bij Spyker en Donkervoorts uit. Ook de producten die gemaakt worden in de high tech regio van Eindhoven zijn vrij niche en gespecialiseerd.

quote:

Omdat je geen keus hebt bijvoorbeeld? Een malusregeling is ook helemaal niet zo dramatisch, het gaat erom dat degene die de risico's neemt ook de risico's voelt, zodat die verstandig met die risico's om gaat. Als jij als CEO 7 jaar lang een dikke bonus krijgt dankzij risicovol beleid en als het klapt 1 jaartje geen bonus krijgt, is dat risico voor jou lonend geweest. Als je al die bonussen weer moet inleveren omdat ze onderdeel waren van hetzelfde rampzalige beleid, dan kijk je wat beter uit.

Uiteindelijk bestaan dit soort bonussystemen al lang, bijvoorbeeld met long-term goals en short-term goals, eventuele holding periods en een uitbetaling van de bonus in aandelen die tot x jaar niet gecasht mogen worden. Wellicht geen structuren die zo ver gaan dat ze alle bonussen tot op dat moment weer terugvorderen, maar ik vraag me ook af welke RvC dat bedenkt voor de CEO. Immers, veelal zal een CEO dat inprijzen en ofwel vroegtijdig afscheid nemen - d.w.z., voordat de bom barst - ofwel een hogere standaardbeloning verlangen en minder in z'n bonus willen stoppen, omdat er een risico bestaat dat hij het weer terug moet betalen bij mindere jaren. Uiteindelijk is ondernemen risicovol, dat risico is er hoofdzakelijk voor de aandeelhouders en de CEO is een werknemer. Vraag een gemiddelde werknemer of hij of zij zou willen tekenen voor een contract waarin staat dat de 13e maand gedurende x-jaar lang kan worden teruggevorderd en dit zal leiden tot minder enthousiasme over de 13e maand. Mensen zijn verliesavers.

quote:

Lloyds of London heeft een paar eeuwen goed geboerd met volledige aansprakelijkheid van de names. Die hadden het aandeel aan toonder met uitgesloten aansprakelijkheid niet nodig. Ik ben niet tegen beperken van de aansprakelijkheid om het nemen van risico wat te stimuleren, maar hier geld ook weer dat het een overheidsingreep is, en dat de overheid dan dus ook moet zorgen dat het in het algemeen blijft werken en dus zonodig aanpassing moet doen aan die ingreep.

Ik zeg ook niet dat een volledige aansprakelijkheid niet kan werken; nog steeds zijn er ook VOFs en eenmanszaken die exact hetzelfde doen. Het is echter zo dat handelen in een B.V. /N.V. meer veiligheid biedt, daarmee waarde, voor de eigenaren van de aandelen op naam of aan toonder. In de praktijk is de aansprakelijkheid van de B.V. of N.V. in veel gevallen voldoende voor handelspartners en is de persoonlijke aansprakelijkheidsstelling niet nodig voor handel in het openbaar verkeer. Zeker, het faciliteren van de beperkte aansprakelijkheid is een overheidsingreep, maar het staat eenieder vrij niet te willen werken met een B.V. of N.V. als je daar onvoldoende vertrouwen in hebt.

quote:

Ten eerste moet je het onderscheid maken tussen de grond en de opstal. De opstal is gewoon door mensen in een economie voortgebracht en dus een logisch subject van eigendomsrecht. Als je daar dan wat leuks van maakt waarvoor veel mensen willen betalen dan komt je de opbrengst ook toe. Maar de meeste waardevermeerdering is niet toegevoegd, maar komt gewoon door de toenemende vraag door de bevolkingsaanwas en de groei van de economie. Een huis in London of Amsterdam verdubbelt niet elke 2 decennia in waarde door het werk aan de kozijnen wat de eigenaar heeft laten doen, maar door de locatie die alsmaar gewilder wordt. Dat is de verdienste van de rest van de Londenaren of Amsterdammers, en die opbrengst komt dus de samenleving toe.

Wie of wat heeft dan de locatie gewilder gemaakt? Is dat de gemeente Londen of de gemeente Amsterdam? Zo ja, dan kunnen ze gewoon de grond+opstallen belasten naar gelang de WOZ-waarde is toegenomen en hun OZB-percentages zijn gestegen. Zo nee, dan is het ook wat selectief om de waardestijging van een locatie - waar we het dan over hebben met grond - toe te laten komen door wat de gemeente Londen of Amsterdam, of Engeland/Nederland heeft gedaan. In de huidige situatie komt de belasting op de grond al de samenleving toe, hoe waardevoller de grond, hoe meer de samenleving dus mag profiteren van de waardestijging. Maar dat is geen argument om de verhandelbaarheid van grond te beperken. Een erfpachtstelsel creëert een monopolie waar dat niet nodig is.

quote:

Wat we nu zien is dat (buitenlandse)speculanten massaal huizen in London leeg laten staan omdat de waardestijging van de locatie alleen een schitterend rendement oplevert. Dat is in alle opzichten onwenselijk. Uiteraard is pacht duurzaam, en moet je het zo regelen dat die niet gebruikt kan worden om vruchten van de opstal te trekken in plaats van de eigenaar daarvan.

Het is dan aan de gemeente Londen om de belasting op onroerende zaken te verhogen. Het voordeel daarvan is dat je dit niet makkelijk kunt ontwijken - je kunt je gebouw niet snel verplaatsen naar een jurisdictie met een ander belastingtarief - en je hiermee de rest van de samenleving laat profiteren van de waardestijging van Londense woningen. Uiteindelijk is grond niet volledig los te zien van opstal, want de waarde van de grond wordt bepaald door de waarde van het opstal. Als ik een miljoenenvilla op een lapje grond in de Amsterdamse binnenstad maak, dan is de grond goed voor 3000 p/m2. Als ik er sociale huurwoningen op vestig, dan doet de grond niet veel meer dan 800 tot 1200. Dit is niet te voorkomen in het erfpachtstelsel, want uiteindelijk verhandel je bij de verkoop van je woning niet alleen het opstal, maar ook het erfpachtcontract. Een eventuele herziening van de erfpacht houdt rekening met vergelijkbare transacties. Juist het feit dat je een opstal niet los kunt zien van de grond maakt dat een groot deel van de waardetoevoeging van de eigenaar in de grond gaat zitten.

quote:

Dat laatste ging om één beslissing, die plotseling en onder dubieuze invloeden is genomen. De arbeiders zouden eigenaar worden van de fabrieken, en toen is er op het laatst gekozen om dat niet te doen in aandelen op naam maar in aandelen aan toonder. Daardoor kon je zomaar de meerderheid in verschillende bedrijven krijgen door met een truck met wodka zo'n troosteloze industriestad in te rijden en zo is de oligarchie ontstaan. Beide zijn eigendom, maar hoe de overheidsingreep wordt uitgevoerd is wat de gevolgen bepaalt.

Ik voorzie geen aandelen op naam in Nederland bij een eventuele conversie van particuliere grond naar (erf)pacht, zeker omdat het erfpachtsysteem al jaren aan populariteit aan het inboeten is.

quote:

Ruilverkaveling heeft wel wat los gemaakt, maar was achteraf ook een groot succes terwijl het toch echt een flinke inbreuk op het eigendomsrecht was. Ik predik dan ook helemaal geen dramatische veranderingen, maar in deze een grondslagverandering die in de praktijk slechts op lange termijn een effect zal hebben, een heilzaam effect.

Ruilverkaveling toen (landbouw)grond nog de meest voorname productiefactor was, is iets anders dan ruilverkaveling voor stedelingen en een geurbaniseerde samenleving. Uiteindelijk is ruilverkaveling ook in een stroomversnelling geraakt toen de landbouw langzaam automatiseerde en de schaalvoordelen goed te gelde konden worden gemaakt. Ik vraag me af of een grondslagverandering op de lange termijn dan ook niet zal zorgen voor een steeds kleinere groep eigenaren/pachters/contracthouders en meer individuen die voor hun voedselproductie of ruimtebehoefte afhankelijk zullen worden van deze oligopolie.

quote:

Op maandag 2 januari 2017 15:13 schreef GSbrder het volgende:

[..]

Wat is er ondemocratisch aan een verdrag, gesloten tussen democratisch gekozen regeringen? Wat is er corrupt aan een handeling die de wetgeving geen geweld aan doet? In feite zou een "sterke" partij in jouw ogen dus niet mogen lobbyen, niet mogen ontwijken en geen maatregelen mogen treffen die haar doelen dient. Je verwacht van een winstgerichte actor dat hij het nalaat zich te wapenen tegen dingen die de winstgevendheid negatief zal beïnvloeden. Zolang een bedrijf zich houdt aan wet- en regelgeving, zolang een bedrijf op legale wijze invloed tracht te verkrijgen, is het niet onethischer bezig dan een burger die demonstreert, een referendum eist of op een andere manier de aandacht trekt buiten het actief kiesrecht om. Een burger die VRH ontwijkt door spaargeld op 31 december uit te geven, of hypotheekrenteaftrek als aftrekpost op te geven bij de fiscus is niet ethischer of onethischer dan een bedrijf dat een royalty-constructie opzet om de winstbelasting te ontwijken.

De verdragen die worden gesloten liggen zover af van de burger, dat ze al zijn aangenomen zonder dat de burger er weet van heeft. Laat staan dat burgers de implicaties ervan begrijpen. Dat zet de burger buiten spel. Bedrijven mogen hun belang nastreven binnen een democratisch politiek kader. Daar lijkt het niet meer op. Dit betekent dat de politiek vooral de belangen van het kapitaal behartigt en de markt geen vrije markt meer is, maar machtspolitiek.

quote:

[..]

Het zou een prima middel zijn, als het effectief, rechtvaardig, niet-schadelijk en onontwijkbaar is. In veel gevallen voldoen proefballonnetjes niet aan deze voorwaarden. Er kan mij niet ontzegd worden dat ik pragmatisch in de hele belastingkwestie zit en meer mogelijkheden noem dan slechts dogmatisch "belasting = diefstal" of "multinationals moeten meer betalen" te schreeuwen. Als je de kapitaalmarkt in Nederland aan banden wil leggen, is dat kinderlijk eenvoudig te ontwijken, weinig effectief en zorgt het ook voor schade aan de Nederlandse economie. Ga je het mondiaal regelen, dan zul je genoegen moeten nemen met meer water bij de wijn, totdat je op een gegeven moment met een homeopathisch glas wijn overblijft.

Je stelt dus dat burgers geen opties hebben, anders dan voor het kapitaal op zijn knieen gaan zitten. Dat is een oorlogsverklaring. Niet alleen aan Nederlandse burgers, maar burgers wereldwijd.

quote:

[..]

Is dit een retorische vraag?
Daarnaast, als ik de burger meerdere rollen toedicht, dan wordt er dikwijls gezegd dat ik marktideologisch werk door de handelingen van de consument te vertalen naar zijn positie als producent, kiezer of algemeen burger. Als je de verschillende rollen van de burger miskent en weigert dat hij of zij ook een consument, burger, kiezer en producent is, zal je hem een deel van de verantwoordelijkheid ontnemen. Dat zie je ook bij bankiersdiscussies; als je de burger van alle verantwoordelijkheid ontneemt bij het afsluiten van tophypotheken of woekerpolissen, dan is dat een paternalistische houding en delegeer je de consumptieverantwoordelijkheid bij de overheid. De overheid moet holistisch toezien op de belangen van de burger, zelfs als de burger uitsluitend z'n kleren bij de Primark koopt, stemt op partijen die hem meer geld beloven en productie levert die geen hoger salaris waard is dan toen hij 20 jaar geleden met z'n werk begon.

Je mist het punt. De twee rollen, consument en producent, zijn groepsrollen. In een markt worden deze twee tegen elkaar uitgespeeld. Dat leidt tot het dilemma van de gevangene voor ieder individu. Individuen in de rol van producenten worden tegen elkaar uitgespeeld door de consumenten (als groep). Individuen in de rol van consumenten worden bespeeld door producenten (als groep). Het individu wordt speelbal van de marktkrachten.

Een democratisch politiek bestel moet dit kunnen reguleren. Maar volgens jou heeft het bedrijfsleven alle vrijheid om deze rol van de overheid te ondermijnen (door overheden tegen elkaar uit te spelen op een mondiale markt, waar alles te omzeilen is). Dit spel, waarin het bedrijfsleven de strijd aangaat met de overheid om de macht, is onacceptabel.

quote:

[..]

Blijkbaar is de uitwisselbaarheid van arbeid lager op de productieladder groter dan uitwisselbaarheid van het hoger management. Voor mensen hoger in de boom is men bereidt een hoger salaris te betalen, zelfs als dit "ten koste" gaat van de lage lonen in ontwikkelingslanden. Of de concurrentie aan de top is niet zo hevig als wij denken, omdat de netwerken nog op vergelijkbare manieren zijn vormgegeven. Als we ineens 10 x zoveel MBA's laten afstuderen, is dat geen garantie dat we 10 x zoveel CEO's hebben. Geeft te denken; zou het in het onderwijs ook zo werken? Dat meer academici en hoger opgeleiden niet automatisch zorgt voor meer banen voor deze mensen als de toegevoegde waarde uitblijft?

Nee, het geeft aan dat het geen vrije markt is.

quote:

Dit zou jou hoop moeten geven; want het wordt een min of meer natuurlijk stadium genoemd uit de herfst van een cyclus van een periode van ontwikkeling. Blijkbaar staan we aan de vooravond van een grote verschuiving van de macht, wil echter niet zeggen dat het dit keer automatisch zal convergeren naar een eindeloze financialisering. Hoelang dit gaat duren, geen idee, maar zolang het duurt kun je maar beter aan tafel zitten.

Financialisering vergoot de macht van het kapitaal over de samenleving.

quote:

Zeker, bubbels en bail-outs zijn niet echt efficient voor de wereld, de lokale economie en de kracht van individuele landen. Daarom kun je maar beter diversificeren en ofwel accepteren dat er dus mensen met een grote rijkdom naast mensen met een lagere rijkdom leven, ofwel dat je bewust kiest voor een land zonder groot financieel stelsel en je daardoor toeleggen op andere vormen van productie met een hoog rent-seeking component. Grondstoffen delven of (fossiele) brandstoffen, ook weinig duurzaam en effectief.

[..]

Rente extractie minimaliseren, dat privilege niet gebruiken of het uitbesteden aan andere financiele centra is ook niet echt productief. Als we onze pensioenmiljarden, bancaire tegoeden en verzekeringspremies lieten beheren in New York, Londen en Hong Kong was dat ook zonde van onze middelen. Dan laat je de arbeid met de hoogste toegevoegde waarde achter op plaatsen waar wij niet genieten van de spill over effecten.

Je ziet alles uitsluitend door de bril van een markt. Er is in jou verhaal geen begin te ontdekken van waaruit de politiek kan reguleren. Alles wordt gepareerd met een suggestie dat de markt dit direct vertaalt in nadeel. Dit ongereguleerde kapitalisme gaat de samenleving en het milieu kapot maken.

quote:

De vraagzijde wordt in een verzorgingsstaat altijd gestimuleerd, want het creëren van gelijkheid wordt gezien als een manier om mensen met beperkte middelen toch van inkomen te voorzien, zodat ze daarmee veilig verplichtingen aankunnen en investeringen kunnen doen. Dat de aanbodzijde kort wordt gehouden, is inderdaad een politieke keuze. We hadden ook voor een meer Belgisch model kunnen kiezen, waar er minder Vinex en meer zelfbouw is. Niet dat je land daar automatisch beter van wordt.

Onzin. Als je veel consumenten afknijpt, dan verklein je de economie.

quote:

Welke consumptie is überhaupt relevant? Zo bezien zijn ook niet alle investeringen even relevant. Een investering in grond en gebouwen heeft meer maatschappelijk nut dan een investering in particuliere kunst en sieraden, want het voordeel komt de hele samenleving toe. Speculeren op de waardestijging van bestaande dingen maakt ook dat het aantrekkelijker wordt om nieuwe dingen, gelijkend op bestaande dingen, te produceren.

Niet alle consumptie en investeringen zijn even relevant. De vraag is of de individuele consument dit kan aansturen. Dat is niet zo vanwege het informatieprobleem van de consument.

quote:

[..]

Dat wordt het als de overheid zorg wil dragen voor haar kiezers en die kiezers belang hechten aan het vertrouwen in een sector zoals de financiele dienstverlening. Je kunt die systeemfout er niet uit krijgen, ook niet als je banken opknipt, bonussen gaat verbieden, het privilege om geld te drukken centraliseert of banken weer nationaliseert om er nutsdiensten van te maken. De essentie blijft dat je een groep een oligopolie gunt, wat ze met een hefboom kunnen gebruiken om er meer geld van te maken.

Het moet onder voldoende democratische controle staan.

quote:

De grond in Siberië is dan ook geen pepernoot waard. Grond in Amsterdam wel. Grond moet je onderhouden als je het in z'n pure vorm wil gebruiken, zie boeren, landbouw en landbouwpachtconstructies. Grond ontleend z'n waarde aan de mogelijkheden die je hebt om er wat mee te doen. Dat is in het centrum van een stad groter dan ergens in de periferie. Desalniettemin ontstaat de echte waarde door het gebruik van grond, dus het verkopen van grond zorgt er voor dat de koper de totale vruchten kan plukken van het maken van het opstal en het duurzaam grondgebruik. Je hoeft maar naar een industrieterrein te gaan in een middelgrote stad om te zien welk verschil het gebruik maakt op de waarde. Als je alles nationaliseert, ontneem je de prikkel om de opbrengst van de grond te maximaliseren en om minder renderende grond van functie te transformeren. Zoals ze in Rusland deden; gewoon een nieuwe stad bouwen, da's goedkoper, want het scheelt je sloopkosten.

Bezit van de grond zelf is hierbij niet nodig.

quote:

Toch even hierop door: dan gaat een agrariër een pachtconstructie aan met de overheid, zuigt alle mineralen en vruchtbaarheid uit de grond voor de periode waar hij de pachtovereenkomst voor heeft en sluit een nieuw contract af voor een nieuw stuk grond. Of een fabriek pacht een stuk grond en zodra de opstallen te klein zijn aan het eind van het pachtcontract, dient hij een verzoek in voor een nieuw stuk grond, ergens anders. We hebben ook in landen als Singapore en Beijing gezien dat het pachten van een stuk grond niet altijd hoeft te betekenen dat grond op een meer duurzame manier wordt gebruikt.

Dat is allemaal te reguleren.

quote:

Daarnaast over je private tirannie; de vrije markt zorgt voor een decentrale macht, in plaats van de veronderstelde centrale krachten die de democratie gestructureerd en stelselmatig afbreken. De miljardairs van nu waren er 50 jaar geleden nog niet en hebben hun geld, voor het grote deel, verdiend in sectoren die recent zijn opgekomen en even zo goed weer kunnen verdwijnen. Daarmee is de vrije markt dynamisch, in tegenstelling tot een statische centraal geleide economie. Door de vruchten en verliezen privaat te laten, is er een vrij brede basis van mensen die kunnen werken, ondernemen en tegen de stroom in kunnen gaan. Dit is er, per definitie, niet in een economie met een minder vrij karakter, zie China, Noord-Korea en Cuba.

Ik geef grif toe dat de vrije markt niet 100% vrij is, dat de vrije markt niet grenzeloos is of een volledige representatie van de natuurlijke situatie, maar het komt er wel vrij dicht bij in de buurt. De invloed van zelfs de grootste kapitalisten is geringer dan die van staatsbestuurders, die in het voorgestelde erfpachtplan aan individuele burgers hun pachtcontract moeten gunnen. De mensen die een beetje handig zijn, zullen de meest waardevolle contracten bemachtigen, ruilen of bundelen om vervolgens verder te gaan met rent-seeking, ten koste van het publiek, dat dus minder inkomsten krijgt dan het had kunnen hebben in een versnipperde eigendomssituatie.

Je gaat er teveel vanuit dat met het ondermijnen van de rol van de overheid, er niets verandert aan de markt. Dat is een vergissing. Er ontstaat een radicale nieuwe situatie, als markten de wereld gaan domineren. Het verlies aan controle, bij een volledig decentraal model, verandert ook de markt. Deze wordt ongereguleerd. Er blijft dan geen vrije markt meer over. De markt zal daarom zelf de rol op zich nemen de markt te organiseren. Dat betekent een markt voor het gewone volk en de heerschappij van een private tirannie van kapitalisten. Einde democratie.

quote:

Op vrijdag 6 januari 2017 13:59 schreef deelnemer het volgende:

[..]

De verdragen die worden gesloten liggen zover af van de burger, dat ze al zijn aangenomen zonder dat de burger er weet van heeft. Laat staan dat burgers de implicaties ervan begrijpen. Dat zet de burger buiten spel. Bedrijven mogen hun belang nastreven binnen een democratisch politiek kader. Daar lijkt het niet meer op. Dit betekent dat de politiek vooral de belangen van het kapitaal behartigt en de markt geen vrije markt meer is, maar machtspolitiek.

Burgers kunnen zeker democratische invloed uitoefenen, door te stemmen op partijen die stellen niet voor dit soort verdragen te stemmen, die het bedrijfsleven niet steunen, die geen voorstander van het grootkapitaal zijn. Burgers hebben die macht, maar maken er onvoldoende gebruik van. Als jij het sluiten van verdragen niet vindt passen in een democratisch kader, dan kun je vraagtekens zetten bij de werking van de democratie of jouw definitie van het kader. De meeste burgers, althans, de burgers die stemmen op het establishment, zien dit dus niet als de bedreiging die jij ervaart.

quote:

Je stelt dus dat burgers geen opties hebben, anders dan voor het kapitaal op zijn knieen gaan zitten. Dat is een oorlogsverklaring. Niet alleen aan Nederlandse burgers, maar burgers wereldwijd.

Nee hoor, burgers hebben zeker wel de optie. Ze kunnen immers het kapitaal en al haar banen, welvaartsvoordelen en belastingafdrachten rigoureus weren binnen de Nederlandse landsgrenzen. Zorgt dan ook voor minder inkomsten, maar goed, die keuze kunnen burgers maken. Een partij als de SP kiest bijvoorbeeld heel bewust voor een minder grote financiele dienstverlening als zij aan de macht zou komen. De meerderheid van Nederland heeft daar geen trek in.

quote:

Je mist het punt. De twee rollen, consument en producent, zijn groepsrollen. In een markt worden deze twee tegen elkaar uitgespeeld. Dat leidt tot het dilemma van de gevangene voor ieder individu. Individuen in de rol van producenten worden tegen elkaar uitgespeeld door de consumenten (als groep). Individuen in de rol van consumenten worden bespeeld door producenten (als groep). Het individu wordt speelbal van de marktkrachten.

Een democratisch politiek bestel moet dit kunnen reguleren. Maar volgens jou heeft het bedrijfsleven alle vrijheid om deze rol van de overheid te ondermijnen (door overheden tegen elkaar uit te spelen op een mondiale markt, waar alles te omzeilen is). Dit spel, waarin het bedrijfsleven de strijd aangaat met de overheid om de macht, is onacceptabel.

Het spel van de burger, waarbij het de voordelen van de producent en consument wil, is acceptabel, sterker nog, moet gefaciliteerd worden door het democratisch bestel. Maar het bedrijfsleven, als producent en consument van overheidsdiensten, mag hier niet in meespelen? Ieder individu, of dit nu een natuurlijk persoon of een bedrijfskundige eenheid is, moet proberen te handelen met aandacht voor beide kanten van de medaille. Een bedrijf dat wel de lusten wil, maar niet de lasten, mag terecht worden aangepakt. Een burger idem. Je kunt niet verwachten wel goedkope consumptie te genieten, maar tegelijkertijd alleen dure productie te leveren. Je kunt niet verwachten op kosten van de staat te leven, maar tegelijkertijd een lage afdracht aan de overheid af te staan als je productief bent. De burger heeft het stemrecht, het bedrijfsleven kan op andere manieren invloed uitoefenen. Wanneer beide soorten partijen binnen de grenzen van de wet blijven, houden deze partijen elkaar in balans.

quote:

Nee, het geeft aan dat het geen vrije markt is.

Wat beperkt die markt dan? De markt beperkt de vrijheid van de markt?

quote:

Financialisering vergoot de macht van het kapitaal over de samenleving.

Blijkbaar maar tijdelijk, want na een herfst komt vanzelf de winter.
Even uitzitten dus, deze, in sommige ogen, minder prettige natuurlijke fase.

quote:

Je ziet alles uitsluitend door de bril van een markt. Er is in jou verhaal geen begin te ontdekken van waaruit de politiek kan reguleren. Alles wordt gepareerd met een suggestie dat de markt dit direct vertaalt in nadeel. Dit ongereguleerde kapitalisme gaat de samenleving en het milieu kapot maken.

Andersom zie jij alles vanuit het standpunt van de regulering. Zodra er een kracht buiten het machtsveld van de nationale politiek ligt, is het ongereguleerd kapitalisme en per definitie corrumperend. Dit terwijl de macht van de nationale politiek ook corrumpeert. Wat reguleert de politiek? De macht van de overheid is niet oneindig en komt ergens de grenzen van het economisch model tegen, in dit geval het kapitalisme.

quote:

Onzin. Als je veel consumenten afknijpt, dan verklein je de economie.

Blijkbaar is het soms toegestaan om de consumenten af te knijpen, als je daarmee het milieu helpt, de samenleving baat of de gelijkheid faciliteert. Wat maakt dat het ene doel hoger is dan het andere?

quote:

Niet alle consumptie en investeringen zijn even relevant. De vraag is of de individuele consument dit kan aansturen. Dat is niet zo vanwege het informatieprobleem van de consument.

Dat informatieprobleem heeft het bedrijfsleven ook en de overheid ook. Elke actor heeft een eigen beperkte horizon en geen enkele groep is homogeen.

quote:

Het moet onder voldoende democratische controle staan.

Voldoende, maar dat is niet hetzelfde als absolute democratische controle. De toezichthouders hebben in de aanloop naar de financiele crisis ook gewoon zitten slapen en een perfecte controle bestaat niet. Eventuele black swans zijn per definitie niet te voorspellen en ook met genationaliseerde banken of 100% controle kan een democratisch lichaam toekomstige bail-outs niet voorkomen. Tenzij de samenleving accepteert dat faillissement, booms en busts horen bij het bankieren en daarmee voor haar burgers nooit een werkend geldsysteem kan garanderen.

quote:

Bezit van de grond zelf is hierbij niet nodig.

Niet nodig, maar je kunt grondbezit ook niet onmogelijk maken. Zelfs als je grondbezit overbrengt naar de overheid heeft iets of iemand nog steeds de grond in eigendom.

quote:

Dat is allemaal te reguleren.

Ik ben sceptischer ten aanzien van het regulerend vermogen.

quote:

Je gaat er teveel vanuit dat met het ondermijnen van de rol van de overheid, er niets verandert aan de markt. Dat is een vergissing. Er ontstaat een radicale nieuwe situatie, als markten de wereld gaan domineren. Het verlies aan controle, bij een volledig decentraal model, verandert ook de markt. Deze wordt ongereguleerd. Er blijft dan geen vrije markt meer over. De markt zal daarom zelf de rol op zich nemen de markt te organiseren. Dat betekent een markt voor het gewone volk en de heerschappij van een private tirannie van kapitalisten. Einde democratie.

Andersom ontstaat er toch ook een radicale nieuwe situatie wanneer overheden het kapitalisme trachten in te kapselen? Er ontstaat schijncontrole en men leeft in de illusie dat democratische en centralistische controle de wereld kan behoeden voor machtsmisbruik, corruptie en nepotisme. In mijn ogen pleit ik nergens voor een volledige vrijheid en onverantwoordelijke vergroting van de markt, maar ik deel niet het doembeeld dat het bedrijfsleven nu als hoogste doel heeft de overheden te ondermijnen. Het zijn krachten die elkaar in evenwicht moeten houden, jij blijft hameren op een overheid die alle middelen moet hebben de markten in te dammen, vrijheden af te nemen en in elke discussie de bovenliggende partij moet zijn.

Interessant artikel van NRC:

https://www.nrc.nl/nieuws(...)ing-6072354-a1539969

"We zijn geen goede ambassadeurs geweest van onze discipline omdat we, als het om internationale handel en globalisering gaat, maar 1 kant van de zaak hebben gepresenteerd. De gunstige.”

„In de jaren tachtig hebben politici het idee losgelaten dat globalisering een middel moet zijn voor nationale welvaart en sociale cohesie. Globalisering werd een doel op zich. De VS en Europa promoten sindsdien een model van globalisering dat ik hyperglobalisering noem. Dat begon bij de oprichting van de wereldhandelsorganisatie WTO en bij het opzetten van een vooral economische Europese Unie. Daarom maken regeringen in handelsverdragen geen afspraken over belastingontwijking door bedrijven. Die verdragen hebben een heel andere agenda. Daarom is er nu verzet. Economen hebben bijgedragen aan het intellectuele klimaat dat leidde tot de Brexit en tot de verkiezing van Donald Trump. We maken het de populisten makkelijk.”

https://www.richmondfed.o(...)17-01?cc_view=mobile

Herverdeling en efficiëntie

quote:

Op vrijdag 6 januari 2017 17:32 schreef Klopkoek het volgende:
https://www.richmondfed.o(...)17-01?cc_view=mobile

Herverdeling en efficiëntie

Interessant. Wat vind je er zelf van?

quote:

Op vrijdag 6 januari 2017 17:17 schreef Bart2002 het volgende:
Interessant artikel van NRC:

https://www.nrc.nl/nieuws(...)ing-6072354-a1539969

"We zijn geen goede ambassadeurs geweest van onze discipline omdat we, als het om internationale handel en globalisering gaat, maar 1 kant van de zaak hebben gepresenteerd. De gunstige.”

„In de jaren tachtig hebben politici het idee losgelaten dat globalisering een middel moet zijn voor nationale welvaart en sociale cohesie. Globalisering werd een doel op zich. De VS en Europa promoten sindsdien een model van globalisering dat ik hyperglobalisering noem. Dat begon bij de oprichting van de wereldhandelsorganisatie WTO en bij het opzetten van een vooral economische Europese Unie. Daarom maken regeringen in handelsverdragen geen afspraken over belastingontwijking door bedrijven. Die verdragen hebben een heel andere agenda. Daarom is er nu verzet. Economen hebben bijgedragen aan het intellectuele klimaat dat leidde tot de Brexit en tot de verkiezing van Donald Trump. We maken het de populisten makkelijk.”

de schrijver maakt een paar interessante punten, maar heeft zelf ook een agenda. Waarom belastingafspraken die je in sommige landen wel ter sprake brengen maar subsidies in andere landen niet? De grote landen in Europa hebben het vooral voorzien op de mogelijkheden die bv NL en Ierland bieden, maar zijn zelf veel bezig met subsidies.
Ik geloof niet dat de populisten winnen door de belastingontwijkingsmogelijkheden.

quote:

Op vrijdag 6 januari 2017 18:36 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

de schrijver maakt een paar interessante punten, maar heeft zelf ook een agenda. Waarom belastingafspraken die je in sommige landen wel ter sprake brengen maar subsidies in andere landen niet? De grote landen in Europa hebben het vooral voorzien op de mogelijkheden die bv NL en Ierland bieden, maar zijn zelf veel bezig met subsidies.
Ik geloof niet dat de populisten winnen door de belastingontwijkingsmogelijkheden.

Subsidies voor de maakindustrie ja.

quote:

Op vrijdag 6 januari 2017 19:11 schreef Klopkoek het volgende:

[..]

Subsidies voor de maakindustrie ja.

Voor dienstverlening net zo goed. Als jij een callcenter begint in bv Dresden kan je zeer veel geld van de overheid krijgen voor gebouwen en medewerkers, betaald uit de solidariteitsheffingen.
Dit zorgt er btw voor dat werknemers in het westen van Duitsland betalen voor hun eigen sanering zodat hun werkgever naar het oosten verkast.

https://mobile.twitter.com/ewaldeng/status/817438049676181504

Sheeple inderdaad

quote:

Op vrijdag 6 januari 2017 19:21 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Voor dienstverlening net zo goed. Als jij een callcenter begint in bv Dresden kan je zeer veel geld van de overheid krijgen voor gebouwen en medewerkers, betaald uit de solidariteitsheffingen.
Dit zorgt er btw voor dat werknemers in het westen van Duitsland betalen voor hun eigen sanering zodat hun werkgever naar het oosten verkast.

Wat blijft er van Nederland over zonder de belasting facaliteiten? Welke zoveel andere bonafide sectoren hebben verdrongen.

quote:

Op zondag 8 januari 2017 10:43 schreef Klopkoek het volgende:
https://mobile.twitter.com/ewaldeng/status/817438049676181504

Sheeple inderdaad

Ik heb dat artikel op FTM gisteren met enige verbazing gelezen. De historie lijkt zich met steeds kortere tussenpozen te herhalen. Het is ook zo onbeschaamd als het maar kan dat men zonder kritiek het woord van de banken en andere belanghebbenden spreekt onder het mom van opkomen voor de burger. Tenenkrommend.

Ik snap alleen z'n opmerking over 'afhaken' niet, best al veel reacties op FTM.

quote:

Op vrijdag 6 januari 2017 14:46 schreef GSbrder het volgende:

[..]

Burgers kunnen zeker democratische invloed uitoefenen, door te stemmen op partijen die stellen niet voor dit soort verdragen te stemmen, die het bedrijfsleven niet steunen, die geen voorstander van het grootkapitaal zijn. Burgers hebben die macht, maar maken er onvoldoende gebruik van. Als jij het sluiten van verdragen niet vindt passen in een democratisch kader, dan kun je vraagtekens zetten bij de werking van de democratie of jouw definitie van het kader. De meeste burgers, althans, de burgers die stemmen op het establishment, zien dit dus niet als de bedreiging die jij ervaart.

Burgers kunnen tegenwoordig in de EU democratische invloed uitoefenen als ze in 20 landen tegelijk de juiste partijen kiezen. Dat is praktisch onmogelijk.

Het bedrijfsleven eist dat er mondiaal geen grenzen voor de markt mogen bestaan. Dit proberen ze in allerlei verdragen tussen landen geregeld te krijgen. Als dat lukt, dan opereert het bedrijfsleven mondiaal en de politiek nationaal. Zo kan het bedrijfsleven landen tegen elkaar uitspelen, en afdwingen dat ze
- zo min mogelijk belasting betalen,
- zo min mogelijk verplichtingen hebben jegens werknemens,
- risico's kunnen afwentelen op de gemeenschap en
- zoveel mogelijk investeringsbescherming krijgen.

Omdat de politiek dit grenzeloze vrije platform voor het bedrijfsleven heeft ingericht, is het nu de speelbal ervan geworden. Bedrijven eisen dat zij alle lusten krijgen en geen lasten. Zo niet, dan verkassen ze naar een ander land.

Waarom doen we dat? Het antwoord: omdat de marktidologie waar is. Omdat de marktidologie waar is, is het onacceptabel als :
- de wereld geen volledige vrije markt is (inclusief flitskapitaal, arbeidsmigranten).
- een probleem is op te lossen door de markt te beperken.

Maar de marktideologie is niet waar. Je kunt deze ideologie terzijde schuiven. Democratische politieke besluitvorming maakt collectieve actie mogelijk (dat is: 1 lijn trekken, een wet of regel stellen). Het maakt het reguleren van de markt mogelijk. De claim, dat de markt legitiem dit soort collectieve beslissingen mag ondermijnen, is onacceptabel. Er is geen reden waarom het bedrijfsleven, als enige, recht heeft op deze uitzonderingspositie. Dat is wat de marktideologie claimt, omdat ze stelt dat deze ideologie de waarheid over het goede is. Maar dat is dus onjuist.

quote:

[..]

Nee hoor, burgers hebben zeker wel de optie. Ze kunnen immers het kapitaal en al haar banen, welvaartsvoordelen en belastingafdrachten rigoureus weren binnen de Nederlandse landsgrenzen. Zorgt dan ook voor minder inkomsten, maar goed, die keuze kunnen burgers maken. Een partij als de SP kiest bijvoorbeeld heel bewust voor een minder grote financiele dienstverlening als zij aan de macht zou komen. De meerderheid van Nederland heeft daar geen trek in.

De banen, welvaartsvoordelen die de financiele sector voor Nederland oplevert, zijn
- beperkt in omvang,
- parasitair op het buitenland
- gaan gepaard met grote risico's.

quote:

[..]

Het spel van de burger, waarbij het de voordelen van de producent en consument wil, is acceptabel, sterker nog, moet gefaciliteerd worden door het democratisch bestel. Maar het bedrijfsleven, als producent en consument van overheidsdiensten, mag hier niet in meespelen? Ieder individu, of dit nu een natuurlijk persoon of een bedrijfskundige eenheid is, moet proberen te handelen met aandacht voor beide kanten van de medaille. Een bedrijf dat wel de lusten wil, maar niet de lasten, mag terecht worden aangepakt. Een burger idem. Je kunt niet verwachten wel goedkope consumptie te genieten, maar tegelijkertijd alleen dure productie te leveren. Je kunt niet verwachten op kosten van de staat te leven, maar tegelijkertijd een lage afdracht aan de overheid af te staan als je productief bent. De burger heeft het stemrecht, het bedrijfsleven kan op andere manieren invloed uitoefenen. Wanneer beide soorten partijen binnen de grenzen van de wet blijven, houden deze partijen elkaar in balans.

Politiek is de plaats waar belangentegenstellingen worden uit gevochten. De conclusies die daaruit komen gelden. Ze zijn niet het startpunt voor een strijd met de markt om de uiteindelijke beslissingbevoegdheid. Als dit wel zo is, vanwege de gecreeerde modiale vrije markt, dan is een modiale vrije markt geen acceptabel uitgangspunt.

quote:

Wat beperkt die markt dan? De markt beperkt de vrijheid van de markt?

Dit misverstand berust weer op het geloof
- dat de marktideologie de waarheid is
waaronder:
- dat een vrije markt er vanzelf is

Als de politiek geen mondiale vrije markt regelt, dan is die er niet.

quote:

Blijkbaar maar tijdelijk, want na een herfst komt vanzelf de winter.
Even uitzitten dus, deze, in sommige ogen, minder prettige natuurlijke fase.

Nee, het blijft een permanente vermarkting van het hele leven.

quote:

[..]

Andersom zie jij alles vanuit het standpunt van de regulering. Zodra er een kracht buiten het machtsveld van de nationale politiek ligt, is het ongereguleerd kapitalisme en per definitie corrumperend. Dit terwijl de macht van de nationale politiek ook corrumpeert. Wat reguleert de politiek? De macht van de overheid is niet oneindig en komt ergens de grenzen van het economisch model tegen, in dit geval het kapitalisme.

Het is onacceptabel als er geen collectieve beslissingen meer mogelijk zijn, omdat we allemaal tegen elkaar uitgespeeld worden. Daarom overruled politiek de markt, en de poging dat om te keren conflicteert met de democratie.

quote:

[..]

Blijkbaar is het soms toegestaan om de consumenten af te knijpen, als je daarmee het milieu helpt, de samenleving baat of de gelijkheid faciliteert. Wat maakt dat het ene doel hoger is dan het andere?

De consument afknijpen, als het onbedoelde bijproduct van hebzucht, is geen zinnig doel.

quote:

[..]

Dat informatieprobleem heeft het bedrijfsleven ook en de overheid ook. Elke actor heeft een eigen beperkte horizon en geen enkele groep is homogeen.

Er zijn grote verschillen in de erkenning daarvan. Gaat het om de overheid, dan is het informatieprobleem van de centrale planner een 'no go'. Gaat het om de markt, dan is het informatieprobleem van de consument, iets dat men in alle blijheid ontkent.

Er is een serieus informatieprobleem, en deze kun je niet ideologisch weg poetsen. De beste mogelijkheden liggen bij een collectieve inspanning dit probleem de baas te blijven. Dat betekent, in de eerste plaats, misconcepties en desinformatie voorkomen. Dat betekent dat alle politieke en commerciele manipulatie, en ideologische propaganda zeer ongewenst zijn. Het vereist nieuwe politieke besluitvorming om dit meer aan banden te leggen.

quote:

[..]

Voldoende, maar dat is niet hetzelfde als absolute democratische controle. De toezichthouders hebben in de aanloop naar de financiele crisis ook gewoon zitten slapen en een perfecte controle bestaat niet. Eventuele black swans zijn per definitie niet te voorspellen en ook met genationaliseerde banken of 100% controle kan een democratisch lichaam toekomstige bail-outs niet voorkomen. Tenzij de samenleving accepteert dat faillissement, booms en busts horen bij het bankieren en daarmee voor haar burgers nooit een werkend geldsysteem kan garanderen.

Een overheid kan dat veel betrouwbaarder maken. Met name door van de basale financiele dienstverlening een overheidstaak te maken.

quote:

Niet nodig, maar je kunt grondbezit ook niet onmogelijk maken. Zelfs als je grondbezit overbrengt naar de overheid heeft iets of iemand nog steeds de grond in eigendom.

In gebruik.

quote:

[..]

Ik ben sceptischer ten aanzien van het regulerend vermogen.

[..]

Andersom ontstaat er toch ook een radicale nieuwe situatie wanneer overheden het kapitalisme trachten in te kapselen? Er ontstaat schijncontrole en men leeft in de illusie dat democratische en centralistische controle de wereld kan behoeden voor machtsmisbruik, corruptie en nepotisme. In mijn ogen pleit ik nergens voor een volledige vrijheid en onverantwoordelijke vergroting van de markt, maar ik deel niet het doembeeld dat het bedrijfsleven nu als hoogste doel heeft de overheden te ondermijnen. Het zijn krachten die elkaar in evenwicht moeten houden, jij blijft hameren op een overheid die alle middelen moet hebben de markten in te dammen, vrijheden af te nemen en in elke discussie de bovenliggende partij moet zijn.

Het zijn geen krachten die elkaar in evenwicht moeten houden.

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 08-01-2017 16:51:29 ]

Op de vorige post voortbordurend.

Je kunt het volgende voorstellen (zoals Trump met autofabrikanten doet):

Als de marktideologie niet waar is, dan kun je handelsbelemmeringen invoeren. Bijvoorbeeld een importtarief, die nul is als je bepaalde normen in acht neemt, en zo niet, dan betaal je een importheffing. Daarmee kunt je voorkomen dat sociale voorzieningen worden uitgehold door buitenlandse concurrentie. Bedrijven kunnen in jouw land hun winst niet verhogen door hun bijdrage aan de sociale voorzieningen te vermijden (want een importheffing heft dat voordeel op).

Als je de taak, om van de wereld een vrije markt te maken niet erkent, dan kun je voorkomen dat bedrijven landen tegen elkaar uitspelen mbv importheffingen. De grip die markten hebben op landen, berust ook op het geloof in de marktideologie.

https://mobile.twitter.com/ewaldeng/status/818163087236857857

Inderdaad. Goed betoog bij Buitenhof trouwens.

quote:

Op maandag 9 januari 2017 08:40 schreef Klopkoek het volgende:
https://mobile.twitter.com/ewaldeng/status/818163087236857857

Inderdaad. Goed betoog bij Buitenhof trouwens.

Het twitterberichtje verwijst hiernaar
http://www.demorgen.be/bu(...)-nederland-b4acd833/
Een commentaar uit 2013, het enige waar belgie wat beter scoort dan NL is economische groei tijdens de crisis. Bij werkloosheid, arbeidsparticipatie, handelsoverschot, staatsschuld, BNP per capita, scoort Nederland beter (BNP percapita NL is 12,5% hoger dan dat van Belgie)
Wellicht verstandig dat je feiten checkt ipv linkjes dumpen

Uit November 2016 dan:

quote:

DE ECONOMISCHE DERBY DER LAGE LANDEN
België versus Nederland
Economisch speelden de Nederlanders de Belgen deze week van het veld. En dat ondanks jaren van harde bezuinigingen. Of zijn onze noorderburen daardoor juist beter voorbereid op de toekomst?

RUBEN MOOIJMAN

Op het voetbalveld slaagde België er vorige week niet in Nederland te verslaan. ‘De Belgen verslikten zich in hun eigen gemakzucht’, kopte De Telegraaf . Gelukkig kon een nederlaag vermeden worden. Maar op een ander terrein leed België deze week wel fors verlies tegen de Nederlanders. Economisch scoorden onze noorderburen uitstekende punten, terwijl ons land steken liet vallen.
Met 0,7 procent zette Nederland het afgelopen kwartaal het op één na hoogste groeicijfer van de eurozone neer. Ook de arbeidsmarkt trok stevig aan. En op begrotingsvlak hoort het land bij de vijf beste Europese leerlingen. ‘Het gaat goed met Nederland’, juichte NRC Next donderdag op zijn voorpagina. Ook columnist Mathijs Bouwman was in Het Financieele Dagblad opgetogen. ‘Overal waar statistici kijken, zien ze groei. Consumenten, investeerders, buitenlandse afnemers, allemaal kopen ze meer Nederlandse goederen en diensten.’
Het contrast met de sfeer hier kon niet groter zijn. Niet alleen zette ons land met 0,2 procent het laagste groeicijfer van de eurozone neer, ook deelde de Europese Commissie slechte punten uit wegens het belabberde begrotingsbeleid. ‘We dreigen opnieuw bij de kneusjes te belanden’, schreef deze krant. De Morgen had het over ‘een totale blamage’, De Tijd noemde ons land ‘veel te laks’.

Tegen de muur bonzen

En dat terwijl de consensus bij veel economen juist was dat België de crisis veel beter had verteerd dan Nederland. Onze noorderburen hebben hard gesaneerd en daardoor hun economie de dieperik in geduwd, terwijl in België de uitgaven op peil bleven, waardoor ook de groei intact bleef. Samen met Duitsland hoort België in de periode na de crisis tot de sterkste groeiers in de eurozone. Opiniemaker en voormalig SP.A.-medewerker Matthias Somers zette dat deze week op Twitter nog even in de verf met een veelzeggende grafiek (zie grafiek). De Nederlandse economie is acht jaar na de crisis nog maar net uit het dal geklauterd, terwijl België dat al na minder dan twee jaar deed. Als de omvang die de economie eind 2008 had op 100 wordt gezet, dan zit Nederland nu op 103, België op 106 en Duitsland op 108. ‘Dat koketteren met het Nederlandse beleid, ik begrijp dat eerlijk gezegd niet goed’, zette Somers erbij.
Zelfs vooraanstaande Nederlandse economen als Marieke Blom, hoofdeconoom van ING, erkenden dat België het beter had gedaan. ‘Je moet niet snoeien als het vriest’, stelde ze onlangs vast in een veelbesproken rapport. ‘Nederland had veel meer jobs kunnen hebben als er minder was gesaneerd in de nasleep van de crisis.’ In België werd gegniffeld: nu gaven de Nederlanders zelf toe dat België het beter had aangepakt.
Econoom Bas Jacobs van de Rotterdamse Erasmus Universiteit maakte in september een gelijkaardige analyse. Het beleid van de regering heeft het economisch herstel beschadigd, schreef hij op zijn blog. ‘Zelfs België en Frankrijk doen het beter.’

‘Een paar jaar geleden ontmoette ik een Nederlandse topambtenaar’, herinnert Jan Cornillie, directeur van de SP.A-studiedienst, zich. ‘Ik vroeg haar waarom ze net in een periode van crisis waren overgegaan tot een beleid van koopkrachtdaling. Haar antwoord was dat de crisis politici een draagvlak bood voor dergelijke ingrepen. Zonder crisis zouden ze dat nooit willen doen. Dat is natuurlijk een heel technocratische visie: de put eerst dieper maken om er vervolgens weer uit te klimmen. Als je een tijd met je hoofd tegen de muur gebonsd hebt, voelt het lekker als je daarmee stopt. Maar dat maakt het bonzen er niet zinvoller op.’
Futureproof

Maar is Nederland door dat harde beleid niet beter toegerust op de toekomstige uitdagingen? Wie het rapport van Marieke Blom goed las, stelde ook vast dat in Nederland de staatsschuld nauwelijks is toegenomen na de crisis. De pensioenleeftijd zal er tien jaar eerder omhooggaan dan in België en er werken veel meer 55-plussers. Ook de uitgaven voor de zorg zijn onder controle en de infrastructuur werd niet verwaarloosd. Op korte termijn heeft Nederland sterk aan groei ingeboet, maar de vooruitzichten voor de lange termijn zijn daardoor verbeterd, concludeerde Blom. Bas Jacobs maakte dezelfde analyse. ‘Het zoet van het regeringsbeleid ligt in de toekomst, terwijl bijna vijf jaar lang het leven economisch zuur was. Dát is het echte verhaal van ­Rutte 2.’
Is Nederland beter futureproof dan België? Kan het de uitdagingen van de toekomst, zoals de vergrijzing, de stijgende rente en de noodzakelijke defensie-inspanningen, beter aan? Bart Van Craeynest, hoofdeconoom van vermogensbeheerder Econopolis, denkt van wel. ‘Het klopt dat ons land het in de periode na de crisis beter heeft gedaan dan Nederland. We liggen nog voor, maar de Nederlanders komen snel dichterbij. Wij hebben dankzij een combinatie van tijdelijke maatregelen en geluk de crisis goed verteerd, maar dat effect raakt nu langzamerhand uitgewerkt. Landen die onder druk hervormingen hebben doorgevoerd, dreigen ons voorbij te steken.’

Van Craeynest is het ook niet eens met de vaststelling van Blom dat Nederland zich ‘kapotbespaard’ heeft. Hij denk dat vooral de vastgoedmarkt een sterke rol heeft gespeeld. De Nederlanders hebben een zware vastgoedcrisis doorgemaakt, die ertoe heeft geleid dat veel huizen minder waard werden dan de lening die ervoor werd afgesloten. Huishoudens moesten alle zeilen bijzetten om sneller af te lossen, wat de koopkracht heeft aangetast. In België is de waarde van het vastgoed blijven stijgen, zodat zich hier ook geen hersteleffect voordoet.
Niet alleen de huizencrisis heeft de ­Nederlandse crisis uitgediept, zegt Cornillie. Ook in de pensioenen werd geknipt. ‘Dat zette een rem op de consumptie, waardoor Nederland twee keer in een recessie is terechtgekomen, terwijl wij een tweede recessie nipt hebben kunnen vermijden.’ Door de indexkoppeling bleven de lonen bij ons stijgen na de crisis, in tegenstelling tot in de buurlanden. En toen ze in andere landen weer zijn gaan stijgen, werden ze bij ons ­bevroren door de indexsprong.

Trage hervormer

‘Dat was goed keynesiaans beleid’, zegt Cornillie. ‘Ik denk dat we te negatief zijn over onszelf. België is een trage hervormer, maar we hervormen wel. Het klopt dat er nog een stuk van de weg moet worden ­afgelegd, maar er zijn wel degelijk ingrepen gebeurd.’
Ook Matthias Somers vindt dat België te weinig oog heeft voor wat er goed gaat. ­‘Onze lonen zijn op peil gebleven, de vermogens zijn hoog, de ongelijkheid is laag. ­Nederland hinkt acht jaar na de crisis nog steeds achterop. Ze hebben hun pensioenen moeten inkrimpen en de private schulden zijn er heel hoog. Dat heeft ook een impact op de toekomst.’
Somers haalt er nog wat cijfers bij. Het netto mediaaninkomen in Nederland was tussen 2006 en 2012 hoger dan in België, maar sindsdien is die verhouding omgekeerd (zie grafiek). De bedrijfsinvesteringen liggen in België anderhalf keer hoger dan in Nederland. Wel investeert de overheid in Nederland naar verhouding meer dan ­ons land.
Bart Van Craeynest: ‘De effecten van de crisis zijn bij ons getemperd, maar we kunnen in de toekomst niet op dat effect blijven rekenen. Op zich was het beleid na de crisis goed. Dat je de teugels laat vieren als het slecht gaat, daar valt iets voor te zeggen. Maar dan moet je wel corrigeren wanneer het beter gaat. Nu de crisis achter de rug is, zouden we aan de echte hervormingen moeten beginnen. Maar dat lukt niet.’
Daar is Cornillie het mee eens. ‘De structurele inspanning zou groter moeten zijn.’ Maar het probleem is volgens hem breder. Het klopt dat Europa Nederland goede cijfers gaf voor zijn begrotingsbeleid, maar onze noorderburen kregen wel een standje voor hun macro-economische onevenwichten. De schulden van de gezinnen zijn te hoog, evenals het overschot op de lopende rekening. Nederland heeft ruimte om meer te investeren, maar doet dat niet.
Cornillie wijst ook op de politieke dimensie. De opkomst van populisten als Donald Trump in de VS en Geert Wilders in Nederland hebben ook te maken met economische beleidskeuzes. ‘Als Wilders de backlash is van het gevoerde beleid, weet ik niet of ze in Nederland de goede keuze hebben ­gemaakt.’

http://www.standaard.be/c(...)bd44c1a653d2c2bb4996




Jij noemt de werkloosheidcijfers, maar je bent er vast bekend mee dat het kabinet Rutte (alweer) met de definities is gaan spelen?

http://www.volkskrant.nl/(...)-voor-2017~a4444955/

Zoek de neoliberale econoom... de reacties eronder begrijpen het

quote:

Op maandag 9 januari 2017 09:49 schreef Klopkoek het volgende:
Uit November 2016 dan:

[..]

http://www.standaard.be/c(...)bd44c1a653d2c2bb4996

[ afbeelding ]
[ afbeelding ]

Jij noemt de werkloosheidcijfers, maar je bent er vast bekend mee dat het kabinet Rutte (alweer) met de definities is gaan spelen?

Daarom noem ik ook arbeidsparticipatie , jij weet dat ik werkloosheidscijfers bijzonder wantrouw, dus dat moet jij mij niet voorwerpen.
Netto Mediaaninkomen zegt verder ook net zoveel als werkloosheidscijfers.
En ja, de BBP in belgie is wat harder gegroeit, neemt niet weg dat het nog ver achter ligt bij NL.

[ Bericht 3% gewijzigd door Pietverdriet op 09-01-2017 14:38:41 ]

quote:

Op maandag 9 januari 2017 10:13 schreef Klopkoek het volgende:
http://www.volkskrant.nl/(...)-voor-2017~a4444955/

Zoek de neoliberale econoom... de reacties eronder begrijpen het

Economische voorspellingen, oeh, leggen ze tarot kaarten of doen ze aan kanalisering?

quote:

Op vrijdag 6 januari 2017 12:09 schreef GSbrder het volgende:

[..]

De (Amerikaanse) multinational moet hooguit de EU verleiden om toegang te krijgen tot de gemeenschappelijke Europese markt. Wij gaan niet langer over het toelaten van kapitaal of arbeid, terwijl we wel een hele grote incentive hebben om belasting van ze te innen. Die 'race to the bottom' wordt dan ook versterkt doordat het soevereine en het fiscale uit elkaar is getrokken. Andersom, Nederlandse bedrijven die opereren in het buitenland, waar Nederland belastingverdragen mee heeft, hebben ook baat bij meewerkende overheden en het voorkomen van dubbele belastingen. Het gaat twee kanten op; ofwel we moeten gaan voor de Nexit, dan mogen we zelf onze tarieven zetten en de toetreders selecteren. Ofwel we accepteren de Europese Unie als motor van de Nederlandse welvaartsgroei, maar offeren daar een deel van onze soevereiniteit voor op. We kunnen aan de Britten zien dat het uit de EU stappen er niet toe leidt dat ze hogere tarieven gaan invoeren voor de winstbelasting, want dan moeten ze simpelweg een extraatje bieden ten opzichte van de rest van het continent om je als multinational daar te vestigen.

Een groot probleem is dan ook dat de EU een instituut is dat zich toelegt op het onttrekken van macht aan democratien om een relatief onbelangrijk deel van het bedrijfsleven te dienen. De sociaaldemocratie, bij uitstek het succesverhaal van de 20e eeuw, is het product van democratie, als je die afbreekt breek je het economisch succesverhaal af. Dat het fiscale niet is geintegreerd met de markt is een politieke keuze geweest, maar niet om de soevereiniteit en daarmee de democratie te beschermen, maar juist vanwege verdeel en heers zodat belastingregimes tegen elkaar uitgespeeld kunnen worden. De oplossing is vrij simpel, hou Europese verkiezingen voor een democratisch bestuurde EU.

quote:

Volgens mij zijn er voldoende voorbeelden van kwalitatief hoogwaardige fietsen, maar het is een vals dilemma om te stellen dat een fiets, geproduceerd in Nederland, per definitie 50 jaar mee kan en een Chinees model het slechts een jaar volhoudt. Kwaliteitsverschil zit hem niet noodzakelijkerwijs in het productieland, als wel in het ontwerp en de gebruikte materialen. Ook succesvolle Nederlandse merken als Van Moof produceren hun fietsen in Taiwan, hoewel ze hier ontworpen zijn. Dat Gazelle nog fietsen produceert in Dieren maakt ze niet automatisch beter dan een Van Moof.

Ik zie dan ook al aardig wat wrakkige Van Moofs terwijl ze niet zo oud kunnen zijn, en een 40 jaar oude Gazelle is doorgaans in betere staat dan een 10 jaar oude Gazelle. Azor is wat dat betreft wel een interessant bedrijf, die gebruiken de geglobaliseerde economie ook, maar maken gewoon iets goeds in Nederland en dat kan uit. Heel veel globalisering houdt ook een verschuiving in binnen het bedrijf van handen aan de productielijn naar duurder personeel achter een bureau en in het vliegtuig.

quote:

Ik ben het met je eens dat het consumentisme van de Primark-cultuur ons geen duurzame welvaart brengt, maar daar denkt een groot deel van Nederland anders over. Je kunt hen de keuzevrijheid wel ontnemen - of beperken, door dit soort consumptie zwaarder te belasten - maar ook dat zal niet resulteren in een bewuste keuze.

Ik stel dat je die welvaartstoename moet relativeren. Het aanbod beinvloedt de vraag ook sterk, je kunt welvaart hebben met veel goedkope rommel, maar ook met weinig kwaliteitsspul, je kunt zelfs welvaart hebben met minder spullen en bijvoorbeeld meer diensten. Minder prullen op zolder en meer uit eten bijvoorbeeld. Het is niet zo dat mensen zonder Primark en Action diep ongelukkig zouden zijn in hun materiele behoeftenbevrediging. De globalisering heeft ook onze consumptiegewoonten beinvloed en daarmee de vraag, en is zo meer een andere invulling van onze welvaart dan een vergroting daarvan.

quote:

Meer algemeen, we zullen ook gewoon moeten accepteren dat de gemiddelde prijs/kwaliteit van Nederlandse productie niet noodzakelijkerwijs het hogere loon waard is, dat lukt slechts bij enkele luxeartikelen en gespecialiseerde nicheproducten. Dit is overigens allemaal transitioneel, want ook in de huidige productielanden moeten ze de gestegen welvaart keer op keer bewijzen met stijgende productie. Dat onze productie plateau'd en wij ons hebben moeten toeleggen op de dienstverlening, service en de tertiaire sector wil niet zeggen dat dit automatisch ook in China of India het geval zal zijn.

Dat klopt, maar als je de werkelijke transportkosten, de logistieke kosten en de kosten van vervuling en afval (goedkope prullen geven meer afval omdat ze het sneller worden) meerekent is het verschil al een stukje kleiner. En die moeten we meerekenen, want we hebben het immers over welvaart en niet slechts de abstracte en incorrecte monetaire weergave daarvan.

quote:

Te weinig werk voor het gestelde salarisniveau. Voor 1600 euro per maand is de vraag naar arbeid meer beperkt dan voor 100 euro per maand. Goed hoor, dat we hier een hoog salaris- en welvaartsniveau hebben, maar zonder de globalisering was het allemaal nog veel duurder. De bekende Dutch Disease is met name ontstaan toen Nederland aardgas begon te exporteren en de huidige mate van globalisering dateert van ver na de jaren '70.

Het punt is ook dat een werknemer van 1600 per maand een kostprijs heeft van 2800 per maand. Je zou die belasting en premies ook voor een veel groter deel bij de winst kunnen halen.

quote:

Maar dat beleggen dient wel professioneler te gebeuren dan Jan met de Pet en z'n aandelentransactie. De governance en het toezicht op grote kapitalen is groter dan wanneer iemand voor 1000 euro een order doorgeeft aan een bank. Zouden we hier allemaal individueel onze pensioengelden beleggen, dan was de financiële sector kleiner, want dat is momenteel prima te automatiseren. Hoe groter de pot, hoe geavanceerder. APG heeft zo'n 3500 medewerkers in dienst, dat zou niet hoeven als de 1,5 miljoen ambtenaren individueel hun potje moesten beheren.

Net als juristen houden ook financials voornamelijk elkaar aan het werk. Je verzint met 100 man een ingewikkeld financieel product en aan de andere kant zijn dan 200 man nodig om het te beoordelen. Het is een competitieve markt dus je zult voor een groot deel wel mee moeten om die voordeeltjes op de vierkante centimeter te halen, maar op die manier pakken deze bemiddelaars tussen geld zonder bestemming en bestemmingen zonder geld een steeds groter deel van de taart. Maar op zich zou een pensioenfonds dat zich toelegt op het investeren van geld in bedrijven extreem efficient kunnen zijn, juist door de grote geldberg en de voorspelbaarheid van premie-opbrengst en uitgaven.

quote:

Wederom het voorbeeld van ABP aanhalend; gemiddeld hebben ze, de afgelopen 20 jaar ca. 7% rendement gerealiseerd. Stel dat individuele spaarders en beleggers in staat waren een rendement te realiseren van de historische inflatie, dan zit je op 2,1% per jaar. Met een jaarlijkse inleg van 100 (index) zit je op een totaalvermogen na deze beschouwingsperiode van 2500. Laat je het professioneel beheren, kom je op een vermogen van 4380. Een groot deel van de welvaart van ouderen is dus te danken aan de pensioenen en de financiële sector. Natuurlijk, daar is ergens de werkelijke productie voor geleverd, die 7% komt niet zomaar uit de lucht vallen, maar het geeft wel aan welk effect zo'n belangrijke peiler van het stelsel heeft.

Maar andere kant betalen diezelfde pensioengerechtigden ook weer gewoon mee aan die 7% van het BNP dat de financiele sector kost. Bijvoorbeeld als ze werken voor zo'n bedrijf dat de werkelijke productie levert. En ze betalen ervoor via het gebruikelijke bijdrukken van geld door de banken wat dan naar diezelfde banken gaat, en sinds de crisis zijn daar nog de bailouts en QE bijgekomen.

quote:

Een marge van 7% is wat gortig, doel je nu op de bruto- of de nettomarge?

In het algemeen, dat is het formaat van de financiele sector in Nederland. Veel Europse landen zitten ook rond dat percentage, in GB en de VS is het aanzienlijk groter. 7% is ongeveer wat de Nederlandse economie kwijt is aan kapitaalallocatie, en dan is crowdfunding en onderhandse financiering (ik geloof iets van de helft van alle financiering) nog niet eens meegerekend.

quote:

Een hypotheek kost je ca. 2,5% en de rente op je spaarrekening doet 0,5%. Is een fors gat, maar vergeet niet dat de hypotheeksluiter een aardige provisie uit plukt, het spaargeld niet vaststaat voor 10/20 jaar en je andere risico's hebt, zoals het afbetaalrisico en het faillissement/executierisico. Wat is de toegevoegde waarde van een schoonmaker die een kantoor schoonmaakt waar een flitsbelegger werkt? Hoe kun je toegevoegde waarde creëren met middelen van een bedrijf waar geen toegevoegde waarde - volgens jou - wordt gecreëerd?

Het verschil tussen een zakelijke lening en de rente op spaargeld is nog veel groter. De vraag is eigenlijk wat is nou een redelijke prijs voor kapitaalallocatie? Stel dat je de gehele bovenhandse kapitaalallocatie voor de Nederlandse economie zou aanbesteden, zo van hier heb je de spaarders en beleggers en hier heb je de bedrijven en (andere) leners en breng het maar bij elkaar, dan lach je je toch de ballen uit de broek als een aanbieder komt met 'voor minder dan 60 miljard kan het niet'?

quote:

De voordelen van een goedwerkende publieke beurs zijn groter, namelijk ook het democratiseren van het kapitalisme, het openstellen van de productie van het bedrijf aan een enorme groep potentiele geldverstrekkers en daarmee het verbinden van eigenaren/ kapitaalverstrekkers en bedrijven die passen in hun ondernemings/beleggingsfilosofie. Hou je alles privaat, dan wordt het voor Jan met de Pet nog lastiger om koersinformatie te krijgen, blijven de beste beleggingen en nieuwe technologieën - inclusief de waardesprongen - buiten de toegang van het publiek en wordt de koers slechts eenmaal per kwartaal of per jaar vastgesteld. Ik ben het met je eens dat de toegevoegde waarde van een bedrijf als Flow Traders bedenkelijk is, maar gelukkig is het beursgenoteerd en gelukkig kunnen hiermee ook niet-flitshandelaren meeprofiteren van de lucratieve winsten die zo'n bedrijf kan maken. Technisch gezien zou je ook kunnen zeggen dat de toegevoegde waarde van een bedrijf als ASML bedenkelijk is, dat altijd maar machines bedenkt om nog kleinere processoren te bouwen. Het is waarde 'in the eye of the beholder'. Je laatste stelling vind ik een interessante; speculatie als alternatief voor investeringen. Tsja, het zou kunnen. Ik zou dan consumptie ook een alternatief willen noemen voor speculatie en investeringen. Als je ze in een grafiek zou plotten zit consumptie op de plek met de hoogste behoeftebevrediging en het laagste rendement, investeringen in het midden en speculatie bij het hoogste financiële rendement en de laagste behoeftebevrediging.

Geld dat niet voor consumptie wordt aangewend zoekt rendement. Daar zijn verschillende mogelijkheden voor, je kunt aandelen kopen en op dividend wachten, je kunt aandelen kopen en verkopen en dus aan de verwachtingen van andere speculanten verdienen, je kunt onroerend goed in bijv London kopen en wachten tot dat meer waard wordt dankzij de Londonaren, en je kunt het daadwerkelijk investeren. Dwz, je stelt het ter beschikking om de arbeidsproductiviteit te verhogen. Dat laatste is de enige daadwerkelijke bron van rendement op vermogen, die overigen zijn slechts afgeleid en dragen niet of nauwelijks bij aan de verhoging van de arbeidsproductiviteit. Maar die gaan natuurlijk wel ten koste van het volume aan geld voor investeringen in de arbeidsproductiviteit, en gaan ten koste van de prijs daarvan. Vraag en aanbod en het prijsmechanisme. Als je je 10% per jaar haalt met het laten verkrotten van een huis in London, dan zal een investering in arbeidsproductiviteit dat ook ongeveer moeten halen, en dat gaat dan weer ten koste van een andere profijttrekker van de verhoogde arbeidsproductiviteit, nl de arbeider. Diens bestedingskracht blijft achter, en daarmee de groei van de economie.

quote:

Het is niet per se anti-cyclisch, want dat impliceert dat in tijden van hoogconjunctuur er minder wordt geconsumeerd en met een minder grote verzorgingsstaat kan worden gedraaid. Het is niet-cyclisch, de verzorgingsstaat zeker, dat groeit in tijden van hoogconjunctuur en kan nauwelijks worden ingeperkt in tijden van laagconjunctuur. De consumptie van de minima is wellicht constant - want, het minimum - maar van de grote middenklasse is er in tijden van laagconjunctuur juist een prikkel om meer te sparen, door de onzekerheid in de markten. Afgelopen jaar is er voor ca. 10 miljard aan hypotheken afgelost, mede door de perceptie van het risico op onder water staan.

Nee, in beginsel slinkt de verzorgingsstaat in tijden van hoogconjunctuur omdat er meer werk te doen is. Evenmin kun je de verziekte Nederlandse woningmarkt met zijn verkeerde staatsprikkels als maat nemen wanneer die tot enige correctie wordt gedwongen. Hoe lager het inkomen, hoe groter het aandeel van bestedingen en hoe noodzakelijker die bestedingen.

quote:

De één-op-één-relatie tussen grote vermogens en een veroorzaakte crisis onderschrijf ik niet. Doorgaans hebben de grote vermogens ook maar weinig te winnen bij een crisis, net als bij een oorlog of andere vormen van chaos en instabiliteit. Zeker, er zijn uitzonderingen die short gaan, of meer wapens kunnen verkopen, of profiteren van volatiele markten, maar door de bank genomen is iedereen beter af bij een gezonde, boomende economie. Zoals jij zegt; consumeren geeft uiteindelijk grote vermogens weer positie om te groeien of rendabele investeringen te doen.

De grote vermogens zijn er inmiddels al lang weer bovenop en veel meer dan dat. Tijd is geld maar geld is ook tijd. Als je 50 miljoen of meer hebt is 7 jaar niet veel om te overbruggen, daar worden dipjes veel onbetekenender van. Bovendien geeft het een heleboel kansen omdat kleinere vermogens wel wat moeten, die moeten aandelen maar ook onroerend goed en spullen verkopen om het hoofd boven water te houden. Zo hadden wij bijvoorbeeld een verhuurdersheffing en woningbouwverenigingen die cash nodig hadden en dus huizen wilden afstoten, die kon je lekker goedkoop kopen en dat betaalt zich over een periode van 20 jaar echt wel uit.

quote:

Dat is dus wat ik eerder benoemde met het Primark-voorbeeld (of de Van Moof/Gazelle fietsen) we kunnen hier slechts productie leveren waarbij de toegevoegde waarde hoog genoeg ligt. Dan kom je al snel uit bij de duurdere producten, hetzij vanwege de luxe en het verlangde afwerkingsniveau, hetzij vanwege de complexiteit en het opleidingsniveau van onze manuele arbeiders. In feite is Nederland al minder aantrekkelijk voor de productie van iets massaals als auto's, dan kom je toch echt bij Spyker en Donkervoorts uit. Ook de producten die gemaakt worden in de high tech regio van Eindhoven zijn vrij niche en gespecialiseerd.

Er zijn ook decennia auto's bij NedCar geproduceerd, dus groot is die kloof niet. Maar als ik me niet vergis liet Spyker dan weer zijn interieurs in Engeland maken omdat daar de mensen woonden die dat hoge niveau in handmatig werk hadden. Daar laat je het dan dus als samenleving/landsbestuur liggen, door die vaardigheden teloor te laten gaan. Maar met welvaartsgroei is er ook steeds meer ruimte voor allerlei van dat soort arbeidsintensieve nicheproducten.

Het is al bijna 20 jaar geleden dat ik op een feestje een verkoper van keukenverkopers sprak, een soort voetbalmakelaar maar dan eentje die de beste verkopers paaide en wegkaapte. Hij verdiende uiteraard meer dan zijn topspelers. Allemaal leuk en aardig maar ook hier zie je dat marges gewoon ergens anders zitten dan bij de maker, maar ze zijn er dus wel. De prijzen voor de consument zijn dan ook dusdanig dat een timmerman die met bespoke handwerk daar maar heel ietsje boven zit. Dan komt het aan op belastingtarieven e.d. Ik wil er maar mee zeggen dat een verschuiving naar hoogwaardig handwerk helemaal niet buiten bereik ligt.

quote:

Uiteindelijk bestaan dit soort bonussystemen al lang, bijvoorbeeld met long-term goals en short-term goals, eventuele holding periods en een uitbetaling van de bonus in aandelen die tot x jaar niet gecasht mogen worden. Wellicht geen structuren die zo ver gaan dat ze alle bonussen tot op dat moment weer terugvorderen, maar ik vraag me ook af welke RvC dat bedenkt voor de CEO. Immers, veelal zal een CEO dat inprijzen en ofwel vroegtijdig afscheid nemen - d.w.z., voordat de bom barst - ofwel een hogere standaardbeloning verlangen en minder in z'n bonus willen stoppen, omdat er een risico bestaat dat hij het weer terug moet betalen bij mindere jaren. Uiteindelijk is ondernemen risicovol, dat risico is er hoofdzakelijk voor de aandeelhouders en de CEO is een werknemer. Vraag een gemiddelde werknemer of hij of zij zou willen tekenen voor een contract waarin staat dat de 13e maand gedurende x-jaar lang kan worden teruggevorderd en dit zal leiden tot minder enthousiasme over de 13e maand. Mensen zijn verliesavers.

Het zal ook niet van RvC's en de CEO's zelf moeten komen. Mijn punt is dat een overheid die A zegt, bijvoorbeeld door de rechtsfiguur van de NV met zijn uitgesloten aansprakelijkheid te creeeren, ook B moet zeggen wanneer nodig, door bijvoorbeeld regels te maken die de prikkels beperken tot de juiste zodat er ook weer niet teveel risico wordt genomen. Aangezien de bonus toch naar vermogensopbouw gaat in die salarisregionen, zie ik het probleem niet wanneer die voorwaardelijk is en een CEO dat geld niet krijgt wanneer hij het bedrijf naar de afgrond blijkt te hebben geleid.

quote:

Ik zeg ook niet dat een volledige aansprakelijkheid niet kan werken; nog steeds zijn er ook VOFs en eenmanszaken die exact hetzelfde doen. Het is echter zo dat handelen in een B.V. /N.V. meer veiligheid biedt, daarmee waarde, voor de eigenaren van de aandelen op naam of aan toonder. In de praktijk is de aansprakelijkheid van de B.V. of N.V. in veel gevallen voldoende voor handelspartners en is de persoonlijke aansprakelijkheidsstelling niet nodig voor handel in het openbaar verkeer. Zeker, het faciliteren van de beperkte aansprakelijkheid is een overheidsingreep, maar het staat eenieder vrij niet te willen werken met een B.V. of N.V. als je daar onvoldoende vertrouwen in hebt.

Ik heb helemaal niks tegen de NV en de BV, alleen moet de overheid daarin ook B durven zeggen en zich niet verschuilen achter een markt die ze zelf toch al heeft beinvloed.

quote:

Wie of wat heeft dan de locatie gewilder gemaakt? Is dat de gemeente Londen of de gemeente Amsterdam? Zo ja, dan kunnen ze gewoon de grond+opstallen belasten naar gelang de WOZ-waarde is toegenomen en hun OZB-percentages zijn gestegen. Zo nee, dan is het ook wat selectief om de waardestijging van een locatie - waar we het dan over hebben met grond - toe te laten komen door wat de gemeente Londen of Amsterdam, of Engeland/Nederland heeft gedaan. In de huidige situatie komt de belasting op de grond al de samenleving toe, hoe waardevoller de grond, hoe meer de samenleving dus mag profiteren van de waardestijging. Maar dat is geen argument om de verhandelbaarheid van grond te beperken. Een erfpachtstelsel creëert een monopolie waar dat niet nodig is.

Het is geen monopolie, het is gewoon een staatsaangelegenheid. Een beperkte belasting over de waardestijging is wat anders dan dat de waardestijging van de grond toevalt aan degene die die toekomt, en niet aan iemand die toevallig even veel geld over had en dat niet daadwerkelijk wilde investeren. Nu draai je het om, er is helemaal geen reden om de verhandelbaarheid van grond te creeeren. De staat moet zorgen dat de grond gebruikt kan worden en zelfs gebruikt wordt.

quote:

Het is dan aan de gemeente Londen om de belasting op onroerende zaken te verhogen. Het voordeel daarvan is dat je dit niet makkelijk kunt ontwijken - je kunt je gebouw niet snel verplaatsen naar een jurisdictie met een ander belastingtarief - en je hiermee de rest van de samenleving laat profiteren van de waardestijging van Londense woningen. Uiteindelijk is grond niet volledig los te zien van opstal, want de waarde van de grond wordt bepaald door de waarde van het opstal. Als ik een miljoenenvilla op een lapje grond in de Amsterdamse binnenstad maak, dan is de grond goed voor 3000 p/m2. Als ik er sociale huurwoningen op vestig, dan doet de grond niet veel meer dan 800 tot 1200. Dit is niet te voorkomen in het erfpachtstelsel, want uiteindelijk verhandel je bij de verkoop van je woning niet alleen het opstal, maar ook het erfpachtcontract. Een eventuele herziening van de erfpacht houdt rekening met vergelijkbare transacties. Juist het feit dat je een opstal niet los kunt zien van de grond maakt dat een groot deel van de waardetoevoeging van de eigenaar in de grond gaat zitten.

Zo werkt het niet, de waarde en de waardestijging in de stad in het bijzonder komt van het succes van de stad als geheel en dus het maar zeer geringe aandeel van de eigenaar daarin. Je kunt wel zeggen dat sociale woningbouw minder oplevert, maar als er geen agenten, onderwijzers en verplegers en horecapersoneel in die stad kunnen wonen dan kun je die waardestijging ook wel op je buik schrijven. Dus zo'n speculant profiteert van waardestijging die die niet zelf heeft veroorzaakt, met uitsluiting van een dergelijke waardestijging voor alle inwoners, want dan loopt die leeg van mensen die noodzakelijk zijn voor wat een stad aantrekkelijk maakt en dus het onroerend goed waardevol.

quote:

Ik voorzie geen aandelen op naam in Nederland bij een eventuele conversie van particuliere grond naar (erf)pacht, zeker omdat het erfpachtsysteem al jaren aan populariteit aan het inboeten is.

Ruilverkaveling toen (landbouw)grond nog de meest voorname productiefactor was, is iets anders dan ruilverkaveling voor stedelingen en een geurbaniseerde samenleving. Uiteindelijk is ruilverkaveling ook in een stroomversnelling geraakt toen de landbouw langzaam automatiseerde en de schaalvoordelen goed te gelde konden worden gemaakt. Ik vraag me af of een grondslagverandering op de lange termijn dan ook niet zal zorgen voor een steeds kleinere groep eigenaren/pachters/contracthouders en meer individuen die voor hun voedselproductie of ruimtebehoefte afhankelijk zullen worden van deze oligopolie.

Dat hoeft helemaal niet. Het gaat om het principe, je profiteert financieel van het werk dat je doet en dus niet van wat ander doet.

+10 weer. Indrukwekkend.

quote:

Op zaterdag 31 december 2016 17:32 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Oh zeker wel keste. Jij, klopkoek, en je andere linkse vriendjes hebben hier een grote bek over hoe erg het wel niet is, maar wat doen jullie nu concreet om de situatie te veranderen?
Niets
En daarom zal je tot lengte van dagen kunnen blijven klagen. Net zoals je vind dat anderen moeten betalen voor je plannetjes vinden jullie dat anderen wat moeten doen.

Natuurlijk is het weer de schuld van links (en van buitenlanders en van de vluchtelingen natuurlijk die iedereen aan het verkrachten zijn enzo)

Wellicht even toegeven dat het grootkapitalisme gefaald heeft en daar een oplossing voor zoeken?
Of zit het in de mens om een zondebok te zoeken om maar geen verantwoordelijkheid te hoeven nemen.

quote:

Op dinsdag 10 januari 2017 19:15 schreef Weltschmerz het volgende:

[..]

Een groot probleem is dan ook dat de EU een instituut is dat zich toelegt op het onttrekken van macht aan democratien om een relatief onbelangrijk deel van het bedrijfsleven te dienen. De sociaaldemocratie, bij uitstek het succesverhaal van de 20e eeuw, is het product van democratie, als je die afbreekt breek je het economisch succesverhaal af. Dat het fiscale niet is geintegreerd met de markt is een politieke keuze geweest, maar niet om de soevereiniteit en daarmee de democratie te beschermen, maar juist vanwege verdeel en heers zodat belastingregimes tegen elkaar uitgespeeld kunnen worden. De oplossing is vrij simpel, hou Europese verkiezingen voor een democratisch bestuurde EU.

[..]

Ik zie dan ook al aardig wat wrakkige Van Moofs terwijl ze niet zo oud kunnen zijn, en een 40 jaar oude Gazelle is doorgaans in betere staat dan een 10 jaar oude Gazelle. Azor is wat dat betreft wel een interessant bedrijf, die gebruiken de geglobaliseerde economie ook, maar maken gewoon iets goeds in Nederland en dat kan uit. Heel veel globalisering houdt ook een verschuiving in binnen het bedrijf van handen aan de productielijn naar duurder personeel achter een bureau en in het vliegtuig.

[..]

Ik stel dat je die welvaartstoename moet relativeren. Het aanbod beinvloedt de vraag ook sterk, je kunt welvaart hebben met veel goedkope rommel, maar ook met weinig kwaliteitsspul, je kunt zelfs welvaart hebben met minder spullen en bijvoorbeeld meer diensten. Minder prullen op zolder en meer uit eten bijvoorbeeld. Het is niet zo dat mensen zonder Primark en Action diep ongelukkig zouden zijn in hun materiele behoeftenbevrediging. De globalisering heeft ook onze consumptiegewoonten beinvloed en daarmee de vraag, en is zo meer een andere invulling van onze welvaart dan een vergroting daarvan.

[..]

Dat klopt, maar als je de werkelijke transportkosten, de logistieke kosten en de kosten van vervuling en afval (goedkope prullen geven meer afval omdat ze het sneller worden) meerekent is het verschil al een stukje kleiner. En die moeten we meerekenen, want we hebben het immers over welvaart en niet slechts de abstracte en incorrecte monetaire weergave daarvan.

[..]

Het punt is ook dat een werknemer van 1600 per maand een kostprijs heeft van 2800 per maand. Je zou die belasting en premies ook voor een veel groter deel bij de winst kunnen halen.

[..]

Net als juristen houden ook financials voornamelijk elkaar aan het werk. Je verzint met 100 man een ingewikkeld financieel product en aan de andere kant zijn dan 200 man nodig om het te beoordelen. Het is een competitieve markt dus je zult voor een groot deel wel mee moeten om die voordeeltjes op de vierkante centimeter te halen, maar op die manier pakken deze bemiddelaars tussen geld zonder bestemming en bestemmingen zonder geld een steeds groter deel van de taart. Maar op zich zou een pensioenfonds dat zich toelegt op het investeren van geld in bedrijven extreem efficient kunnen zijn, juist door de grote geldberg en de voorspelbaarheid van premie-opbrengst en uitgaven.

[..]

Maar andere kant betalen diezelfde pensioengerechtigden ook weer gewoon mee aan die 7% van het BNP dat de financiele sector kost. Bijvoorbeeld als ze werken voor zo'n bedrijf dat de werkelijke productie levert. En ze betalen ervoor via het gebruikelijke bijdrukken van geld door de banken wat dan naar diezelfde banken gaat, en sinds de crisis zijn daar nog de bailouts en QE bijgekomen.

[..]

In het algemeen, dat is het formaat van de financiele sector in Nederland. Veel Europse landen zitten ook rond dat percentage, in GB en de VS is het aanzienlijk groter. 7% is ongeveer wat de Nederlandse economie kwijt is aan kapitaalallocatie, en dan is crowdfunding en onderhandse financiering (ik geloof iets van de helft van alle financiering) nog niet eens meegerekend.

[..]

Het verschil tussen een zakelijke lening en de rente op spaargeld is nog veel groter. De vraag is eigenlijk wat is nou een redelijke prijs voor kapitaalallocatie? Stel dat je de gehele bovenhandse kapitaalallocatie voor de Nederlandse economie zou aanbesteden, zo van hier heb je de spaarders en beleggers en hier heb je de bedrijven en (andere) leners en breng het maar bij elkaar, dan lach je je toch de ballen uit de broek als een aanbieder komt met 'voor minder dan 60 miljard kan het niet'?

[..]

Geld dat niet voor consumptie wordt aangewend zoekt rendement. Daar zijn verschillende mogelijkheden voor, je kunt aandelen kopen en op dividend wachten, je kunt aandelen kopen en verkopen en dus aan de verwachtingen van andere speculanten verdienen, je kunt onroerend goed in bijv London kopen en wachten tot dat meer waard wordt dankzij de Londonaren, en je kunt het daadwerkelijk investeren. Dwz, je stelt het ter beschikking om de arbeidsproductiviteit te verhogen. Dat laatste is de enige daadwerkelijke bron van rendement op vermogen, die overigen zijn slechts afgeleid en dragen niet of nauwelijks bij aan de verhoging van de arbeidsproductiviteit. Maar die gaan natuurlijk wel ten koste van het volume aan geld voor investeringen in de arbeidsproductiviteit, en gaan ten koste van de prijs daarvan. Vraag en aanbod en het prijsmechanisme. Als je je 10% per jaar haalt met het laten verkrotten van een huis in London, dan zal een investering in arbeidsproductiviteit dat ook ongeveer moeten halen, en dat gaat dan weer ten koste van een andere profijttrekker van de verhoogde arbeidsproductiviteit, nl de arbeider. Diens bestedingskracht blijft achter, en daarmee de groei van de economie.

[..]

Nee, in beginsel slinkt de verzorgingsstaat in tijden van hoogconjunctuur omdat er meer werk te doen is. Evenmin kun je de verziekte Nederlandse woningmarkt met zijn verkeerde staatsprikkels als maat nemen wanneer die tot enige correctie wordt gedwongen. Hoe lager het inkomen, hoe groter het aandeel van bestedingen en hoe noodzakelijker die bestedingen.

[..]

De grote vermogens zijn er inmiddels al lang weer bovenop en veel meer dan dat. Tijd is geld maar geld is ook tijd. Als je 50 miljoen of meer hebt is 7 jaar niet veel om te overbruggen, daar worden dipjes veel onbetekenender van. Bovendien geeft het een heleboel kansen omdat kleinere vermogens wel wat moeten, die moeten aandelen maar ook onroerend goed en spullen verkopen om het hoofd boven water te houden. Zo hadden wij bijvoorbeeld een verhuurdersheffing en woningbouwverenigingen die cash nodig hadden en dus huizen wilden afstoten, die kon je lekker goedkoop kopen en dat betaalt zich over een periode van 20 jaar echt wel uit.

[..]

Er zijn ook decennia auto's bij NedCar geproduceerd, dus groot is die kloof niet. Maar als ik me niet vergis liet Spyker dan weer zijn interieurs in Engeland maken omdat daar de mensen woonden die dat hoge niveau in handmatig werk hadden. Daar laat je het dan dus als samenleving/landsbestuur liggen, door die vaardigheden teloor te laten gaan. Maar met welvaartsgroei is er ook steeds meer ruimte voor allerlei van dat soort arbeidsintensieve nicheproducten.

Het is al bijna 20 jaar geleden dat ik op een feestje een verkoper van keukenverkopers sprak, een soort voetbalmakelaar maar dan eentje die de beste verkopers paaide en wegkaapte. Hij verdiende uiteraard meer dan zijn topspelers. Allemaal leuk en aardig maar ook hier zie je dat marges gewoon ergens anders zitten dan bij de maker, maar ze zijn er dus wel. De prijzen voor de consument zijn dan ook dusdanig dat een timmerman die met bespoke handwerk daar maar heel ietsje boven zit. Dan komt het aan op belastingtarieven e.d. Ik wil er maar mee zeggen dat een verschuiving naar hoogwaardig handwerk helemaal niet buiten bereik ligt.

[..]

Het zal ook niet van RvC's en de CEO's zelf moeten komen. Mijn punt is dat een overheid die A zegt, bijvoorbeeld door de rechtsfiguur van de NV met zijn uitgesloten aansprakelijkheid te creeeren, ook B moet zeggen wanneer nodig, door bijvoorbeeld regels te maken die de prikkels beperken tot de juiste zodat er ook weer niet teveel risico wordt genomen. Aangezien de bonus toch naar vermogensopbouw gaat in die salarisregionen, zie ik het probleem niet wanneer die voorwaardelijk is en een CEO dat geld niet krijgt wanneer hij het bedrijf naar de afgrond blijkt te hebben geleid.

[..]

Ik heb helemaal niks tegen de NV en de BV, alleen moet de overheid daarin ook B durven zeggen en zich niet verschuilen achter een markt die ze zelf toch al heeft beinvloed.

[..]

Het is geen monopolie, het is gewoon een staatsaangelegenheid. Een beperkte belasting over de waardestijging is wat anders dan dat de waardestijging van de grond toevalt aan degene die die toekomt, en niet aan iemand die toevallig even veel geld over had en dat niet daadwerkelijk wilde investeren. Nu draai je het om, er is helemaal geen reden om de verhandelbaarheid van grond te creeeren. De staat moet zorgen dat de grond gebruikt kan worden en zelfs gebruikt wordt.

[..]

Zo werkt het niet, de waarde en de waardestijging in de stad in het bijzonder komt van het succes van de stad als geheel en dus het maar zeer geringe aandeel van de eigenaar daarin. Je kunt wel zeggen dat sociale woningbouw minder oplevert, maar als er geen agenten, onderwijzers en verplegers en horecapersoneel in die stad kunnen wonen dan kun je die waardestijging ook wel op je buik schrijven. Dus zo'n speculant profiteert van waardestijging die die niet zelf heeft veroorzaakt, met uitsluiting van een dergelijke waardestijging voor alle inwoners, want dan loopt die leeg van mensen die noodzakelijk zijn voor wat een stad aantrekkelijk maakt en dus het onroerend goed waardevol.

[..]

Dat hoeft helemaal niet. Het gaat om het principe, je profiteert financieel van het werk dat je doet en dus niet van wat ander doet.

De EU is een blok van corruptie en machtsmisbruik en moet zo snel mogelijk weer opgheven worden

Daarnaast moeten er in Nederland snel 1.000.000 energieneutrale huurwoningen gebouwd worden
en de huren moeten weer omlaag

Een miljoen energieneutrale huurwoningen bouwen, en dan ook nog eens de huren verlagen ?
Wie gaat dat betalen ?

quote:

Op woensdag 11 januari 2017 09:25 schreef bluemoon23 het volgende:
Een miljoen energieneutrale huurwoningen bouwen, en dan ook nog eens de huren verlagen ?
Wie gaat dat betalen ?

Gewoon 30 miljard terugvragen van de joodse bankiers bij ABN Amro

TANZANIA: De onontkoombare bevestiging van het vooroordeel en meer

1. De luie Afrikaan

Vraag een willekeurige Nederlander naar het kenmerk van ‘de Afrikaan’ en hij zal je zeggen dat alle Afrikanen lui zijn. Heb ik mij nooit afgevraagd waar dat vooroordeel vandaan komt, ook nu ik mij in een Afrikaans land begeef hoef ik het me niet af te vragen. Ik had na dag één de conclusie al getrokken, alhoewel iets genuanceerd.
Zo’n vier weken geleden kwam ik aan op Nairobi en nam ik de bus naar Korogwe in Tanzania om voor acht weken aan de slag te gaan in het ziekenhuis. De eerste twee weken werkte ik op de moeder- en kindafdeling. Het eerste wat me opviel was de grote hoeveelheid aan vrouwen, soms twee per bed, en de verstrekkende gevolgen van een bh-loze samenleving (neem het meer letterlijk dan figuurlijk). Het tweede wat me opviel waren de zittende verpleegsters die, zo bleek toen wij onze ronde wilden starten, zuchtend en sjokkend over een tijdspan van tien minuten een stapel dossiers wisten te verplaatsen van de kast naar de kar zodat wij onze ronde konden starten. Vanaf dat moment begon ik mij achter mijn oren te krabben en verbaasde ik mij keer op keer.
Zo wil het wel eens zo zijn dat je de temperatuur wilt weten van een patiënt. Na vijf keer vragen begint de verpleegster de tocht naar de thermometer en hoop jij dat ze überhaupt terugkomt en als ze terugkomt mag je van geluk spreken wanneer ze ook daadwerkelijk een thermometer bij zich heeft. De temperatuur wordt overigens netjes gemeten met een kwikthermometer die al het zweet van alle voorgaande oksels nog met zich meedraagt.
Opdrachten als meet de bloeddruk elke twee uur worden niet uitgevoerd en het hebben van geen tijd is niet de reden. Als je bloed geprikt wilt hebben of urine- of faecesonderzoek wilt laten plaatsvinden kun je het beste zelf alle stappen uitvoeren. Meestal raken namelijk of de monsters of de uitslagen kwijt.
Medicijnen worden soms niet gegeven, verbanden niet verwisseld, urinezakjes liggen nog steeds op bed terwijl de verpleging altijd wordt verteld dat de zak moet hangen, baby’s die niet ademen worden gewoon twee minuten laten liggen zonder dat er iets gebeurt...en ik kan zo nog wel even doorgaan.
Een poging om me te verzetten tegen de dreigende bevestiging van het vooroordeel liep op niets uit, want elke keer werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt en de feiten zeggen dat alles hier in versnelling één gaat en moeizaam en liever niet. Zelfs de arts van de afdeling die elke dag de ronde dient te doen probeert zijn taak af te staan aan de Deense arts-onderzoeker die de paar studie-patienten op zaal ziet ’s ochtends. Op andere afdelingen is het niet anders.
De vraag die bij mij rijst is: is het luiheid alleen of speelt motivatie een rol bij het niet of traag uitvoeren van taken? En is het beeld representatief voor de andere beroepsgroepen? En als het zo is dat het gros van de mensen in deze cultuur naar onze begrippen langzaam of ongemotiveerd werkt, waarom is dit zo? Is het het warme klimaat dat de mensen ooit in versnelling één heeft doen zetten en adapteert nakomeling na nakomeling zich aan deze gewoonte of zijn het de verwachtingen op de werkvloer die deze werkhouding mogelijk maakt. Om over na te denken.

2. Comfortabiliteit & Privacy, twee onbekende begrippen

Shaida is zestien en heeft twee kinderen die ze allebei met behulp van een keizersnede ter wereld heeft gebracht. Haar eerste kindje kreeg ze toen ze dertien was en nu is ze zwanger van haar derde kind. Ze ligt op een oude brancard midden in het halletje die leidt naar de twee operatiekamers van het ziekenhuis. Ze zal haar derde keizersnede ondergaan.
Drie zijden van het kleine halletje hebben grote glazen ramen waar elke minuut minstens tien mensen langs lopen. Er staat een tafel in de hoek waar de operatieassistenten en één van de artsen gezellig aan zitten te kletsen. Af en toe komt er iemand door de deur het halletje binnen en duwt dan Shaida op het brancard aan de kant om er langs te kunnen. Shaida ligt daar zo een uur en niemand die haar aankijkt of groet. Ze ligt in de weg, dus velen duwen haar aan de kant.
Shaida ligt op tafel. Het is een gewone operatietafel met een stuk zeil er overheen. Ze ligt helemaal naakt. Haar bolle buik vangt als enige zonlicht op dat door het raam naast de druppende airconditioner naar binnen schijnt. Ze kijkt wat om zich heen. De operatieassisenten zijn bezig de medicatie en de steriele gereedschappen klaar te leggen. Af en toe lopen ze de operatiekamer uit om na vijf minuten weer terug te komen. Een vlieg gaat op het been van Shaida zitten.
Een half uur later wast de arts zijn handen is hij klaar om zich steriel aan te kleden. Als hij dan zijn steriele velden heeft geopend en het zover is om het operatiegebied te ontsmetten heeft Shaida drie kwartier lang naakt op tafel gelegen. Na vijftig minuten zie je alleen nog maar het stukje buik dat de zonnestralen opving. Zestig minuten later is er een kind geboren.
Het is me vaker opgevallen dat het men niet uitmaakt hoe comfortabel de patiënt is. Ik vraag me eigenlijk af of comfortabel zijn überhaupt een betekenis heeft in dit land. Uren liggen de weeën hebbende vrouwen naakt op de houten banken van de verloskamer waar iedereen in en uit loopt, vaak in hun eigen bloed of vruchtwater en ook drie kwartier naakt liggen op de operatietafel is geen uitzondering. Wij zouden ons alles behalve comfortabel voelen in zo’n situatie. Ik weet niet hoe zij het beleven.
Daarbij komt dat privacy eveneens een onbekend begrip is, of in ieder geval geen begrip in het ziekenhuis, want naast de verloskamer waar iedereen in en uit kan lopen is ook de deur van een willekeurige kamer op de polikliniek nooit echt dicht en lopen er om de haverklap patiënten binnen. En bij het ondergaan van lichamelijk onderzoek moet je als patiënt maar hopen dat er niemand voor het gigantische raam langs loopt, want gordijnen hangen er niet.
Shaida had geen privacy en leek mij alles behalve een comfortabele middag te hebben gehad daar op de operatieafdeling. Ik had medelijden met haar, maar ik vraag me af of ze er erg onder geleden heeft. Misschien weet ze niet beter. Dat hoop je dan.

3. Ff je kind uitpoepen

De geboorte van je kind is in Nederland een feest. Tijdens de bevalling staat de toekomstige vader zenuwachtig de hand van moeder vast te houden en op het moment supreme weet hij niet wat hij moet doen, maar is hij intens gelukkig. Net als de moeder die dan het kind op haar borst heeft liggen. Hier heb ik de eerste twee weken mogen aanschouwen hoe het anders kan.
Er liggen drie kreunende en zwetende vrouwen in de kleine verloskamer. Allen liggen ze op harde tafels met zeil erover waar hun kind straks op geboren zal worden. Allen hebben ze tig doeken meegenomen (‘kangas’, die ze normaal als kleding dragen) die al hun vruchtwater en bloed moeten opvangen. Geen van de vaders zijn in de verste verte te bekennen. De baring zelf verloopt niet heel anders dan in Nederland, als je het slaan op de buik en het liggen in een plas bloed/vruchtwater buiten beschouwing laat. Echter, er is één ding dat aanzienlijk anders gaat. Nadat je als moeder al je energie hebt gegeven om het kind eruit te persen, wordt het kind niet op de borst gelegd, maar vrijwel meteen weggevoerd. Ver weg van de moeder. De pasgeborene wordt niet aan moeder laten zien. De moeder doet trouwens ook geen poging om een glimp op te vangen. Moeder lacht niet, moeder huilt niet, moeder kijkt emotieloos voor zich uit.
Laatst bracht ik een kindje die we een tijdje hadden moeten beademen naar haar moeder. Ik dacht haar blij te kunnen maken met haar inmiddels roze baby. Ze keek echter amper naar het kind en gaf geen blijk van een enkele emotie. Ook niet toen ik weg was.
Ik heb hier over nagedacht. Want hoe kan het dat ik in twee weken tijd geen enkele geluk uitstralende vrouw heb kunnen zien? Hoe kan het dat ik überhaupt geen emotie heb kunnen waarnemen? En waar zijn de vaders?
Ik legde deze vraag voor aan een goed Engels sprekende en goed opgeleide man die ik bij toeval tegenkwam. Hij vertelde me ten eerste, als antwoord op mijn laatste vraag, dat mannen niet zijn toegelaten op de afdeling en dat ze allemaal buiten staan te wachten. Deel twee neem ik niet voor waarheid aan, want ik mag toch aannemen dat de mannen werken als ze werk hebben. Bovendien heb ik geen hordes mannen mogen aanschouwen voor het ziekenhuis. Dat ze niet zijn toegelaten lijkt me een plausibele verklaring voor hun afwezigheid.
Verder vertelde hij me dat de verpleegkundigen op de afdeling alles behalve vriendelijk zijn tegenover de vrouwen die er liggen, iets wat ik al eerder van iemand anders had gehoord, en dat dit niet erg bevorderlijk is voor de stemming. Eén reden dat ik geen blije vrouwen heb mogen zien. Bovendien, zo vertelde hij, hebben vrouwen vaak geen controle over het krijgen van kinderen en zien ze het mogelijk eerder als een last om ze te krijgen. Ze zien op tegen de periode die volgt waarbij ze borstvoeding moet geven en voor het kind moeten zorgen. Daarnaast zou de hoge sterfte onder de kinderen leiden tot een reactie waarbij de moeders zich minder gaan hechten aan de kinderen.
Ik weet niet welke reden ik de meest aannemelijke vind. Het zal ongetwijfeld de combinatie van factoren zijn die maken dat deze vrouwen in een emotieloze leegte lijken te verkeren na de bevalling voor de buitenwereld. Wellicht weet de cultureel antropoloog van de Trippies hier meer over?

4. On the road

Rijden in Tanzania. Ik zal het niet gaan doen, maar er schijnen ongeschreven regels te zijn. Van drie mensen heb ik, los van elkaar, het volgende advies gekregen om op te volgen als ik de weg op zou gaan. Mocht je op een weg ergens in Tanzania het geluk niet aan jouw zijde hebben en een aanrijding krijgen, stop dan vooral niet. Hoe vreselijk gewond de aangereden persoon ook lijkt. Kijk niet om en rijd door. Voor je eigen veiligheid. Voor je leven.
In Tanzania is het, ook al is het uiteraard bij wet niet toegestaan, niet heel ongewoon om de mensen die bij een aanrijding betrokken zijn in elkaar te slaan of misschien zelfs te vermoorden. Een verkeersongeluk is trouwens niet de enige vrijbrief om geweld te gebruiken. Ook een dief mag geslagen of vermoord worden volgens de Tanzaniaanse normen en waarden.
Ik schrok hier uiteraard erg van. Wie slaat of vermoord er überhaupt iemand, maar iemand die na een aanrijding stopt om de aangeredene te helpen? En wie kan er nou doorrijden na een aanrijding? Deze gewoonte betekent dat rijden in Tanzania erg gevaarlijk is. Je bent al niet gelukkig als je in Tanzania een ongeluk krijgt, want de eerste hulp is hier waardeloos dus de kans dat je levend het ziekenhuis haalt is klein bij ernstig gewond zijn. Maar de kans dat je het ziekenhuis levend haalt wordt natuurlijk vele malen kleiner wanneer mensen doorrijden na een aanrijding.
Het laat zien dat een gebrek aan vertrouwen in het rechtssysteem ervoor zorgt dat mensen het heft in eigen handen nemen. Mensen geloven hier niet dat de schuldige berecht zal worden. Men kan namelijk gemakkelijk de corrupte politie omkopen. En het is sowieso nog maar de vraag of de politie de mogelijkheid heeft om goed uit te zoeken wie schuld heeft aan het ongeluk.In dit geval heeft een falend rechtssysteem waarschijnlijk meer doden op haar geweten dan men in eerste instantie denkt.

TANZANIA: De onontkoombare bevestiging van het vooroordeel en meer

1. De luie Afrikaan

Vraag een willekeurige Nederlander naar het kenmerk van ‘de Afrikaan’ en hij zal je zeggen dat alle Afrikanen lui zijn. Heb ik mij nooit afgevraagd waar dat vooroordeel vandaan komt, ook nu ik mij in een Afrikaans land begeef hoef ik het me niet af te vragen. Ik had na dag één de conclusie al getrokken, alhoewel iets genuanceerd.
Zo’n vier weken geleden kwam ik aan op Nairobi en nam ik de bus naar Korogwe in Tanzania om voor acht weken aan de slag te gaan in het ziekenhuis. De eerste twee weken werkte ik op de moeder- en kindafdeling. Het eerste wat me opviel was de grote hoeveelheid aan vrouwen, soms twee per bed, en de verstrekkende gevolgen van een bh-loze samenleving (neem het meer letterlijk dan figuurlijk). Het tweede wat me opviel waren de zittende verpleegsters die, zo bleek toen wij onze ronde wilden starten, zuchtend en sjokkend over een tijdspan van tien minuten een stapel dossiers wisten te verplaatsen van de kast naar de kar zodat wij onze ronde konden starten. Vanaf dat moment begon ik mij achter mijn oren te krabben en verbaasde ik mij keer op keer.
Zo wil het wel eens zo zijn dat je de temperatuur wilt weten van een patiënt. Na vijf keer vragen begint de verpleegster de tocht naar de thermometer en hoop jij dat ze überhaupt terugkomt en als ze terugkomt mag je van geluk spreken wanneer ze ook daadwerkelijk een thermometer bij zich heeft. De temperatuur wordt overigens netjes gemeten met een kwikthermometer die al het zweet van alle voorgaande oksels nog met zich meedraagt.
Opdrachten als meet de bloeddruk elke twee uur worden niet uitgevoerd en het hebben van geen tijd is niet de reden. Als je bloed geprikt wilt hebben of urine- of faecesonderzoek wilt laten plaatsvinden kun je het beste zelf alle stappen uitvoeren. Meestal raken namelijk of de monsters of de uitslagen kwijt.
Medicijnen worden soms niet gegeven, verbanden niet verwisseld, urinezakjes liggen nog steeds op bed terwijl de verpleging altijd wordt verteld dat de zak moet hangen, baby’s die niet ademen worden gewoon twee minuten laten liggen zonder dat er iets gebeurt...en ik kan zo nog wel even doorgaan.
Een poging om me te verzetten tegen de dreigende bevestiging van het vooroordeel liep op niets uit, want elke keer werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt en de feiten zeggen dat alles hier in versnelling één gaat en moeizaam en liever niet. Zelfs de arts van de afdeling die elke dag de ronde dient te doen probeert zijn taak af te staan aan de Deense arts-onderzoeker die de paar studie-patienten op zaal ziet ’s ochtends. Op andere afdelingen is het niet anders.
De vraag die bij mij rijst is: is het luiheid alleen of speelt motivatie een rol bij het niet of traag uitvoeren van taken? En is het beeld representatief voor de andere beroepsgroepen? En als het zo is dat het gros van de mensen in deze cultuur naar onze begrippen langzaam of ongemotiveerd werkt, waarom is dit zo? Is het het warme klimaat dat de mensen ooit in versnelling één heeft doen zetten en adapteert nakomeling na nakomeling zich aan deze gewoonte of zijn het de verwachtingen op de werkvloer die deze werkhouding mogelijk maakt. Om over na te denken.

2. Comfortabiliteit & Privacy, twee onbekende begrippen

Shaida is zestien en heeft twee kinderen die ze allebei met behulp van een keizersnede ter wereld heeft gebracht. Haar eerste kindje kreeg ze toen ze dertien was en nu is ze zwanger van haar derde kind. Ze ligt op een oude brancard midden in het halletje die leidt naar de twee operatiekamers van het ziekenhuis. Ze zal haar derde keizersnede ondergaan.
Drie zijden van het kleine halletje hebben grote glazen ramen waar elke minuut minstens tien mensen langs lopen. Er staat een tafel in de hoek waar de operatieassistenten en één van de artsen gezellig aan zitten te kletsen. Af en toe komt er iemand door de deur het halletje binnen en duwt dan Shaida op het brancard aan de kant om er langs te kunnen. Shaida ligt daar zo een uur en niemand die haar aankijkt of groet. Ze ligt in de weg, dus velen duwen haar aan de kant.
Shaida ligt op tafel. Het is een gewone operatietafel met een stuk zeil er overheen. Ze ligt helemaal naakt. Haar bolle buik vangt als enige zonlicht op dat door het raam naast de druppende airconditioner naar binnen schijnt. Ze kijkt wat om zich heen. De operatieassisenten zijn bezig de medicatie en de steriele gereedschappen klaar te leggen. Af en toe lopen ze de operatiekamer uit om na vijf minuten weer terug te komen. Een vlieg gaat op het been van Shaida zitten.
Een half uur later wast de arts zijn handen is hij klaar om zich steriel aan te kleden. Als hij dan zijn steriele velden heeft geopend en het zover is om het operatiegebied te ontsmetten heeft Shaida drie kwartier lang naakt op tafel gelegen. Na vijftig minuten zie je alleen nog maar het stukje buik dat de zonnestralen opving. Zestig minuten later is er een kind geboren.
Het is me vaker opgevallen dat het men niet uitmaakt hoe comfortabel de patiënt is. Ik vraag me eigenlijk af of comfortabel zijn überhaupt een betekenis heeft in dit land. Uren liggen de weeën hebbende vrouwen naakt op de houten banken van de verloskamer waar iedereen in en uit loopt, vaak in hun eigen bloed of vruchtwater en ook drie kwartier naakt liggen op de operatietafel is geen uitzondering. Wij zouden ons alles behalve comfortabel voelen in zo’n situatie. Ik weet niet hoe zij het beleven.
Daarbij komt dat privacy eveneens een onbekend begrip is, of in ieder geval geen begrip in het ziekenhuis, want naast de verloskamer waar iedereen in en uit kan lopen is ook de deur van een willekeurige kamer op de polikliniek nooit echt dicht en lopen er om de haverklap patiënten binnen. En bij het ondergaan van lichamelijk onderzoek moet je als patiënt maar hopen dat er niemand voor het gigantische raam langs loopt, want gordijnen hangen er niet.
Shaida had geen privacy en leek mij alles behalve een comfortabele middag te hebben gehad daar op de operatieafdeling. Ik had medelijden met haar, maar ik vraag me af of ze er erg onder geleden heeft. Misschien weet ze niet beter. Dat hoop je dan.

3. Ff je kind uitpoepen

De geboorte van je kind is in Nederland een feest. Tijdens de bevalling staat de toekomstige vader zenuwachtig de hand van moeder vast te houden en op het moment supreme weet hij niet wat hij moet doen, maar is hij intens gelukkig. Net als de moeder die dan het kind op haar borst heeft liggen. Hier heb ik de eerste twee weken mogen aanschouwen hoe het anders kan.
Er liggen drie kreunende en zwetende vrouwen in de kleine verloskamer. Allen liggen ze op harde tafels met zeil erover waar hun kind straks op geboren zal worden. Allen hebben ze tig doeken meegenomen (‘kangas’, die ze normaal als kleding dragen) die al hun vruchtwater en bloed moeten opvangen. Geen van de vaders zijn in de verste verte te bekennen. De baring zelf verloopt niet heel anders dan in Nederland, als je het slaan op de buik en het liggen in een plas bloed/vruchtwater buiten beschouwing laat. Echter, er is één ding dat aanzienlijk anders gaat. Nadat je als moeder al je energie hebt gegeven om het kind eruit te persen, wordt het kind niet op de borst gelegd, maar vrijwel meteen weggevoerd. Ver weg van de moeder. De pasgeborene wordt niet aan moeder laten zien. De moeder doet trouwens ook geen poging om een glimp op te vangen. Moeder lacht niet, moeder huilt niet, moeder kijkt emotieloos voor zich uit.
Laatst bracht ik een kindje die we een tijdje hadden moeten beademen naar haar moeder. Ik dacht haar blij te kunnen maken met haar inmiddels roze baby. Ze keek echter amper naar het kind en gaf geen blijk van een enkele emotie. Ook niet toen ik weg was.
Ik heb hier over nagedacht. Want hoe kan het dat ik in twee weken tijd geen enkele geluk uitstralende vrouw heb kunnen zien? Hoe kan het dat ik überhaupt geen emotie heb kunnen waarnemen? En waar zijn de vaders?
Ik legde deze vraag voor aan een goed Engels sprekende en goed opgeleide man die ik bij toeval tegenkwam. Hij vertelde me ten eerste, als antwoord op mijn laatste vraag, dat mannen niet zijn toegelaten op de afdeling en dat ze allemaal buiten staan te wachten. Deel twee neem ik niet voor waarheid aan, want ik mag toch aannemen dat de mannen werken als ze werk hebben. Bovendien heb ik geen hordes mannen mogen aanschouwen voor het ziekenhuis. Dat ze niet zijn toegelaten lijkt me een plausibele verklaring voor hun afwezigheid.
Verder vertelde hij me dat de verpleegkundigen op de afdeling alles behalve vriendelijk zijn tegenover de vrouwen die er liggen, iets wat ik al eerder van iemand anders had gehoord, en dat dit niet erg bevorderlijk is voor de stemming. Eén reden dat ik geen blije vrouwen heb mogen zien. Bovendien, zo vertelde hij, hebben vrouwen vaak geen controle over het krijgen van kinderen en zien ze het mogelijk eerder als een last om ze te krijgen. Ze zien op tegen de periode die volgt waarbij ze borstvoeding moet geven en voor het kind moeten zorgen. Daarnaast zou de hoge sterfte onder de kinderen leiden tot een reactie waarbij de moeders zich minder gaan hechten aan de kinderen.
Ik weet niet welke reden ik de meest aannemelijke vind. Het zal ongetwijfeld de combinatie van factoren zijn die maken dat deze vrouwen in een emotieloze leegte lijken te verkeren na de bevalling voor de buitenwereld. Wellicht weet de cultureel antropoloog van de Trippies hier meer over?

4. On the road

Rijden in Tanzania. Ik zal het niet gaan doen, maar er schijnen ongeschreven regels te zijn. Van drie mensen heb ik, los van elkaar, het volgende advies gekregen om op te volgen als ik de weg op zou gaan. Mocht je op een weg ergens in Tanzania het geluk niet aan jouw zijde hebben en een aanrijding krijgen, stop dan vooral niet. Hoe vreselijk gewond de aangereden persoon ook lijkt. Kijk niet om en rijd door. Voor je eigen veiligheid. Voor je leven.
In Tanzania is het, ook al is het uiteraard bij wet niet toegestaan, niet heel ongewoon om de mensen die bij een aanrijding betrokken zijn in elkaar te slaan of misschien zelfs te vermoorden. Een verkeersongeluk is trouwens niet de enige vrijbrief om geweld te gebruiken. Ook een dief mag geslagen of vermoord worden volgens de Tanzaniaanse normen en waarden.
Ik schrok hier uiteraard erg van. Wie slaat of vermoord er überhaupt iemand, maar iemand die na een aanrijding stopt om de aangeredene te helpen? En wie kan er nou doorrijden na een aanrijding? Deze gewoonte betekent dat rijden in Tanzania erg gevaarlijk is. Je bent al niet gelukkig als je in Tanzania een ongeluk krijgt, want de eerste hulp is hier waardeloos dus de kans dat je levend het ziekenhuis haalt is klein bij ernstig gewond zijn. Maar de kans dat je het ziekenhuis levend haalt wordt natuurlijk vele malen kleiner wanneer mensen doorrijden na een aanrijding.
Het laat zien dat een gebrek aan vertrouwen in het rechtssysteem ervoor zorgt dat mensen het heft in eigen handen nemen. Mensen geloven hier niet dat de schuldige berecht zal worden. Men kan namelijk gemakkelijk de corrupte politie omkopen. En het is sowieso nog maar de vraag of de politie de mogelijkheid heeft om goed uit te zoeken wie schuld heeft aan het ongeluk.In dit geval heeft een falend rechtssysteem waarschijnlijk meer doden op haar geweten dan men in eerste instantie denkt.