De boosheid van de blanke arbeider; een verklaring en een oplossing #6

quote:

Op dinsdag 3 januari 2017 10:46 schreef keste010 het volgende:

[..]

Je hebt werkelijk geen flauw idee wat ik of mijn 'linkse vriendjes' doen om iets te veranderen, dus het is een vrij domme aanval weer. Sowieso natuurlijk een enorm zwaktebod om in een politieke discussie zo op de persoon te gaan spelen. Er is een duidelijk onderscheid tussen wat de politiek moet oppakken, en wat de maatschappij zelf moet oppakken. Wij bespreken op dit forum het eerste. Het tweede is daarvoor niet relevant.

Wil je een tissue? Ook jij laat hier perfect zien dat mijn post over het failliet van de arbeidersbeweging past als de vuist op het oog

quote:

Op dinsdag 3 januari 2017 10:52 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Wil je een tissue? Ook jij laat hier perfect zien dat mijn post over het failliet van de arbeidersbeweging past als de vuist op het oog

Je discussieert gewoon weer eens als een draak. Maar goed, ik ben de eerste user die het daar mee oneens is hier nog niet tegengekomen dus niets nieuws weer. Gegroet.

Overigens zou extreemrechts nooit een stem krijgen als men gewoon ophoudt naar het nieuws te kijken.
Propaganda middel voor domme mensen.
En de meeste mensen zijn dom.

https://decorrespondent.n(...)23755726615-d4d5c122

Angst en controle; dé voedingsbodem voor PVV en VVD

quote:

Op dinsdag 3 januari 2017 11:57 schreef Klopkoek het volgende:
https://decorrespondent.n(...)23755726615-d4d5c122

Angst en controle; dé voedingsbodem voor PVV en VVD

Zeer goed stuk. Ook de opmerking over het drillen in voetbalsystemen is een terechte klacht..

quote:

Op dinsdag 3 januari 2017 10:52 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Wil je een tissue? Ook jij laat hier perfect zien dat mijn post over het failliet van de arbeidersbeweging past als de vuist op het oog

Hij heeft gewoon gelijk. En hij kan er ook niets aan doen dat "de arbeidersbeweging" "failliet" is. Het is inderdaad weer eens naatje wat je doet Piet. Je lijkt haast wel te impliceren dat hij geen recht van spreken heeft als ie niet eerst eigenhandig een nieuwe "arbeidersbeweging" opricht. Maar dat zal wel niet want dat is zelfs voor jou te zot voor woorden.

[ Bericht 9% gewijzigd door Bart2002 op 03-01-2017 19:03:07 ]

quote:

Op dinsdag 3 januari 2017 11:55 schreef corehype het volgende:
Overigens zou extreemrechts nooit een stem krijgen als men gewoon ophoudt naar het nieuws te kijken.
Propaganda middel voor domme mensen.
En de meeste mensen zijn dom.

Dat zal het hem inderdaad zijn. Mensen zijn gewoon de dom om te beseffen waarom ze eigenlijk D66/PvdA/CDA etc. etc. etc. moeten stemmen. Veel succes om mensen naar je toe te trekken met die campagneboodschap.

quote:

Op dinsdag 3 januari 2017 18:51 schreef Bart2002 het volgende:

[..]

Hij heeft gewoon gelijk. En hij kan er ook niets aan doen dat "de arbeidersbeweging" "failliet" is. Het is inderdaad weer eens naatje wat je doet Piet. Je lijkt haast wel te impliceren dat hij geen recht van spreken heeft als ie niet eerst eigenhandig een nieuwe "arbeidersbeweging" opricht. Maar dat zal wel niet want dat is zelfs voor jou te zot voor woorden.

https://www.theguardian.c(...)unions-not-self-help

http://dekloof.eenvandaag(...)ger_en_hogeropgeleid

quote:

Op donderdag 5 januari 2017 14:20 schreef Klopkoek het volgende:
http://dekloof.eenvandaag(...)ger_en_hogeropgeleid

Ja. En nu?

quote:

Op dinsdag 3 januari 2017 18:51 schreef Bart2002 het volgende:

[..]
En hij kan er ook niets aan doen dat "de arbeidersbeweging" "failliet" is.

Fijn dat je het bevestigd dat deze failliet is.

quote:

Op donderdag 5 januari 2017 14:20 schreef Klopkoek het volgende:
http://dekloof.eenvandaag(...)ger_en_hogeropgeleid

Tevens de kloof tussen zich links intellectueel noemend partijkader van de linkse partijen en hun traditionele achterban.

http://prospect.org/article/disclosing-costs-corporate-welfare?

Interessant artikel over boekhoudregels (en propaganda).

quote:

Op donderdag 5 januari 2017 16:27 schreef Klopkoek het volgende:
http://prospect.org/article/disclosing-costs-corporate-welfare?

Interessant artikel over boekhoudregels (en propaganda).

Vind je dat niet nogal offtopic hier? Meer als een linkdump is het niet

quote:

Op maandag 2 januari 2017 00:09 schreef GSbrder het volgende:

[..]

Het hoeft niet goedkoper, maar het feit blijft dus dat het een moeilijkheidje is om met alle open markten van nu, waar producent en consument wel degelijk in verschillende ontwikkelingsstadia, welvaartsniveaus, markteconomieën en belastingregimes verkeren. Het is een gevalletje "tragedy of the commons" dat zowel overheden als bedrijven dus niet in staat zijn het maatschappelijk effect van hogere of lagere lonen te internaliseren en je dus freeriders krijgt. Als elke medewerker van Ford van z'n gestegen loon een nieuwe Ford zou kopen, was het een no-brainer, maar consumenten gaan een deel van het geld oppotten, er huizen van kopen en mee op vakantie naar Thailand. Allemaal van weinig waarde voor de individuele kapitaaleigenaar.

Daarom gaf ik ook al aan dat korte termijn deelbelangetjes daarbij in de weg zitten. Precies een situatie waarin de overheid het algemeen belang moet herkennen en onderscheiden van die belangetjes, en dat algemeen belang moet beschermen.

quote:

De werknemer is ook een burger en hij of zij kan dus slechts met haar stemrecht het belastingregime in haar voordeel buigen. Er zijn twee manieren om naar deze politieke onmacht te kijken; ofwel de multinational is te sterk en kan daarmee de globalisering in z'n voordeel buigen, of de overheid is niet sterk genoeg om naast burgers en het MKB ook de multinationals de wil op te leggen. Zodra je in een wereld leeft met meer dan 1 land zal je ipso facto multinationals moeten verleiden in een minder dominante manier dan je met het MKB en burgers gewend bent. Dat is in het nadeel van landen die waarde hechten aan een groot sociaal vangnet en in het voordeel van de meer marktgeoriënteerde landen, waar het nadeel voor het MKB versus multinationals dan ook kleiner zal zijn.

Op zich niet. Je kunt ook stellen dat multinationals onze overheid zouden moeten verleiden om toegang te krijgen tot onze markt. In het geval van bijvoorbeeld Starbucks en McDonalds zou dat een moeizaam verhaal worden, aangezien er in Nederland toch wel gesnackt en koffie gedronken wordt zonder die twee, maar er dan meer Nederlanders hun brood mee verdienen en er veel meer belasting betaald wordt. Nou ben ik er niet voor dat dergelijke bedrijven hier niet vrij de markt op kunnen, maar met het openen van de mogelijkheid heeft de overheid ook een verantwoordelijkheid om te zorgen dat de Nederlanders er voldoende profijt van hebben en die bedrijven gewoon belasting betaald wordt.

quote:

Welke krachten maken dat er op loonkosten geconcurreerd moet worden? Toch de consumptiewens van de burgers? Als een product van 1 euro niet zoveel beter zou verkopen dan een product van 10 euro dat 10 keer langer mee gaat, zouden duurdere producten beter verkopen en er dus ook meer aanbod van zijn. Uiteindelijk consumeren Westerse burgers zich dus naar een economie waar de lonen lager liggen.

Het verschil is wat groter doordat het gebrek aan kwaliteit niet datgene is wat het prijsverschil volledig verklaart, maar dat vooral komt door de lagere levensstandaard en de in verhouding veel lagere kosten van het levensonderhoud. Je kunt nou eenmaal niet op prijs concurreren met mensen die van 100 dollar per maand kunnen rondkomen.

Maar dat neemt niet weg dat het elk jaar een nieuwe fiets bij de bouwmarkt kunnen kopen niet betekent dat je nou veel welvarender maakt dan het kunnen kopen van een fiets voor een half maandsalaris die 50 jaar mee kan. En als die dan in Nederland gemaakt wordt dan is dat toch echt beter voor de algehele Nederlandse welvaart. Nou is keuzevrijheid ook wat waard, maar door die lage lonen landen zie je wel degelijk een verschuiving naar andersoortige consumptie die niet per se meer welvaart brengt.

quote:

Klopt, productiviteit is gestegen, mede door digitalisering en globalisering, zonder dat de lonen zijn gestegen. Anders gezegd, de lonen hoefden niet omhoog te gaan voor de kapitaalverschaffers om de productiviteit te verhogen en het was dus ook voor andere potentiele werknemers niet aantrekkelijk om de mensen in Westerse landen een hoger salaris te geven, want daar was de productiviteitswinst niet tot nauwelijks te behalen. Ook politieke en vakbondsargumenten kunnen hierbij een rol spelen, net als een toegenomen druk om de verzorgingsstaat uit te breiden sinds de jaren '70. Je kan het niet allemaal hebben. Mensen hier die tot de grote bovenmodalen zijn gaan behoren, hadden de wereld als hun speeltuin, mensen die modaal verdienen of daaronder hebben ineens een wereld aan concurrentie erbij.

De verzorgingsstaat is alleen maar duur als er te weinig werk is, globalisering is eerder de oorzaak dan het gevolg van die kostenstijging.

quote:

Dat lijkt me een wat te beperkte kijk op de diensten die het MKB aannemen. Immers, ze gebruiken juristen ook voor meer dan om slechts ter zitting te gaan. MKB'ers sluiten voor hun medewerkers ook verzekeringen af, kiezen pensioenproducten, werken met kredieten om grote orders te kunnen voldoen en met betaalsystemen en bankgaranties voor hun klanten.

Mwah, dat gebeurde ook al met een veel kleinere financiele sector en een voordeel van een pensioenfonds in nou juist dat je heel veel geld tegelijk kunt beleggen.

quote:

Waarom niet? Als je een prettige bankrelatie hebt, met een evenwichtige verdeling, makkelijke bankpas en goede spaarrente, dan is dat directe welvaart, zelfs al staat er nog niets op. Als jij weet dat je een goede pensioensregeling hebt, dan is dat direct welvaartsverhogend, ook al krijg je dat product pas als je met pensioen kunt. Als je een goede verzekering hebt, dan slaap je rustiger en durf je meer risico's aan, ook als je hoopt die verzekering helemaal niet te gebruiken. Dit zou dezelfde logica zijn als dat de aanschaf van een voordeelverpakking wc-papier geen welvaart oplevert, omdat de consumptie niet direct hoeft plaats te vinden.

Dat genot van die zekerheid van het pensioen komt voor het overgrote deel voort uit de arbeidsrelatie, de bijdrage aan die welvaart die de financiele sector daarin levert verklaart niet de hap die die sector uit het BBP neemt. Uiteindelijk is dat bemiddelingswerk tussen geld zonder onmiddellijke bestemmen en een onmiddellijke bestemming zonder geld.

quote:

Dienstverleners doen zelf natuurlijk aan kapitaalgeneratie, anders zouden banken niet zo happig zijn op investment banking-activiteiten. Zou de ING of de ABN dit moeten afstoten, zoals natuurlijk eerder met de verzekeringsactiviteiten is gebeurd, dan gaan de tarieven voor het consumer banking omhoog. Immers, spaargeld is het vliegwiel en de motorolie om de dienstverlening gaande te houden. Nu het geld direct vanuit Draghi komt en banken de spaarders niet meer zo nodig hebben, is het wat minder een heikel punt, maar zodra de centrale banken de rentes verhogen gaan de tarieven voor particulieren omhoog. Uiteindelijk is het financieren van overnames, het verzorgen van een beursgang en het beleggen in aandelen een vorm van arbeidsproductiviteit en als je die vorm binnen Nederland houdt, kunnen we daar meer aan verdienen. Elke medewerker in de financiele dienstverlening heeft z'n inkomen zeker te danken aan de productiviteit van medewerkers in andere sectoren, maar dit geldt ook vice versa. De schoonmaakster kan ook enkel emplooi vinden dankzij het feit dat haar werkgever van mening is dat er moet worden schoongemaakt en dat deduceren tot "geen arbeidsproductiviteit", gaat te ver.

Schoonmaak heeft natuurlijk gewoon toegevoegde waarde, direct of indirect. Maar de beschikking over geld zal daar slechts aan kunnen bijdragen doordat de arbeidsproductiviteit ermee wordt verhoogd. Allemaal prima, alleen klopt er iets niet als de bemiddelaars 7% pakken en degene die het geld ter beschikking stelt nog niet eens 1% krijgt. Dan lijkt het meer op het uitbuiten van een positie, al dan niet eerlijk verworven, dan netjes betaald krijgen voor een maatschappelijk waardevolle dienst.

Mensen die miljoenen per jaar maken met nanoseconden koersinformatievoordeel leveren geen enkele bijdrage aan de arbeidsproductiviteit. Al die mensen die zich onledig houden met aandelenspeculatie nauwelijks eentje. Het is immers bij de emissie dat een aandeel geld om te investeren genereert en dus de arbeidsproductiveit verhoogt, de mogelijkheid om dat later aan toonder weer te verkopen levert maar een heel klein beetje meer geld om te investeren op. Wederom staat de opbrengst voor hen en dus de kosten voor een ander niet in verhouding tot het nut. Sterker nog, je zou kunnen stellen dat het geld wat geen onmiddellijke bestemming heeft een weg zoekt en speculatie daarbij een concurrent vormt voor investeringen.

quote:

Het is voor een land vooral goed om veel mensen te hebben die aan vermogensopbouw doen, want vermogensopbouw kan alleen plaatsvinden als er - dat zei je eerder al - ergens waarde aan wordt gehecht. Dat kan doordat veel mensen aandelen kopen (stijgende beurzen, stijgende pensioensvermogens, stijgende welvaart) of huizen (stijgende huizenmarkten, stijgende particuliere vermogens, stijgende welvaart) of andere vermogenstitels (stijgende productie van luxegoederen, stijgende inkomens voor vaklieden). Geld moet zeker rollen, maar ook weer niet zoveel dat mensen continue alles wat ze hebben uitgeven, dan mis je een buffer in slechte tijden.

Nu draai je het om, die vermogensconcentratie leidt juist tot slechte tijden. Natuurlijk is enige mate van vermogensopbouw goed, maar mensen die een groot deel van het geld wat ze verdienen snel weer uitgeven zijn juist een anticyclische kracht omdat ze niet zomaar ineens stukken minder kunnen gaan consumeren. De verzorgingsstaat is ook een anticyclische kracht. Het zijn dan ook de grote vermogens die juist profiteren van de crises die ze veroorzaken, ook zonder bailouts.

quote:

Het is een wat zwart scenario, maar stel je dan echt voor productie terug te halen naar Nederland? Welke fysieke arbeid levert, laten we zeggen, minimaal 30 euro per uur op en kan ons op dit moment een grote hoeveelheid betekenisvolle, duurzame banen opleveren voor mensen die we daar een aanzienlijk deel van hun leven aan kunnen laten toewijden? Als ik kijk naar luxe auto's, sieraden, kunst en andere typische luxeartikelen, dan betwijfel ik of je - zonder echt een achtergrond te hebben in die sectoren - in staat bent zo'n sector uit de grond te stampen. We zijn bijvoorbeeld niet slecht in het maken van luxe jachts, maar in feite worden die dingen ook gekocht door bankiers, miljardairs en andere renteniers, dus de productie van een jacht is ook een vorm van indirect rentenieren.

Nee, dat niet. Maar er is inderdaag hoogwaardige fysieke/manuele arbeid, dat is een kwestie van relatief dure dingen maken met een hoog skillniveau. Je moet behoorlijk met een kwast overweg kunnen om zo'n jacht af te lakken. Die stamp je inderdaad niet zomaar uit de grond, maar voor het behoud, groei en nieuwe bedrijvigheid van die aard moet je daarop inzetten.

quote:

Het zou kunnen, maar dan vergroot je de potentiele risico's voor bestuurders en verwachten ze dus ook grotere beloningen. Immers, waarom voor een bedrijf gaan werken, of op een zekere positie, als de malus-regeling je boven het hoofd hangt?

Omdat je geen keus hebt bijvoorbeeld? Een malusregeling is ook helemaal niet zo dramatisch, het gaat erom dat degene die de risico's neemt ook de risico's voelt, zodat die verstandig met die risico's om gaat. Als jij als CEO 7 jaar lang een dikke bonus krijgt dankzij risicovol beleid en als het klapt 1 jaartje geen bonus krijgt, is dat risico voor jou lonend geweest. Als je al die bonussen weer moet inleveren omdat ze onderdeel waren van hetzelfde rampzalige beleid, dan kijk je wat beter uit.

quote:

Dan kun je beter een niveautje lager werken of in een minder gevoelige branche, waar de kijker van de overheid niet zo groot is. De schulden die je aangaat en de schade die je veroorzaakt is veroorzaakt door het bedrijf en daar is - meestal - het bedrijf voor aansprakelijk. Zouden de persoonlijke aansprakelijkheden niet alleen voor topbestuurders, maar ook voor vertegenwoordigers, uitvoerders en andere individuen van een bedrijf toenemen, dan kan dit het ondernemerschap schaden. Niet dat alles nou in dienst moet staan van vrijheid, blijheid, ondernemerschap en plof-BV's, maar als je werkelijk alles tot op het individu terug wil herleiden loop je het risico dat met katvangers en marionetten wordt gewerkt. De echte machthebbers blijven buiten schot en zij die het zich niet kunnen permitteren lopen tegen de lamp.

Lloyds of London heeft een paar eeuwen goed geboerd met volledige aansprakelijkheid van de names. Die hadden het aandeel aan toonder met uitgesloten aansprakelijkheid niet nodig. Ik ben niet tegen beperken van de aansprakelijkheid om het nemen van risico wat te stimuleren, maar hier geld ook weer dat het een overheidsingreep is, en dat de overheid dan dus ook moet zorgen dat het in het algemeen blijft werken en dus zonodig aanpassing moet doen aan die ingreep.

quote:

De vraag blijft echt niet eeuwig toenemen, vraag de huizenbezitters in Limburg en Zeeland maar hoe het met het herstel van hun woningprijzen gaat. Vraag het de boeren in Groningen maar hoeveel hun grond nu waard is. Extreem lui en decadent is het niet om verantwoordelijk te zijn voor een flinke hoeveelheid grond met gebouwen. Iedereen die wel eens een documentaire gezien heeft van de adel op dit moment ziet hoe moeilijk het is om landgoederen (inclusief opstallen) rendabel te onderhouden. Leuk als het land van ons allemaal is, maar wie zorgt er dan voor? Wie gaat de prijs berekenen voor het uitbaten/hebben van een stukje grond en hoe zorgen wij ervoor dat er geen wirwar aan onderpachtsituaties ontstaan? Hoe doen we het met de erfenis van een boer of burger, gaat het pachtrecht dan over naar de kinderen?

Ten eerste moet je het onderscheid maken tussen de grond en de opstal. De opstal is gewoon door mensen in een economie voortgebracht en dus een logisch subject van eigendomsrecht. Als je daar dan wat leuks van maakt waarvoor veel mensen willen betalen dan komt je de opbrengst ook toe. Maar de meeste waardevermeerdering is niet toegevoegd, maar komt gewoon door de toenemende vraag door de bevolkingsaanwas en de groei van de economie. Een huis in London of Amsterdam verdubbelt niet elke 2 decennia in waarde door het werk aan de kozijnen wat de eigenaar heeft laten doen, maar door de locatie die alsmaar gewilder wordt. Dat is de verdienste van de rest van de Londenaren of Amsterdammers, en die opbrengst komt dus de samenleving toe.

Wat we nu zien is dat (buitenlandse)speculanten massaal huizen in London leeg laten staan omdat de waardestijging van de locatie alleen een schitterend rendement oplevert. Dat is in alle opzichten onwenselijk. Uiteraard is pacht duurzaam, en moet je het zo regelen dat die niet gebruikt kan worden om vruchten van de opstal te trekken in plaats van de eigenaar daarvan.

quote:

Meer fundamenteel: mijn ervaring is, als je radicaal de kaarten opnieuw schudt, dan is er een groep die er van zal profiteren. Dat is in Rusland gebeurd toen ze daar te abrupt van het feodalisme naar het communisme gingen en eveneens toen ze van het communisme naar het kapitalisme gingen.

Dat laatste ging om één beslissing, die plotseling en onder dubieuze invloeden is genomen. De arbeiders zouden eigenaar worden van de fabrieken, en toen is er op het laatst gekozen om dat niet te doen in aandelen op naam maar in aandelen aan toonder. Daardoor kon je zomaar de meerderheid in verschillende bedrijven krijgen door met een truck met wodka zo'n troosteloze industriestad in te rijden en zo is de oligarchie ontstaan. Beide zijn eigendom, maar hoe de overheidsingreep wordt uitgevoerd is wat de gevolgen bepaalt.

quote:

Het eigendomsrecht op grond is iets wat voor een diverse groep mensen nut heeft en zal ook niet automatisch convergeren naar steeds minder en minder eigenaren met uitsluitend rent-seeking gedrag. Een particuliere boer zal, in veel gevallen, meer baat hebben bij het perceel grond van de buurman dan een andere grootgrondbezitter zonder aanpalende gronden. Een burger heeft doorgaans maar 1 stukje grond nodig en dat is waar hij z'n huis op heeft. Zelfs de grootste grondbezitters van Nederland (toevallig is de Rijksoverheid daar een van) hebben er een hele kluif aan om een rendement te pakken op grond die de inflatie of staatsobligaties langdurig verslaat. Daarmee is grond geen zekerheidje of gemakkelijke manier naar rijkdom.

Ruilverkaveling heeft wel wat los gemaakt, maar was achteraf ook een groot succes terwijl het toch echt een flinke inbreuk op het eigendomsrecht was. Ik predik dan ook helemaal geen dramatische veranderingen, maar in deze een grondslagverandering die in de praktijk slechts op lange termijn een effect zal hebben, een heilzaam effect.

quote:

Economie

In de war

Als een vakgebied ook goede voornemens kan hebben, dan zou de economie zich moeten voornemen in 2017 weer politieke economie te worden. Een wetenschap die niet alleen gaat over de vraag of beleid werkt, maar ook voor wie het werkt. Alleen zo kunnen we de verwarring het hoofd bieden.

door Dirk Bezemer 04-01-2017

Want 2016 was een jaar van verwarring. Goede ideeën winnen uiteindelijk van slechte ideeën, dachten we. De EU heeft bewezen bijgedragen aan onze welvaartsgroei. Populisme is duidelijk een dommere keuze dan op feiten gebaseerde politiek. Brexit en president Trump konden dus niet bestaan. Beide gebeurden toch. Straks hebben we misschien president Le Pen en winnaar Wilders. Er is iets mis, maar wat?

De verklaringen buitelen over elkaar heen – altijd een teken van verwarring. Een apolitiek, neoliberaal discours maakte ons blind voor de logische verklaring van een profiterende elite en een achterblijvende middenklasse. Wat de PvdA en de Democraten hadden moeten oppakken, werd het handelsmerk van GeenStijl en Breitbart.com. Je kunt dat niet wegzetten als demagogie, of als irrelevant voor Nederland. Want ook hier is het gemiddelde huishoudinkomen in vijftien jaar nauwelijks toegenomen – juist in de jaren van puissante zelfverrijking in de besturende lagen van woningcorporaties, banken, verzekeraars, zorg- en onderwijsinstellingen. Onze politici zaten er niet mee. Het bbp groeide toch? Ze bleven erop hameren dat handel, immigratie en EU zorgen voor toenemende efficiëntie en welvaartsgroei. Ze bleven negeren dat privatisering, deregulering, financiële scheefgroei, lossere arbeidsmarkten en vrij personenverkeer die welvaartsgroei steeds ongelijker verdeelden.

In een realistische, politieke economie is verdeling net zo belangrijk als efficiëntie. In zo’n analyse wordt erkend dat de maatschappij uit groepen, niet slechts uit individuen bestaat. Dat groepen met ideologieën leven, dat ze sociale context en groepsidentiteit bieden, en dat het verlies daarvan echt iets kost. We ervaren dat nu, maar hebben er geen discours voor. Groepsbelang bestaat. Wat goed was voor banken was niet per se goed voor andere bedrijven, of voor ‘de’ economie – want die bestaat niet, er zijn slechts groepen binnen de economie. We weten het nu, maar wanneer gaan we vragen rond identiteit en verdeling serieus nemen? Keynes maakte een onderscheid tussen financieel en industrieel kapitalisme. Waarom hoor ik daar niets over op Prinsjesdag? Wanneer denken we niet meer over de BV Nederland, maar over Nederlanders?

Dat vraagt van Rutte, Dijsselbloem, Zijlstra, Schultz, Schippers en al die anderen die in de neoliberale jaren negentig studeerden, dat ze hun ideologische ballast lozen. De blinde vlekken in hun wereldbeeld zijn helaas de bepalende factoren in de echte wereld. Ze zijn opgegroeid in de paarse traditie van Wim Kok, die ideologische veren afschudde, en van de voorheen linkse babyboomers die het primaat van de politiek vervingen door het primaat van de economie. Die ideologie van het neoliberalisme werd zo breed gedragen dat ze niet als de nieuwe ideologie herkend werd. Politieke visie werd overbodig, over identiteit werd niet meer nagedacht. De VVD en de PvdA vertegenwoordigden geen groepen meer, en werden uitwisselbaar. Nederlanders werden ongevraagd als Europeanen beschouwd. Zolang de politieke kinderen van Kok niet de moed hebben uit dat frame te stappen, zo lang blijven we voorbij de feiten kijken. Zo lang duurt onze verwarring voort.

Voor veel andere Nederlanders beginnen de puzzelstukjes juist op hun plaats te vallen. Want de verbeelding is weer aan de macht. Niet de verbeelding van jonge linkse intellectuelen voor ze paarse politici werden. Het gaat om vergezichten voor economische achterblijvers en cultureel ontheemden. Voor hen die zich niet meer thuis voelen in hun eigen straat. Die tot hun 45ste op flexcontracten werken en daarna aan de zijlijn belanden. Die enorme schulden opbouwden in de vastgoed-boom. Die niet handig genoeg waren om te profiteren van privatiseringen. Die wel stemden maar geen verschil zagen. Zij hebben iemand gevonden die de woede daarover verwoordt en benoemt wat er mis is met de neoliberale, open democratie. Misschien is dat een steenrijke, racistische demagoog, of een mafkees met een Mozart-kapsel, of een vrouw die een half fascistische partij leidt. Het doet er niet toe. Ze schilderen een visie. Ze hebben verbeelding. En hun verbeelding sluit beter aan bij de werkelijkheid dan de eenzijdige feiten van de neoliberalen. Dat wordt herkend door brede groepen kiezers. Ze waren steeds meer ontheemd, in de war door het neoliberale wereldbeeld dat decennialang als waarheid gold maar toch niet klopte. Nu vinden ze politiek weer vaste bodem onder de voeten, maar op gevaarlijke plekken. Is er een alternatief?

http://www.groene.nl/artikel/in-de-war

quote:

Op vrijdag 6 januari 2017 06:59 schreef Bondsrepubliek het volgende:

[..]

http://www.groene.nl/artikel/in-de-war

Men heeft volkomen gelijk, of feiten gebaseerde politiek is beter..
Maar kijken we eens naar de feiten
- Enorme financiele problemen zijn er vanwege de AOW en de WAO. Dis was eigenlijk al decennia lang bekend, maar de politiek deed er pas wat aan toen men door de omstandigheden gedwongen werd. Men heeft steeds gekozen te liegen, te draaien en voor korte termijn te gaan ipv de zaak goed te regelen in het landsbelang
- integratie en migratie, zelfde laken een pak, het was allang duidelijk dat het integratie en migratiebeleid enorme tekortkomingen had, maar werd daar wat van gezegd werd je als Nazi weggezet.
- Euro, het was heel duidelijk, het stond destijds in alle kranten en in stapels rapporten dat bv Griekenland en Italie niet aan de eisen en voorwaarden konden voldoen. Toch werd het doorgezet. Het pompen van miljarden in Griekenland was ook geld weggooien, toch loog de politiek daarover
- OWS, dat dit geld is wat nauwelijks tot niets oplevert behalve baantjes bij CDA clubjes en verkapte export subsidie is, is duidelijk aan iedereen die hier wat meer over leest. Maar men gaat gewoon door. Intussen dumpt de EU overschotten in de derde wereld waar men daar boeren mee kapot maakt en zijn er importheffingen als deze willen exporteren naar Europa.
- Reintegratie op de arbeidsmarkt, vele miljarden worden uitgeven hieraan, maar het is vooral werkloze pesten en veel geld voor prutsbureaus die er zeer goed aan verdienen, opleveren doet het niets, maar men gaat vrolijk door.
Zo kunnen we nog wel even doorgaan over het prijsopdrijven in de woningmarkt, falen bij criminaliteitsbestrijding (oplospercentages zijn schokkend laag), het verkwisten van de aardgasbaten, etc etc etc
Natuurlijk zijn populisten een slechte keuze, maar dat maakt de huidige prutsers niet goed. Politiek houd zich niet bezig met landsbelang, regeren en vooruitzien, men houd zich bezig met korte termijn partijbelang, reageren en wegkijken.

[ Bericht 2% gewijzigd door Pietverdriet op 06-01-2017 09:41:43 ]

http://www.parool.nl/amst(...)c2d4bbebb33633f28235

Met dank aan d66

quote:

Op vrijdag 6 januari 2017 09:28 schreef Klopkoek het volgende:
http://www.parool.nl/amst(...)c2d4bbebb33633f28235

Met dank aan d66

Fijn toch, overheden die alles willen regelen. Is toch wat jij wilt?

twitter:

ewaldeng twitterde op woensdag 04-01-2017 om 12:57:32 must read from @adam_tooze on @wstreeckblog How Will Capitalism end? required reading for #europhiles https://t.co/16KIVgE81r reageer retweet

twitter:

ewaldeng twitterde op woensdag 04-01-2017 om 10:42:58 Voor de goede orde: bbp kelderde in 2008, herstelde in 2009/10, en kelderde opnieuw met Rutte 1 en lenteakkoord https://t.co/dz1OrxvJsu reageer retweet

quote:

Op donderdag 5 januari 2017 20:37 schreef Weltschmerz het volgende:

[..]

Op zich niet. Je kunt ook stellen dat multinationals onze overheid zouden moeten verleiden om toegang te krijgen tot onze markt. In het geval van bijvoorbeeld Starbucks en McDonalds zou dat een moeizaam verhaal worden, aangezien er in Nederland toch wel gesnackt en koffie gedronken wordt zonder die twee, maar er dan meer Nederlanders hun brood mee verdienen en er veel meer belasting betaald wordt. Nou ben ik er niet voor dat dergelijke bedrijven hier niet vrij de markt op kunnen, maar met het openen van de mogelijkheid heeft de overheid ook een verantwoordelijkheid om te zorgen dat de Nederlanders er voldoende profijt van hebben en die bedrijven gewoon belasting betaald wordt.

De (Amerikaanse) multinational moet hooguit de EU verleiden om toegang te krijgen tot de gemeenschappelijke Europese markt. Wij gaan niet langer over het toelaten van kapitaal of arbeid, terwijl we wel een hele grote incentive hebben om belasting van ze te innen. Die 'race to the bottom' wordt dan ook versterkt doordat het soevereine en het fiscale uit elkaar is getrokken. Andersom, Nederlandse bedrijven die opereren in het buitenland, waar Nederland belastingverdragen mee heeft, hebben ook baat bij meewerkende overheden en het voorkomen van dubbele belastingen. Het gaat twee kanten op; ofwel we moeten gaan voor de Nexit, dan mogen we zelf onze tarieven zetten en de toetreders selecteren. Ofwel we accepteren de Europese Unie als motor van de Nederlandse welvaartsgroei, maar offeren daar een deel van onze soevereiniteit voor op. We kunnen aan de Britten zien dat het uit de EU stappen er niet toe leidt dat ze hogere tarieven gaan invoeren voor de winstbelasting, want dan moeten ze simpelweg een extraatje bieden ten opzichte van de rest van het continent om je als multinational daar te vestigen.

quote:

Het verschil is wat groter doordat het gebrek aan kwaliteit niet datgene is wat het prijsverschil volledig verklaart, maar dat vooral komt door de lagere levensstandaard en de in verhouding veel lagere kosten van het levensonderhoud. Je kunt nou eenmaal niet op prijs concurreren met mensen die van 100 dollar per maand kunnen rondkomen.

Maar dat neemt niet weg dat het elk jaar een nieuwe fiets bij de bouwmarkt kunnen kopen niet betekent dat je nou veel welvarender maakt dan het kunnen kopen van een fiets voor een half maandsalaris die 50 jaar mee kan. En als die dan in Nederland gemaakt wordt dan is dat toch echt beter voor de algehele Nederlandse welvaart. Nou is keuzevrijheid ook wat waard, maar door die lage lonen landen zie je wel degelijk een verschuiving naar andersoortige consumptie die niet per se meer welvaart brengt.

Volgens mij zijn er voldoende voorbeelden van kwalitatief hoogwaardige fietsen, maar het is een vals dilemma om te stellen dat een fiets, geproduceerd in Nederland, per definitie 50 jaar mee kan en een Chinees model het slechts een jaar volhoudt. Kwaliteitsverschil zit hem niet noodzakelijkerwijs in het productieland, als wel in het ontwerp en de gebruikte materialen. Ook succesvolle Nederlandse merken als Van Moof produceren hun fietsen in Taiwan, hoewel ze hier ontworpen zijn. Dat Gazelle nog fietsen produceert in Dieren maakt ze niet automatisch beter dan een Van Moof.

Ik ben het met je eens dat het consumentisme van de Primark-cultuur ons geen duurzame welvaart brengt, maar daar denkt een groot deel van Nederland anders over. Je kunt hen de keuzevrijheid wel ontnemen - of beperken, door dit soort consumptie zwaarder te belasten - maar ook dat zal niet resulteren in een bewuste keuze.

Meer algemeen, we zullen ook gewoon moeten accepteren dat de gemiddelde prijs/kwaliteit van Nederlandse productie niet noodzakelijkerwijs het hogere loon waard is, dat lukt slechts bij enkele luxeartikelen en gespecialiseerde nicheproducten. Dit is overigens allemaal transitioneel, want ook in de huidige productielanden moeten ze de gestegen welvaart keer op keer bewijzen met stijgende productie. Dat onze productie plateau'd en wij ons hebben moeten toeleggen op de dienstverlening, service en de tertiaire sector wil niet zeggen dat dit automatisch ook in China of India het geval zal zijn.

quote:

De verzorgingsstaat is alleen maar duur als er te weinig werk is, globalisering is eerder de oorzaak dan het gevolg van die kostenstijging.

Te weinig werk voor het gestelde salarisniveau. Voor 1600 euro per maand is de vraag naar arbeid meer beperkt dan voor 100 euro per maand. Goed hoor, dat we hier een hoog salaris- en welvaartsniveau hebben, maar zonder de globalisering was het allemaal nog veel duurder. De bekende Dutch Disease is met name ontstaan toen Nederland aardgas begon te exporteren en de huidige mate van globalisering dateert van ver na de jaren '70.

quote:

Mwah, dat gebeurde ook al met een veel kleinere financiele sector en een voordeel van een pensioenfonds in nou juist dat je heel veel geld tegelijk kunt beleggen.

Maar dat beleggen dient wel professioneler te gebeuren dan Jan met de Pet en z'n aandelentransactie. De governance en het toezicht op grote kapitalen is groter dan wanneer iemand voor 1000 euro een order doorgeeft aan een bank. Zouden we hier allemaal individueel onze pensioengelden beleggen, dan was de financiële sector kleiner, want dat is momenteel prima te automatiseren. Hoe groter de pot, hoe geavanceerder. APG heeft zo'n 3500 medewerkers in dienst, dat zou niet hoeven als de 1,5 miljoen ambtenaren individueel hun potje moesten beheren.

quote:

Dat genot van die zekerheid van het pensioen komt voor het overgrote deel voort uit de arbeidsrelatie, de bijdrage aan die welvaart die de financiele sector daarin levert verklaart niet de hap die die sector uit het BBP neemt. Uiteindelijk is dat bemiddelingswerk tussen geld zonder onmiddellijke bestemmen en een onmiddellijke bestemming zonder geld.

Wederom het voorbeeld van ABP aanhalend; gemiddeld hebben ze, de afgelopen 20 jaar ca. 7% rendement gerealiseerd. Stel dat individuele spaarders en beleggers in staat waren een rendement te realiseren van de historische inflatie, dan zit je op 2,1% per jaar. Met een jaarlijkse inleg van 100 (index) zit je op een totaalvermogen na deze beschouwingsperiode van 2500. Laat je het professioneel beheren, kom je op een vermogen van 4380. Een groot deel van de welvaart van ouderen is dus te danken aan de pensioenen en de financiële sector. Natuurlijk, daar is ergens de werkelijke productie voor geleverd, die 7% komt niet zomaar uit de lucht vallen, maar het geeft wel aan welk effect zo'n belangrijke peiler van het stelsel heeft.

quote:

Schoonmaak heeft natuurlijk gewoon toegevoegde waarde, direct of indirect. Maar de beschikking over geld zal daar slechts aan kunnen bijdragen doordat de arbeidsproductiviteit ermee wordt verhoogd. Allemaal prima, alleen klopt er iets niet als de bemiddelaars 7% pakken en degene die het geld ter beschikking stelt nog niet eens 1% krijgt. Dan lijkt het meer op het uitbuiten van een positie, al dan niet eerlijk verworven, dan netjes betaald krijgen voor een maatschappelijk waardevolle dienst.

Een marge van 7% is wat gortig, doel je nu op de bruto- of de nettomarge? Een hypotheek kost je ca. 2,5% en de rente op je spaarrekening doet 0,5%. Is een fors gat, maar vergeet niet dat de hypotheeksluiter een aardige provisie uit plukt, het spaargeld niet vaststaat voor 10/20 jaar en je andere risico's hebt, zoals het afbetaalrisico en het faillissement/executierisico. Wat is de toegevoegde waarde van een schoonmaker die een kantoor schoonmaakt waar een flitsbelegger werkt? Hoe kun je toegevoegde waarde creëren met middelen van een bedrijf waar geen toegevoegde waarde - volgens jou - wordt gecreëerd?

quote:

Mensen die miljoenen per jaar maken met nanoseconden koersinformatievoordeel leveren geen enkele bijdrage aan de arbeidsproductiviteit. Al die mensen die zich onledig houden met aandelenspeculatie nauwelijks eentje. Het is immers bij de emissie dat een aandeel geld om te investeren genereert en dus de arbeidsproductiveit verhoogt, de mogelijkheid om dat later aan toonder weer te verkopen levert maar een heel klein beetje meer geld om te investeren op. Wederom staat de opbrengst voor hen en dus de kosten voor een ander niet in verhouding tot het nut. Sterker nog, je zou kunnen stellen dat het geld wat geen onmiddellijke bestemming heeft een weg zoekt en speculatie daarbij een concurrent vormt voor investeringen.

De voordelen van een goedwerkende publieke beurs zijn groter, namelijk ook het democratiseren van het kapitalisme, het openstellen van de productie van het bedrijf aan een enorme groep potentiele geldverstrekkers en daarmee het verbinden van eigenaren/ kapitaalverstrekkers en bedrijven die passen in hun ondernemings/beleggingsfilosofie. Hou je alles privaat, dan wordt het voor Jan met de Pet nog lastiger om koersinformatie te krijgen, blijven de beste beleggingen en nieuwe technologieën - inclusief de waardesprongen - buiten de toegang van het publiek en wordt de koers slechts eenmaal per kwartaal of per jaar vastgesteld. Ik ben het met je eens dat de toegevoegde waarde van een bedrijf als Flow Traders bedenkelijk is, maar gelukkig is het beursgenoteerd en gelukkig kunnen hiermee ook niet-flitshandelaren meeprofiteren van de lucratieve winsten die zo'n bedrijf kan maken. Technisch gezien zou je ook kunnen zeggen dat de toegevoegde waarde van een bedrijf als ASML bedenkelijk is, dat altijd maar machines bedenkt om nog kleinere processoren te bouwen. Het is waarde 'in the eye of the beholder'. Je laatste stelling vind ik een interessante; speculatie als alternatief voor investeringen. Tsja, het zou kunnen. Ik zou dan consumptie ook een alternatief willen noemen voor speculatie en investeringen. Als je ze in een grafiek zou plotten zit consumptie op de plek met de hoogste behoeftebevrediging en het laagste rendement, investeringen in het midden en speculatie bij het hoogste financiële rendement en de laagste behoeftebevrediging.

quote:

Nu draai je het om, die vermogensconcentratie leidt juist tot slechte tijden. Natuurlijk is enige mate van vermogensopbouw goed, maar mensen die een groot deel van het geld wat ze verdienen snel weer uitgeven zijn juist een anticyclische kracht omdat ze niet zomaar ineens stukken minder kunnen gaan consumeren. De verzorgingsstaat is ook een anticyclische kracht. Het zijn dan ook de grote vermogens die juist profiteren van de crises die ze veroorzaken, ook zonder bailouts.

Het is niet per se anti-cyclisch, want dat impliceert dat in tijden van hoogconjunctuur er minder wordt geconsumeerd en met een minder grote verzorgingsstaat kan worden gedraaid. Het is niet-cyclisch, de verzorgingsstaat zeker, dat groeit in tijden van hoogconjunctuur en kan nauwelijks worden ingeperkt in tijden van laagconjunctuur. De consumptie van de minima is wellicht constant - want, het minimum - maar van de grote middenklasse is er in tijden van laagconjunctuur juist een prikkel om meer te sparen, door de onzekerheid in de markten. Afgelopen jaar is er voor ca. 10 miljard aan hypotheken afgelost, mede door de perceptie van het risico op onder water staan.

De één-op-één-relatie tussen grote vermogens en een veroorzaakte crisis onderschrijf ik niet. Doorgaans hebben de grote vermogens ook maar weinig te winnen bij een crisis, net als bij een oorlog of andere vormen van chaos en instabiliteit. Zeker, er zijn uitzonderingen die short gaan, of meer wapens kunnen verkopen, of profiteren van volatiele markten, maar door de bank genomen is iedereen beter af bij een gezonde, boomende economie. Zoals jij zegt; consumeren geeft uiteindelijk grote vermogens weer positie om te groeien of rendabele investeringen te doen.

quote:

Nee, dat niet. Maar er is inderdaag hoogwaardige fysieke/manuele arbeid, dat is een kwestie van relatief dure dingen maken met een hoog skillniveau. Je moet behoorlijk met een kwast overweg kunnen om zo'n jacht af te lakken. Die stamp je inderdaad niet zomaar uit de grond, maar voor het behoud, groei en nieuwe bedrijvigheid van die aard moet je daarop inzetten.

Dat is dus wat ik eerder benoemde met het Primark-voorbeeld (of de Van Moof/Gazelle fietsen) we kunnen hier slechts productie leveren waarbij de toegevoegde waarde hoog genoeg ligt. Dan kom je al snel uit bij de duurdere producten, hetzij vanwege de luxe en het verlangde afwerkingsniveau, hetzij vanwege de complexiteit en het opleidingsniveau van onze manuele arbeiders. In feite is Nederland al minder aantrekkelijk voor de productie van iets massaals als auto's, dan kom je toch echt bij Spyker en Donkervoorts uit. Ook de producten die gemaakt worden in de high tech regio van Eindhoven zijn vrij niche en gespecialiseerd.

quote:

Omdat je geen keus hebt bijvoorbeeld? Een malusregeling is ook helemaal niet zo dramatisch, het gaat erom dat degene die de risico's neemt ook de risico's voelt, zodat die verstandig met die risico's om gaat. Als jij als CEO 7 jaar lang een dikke bonus krijgt dankzij risicovol beleid en als het klapt 1 jaartje geen bonus krijgt, is dat risico voor jou lonend geweest. Als je al die bonussen weer moet inleveren omdat ze onderdeel waren van hetzelfde rampzalige beleid, dan kijk je wat beter uit.

Uiteindelijk bestaan dit soort bonussystemen al lang, bijvoorbeeld met long-term goals en short-term goals, eventuele holding periods en een uitbetaling van de bonus in aandelen die tot x jaar niet gecasht mogen worden. Wellicht geen structuren die zo ver gaan dat ze alle bonussen tot op dat moment weer terugvorderen, maar ik vraag me ook af welke RvC dat bedenkt voor de CEO. Immers, veelal zal een CEO dat inprijzen en ofwel vroegtijdig afscheid nemen - d.w.z., voordat de bom barst - ofwel een hogere standaardbeloning verlangen en minder in z'n bonus willen stoppen, omdat er een risico bestaat dat hij het weer terug moet betalen bij mindere jaren. Uiteindelijk is ondernemen risicovol, dat risico is er hoofdzakelijk voor de aandeelhouders en de CEO is een werknemer. Vraag een gemiddelde werknemer of hij of zij zou willen tekenen voor een contract waarin staat dat de 13e maand gedurende x-jaar lang kan worden teruggevorderd en dit zal leiden tot minder enthousiasme over de 13e maand. Mensen zijn verliesavers.

quote:

Lloyds of London heeft een paar eeuwen goed geboerd met volledige aansprakelijkheid van de names. Die hadden het aandeel aan toonder met uitgesloten aansprakelijkheid niet nodig. Ik ben niet tegen beperken van de aansprakelijkheid om het nemen van risico wat te stimuleren, maar hier geld ook weer dat het een overheidsingreep is, en dat de overheid dan dus ook moet zorgen dat het in het algemeen blijft werken en dus zonodig aanpassing moet doen aan die ingreep.

Ik zeg ook niet dat een volledige aansprakelijkheid niet kan werken; nog steeds zijn er ook VOFs en eenmanszaken die exact hetzelfde doen. Het is echter zo dat handelen in een B.V. /N.V. meer veiligheid biedt, daarmee waarde, voor de eigenaren van de aandelen op naam of aan toonder. In de praktijk is de aansprakelijkheid van de B.V. of N.V. in veel gevallen voldoende voor handelspartners en is de persoonlijke aansprakelijkheidsstelling niet nodig voor handel in het openbaar verkeer. Zeker, het faciliteren van de beperkte aansprakelijkheid is een overheidsingreep, maar het staat eenieder vrij niet te willen werken met een B.V. of N.V. als je daar onvoldoende vertrouwen in hebt.

quote:

Ten eerste moet je het onderscheid maken tussen de grond en de opstal. De opstal is gewoon door mensen in een economie voortgebracht en dus een logisch subject van eigendomsrecht. Als je daar dan wat leuks van maakt waarvoor veel mensen willen betalen dan komt je de opbrengst ook toe. Maar de meeste waardevermeerdering is niet toegevoegd, maar komt gewoon door de toenemende vraag door de bevolkingsaanwas en de groei van de economie. Een huis in London of Amsterdam verdubbelt niet elke 2 decennia in waarde door het werk aan de kozijnen wat de eigenaar heeft laten doen, maar door de locatie die alsmaar gewilder wordt. Dat is de verdienste van de rest van de Londenaren of Amsterdammers, en die opbrengst komt dus de samenleving toe.

Wie of wat heeft dan de locatie gewilder gemaakt? Is dat de gemeente Londen of de gemeente Amsterdam? Zo ja, dan kunnen ze gewoon de grond+opstallen belasten naar gelang de WOZ-waarde is toegenomen en hun OZB-percentages zijn gestegen. Zo nee, dan is het ook wat selectief om de waardestijging van een locatie - waar we het dan over hebben met grond - toe te laten komen door wat de gemeente Londen of Amsterdam, of Engeland/Nederland heeft gedaan. In de huidige situatie komt de belasting op de grond al de samenleving toe, hoe waardevoller de grond, hoe meer de samenleving dus mag profiteren van de waardestijging. Maar dat is geen argument om de verhandelbaarheid van grond te beperken. Een erfpachtstelsel creëert een monopolie waar dat niet nodig is.

quote:

Wat we nu zien is dat (buitenlandse)speculanten massaal huizen in London leeg laten staan omdat de waardestijging van de locatie alleen een schitterend rendement oplevert. Dat is in alle opzichten onwenselijk. Uiteraard is pacht duurzaam, en moet je het zo regelen dat die niet gebruikt kan worden om vruchten van de opstal te trekken in plaats van de eigenaar daarvan.

Het is dan aan de gemeente Londen om de belasting op onroerende zaken te verhogen. Het voordeel daarvan is dat je dit niet makkelijk kunt ontwijken - je kunt je gebouw niet snel verplaatsen naar een jurisdictie met een ander belastingtarief - en je hiermee de rest van de samenleving laat profiteren van de waardestijging van Londense woningen. Uiteindelijk is grond niet volledig los te zien van opstal, want de waarde van de grond wordt bepaald door de waarde van het opstal. Als ik een miljoenenvilla op een lapje grond in de Amsterdamse binnenstad maak, dan is de grond goed voor 3000 p/m2. Als ik er sociale huurwoningen op vestig, dan doet de grond niet veel meer dan 800 tot 1200. Dit is niet te voorkomen in het erfpachtstelsel, want uiteindelijk verhandel je bij de verkoop van je woning niet alleen het opstal, maar ook het erfpachtcontract. Een eventuele herziening van de erfpacht houdt rekening met vergelijkbare transacties. Juist het feit dat je een opstal niet los kunt zien van de grond maakt dat een groot deel van de waardetoevoeging van de eigenaar in de grond gaat zitten.

quote:

Dat laatste ging om één beslissing, die plotseling en onder dubieuze invloeden is genomen. De arbeiders zouden eigenaar worden van de fabrieken, en toen is er op het laatst gekozen om dat niet te doen in aandelen op naam maar in aandelen aan toonder. Daardoor kon je zomaar de meerderheid in verschillende bedrijven krijgen door met een truck met wodka zo'n troosteloze industriestad in te rijden en zo is de oligarchie ontstaan. Beide zijn eigendom, maar hoe de overheidsingreep wordt uitgevoerd is wat de gevolgen bepaalt.

Ik voorzie geen aandelen op naam in Nederland bij een eventuele conversie van particuliere grond naar (erf)pacht, zeker omdat het erfpachtsysteem al jaren aan populariteit aan het inboeten is.

quote:

Ruilverkaveling heeft wel wat los gemaakt, maar was achteraf ook een groot succes terwijl het toch echt een flinke inbreuk op het eigendomsrecht was. Ik predik dan ook helemaal geen dramatische veranderingen, maar in deze een grondslagverandering die in de praktijk slechts op lange termijn een effect zal hebben, een heilzaam effect.

Ruilverkaveling toen (landbouw)grond nog de meest voorname productiefactor was, is iets anders dan ruilverkaveling voor stedelingen en een geurbaniseerde samenleving. Uiteindelijk is ruilverkaveling ook in een stroomversnelling geraakt toen de landbouw langzaam automatiseerde en de schaalvoordelen goed te gelde konden worden gemaakt. Ik vraag me af of een grondslagverandering op de lange termijn dan ook niet zal zorgen voor een steeds kleinere groep eigenaren/pachters/contracthouders en meer individuen die voor hun voedselproductie of ruimtebehoefte afhankelijk zullen worden van deze oligopolie.

quote:

Op maandag 2 januari 2017 15:13 schreef GSbrder het volgende:

[..]

Wat is er ondemocratisch aan een verdrag, gesloten tussen democratisch gekozen regeringen? Wat is er corrupt aan een handeling die de wetgeving geen geweld aan doet? In feite zou een "sterke" partij in jouw ogen dus niet mogen lobbyen, niet mogen ontwijken en geen maatregelen mogen treffen die haar doelen dient. Je verwacht van een winstgerichte actor dat hij het nalaat zich te wapenen tegen dingen die de winstgevendheid negatief zal beïnvloeden. Zolang een bedrijf zich houdt aan wet- en regelgeving, zolang een bedrijf op legale wijze invloed tracht te verkrijgen, is het niet onethischer bezig dan een burger die demonstreert, een referendum eist of op een andere manier de aandacht trekt buiten het actief kiesrecht om. Een burger die VRH ontwijkt door spaargeld op 31 december uit te geven, of hypotheekrenteaftrek als aftrekpost op te geven bij de fiscus is niet ethischer of onethischer dan een bedrijf dat een royalty-constructie opzet om de winstbelasting te ontwijken.

De verdragen die worden gesloten liggen zover af van de burger, dat ze al zijn aangenomen zonder dat de burger er weet van heeft. Laat staan dat burgers de implicaties ervan begrijpen. Dat zet de burger buiten spel. Bedrijven mogen hun belang nastreven binnen een democratisch politiek kader. Daar lijkt het niet meer op. Dit betekent dat de politiek vooral de belangen van het kapitaal behartigt en de markt geen vrije markt meer is, maar machtspolitiek.

quote:

[..]

Het zou een prima middel zijn, als het effectief, rechtvaardig, niet-schadelijk en onontwijkbaar is. In veel gevallen voldoen proefballonnetjes niet aan deze voorwaarden. Er kan mij niet ontzegd worden dat ik pragmatisch in de hele belastingkwestie zit en meer mogelijkheden noem dan slechts dogmatisch "belasting = diefstal" of "multinationals moeten meer betalen" te schreeuwen. Als je de kapitaalmarkt in Nederland aan banden wil leggen, is dat kinderlijk eenvoudig te ontwijken, weinig effectief en zorgt het ook voor schade aan de Nederlandse economie. Ga je het mondiaal regelen, dan zul je genoegen moeten nemen met meer water bij de wijn, totdat je op een gegeven moment met een homeopathisch glas wijn overblijft.

Je stelt dus dat burgers geen opties hebben, anders dan voor het kapitaal op zijn knieen gaan zitten. Dat is een oorlogsverklaring. Niet alleen aan Nederlandse burgers, maar burgers wereldwijd.

quote:

[..]

Is dit een retorische vraag?
Daarnaast, als ik de burger meerdere rollen toedicht, dan wordt er dikwijls gezegd dat ik marktideologisch werk door de handelingen van de consument te vertalen naar zijn positie als producent, kiezer of algemeen burger. Als je de verschillende rollen van de burger miskent en weigert dat hij of zij ook een consument, burger, kiezer en producent is, zal je hem een deel van de verantwoordelijkheid ontnemen. Dat zie je ook bij bankiersdiscussies; als je de burger van alle verantwoordelijkheid ontneemt bij het afsluiten van tophypotheken of woekerpolissen, dan is dat een paternalistische houding en delegeer je de consumptieverantwoordelijkheid bij de overheid. De overheid moet holistisch toezien op de belangen van de burger, zelfs als de burger uitsluitend z'n kleren bij de Primark koopt, stemt op partijen die hem meer geld beloven en productie levert die geen hoger salaris waard is dan toen hij 20 jaar geleden met z'n werk begon.

Je mist het punt. De twee rollen, consument en producent, zijn groepsrollen. In een markt worden deze twee tegen elkaar uitgespeeld. Dat leidt tot het dilemma van de gevangene voor ieder individu. Individuen in de rol van producenten worden tegen elkaar uitgespeeld door de consumenten (als groep). Individuen in de rol van consumenten worden bespeeld door producenten (als groep). Het individu wordt speelbal van de marktkrachten.

Een democratisch politiek bestel moet dit kunnen reguleren. Maar volgens jou heeft het bedrijfsleven alle vrijheid om deze rol van de overheid te ondermijnen (door overheden tegen elkaar uit te spelen op een mondiale markt, waar alles te omzeilen is). Dit spel, waarin het bedrijfsleven de strijd aangaat met de overheid om de macht, is onacceptabel.

quote:

[..]

Blijkbaar is de uitwisselbaarheid van arbeid lager op de productieladder groter dan uitwisselbaarheid van het hoger management. Voor mensen hoger in de boom is men bereidt een hoger salaris te betalen, zelfs als dit "ten koste" gaat van de lage lonen in ontwikkelingslanden. Of de concurrentie aan de top is niet zo hevig als wij denken, omdat de netwerken nog op vergelijkbare manieren zijn vormgegeven. Als we ineens 10 x zoveel MBA's laten afstuderen, is dat geen garantie dat we 10 x zoveel CEO's hebben. Geeft te denken; zou het in het onderwijs ook zo werken? Dat meer academici en hoger opgeleiden niet automatisch zorgt voor meer banen voor deze mensen als de toegevoegde waarde uitblijft?

Nee, het geeft aan dat het geen vrije markt is.

quote:

Dit zou jou hoop moeten geven; want het wordt een min of meer natuurlijk stadium genoemd uit de herfst van een cyclus van een periode van ontwikkeling. Blijkbaar staan we aan de vooravond van een grote verschuiving van de macht, wil echter niet zeggen dat het dit keer automatisch zal convergeren naar een eindeloze financialisering. Hoelang dit gaat duren, geen idee, maar zolang het duurt kun je maar beter aan tafel zitten.

Financialisering vergoot de macht van het kapitaal over de samenleving.

quote:

Zeker, bubbels en bail-outs zijn niet echt efficient voor de wereld, de lokale economie en de kracht van individuele landen. Daarom kun je maar beter diversificeren en ofwel accepteren dat er dus mensen met een grote rijkdom naast mensen met een lagere rijkdom leven, ofwel dat je bewust kiest voor een land zonder groot financieel stelsel en je daardoor toeleggen op andere vormen van productie met een hoog rent-seeking component. Grondstoffen delven of (fossiele) brandstoffen, ook weinig duurzaam en effectief.

[..]

Rente extractie minimaliseren, dat privilege niet gebruiken of het uitbesteden aan andere financiele centra is ook niet echt productief. Als we onze pensioenmiljarden, bancaire tegoeden en verzekeringspremies lieten beheren in New York, Londen en Hong Kong was dat ook zonde van onze middelen. Dan laat je de arbeid met de hoogste toegevoegde waarde achter op plaatsen waar wij niet genieten van de spill over effecten.

Je ziet alles uitsluitend door de bril van een markt. Er is in jou verhaal geen begin te ontdekken van waaruit de politiek kan reguleren. Alles wordt gepareerd met een suggestie dat de markt dit direct vertaalt in nadeel. Dit ongereguleerde kapitalisme gaat de samenleving en het milieu kapot maken.

quote:

De vraagzijde wordt in een verzorgingsstaat altijd gestimuleerd, want het creëren van gelijkheid wordt gezien als een manier om mensen met beperkte middelen toch van inkomen te voorzien, zodat ze daarmee veilig verplichtingen aankunnen en investeringen kunnen doen. Dat de aanbodzijde kort wordt gehouden, is inderdaad een politieke keuze. We hadden ook voor een meer Belgisch model kunnen kiezen, waar er minder Vinex en meer zelfbouw is. Niet dat je land daar automatisch beter van wordt.

Onzin. Als je veel consumenten afknijpt, dan verklein je de economie.

quote:

Welke consumptie is überhaupt relevant? Zo bezien zijn ook niet alle investeringen even relevant. Een investering in grond en gebouwen heeft meer maatschappelijk nut dan een investering in particuliere kunst en sieraden, want het voordeel komt de hele samenleving toe. Speculeren op de waardestijging van bestaande dingen maakt ook dat het aantrekkelijker wordt om nieuwe dingen, gelijkend op bestaande dingen, te produceren.

Niet alle consumptie en investeringen zijn even relevant. De vraag is of de individuele consument dit kan aansturen. Dat is niet zo vanwege het informatieprobleem van de consument.

quote:

[..]

Dat wordt het als de overheid zorg wil dragen voor haar kiezers en die kiezers belang hechten aan het vertrouwen in een sector zoals de financiele dienstverlening. Je kunt die systeemfout er niet uit krijgen, ook niet als je banken opknipt, bonussen gaat verbieden, het privilege om geld te drukken centraliseert of banken weer nationaliseert om er nutsdiensten van te maken. De essentie blijft dat je een groep een oligopolie gunt, wat ze met een hefboom kunnen gebruiken om er meer geld van te maken.

Het moet onder voldoende democratische controle staan.

quote:

De grond in Siberië is dan ook geen pepernoot waard. Grond in Amsterdam wel. Grond moet je onderhouden als je het in z'n pure vorm wil gebruiken, zie boeren, landbouw en landbouwpachtconstructies. Grond ontleend z'n waarde aan de mogelijkheden die je hebt om er wat mee te doen. Dat is in het centrum van een stad groter dan ergens in de periferie. Desalniettemin ontstaat de echte waarde door het gebruik van grond, dus het verkopen van grond zorgt er voor dat de koper de totale vruchten kan plukken van het maken van het opstal en het duurzaam grondgebruik. Je hoeft maar naar een industrieterrein te gaan in een middelgrote stad om te zien welk verschil het gebruik maakt op de waarde. Als je alles nationaliseert, ontneem je de prikkel om de opbrengst van de grond te maximaliseren en om minder renderende grond van functie te transformeren. Zoals ze in Rusland deden; gewoon een nieuwe stad bouwen, da's goedkoper, want het scheelt je sloopkosten.

Bezit van de grond zelf is hierbij niet nodig.

quote:

Toch even hierop door: dan gaat een agrariër een pachtconstructie aan met de overheid, zuigt alle mineralen en vruchtbaarheid uit de grond voor de periode waar hij de pachtovereenkomst voor heeft en sluit een nieuw contract af voor een nieuw stuk grond. Of een fabriek pacht een stuk grond en zodra de opstallen te klein zijn aan het eind van het pachtcontract, dient hij een verzoek in voor een nieuw stuk grond, ergens anders. We hebben ook in landen als Singapore en Beijing gezien dat het pachten van een stuk grond niet altijd hoeft te betekenen dat grond op een meer duurzame manier wordt gebruikt.

Dat is allemaal te reguleren.

quote:

Daarnaast over je private tirannie; de vrije markt zorgt voor een decentrale macht, in plaats van de veronderstelde centrale krachten die de democratie gestructureerd en stelselmatig afbreken. De miljardairs van nu waren er 50 jaar geleden nog niet en hebben hun geld, voor het grote deel, verdiend in sectoren die recent zijn opgekomen en even zo goed weer kunnen verdwijnen. Daarmee is de vrije markt dynamisch, in tegenstelling tot een statische centraal geleide economie. Door de vruchten en verliezen privaat te laten, is er een vrij brede basis van mensen die kunnen werken, ondernemen en tegen de stroom in kunnen gaan. Dit is er, per definitie, niet in een economie met een minder vrij karakter, zie China, Noord-Korea en Cuba.

Ik geef grif toe dat de vrije markt niet 100% vrij is, dat de vrije markt niet grenzeloos is of een volledige representatie van de natuurlijke situatie, maar het komt er wel vrij dicht bij in de buurt. De invloed van zelfs de grootste kapitalisten is geringer dan die van staatsbestuurders, die in het voorgestelde erfpachtplan aan individuele burgers hun pachtcontract moeten gunnen. De mensen die een beetje handig zijn, zullen de meest waardevolle contracten bemachtigen, ruilen of bundelen om vervolgens verder te gaan met rent-seeking, ten koste van het publiek, dat dus minder inkomsten krijgt dan het had kunnen hebben in een versnipperde eigendomssituatie.

Je gaat er teveel vanuit dat met het ondermijnen van de rol van de overheid, er niets verandert aan de markt. Dat is een vergissing. Er ontstaat een radicale nieuwe situatie, als markten de wereld gaan domineren. Het verlies aan controle, bij een volledig decentraal model, verandert ook de markt. Deze wordt ongereguleerd. Er blijft dan geen vrije markt meer over. De markt zal daarom zelf de rol op zich nemen de markt te organiseren. Dat betekent een markt voor het gewone volk en de heerschappij van een private tirannie van kapitalisten. Einde democratie.

quote:

Op vrijdag 6 januari 2017 13:59 schreef deelnemer het volgende:

[..]

De verdragen die worden gesloten liggen zover af van de burger, dat ze al zijn aangenomen zonder dat de burger er weet van heeft. Laat staan dat burgers de implicaties ervan begrijpen. Dat zet de burger buiten spel. Bedrijven mogen hun belang nastreven binnen een democratisch politiek kader. Daar lijkt het niet meer op. Dit betekent dat de politiek vooral de belangen van het kapitaal behartigt en de markt geen vrije markt meer is, maar machtspolitiek.

Burgers kunnen zeker democratische invloed uitoefenen, door te stemmen op partijen die stellen niet voor dit soort verdragen te stemmen, die het bedrijfsleven niet steunen, die geen voorstander van het grootkapitaal zijn. Burgers hebben die macht, maar maken er onvoldoende gebruik van. Als jij het sluiten van verdragen niet vindt passen in een democratisch kader, dan kun je vraagtekens zetten bij de werking van de democratie of jouw definitie van het kader. De meeste burgers, althans, de burgers die stemmen op het establishment, zien dit dus niet als de bedreiging die jij ervaart.

quote:

Je stelt dus dat burgers geen opties hebben, anders dan voor het kapitaal op zijn knieen gaan zitten. Dat is een oorlogsverklaring. Niet alleen aan Nederlandse burgers, maar burgers wereldwijd.

Nee hoor, burgers hebben zeker wel de optie. Ze kunnen immers het kapitaal en al haar banen, welvaartsvoordelen en belastingafdrachten rigoureus weren binnen de Nederlandse landsgrenzen. Zorgt dan ook voor minder inkomsten, maar goed, die keuze kunnen burgers maken. Een partij als de SP kiest bijvoorbeeld heel bewust voor een minder grote financiele dienstverlening als zij aan de macht zou komen. De meerderheid van Nederland heeft daar geen trek in.

quote:

Je mist het punt. De twee rollen, consument en producent, zijn groepsrollen. In een markt worden deze twee tegen elkaar uitgespeeld. Dat leidt tot het dilemma van de gevangene voor ieder individu. Individuen in de rol van producenten worden tegen elkaar uitgespeeld door de consumenten (als groep). Individuen in de rol van consumenten worden bespeeld door producenten (als groep). Het individu wordt speelbal van de marktkrachten.

Een democratisch politiek bestel moet dit kunnen reguleren. Maar volgens jou heeft het bedrijfsleven alle vrijheid om deze rol van de overheid te ondermijnen (door overheden tegen elkaar uit te spelen op een mondiale markt, waar alles te omzeilen is). Dit spel, waarin het bedrijfsleven de strijd aangaat met de overheid om de macht, is onacceptabel.

Het spel van de burger, waarbij het de voordelen van de producent en consument wil, is acceptabel, sterker nog, moet gefaciliteerd worden door het democratisch bestel. Maar het bedrijfsleven, als producent en consument van overheidsdiensten, mag hier niet in meespelen? Ieder individu, of dit nu een natuurlijk persoon of een bedrijfskundige eenheid is, moet proberen te handelen met aandacht voor beide kanten van de medaille. Een bedrijf dat wel de lusten wil, maar niet de lasten, mag terecht worden aangepakt. Een burger idem. Je kunt niet verwachten wel goedkope consumptie te genieten, maar tegelijkertijd alleen dure productie te leveren. Je kunt niet verwachten op kosten van de staat te leven, maar tegelijkertijd een lage afdracht aan de overheid af te staan als je productief bent. De burger heeft het stemrecht, het bedrijfsleven kan op andere manieren invloed uitoefenen. Wanneer beide soorten partijen binnen de grenzen van de wet blijven, houden deze partijen elkaar in balans.

quote:

Nee, het geeft aan dat het geen vrije markt is.

Wat beperkt die markt dan? De markt beperkt de vrijheid van de markt?

quote:

Financialisering vergoot de macht van het kapitaal over de samenleving.

Blijkbaar maar tijdelijk, want na een herfst komt vanzelf de winter.
Even uitzitten dus, deze, in sommige ogen, minder prettige natuurlijke fase.

quote:

Je ziet alles uitsluitend door de bril van een markt. Er is in jou verhaal geen begin te ontdekken van waaruit de politiek kan reguleren. Alles wordt gepareerd met een suggestie dat de markt dit direct vertaalt in nadeel. Dit ongereguleerde kapitalisme gaat de samenleving en het milieu kapot maken.

Andersom zie jij alles vanuit het standpunt van de regulering. Zodra er een kracht buiten het machtsveld van de nationale politiek ligt, is het ongereguleerd kapitalisme en per definitie corrumperend. Dit terwijl de macht van de nationale politiek ook corrumpeert. Wat reguleert de politiek? De macht van de overheid is niet oneindig en komt ergens de grenzen van het economisch model tegen, in dit geval het kapitalisme.

quote:

Onzin. Als je veel consumenten afknijpt, dan verklein je de economie.

Blijkbaar is het soms toegestaan om de consumenten af te knijpen, als je daarmee het milieu helpt, de samenleving baat of de gelijkheid faciliteert. Wat maakt dat het ene doel hoger is dan het andere?

quote:

Niet alle consumptie en investeringen zijn even relevant. De vraag is of de individuele consument dit kan aansturen. Dat is niet zo vanwege het informatieprobleem van de consument.

Dat informatieprobleem heeft het bedrijfsleven ook en de overheid ook. Elke actor heeft een eigen beperkte horizon en geen enkele groep is homogeen.

quote:

Het moet onder voldoende democratische controle staan.

Voldoende, maar dat is niet hetzelfde als absolute democratische controle. De toezichthouders hebben in de aanloop naar de financiele crisis ook gewoon zitten slapen en een perfecte controle bestaat niet. Eventuele black swans zijn per definitie niet te voorspellen en ook met genationaliseerde banken of 100% controle kan een democratisch lichaam toekomstige bail-outs niet voorkomen. Tenzij de samenleving accepteert dat faillissement, booms en busts horen bij het bankieren en daarmee voor haar burgers nooit een werkend geldsysteem kan garanderen.

quote:

Bezit van de grond zelf is hierbij niet nodig.

Niet nodig, maar je kunt grondbezit ook niet onmogelijk maken. Zelfs als je grondbezit overbrengt naar de overheid heeft iets of iemand nog steeds de grond in eigendom.

quote:

Dat is allemaal te reguleren.

Ik ben sceptischer ten aanzien van het regulerend vermogen.

quote:

Je gaat er teveel vanuit dat met het ondermijnen van de rol van de overheid, er niets verandert aan de markt. Dat is een vergissing. Er ontstaat een radicale nieuwe situatie, als markten de wereld gaan domineren. Het verlies aan controle, bij een volledig decentraal model, verandert ook de markt. Deze wordt ongereguleerd. Er blijft dan geen vrije markt meer over. De markt zal daarom zelf de rol op zich nemen de markt te organiseren. Dat betekent een markt voor het gewone volk en de heerschappij van een private tirannie van kapitalisten. Einde democratie.

Andersom ontstaat er toch ook een radicale nieuwe situatie wanneer overheden het kapitalisme trachten in te kapselen? Er ontstaat schijncontrole en men leeft in de illusie dat democratische en centralistische controle de wereld kan behoeden voor machtsmisbruik, corruptie en nepotisme. In mijn ogen pleit ik nergens voor een volledige vrijheid en onverantwoordelijke vergroting van de markt, maar ik deel niet het doembeeld dat het bedrijfsleven nu als hoogste doel heeft de overheden te ondermijnen. Het zijn krachten die elkaar in evenwicht moeten houden, jij blijft hameren op een overheid die alle middelen moet hebben de markten in te dammen, vrijheden af te nemen en in elke discussie de bovenliggende partij moet zijn.

Interessant artikel van NRC:

https://www.nrc.nl/nieuws(...)ing-6072354-a1539969

"We zijn geen goede ambassadeurs geweest van onze discipline omdat we, als het om internationale handel en globalisering gaat, maar 1 kant van de zaak hebben gepresenteerd. De gunstige.”

„In de jaren tachtig hebben politici het idee losgelaten dat globalisering een middel moet zijn voor nationale welvaart en sociale cohesie. Globalisering werd een doel op zich. De VS en Europa promoten sindsdien een model van globalisering dat ik hyperglobalisering noem. Dat begon bij de oprichting van de wereldhandelsorganisatie WTO en bij het opzetten van een vooral economische Europese Unie. Daarom maken regeringen in handelsverdragen geen afspraken over belastingontwijking door bedrijven. Die verdragen hebben een heel andere agenda. Daarom is er nu verzet. Economen hebben bijgedragen aan het intellectuele klimaat dat leidde tot de Brexit en tot de verkiezing van Donald Trump. We maken het de populisten makkelijk.”

https://www.richmondfed.o(...)17-01?cc_view=mobile

Herverdeling en efficiëntie