De kunst van het loslaten van je ex #160

quote:

Op zondag 1 mei 2011 15:49 schreef Wanderingwhy het volgende:
@L-E:
Ik vind het nogal wat: Iemand maakt het uit, is bot en hufterig en maakt daarmee eigenlijk meer 'kapot' dan nodig is, en dan moet je als diegene die verrast (lees gekwetst) kan zijn ook nog eens begrip gaan tonen voor zo iemand?

Dat vind ik de omgekeerde wereld.
Het toont imo het egocentrische denken aan van zo iemand. Het draait om hem/haar en zijn/haar gevoelens en dat de ander dan extra gekwetst kan worden is van minder of geen belang voor zo iemand. Dat is meer een feitelijke weergave. Daar hoef je geen begrip voor te hebben want dat toont juist hoe zo iemand vooral met zichzelf bezig is.
Je dit realiseren brengt je sneller met de voetjes op de vloer. Als de pijn over is snap je dat je beter af zonder- dan met zo iemand bent

Waar lees jij dat ik zeg dat je er begrip voor moet hebben?

En elke situatie is anders, maar ik ga er niet voor kiezen om de mooie tijd die ik met iemand heb beleefd te laten overschaduwen door kinderachtig gedrag als het eenmaal uit is. Dat doet de liefde die er ooit was geen recht.

Ik keur dat botte gedrag helemaal niet goed, ik gaf slechts een verklaring.

quote:

Op zondag 1 mei 2011 16:51 schreef L-E het volgende:

[..]

Waar lees jij dat ik zeg dat je er begrip voor moet hebben?

Hier:
"..........maar ik heb me laten vertellen dat zulk gedrag voor de ander een houding kan zijn om met alles om te gaan. Voor sommige mensen is het 'makkelijker' om zich bot en afstandelijk op te stellen omdat ze zich anders mee laten slepen door hun gevoel."

Maarre: Goed dat je het ook bij de juiste naam weet te omschrijven :

quote:

Op zondag 1 mei 2011 16:53 schreef L-E het volgende:
.......... kinderachtig gedrag als het eenmaal uit is. Dat doet de liefde die er ooit was geen recht.

Ik keur dat botte gedrag helemaal niet goed, ik gaf slechts een verklaring.

Wat ik wil zeggen is dat het soms beter voor jezelf en de verwerking kan zijn de harde waarheid onder ogen te zien en niet teveel begrip voor je ex te hebben.

quote:

Op zondag 1 mei 2011 17:11 schreef Wanderingwhy het volgende:

[..]

Hier:
"..........maar ik heb me laten vertellen dat zulk gedrag voor de ander een houding kan zijn om met alles om te gaan. Voor sommige mensen is het 'makkelijker' om zich bot en afstandelijk op te stellen omdat ze zich anders mee laten slepen door hun gevoel."

Maarre: Goed dat je het ook bij de juiste naam weet te omschrijven :

[..]

Wat ik wil zeggen is dat het soms beter voor jezelf en de verwerking kan zijn de harde waarheid onder ogen te zien en niet teveel begrip voor je ex te hebben.

Ik bedoelde niet dat je begrip moet opbrengen voor dat gedrag. Maar zulk gedrag is niet perse een teken dat iemand nooit om je heeft gegeven, daar ging het om in de oorspronkelijke reactie waar ik op reageerde.

Wat is 'de harde waarheid'? En waar het verwerking betreft: ik weet van mezelf dat ik pas los kan laten als ik de dingen met een fijn gevoel heb afgesloten. Zonder rancune, spijt, woede. Gewoon in vrede, terwijl je elkaar oprecht het beste wenst en met een glimlach terugdenkt aan wat er ooit was. In die zin is dat botte gedrag juist iets dat de lijdensweg verlengt.

quote:

Op zondag 1 mei 2011 16:28 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Ik ben 28 jaar en een heel hoop wijzer. Maar haar uit mijn leven bannen kan uiteraard niet. Ik zal zolang ik leef met haar te maken hebben.

Ik heb inmiddels geaccepteerd dat de kans héél klein is om haar (en de kinderen) terug te krijgen. Zolang het contact goed blijft en ik mijn kinderen steeds meer kan blijven zien, ben ik al gelukkig Al het andere is een bonus.

Wat knap dat je daar op die manier instaat.

quote:

Op zondag 1 mei 2011 18:51 schreef L-E het volgende:
Ik bedoelde niet dat je begrip moet opbrengen voor dat gedrag. Maar zulk gedrag is niet perse een teken dat iemand nooit om je heeft gegeven, daar ging het om in de oorspronkelijke reactie waar ik op reageerde.

Wat is 'de harde waarheid'? En waar het verwerking betreft: ik weet van mezelf dat ik pas los kan laten als ik de dingen met een fijn gevoel heb afgesloten. Zonder rancune, spijt, woede. Gewoon in vrede, terwijl je elkaar oprecht het beste wenst en met een glimlach terugdenkt aan wat er ooit was. In die zin is dat botte gedrag juist iets dat de lijdensweg verlengt.

Dat wij blijkbaar niet werken in een relatie kan ik nog accepteren, ook al vind ik dat wel jammer, maar goed dat zij zo. Maar dat iemand je inderdaad rot schoppen blijft nageven of je keihard negeert omdat hij niet met jouw verdriet geconfronteerd wil worden vind ik een ander verhaal. Ik zou het dolgraag normaal willen afsluiten en verder willen gaan, maar daar zijn twee mensen voor nodig en ik snap dan werkelijk niet dat degene die er blijkbaar het minste moeite mee heeft dat het voorbij is zoveel moeite heeft om mij dat te misgunnen.
Het verpest daardoor juist elke mooie herinnering en het geeft mij alleen maar het gevoel dat ik handig was for the time being en nu keihard moet opzouten. Naast dat je liefde met elkaar gedeeld hebt, word je ook beste vrienden. Zo behandel je toch geen enkele vriend? Of was dat ook alleen maar schijn?
Sorry dat ik zo opgefokt over kom, maar ik snap er gewoon geen hol van. Mijn emoties draaien overuren in een rollercoaster van verdriet, gemis, boosheid, frustratie en ik snap er steeds minder van. Hoe kan ik in godsnaam iemand missen die zich zo opstelt? Je zou denken dat het loslaten daardoor makkelijker gaat, maar het tegendeel is waar. Het zorgt alleen maar voor meer piekeren, meer onbeantwoorde vragen, meer de drang om contact te zoeken en daardoor vaker die harde deksel op mijn neus te krijgen.

Hoe moeilijk is het om gewoon een normaal gesprek met iemand te voeren en het respectvol af te sluiten? Of zijn er serieus mensen die kicken op het pijn doen van anderen zodat ze een soort controle over je behouden? Het enige waar ik echt blij om ben is dat ik echt nooit zo zou doen. Iemand is al verdrietig genoeg dus als ik op wat voor een manier het verdriet van die ander iets kan verzachten dan zou ik daar alles aan doen, zonder de ander hoop te geven dat het goed komt. Blijkbaar zit niet iedereen zo in elkaar en heb ik mijn pijlen gericht op een egoistische zak die alleen om zichzelf geeft. Dus ik sorry L-E ik zie werkelijk helemaal niks terug van een persoon die iets om mij gegeven heeft. Ik probeer het echt wel, maar ik zie het gewoon niet meer. En dat versterkt alleen maar mijn verdriet

quote:

Op zondag 1 mei 2011 19:23 schreef Cactus1 het volgende:

[..]

Dat wij blijkbaar niet werken in een relatie kan ik nog accepteren, ook al vind ik dat wel jammer, maar goed dat zij zo. Maar dat iemand je inderdaad rot schoppen blijft nageven of je keihard negeert omdat hij niet met jouw verdriet geconfronteerd wil worden vind ik een ander verhaal. Ik zou het dolgraag normaal willen afsluiten en verder willen gaan, maar daar zijn twee mensen voor nodig en ik snap dan werkelijk niet dat degene die er blijkbaar het minste moeite mee heeft dat het voorbij is zoveel moeite heeft om mij dat te misgunnen.
Het verpest daardoor juist elke mooie herinnering en het geeft mij alleen maar het gevoel dat ik handig was for the time being en nu keihard moet opzouten. Naast dat je liefde met elkaar gedeeld hebt, word je ook beste vrienden. Zo behandel je toch geen enkele vriend? Of was dat ook alleen maar schijn?
Sorry dat ik zo opgefokt over kom, maar ik snap er gewoon geen hol van. Mijn emoties draaien overuren in een rollercoaster van verdriet, gemis, boosheid, frustratie en ik snap er steeds minder van. Hoe kan ik in godsnaam iemand missen die zich zo opstelt? Je zou denken dat het loslaten daardoor makkelijker gaat, maar het tegendeel is waar. Het zorgt alleen maar voor meer piekeren, meer onbeantwoorde vragen, meer de drang om contact te zoeken en daardoor vaker die harde deksel op mijn neus te krijgen.

Hoe moeilijk is het om gewoon een normaal gesprek met iemand te voeren en het respectvol af te sluiten? Of zijn er serieus mensen die kicken op het pijn doen van anderen zodat ze een soort controle over je behouden? Het enige waar ik echt blij om ben is dat ik echt nooit zo zou doen. Iemand is al verdrietig genoeg dus als ik op wat voor een manier het verdriet van die ander iets kan verzachten dan zou ik daar alles aan doen, zonder de ander hoop te geven dat het goed komt. Blijkbaar zit niet iedereen zo in elkaar en heb ik mijn pijlen gericht op een egoistische zak die alleen om zichzelf geeft. Dus ik sorry L-E ik zie werkelijk helemaal niks terug van een persoon die iets om mij gegeven heeft. Ik probeer het echt wel, maar ik zie het gewoon niet meer. En dat versterkt alleen maar mijn verdriet

Ik ken het, in mijn geval was ik de eikel. Het besef kwam er pas toen het al veel te laat was. Zou graag willen dat ik het anders had gedaan.

quote:

Op zondag 1 mei 2011 20:02 schreef Sjoegerd het volgende:

[..]

Ik ken het, in mijn geval was ik de eikel. Het besef kwam er pas toen het al veel te laat was. Zou graag willen dat ik het anders had gedaan.

Kun jij dan misschien uitleggen waarom je toen zo handelde, wat maakte dat je je zo keihard opstelde?

quote:

Op zondag 1 mei 2011 20:16 schreef L-E het volgende:
Kun jij dan misschien uitleggen waarom je toen zo handelde, wat maakte dat je je zo keihard opstelde?

Inderdaad, misschien dat dat enige vragen beantwoord en ik beloof je dat ik je niet zal afslachten

Cactus, het is bijna niet te geloven, maar er zijn inderdaad mensen die daarop kicken...

En het ergste is, dat ik het een beetje van mezelf herken...
Ik schaam me er nu heel erg voor hoor, maar tijdens de relatie kon ik er ook een kick van krijgen om mijn ex ''pijn'' te doen...
Geen verschrikkelijke dingen hoor, maar wel gewoon af en toe een streek, waardoor ik inderdaad een soort gevoel van macht en controle over haar kreeg...

Geloof me, ik heb nog nooit in mijn leven zoveel spijt van iets gehad, en ik geloof stellig, dat als jij nu bewijst (of in ieder geval acteert) dat je verder gaat, dus geen contact meer zoekt, als je ex tegen je begint te praten ( ja de kans dat dit gaat gebeuren met verloop van tijd is vrij groot, ookal geloof je het nu niet ) gewoon vriendelijk maar afstandelijk reageren, zelf gesprek beeindigen...

Dan komt vroeg of laat het idee bij hem, wat heb ik in godsnaam gedaan? Pas als hij het idee heeft dat je niet meer vatbaar bent voor zijn gedrag, dan zal hij het pas gaan voelen hoe hij zich heeft gedragen Je spreekt met een ervaringsdeskundige...

Ben nu bijna een jaar single, en emotioneel ben ik volgens mij echt enorm gegroeid in die tijd, stuk volwassener geworden..
Ook echt klaar met mijn ex nu, dit komt doordat ik voor het eerst sinds jaren verliefd ben... Krijg haar maar niet uit mijn hoofd, maar het probleem is dat we niet echt veel contact meer hebben, wel ooit geweest... Ik moet nog even de moed bijeenrapen om zelf met haar contact op te nemen dus
Heb in het verleden wel meerdere signalen gehad dat ze me echt leuk vindt, zij begon zelf met die signalen, maar de laatste tijd twijfel ik wat.. Hoort hier niet thuis overigens dit soort info, maar het helpt me bij dat laatste beetje

Oh, en Cactus: ik wéét hoe verschrikkelijk hels die houding is hoor, ik heb een ex die er ook een handje van had, extreem pijnlijk. Maar hij heeft me dus uitgelegd hoe het voor hem was alsof hij een masker van onverschilligheid opzette om niet voortdurend te worden geconfronteerd met het verdrietige feit dat hij "de vrouw van zijn leven liet gaan".

quote:

Op zondag 1 mei 2011 20:17 schreef Cactus1 het volgende:

[..]

Inderdaad, misschien dat dat enige vragen beantwoord en ik beloof je dat ik je niet zal afslachten

Het is niet dat ik er op kickte maar toen het uit was kon ik gewoon niet normaal met haar praten zonder me te ergeren. In die periode ben ik ook echt heel lomp geweest zonder het zelf goed te beseffen. Daarom wilde ze op een gegeven moment geen contact meer en pas later begreep ik waarom. Als ik toen had geweten wat ik nu wist was het waarschijnlijk anders gelopen.

Ik herken het gevoel van cactus1 ook wel erg, mijn ex (meisje) doet nu precies hetzelfde. Ergens denk ik zeker te weten dat die ander zichzelf wel een keer tegen komt en dan ook ontzettende spijt zal krijgen, en ik vraag me ook af hoe je iemand kan missen die zo bot en egoïstisch is.
Hou de eer aan jezelf en weet dat je beter verdient, daar probeer ik mezelf aan vast te houden.

quote:

Op zondag 1 mei 2011 20:35 schreef WitteHamster het volgende:
Ik herken het gevoel van cactus1 ook wel erg, mijn ex (meisje) doet nu precies hetzelfde. Ergens denk ik zeker te weten dat die ander zichzelf wel een keer tegen komt en dan ook ontzettende spijt zal krijgen, en ik vraag me ook af hoe je iemand kan missen die zo bot en egoïstisch is.
Hou de eer aan jezelf en weet dat je beter verdient, daar probeer ik mezelf aan vast te houden.

Ja ik heb ook precies het zelfde. Mijn ex deed ook verschrikkelijk bot tegen me, en heeft doodleuk gezegd dat ik op mag rotten een paar dagen geleden, praat nu niet meer met haar, toch blijf je haar missen.

Zij is in mijn geval degene die stommiteiten begaan heeft (liegen en bedriegen), ik kan mezelf recht in de ogen aankijken en eerlijk zeggen dat ik altijd van haar gehouden heb. Toch zit ik met de welbekende waarom vraag, ook heeft ze nooit echt de moeite gedaan om uit te leggen waarom ze die dingen gedaan heeft. Ze zit nu ook in een drukke schoolperiode. Ik zit met zoveel vragen maar moet met de gedachte leven dat ik nooit de antwoorden erop zal krijgen. Als de ander mij niet belangrijk genoeg vind, verdient ze mij niet. Toch jammer, na vijf jaar.

Volgens mij gebeurt dat heel vaak, dat de dumper opeens bot en onvriendelijk overkomt. Tenminste, zo te lezen hier.

Stomme dip waar ik inzit nu.. ik zie opeens in dat alles zo vanzelf ging bij mijn ex en mij. Na 3 weken zat ik al bij zijn vrienden op de bank hem te plagen over zijn vreemde eetgwoonten. Ik zie niet in dat zoiets je makkelijk overkomt, dat je zo snel je vertrouwt voelt met iemand. Waarom moest je het nou verpesten.

Bluh. Ik ben in de war..

quote:

Op zondag 1 mei 2011 21:57 schreef LuxorBeetroots het volgende:
Volgens mij gebeurt dat heel vaak, dat de dumper opeens bot en onvriendelijk overkomt. Tenminste, zo te lezen hier.

Stomme dip waar ik inzit nu.. ik zie opeens in dat alles zo vanzelf ging bij mijn ex en mij. Na 3 weken zat ik al bij zijn vrienden op de bank hem te plagen over zijn vreemde eetgwoonten. Ik zie niet in dat zoiets je makkelijk overkomt, dat je zo snel je vertrouwt voelt met iemand. Waarom moest je het nou verpesten.

Bluh. Ik ben in de war..

Als je nog met deze gevoelens zit, zul je je nooit op je gemak voelen bij een ander. Gun jezelf het geluk, en deze woorden zijn makkelijker te zeggen tegen een ander dan zelf te geloven.
Diegene heeft het verpest, diegene is fout, richt je goedheid op andere zaken en personen die het wel verdienen. Nogmaals, deze woorden zijn makkelijker te zeggen tegen een ander dan ze zelf na te leven maar toch ga ik dat ook proberen. Zo af en toe eens hart luchten hier helpt in ieder geval wel. Erkenning van gevoelens is volgens mij waar meerdere naar streven.

quote:

Op zondag 1 mei 2011 22:08 schreef WitteHamster het volgende:

[..]

Als je nog met deze gevoelens zit, zul je je nooit op je gemak voelen bij een ander. Gun jezelf het geluk, en deze woorden zijn makkelijker te zeggen tegen een ander dan zelf te geloven.
Diegene heeft het verpest, diegene is fout, richt je goedheid op andere zaken en personen die het wel verdienen. Nogmaals, deze woorden zijn makkelijker te zeggen tegen een ander dan ze zelf na te leven maar toch ga ik dat ook proberen. Zo af en toe eens hart luchten hier helpt in ieder geval wel. Erkenning van gevoelens is volgens mij waar meerdere naar streven.

Yeah, I don't know. Ik weet het allemaal even niet zo goed meer.

Snel vertrouwd voelen hoeft overigens ook niet altijd goed te zijn he

Het is imo. helemaal niet verkeerd als het wat langer ''spannend'' en onbekend blijft, misschien is dat juist wel een betere fundering van een relatie..

Nu je er zo over begint, ik kan me inderdaad niet herinneren dat er tussen mij en ex echt ''aftast'' of gespannen momenten zijn geweest, terwijl dit aan het begin volgens mij juist hoort... Komt misschien ook wel omdat ik nooit echt smoorverliefd op haar ben geweest, wellicht voelde zij dit wel op het begin...

Met die meid van nu heb ik het heel erg, als ik met haar nu op date zou gaan, dan zou ik toch wel wat meer spanning voelen en wat meer druk om te presteren....

pff... ik ben een wrak. Ik ben vanbuiten heel kalm, ik huil niet en ik gedraag me heel keurig. (lees: ik neem geen contact op, ik check niet wat hij doet etc)

Maar het lachen is me echt vergaan

en er zijn 2 redenen waarom ik dat doe: 1. Ik ben te trots om achter een jongen aan te lopen. Ik kan die vernederingen niet verdragen haha. 2. Bittere ervaring leert WEL contact opnemen een averechts effect heeft...

vandaag heeft de potentie om ook weer 'zon dag' te worden. straks maar wat gaan doen om de aandacht af te leiden.

Mijn afleiding voor vandaag: Nieuwe kleren kopen.
Helaas duurt dit niet de hele dag maar goed, het is een begin! Ik weet dat zij nu moet leren voor haar examens en dat ze zeeën van tijd heeft om contact op te nemen.. maar ik probeer er toch zo min mogelijk aan te denken. En dat is nog wel lastig.

Vandaag weer een klotedag, verschrikkelijk heftig gedroomd over mijn ex. Dat gebeurd vaak de laatste tijd.

Wanneer houdt dit kutgevoel op

quote:

Op zondag 1 mei 2011 19:23 schreef Cactus1 het volgende:

[..]

Dat wij blijkbaar niet werken in een relatie kan ik nog accepteren, ook al vind ik dat wel jammer, maar goed dat zij zo. Maar dat iemand je inderdaad rot schoppen blijft nageven of je keihard negeert omdat hij niet met jouw verdriet geconfronteerd wil worden vind ik een ander verhaal. Ik zou het dolgraag normaal willen afsluiten en verder willen gaan, maar daar zijn twee mensen voor nodig en ik snap dan werkelijk niet dat degene die er blijkbaar het minste moeite mee heeft dat het voorbij is zoveel moeite heeft om mij dat te misgunnen.
Het verpest daardoor juist elke mooie herinnering en het geeft mij alleen maar het gevoel dat ik handig was for the time being en nu keihard moet opzouten. Naast dat je liefde met elkaar gedeeld hebt, word je ook beste vrienden. Zo behandel je toch geen enkele vriend? Of was dat ook alleen maar schijn?
Sorry dat ik zo opgefokt over kom, maar ik snap er gewoon geen hol van. Mijn emoties draaien overuren in een rollercoaster van verdriet, gemis, boosheid, frustratie en ik snap er steeds minder van. Hoe kan ik in godsnaam iemand missen die zich zo opstelt? Je zou denken dat het loslaten daardoor makkelijker gaat, maar het tegendeel is waar. Het zorgt alleen maar voor meer piekeren, meer onbeantwoorde vragen, meer de drang om contact te zoeken en daardoor vaker die harde deksel op mijn neus te krijgen.

Hoe moeilijk is het om gewoon een normaal gesprek met iemand te voeren en het respectvol af te sluiten? Of zijn er serieus mensen die kicken op het pijn doen van anderen zodat ze een soort controle over je behouden? Het enige waar ik echt blij om ben is dat ik echt nooit zo zou doen. Iemand is al verdrietig genoeg dus als ik op wat voor een manier het verdriet van die ander iets kan verzachten dan zou ik daar alles aan doen, zonder de ander hoop te geven dat het goed komt. Blijkbaar zit niet iedereen zo in elkaar en heb ik mijn pijlen gericht op een egoistische zak die alleen om zichzelf geeft. Dus ik sorry L-E ik zie werkelijk helemaal niks terug van een persoon die iets om mij gegeven heeft. Ik probeer het echt wel, maar ik zie het gewoon niet meer. En dat versterkt alleen maar mijn verdriet

Precies ook mijn probleem, zo'n gozer die niet normaal meer kan doen, onvolwassen kutgedrag! Je hebt toch wat met elkaar gedeeld, kort of lang, doet er niet toe. Ik snap niet hoe iemand het ene moment heel gevoelig kan zijn en het andere moment ijskoud. Dan ben je of psychisch gestoord of heel erg egoïstisch, anders kan ik het niet uitleggen. Wat is dat toch met sommige eikels? Ik heb soms echt de neiging om wraak te nemen, voel me zo gebruikt. Vooral als ik lees dat meneer weer gezellig met zijn vriendjes aan het twitteren is over andere 'lekkere' meiden. Ik zou hem dan het liefst een sms'je sturen zo van 'o ja, ik heb SOA en de kenmerken zijn dat je lul er binnenkort af valt'. Sorry hoor, moet gewoon effe mijn frustatie kwijt , want ben gewoon nog zo pissed op die droplul.

Snap dat je ergens een punt achter zet, maar praat het dan uit, laat de ander niet zo zitten met allemaal vragen en kutgevoelens. Sommige mensen denken echt dat de wereld alleen om hun draait.

kutzooi! met Q-day kwam ik der opeens tegen! gewoon 3 zoenen gegeven en me omgedraaid. Later stond ze opeens weer voor me neus want ze wilde graag een knuffel halen. Ik prima knuffel gegeven en aangegeven dat ze beter weg kon gaan omdat t het voor mij moeilijk maakt. Daarna allemaal smsjes en whatsapp dingen dat ze me mist, me terug wilt en bij me wilt zijn. Ik heb daar niet op gereageerd. Alleen kon ik me gisteren niet inhouden. Ik zei je was dronken daarom stuurde je dat. Ze zegt dat ze idd dronken was maar er nog steeds achter staat. Nu hebben we voor woensdag afgesproken :S ben echt benieuwd wat ik moet verwachten. Blijkbaar wil ik haar nog steeds terug anders zou ik dit niet willen. Voelde ook echt wel ff goed na al die tijd dat zij opeens begon te smeken naar mij.

Zat net ff foto's te bekijken van onze vakantie samen, 2 jaar geleden. Eingelijk moet ik dat niet doen maar tot mijn grote verbazing doet het mij heel goed! Ik zie mijzelf heel gelukkig op de foto's...
Zoals ik mijzelf graag zie, en dat ben ik al 4 maand niet....het geeft mij een soort van kracht om weer naar dat punt te werken, maar dan zonder mijn ex, ik ben dat verplicht aan mijzelf en mijn vrienden het heeft lang genoeg geduurd...wil weer gelukkig zijn,,,omdat het kan

quote:

Op maandag 2 mei 2011 19:10 schreef H6-4ever het volgende:
Zat net ff foto's te bekijken van onze vakantie samen, 2 jaar geleden. Eingelijk moet ik dat niet doen maar tot mijn grote verbazing doet het mij heel goed! Ik zie mijzelf heel gelukkig op de foto's...
Zoals ik mijzelf graag zie, en dat ben ik al 4 maand niet....het geeft mij een soort van kracht om weer naar dat punt te werken, maar dan zonder mijn ex, ik ben dat verplicht aan mijzelf en mijn vrienden het heeft lang genoeg geduurd...wil weer gelukkig zijn,,,omdat het kan

Goedzo dat jij dat kan
Ik heb alle foto's van mijn ex en vakantie foto's en dergelijke op een usb stick gezet, en ergens weggeborgen. Als ik ze zie denk ik niet dat het mij goed doet, misschien over een jaartje ofzo, dat ik er tegen kan.

Mijn moeder was de kast vanmiddag aan het opruimen, en er kwam een foto van mij en mijn ex tevoorschijn, gelijk weer in een dikke dip Echt vreemd hoe lichtgeraakt ik nog steeds ben, zelfs na 5 maanden

[ Bericht 11% gewijzigd door Zwitsalletje op 02-05-2011 22:41:33 ]

quote:

Op maandag 2 mei 2011 18:27 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Ga ervoor!

Als ik de kans had bij mijn ex, had ik het met 2 handen aangegrepen

tsja ga ervoor. ik wil der super graag maar ik ben bang dat ze gewoon een zwak moment heeft en me dan straks weer keihard laat vallen!

quote:

Op maandag 2 mei 2011 18:27 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Ga ervoor!

Als ik de kans had bij mijn ex, had ik het met 2 handen aangegrepen

What he said, als ik die kans zou krijgen ging ik er ook voor.

quote:

Op dinsdag 3 mei 2011 08:08 schreef Pinguino81 het volgende:

[..]

tsja ga ervoor. ik wil der super graag maar ik ben bang dat ze gewoon een zwak moment heeft en me dan straks weer keihard laat vallen!

Post hier liever niet meer maar hier moet ik even op reageren.

Pas op man.. dit is echt zo gevaarlijk. Natuurlijk voelde het goed en vertrouwd enzovoorts, dat zal het voorlopig nog wel doen maar denk aan jezelf. Waar ben je de afgelopen tijd doorheen gegaan? Bedenk je waarom je in dit topic zit. Ik zeg nu niet dat je het niet moet doen, maar wil je wel adviseren er heeel goed over na te denken.

Stel dat het goed komt, dan gaat het weer 2 maanden goed en dan krijgen jullie weer een dip. Dan ben je weer terug bij af en lezen we hier: "Hoe had ik zo stom kunnen zijn?"

Just protect yourself. That's all I'm trying to say.

thanx Mc.Chicken je hebt ook gelijk! Toen ik met haar afsprak voelde ik me juist heel goed. Heel onafhankelijk van haar en heel zelfverzekerd. Zaterdag met koninginnedag voelde ik me echt onoverwinnelijk. Iets wat ik eigenlijk tijden niet zo gehad hebt. Had schijt aan alles en danste en flirte met bijna iedereen die ik tegen kwam. Totaal niet bezig met mijn ex. Ja ik kreeg steeds berichten van haar en misschien was dat de rede dat ik me zo goed voelde. Zij was opeens afhankelijk van mij. Zij wilde ineens mij ipv ik haar. Maar goed we zijn nu 3 dagen verder en t goede gevoel ebt weer langzaam weg. Voel me nu eenzaam. Het idee dat niemand me meer ziet zitten en dan wil ik niets liever dan haar weer terug.

Echt bizar hoe vaag gevoel in elkaar kan zitten. Ik weet het ook want anders zou ik er niet over kunnen schrijven maar ik kan er niets aan doen. Snap niet dat ik me nu weer zo ellendig voel.. ik ga der morgen zien.. Maar nu ben ik bang dat ze weer gaat afzeggen en snap ik niet dat ik der niet hoor. En wat als ik der morgen heb gezien? Wat dan? 1 afspraak in 8 weken. Wat gebeurd er een donderdag dan? vragen vragen vragen

Dat is dat vertrouwde gevoel wat alles overneemt. Ik heb mijn ex ook weer gezien en het voelde goed en fijn. Heel vertrouwd en gezellig. De dag erna voelde het ook nog wel goed.. maar vandaag ietwat minder haha. Gelukkig hoef ik haar niet meer terug dat scheelt.

Als ze af zegt weet je gelijk waar je aan toe bent. Dan kan je fijn weer verder met het verwerken. Maar even een vraag: wat wil jij eigenlijk? Denk je echt dat het nog kan gaan werken? Het is stuk gegaan.. wil je het lijmen? Denk je dat het weer een solide relatie kan worden?

Wat als je haar morgen hebt gezien? Dan ligt het bij haar. Zij moet sowieso keihard haar best doen mocht ze je écht terug willen denk ik zo. Het is een lastige situatie maar om nou met al die vragen te gaan zitten lijkt me niet echt een goed plan. Bedenk gewoon goed wat jij zelf wilt. Het draait nu even niet om haar.

Jullie hebben allemaal gelijk. Bij mijn ex en mij was het ook al eens eerder uit geweest. Na 2 weken toen weer samen gekomen en de eerste week was het echt super. Daarna begon de ellende alweer. Ik dacht na 2 weken al, waarom heb ik het nou weer nog een keer geprobeerd? Toch nog een jaar bij elkaar gebleven, en nu is het waarschijnlijk voorgoed uit. Ik zit nu weer in dezelfde situatie, ik wil haar weer. Ik ben de hele relatie aan het romantiseren, ik denk alleen maar aan de leuke dingen en alle minder leuke dingen ben ik vergeten of daar wil ik niet aan denken, echt raar hoe je jezelf voor de gek kan houden, ik snap er niks meer van.

Ze doet nu weer fukcing kil en alles via whatsapp. Ze komt wel maar weet niet wat der gevoel doet. Kan niet verzekeren dat het goed komt etc. Wtf zeg waarom wil ze dan langs komen? Laat ik me nou echt beet nemen als klein jochie? Ik laat haar morgen komen. Ik kan dat niet cancellen. ik wil der zo graag zien en laten zien wat ik voor der voel. maar ja snap die coolheid niet opeens weer.

quote:

Op dinsdag 3 mei 2011 13:18 schreef Pinguino81 het volgende:
Ze doet nu weer fukcing kil en alles via whatsapp. Ze komt wel maar weet niet wat der gevoel doet. Kan niet verzekeren dat het goed komt etc. Wtf zeg waarom wil ze dan langs komen? Laat ik me nou echt beet nemen als klein jochie? Ik laat haar morgen komen. Ik kan dat niet cancellen. ik wil der zo graag zien en laten zien wat ik voor der voel. maar ja snap die coolheid niet opeens weer.

and there you go..

maar Chicken, waarom doet ze dat? wat is de lol ervan? ik heb ook genoeg mensen gedumpt en daar was ik allerminst trots op. En ik zorgde toen gewoon dat ze de ruimte hadden t te verwerken ging ik ze niet telkens terug vragen want nee ik was er toen echt klaar mee.

Alcohol versterkt emoties. Dus als ze je toen een beetje miste werd dat enorm versterkt door al die wijntjes of bacardi breezah's. Waarom ze het doet, dat weet alleen zij. Vraag haar of ze nog wel wilt langskomen en wat de achterliggende reden daarvoor is.

Jij krijgt die ruimte nu niet.. maar die ruimte kan je ook zelf nemen.

dat heb ik net ook gevraagd en adn zegt ze dat weet ik niet. ze wilt kijken wat haar gevoel doet. of zal gaan doen.

ik weet het dat alcohol verdriet versterkt. ik voelde me zaterdag juist opperbest! juist door haar ellende. maar nu voel ik me weer zwak en die zwakheid moet ik haar natuurlijk niet tonen want dan heeft ze me

als je op die sites leest over terug bij je ex zeggen ze allemaal dat ze alleen terug komen als je zelf je leven weer hebt opgepakt.

quote:

Op dinsdag 3 mei 2011 13:34 schreef Pinguino81 het volgende:
dat heb ik net ook gevraagd en adn zegt ze dat weet ik niet. ze wilt kijken wat haar gevoel doet. of zal gaan doen.

ik weet het dat alcohol verdriet versterkt. ik voelde me zaterdag juist opperbest! juist door haar ellende. maar nu voel ik me weer zwak en die zwakheid moet ik haar natuurlijk niet tonen want dan heeft ze me

als je op die sites leest over terug bij je ex zeggen ze allemaal dat ze alleen terug komen als je zelf je leven weer hebt opgepakt.

Laat haar dat eerst zelf uitzoeken. Lekker makkelijk om jou daarin mee te trekken en uiteindelijk (waarschijnlijk) pijn mee doet.

quote:

Op dinsdag 3 mei 2011 13:48 schreef Mc.Chicken het volgende:

[..]

Laat haar dat eerst zelf uitzoeken. Lekker makkelijk om jou daarin mee te trekken en uiteindelijk (waarschijnlijk) pijn mee doet.

Precies. Je bent geen "heb-ik-nog-gevoelens-voor-hem-testmateriaal"....

(ninja-edit: het gevoel bekruipt me dat ze gewoon haar controle op je aan het uitproberen is, oftewel hoever ze jou nog in haar macht heeft....die zal ze ff kwijt geweest zijn maar langzaam hervindt ze die omdat je weer vragen aan haar gaat stellen en zij jou alleen raadsels terug geeft....)

quote:

Op dinsdag 3 mei 2011 13:57 schreef Wanderingwhy het volgende:

[..]

Precies. Je bent geen "heb-ik-nog-gevoelens-voor-hem-testmateriaal"....

Bedankt voor het verduidelijken van mijn punt.. vind het best gedurfd wat ze aan het doen is.
Een beetje arrogant om zomaar te zeggen: ik wil eerst even bij je zijn en dan kijken wat mijn gevoel zegt. Eerst even proeven of het wel echt lekker is en dan... bah

Jullie hebben absoluut gelijk. maar als ik niets doe gebeurd er ook niets. snap je? dus ja ik kan niet anders dan kijken wat er gebeurd als ze langs komt.

quote:

Op dinsdag 3 mei 2011 14:09 schreef Pinguino81 het volgende:
Jullie hebben absoluut gelijk. maar als ik niets doe gebeurd er ook niets. snap je? dus ja ik kan niet anders dan kijken wat er gebeurd als ze langs komt.

I've made my case. The rest is up to you and her.

quote:

Op dinsdag 3 mei 2011 13:57 schreef Wanderingwhy het volgende:

[..]

Precies. Je bent geen "heb-ik-nog-gevoelens-voor-hem-testmateriaal"....

(ninja-edit: het gevoel bekruipt me dat ze gewoon haar controle op je aan het uitproberen is, oftewel hoever ze jou nog in haar macht heeft....die zal ze ff kwijt geweest zijn maar langzaam hervindt ze die omdat je weer vragen aan haar gaat stellen en zij jou alleen raadsels terug geeft....)

Wat hij zegt

Pinguino81... je bent echt niet de eerste en vast ook niet de laatste die het zich afvraagt maar het is gewoon een kwestie van hebben/proberen/macht.... weet uiteindelijk iedereen wil wat ze niet kunnen hebben!!!!
Niemand neemt datgene wat voor het oprapen ligt

quote:

Op dinsdag 3 mei 2011 08:45 schreef Bisamrat het volgende:

[..]

What he said, als ik die kans zou krijgen ging ik er ook voor.

ik zou dat dan weer niet doen. ze heeft vlak nadat het uitging wel aangegeven dat ze 'mischien niet zon goede keuze' had gemaakt om bij me weg te gaan, maar de redenen die ze aangaf, niet meer verliefd zijn etc zijn geen keuzes. bovendien kwam ik in de relatie ook een aantal dingen te kort.

Heb vandaag wel echt een terugval.. maar dat hebben de meeste mensen hier wel eens. Ik weet niet eens waarom ik er opeens weer zo'n moeite mee heb. Het lijkt opeens allemaal zo vreemd, dat je zo veel hebt gedeeld met die persoon.. Keek net weer even net naar de duizenden smsjes die we hebben verwisseld...en plotseling compleet weg is uit je leven. En we gaan ook nooit meer samen zijn. Ik vraag me wel af wat hij nu aan het doen is..

Ik snap echt niet hoe sommige mensen zich zo gemakkelijk over een vorige relatie heen kunnen zetten..

@LuxorBeetroots:
Je moet het je niet willen afvragen....zodra je dat wel gaat doen kom je tot het onvermijdelijke antwoord dat jij dieper in de relatie hebt gezeten dan anderen....

Sommigen zijn de spreekwoordelijke gevers, anderen meer nemers... Gewoon een fact of life.

Sommigen parasiteren zelfs in relaties, kunnen heel veel zeggen met woorden en uiteindelijk heel weinig omzetten in daden. Sommigen die dit lezen en zullen gaan terugkijken komen ineens tot die ontluisterende conclusie....

Het is gelukkig niet allemaal zo sneu. Dat is het mooie van als je weer, enigszins nog met je hoofd schuddend van wat je net weer meegemaakt hebt, vrijgezel bent.

Zo lijkt het alsof iedereen hier die post zelf de meest leuke en geweldige V/M is om een relatie mee te hebben.....maar is dat zo? Nuh....actie is -reactie, en mss ben je zelf wel in een volgende relatie diegene die het uitmaakt omdat.....?

Het duurt wellicht nog even, maar de pijn zal uiteindelijk helemaal weg zijn waarna er een extra stukje wijsheid bijkomt. Zo belanden we uiteindelijk allemaal een stuk wijzer een volgende relatie in. Mooi toch?