Depressie & Angst #88: Geen anti-depressiva maar lavendel?

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 20:05 schreef Miniem het volgende:

[..]

Niks, ermee stoppen dan? wat moet ik dan?
Het liefst was ik al lang met mijn leven gestopt.

Ja wie hier niet?

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 20:10 schreef Raggingbull het volgende:

[..]

Ja wie hier niet?

Daar gaat het niet om. Het gaat erom wat je anders zou moet dan gesprekken voeren met de psycholoog.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 20:12 schreef Miniem het volgende:

[..]

Daar gaat het niet om. Het gaat erom wat je anders zou moet dan gesprekken voeren met de psycholoog.

Zelfmedicatie en zo hard gaan werken dat je geen tijd meer hebt om ook maar ergens over na te denken!

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 20:14 schreef Raggingbull het volgende:

[..]

Zelfmedicatie en zo hard gaan werken dat je geen tijd meer hebt om ook maar ergens over na te denken!

Medicatie voor mij is een no-go. En dat tweede is ook geen optie.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 20:16 schreef Miniem het volgende:

[..]

Medicatie voor mij is een no-go. En dat tweede is ook geen optie.

Hoezo da 2e ook nie?

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 20:12 schreef Miniem het volgende:

[..]

Daar gaat het niet om. Het gaat erom wat je anders zou moet dan gesprekken voeren met de psycholoog.

The power of now lezen en langzaamaan je eigen ideeen serieuzer nemen, als je geen eigen ideetjes hebt ook niet erg. (maar ik heb bij mezelf altijd een beetje de indruk dat ik weinig ideeen heb omdat ik ze zelf niet zo serieus neem / en dus afstomp)

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 20:12 schreef Miniem het volgende:

[..]

Daar gaat het niet om. Het gaat erom wat je anders zou moet dan gesprekken voeren met de psycholoog.

Dat gevoel heb ik ook vaak. Het is stom omdat ik zelf hulp heb gezocht en van mij ook inzet wordt verwacht, maar soms zie ik het gewoon echt niet meer zitten en blijf ik toch naar die gesprekken gaan want ja, wat moet ik anders?
Daarom voel ik me vaak schuldig tegenover de hulpverleners omdat ik hun tijd aan het verdoen ben.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 20:52 schreef kuolema het volgende:

[..]

Dat gevoel heb ik ook vaak. Het is stom omdat ik zelf hulp heb gezocht en van mij ook inzet wordt verwacht, maar soms zie ik het gewoon echt niet meer zitten en blijf ik toch naar die gesprekken gaan want ja, wat moet ik anders?
Daarom voel ik me vaak schuldig tegenover de hulpverleners omdat ik hun tijd aan het verdoen ben.

Ik ging gewoon aan de AD, psychologen.. Als jij niet met een concreet probleem zit dan lijkt mij praten over je gevoelens tamelijk nutteloos eerlijk gezegd.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 20:58 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Ik ging gewoon aan de AD, psychologen.. Als jij niet met een concreet probleem zit dan lijkt mij praten over je gevoelens tamelijk nutteloos eerlijk gezegd.

Ad werkt bij mij niet (genoeg) en ook als je complexere problemen hebt is therapie effectief. Dat is bewezen. Maar sommigen doen het blijkbaar liever zelf.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 20:52 schreef kuolema het volgende:

[..]

Dat gevoel heb ik ook vaak. Het is stom omdat ik zelf hulp heb gezocht en van mij ook inzet wordt verwacht, maar soms zie ik het gewoon echt niet meer zitten en blijf ik toch naar die gesprekken gaan want ja, wat moet ik anders?
Daarom voel ik me vaak schuldig tegenover de hulpverleners omdat ik hun tijd aan het verdoen ben.

Waarom zou je jezelf daar schuldig om voelen? Je bent het net zo veel waard als ieder ander om geholpen te worden.

Ik praat niet zo graag over mezelf, en ben meer geïnteresseerd in anderen. Daarom zijn de gesprekken vaak ook moeilijk voor mij omdat ik niets weet over de hulpverleners en ze daardoor moeilijk kan vertrouwen. (Hulpverleners vertellen niet veel over zichzelf he?)

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 21:00 schreef kuolema het volgende:

[..]

Ad werkt bij mij niet (genoeg) en ook als je complexere problemen hebt is therapie effectief. Dat is bewezen. Maar sommigen doen het blijkbaar liever zelf.

Complex probleem? Zoals?

Ik bedoel meer concreet als in ''niet vaag'' ik heb het eigenlijk best goed maar had er toch totaal geen zin in.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 21:01 schreef Mistico het volgende:

[..]

Waarom zou je jezelf daar schuldig om voelen? Je bent het net zo veel waard als ieder ander om geholpen te worden.

Ik praat niet zo graag over mezelf, en ben meer geïnteresseerd in anderen. Daarom zijn de gesprekken vaak ook moeilijk voor mij omdat ik niets weet over de hulpverleners en ze daardoor moeilijk kan vertrouwen. (Hulpverleners vertellen niet veel over zichzelf he?)

Ik vind het soms moeilijk om me echt in te zetten omdat ik er weinig vertrouwen in heb, omdat het moeilijk is en omdat ik het gevoel heb dat ik het niet verdien. Terwijl die mensen proberen te helpen. Dus verspil ik hun tijd.

Af en toen zeggen ze van die kleine dingetjes over zichzelf, wat best fijn is, maar het blijft een soort werkrelatie en geen vriendschap, ik vind het wel fijn om de hulpverlener gewoon als hulpverlener te blijven zien, dat is namelijk de bedoeling. Maar ik begrijp wel dat je ze daardoor minder vertrouwt, dat herken ik.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 21:03 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Complex probleem? Zoals?

Ik bedoel meer concreet als in ''niet vaag'' ik heb het eigenlijk best goed maar had er toch totaal geen zin in.

Iets vagers ja, zonder duidelijke oorzaak en met meerdere klachten.
Dus geen 'ik ben depri want mijn moeder is dood' of 'ik durf niet te spreken in het openbaar' maar meer een vaag gevoel van ernstig ongelukkig zijn zonder directe aanleiding.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 20:52 schreef kuolema het volgende:

[..]

Dat gevoel heb ik ook vaak. Het is stom omdat ik zelf hulp heb gezocht en van mij ook inzet wordt verwacht, maar soms zie ik het gewoon echt niet meer zitten en blijf ik toch naar die gesprekken gaan want ja, wat moet ik anders?
Daarom voel ik me vaak schuldig tegenover de hulpverleners omdat ik hun tijd aan het verdoen ben.

Dat is niet stom, maar getuigt juist van kracht
En je bent hun tijd niet aan het verdoen maar het is voor jezelf zo zonde dat je er niet meer uit kan halen.
Een kort, niet al te diepgaand verhaaltje van mijzelf (voor het slapen gaan of om van in slaap te vallen, mag ook); ik gaf wenselijke antwoorden op vragen die me gesteld werden. "Hoe ging het deze week minthy?" "Nou, best goed!" En dan begon ik alle positieve puntjes op te ratelen, al over m'n tong struikelend. Over het negatieve durfde ik niet te beginnen, want "wat heeft zo'n man eraan dat ik mezelf opsluit in huis omdat ik de straat niet opdurf omdat ik denk dat iedereen me een stomme vetzak vindt en dat ik elke avond en nacht diepongelukkig op de bank lig te snikken! Wat moest hij daarvan wel niet denken? Nee, vooral laten zien dat het best goed gaat, voor iedereen beter!".

Fout gedacht. Hij ergerde zich aan het vrolijke tralala-gedrag van mij en heeft dit uitgesproken. Oeps. Daar kwamen de tranen, na maanden hooguit wat tipjes van de ellende opgelicht te hebben. Ik schaamde me kapot, werkelijk. Ging door de grond, want niemand ziet me ooit janken of zit me dusdanig op de zenuwen dat dat uitgelokt wordt. Kon ook niet meer stoppen met snikken en probeerde in hetzelfde (hoge) tempo door te ratelen

Dat was voor mij een soort breekpunt. Hij deed niet raar, vond het fijn dat ik dat durfde toe te laten tijdens dat gesprek. De week erop zag ik tegen het gesprek op maar ik merkte dat ik niet meer zo geblokkeerd zat te zijn.

Huilen lucht bij mij niet op en zorgt eigenlijk voor meer frustraties. Tijdens dat gesprek heeft het echter wél geholpen! Meer in de zin van "wat ik ook doe of zeg, er wordt geen oordeel aan gehangen". Ik zit er nu zelf ook minder met gedachten over hoe ik overkom of dat ik geen rare dingen zeg.

Probeer je psych duidelijk te maken dat je een scherm opgetrokken hebt waar je niet achter vandaan durft te komen. Lukt het niet om het in zijn gezicht te zeggen, stuur hem dan een mail. Of via dat überhippe cliëntenportaal als ze dat hebben. Je bent niet stom, gun het jezelf dat je hieruit komt.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 21:22 schreef kuolema het volgende:
durf niet te spreken in het openbaar' maar meer een vaag gevoel van ernstig ongelukkig zijn zonder directe aanleiding.

Oh, nou..
Keb niet de indruk dat dat voor mij zou werken in ieder geval Keb het ook wel geprobeerd desondanks... Beetje wanhoop eigenlijk ergens.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 21:24 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Oh, nou..
Keb niet de indruk dat dat voor mij zou werken in ieder geval Keb het ook wel geprobeerd desondanks... Beetje wanhoop eigenlijk ergens.

Ik heb ook twee keer cognitieve gedragstherapie gehad maar dat hielp niet genoeg. Nu ga ik beginnen met iets anders.

Ach al die therapieen heb er teveel gehad... je moet gewoon altijd heel hard zoeken naar degene die wel werkt. En vooral de psych waar jij mee werken kan..

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 21:26 schreef kuolema het volgende:

[..]

Ik heb ook twee keer cognitieve gedragstherapie gehad maar dat hielp niet genoeg. Nu ga ik beginnen met iets anders.

Hoelang heb jij er al last van eigenlijk?

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 21:24 schreef minthy het volgende:

[..]

Dat is niet stom, maar getuigt juist van kracht
En je bent hun tijd niet aan het verdoen maar het is voor jezelf zo zonde dat je er niet meer uit kan halen.
Een kort, niet al te diepgaand verhaaltje van mijzelf (voor het slapen gaan of om van in slaap te vallen, mag ook); ik gaf wenselijke antwoorden op vragen die me gesteld werden. "Hoe ging het deze week minthy?" "Nou, best goed!" En dan begon ik alle positieve puntjes op te ratelen, al over m'n tong struikelend. Over het negatieve durfde ik niet te beginnen, want "wat heeft zo'n man eraan dat ik mezelf opsluit in huis omdat ik de straat niet opdurf omdat ik denk dat iedereen me een stomme vetzak vindt en dat ik elke avond en nacht diepongelukkig op de bank lig te snikken! Wat moest hij daarvan wel niet denken? Nee, vooral laten zien dat het best goed gaat, voor iedereen beter!".

Fout gedacht. Hij ergerde zich aan het vrolijke tralala-gedrag van mij en heeft dit uitgesproken. Oeps. Daar kwamen de tranen, na maanden hooguit wat tipjes van de ellende opgelicht te hebben. Ik schaamde me kapot, werkelijk. Ging door de grond, want niemand ziet me ooit janken of zit me dusdanig op de zenuwen dat dat uitgelokt wordt. Kon ook niet meer stoppen met snikken en probeerde in hetzelfde (hoge) tempo door te ratelen

Dat was voor mij een soort breekpunt. Hij deed niet raar, vond het fijn dat ik dat durfde toe te laten tijdens dat gesprek. De week erop zag ik tegen het gesprek op maar ik merkte dat ik niet meer zo geblokkeerd zat te zijn.

Huilen lucht bij mij niet op en zorgt eigenlijk voor meer frustraties. Tijdens dat gesprek heeft het echter wél geholpen! Meer in de zin van "wat ik ook doe of zeg, er wordt geen oordeel aan gehangen". Ik zit er nu zelf ook minder met gedachten over hoe ik overkom of dat ik geen rare dingen zeg.

Probeer je psych duidelijk te maken dat je een scherm opgetrokken hebt waar je niet achter vandaan durft te komen. Lukt het niet om het in zijn gezicht te zeggen, stuur hem dan een mail. Of via dat überhippe cliëntenportaal als ze dat hebben. Je bent niet stom, gun het jezelf dat je hieruit komt.

Mooi om dit te lezen. Dit moeten ze in een folder over hulpverlening zetten of zo
Goeie psych denk ik. Wat fijn dat je nu echt het gevoel hebt dat je je hart kunt luchten.

Mijne heeft ook gezegd dat ik alles kan zeggen, dat hij niet oordeelt, maar ja, ik blijf enorm gespannen en schaam me kapot. Ik kan het niet helpen.
Ik kan wel aangeven dat het niet goed gaat trouwens, hoewel het natuurlijk veel leuker is om het over positieve dingen te hebben

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 21:33 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Hoelang heb jij er al last van eigenlijk?

Ik zat als kind al niet lekker in mijn vel maar toen ik 14 was kwam ik in een depressie. Dus 7 jaar.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 21:24 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Oh, nou..
Keb niet de indruk dat dat voor mij zou werken in ieder geval Keb het ook wel geprobeerd desondanks... Beetje wanhoop eigenlijk ergens.

Het is bij mij ook meer wanhoop dan 'laat ik eens lekker aan mezelf gaan werken'.
Wat heb je voor therapie gehad en hoe lang? Nooit overwogen het nog eens te proberen?

Ik denk dat ik Bill maar even ga bellen

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Weer even luchten hoor.

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 08:08 schreef kuolema het volgende:
Ik denk dat ik Bill maar even ga bellen

Stuur je hem daarna even door?

Kassa, weer een nacht goed geslapen. Ik wil het nog geen wondermiddel noemen, maar dat mediteren heeft mijn piekeren wel aanzienlijk aan banden gelegd en daardoor slaap ik al een hele poos vrij goed. Wel merk ik dat door het openstaan voor al mijn gevoelens en emoties er veel naar boven komt. Veel dromen met angst of gevechten. Het lijken allemaal dingen te zijn die in mij zaten maar die ik, ondanks mijn meer open houding, ik toch altijd nog wat wegmoffelde.

Nouja, ik blijf iedere dag in ieder geval even mediteren. Het is spannend en ergens wat ongemakkelijk om al deze dingen te voelen, maar ik denk dat ik ze nu maar beter kan voelen dan weer wegstoppen.

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 09:28 schreef CherryLips het volgende:

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Weer even luchten hoor.

Vervelend dat het nog niet beter gaat

En, wat betreft je beestjes: denk je vooral dat je nu minder goed voor ze zorgt, of ís het ook echt zo? Ik vraag dit, omdat ik zelf, als ik me niet goed voel, ook denk dat ik heel slecht ben voor mijn katten,maar feitelijk doe ik dan niets verkeerd/anders dan normaal. maar die depressie-gevoelens laten me dat dan denken.

Qua voor jezelf zorgen: heel herkenbaar ook dat dat dan lastig is. Probeer een soort van minimumniveau aan te houden op dat vlak (elke dag douchen, elke dag schone kleren, elke dag haar kammen, om de x dagen haar wassen etc en ook wbt koken bijv minstens 3x in de week koken en dan steeds voor 2 dagen zodat je kan opwarmen). En laat de rest dan een beetje gaan. Want anders ga je jezelf daar over lopen beschuldigen en daar wordt het niet beter op.

Sterkte meissie, ik vind het écht heel rot om te horen

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 20:10 schreef Raggingbull het volgende:

[..]

Ja wie hier niet?

Ik!

Het leven is veel te leuk, zeker zonder die sluier voor de ogen die we depressie noemen.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 20:14 schreef Raggingbull het volgende:

[..]

Zelfmedicatie en zo hard gaan werken dat je geen tijd meer hebt om ook maar ergens over na te denken!

Zou ik mee oppassen. Zelfmedicatie is moeilijk, niet denken nog meer. Belangrijker is je gedachtegang te ontwikkelen ipv deze te ontlopen. Niet werken, maar verwerken!

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 01:30 schreef kuolema het volgende:

[..]

Het is bij mij ook meer wanhoop dan 'laat ik eens lekker aan mezelf gaan werken'.

Wellicht geeft wanhoop de hoop om eens lekker aan jezelf te werken.

Mijns inziens is het wel iets dat je 24/7 moet doen, omdat je ook 24/7 leeft. Alleen aan jezelf werken tijdens die enkele minuten per week met de psych en een pilletje her en der, dat getuigt niet van inzet.
Overigens stel ik niet dat jij dit doet, maar dat sommige mensen nog wel eens zo met hun psychische problemen omgaan. Die zien een bezoek aan de psych als een bezoek aan de kerkminister; eens per week zonden opbiechten, de rest van de week zondigen. Of nog erger: "Tja, zo ben ik nu eenmaal...", alsof hun geest in graniet gekerfd is.

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 09:28 schreef CherryLips het volgende:

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Weer even luchten hoor.

Behalve piekeren, kan je nog andere redenen bedenken? Wat doe je aan het piekeren? Zorg iig goed voor jezelf. Eet goed en met vaste regelmaat, drink en drugs niet, en ga op vaste tijden naar bed, zelfs al slaap je niet of slecht.
En kijk soms eens in de spiegel en spreek jezelf wat bemoedigende woorden toe alsof je je beste maatje toespreekt.

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 09:52 schreef duracellkonijntje het volgende:
Kassa, weer een nacht goed geslapen. Ik wil het nog geen wondermiddel noemen, maar dat mediteren heeft mijn piekeren wel aanzienlijk aan banden gelegd en daardoor slaap ik al een hele poos vrij goed. Wel merk ik dat door het openstaan voor al mijn gevoelens en emoties er veel naar boven komt. Veel dromen met angst of gevechten. Het lijken allemaal dingen te zijn die in mij zaten maar die ik, ondanks mijn meer open houding, ik toch altijd nog wat wegmoffelde.

Nouja, ik blijf iedere dag in ieder geval even mediteren. Het is spannend en ergens wat ongemakkelijk om al deze dingen te voelen, maar ik denk dat ik ze nu maar beter kan voelen dan weer wegstoppen.

Wanneer je water niet roert, wordt het water helder en kan je het vuil op de bodem beter zien liggen. Oftewel, nu worden weggestopte ervaringen zichtbaar. Pittig voor even, maar heel leerzaam.

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 09:28 schreef CherryLips het volgende:

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Weer even luchten hoor.

Heb je hulp hierbij? Want dat kan je vast een stukje op weg helpen. En het is niet zwak om hulp te vragen.

De belastingaangifte kun je uitstellen, uitstel vragen is niet moeilijk en je hebt 3 maanden extra de tijd. Ook inzicht in je financien door ze op een rijtje te zetten kan heel veel opluchten. Kijken of en hoe je ermee uitkomt of niet en wat er eventueel anders moet/kan. We zijn een vriend van ons die werkloos is geraakt ook aan het helpen hiermee. Sterkte.

Na 5 niet zo goede dagen, met allerlei triggers, gisteren toch een fijne avond gehad. Vandaag eens kijken of t zich kan voortzetten, ik ga het in ieder geval proberen

Zo, dat was even een heftig gesprek vanochtend joh. Ik schaam me kapot
Maar goed, vanmiddag oppassen en daar heb ik echt zin in Lief oppaskindje

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 10:21 schreef Gray het volgende:

[..]

Ik!

Het leven is veel te leuk, zeker zonder die sluier voor de ogen die we depressie noemen.

Als je het rationeel bekijkt is het leven ook niet zo leuk hoor, of je nu depressief bent of niet.
Maar het kan best mooi zijn soms.

quote:

[..]

Zou ik mee oppassen. Zelfmedicatie is moeilijk, niet denken nog meer. Belangrijker is je gedachtegang te ontwikkelen ipv deze te ontlopen. Niet werken, maar verwerken!

[..]

Wellicht geeft wanhoop de hoop om eens lekker aan jezelf te werken.

Mijns inziens is het wel iets dat je 24/7 moet doen, omdat je ook 24/7 leeft. Alleen aan jezelf werken tijdens die enkele minuten per week met de psych en een pilletje her en der, dat getuigt niet van inzet.
Overigens stel ik niet dat jij dit doet, maar dat sommige mensen nog wel eens zo met hun psychische problemen omgaan. Die zien een bezoek aan de psych als een bezoek aan de kerkminister; eens per week zonden opbiechten, de rest van de week zondigen. Of nog erger: "Tja, zo ben ik nu eenmaal...", alsof hun geest in graniet gekerfd is.

Ja dat klopt, dat is dus die inzet. Maar juist door die wanhoop is het moeilijk om erin te geloven en je best te doen om je beter te voelen. Mijn stemming en ideeën over mezelf en de toekomst kunnen erg wisselen, waardoor er ook momenten zijn waarop ik wel de moed en het vertrouwen heb om aan de slag te gaan. Het is dan ook de bedoeling dat die momenten steeds vaker voorkomen zodat je echt vooruit kunt komen. Dat is ook een kwestie van tijd en ervaring denk ik.

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 09:28 schreef CherryLips het volgende:

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Weer even luchten hoor.

Nou Klinkt niet fijn allemaal.

Als je ouders je mee uit nemen, hoe voel je je dan? Vind je dat prettig, kan je ervan genieten? Als er momenten of dagen zijn dat je je beter voelt, waar komt dat dan door?

Sterkte

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 09:45 schreef kvd het volgende:

[..]

Stuur je hem daarna even door?

Hij heeft het er druk mee, constant in gesprek

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 09:52 schreef duracellkonijntje het volgende:
Kassa, weer een nacht goed geslapen. Ik wil het nog geen wondermiddel noemen, maar dat mediteren heeft mijn piekeren wel aanzienlijk aan banden gelegd en daardoor slaap ik al een hele poos vrij goed. Wel merk ik dat door het openstaan voor al mijn gevoelens en emoties er veel naar boven komt. Veel dromen met angst of gevechten. Het lijken allemaal dingen te zijn die in mij zaten maar die ik, ondanks mijn meer open houding, ik toch altijd nog wat wegmoffelde.

Nouja, ik blijf iedere dag in ieder geval even mediteren. Het is spannend en ergens wat ongemakkelijk om al deze dingen te voelen, maar ik denk dat ik ze nu maar beter kan voelen dan weer wegstoppen.

Yay, goed bezig

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 11:10 schreef kuolema het volgende:

[..]

Als je het rationeel bekijkt is het leven ook niet zo leuk hoor, of je nu depressief bent of niet.
Maar het kan best mooi zijn soms.

Rationaliteit bezigt zich niet met leuk, dat doet emotie, of ervaring. Die laatste twee zijn (meer) subjectief én veranderlijk.

quote:

[..]

Ja dat klopt, dat is dus die inzet. Maar juist door die wanhoop is het moeilijk om erin te geloven en je best te doen om je beter te voelen. Mijn stemming en ideeën over mezelf en de toekomst kunnen erg wisselen, waardoor er ook momenten zijn waarop ik wel de moed en het vertrouwen heb om aan de slag te gaan. Het is dan ook de bedoeling dat die momenten steeds vaker voorkomen zodat je echt vooruit kunt komen. Dat is ook een kwestie van tijd en ervaring denk ik.

Waarom proberen je beter te voelen en niet toestaan dat je slechter mag voelen? Veel mensen willen zich altijd maar goed voelen en investeren daar zoveel in dat ze zich er slecht door voelen. Gedrag en perceptie is deels te trainen, dus probeer voor jezelf lessen te vinden in je omgeving. En dan bedoel ik niet per se via een boek of deskundige, maar zelfs al zoiets simpels als een bloem in je vensterbank. Die zit daar gewoon lekker bloem te zijn, ongeacht z'n omgeving.

Laat kuolema kuolema zijn, hoe dat op het moment dan ook moge zijn. Voel je je slecht, voel je dan goed slecht. Voel je je goed, voel je dan goed goed. Duw niets weg, klamp niets vast.

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 11:10 schreef kuolema het volgende:

[..]

Hij heeft het er druk mee, constant in gesprek

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 10:16 schreef Murmeli het volgende:

[..]


Vervelend dat het nog niet beter gaat

En, wat betreft je beestjes: denk je vooral dat je nu minder goed voor ze zorgt, of ís het ook echt zo? Ik vraag dit, omdat ik zelf, als ik me niet goed voel, ook denk dat ik heel slecht ben voor mijn katten,maar feitelijk doe ik dan niets verkeerd/anders dan normaal. maar die depressie-gevoelens laten me dat dan denken.

Qua voor jezelf zorgen: heel herkenbaar ook dat dat dan lastig is. Probeer een soort van minimumniveau aan te houden op dat vlak (elke dag douchen, elke dag schone kleren, elke dag haar kammen, om de x dagen haar wassen etc en ook wbt koken bijv minstens 3x in de week koken en dan steeds voor 2 dagen zodat je kan opwarmen). En laat de rest dan een beetje gaan. Want anders ga je jezelf daar over lopen beschuldigen en daar wordt het niet beter op.

Sterkte meissie, ik vind het écht heel rot om te horen

Ik haal de beestjes minder op schoot, laat ze niet meer loslopen. Ik koop geen lekkers meer voor ze behalve de gebruikelijke groente, ze krijgen goedkoper voer en goedkopere bodembedekking en goedkoper hooi. Ze waren al schuw maar ik heb het idee dat ze kunnen voelen dat ik 'anders' ben, en nu moeten ze niets meer van me weten. Ik ging eerst naar beurzen en kocht lekkers en mandjes voor ze, maar nu dus niet meer. Ik begin steeds meer het idee te krijgen dat ze het bij een ander beter hebben, maar ik weet dat ik geen overhaaste beslissingen moet maken en dat het misschien gewoon tussen de oren zit.

Het ritme houden is lastig. Ik kom 's ochtends amper m'n bed nog uit en 's avonds lig ik er soms om tien uur alweer in, uit verveling en ellende, weet ik het. ik vroeg me van de week nog af wat ik eerst altijd deed 's avonds en in het weekend. Ik vond het nooit erg om altijd alleen thuis te zijn, maar nu ik dus geen opdrachten heb, vind ik het vreselijk. Ik werkte veel, ik was 's avonds en in het weekend ook nog vaak aan het werk, ik moest steeds m'n telefoon in de gaten houden. Dat is nu dus weg en ik staar me blind op m'n telefoon in de hoop dat er een opdrachtgever belt of mailt. Dit ken ik niet. Ik heb de concentratiespanne van een druif, ik kan geen boek lezen (echt heel kut, ik ben gek op lezen, las elke week een boek) en ik kan geen films meer kijken (alleen in de bioscoop kan ik er m'n aandacht misschien nog bij houden). Ik ben gewoon helemaal van de leg.

Ik moet mezelf op een fatsoenlijk tijdstip uit bed schoppen en een eind gaan lopen, maar ik weet niet of ik nu moe of lui ben.

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 10:21 schreef Gray het volgende:

[..]

Behalve piekeren, kan je nog andere redenen bedenken? Wat doe je aan het piekeren? Zorg iig goed voor jezelf. Eet goed en met vaste regelmaat, drink en drugs niet, en ga op vaste tijden naar bed, zelfs al slaap je niet of slecht.
En kijk soms eens in de spiegel en spreek jezelf wat bemoedigende woorden toe alsof je je beste maatje toespreekt.

Ik probeer m'n hoofd te legen, ik probeer te denken 'het komt allemaal wel weer goed', 'wat stel je je aan', 'over een jaar kun je erom lachen' en 'duizenden anderen hebben ergere problemen' en 'er is niemand dood, hou toch op'. M'n zelfvertrouwen heeft een behoorlijke knauw gehad, alles wat ik de afgelopen jaren heb opgebouwd, is naar de klote. Dus ik heb er even moeite mee om positief te blijven over mezelf.

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 10:29 schreef zomertje het volgende:

[..]

Heb je hulp hierbij? Want dat kan je vast een stukje op weg helpen. En het is niet zwak om hulp te vragen.

De belastingaangifte kun je uitstellen, uitstel vragen is niet moeilijk en je hebt 3 maanden extra de tijd. Ook inzicht in je financien door ze op een rijtje te zetten kan heel veel opluchten. Kijken of en hoe je ermee uitkomt of niet en wat er eventueel anders moet/kan. We zijn een vriend van ons die werkloos is geraakt ook aan het helpen hiermee. Sterkte.

Ik had een accountant, een financieel adviseur, maar die is in november overleden, net toen het gesodemieter begon. Dat was ook een vriend van de familie, hij heeft me enorm geholpen, dus dat hakte er ook nog in, en z'n opvolger ken ik verder niet en moet ik zelf achter de broek aan zitten

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 12:06 schreef CherryLips het volgende:

[..]

Ik probeer m'n hoofd te legen, ik probeer te denken 'het komt allemaal wel weer goed', 'wat stel je je aan', 'over een jaar kun je erom lachen' en 'duizenden anderen hebben ergere problemen' en 'er is niemand dood, hou toch op'. M'n zelfvertrouwen heeft een behoorlijke knauw gehad, alles wat ik de afgelopen jaren heb opgebouwd, is naar de klote. Dus ik heb er even moeite mee om positief te blijven over mezelf.

Dat negatieve tegenover jezelf levert niks op is mijn ervaring. Beter uitvinden waar t fout is gegaan en kijken of je daar iets mee kan. Alles maar aan jezelf wijten maakt t niet beter.

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 12:06 schreef CherryLips het volgende:

[..]

Ik probeer m'n hoofd te legen, ik probeer te denken 'het komt allemaal wel weer goed', 'wat stel je je aan', 'over een jaar kun je erom lachen' en 'duizenden anderen hebben ergere problemen' en 'er is niemand dood, hou toch op'. M'n zelfvertrouwen heeft een behoorlijke knauw gehad, alles wat ik de afgelopen jaren heb opgebouwd, is naar de klote. Dus ik heb er even moeite mee om positief te blijven over mezelf.

Kan je niet positief zijn tegen jezelf, wees dan positief tegen anderen. Als je jezelf niet helpen kan, help dan anderen.

Dit is een beproefd advies en werkt!

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 12:26 schreef zomertje het volgende:

Like je signature.

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 10:21 schreef Gray het volgende:

[..]

Ik!

Het leven is veel te leuk, zeker zonder die sluier voor de ogen die we depressie noemen.

[..]

Zou ik mee oppassen. Zelfmedicatie is moeilijk, niet denken nog meer. Belangrijker is je gedachtegang te ontwikkelen ipv deze te ontlopen. Niet werken, maar verwerken!

[..]

Wellicht geeft wanhoop de hoop om eens lekker aan jezelf te werken.

Mijns inziens is het wel iets dat je 24/7 moet doen, omdat je ook 24/7 leeft. Alleen aan jezelf werken tijdens die enkele minuten per week met de psych en een pilletje her en der, dat getuigt niet van inzet.
Overigens stel ik niet dat jij dit doet, maar dat sommige mensen nog wel eens zo met hun psychische problemen omgaan. Die zien een bezoek aan de psych als een bezoek aan de kerkminister; eens per week zonden opbiechten, de rest van de week zondigen. Of nog erger: "Tja, zo ben ik nu eenmaal...", alsof hun geest in graniet gekerfd is.

[..]

Behalve piekeren, kan je nog andere redenen bedenken? Wat doe je aan het piekeren? Zorg iig goed voor jezelf. Eet goed en met vaste regelmaat, drink en drugs niet, en ga op vaste tijden naar bed, zelfs al slaap je niet of slecht.
En kijk soms eens in de spiegel en spreek jezelf wat bemoedigende woorden toe alsof je je beste maatje toespreekt.

[..]

Wanneer je water niet roert, wordt het water helder en kan je het vuil op de bodem beter zien liggen. Oftewel, nu worden weggestopte ervaringen zichtbaar. Pittig voor even, maar heel leerzaam.

I know maar zoals alles moet ik het buiten mezelf zoeken omdat ik zo ver met mezelf in de knoop zit dat ik het allemaal wel weet maar niks kan/(durf) op te lossen bang voor wat er allemaal achter zit.

Ik word gek van het zoeken naar werk . Net van ellende weer mn bed in gekropen maar er toch weer uit gekomen omdat ik weet dat ik anders weer dieper zak. Mn nagels ook kortgeknipt omdat ik mezelf heb opengekrabt Misschien morgen de GGZ maar weer bellen om te vragen of er al schot in zit.

Ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Werk vinden in mn afstudeerrichting is inmiddels onmogelijk want ben al 3 jaar afgestudeerd en heb geen ervaring in het werkveld kunnen opdoen. De rest van mn leven bij callcenters blijven hangen vind ik ook niks. Ik heb het gevoel dat ik opnieuw moet beginnen met een andere opleiding maar ik ben ook de jongste niet meer en ik weet echt niet wat nu het slimste is

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 13:05 schreef Raggingbull het volgende:

[..]

I know maar zoals alles moet ik het buiten mezelf zoeken omdat ik zo ver met mezelf in de knoop zit dat ik het allemaal wel weet maar niks kan/(durf) op te lossen bang voor wat er allemaal achter zit.

Dan is het kiezen voor het leed dat je wegstopt, of voor het leed van het wegstoppen zelf, zoals wat je nu ondervindt. Dat kan je zelf doen, of met een deskundige. Stapje voor stapje zou ik het wel doen, zeker als je angstig bent voor wat je vindt.

Fuck it ik ga mn bed weer in

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 14:02 schreef Gray het volgende:

[..]

Dan is het kiezen voor het leed dat je wegstopt, of voor het leed van het wegstoppen zelf, zoals wat je nu ondervindt. Dat kan je zelf doen, of met een deskundige. Stapje voor stapje zou ik het wel doen, zeker als je angstig bent voor wat je vindt.

Tjah.. Ik weet wat ik ga vinden ik weet het allemaal.. en ken mezelf echt door en door. En dat maakt het allemaal zo verschrikkelijk moeilijk voor mij dan. Want ik weet wat er achter al die onverschilligheid en wegloperij schuil hangt en die dingen kan ik niet onder ogen zien.

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 14:43 schreef Elvi het volgende:
Fuck it ik ga mn bed weer in

Fuck it wil ik ook marja... ik moet nog half uurtje stage dan mag ik naar huis.. pfff....

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 01:30 schreef kuolema het volgende:

[..]

Het is bij mij ook meer wanhoop dan 'laat ik eens lekker aan mezelf gaan werken'.
Wat heb je voor therapie gehad en hoe lang? Nooit overwogen het nog eens te proberen?

Nooit echt therapieren, meer psychiater + een of andere praktische psycholoog waar we eigenlijk nooit zo praktisch waren... En toen later nog een psycho therapeut maar daar had ik helemaal 3x niks aan die legde alleen uit hoe een depressie werkt

/ wss omdat ik geen concreet probleem had had ik niks aan dat gepraat.

Voor mij heeft op vakantie gaan geholpen... Maand lang weggeweest en doordat ik met 2 personen was ook weinig tijd gehad om echt diep te zinken verder... Ehh, ''the power of now'' gelezen waardoor je toch de grens tussen verdrinken en uit het water stappen groter kunt maken. (negatieve gedachtes dus geen aandacht geven en lekker laten gaan.)

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 14:57 schreef Raggingbull het volgende:

[..]

Tjah.. Ik weet wat ik ga vinden ik weet het allemaal.. en ken mezelf echt door en door. En dat maakt het allemaal zo verschrikkelijk moeilijk voor mij dan. Want ik weet wat er achter al die onverschilligheid en wegloperij schuil hangt en die dingen kan ik niet onder ogen zien.

Men zegt wel eens: als je een probleem 100% kent, wordt het antwoord zichtbaar en is het geen probleem meer.

Maar dan kies je voor bewust blijven lijden, omdat het makkelijker lijkt? Als je de minst hete van twee vuren moet kiezen, dan kan dat, maar ik zou ze allebei willen doven.

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 15:27 schreef Gray het volgende:

[..]

Men zegt wel eens: als je een probleem 100% kent, wordt het antwoord zichtbaar en is het geen probleem meer.

Maar dan kies je voor bewust blijven lijden, omdat het makkelijker lijkt? Als je de minst hete van twee vuren moet kiezen, dan kan dat, maar ik zou ze allebei willen doven.

Et blijft een probleem als je in de greep bent van je eigen angst.
En dat is een ego probleem... Lekker jezelf bloot geven, fuck die shit

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 15:27 schreef Gray het volgende:

[..]

Men zegt wel eens: als je een probleem 100% kent, wordt het antwoord zichtbaar en is het geen probleem meer.

Maar dan kies je voor bewust blijven lijden, omdat het makkelijker lijkt? Als je de minst hete van twee vuren moet kiezen, dan kan dat, maar ik zou ze allebei willen doven.

Om een probleem op te lossen moet je het kennen het weten het begrijpen en boven alles het probleem snappen. Ik ken het en ik weet het. Alleen ik kan er helemaal niks mee.

Hulp vragen roep je dan. Ja doe ik psychologisch traject, begeleid wonen al die shit. En het helpt alleen niet de problemen waar ik echt mee zit. Die al jaren spelen..

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 15:28 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Et blijft een probleem als je in de greep bent van je eigen angst.
En dat is een ego probleem... Lekker jezelf bloot geven, fuck die shit

Mezelf bloot geven... Die shit is moeilijk voor iemand met vertrouwens problemen..

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 16:07 schreef Raggingbull het volgende:

[..]

Om een probleem op te lossen moet je het kennen het weten het begrijpen en boven alles het probleem snappen. Ik ken het en ik weet het. Alleen ik kan er helemaal niks mee.

Hulp vragen roep je dan. Ja doe ik psychologisch traject, begeleid wonen al die shit. En het helpt alleen niet de problemen waar ik echt mee zit. Die al jaren spelen..

[..]

Mezelf bloot geven... Die shit is moeilijk voor iemand met vertrouwens problemen..

Heb je zelf een idee van wat je kan doen om je situatie te verbeteren?

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 16:13 schreef Gray het volgende:

[..]

Heb je zelf een idee van wat je kan doen om je situatie te verbeteren?

Nope anders was het probleem al geen probleem meer. Als ik de situatie kon verbeteren had ik al een gedeelte van de oplossing toch of nie?