Je ouders verlaten voor iemand?

quote:

Op donderdag 24 oktober 2013 23:03 schreef jogy het volgende:

[..]

Heel goed hoor, ik zou niet zonder willen. Moeilijk hoor. Zoals jij het nu zegt is het eerder dat zij hun ultimatum/grens al hebben getrokken en heb jij er maar in mee te gaan. Zolang je geen 15 bent en enigszins weet waar je mee bezig denkt te zijn ( je komt niet heel onbezonnen over) kan je die keuze best goed zelf maken mettertijd. Succes. Uiteindelijk zou ik wel onder het juk van een bedrukkende opvoeding uit kruipen met alle gevolgen van dien.

quote:

Op donderdag 24 oktober 2013 23:27 schreef spoorrails het volgende:

[..]

neem je tijd, moet je ook niet 123 nemen

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 07:09 schreef bijdehand het volgende:
Slechte ouders

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 01:54 schreef ondeugend het volgende:

[..]

Geen enkele familie is het niet gunnen van je liefde waard bedoel je hoop ik.
Liefde is gunnen.... ook door familie.

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 00:36 schreef expans het volgende:
Bespreek dit met je 'eigen' mensen die de situatie echt kunnen inschatten en begrijpen.

Hier ga je 9 v/d 10 keer shit krijgen als je bent oud genoeg, hun verlies, je kiest je familie niet uit etc etc van mensen die het op een hele andere nuchtere manier bekijken.

En verdet dacht ik op m'n 18e ook de liefde van m'n leven te hebben gevonden, totdat ik een jaar later een wakeup call kreeg.

Geen enkel persoon is het verlaten van je familie waard.

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 00:02 schreef Aiciu het volgende:
Je moet gewoon datgene doet waarvan jij denkt dat het de juiste beslissing is.
Religie is een verzinsel van de mensheid, God wil gewoon dat we goed doen en gelukkig zijn

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 10:05 schreef Snoepie85 het volgende:

[..]

op je achttiende zo'n beslissing maken vind ik wel erg vroeg..

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 10:00 schreef Simpel-Zat het volgende:

[..]

2 zeer botsende culturen misschien?

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 09:47 schreef bijdehand het volgende:

[..]

Dan is het zeer dom van ze om naar een land te verhuizen waar dat soort dingen normaal zijn.

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 09:43 schreef zarGon het volgende:
Sommige personen zijn het waard. Maar dan heb je een bepaalde historie of ben je oud genoeg en onafhankelijk om in het slechtste geval op je eigen benen te kunnen staan.

Je bent 18. Je hebt nog véél te leren, je leven begint net. Als die gozer en jij elkaar leuk genoeg vinden kunnen jullie het een paar jaar aankijken, zo leer je hem ook beter kennen. Aangezien het om een Nederlandse jongen gaat schat ik die kans klein is.
Het is enorm kut en oneerlijk, maar het is niet anders. Op m'n 18de zou ik m'n ouders niet verlaten voor liefde.

Wat wil je precies proberen met hem? En dan doel ik op 'hoe ver wil je eigenlijk gaan'?

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 10:31 schreef bijdehand het volgende:

[..]

Dat weet ik niet, een Nederlandse jongen wil misschien wel wachten als hij echt verliefd is. En er zijn natuurlijk ook zat Arabische/moslim mannen die aan seks voor het huwelijk doen he.

Als ik verliefd was op een meisje dan zou ik zeker die twee jaar wachten.

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 10:41 schreef bijdehand het volgende:

[..]

Ik geloof je wel hoor, niet iedereen voldoet aan stereotypen! Heb je al een serieus gesprek met hem gehad? Vragen wat hij wil, of hij wil wachten? Mocht hij willen wachten dan zou ik iets met hem nemen als je op kamers gaat. Seksen kan toch wel, daar kunnen je ouders al helemaal niks tegen doen.

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 10:48 schreef Cue_ het volgende:
Maar nu zijn jullie dus gewoon vrienden, maar hopen dat het meer kán worden in de toekomst?
Als jullie komend jaar dan nog steeds als vrienden doorbrengen, vraag ik me af hoe groot de kans gaat zijn dat het daadwerkelijk wat gaat worden.
Of hoe zal het zijn als hij een meisje tegenkomt dat hem leuk vindt en wel een relatie wil?

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 10:53 schreef expans het volgende:
Bij mij komt het in ieder geval over alsof je al je beslissing hebt genomen en dat gewoon bevestigd wil zien worden.

Als je dit zou plaatsen op een allochtonenforum zou 99% precies andersom reageren.

Doe geen domme dingen waar je spijt van gaat krijgen, probeer je ouders langzaam aan het idee te laten wennen van een Iraanse vriend. Mocht het echt voorbestemd (:')) zijn dan lukt het over 3/4 jaar ook wel.

19 op 18 maakt geen ruk uit. Je zegt het zelf al, andere cultuur etc. Wat verwacht je dan? Dat je ouders je op je 16e wat comdooms toewerpen onder het mom stay safe en dat je op je 18e uit huis mag? Get real.

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 11:00 schreef Dven het volgende:

[..]

Dit dus.

Deze TS goed onthouden, over een paar maanden kan je je door haar later pijpen voor vijftien euro

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 11:14 schreef applebee het volgende:
Het is geen vraag die wij hier kunnen beantwoorden. Dat komt omdat wij jou situatie niet kennen, wij weten niet wat voor band je met jou ouders en je vriend hebt. Het hoeft niet een of het andere te zijn. Je kan ook bij je vriend wonen en nog steeds je ouders zien. Als ze het niet eens met jou relatie zijn betekend het niet dat ze niet om jou geven.

Het is dus de keuze die je zelf moet gaan maken.

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 11:57 schreef Redbullkid het volgende:

[..]

Je maakt een grapje toch? Chick is 18, en ze hebben 4 jaar. Die jongen heeft genoeg laten zien dat hij serieus genoeg is denk ik zo of niet?

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 19:29 schreef El_Liberaliste het volgende:
Je gaat niet je ouders verlaten voor je vriend, maar voor de leefstijl die je wenst aan te hangen, met of zonder die vriend. En in die context denk ik dat het inderdaad verstandig is om afstand van je ouders te nemen omdat het duidelijk is dat de huidige situatie je niet gelukkig maakt.

Heb het trouwens zelf ook meegemaakt, maar daar was ik die 'vriend'. Contact met haar ouders was uiteindelijk toch nog redelijk hersteld nadat ze aanvankelijk op voet van oorlog stonden...

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 18:32 schreef Seikcid het volgende:

[..]

Voor jezelf. Als je ouders je beperken om jezelf te kunnen zijn is het tijd geworden om ze te negeren in bepaalde opzichten.

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 18:11 schreef jaha het volgende:

[..]

In een traditioneel gezin vraagt de man aan de vader van het meisje de hand van haar. Als de vader dat accepteert kan er getrouwd worden. Overigens bedenk wel dat deze huwelijken vroeger op veel lagere leeftijd werden gesloten. Op een leeftijd waarin veel Nederlandse meisjes in 2013 hun maagdelijkheid meestal nog hebben.

Overigens was dit tot een jaar of honderd geleden in Nederland ook nog tamelijk gewoon. De wereld is een beetje veranderd.

Wat mij voornamelijk opvalt in de moslimgemeenschap is de "alles of niets" benadering. Een beetje aan elkaar wennen en kijken of je wellicht kan samenwonen, dat is absoluut haram. Nee, dan maar heel lang maagd blijven (niets) of de partner laten bekeren en meteen gaan trouwen (alles).

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 20:47 schreef jaha het volgende:

[..]

Nou ja dat weet je dus. Gegeven het feit dat je je ouders waarschijnlijk niet kan overtuigen van het nut van een tijdje samenwonen, betekent dat dus dat je op een kruispunt in je leven bent aangekomen. Je opties zijn beperkt tot doen wat je ouders van je verlangt en dus je vriendschap/liefde voor de jongen op een laag pitje zetten. Of het inderdaad helemaal doorpakken: gaan trouwen. Dat kun je naar je ouders toe best verkopen als een goed idee, je gaat als maagd het huwelijk in en je kunt daarna zowel van je man gaan genieten als een band met de toekomstige opa en oma van je kinderen in stand blijven houden Een derde optie is dus dat je breekt met je ouders, maar bedenk dat wanneer je breekt met je ouders "om alleen maar samen te wonen" waarschijnlijk emotioneel veel ingrijpender is dan een huwelijk aangaan dat wel gesteund wordt door je ouders.

Alle drie de beslissingen hebben hun voor- en nadelen, zoals gememoreerd door de mede users hier. Daarnaast kan het zijn dat de jongen helemaal niet geaccepteerd wordt door je ouders.

Maar bedenk wel dat de enige die verantwoordelijk is voor het geluk in je eigen leven jezelf bent. Je moet goed voor je zelf op een rijtje hebben waar je het meest gelukkig van wordt, en hoe dat het best bereikt kan worden.

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 20:30 schreef heiden6 het volgende:

[..]

Dat dus. En als je ouders dat niet respecteren zou je er verstandig aan doen om te overwegen geen contact meer met ze te hebben. Let wel, ik zeg overwegen, niet dat je het per sé moet doen.

Waarschijnlijk zullen je ouders zich net zo lang zo opstellen als jij het toelaat.

Ik had een collega die in deze situatie zat en die is gewoon weggegaan en gaan samenwonen met die jongen. Laatste wat ik ervan heb gehoord is dat haar moeder nog steeds contact weigerde en verwachtte dat ze 'terug naar huis' kwam. Dat had volgens haar ook veel te maken met druk van de omgeving van de ouders, misplaatste eergevoelens en schaamte en dergelijke. Die ouders moeten dan als het ware, als ze zich er al bij neer willen leggen, op hun beurt weer kiezen tussen hun dochter en praktisch hun hele sociale omgeving.

Speelt dit bij jouw familie ook, TS?

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 20:22 schreef El_Liberaliste het volgende:

[..]

Ja, ze had een Islamitische achtergrond waarvan ze afstand had gedaan en had de eerste jaren van haar leven in haar land van afkomst gewoond (Midden-Oosten).

Ik hoop voor je dat je de juiste keuze maakt en dat je ouders op termijn inzien dat je op deze manier veel gelukkiger bent, ze zijn gewoon bang voor het onbekende.

Altijd maar die religie...

quote:

Op zaterdag 26 oktober 2013 12:51 schreef El_Liberaliste het volgende:

[..]

Ik stuur je wel even een DM, vind het tricky om allerlei details neer te zetten..

quote:

Op zaterdag 26 oktober 2013 02:19 schreef Kotsdrol het volgende:
Ik heb het contact met mijn ouders verbroken, omdat ik moest kiezen tussen hun, of mijn vriend.

Nu bijna 11 jaar verder met mijn vriend, kan ik zeggen dat ik een goede keuze heb gemaakt.

quote:

Op zaterdag 26 oktober 2013 20:59 schreef Ferdii het volgende:
Draai die shit om:

Ga een gesprek met je ouders aan op normale toon en vertel hen dat je meer tijd wilt door brengen met je vriend omdat je van hem houdt en je gelukkig bent bij hem.

Mochten zij dan weer aangeven dat zij dat niet accepteren vertel hen dan dat jij genoodzaakt bent om het contact te verbreken (of op jezelf gaan) om voor hem te kiezen. En of je ouders dat in overweging willen nemen. Daarnaast vragen wat jouw ouders liever hebben, jij gelukkig met een Nederlandse vriend naar eigen keuze, of ongelukkig zonder

Bedenktijd geven (week ofzo) en er daarna op terug komen. Nog steeds nee?

Dan weet je wat je te doen staat

quote:

Op zaterdag 26 oktober 2013 21:21 schreef jaha het volgende:
Breken met je ouders om alleen maar meer tijd met hem door te kunnen brengen zou ik toch onverstandig vinden. Als de verkering uitraakt dan sta je er helemaal alleen voor. Mijn advies voor nu zou zijn om nog een jaar of twee jaar de kat uit de boom te kijken en jullie ontmoeten beperkt te houden tot het drinken van een caffé-latte op een regenachtige zondagmiddag in één van de vele koffiecafés die de laatste jaren als paddenstoelen uit de grond zijn geschoten. En daarna moet je toch een alles of niets keuze maken, als je je ouders tenminste niet uit het oog wil verliezen. Maar over twee jaar ben je ook weer een stuk volwassener, en meer zelfstandig. Dan is het breken met je ouders een stuk minder erg, en kun je wellicht ook stappen zetten richting een huwelijk (dat is echt niet het einde van een leuk leven ofzo, sommige mensen denken ten onrechte dat het inhoudt dat je als vrouw naar het spreekwoordelijke aanrecht wordt verwezen) of juist kiezen voor jezelf.

quote:

Op zaterdag 26 oktober 2013 21:31 schreef Myraela het volgende:
Je ouders hoeven hem of jouw keuze toch niet te respecteren om nog gewoon met je om te gaan? I

quote:

Op zaterdag 26 oktober 2013 21:38 schreef Ferdii het volgende:

[..]

Beetje jammer van die vol hardend pushende ouders doe niet beseffen dat een kind geen kloon is van papa + mama...

Lekker afspreken en aangeven dat je ouders kunnen kiezen, leren kennen van jouw vriend (gewoon lekker zo noemen, je ouders kunnen hier niets tegen doen) en dan alles in overleg, of geen invloed af all. Maar hoe dan ook gaathet ze niet lukken om jou te laten stoppen met relatie.

Bespreek dit btw met de ouder die het minst moeite ermee lijkt te hebben. Op 1 of andere manier reageren ouders altijd feller als ze samen zijn

quote:

Op zaterdag 26 oktober 2013 21:55 schreef jaha het volgende:
Een beetje inleven in de positie van de ouders kan ook geen kwaad die mensen denken oprecht dat hun (lieve) kindje naar de hel gaat als ze ongetrouwd gaat flikflooien met de eerste de beste jongen van de straat. En de hele gemeenschap gaat dit zodanig afkeuren als uitkomt waar ze mee bezig is. En ja: samenwonen staat voor seks. Er hangen geen camera's om precies te zien waar mensen mee bezig zijn in hun slaapkamer, maar de meeste mensen redeneren: oh jongen+meisje+geen toezicht=foute boel.

Dat is op zich niet exclusief voor moslims die gedachte zie je ook wel in de meer traditionele Nederlandse gezinnen. "Je moet de kat niet op het spek binden" heet het dan.

quote:

Op zaterdag 26 oktober 2013 22:05 schreef Che_ het volgende:

[..]

Er valt duidelijk op te maken wat wel en niet mag qua dit in de Islam en wat zij zegt klopt niet.

quote:

Op zondag 27 oktober 2013 03:19 schreef Ouder1 het volgende:
Ik denk dat het een wezenlijk verschil is of je ouders niet willen dat je met een jongen/man omgaat uit een andere kring of dat ze niet willen dat je specifiek met die jongen/man omgaat.
In het eerste geval is het een principe of geloofskwestie, in het tweede geval is er iets aan zo'n jongen/man dat je ouders schadelijk vinden voor jou. Bijvoorbeeld omdat het een loverboy is, of omdat hij jou slecht behandelt of omdat hij een crimineel is..

In het eerste geval zou ik je aanraden om het heel voorzichtig door te drukken; laat ze merken dat je hem kent, laat hem eens in een vriendengroep bij je thuis komen, dan dat je hem wel eens ziet, dan dat je weleens met hem afspreekt voor koffie in een koffiewinkeltje bijvoorbeeld, dan dat dat vaker gebeurt.. om te eindigen met het feit dat hij je vriend is.
Kan je gewoon over een jaar spreiden. Beter 100 kleine onenigheden dan 1 grote knal.

In het tweede geval zou ik eens heel goed nadenken. Je familie kent je erg goed en houdt van je. Liefde maakt blind en buitenstaanders zien sneller dat iemand niet gezond voor je is dan jij zelf.

quote:

Op zondag 27 oktober 2013 09:03 schreef sylvesterrr het volgende:

[..]

Dat is dus makkelijker gezegd dan gedaan binnen bepaalde culturen. In Nederland kan je breken met je ouders en nog contact hebben met de rest van de familie, maar bij sommige culturen ben je dan vaak ook niet welkom bij de rest van de familie...

quote:

Op zondag 27 oktober 2013 09:20 schreef Comp_Lex het volgende:
Conditionele liefde

quote:

Op zondag 27 oktober 2013 14:10 schreef jaha het volgende:
Ik heb van nabij meegemaakt dat de ouders hun dochter min of meer verstoten hebben omdat ze vonden dat ze met de verkeerde man om ging. Nou, die zijn na tien jaar samenwonen vorig jaar getrouwd en hebben nu een baby'tje thuis. Het kan dus op zich goed komen, maar de opa en oma van het kind zijn nog altijd niet "on speaking terms" met de ouders. Extreem jammer vind ik dat. Maar je doet er zo weinig aan als buitenstaander...

quote:

Op zondag 27 oktober 2013 15:35 schreef expans het volgende:
Ennuuuuh,

wat nou als je nu voor die gast kiest en het over een half jaar uit is? Ga je dan met je staart tussen je poten terug naar je ouders?

quote:

Op zondag 27 oktober 2013 17:05 schreef Chai het volgende:

[..]

Maar toen was je nog minderjarig. Zou snel uit huis gaan, zodat ze jou een beetje leren loslaten en leren dat jij je eigen keuzes maakt en op eigen benen kan staan. Daarna nog een keer zo'n gesprek aangaan.

quote:

Op zondag 27 oktober 2013 17:09 schreef Gruj0 het volgende:
Ik heb er wel eens over nagedacht en het klinkt vast raar, maar;

Als ik een vriendin zou hebben en haar ouders tegen een relatie/huwelijk met mij zouden zijn, dan zou ik het opgeven en het uitmaken in het belang van een goede verstandshouding tussen dochter en ouders. Ik zou de keuze voor haar maken i.p.v. haar te "martelen" door haar zelf te laten beslissen.

Ik heb geen zin om te lopen stoken, + wie weet hoe ik zou reageren als het mijn eigen dochter betrof, + de wereld is zo groot dat wij beiden op den duur wel iemand zouden tegenkomen waar we gelukkig mee kunnen zijn.

quote:

Op zondag 27 oktober 2013 17:10 schreef sylvesterrr het volgende:

[..]

Het is dat ik van mijn neefjes en nichtjes houd en zij mij ook erg missen als zij een paar weken niets van me horen. Anders had ik allang afscheid genomen van mijn ouders, en had ik het voor lief genomen dat de rest van de familie dan ook niets meer met mij wil. Maar die onschuldige neefjes en nichtjes dan? Denk je dat ik met een gerust hart hen kan achterlaten?

quote:

Op zondag 27 oktober 2013 18:25 schreef sylvesterrr het volgende:

[..]

Nou ja, mijn ouders leven nog volgens de normen en waarden van 30 jaar geleden (in Turkije op het platteland). Mijn jongste broer was 6 jaar toen hij hierheen kwam. Ik ben als enige hier geboren en getogen. Mijn opvattingen botsen gewoon met die van hen. Lees mijn blog voor meer info.

Het is niet zo dat ik volledig afstand heb genomen, ik ben gewoon minder vaak in Nijmegen te vinden. Telefonisch contact met familie houd ik ook niet van, dus ik zie en spreek hen hooguit 2 á 3x per maand eventjes.

Het was in het begin wel even wennen ja, maar dat ging snel goed.

Eén van de pagina's van een fotoalbum dat ik voor m'n verjaardag kreeg van twee van m'n nichtjes. Ik barstte toen in tranen uit - en nu weer trouwens.
[ link | afbeelding ]

No way dat ik hen ooit in de steek zal laten!

Nogal offtopic, sorry.

quote:

Op zondag 27 oktober 2013 19:47 schreef jaha het volgende:

[..]

Ja, dat heeft dus niet zo veel zin he. Als ouders hun dochter van 14 willen beschermen dan valt daar een boel voor te zeggen, maar niet meer als ze 18 is. De wet verondersteld niet voor niets dat mensen vanaf 18 hun eigen keuzes kunnen maken. Dat gezegd hebbend: TS wil natuurlijk niet zomaar met haar ouders breken. En dan zeg ik: dan kun je beter een paar jaartjes geduld hebben, want dat maakt je eigen positie een stuk sterker. Als je bijvoorbeeld een goed betaalde baan hebt dan kun je ook op jezelf wonen. De meeste jongens en meisjes van 18 hebben dat nog niet. Als je op die leeftijd uit huis gaat om bijv. te gaan studeren blijf je toch nog tamelijk afhankelijk van pa en moe. Al is het financieel. Daarnaast is het natuurlijk sowieso jammer om het thuisfront de rug toe te keren. Mijn verhouding met mijn ouders is nadat ik het huis ben uitgegaan alleen maar beter geworden en dat hoor ik eigenlijk van de meeste leeftijdsgenoten om mij heen. Je zit niet meer op elkaars lip waardoor de weekenden echt fijner worden.

quote:

Op vrijdag 4 juli 2014 12:41 schreef jogy het volgende:
He bah, eng zeg. Sterkte in ieder geval. Weet je familie waar je gaat wonen? Is het makkelijk voor ze om erachter te komen? Ben je daadwerkelijk bang voor eerwraakachtige perikelen of zal het bij niet accepteren blijven voor zo ver jij kan inschatten?

quote:

Op vrijdag 4 juli 2014 15:50 schreef Nessie7 het volgende:
Pff, heftig... Voor mij (gelukkig) onbegrijpelijk dat je als ouder zo zou reageren. Maar cultuurverschillen hé. Dit zat er wel aan te komen maar kan voorstellen dat het nu toch vervelender voelt dan je je had voorgesteld.
Veel sterkte ts, uiteindelijk komt het zeker goed!

quote:

Op vrijdag 4 juli 2014 13:51 schreef shifto het volgende:
Blij dat die loverboy zijn buit eindelijk binnen heeft, was nonderju nog een hoop moeite.

quote:

Op vrijdag 4 juli 2014 13:47 schreef sylvesterrr het volgende:
Sterkte ermee!