Nou ik zit al 5 maanden in rouw, het begint wel minder te worden, maar het eerste waar ik ELKE ochtend nog aan denk is m'n exquote:Op vrijdag 29 april 2011 07:08 schreef missconfessions het volgende:
[..]
Denken jullie dat iemand waar je geweldige gesprekken mee had, veel mee gelachen hebt, vol overgave met je ligt te vrijen en elke dag tegen je zegt hoe mooi hij je vindt, je binnen 2 weken kan vergeten? Ik bedoel zijn mannen het zo makkelijk vergeten? Mannen kom op, moet het echt even weten, want ik snap er helemaal niets meer van!
Tja...euh....iets van het verschil kunnen zien tussen woorden en daden? (en sex is gewoon een behoefte ook al is dat idd 'de daad'quote:Op vrijdag 29 april 2011 07:08 schreef missconfessions het volgende:
[..]
Denken jullie dat iemand waar je geweldige gesprekken mee had, veel mee gelachen hebt, vol overgave met je ligt te vrijen en elke dag tegen je zegt hoe mooi hij je vindt, je binnen 2 weken kan vergeten? Ik bedoel zijn mannen het zo makkelijk vergeten? Mannen kom op, moet het echt even weten, want ik snap er helemaal niets meer van!
Als je een relatie van drie jaar hebt gehad: nee. Maar drie weken? Ja, dat denk ik wel. Vooral als het voor de dumper niet zo serieus was als voor de gedumpte. Dan is twee weken eigenlijk al teveel.quote:Op vrijdag 29 april 2011 07:08 schreef missconfessions het volgende:
[..]
Denken jullie dat iemand waar je geweldige gesprekken mee had, veel mee gelachen hebt, vol overgave met je ligt te vrijen en elke dag tegen je zegt hoe mooi hij je vindt, je binnen 2 weken kan vergeten? Ik bedoel zijn mannen het zo makkelijk vergeten? Mannen kom op, moet het echt even weten, want ik snap er helemaal niets meer van!
Waarom voel je je kut?quote:Op vrijdag 29 april 2011 21:33 schreef LuxorBeetroots het volgende:
Wat een kutgevoel nu.Zo meteen maar even verdriet wegzuipen..
werken helaas, mischien dat ik dr morgen overdag nog tegenkom, en anders is er altijd nog een backup planquote:Op vrijdag 29 april 2011 21:20 schreef goofy_goober het volgende:
Tja, het komt je niet aanwaaien. Moet je toch echt wat voor doen.
Laat maar, dat voel ik me nu ookquote:
mwah het was bij mij de afgelopen paar weken bijna helemaal weg, maar omdat vanavond een speciale datum is voor ons destijds moest ik er toch weer aan denken. hopelijk is dit gevoel snel weer weg want ik wil me focusen op de toekomst.quote:Op vrijdag 29 april 2011 11:59 schreef Zwitsalletje het volgende:
[..]
Nou ik zit al 5 maanden in rouw, het begint wel minder te worden, maar het eerste waar ik ELKE ochtend nog aan denk is m'n ex
Dát is waarschijnlijk ook wat je het meest mistquote:Op vrijdag 29 april 2011 21:54 schreef Under_Score het volgende:
en op dit soort momenten mis ik gewoon iemand die dr armen om me heen slaat en zegt dat alles wel goed komt/is.![]()
Gefeliciteerd!, je bent een mens met gevoelens.quote:Op vrijdag 29 april 2011 22:06 schreef Under_Score het volgende:
ja, ik heb gewoon iemand nodig. zo is ook zo alleen.
gelukkig zo werken, dan hoef ik er niet bij stil te staan.
Al jouw symptomen zijn zeer herkenbaar bij liefdesverdriet. Geef het de tijd. Een jaar lang is niet raar als je écht van iemand gehouden heb. Ook al "was het maar" een relatie van 8 maanden.quote:Op zaterdag 30 april 2011 00:06 schreef AbXorb het volgende:
Ontzettend herkenbaar topic. Mooi topic ook, ik ben blij dat het allemaal vrij normaal is en zo.
Zelf het ik het na een relatie van 8 maanden ook vrij zwaar gehad, veel huilen, moeite met slapen en concentreren op het werk, veel wraakneigingen.
Gelukkig gaat het allemaal wat beter inmiddels (het is nu bijna een jaar achter de rug) maar ik heb nog steeds bij vlagen momenten dat ik even terugval...is dat niet al heel lang, een jaar, voor zoiets?
Ik zag het toendertijd ook niet aankomen, dat was zeker een factor. Ze deed al een tijdje afstandelijker, maar zei dat dat kwam door haar winterdip. Toen duurde dat bijna 3 maanden en zei ik dat ik daar moeite mee had, en toen maakte ze het ineens uit.quote:Op zaterdag 30 april 2011 00:10 schreef FireFox1 het volgende:
[..]
Al jouw symptomen zijn zeer herkenbaar bij liefdesverdriet. Geef het de tijd. Een jaar lang is niet raar als je écht van iemand gehouden heb. Ook al "was het maar" een relatie van 8 maanden.
Dat is het vervelende van gedumpt worden. Zij wilt de relatie beëindigen, maar jij niet. Dan blijven de gevoelens langer doorspelen en blijft een rotgevoel bij de gedumpte hangen.quote:Op zaterdag 30 april 2011 00:12 schreef AbXorb het volgende:
[..]
Ik zag het toendertijd ook niet aankomen, dat was zeker een factor. Ze deed al een tijdje afstandelijker, maar zei dat dat kwam door haar winterdip. Toen duurde dat bijna 3 maanden en zei ik dat ik daar moeite mee had, en toen maakte ze het ineens uit.Op moddervokking MSN. Dat neem ik haar voor altijd kwalijk.
tsja, daar heb ik ook nooit om gevraagd. was ik maar een robotquote:Op vrijdag 29 april 2011 23:58 schreef FireFox1 het volgende:
[..]
Gefeliciteerd!, je bent een mens met gevoelens.![]()
Op dit soort feestdagen is het altijd zo van.. wat zou mijn ex nu aan het doen zijn? Hij loopt hier ergens rond. Ik mis het idee hebben van dat iemand het uitmaakt wat je de hele dag aan het doen bent.quote:
Ik snap je helemaal, maar je moet proberen je gedachtes zo weinig mogelijk aan hem te besteden - anders lijdt je er alleen maar onder.quote:Op zaterdag 30 april 2011 11:19 schreef LuxorBeetroots het volgende:
[..]
Op dit soort feestdagen is het altijd zo van.. wat zou mijn ex nu aan het doen zijn? Hij loopt hier ergens rond. Ik mis het idee hebben van dat iemand het uitmaakt wat je de hele dag aan het doen bent.
Vraagje, heeft jouw ex een vriend op het moment?quote:Op zaterdag 30 april 2011 19:12 schreef Zwitsalletje het volgende:
Met Koninginnedag 3 jaar geleden heb ik mijn ex ontmoet![]()
Dus vandaag even een kutdag.
Kon het bijna niet laten om mijn ex te smsen, maar heb het toch maar niet gedaan.
Brrr... herkenbaar. Net mijn kindjes teruggebracht naar mijn ex, en we stonden samen weer ouderwets te lachen.quote:Op zaterdag 30 april 2011 11:19 schreef LuxorBeetroots het volgende:
[..]
Op dit soort feestdagen is het altijd zo van.. wat zou mijn ex nu aan het doen zijn? Hij loopt hier ergens rond. Ik mis het idee hebben van dat iemand het uitmaakt wat je de hele dag aan het doen bent.
De duur van een relatie doet er niet zo toe, de intensiteit ervan is veel bepalender voor hoe lang het duurt eer je er overheen bent. Ik vind een jaar niet lang voor iemand waar je van gehouden hebt.quote:Op zaterdag 30 april 2011 00:06 schreef AbXorb het volgende:
Ontzettend herkenbaar topic. Mooi topic ook, ik ben blij dat het allemaal vrij normaal is en zo.
Zelf het ik het na een relatie van 8 maanden ook vrij zwaar gehad, veel huilen, moeite met slapen en concentreren op het werk, veel wraakneigingen.
Gelukkig gaat het allemaal wat beter inmiddels (het is nu bijna een jaar achter de rug) maar ik heb nog steeds bij vlagen momenten dat ik even terugval...is dat niet al heel lang, een jaar, voor zoiets?
Die deur is echt voorgoed dicht gegooid?quote:Op zaterdag 30 april 2011 19:29 schreef FireFox1 het volgende:
[..]
Brrr... herkenbaar. Net mijn kindjes teruggebracht naar mijn ex, en we stonden samen weer ouderwets te lachen.
Waarom nou?Ik weet toch dat het niet goed komt...
Ja, nee, ik weet het niet.quote:Op zaterdag 30 april 2011 19:30 schreef L-E het volgende:
[..]
Die deur is echt voorgoed dicht gegooid?
Lastig lijkt me dat. Jouw gevoel voor haar is nooit weg geweest, begrijp ik?quote:Op zaterdag 30 april 2011 19:52 schreef FireFox1 het volgende:
[..]
Ja, nee, ik weet het niet.![]()
We kunnen het na ruim 4 jaar oorlog ineens weer prima met elkaar vinden. Sinds die achterlijke vriendje van haar uit het hun leven is, is ze plotseling weer hartstikke aardig tegen me. Zelfs haar ouders reageren normaal tegen mij, en dat hebben ze eigenlijk nog nooit gedaan.
Bah
Nee, nooit. Al heb ik mezelf altijd voorgehouden dat wel te doen. Maar misschien komt het ook wel door mijn langgekoesterde (ultieme) droom een gezin te hebben.quote:Op zaterdag 30 april 2011 19:55 schreef L-E het volgende:
[..]
Lastig lijkt me dat. Jouw gevoel voor haar is nooit weg geweest, begrijp ik?
Gevoel kun je niet uitschakelen. Ik niet tenminste. Je kan het wegstoppen, negeren, trachten te blokkeren, toneel spelen dat het weg is, maar als het er is, is het er.quote:Op zaterdag 30 april 2011 19:59 schreef FireFox1 het volgende:
[..]
Nee, nooit. Al heb ik mezelf altijd voorgehouden dat wel te doen. Maar misschien komt het ook wel door mijn langgekoesterde (ultieme) droom een gezin te hebben.
Vóór haar had ik een relatie van 6 jaar met een meid die ik echt totaal ben vergeten. Helpt er ook bij dat ze 2x is vreemd is gegaan en vrij snel een kind kreeg met die gozer waar ze mee vreemd ging.quote:Op zaterdag 30 april 2011 20:07 schreef L-E het volgende:
Dat zij de moeder van je kinderen is maakt het extra lastig. Hangt jouw liefde voor haar samen met die wens voor een gezin (m.a.w: zou je ook zo gek op haar zijn als zij een 'gewoon' meisje was en jullie geen kinderen hadden samen)?
Wat ging er mis, als ik vragen mag?quote:Op zaterdag 30 april 2011 20:54 schreef FireFox1 het volgende:
[..]
Vóór haar had ik een relatie van 6 jaar met een meid die ik echt totaal ben vergeten. Helpt er ook bij dat ze 2x is vreemd is gegaan en vrij snel een kind kreeg met die gozer waar ze mee vreemd ging.
Maar de moeder van mijn kinderen had/heeft alles wat ik me kon wensen. Lief, eerlijk, zorgzaam en een fantastische lichaam. De knapste is ze zeker niet, maar zij was alles wat ik kon wensen. Dat ik deels door mijn eigen stommiteit dit heb laten lopen neem ik mezelf nog elke dag kwalijk.
Stond 2 jaar lang lijnrecht tegenover haar ouders en voelde me te trots om het uit te praten. Ook was ik toen vooral met mezelf bezig en liet haar in de kou staan. Ook toen de kinderen net geboren waren, liet ik haar min of meer aan haar lot alleen. Ik kon in de eerste instantie geen gevoel bij mijn kinderen krijgen, en begon ze te ontwijken. Dat fragiele, veel te vroeg geboren mensjes vond ik doodeng.quote:
Het is elke dag nog kut maar vandaag was weer zo'n opper kutdag. Liep ik met een groepje mensen in de stad en ik kende er maar één van. Allemaal super aardige lui dus masker op en net doen alsof ik het minstens even tof vond als zij, maar naarmate de dag vordert komen er steeds meer barsten in mijn masker en is het steeds moeilijker om leuk en gezellig te doen. Je ziet mensen lachen en dansen en zoenen en verliefd doen en het enige wat ik denk is: godverdomme waarom ben ik nu niet meer bij hem. Zou hij nu met dat meisje zijn waarvoor hij mij gedumpt heeft? Zou hij uberhaupt 1 seconde van deze dag aan mij hebben gedacht?quote:Op zaterdag 30 april 2011 11:19 schreef LuxorBeetroots het volgende:
Op dit soort feestdagen is het altijd zo van.. wat zou mijn ex nu aan het doen zijn? Hij loopt hier ergens rond. Ik mis het idee hebben van dat iemand het uitmaakt wat je de hele dag aan het doen bent.
Ik snap dat je dat wilt, ik herken het gevoel. Met bovenstaande ex van mij is het contact zo goed dat die vraag niet gesteld hoeft te worden, maar er zijn mensen die je nooit meer ziet nadat je alles met elkaar gedeeld hebt. Maar het is beter deze vraag zelf te beantwoorden. Het is namelijk heel logisch dat het antwoord 'ja' is. Ik denk ook nog wel eens aan mensen die ik heb afgewezen, en echt niet altijd negatief. Het probleem zit hem alleen in dat jij hoopt dat er een volmondig 'JA' op jouw bericht gaat komen en dat het op de één of andere manier weer goedkomt. En een goede stelregel is wat mij betreft nog altijd: als je hoopt dat het nog weer goedkomt tussen jou en je ex dan is het nog geen tijd voor contact en ben je er nog niet voldoende overheen.quote:Op zaterdag 30 april 2011 22:54 schreef trekeennummertje het volgende:
Als ik lees hoe sommige hun exen nog af en toe een smsje sturen met: denk je nog wel eens aan mij, of in ieder geval laten weten dat ze nog aan haar/hem denken dan krijg ik ook het gevoel dat te willen doen...![]()
Hoe oud ben je nu? Je verandert en groeit zo enorm in je twintigerjaren (althans, zo heb ik dat ervaren) dat ik me kan voorstellen dat je er nu compleet anders instaat. En dat je achteraf heel goed beseft en ziet wat je verkeerd deed, welke stommiteiten je bent begaan, maarja.. dat is achteraf. Als je er middenin zit laat je je - zeker als je jong bent - wat makkelijk meeslepen door bijzaken.quote:Op zaterdag 30 april 2011 21:16 schreef FireFox1 het volgende:
[..]
Stond 2 jaar lang lijnrecht tegenover haar ouders en voelde me te trots om het uit te praten. Ook was ik toen vooral met mezelf bezig en liet haar in de kou staan. Ook toen de kinderen net geboren waren, liet ik haar min of meer aan haar lot alleen. Ik kon in de eerste instantie geen gevoel bij mijn kinderen krijgen, en begon ze te ontwijken. Dat fragiele, veel te vroeg geboren mensjes vond ik doodeng.![]()
Pas later kreeg ik gevoel voor mijn kinderen. Toen het dus te laat was en zij mij de deur wees. Als ik terugdenk aan hoe ik tóen was, kan ik mezelf voor mijn kop slaan. Ik was gewoon zelf een groot kind toen ik kinderen kreeg op mijn 23e.
Ik kan me nu totaal geen leven zonder mijn kinderen voorstellen. Ze zijn verreweg de allerbelangrijkste personen in mijn leven.
Dat is inderdaad raar, ik snap ook niet waarom hij/zij zo zou doen. Maar het gevoel kan minder worden, soms hoeft daar geen reden voor te zijn toch? Soms is het gewoon... weg..quote:Op zondag 1 mei 2011 11:53 schreef Cactus1 het volgende:
Ik weet niet of ik het stuur omdat ik hoop dat het weer goed komt. Ik denk dat ik eigenlijk een soort bevestiging wil dat ik wel wat heb betekent voor hem. Als je van 24u per dag contact opeens naar niks meer gaat en hij alleen maar super gemeen kan doen, terwijl daar imo totaal geen reden voor is, dan vind ik het niet zo gek dat ik aan alles ga twijfelen wat hij ooit gezegd heeft. Hij riep zo vaak dat hij echt van me hield, dat we beste maatje waren, dat we samen oud zouden worden, etc. Hoe kun je dan opeens nooit meer aan iemand denken?
Ik snap dat als je verliefd wordt op een ander dat zij leuker is om mee bezig te zijn, maar dan ben je toch niet opeens degene vergeten die er echt voor je was? Die 9 maanden onder je speeddial heeft gezeten, degene die alles van je wist en waar je leuke en moeilijke momenten mee hebt gedeeld.
Ik snap gewoon niet waarom je je dan zou gedragen als een botte eikel die het alleen maar irritant vindt dat die ander niet van de één op de andere dag gewoon verder gaat met zijn/haar leven alsof er nooit wat is geweest. Als ik zeg dat ik van iemand hou, dan betekent dat voor mij dat iemand echt in mijn hart zit. Ik zeg dit dan ook niet snel tegen mensen. Ik vind het denk ik te moeilijk om te accepteren dat het voor een ander blijkbaar niets meer is dan wat lege woorden waar totaal geen gevoel achter zit.
Ja, helaas wel. Anders had ik het wel gewetenquote:Op zaterdag 30 april 2011 19:20 schreef trekeennummertje het volgende:
[..]
Vraagje, heeft jouw ex een vriend op het moment?
Ik herken je gevoel en gedachten hieromtrent, maar ik heb me laten vertellen dat zulk gedrag voor de ander een houding kan zijn om met alles om te gaan. Voor sommige mensen is het 'makkelijker' om zich bot en afstandelijk op te stellen omdat ze zich anders mee laten slepen door hun gevoel. Dat gedrag kan heel kwetsend zijn, maar zegt verder niets over wat jullie met elkaar deelden. Laat het je mooie herinneringen niet verpesten.quote:Op zondag 1 mei 2011 11:53 schreef Cactus1 het volgende:
Ik weet niet of ik het stuur omdat ik hoop dat het weer goed komt. Ik denk dat ik eigenlijk een soort bevestiging wil dat ik wel wat heb betekent voor hem. Als je van 24u per dag contact opeens naar niks meer gaat en hij alleen maar super gemeen kan doen, terwijl daar imo totaal geen reden voor is, dan vind ik het niet zo gek dat ik aan alles ga twijfelen wat hij ooit gezegd heeft. Hij riep zo vaak dat hij echt van me hield, dat we beste maatje waren, dat we samen oud zouden worden, etc. Hoe kun je dan opeens nooit meer aan iemand denken?
Ik snap dat als je verliefd wordt op een ander dat zij leuker is om mee bezig te zijn, maar dan ben je toch niet opeens degene vergeten die er echt voor je was? Die 9 maanden onder je speeddial heeft gezeten, degene die alles van je wist en waar je leuke en moeilijke momenten mee hebt gedeeld.
Ik snap gewoon niet waarom je je dan zou gedragen als een botte eikel die het alleen maar irritant vindt dat die ander niet van de één op de andere dag gewoon verder gaat met zijn/haar leven alsof er nooit wat is geweest. Als ik zeg dat ik van iemand hou, dan betekent dat voor mij dat iemand echt in mijn hart zit. Ik zeg dit dan ook niet snel tegen mensen. Ik vind het denk ik te moeilijk om te accepteren dat het voor een ander blijkbaar niets meer is dan wat lege woorden waar totaal geen gevoel achter zit.
En komt zo'n persoon zichzelf nog eens tegen? Ik hoop het van wel in ieder gevalquote:Op zondag 1 mei 2011 15:49 schreef Wanderingwhy het volgende:
@L-E:
Ik vind het nogal wat: Iemand maakt het uit, is bot en hufterig en maakt daarmee eigenlijk meer 'kapot' dan nodig is, en dan moet je als diegene die verrast (lees gekwetst) kan zijn ook nog eens begrip gaan tonen voor zo iemand?
Dat vind ik de omgekeerde wereld.
Het toont imo het egocentrische denken aan van zo iemand. Het draait om hem/haar en zijn/haar gevoelens en dat de ander dan extra gekwetst kan worden is van minder of geen belang voor zo iemand. Dat is meer een feitelijke weergave. Daar hoef je geen begrip voor te hebben want dat toont juist hoe zo iemand vooral met zichzelf bezig is.
Je dit realiseren brengt je sneller met de voetjes op de vloer. Als de pijn over is snap je dat je beter af zonder- dan met zo iemand bent
Dit heb ik ook gedaan, pas sinds gister maar toch. Toch vraag ik me nog af wat zij nu aan het doen is en waarom zij geen contact zoekt. Zij is namelijk degene die fout is geweest en het tot dit punt heeft gebracht. En daarmee bedoel ik rotzooien met andere jongen en er dan over liegen, plus andere dingen verzwijgen.quote:Op zondag 1 mei 2011 10:52 schreef dogtagz het volgende:
Een hele simpele vraag, ik stuurde laatst ook zo'n smsje dus...
Daarna dacht ik, waarom doe ik dit? Ik hoopte inderdaad op een antwoord en dat het weer goed kwam.
Soms wil ik nog steeds iets sturen maar dat kan ik nu niet meer, ik weet simpelweg haar nummer niet uit mijn hoofd. Tevens ook gewoon verwijderd uit mijn mobiel.
Het wordt daardoor steeds makkelijker om haar te vergeten.
Ik neem aan dat dat ook een optie is?
Maak het voor jezelf moeilijker om contact te zoeken met diegene.
Ik ben 28 jaar en een heel hoop wijzer. Maar haar uit mijn leven bannen kan uiteraard niet. Ik zal zolang ik leef met haar te maken hebben.quote:Op zondag 1 mei 2011 11:30 schreef L-E het volgende:
[..]
Hoe oud ben je nu? Je verandert en groeit zo enorm in je twintigerjaren (althans, zo heb ik dat ervaren) dat ik me kan voorstellen dat je er nu compleet anders instaat. En dat je achteraf heel goed beseft en ziet wat je verkeerd deed, welke stommiteiten je bent begaan, maarja.. dat is achteraf. Als je er middenin zit laat je je - zeker als je jong bent - wat makkelijk meeslepen door bijzaken.
Respect in ieder geval dat je aan genoeg zelfreflectie hebt gedaan om te beseffen wat je hebt laten gaan. Ze is natuurlijk ook geen gewone ex, vanwege jullie kinderen. Geen contact meer en haar uit je leven blocken is gewoonweg geen optie.
Wat wil je hier nu nog mee, accepteren dat jouw gevoel voor haar er is en blijft en meer niet, of ontdekken hoe zij hierin staat?
Waar lees jij dat ik zeg dat je er begrip voor moet hebben?quote:Op zondag 1 mei 2011 15:49 schreef Wanderingwhy het volgende:
@L-E:
Ik vind het nogal wat: Iemand maakt het uit, is bot en hufterig en maakt daarmee eigenlijk meer 'kapot' dan nodig is, en dan moet je als diegene die verrast (lees gekwetst) kan zijn ook nog eens begrip gaan tonen voor zo iemand?
Dat vind ik de omgekeerde wereld.
Het toont imo het egocentrische denken aan van zo iemand. Het draait om hem/haar en zijn/haar gevoelens en dat de ander dan extra gekwetst kan worden is van minder of geen belang voor zo iemand. Dat is meer een feitelijke weergave. Daar hoef je geen begrip voor te hebben want dat toont juist hoe zo iemand vooral met zichzelf bezig is.
Je dit realiseren brengt je sneller met de voetjes op de vloer. Als de pijn over is snap je dat je beter af zonder- dan met zo iemand bent
Hier:quote:Op zondag 1 mei 2011 16:51 schreef L-E het volgende:
[..]
Waar lees jij dat ik zeg dat je er begrip voor moet hebben?
Wat ik wil zeggen is dat het soms beter voor jezelf en de verwerking kan zijn de harde waarheid onder ogen te zien en niet teveel begrip voor je ex te hebben.quote:Op zondag 1 mei 2011 16:53 schreef L-E het volgende:
.......... kinderachtig gedrag als het eenmaal uit is. Dat doet de liefde die er ooit was geen recht.
Ik keur dat botte gedrag helemaal niet goed, ik gaf slechts een verklaring.
Ik bedoelde niet dat je begrip moet opbrengen voor dat gedrag. Maar zulk gedrag is niet perse een teken dat iemand nooit om je heeft gegeven, daar ging het om in de oorspronkelijke reactie waar ik op reageerde.quote:Op zondag 1 mei 2011 17:11 schreef Wanderingwhy het volgende:
[..]
Hier:
"..........maar ik heb me laten vertellen dat zulk gedrag voor de ander een houding kan zijn om met alles om te gaan. Voor sommige mensen is het 'makkelijker' om zich bot en afstandelijk op te stellen omdat ze zich anders mee laten slepen door hun gevoel."
Maarre: Goed dat je het ook bij de juiste naam weet te omschrijven:
[..]
Wat ik wil zeggen is dat het soms beter voor jezelf en de verwerking kan zijn de harde waarheid onder ogen te zien en niet teveel begrip voor je ex te hebben.
Wat knap dat je daar op die manier instaat.quote:Op zondag 1 mei 2011 16:28 schreef FireFox1 het volgende:
[..]
Ik ben 28 jaar en een heel hoop wijzer. Maar haar uit mijn leven bannen kan uiteraard niet. Ik zal zolang ik leef met haar te maken hebben.
Ik heb inmiddels geaccepteerd dat de kans héél klein is om haar (en de kinderen) terug te krijgen. Zolang het contact goed blijft en ik mijn kinderen steeds meer kan blijven zien, ben ik al gelukkigAl het andere is een bonus.
Dat wij blijkbaar niet werken in een relatie kan ik nog accepteren, ook al vind ik dat wel jammer, maar goed dat zij zo. Maar dat iemand je inderdaad rot schoppen blijft nageven of je keihard negeert omdat hij niet met jouw verdriet geconfronteerd wil worden vind ik een ander verhaal. Ik zou het dolgraag normaal willen afsluiten en verder willen gaan, maar daar zijn twee mensen voor nodig en ik snap dan werkelijk niet dat degene die er blijkbaar het minste moeite mee heeft dat het voorbij is zoveel moeite heeft om mij dat te misgunnen.quote:Op zondag 1 mei 2011 18:51 schreef L-E het volgende:
Ik bedoelde niet dat je begrip moet opbrengen voor dat gedrag. Maar zulk gedrag is niet perse een teken dat iemand nooit om je heeft gegeven, daar ging het om in de oorspronkelijke reactie waar ik op reageerde.
Wat is 'de harde waarheid'? En waar het verwerking betreft: ik weet van mezelf dat ik pas los kan laten als ik de dingen met een fijn gevoel heb afgesloten. Zonder rancune, spijt, woede. Gewoon in vrede, terwijl je elkaar oprecht het beste wenst en met een glimlach terugdenkt aan wat er ooit was. In die zin is dat botte gedrag juist iets dat de lijdensweg verlengt.
Ik ken het, in mijn geval was ik de eikel. Het besef kwam er pas toen het al veel te laat was. Zou graag willen dat ik het anders had gedaan.quote:Op zondag 1 mei 2011 19:23 schreef Cactus1 het volgende:
[..]
Dat wij blijkbaar niet werken in een relatie kan ik nog accepteren, ook al vind ik dat wel jammer, maar goed dat zij zo. Maar dat iemand je inderdaad rot schoppen blijft nageven of je keihard negeert omdat hij niet met jouw verdriet geconfronteerd wil worden vind ik een ander verhaal. Ik zou het dolgraag normaal willen afsluiten en verder willen gaan, maar daar zijn twee mensen voor nodig en ik snap dan werkelijk niet dat degene die er blijkbaar het minste moeite mee heeft dat het voorbij is zoveel moeite heeft om mij dat te misgunnen.
Het verpest daardoor juist elke mooie herinnering en het geeft mij alleen maar het gevoel dat ik handig was for the time being en nu keihard moet opzouten. Naast dat je liefde met elkaar gedeeld hebt, word je ook beste vrienden. Zo behandel je toch geen enkele vriend? Of was dat ook alleen maar schijn?
Sorry dat ik zo opgefokt over kom, maar ik snap er gewoon geen hol van. Mijn emoties draaien overuren in een rollercoaster van verdriet, gemis, boosheid, frustratie en ik snap er steeds minder van. Hoe kan ik in godsnaam iemand missen die zich zo opstelt? Je zou denken dat het loslaten daardoor makkelijker gaat, maar het tegendeel is waar. Het zorgt alleen maar voor meer piekeren, meer onbeantwoorde vragen, meer de drang om contact te zoeken en daardoor vaker die harde deksel op mijn neus te krijgen.
Hoe moeilijk is het om gewoon een normaal gesprek met iemand te voeren en het respectvol af te sluiten? Of zijn er serieus mensen die kicken op het pijn doen van anderen zodat ze een soort controle over je behouden? Het enige waar ik echt blij om ben is dat ik echt nooit zo zou doen. Iemand is al verdrietig genoeg dus als ik op wat voor een manier het verdriet van die ander iets kan verzachten dan zou ik daar alles aan doen, zonder de ander hoop te geven dat het goed komt. Blijkbaar zit niet iedereen zo in elkaar en heb ik mijn pijlen gericht op een egoistische zak die alleen om zichzelf geeft. Dus ik sorry L-E ik zie werkelijk helemaal niks terug van een persoon die iets om mij gegeven heeft. Ik probeer het echt wel, maar ik zie het gewoon niet meer. En dat versterkt alleen maar mijn verdriet
Kun jij dan misschien uitleggen waarom je toen zo handelde, wat maakte dat je je zo keihard opstelde?quote:Op zondag 1 mei 2011 20:02 schreef Sjoegerd het volgende:
[..]
Ik ken het, in mijn geval was ik de eikel. Het besef kwam er pas toen het al veel te laat was. Zou graag willen dat ik het anders had gedaan.
Inderdaad, misschien dat dat enige vragen beantwoord en ik beloof je dat ik je niet zal afslachtenquote:Op zondag 1 mei 2011 20:16 schreef L-E het volgende:
Kun jij dan misschien uitleggen waarom je toen zo handelde, wat maakte dat je je zo keihard opstelde?
Het is niet dat ik er op kickte maar toen het uit was kon ik gewoon niet normaal met haar praten zonder me te ergeren. In die periode ben ik ook echt heel lomp geweest zonder het zelf goed te beseffen. Daarom wilde ze op een gegeven moment geen contact meer en pas later begreep ik waarom. Als ik toen had geweten wat ik nu wist was het waarschijnlijk anders gelopen.quote:Op zondag 1 mei 2011 20:17 schreef Cactus1 het volgende:
[..]
Inderdaad, misschien dat dat enige vragen beantwoord en ik beloof je dat ik je niet zal afslachten
Ja ik heb ook precies het zelfde. Mijn ex deed ook verschrikkelijk bot tegen me, en heeft doodleuk gezegd dat ik op mag rotten een paar dagen geleden, praat nu niet meer met haar, toch blijf je haar missen.quote:Op zondag 1 mei 2011 20:35 schreef WitteHamster het volgende:
Ik herken het gevoel van cactus1 ook wel erg, mijn ex (meisje) doet nu precies hetzelfde. Ergens denk ik zeker te weten dat die ander zichzelf wel een keer tegen komt en dan ook ontzettende spijt zal krijgen, en ik vraag me ook af hoe je iemand kan missen die zo bot en egoïstisch is.
Hou de eer aan jezelf en weet dat je beter verdient, daar probeer ik mezelf aan vast te houden.
Als je nog met deze gevoelens zit, zul je je nooit op je gemak voelen bij een ander. Gun jezelf het geluk, en deze woorden zijn makkelijker te zeggen tegen een ander dan zelf te geloven.quote:Op zondag 1 mei 2011 21:57 schreef LuxorBeetroots het volgende:
Volgens mij gebeurt dat heel vaak, dat de dumper opeens bot en onvriendelijk overkomt. Tenminste, zo te lezen hier.
Stomme dip waar ik inzit nu.. ik zie opeens in dat alles zo vanzelf ging bij mijn ex en mij. Na 3 weken zat ik al bij zijn vrienden op de bank hem te plagen over zijn vreemde eetgwoonten. Ik zie niet in dat zoiets je makkelijk overkomt, dat je zo snel je vertrouwt voelt met iemand. Waarom moest je het nou verpesten.![]()
Bluh. Ik ben in de war..
Yeah, I don't know. Ik weet het allemaal even niet zo goed meer.quote:Op zondag 1 mei 2011 22:08 schreef WitteHamster het volgende:
[..]
Als je nog met deze gevoelens zit, zul je je nooit op je gemak voelen bij een ander. Gun jezelf het geluk, en deze woorden zijn makkelijker te zeggen tegen een ander dan zelf te geloven.
Diegene heeft het verpest, diegene is fout, richt je goedheid op andere zaken en personen die het wel verdienen. Nogmaals, deze woorden zijn makkelijker te zeggen tegen een ander dan ze zelf na te leven maar toch ga ik dat ook proberen. Zo af en toe eens hart luchten hier helpt in ieder geval wel. Erkenning van gevoelens is volgens mij waar meerdere naar streven.
Precies ook mijn probleem, zo'n gozer die niet normaal meer kan doen, onvolwassen kutgedrag! Je hebt toch wat met elkaar gedeeld, kort of lang, doet er niet toe. Ik snap niet hoe iemand het ene moment heel gevoelig kan zijn en het andere moment ijskoud. Dan ben je of psychisch gestoord of heel erg egoïstisch, anders kan ik het niet uitleggen. Wat is dat toch met sommige eikels? Ik heb soms echt de neiging om wraak te nemen, voel me zo gebruikt. Vooral als ik lees dat meneer weer gezellig met zijn vriendjes aan het twitteren is over andere 'lekkere' meiden. Ik zou hem dan het liefst een sms'je sturen zo van 'o ja, ik heb SOA en de kenmerken zijn dat je lul er binnenkort af valt'. Sorry hoor, moet gewoon effe mijn frustatie kwijtquote:Op zondag 1 mei 2011 19:23 schreef Cactus1 het volgende:
[..]
Dat wij blijkbaar niet werken in een relatie kan ik nog accepteren, ook al vind ik dat wel jammer, maar goed dat zij zo. Maar dat iemand je inderdaad rot schoppen blijft nageven of je keihard negeert omdat hij niet met jouw verdriet geconfronteerd wil worden vind ik een ander verhaal. Ik zou het dolgraag normaal willen afsluiten en verder willen gaan, maar daar zijn twee mensen voor nodig en ik snap dan werkelijk niet dat degene die er blijkbaar het minste moeite mee heeft dat het voorbij is zoveel moeite heeft om mij dat te misgunnen.
Het verpest daardoor juist elke mooie herinnering en het geeft mij alleen maar het gevoel dat ik handig was for the time being en nu keihard moet opzouten. Naast dat je liefde met elkaar gedeeld hebt, word je ook beste vrienden. Zo behandel je toch geen enkele vriend? Of was dat ook alleen maar schijn?
Sorry dat ik zo opgefokt over kom, maar ik snap er gewoon geen hol van. Mijn emoties draaien overuren in een rollercoaster van verdriet, gemis, boosheid, frustratie en ik snap er steeds minder van. Hoe kan ik in godsnaam iemand missen die zich zo opstelt? Je zou denken dat het loslaten daardoor makkelijker gaat, maar het tegendeel is waar. Het zorgt alleen maar voor meer piekeren, meer onbeantwoorde vragen, meer de drang om contact te zoeken en daardoor vaker die harde deksel op mijn neus te krijgen.
Hoe moeilijk is het om gewoon een normaal gesprek met iemand te voeren en het respectvol af te sluiten? Of zijn er serieus mensen die kicken op het pijn doen van anderen zodat ze een soort controle over je behouden? Het enige waar ik echt blij om ben is dat ik echt nooit zo zou doen. Iemand is al verdrietig genoeg dus als ik op wat voor een manier het verdriet van die ander iets kan verzachten dan zou ik daar alles aan doen, zonder de ander hoop te geven dat het goed komt. Blijkbaar zit niet iedereen zo in elkaar en heb ik mijn pijlen gericht op een egoistische zak die alleen om zichzelf geeft. Dus ik sorry L-E ik zie werkelijk helemaal niks terug van een persoon die iets om mij gegeven heeft. Ik probeer het echt wel, maar ik zie het gewoon niet meer. En dat versterkt alleen maar mijn verdriet
Ga ervoor!quote:Op maandag 2 mei 2011 17:48 schreef Pinguino81 het volgende:
kutzooi! met Q-day kwam ik der opeens tegen! gewoon 3 zoenen gegeven en me omgedraaid. Later stond ze opeens weer voor me neus want ze wilde graag een knuffel halen. Ik prima knuffel gegeven en aangegeven dat ze beter weg kon gaan omdat t het voor mij moeilijk maakt. Daarna allemaal smsjes en whatsapp dingen dat ze me mist, me terug wilt en bij me wilt zijn. Ik heb daar niet op gereageerd. Alleen kon ik me gisteren niet inhouden. Ik zei je was dronken daarom stuurde je dat. Ze zegt dat ze idd dronken was maar er nog steeds achter staat. Nu hebben we voor woensdag afgesproken :S ben echt benieuwd wat ik moet verwachten. Blijkbaar wil ik haar nog steeds terug anders zou ik dit niet willen. Voelde ook echt wel ff goed na al die tijd dat zij opeens begon te smeken naar mij.
Goedzo dat jij dat kanquote:Op maandag 2 mei 2011 19:10 schreef H6-4ever het volgende:
Zat net ff foto's te bekijken van onze vakantie samen, 2 jaar geleden. Eingelijk moet ik dat niet doen maar tot mijn grote verbazing doet het mij heel goed! Ik zie mijzelf heel gelukkig op de foto's...
Zoals ik mijzelf graag zie, en dat ben ik al 4 maand niet....het geeft mij een soort van kracht om weer naar dat punt te werken, maar dan zonder mijn ex, ik ben dat verplicht aan mijzelf en mijn vrienden het heeft lang genoeg geduurd...wil weer gelukkig zijn,,,omdat het kan
tsja ga ervoor. ik wil der super graag maar ik ben bang dat ze gewoon een zwak moment heeft en me dan straks weer keihard laat vallen!quote:Op maandag 2 mei 2011 18:27 schreef FireFox1 het volgende:
[..]
Ga ervoor!
Als ik de kans had bij mijn ex, had ik het met 2 handen aangegrepen![]()
What he said, als ik die kans zou krijgen ging ik er ook voor.quote:Op maandag 2 mei 2011 18:27 schreef FireFox1 het volgende:
[..]
Ga ervoor!
Als ik de kans had bij mijn ex, had ik het met 2 handen aangegrepen![]()
Post hier liever niet meer maar hier moet ik even op reageren.quote:Op dinsdag 3 mei 2011 08:08 schreef Pinguino81 het volgende:
[..]
tsja ga ervoor. ik wil der super graag maar ik ben bang dat ze gewoon een zwak moment heeft en me dan straks weer keihard laat vallen!
and there you go..quote:Op dinsdag 3 mei 2011 13:18 schreef Pinguino81 het volgende:
Ze doet nu weer fukcing kil en alles via whatsapp. Ze komt wel maar weet niet wat der gevoel doet. Kan niet verzekeren dat het goed komt etc. Wtf zeg waarom wil ze dan langs komen? Laat ik me nou echt beet nemen als klein jochie? Ik laat haar morgen komen. Ik kan dat niet cancellen. ik wil der zo graag zien en laten zien wat ik voor der voel. maar ja snap die coolheid niet opeens weer.
Laat haar dat eerst zelf uitzoeken. Lekker makkelijk om jou daarin mee te trekken en uiteindelijk (waarschijnlijk) pijn mee doet.quote:Op dinsdag 3 mei 2011 13:34 schreef Pinguino81 het volgende:
dat heb ik net ook gevraagd en adn zegt ze dat weet ik niet. ze wilt kijken wat haar gevoel doet. of zal gaan doen.
ik weet het dat alcohol verdriet versterkt. ik voelde me zaterdag juist opperbest! juist door haar ellende. maar nu voel ik me weer zwak en die zwakheid moet ik haar natuurlijk niet tonen want dan heeft ze me
als je op die sites leest over terug bij je ex zeggen ze allemaal dat ze alleen terug komen als je zelf je leven weer hebt opgepakt.
Precies. Je bent geen "heb-ik-nog-gevoelens-voor-hem-testmateriaal"....quote:Op dinsdag 3 mei 2011 13:48 schreef Mc.Chicken het volgende:
[..]
Laat haar dat eerst zelf uitzoeken. Lekker makkelijk om jou daarin mee te trekken en uiteindelijk (waarschijnlijk) pijn mee doet.
Bedankt voor het verduidelijken van mijn punt.. vind het best gedurfd wat ze aan het doen is.quote:Op dinsdag 3 mei 2011 13:57 schreef Wanderingwhy het volgende:
[..]
Precies. Je bent geen "heb-ik-nog-gevoelens-voor-hem-testmateriaal"....
I've made my case. The rest is up to you and her.quote:Op dinsdag 3 mei 2011 14:09 schreef Pinguino81 het volgende:
Jullie hebben absoluut gelijk. maar als ik niets doe gebeurd er ook niets. snap je? dus ja ik kan niet anders dan kijken wat er gebeurd als ze langs komt.
Wat hij zegtquote:Op dinsdag 3 mei 2011 13:57 schreef Wanderingwhy het volgende:
[..]
Precies. Je bent geen "heb-ik-nog-gevoelens-voor-hem-testmateriaal"....
(ninja-edit: het gevoel bekruipt me dat ze gewoon haar controle op je aan het uitproberen is, oftewel hoever ze jou nog in haar macht heeft....die zal ze ff kwijt geweest zijn maar langzaam hervindt ze die omdat je weer vragen aan haar gaat stellen en zij jou alleen raadsels terug geeft....)
ik zou dat dan weer niet doen. ze heeft vlak nadat het uitging wel aangegeven dat ze 'mischien niet zon goede keuze' had gemaakt om bij me weg te gaan, maar de redenen die ze aangaf, niet meer verliefd zijn etc zijn geen keuzes. bovendien kwam ik in de relatie ook een aantal dingen te kort.quote:Op dinsdag 3 mei 2011 08:45 schreef Bisamrat het volgende:
[..]
What he said, als ik die kans zou krijgen ging ik er ook voor.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |