Daar heb je gelijk in, maar toch houdt iets me bijna altijd tegen. Ik probeer het ook de laatste tijd, krijg dan ook vaak "had dat eerder gezegd muts!" te horenquote:Op vrijdag 4 oktober 2013 01:57 schreef smitjew het volgende:
[..]
klopt maar er zit ook een andere kant aan , zo was een kameraad van mij best jaloers op dat ik zoveel ben afgevallen en heeft dit opgekropt tot dat die alles eruit gooide zaterdag, maar nu help ik hem gewoon veel met naar de sportschool gaan.
maar dat wist ik eerst ook niet, met opkroppen bereik je niks beter vertel je de mensen die het moeten weten meteen.
Sowieso een goed idee als je eens iemand op de bank wilt hebbenquote:Op vrijdag 4 oktober 2013 02:08 schreef smitjew het volgende:
van het weekend maar eens iets minder drank en meer op de dames letten.
jep , met achter je computer zitten heeft het nog niet echt geholpen.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 02:12 schreef minthy het volgende:
[..]
Sowieso een goed idee als je eens iemand op de bank wilt hebben
En toch kan je juist via internet gemakkelijk aan nieuwe contacten komen!quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 02:14 schreef smitjew het volgende:
[..]
jep , met achter je computer zitten heeft het nog niet echt geholpen.
weet niet , vind ik beetje raar ofzo.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 02:18 schreef minthy het volgende:
[..]
En toch kan je juist via internet gemakkelijk aan nieuwe contacten komen!
Joh, normaalste zaak van de wereld tegenwoordig! Datingsites waarop je je in kan schrijven en zelfs via Fok wordt er veel gedatequote:Op vrijdag 4 oktober 2013 02:19 schreef smitjew het volgende:
[..]
weet niet , vind ik beetje raar ofzo.
ook nog nooit geprobeerd.
misschien probeer ik het wel , maar weet niet ben bang of zo wat andere mensen uit de buurt ervan denken als zij mijn foto op zo'n datings site zien.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 02:26 schreef minthy het volgende:
[..]
Joh, normaalste zaak van de wereld tegenwoordig! Datingsites waarop je je in kan schrijven en zelfs via Fok wordt er veel gedate
Dat is een risico, al hoef je volgens mij niet overal je echte naam op te geven.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 02:27 schreef smitjew het volgende:
[..]
misschien probeer ik het wel , maar weet niet ben bang of zo wat andere mensen uit de buurt ervan denken als zij mijn foto op zo'n datings site zien.
zal er even naar kijken .quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 02:32 schreef minthy het volgende:
[..]
Dat is een risico, al hoef je volgens mij niet overal je echte naam op te geven.
Je zou eens kunnen kijken in het datingtopic:
R&P / Dating(site)-ervaringen #403 Signalen
Graag gedaan, succes ermee!quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 02:36 schreef smitjew het volgende:
[..]
zal er even naar kijken .
bedankt voor de avond/nacht
Wel grappig, ik stel het gaan slapen ook altijd uit, maar de reden waarom is mij duister. ...Hmm, moet ik even een nachtje over slapen.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 00:59 schreef kuolema het volgende:
Herkennen jullie het constant wanhopig afleiding zoeken uit angst voor een gevoel van leegte?
Ik probeer mijn gedachten weg te houden van mezelf en mijn echte leven, want anders gaat het fout. Ik hou me nu krampachtig vast aan mijn laptop. Zo kan ik dat nare gevoel (tijdelijk) ontwijken.
Voorbeeld: als ik moe ben en besluit dat het beter is om naar bed te gaan, word ik zo bang voor het moment tussen mijn laptop afsluiten en het slapen...daarom stel ik het ook meestal uit. Het is echt angst...want ik weet dat als ik dat gevoel laat komen het dan weer helemaal de verkeerde kant op gaat...dus ik ben heel hard aan het proberen dat te ontwijken. Niet dat ik me daar goed door voel...als mijn concentratie wegzakt met lezen/filmpjes/series kijken moet ik heel hard weer op zoek naar iets nieuws om mijn aandacht bij te kunnen houden en ik word daar gespannen van.
Waarom kan het nou niet gewoon goed blijven gaan? Ik wil dit niet. Ik wil me gewoon kunnen ontspannen en me goed voelen en mezelf zijn. Ook al weet ik niet wat dat is. Het duurt al zo fucking lang. Ik vind het echt heel moeilijk om optimistisch te zijn.
Einde egopost.
Zou er echt zoiets bestaan als 'nachtmensen', 'ochtendmensen' , enz.? Want het is evolutionair gezien niet logisch maar misschien is het bij sommigen echt iets biologisch en niet psychologisch of aangeleerd. biologisch psychologisch fysiologisch chronologisch bacteriologisch catalogischquote:Op vrijdag 4 oktober 2013 03:24 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Wel grappig, ik stel het gaan slapen ook altijd uit, maar de reden waarom is mij duister. ...Hmm, moet ik even een nachtje over slapen.
Nu tijd voor bed
Als je het gevoel van leegte leert voelen is het geen leegte maar ruimte; je kunt er in doen wat je wil. Zolang je vecht tegen een gevoel kan je dat alleen nooit zo ervaren. Hoe meer controle je wil over een gevoel hoe meer dat gevoel controle heeft over jou. Stel je zou dat gevoel wat je beschrijft volledig de ruimte geven, zonder verzet en zonder de (enge) gedachtes erover te geloven, wat dit probleem er dan ook? Of was het dan een gevoel wat er gewoon is? Het gevoel is niet meer dan dat, een gevoel, het is in de gedachten eromheen geloven die het een probleem maken. Als je die gedachten gelooft, je ermee identificeert, maak je ze zelf waar, creëer je de ervaring ervan. Doe je dat regelmatig dan conditioneer je jezelf naar een stand van verzet en dus lijden toe.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 00:59 schreef kuolema het volgende:
Herkennen jullie het constant wanhopig afleiding zoeken uit angst voor een gevoel van leegte?
Ik probeer mijn gedachten weg te houden van mezelf en mijn echte leven, want anders gaat het fout. Ik hou me nu krampachtig vast aan mijn laptop. Zo kan ik dat nare gevoel (tijdelijk) ontwijken.
Voorbeeld: als ik moe ben en besluit dat het beter is om naar bed te gaan, word ik zo bang voor het moment tussen mijn laptop afsluiten en het slapen...daarom stel ik het ook meestal uit. Het is echt angst...want ik weet dat als ik dat gevoel laat komen het dan weer helemaal de verkeerde kant op gaat...dus ik ben heel hard aan het proberen dat te ontwijken. Niet dat ik me daar goed door voel...als mijn concentratie wegzakt met lezen/filmpjes/series kijken moet ik heel hard weer op zoek naar iets nieuws om mijn aandacht bij te kunnen houden en ik word daar gespannen van.
Waarom kan het nou niet gewoon goed blijven gaan? Ik wil dit niet. Ik wil me gewoon kunnen ontspannen en me goed voelen en mezelf zijn. Ook al weet ik niet wat dat is. Het duurt al zo fucking lang. Ik vind het echt heel moeilijk om optimistisch te zijn.
Einde egopost.
Wat wil je echt? Want ik wil niet negatief overkomen maar dit klinkt(?) als een moddervet probleem.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 00:59 schreef kuolema het volgende:
Herkennen jullie het constant wanhopig afleiding zoeken uit angst voor een gevoel van leegte?
Ik probeer mijn gedachten weg te houden van mezelf en mijn echte leven, want anders gaat het fout. Ik hou me nu krampachtig vast aan mijn laptop. Zo kan ik dat nare gevoel (tijdelijk) ontwijken.
Voorbeeld: als ik moe ben en besluit dat het beter is om naar bed te gaan, word ik zo bang voor het moment tussen mijn laptop afsluiten en het slapen...daarom stel ik het ook meestal uit. Het is echt angst...want ik weet dat als ik dat gevoel laat komen het dan weer helemaal de verkeerde kant op gaat...dus ik ben heel hard aan het proberen dat te ontwijken. Niet dat ik me daar goed door voel...als mijn concentratie wegzakt met lezen/filmpjes/series kijken moet ik heel hard weer op zoek naar iets nieuws om mijn aandacht bij te kunnen houden en ik word daar gespannen van.
Waarom kan het nou niet gewoon goed blijven gaan? Ik wil dit niet. Ik wil me gewoon kunnen ontspannen en me goed voelen en mezelf zijn. Ook al weet ik niet wat dat is. Het duurt al zo fucking lang. Ik vind het echt heel moeilijk om optimistisch te zijn.
Einde egopost.
Veel is aangeleerd. Ik denk in het geval van kuolema, het weglopen voor de sociale verplichting is, en die heb je niet s'nachts.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 03:41 schreef kuolema het volgende:
[..]
Zou er echt zoiets bestaan als 'nachtmensen', 'ochtendmensen' , enz.? Want het is evolutionair gezien niet logisch maar misschien is het bij sommigen echt iets biologisch en niet psychologisch of aangeleerd. biologisch psychologisch fysiologisch chronologisch bacteriologisch catalogisch![]()
Okee...dus ik ga ook maar eens naar bed.
Morgenmiddag gesprek met de spv. Zie ertegen op maar tegelijkertijd ook behoefte aan een gesprek, hoewel ik met heel veel dingen zit en ik niet weet wat ik wil zeggen. Beetje warboel in mijn hoofd.
Ik vind datingsites persoonlijk wat te zoekerig, alsof je tot wat wordt gedwongen.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 02:32 schreef minthy het volgende:
[..]
Dat is een risico, al hoef je volgens mij niet overal je echte naam op te geven.
Je zou eens kunnen kijken in het datingtopic:
R&P / Dating(site)-ervaringen #403 Signalen
Verveling is niet een goed fundament voor een relatie.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 02:02 schreef smitjew het volgende:
ik denk dat ik ook teveel dingen zwart wit zie.
maar ik voel me nu wel goed![]()
verveel me alleen soms en dan wil ik iemand naast me hebben ofzo.
En het kan je ego nog een dreun geven. Alle zolder kamer autisten met een 40 inch lans posten in dat topic daar de successen en misschien gaat het voor jezelf een stuk minder goed.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 09:34 schreef Mexicanobakker het volgende:
[..]
Ik vind datingsites persoonlijk wat te zoekerig, alsof je tot wat wordt gedwongen.
Maar goed, dat is een keuze.
Oh nouja dat topic doelde ik niet eens op, dat boeide me eigenlijk nog minder, had het over dating in het algemeen. Maar ook dat kan je ego een knauw geven natuurlijk.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 09:45 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
En het kan je ego nog een dreun geven. Alle zolder kamer autisten met een 40 inch lans posten in dat topic daar de successen en misschien gaat het voor jezelf een stuk minder goed.
Waarom kan dating je ego een knauw geven? Omdat een rejectie je pijn doet? Maar dan ging je er toch eigenlijk in met verkeerde verwachtingen?quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 09:49 schreef Mexicanobakker het volgende:
[..]
Oh nouja dat topic doelde ik niet eens op, dat boeide me eigenlijk nog minder, had het over dating in het algemeen. Maar ook dat kan je ego een knauw geven natuurlijk.
Ja, maar dat bedoel ik ook, als een van de twee redenen. Maar zo moet je er inderdaad niet in staan. Dat je verwacht er iets te vinden, maar er niets vindt terwijl anderen het daar wel lijken te kunnen is nog een andere, en die is misschien logischer, maar het ligt puur aan de waardering die je geeft.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 10:20 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Waarom kan dating je ego een knauw geven? Omdat een rejectie je pijn doet? Maar dan ging je er toch eigenlijk in met verkeerde verwachtingen?
Ik denk het wel, ik ben altijd al een avondmens geweestquote:Op vrijdag 4 oktober 2013 03:41 schreef kuolema het volgende:
[..]
Zou er echt zoiets bestaan als 'nachtmensen', 'ochtendmensen' , enz.? Want het is evolutionair gezien niet logisch maar misschien is het bij sommigen echt iets biologisch en niet psychologisch of aangeleerd. biologisch psychologisch fysiologisch chronologisch bacteriologisch catalogisch![]()
Okee...dus ik ga ook maar eens naar bed.
Morgenmiddag gesprek met de spv. Zie ertegen op maar tegelijkertijd ook behoefte aan een gesprek, hoewel ik met heel veel dingen zit en ik niet weet wat ik wil zeggen. Beetje warboel in mijn hoofd.
Nee, het beste is toch echte liefdequote:Op vrijdag 4 oktober 2013 09:43 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Verveling is niet een goed fundament voor een relatie.
Dat deed ik ook altijd. Vooral als puber heb ik me tegen alles afgezet wat populair was. Beetje hipster before it was coolquote:Op donderdag 3 oktober 2013 23:38 schreef minthy het volgende:
[..]
Op Fok ben ik aardig gematigd geloof ik maar tijdens m'n opleidingen heb ik wel eens haaks op de rest van de klas gestaan met m'n mening, heerlijk gewoon![]()
Kan ik me nu overigens weinig meer bij voorstellen dat ik dat toen gewoon deed
quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 00:56 schreef minthy het volgende:
[..]
Je had ook passiever kunnen zijn en letterlijk niks doen, het is maar hoe je het bekijkt
Wij hippe gasten noemden hen gewoon alto's.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 14:14 schreef sinterklaaskapoentje het volgende:
[..]
Dat deed ik ook altijd. Vooral als puber heb ik me tegen alles afgezet wat populair was. Beetje hipster before it was cool
Ja ik was ook sowieso alto, ging op school ook om met de andere alto's. Oftewel lui die ook metal/rock/punk luisterden en wijde broeken met bandshirts droegen. Heb zelfs nog een tijdje een enorme hanekam gehadquote:Op vrijdag 4 oktober 2013 14:42 schreef Gray het volgende:
[..]
Wij hippe gasten noemden hen gewoon alto's.
Absoluut herkenbaar. Het enige wat je kan doen is het tóch doen. Je weet dat er een kutgevoel komt maar het niet doen stelt het uit en maakt het erger (bv. door te laat slapen en te laat opstaan als gevolg voor te lang achter laptop zitten). Ik heb het ook bij opstaan, das meestal het slechtste moment van de dag.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 00:59 schreef kuolema het volgende:
Herkennen jullie het constant wanhopig afleiding zoeken uit angst voor een gevoel van leegte?
Ik probeer mijn gedachten weg te houden van mezelf en mijn echte leven, want anders gaat het fout. Ik hou me nu krampachtig vast aan mijn laptop. Zo kan ik dat nare gevoel (tijdelijk) ontwijken.
Voorbeeld: als ik moe ben en besluit dat het beter is om naar bed te gaan, word ik zo bang voor het moment tussen mijn laptop afsluiten en het slapen...daarom stel ik het ook meestal uit. Het is echt angst...want ik weet dat als ik dat gevoel laat komen het dan weer helemaal de verkeerde kant op gaat...dus ik ben heel hard aan het proberen dat te ontwijken. Niet dat ik me daar goed door voel...als mijn concentratie wegzakt met lezen/filmpjes/series kijken moet ik heel hard weer op zoek naar iets nieuws om mijn aandacht bij te kunnen houden en ik word daar gespannen van.
Waarom kan het nou niet gewoon goed blijven gaan? Ik wil dit niet. Ik wil me gewoon kunnen ontspannen en me goed voelen en mezelf zijn. Ook al weet ik niet wat dat is. Het duurt al zo fucking lang. Ik vind het echt heel moeilijk om optimistisch te zijn.
Einde egopost.
Datingsites hebben mij alleen maar onzekerheid gegevenquote:Op vrijdag 4 oktober 2013 02:27 schreef smitjew het volgende:
[..]
misschien probeer ik het wel , maar weet niet ben bang of zo wat andere mensen uit de buurt ervan denken als zij mijn foto op zo'n datings site zien.
Dit 'doe' ik altijd (je kent me waarsch wel uit het teveel nadenken topic). Deze 'nondualiteit' geeft rust regelmaat en inzicht. Echter nu ik écht in een dal zit is het rotgevoel sterker dan ooit en is afleiding zoeken een betere optie dan de stilte ervaren. Natuurlijk vind ik het enorm van belang om dit inzicht dicht bij me te dragen, het is hoe is in het leven sta. Maar in een echte depressie is het rotgevoel er ook als er geen gedachten zijn. Er is een rust, maar die rust is een grote donderwolk, af en toe met bliksems van gedachten, hoewel ik niet bang voor de gedachten ben.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 07:50 schreef Canillas het volgende:
[..]
Als je het gevoel van leegte leert voelen is het geen leegte maar ruimte; je kunt er in doen wat je wil. Zolang je vecht tegen een gevoel kan je dat alleen nooit zo ervaren. Hoe meer controle je wil over een gevoel hoe meer dat gevoel controle heeft over jou. Stel je zou dat gevoel wat je beschrijft volledig de ruimte geven, zonder verzet en zonder de (enge) gedachtes erover te geloven, wat dit probleem er dan ook? Of was het dan een gevoel wat er gewoon is? Het gevoel is niet meer dan dat, een gevoel, het is in de gedachten eromheen geloven die het een probleem maken. Als je die gedachten gelooft, je ermee identificeert, maak je ze zelf waar, creëer je de ervaring ervan. Doe je dat regelmatig dan conditioneer je jezelf naar een stand van verzet en dus lijden toe.
Hier op 53:48 tot 55:03 wordt het wel aardig uitgelegd
Zolang je meegaat in de impuls om je gevoel weg te denken blijft de spanning zitten. Als je die impuls leert waarnemen (als gedachten die opkomt) maar er niet in mee gaat en het gevoel de ruimte geeft, de conditionering niet bevestigd, dan verdwijnt deze beetje bij beetje. Als je dat principe leert kennen kun je het gericht in zetten om vrijer te worden. Drukken tegen spanning geeft logischerwijs nog meer spanning. De spanning de ruimte geven, het niet meer laten bepalen wat je doet maar daar zelf de leiding in nemen kan helpen naar een omslag punt van ontspanning toe te werken. Zolang je verzet kan er geen ontsnapping zijn, kan je je niet goed/vrij voelen omdat je tegen het ervaren van jezelf aan het vechten bent.
Het is zeker geen wondermiddel nee, en het is ook niet de bedoeling om je rot te gaan zitten voelen en verder niets, alsof je met lijden iets bewijst/presteert. Als je iets kan doen waar je je beter voelt, en het is niet puur om een gevoel weg te duwen, dan is dat altijd goed. Rust voor jezelf creëren is goed om te hebben maar als het gaat om het leven van een leven heb je er denk ik meer aan te oefenen met aanwezig blijven juist als er een hoop gebeurt en/of als er veel gevoelens zijn. Dat je rustig kunt blijven ook met een gevoel van onrust. Van mediteren word je rustig maar als je dat dan ziet als beter dan onrustig meet je jezelf alleen maar een nieuwe probleem aan; dan hecht je je aan rust terwijl leven per definitie niet altijd rust is. Leven is voelen en geraakt worden, dat is ook geen probleem, nog geloven in enge/beperkende gedachtes om bepaalde gevoelens heen zijn dat vaak wel.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 16:38 schreef sinterklaaskapoentje het volgende:
Dit 'doe' ik altijd (je kent me waarsch wel uit het teveel nadenken topic). Deze 'nondualiteit' geeft rust regelmaat en inzicht. Echter nu ik écht in een dal zit is het rotgevoel sterker dan ooit en is afleiding zoeken een betere optie dan de stilte ervaren. Natuurlijk vind ik het enorm van belang om dit inzicht dicht bij me te dragen, het is hoe is in het leven sta. Maar in een echte depressie is het rotgevoel er ook als er geen gedachten zijn. Er is een rust, maar die rust is een grote donderwolk, af en toe met bliksems van gedachten, hoewel ik niet bang voor de gedachten ben.
Ik was twee weken terug met mijn psycholoog een meditatie-oefening aan het doen. In de oefening maakte ik een muur om me heen en gaf ik alle mensen die energie van mij afnamen 'hun' energie terug. Net zo lang tot er eigenlijk geen gedachten, geen ergernissen meer waren. Er was rust. MAAR alsnog was er een ellendige pijn die niet verdwijnt.
De pijn mag er zijn maar dat maakt hem niet minder. Ik ervaar vrede in de pijn, maar de pijn blijft net zo sterk aanwezig.
Als ik dit vergelijk met een feestje, vrienden, afleiding, lekker ouwehoeren. Dan verdwijnt de pijn geleidelijk. Dan valt er een laken van rust die de pijn verzacht.
tldr; die pijn is zo sterk dat het haast niet te accepteren is. Het grijpt me bij de nek, en zodra ik afdwaal komen gedachten die het nog sterker maken. Ik weet dat ik 'nondualiteit' niet kan toepassen. Maar in deze snelle westerse wereld vol deadlines en midden in een zware depressie kan ik er eigenlijk geen baat uit halen. Ik ben me bewust van gedachten en gevoelens, maar het blijft erg.
Nee, integendeel. Ik ben gek op mijn leegte! Kalmte, vrede, potentieel; het heeft het allemaal!quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 00:59 schreef kuolema het volgende:
Herkennen jullie het constant wanhopig afleiding zoeken uit angst voor een gevoel van leegte?
Sorry, maar ik quote hem dus al voor de 3e keer. Ik wou nog even toevoegen dat ik het zeker wel herken, dat afleiding zoeken en de seconde dat je niet meer afgeleid bent, slaat het noodlot weer toe.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 00:59 schreef kuolema het volgende:
Herkennen jullie het constant wanhopig afleiding zoeken uit angst voor een gevoel van leegte?
Ik probeer mijn gedachten weg te houden van mezelf en mijn echte leven, want anders gaat het fout. Ik hou me nu krampachtig vast aan mijn laptop. Zo kan ik dat nare gevoel (tijdelijk) ontwijken.
Voorbeeld: als ik moe ben en besluit dat het beter is om naar bed te gaan, word ik zo bang voor het moment tussen mijn laptop afsluiten en het slapen...daarom stel ik het ook meestal uit. Het is echt angst...want ik weet dat als ik dat gevoel laat komen het dan weer helemaal de verkeerde kant op gaat...dus ik ben heel hard aan het proberen dat te ontwijken. Niet dat ik me daar goed door voel...als mijn concentratie wegzakt met lezen/filmpjes/series kijken moet ik heel hard weer op zoek naar iets nieuws om mijn aandacht bij te kunnen houden en ik word daar gespannen van.
Waarom kan het nou niet gewoon goed blijven gaan? Ik wil dit niet. Ik wil me gewoon kunnen ontspannen en me goed voelen en mezelf zijn. Ook al weet ik niet wat dat is. Het duurt al zo fucking lang. Ik vind het echt heel moeilijk om optimistisch te zijn.
Einde egopost.
Nee, maar weet wel dat je ipv rennen ook gewoon nachtwandelingen kunt doen met joggen tussendoor, is misschien leukerquote:Op vrijdag 4 oktober 2013 22:27 schreef Anhedonia het volgende:
Ik denk dat ik na vier jaar depressie ook maar eens sport ga proberen, lees al jarenlang dat het goed zou werken maar door de depressie nooit aan begonnen en nu ik het zo typ twijfel ik alweer.
Heeft iemand ervaring met 'running therapy', oftewel gewoon met een vast ritme 3 á 5x per week hardlopen?
Leuk dat deze username nog beschikbaar was
Ik heb ook een tijdje runningtherapie gedaan. Ik vond het wel lekker, maar viel steeds uit door blessures waardoor ik uiteindelijk moest afhaken. Ik kon nog wel met de wandelgroep mee, maar daar had ik niet zo'n trek inquote:Op vrijdag 4 oktober 2013 22:27 schreef Anhedonia het volgende:
Ik denk dat ik na vier jaar depressie ook maar eens sport ga proberen, lees al jarenlang dat het goed zou werken maar door de depressie nooit aan begonnen en nu ik het zo typ twijfel ik alweer.
Heeft iemand ervaring met 'running therapy', oftewel gewoon met een vast ritme 3 á 5x per week hardlopen?
Leuk dat deze username nog beschikbaar was
Ik heb het een klein poosje geprobeerd maar vond het niks. Je wordt hoofdzakelijk beoordeeld op je foto's/uiterlijk en daar ligt één van m'n grootste problemenquote:Op vrijdag 4 oktober 2013 09:34 schreef Mexicanobakker het volgende:
[..]
Ik vind datingsites persoonlijk wat te zoekerig, alsof je tot wat wordt gedwongen.
Maar goed, dat is een keuze.
Filter die eruit (hup, de kliko in!) en ga een praatje maken met diegenen die je beoordelen op je profiel??quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 22:38 schreef minthy het volgende:
[..]
Ik heb het een klein poosje geprobeerd maar vond het niks. Je wordt hoofdzakelijk beoordeeld op je foto's/uiterlijk en daar ligt één van m'n grootste problemen![]()
Het zou voor een ander wel goed kunnen werken.
Een aantal collega's van me zijn sinds kort running therapy-therapeut, zij en de groep die ze begeleiden zijn er lyrisch over. Er ligt een goede theoretische onderbouwing achter waarom het zo goed helpt bij depressie maar deze kan ik zo niet opdreunenquote:Op vrijdag 4 oktober 2013 22:27 schreef Anhedonia het volgende:
Ik denk dat ik na vier jaar depressie ook maar eens sport ga proberen, lees al jarenlang dat het goed zou werken maar door de depressie nooit aan begonnen en nu ik het zo typ twijfel ik alweer.
Heeft iemand ervaring met 'running therapy', oftewel gewoon met een vast ritme 3 á 5x per week hardlopen?
Leuk dat deze username nog beschikbaar was
Geen doen, ik werd overspoeld door reacties. Volgens mij had ik op de eerste avond bijna 80 chatverzoeken/berichten, daar was voor mij geen filteren aan. Een aantal serieuze gesprekken gehad waaronder iemand die me ontzettend voor de gek zat te houden. Na een paar maanden heb ik het maar weer verwijderd, helemaal klaar mee!quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 22:39 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Filter die eruit (hup, de kliko in!) en ga een praatje maken met diegenen die je beoordelen op je profiel??
Oh, denk dat vrouwen daar toch wel kapot gespammed worden door mannen.quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 22:38 schreef minthy het volgende:
[..]
Ik heb het een klein poosje geprobeerd maar vond het niks. Je wordt hoofdzakelijk beoordeeld op je foto's/uiterlijk en daar ligt één van m'n grootste problemen![]()
Het zou voor een ander wel goed kunnen werken.
Veel mensen lopen niet zo gemakkelijk op een ander af in bijvoorbeeld een kroeg, het kan best handig zijn om eerst online wat contact te hebbenquote:Op vrijdag 4 oktober 2013 22:44 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Oh, denk dat vrouwen daar toch wel kapot gespammed worden door mannen.
In het echt loop je op een meisje af en heb je haar aandacht gewoon, op zo een datingssite moet je competeren met 9 andere mannen, mocht ik daar nou even geen zin in hebben, het mag wel van 2 kanten af komen.
Dan moet je wel heul knap zijn zeg!quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 22:43 schreef minthy het volgende:
[..]
Geen doen, ik werd overspoeld door reacties. Volgens mij had ik op de eerste avond bijna 80 chatverzoeken/berichten, daar was voor mij geen filteren aan. Een aantal serieuze gesprekken gehad waaronder iemand die me ontzettend voor de gek zat te houden. Na een paar maanden heb ik het maar weer verwijderd, helemaal klaar mee!
Nu je het zegt, toen ik een tijdje geleden 's nachts rondfietste merkte ik wel hoe fijn de rust en stilte buiten was, misschien dat dan een uurtje wandelen fijn kan zijn. Toch maar eens proberen...quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 22:34 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Nee, maar weet wel dat je ipv rennen ook gewoon nachtwandelingen kunt doen met joggen tussendoor, is misschien leuker
En dat dan doen om tot rust te komen anders voelt het weer als verplichting oid.
Hm ja, ik weet ook niet of ik echt met zo'n groep mee wil, maar puur hardlopen lijkt me ook al wel goed en sowieso iets wat wel vaker als hulpmiddel wordt aangewezen, heb alleen altijd al de typische gedachtes van "waarom zou ik daar aan beginnen, het maakt toch allemaal niks uit"quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 22:34 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Ik heb ook een tijdje runningtherapie gedaan. Ik vond het wel lekker, maar viel steeds uit door blessures waardoor ik uiteindelijk moest afhaken. Ik kon nog wel met de wandelgroep mee, maar daar had ik niet zo'n trek in
Edit: Ow, en voor mij was vroeger dus alles kut.
Ja, die onderbouwing heb ik al wel een paar keer gelezen en qua lichaamsstoffen en alles klinkt het wel logisch. Weet niet of ik bij zo'n echte groep ga maar ik ga in ieder geval proberen alleen te wandelen, dat is voor mij al een beste stap vooruit (no pun intended).quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 22:41 schreef minthy het volgende:
[..]
Een aantal collega's van me zijn sinds kort running therapy-therapeut, zij en de groep die ze begeleiden zijn er lyrisch over. Er ligt een goede theoretische onderbouwing achter waarom het zo goed helpt bij depressie maar deze kan ik zo niet opdreunen
Nee! Met knappe dames die daarop staan heb ik sindsdien medelijdenquote:Op vrijdag 4 oktober 2013 22:46 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Dan moet je wel heul knap zijn zeg!
Je kan het op z'n minst een kans geven, je lijkt er iig voor open te staan!quote:Op vrijdag 4 oktober 2013 22:47 schreef Anhedonia het volgende:
[..]
Nu je het zegt, toen ik een tijdje geleden 's nachts rondfietste merkte ik wel hoe fijn de rust en stilte buiten was, misschien dat dan een uurtje wandelen fijn kan zijn. Toch maar eens proberen...
[..]
Hm ja, ik weet ook niet of ik echt met zo'n groep mee wil, maar puur hardlopen lijkt me ook al wel goed en sowieso iets wat wel vaker als hulpmiddel wordt aangewezen, heb alleen altijd al de typische gedachtes van "waarom zou ik daar aan beginnen, het maakt toch allemaal niks uit"
[..]
Ja, die onderbouwing heb ik al wel een paar keer gelezen en qua lichaamsstoffen en alles klinkt het wel logisch. Weet niet of ik bij zo'n echte groep ga maar ik ga in ieder geval proberen alleen te wandelen, dat is voor mij al een beste stap vooruit (no pun intended).
Ja op een site als Fokquote:Op vrijdag 4 oktober 2013 22:46 schreef minthy het volgende:
[..]
Veel mensen lopen niet zo gemakkelijk op een ander af in bijvoorbeeld een kroeg, het kan best handig zijn om eerst online wat contact te hebben
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |