Crisis in Syrië #21: Waar rebellen zich nu ook tegen elkaar keren

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 17:06 schreef Aloulou het volgende:
de hond al-Assad aanblijven om maar die Iraanse belangen te blijven verdedigen

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 17:06 schreef Aloulou het volgende:

[..]

Je citaat hier is al een stuk genuanceerder, kan die 1000 bommen een voorbeeld aan nemen.
Ook ik heb een bloedhekel aan Qatar en Saoedie Arabie, en ook de invloed die o.a. zij over de rug van het Syrische volk (de voor en tegenstanders van Bashar) willen uitoefenen. Niettemin ga ik niet als een doorgesnovene onzin verkondigen dat Bashar democratisch verkozen is, of de revolutie in totaliteit uit enkel al-qaida leden bestaat. Dat is nou juist het probleem van mensen als 1000 bom, doordat de realiteit complex is met veel grijze gebieden is het moeilijk te vatten....en dan kan je die grijze gebieden inwisselen voor onbevestigde complotten. In dat hele denken echter gaat er vaak een knop om, een complot waarvoor vaak alleen vermoedens zijn en concreet gezien geen hard bewijs is wordt een absoluut vaststaand feit. En dan neemt het vormen aan van religieuze dogma's...anderen die het ontkennen zijn "blind", "gehersenspoeld" etc. De jehova's zouden bijna jaloers zijn op dit soort denkwijzes zeg.

[..]

Je hebt helemaal gelijk over Qatar etc...maar heb je dezelfde kritische houding naar Iran, Hizbullah en Rusland!? Waarom hoor ik jou of 1000 bom daar niet over? Over de rug van de Syriers moet koste wat kost de hond al-Assad aanblijven om maar die Iraanse belangen te blijven verdedigen....want hij zou maar door een meerderheid van de Syriers weg worden gestemd zeg, wat een ramp voor Teheran zou dat toch zijn! Dus hup wapens leveren, en snel! Owja, "de joden zitten erachter!!" Rusland idemdito, ze zouden maar de haven in Tartous kwijtraken zeg.....daar mogen wel door Assad's moorden tienduizenden voor sterven. Nog meer gevechtsvliegtuigen leveren aan die hond, nog meer vijandigde woonwijken platgooien! Zolang die haven maar blijft en daarvoor moet Assad blijven. Hizbullah de "verzetshelden" idemdito, met een Islamitische pet op nog wel. Blijkbaar gaan politieke belangen voor Islam als het om Bashar gaat, ze moeten immers wel hun wapenleverancies aanhouden he...vanuit Teheran naar Damascus naar Zuid-Libanon. Geen enkel kritisch hard woord gehoord openlijk naar Bashar toe: "ey aap, gedraag je ff man naar je mensen toe". Of krijgen we nu de drogreden en gaan we met woorden spelen: "Syrie is een broze democratie" (what ever that may mean), "Bashar gaat na 12 jaar eindelijk hervormen, maar beetje bij beetje jongens. Geduld!" etc.

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 16:54 schreef Duizend-Bommen het volgende:
Propanganda EN 'False Flag' operaties. En niet eentje. Maar een hele reeks, dus. En de VS heeft niks 'bedacht'. Het interesseert ze de rozen. Ze willen alleen complete chaos in die regio.

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 19:16 schreef Pharmacist het volgende:

[..]

Waarom zou de USA chaos willen in die regio? USA wil 1) olie en 2) veiligheid voor Israel in die regio. Chaos werkt beide belangen tegen.

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 19:16 schreef Pharmacist het volgende:

[..]

Waarom zou de USA chaos willen in die regio? USA wil 1) olie en 2) veiligheid voor Israel in die regio. Chaos werkt beide belangen tegen.

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 19:45 schreef MouzurX het volgende:
Chaos is goed zodat er geen 1 grote regionale macht kan ontstaan.

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 19:57 schreef rakotto het volgende:
Interne chaos in die landen zorgt voor een langdurige stille periode voor Israel. Landen gaan niet naar buiten kijken als zij eerst naar binnen moeten kijken.

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 19:16 schreef Pharmacist het volgende:
Waarom zou de USA chaos willen in die regio? USA wil 1) olie en 2) veiligheid voor Israel in die regio. Chaos werkt beide belangen tegen.

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 18:21 schreef rakotto het volgende:
Iraanse vliegtuig dat met munitie gevuld schijnt te zijn dat neergeschoten wordt tijdens het landen in Damascus.

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 20:11 schreef Pharmacist het volgende:
Als je het nieuws een beetje volgt zou je weten dat er nu allemaal problemen en aanvallen zijn op de Golan Heights met als hoogtepunt die kidnapping van VN-soldaten,

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 20:29 schreef Duizend-Bommen het volgende:

[..]

Zo. Ze schieten nu al passagiersvliegtuigen neer? Gaat lekker daar!

quote:

Op vrijdag 8 februari 2013 14:54 schreef Frikandelbroodje het volgende:
Er lijkt nu echt iets in het conflict te veranderen. Het lijk erop dat de rebellen in Zuid-Syrië sinds mid-januari dit jaar worden bevoorraad met wapens uit voormalig Joegoslavië. Voorheen haalden de rebellen hun wapens vooral van veroverde wapens van het Syrische leger van Assad, maar zij hebben deze wapens helemaal niet, dus ze moeten uit het buitenland komen. Een paar weken later doken de wapens ook op in het noorden van Syrië en worden verspreidt naar de provincies in Hama en Damascus. En toevallig zijn de rebellen nu een nieuw en succesvol offensief begonnen in Damascus. Nou winnen de rebellen al sinds eind december terrein in Aleppo, Daraa(z-Syrië), Oost Syrië en Damascus. Dus is er een verband? Waarschijnlijk wel. Maar er zijn meer dingen die opvallen, zoals in de gelinkte artikelen ook wordt beschreven. Het zijn alleen maar de gematigde en seculiere rebellen van de FSA die worden bewapend. Radicalere milities van de FSA, zoals Ahrar al-Sham lijken geen wapens te krijgen en Jabhat al-Nusra ook niet. Nu is dus de grote vraag: Wie bewapent ze? Niemand weet het. Ik heb verschillende ideeën, maar niets weet ik zeker. In ieder geval vind ik dit een fantastische ontwikkeling

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 20:49 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]

Die discussie hebben we 5 topics geleden al gehad. Een vliegtuig van de Iraakse luchtmacht is gewoon een militair toestel.

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 20:51 schreef Djibril het volgende:

[..]

Iraaks? Eerder Iraanse.

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 20:53 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]

Dat bedoelde ik.

Op het filmpje zie ik trouwens niets anders dan een vliegtuig wat zonlicht reflecteert.

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 20:49 schreef Papierversnipperaar het volgende:
Die discussie hebben we 5 topics geleden al gehad. Een vliegtuig van de Iraakse luchtmacht is gewoon een militair toestel.

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 20:51 schreef Frikandelbroodje het volgende:
Maar nu heeft Higgens ook video's gespot waarin Al-Nusra deze wapens ook gebruikt.

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 21:07 schreef Duizend-Bommen het volgende:

[..]

Gaaaaap. Iedereen begreep dat. Behalve jij.

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 21:10 schreef Frikandelbroodje het volgende:
Gaaaap. Je leugens blijven herhalen maakt het nog niet waar. Ga eerst maar eens reageren om mijn reactie in t Bahrain topic.

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 21:13 schreef Duizend-Bommen het volgende:

[..]

Open vragen zoals: 'En verlichte zielen zoals jij gaan ons redding brengen?' Nee. Dank je.

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 21:05 schreef Duizend-Bommen het volgende:

[..]

In beeld zie ik een tweemotorig toestel dat, qua silhouet, de indruk wekt een Boeing 767 te zijn. Nou bestaan er van dat type vliegtuig vracht-versies, maar om te kunnen zien of het een vrachtvliegtuig is, of een passagiersvliegtuig, moet je er echt met je neus bovenop staan.
Daarnaast stelt degene die dit filmpje plaatst dat er munitie aan boord zou hebben gezeten. Als dat van hetzelfde 'kaliber' was als wat er aan boord zat van dat vliegtuig uit Moskou dat ze boven Turkije uit de lucht hebben geplukt, en gedwongen hebben te landen, dan is dat dus NIKS.

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 21:15 schreef Frikandelbroodje het volgende:
Nope, ik zie toch andere dingen staan. Je hebt je dus inmiddels gerealiseerd dat ik gelijk heb. Dat dacht ik al

quote:

Op donderdag 28 maart 2013 21:16 schreef sp3c het volgende:
http://lawofwar.org/hague_rules_of_air_warfare.htm

quote:

Op vrijdag 29 maart 2013 09:50 schreef Duizend-Bommen het volgende:

[..]

Nee. Ik vind je 'toon' van meet af bewust confronterend, en je blaakt van vooringenomenheid. Bij je eerste reactie op wat ik schreef, had ik je er al op gewezen dat die geen basis bood voor een inhoudelijke discussie. En in schreeuwpartijen en bittere verwijten, voortvloeiend uit sentiment, heb ik domweg geen zin.

Een overzicht van de geschiedenis die ons deze Syrische ramp heeft gebracht, vind je in deze link. Overzichtelijk verhaal, compleet met relevante verwijzingen.

quote:

Op vrijdag 29 maart 2013 09:57 schreef Duizend-Bommen het volgende:

[..]

Je ziet één klein detail over het hoofd. Die wetgeving refereert aan een oorlogssituatie, waarbij landen in oorlog zijn, na een oorlogsverklaring. Hier vechten terreurgroepen over de controle van een autonoom land. Maar het is op zich geen nieuws dat 'wij' alleen geschokt zijn als het vliegtuig vol zit met 'ons soort mensen'.

quote:

Terwijl passagiersvliegtuigen van landen die we niet mogen vrijelijk uit de lucht mogen worden geknald, of opgeblazen in volle vlucht. Ik ben dus niet verbaasd over het feit dat het gebeurt. En niet verbaasd over de tamme reacties.

DHL Airbus A300 Struck By Missile, Baghdad

quote:

Op vrijdag 29 maart 2013 09:50 schreef Duizend-Bommen het volgende:
Nee. Ik vind je 'toon' van meet af bewust confronterend, en je blaakt van vooringenomenheid. Bij je eerste reactie op wat ik schreef, had ik je er al op gewezen dat die geen basis bood voor een inhoudelijke discussie. En in schreeuwpartijen en bittere verwijten, voortvloeiend uit sentiment, heb ik domweg geen zin.

quote:

Op vrijdag 29 maart 2013 09:50 schreef Duizend-Bommen het volgende:

[..]

Nee. Ik vind je 'toon' van meet af bewust confronterend, en je blaakt van vooringenomenheid. Bij je eerste reactie op wat ik schreef, had ik je er al op gewezen dat die geen basis bood voor een inhoudelijke discussie. En in schreeuwpartijen en bittere verwijten, voortvloeiend uit sentiment, heb ik domweg geen zin.

quote:

Een overzicht van de geschiedenis die ons deze Syrische ramp heeft gebracht, vind je in deze link. Overzichtelijk verhaal, compleet met relevante verwijzingen.

quote:

Op vrijdag 29 maart 2013 10:04 schreef Chooselife het volgende:

[..]

De bijdragen van user Frikandelbroodje zijn over het algemeen het reageren niet waard. Louter onderbuikspinsels.

quote:

Op vrijdag 29 maart 2013 11:24 schreef sp3c het volgende:
hier begon toch ook niemand te huilen ... risico van het vak

quote:

Op vrijdag 29 maart 2013 11:50 schreef Duizend-Bommen het volgende:

[..]

Hmmm. Er vliegen dagelijks honderden vliegtuigen over Afghanistan. En als een lid van de Taliban op een bergtop gaat staan, en hij plukt een vliegtuig van British Airways uit de lucht met één van die luchtdoelraketten die 'onze kant' ze levert in Syrië, dan is dat gewoon 'eigen schuld, dikke bult'? Niet janken. Risico van het vak......

Aparte kijk op het oorlogsrecht.

quote:

The Syrian Gulf war

The Syrian National Coalition’s assumption of the regime’s seat at the Arab League yesterday accomplished little practically but symbolically it represents a bodkin in Bashar al-Assad’s side. He has now been officially informed that the Sunni Arab world is united against him and is preparing for a future Syria without him. By definition this isolates him further and makes him reliant solely on Iran as a regional patron, financier, arms dealer, and military subcontractor. (It won’t have escaped Hezbollah’s attention that the current presidency of the Arab League Council belongs to Lebanon, whose government has just collapsed because of the Syrian crisis.)


The decision also quietly undermined one of the recently floated goals of Assad’s next strategy for trying to crush the rebellion, a strategy that is wedded to the regime’s slow-motion metamorphosis from a conventional military force to a network of sectarian militias. That is, to revivify the ‘resistance ideology – historically a joint Sunni-Shiite project waged at the international level against Israel and the United States – into a rallying cry for Syrian nationalism. This is what the Grand Mufti Ahmad Hassoun’s seemingly bizarre call for Assadist holy war a few weeks ago amounted to. The Arab League’s emplacement of the Coalition was a deft counterstroke.

Yet the background to this apparent display of unity was fraught. Coalition chairman Ahmed Moaz al-Khatib had resigned just 48 hours prior to the Arab League summit because, as Fawaz Tello points out, he could not stomach being a figurehead for a Muslim Brotherhood power grab. (Tello is the man who convinced Khatib to go into politics in the first place.)

When the Coalition was formed last November, I wrote that it was more or less a reboot of the discredited Syrian National Council (SNC), which had been both blindsided and reassured by its Qatari sponsors at the Doha conference that gave rise to the Coalition. Because SNC had utterly lost the confidence of the State Department, which wanted the opposition to become more inclusive of women and minorities, Qatar was forced go along with the Riad Seif’s U.S.-underwritten Syrian National Initiative, which aimed to create a new oppositional body that could be recognized by the West. Yet Qatar made the Brotherhood a promise that the latter would still occupy a role in the emergent organization that was somewhere between primus inter pares and kingmaker. So far, that promise has been fulfilled.


The Coalition’s new interim prime minister, Ghassan Hitto, may or may not be “more Texan than Muslim Brotherhood,” as Robert Ford cutely phrased it, but the dozen or so independents who quit the organization over his ‘election’ (just 48 members out of 63 voted; 35 in favor) is worrying in itself.

The regime at this point hardly needs to depict its enemies as Islamists when a third of its enemies does that time and again by voting with their feet. In announcing the “freezing” of her membership, Vice President Suheir Atassi attributed her decision to “the failure of organizational work and the lack of professionalism.” That, and no doubt the Brotherhood’s recent foretaste of how it intends to treat women in post-revolutionary Egypt, was enough to give a longstanding Syrian feminist reservations about being window-dressing for ideologues. Atassi rejoined the Coalition, likely for reasons similar to those of Khatib himself. At the Arab League, these two disgruntled Coalition executives made a good show of solidarity, but there is no reason to suspect that beneath the surface, the same problems remain.


Indeed, whatever happened prior to the summit to coax Khatib into effectively un-resigning, the figure he cut yesterday was impressive and statesmanlike. It also revealed the true intent behind his much-scrutinized offer to negotiate with the regime – his first declaration of independence from the Coalition. As liberal dissident Ammar Abdulhamid noted at the time, this was never designed to replace the military dimension of the revolution but only complement it with a knight’s move of forcing Assad and his Iranian and Russian backers to reject their own oft-cited desire for dialogue. “Do you really want to talk?” was a question to which Khatib already knew the answer. His call yesterday for NATO to use its Patriot missile batteries to enforce a no-fly zone over northern Syria – not merely protect Turkey from aerial encroachments – also demonstrates that he is still prepared to embarrass United States for failing to intervene militarily in Syria. Too many ‘red lines’, he had said a week ago in announcing his resignation, have already been crossed.

For the casual observer, the Syrian opposition has been, for close to two years, an overlong Monty Python joke of self-cannibalization, petty revolutionary factionalism, and outsize egos all vying for a post-revolutionary role. There is of course truth in this assessment. However, the underlying tension that has led to such rampant dysfunction is a running geopolitical feud between opposition’s two main sponsors: Qatar and Saudi Arabia. And that feud has had the most deleterious effect on the Syrian rebels’ military capability. Here, both Gulf states have acted as divorcees, each trying to out-spoil their common child in exchange for professions of his absolute loyalty. The inevitable result has been an opportunistic offspring that, in its adolescence, has tried to have it both ways or ‘acted out’ in frustration. Only in reaching psychological maturity do these tendencies stand a chance of being overridden.


In yet another groundbreaking report put out by the Institute of the Study of War, analyst Elizabeth O’Bagy identifies the central dilemma for the rebels as a competition between khaleeji patron-states and the “disparate sources of funding” that have gone into the Free Syrian Army. Sycophancy, rivalry, warlord-ism, and corruption are the byproducts of this competition, byproducts that have acted as hindrances to a once-and-for-all hierarchical structure with clear command and control capability.


O’Bagy gives a useful history of abortive attempts at creating just that – attempts which then run aground because Riyadh and Doha can’t get along. Beginning in September 2012, for instance, the Joint Command for the Revolution’s Military Council was announced as a Saudi-Qatari venture seeking to capitalize on rebel advances, particularly in Idlib and Aleppo. Qatar controlled the regional Military Councils, which ran supplies to local brigades, while Saudi Arabia controlled the Coordination Office, which handled communications and logistics. Fearing they were being outmaneuvered in terms of influence, the Saudis amplified the role of the Coordination Office, appointing loyalists in areas where they felt the Qataris reigned. Rebels fed up with such external meddling then created rival Military Councils consisting of elected, rather than appointed, leaders. Some provinces therefore had two bodies claiming to perform the same task at the same time. Internal fights broke out and rival leaders were sometimes exiled.


In another well-caught anecdote, O’Bagy mentions that on the sidelines of last November’s Syrian National Initiative conference in Doha, the Qatari government convened a separate conclave of all Military Council heads, Joint Command brigades, and independent rebel commanders. Money was handed out just for attending, and weapons were duly promised. The Saudis could not abide by this unilateral power play and so made their own offer to rebel leaders not to attend the Doha conference. A few obliged. So just as the conference was underway there came the announcement of yet another rebel umbrella formation from within Syria: the so-called Five Fronts Command, which was announced on YouTube by Higher Revolutionary Council spokesman Louay Moqdad, a close associate of Lebanese businessman and Future Movement member Okab Saqr, who has coordinated gun-runs on behalf of Saudi Arabia. Mustapha al-Sheikh, the former head of the Free Syrian Army’s Supreme Military Council, endorsed the Five Fronts Command. Al-Arabiya and Asharq al-Awsat covered it; Al-Jazeera ignored it.


Clever rebels played their own part in this opera buffa. As O’Bagy writes, “in order to receive funds from both sponsors, rebel organizations nominally split, sending one commander to Doha with the other staying in Syria. Although united under the same leadership structures, commanders claimed to be associated with different rebel groups and often professed affiliation to rival units.” This is worth keeping in mind the next time you see an unnamed diplomat or Middle East expert quoted in the press blaming the ‘disarray’ of the Syrian opposition on the opposition itself. Fortunately, that disarray is being more earnestly counteracted at the ground level.


The Supreme Military Command (SMC) is newish martial structure designed to serve as a kind of Defense Ministry for the Coalition. It incorporates figures and units from the Joint Command and Five Fronts Command, yet so far it has shown more of an inclination toward pragmatism and nation-wide coordination. It was the SMC that received and distributed those Croatian heavy weapons beginning in December-January (even though some of this materiel has wound up in the hands of extremists, the bulk of it has gone to more responsible actors). It was the SMC that brought a swift end to the Yarmouk Martyrs Brigade’s disastrous abduction of 21 U.N. peacekeepers last month, an episode which, bad enough as a human rights violation, threatened to see rebel credibility evaporate overnight. And it is the SMC to which John Kerry intends to send soon-to-expire halal food parcels and other “non-lethal aid.”


True, the SMC includes members of the Syrian Liberation Front and the Syrian Islamist Front, both of which contain unpleasant Salafist-jihadist brigades. But at this late stage in the insurgency, the SMC has no other choice but to work with such elements if it doesn’t wish to be subsumed by them. Jabhat al-Nusra, the al-Qaeda affiliate in Syria, is excluded from its ranks owing to its U.S. blacklisting as a terrorist organization.


Somehow unremarked in all the collapsing scenery last week was how SMC’s intriguing response to the Hitto election demonstrates that some Gulf clients have learned the hard way that in order to be effective, they must keep a healthy distance from their paymasters. SMC head General Salim Idriss is close to Qatari financiers as well as to Coalition Secretary-General Mustafa Sabbagh, who is Brotherhood-linked and responsible for Hitto’s premiership. But then why did Idriss initially refuse to recognize Hitto as interim prime minister? On the surface, this rejection was doubly strange given Idriss’s serial complaints about the need for a transitional government in liberated Syria to shoulder the burden of civil responsibilities, such as restoring electricity and distributing bread, which overtaxed rebels are now satisfying.


The answer is that while the SMC may take money and guns from foreign interests, it is not necessarily ideologically beholden to them. O’Bagy rightly notes that the “negative view of the SNC and the Muslim Brotherhood has meant that the majority of SMC members prefer to keep their power structures and resource channels removed from the coalition. Thus, although officially operating within SOC’s framework, rebel commanders are quick to point out that the Supreme Military Command functions on its own authority and as an independent body.”


Such deliberate ambiguity creates an opportunity for the United States, should it seize it, to take over from Saudi Arabia and Qatar as the chief liaison and arms-dealer of the SMC. The goal should be to bolster the moderate and secular forces at the expense of radical ones. This will of course mean unintended consequences whereby arms fall into the wrong hands. But they have long been falling into such hands anyway, principally because the Obama administration’s wariness has given way to the recklessness of outsourcing the pursuit of American interests to non-democracies that don’t remotely have those interests at heart. This has been its own unintended consequence, one badly in need of correction.

quote:

Op vrijdag 29 maart 2013 11:50 schreef Duizend-Bommen het volgende:

[..]

Hmmm. Er vliegen dagelijks honderden vliegtuigen over Afghanistan. En als een lid van de Taliban op een bergtop gaat staan, en hij plukt een vliegtuig van British Airways uit de lucht met één van die luchtdoelraketten die 'onze kant' ze levert in Syrië, dan is dat gewoon 'eigen schuld, dikke bult'? Niet janken. Risico van het vak......

quote:

Aparte kijk op het oorlogsrecht.

quote:

Ik vroeg je naar bronnen over die Franse, Engelse, Duitse en Portugese gearresteerde commando's

quote:

k vroeg je naar bronnen over dat zogenaamde gereserveerde vliegveld van die jihadisten,

quote:

ik vroeg je naar bronnen over getrainde salafisten

quote:

ik vroeg je naar bronnen over dat de zogenaamde Houla-massacre is gepleegd door de rebellen.

quote:

Op vrijdag 29 maart 2013 12:24 schreef sp3c het volgende:
wat wil je horen?

quote:

Op vrijdag 29 maart 2013 13:01 schreef Duizend-Bommen het volgende:

[..]

Ik wil niks horen. Ik constateer dat die terroristen civiele vliegtuigen beschieten. En dat is op zich geen nieuws. Maar wel goed om nog eens nadrukkelijk onder de aandacht te brengen, in een deel van de wereld waar 'iedereen' op zijn achterste benen stond toen Syrië een Turks verkenningsvliegtuig uit de lucht plukte op spuugafstand van het strand, toen het laag en hard door het Syrische luchtruim kliefde.

quote:

Op vrijdag 29 maart 2013 13:04 schreef sp3c het volgende:
je bent nogal van het overdrijven of niet?

niemand stond op zijn achterste benen

quote:

Op vrijdag 29 maart 2013 13:41 schreef sp3c het volgende:
het is alleen niet anders

en de 'rel' viel mij nogal mee ... of tegen eigenlijk
ik had meer drama verwacht, we hebben het hier wel over een vliegtuig van een bondgenoot dat is neergeschoten maar zelfs de Turken zelf waren al vrij snel tevreden

quote:

Op vrijdag 29 maart 2013 12:57 schreef Duizend-Bommen het volgende:
Broodje, je zou ook zelf even kunnen googlen.

quote:

Fransen in Homs.

Engelsen in Syrië.

Duitsers en Portugezen.

Turkse piloten.

quote:

Wapens die binnengevlogen werden via Turkije.

quote:

En hier, over het vliegveld bij Iskenderum. 2011.

quote:

Beetje érg ruime vraag.

quote:

Hier een beetje het hele verhaal. We schrijven december 2011, waarin Hillary aankondigde Syrië in een burgeroorlog te zullen storten.

quote:

Hier een referentie over SAS-commando's die in Irak (!) 'rebellen' trainen. Halverwege vorig jaar.

quote:

A British Army source revealed last night that former SAS soldiers are training Syrian rebels in Iraq in military tactics, weapons handling and communications systems.

More than 300 have passed through a base just inside the Iraq border, while a command course is run in Saudi Arabia.

Groups of 50 rebels at a time are being trained by two private security firms employing former Special Forces personnel. “Our role is purely instructional teaching tactics, techniques and procedures,” said a former SAS member.

quote:

En hier, over de training voor de 'Al-Qasas-brigade', getraind door SAS.

quote:

Houla 1.

quote:

En in het Engels.

quote:

Op vrijdag 29 maart 2013 14:36 schreef Duizend-Bommen het volgende:
sp3c. Je mist nog steeds het punt. Het gaat erom dat die terroristen daar op civiele toestellen schieten. En wat wij daarvan vinden.

Toen er bij Lockerbie een Jumbojet omlaag kwam zeilen, had ik daar ook een mening over. En die was niet: Logisch! Amerikaans toestel. En die terroristen hebben het niet zo op Amerikanen.....