De kunst van het loslaten van je ex #160

loslaten gewoon

kom op genoeg leuke mensen die nog los rondlopen

quote:

Op vrijdag 29 april 2011 07:08 schreef missconfessions het volgende:

[..]



Denken jullie dat iemand waar je geweldige gesprekken mee had, veel mee gelachen hebt, vol overgave met je ligt te vrijen en elke dag tegen je zegt hoe mooi hij je vindt, je binnen 2 weken kan vergeten? Ik bedoel zijn mannen het zo makkelijk vergeten? Mannen kom op, moet het echt even weten, want ik snap er helemaal niets meer van!

Nou ik zit al 5 maanden in rouw, het begint wel minder te worden, maar het eerste waar ik ELKE ochtend nog aan denk is m'n ex

Never mind...

[ Bericht 97% gewijzigd door H6-4ever op 29-04-2011 13:46:21 ]

quote:

Op vrijdag 29 april 2011 07:08 schreef missconfessions het volgende:

[..]



Denken jullie dat iemand waar je geweldige gesprekken mee had, veel mee gelachen hebt, vol overgave met je ligt te vrijen en elke dag tegen je zegt hoe mooi hij je vindt, je binnen 2 weken kan vergeten? Ik bedoel zijn mannen het zo makkelijk vergeten? Mannen kom op, moet het echt even weten, want ik snap er helemaal niets meer van!

Tja...euh....iets van het verschil kunnen zien tussen woorden en daden? (en sex is gewoon een behoefte ook al is dat idd 'de daad' )

quote:

Op vrijdag 29 april 2011 07:08 schreef missconfessions het volgende:

[..]



Denken jullie dat iemand waar je geweldige gesprekken mee had, veel mee gelachen hebt, vol overgave met je ligt te vrijen en elke dag tegen je zegt hoe mooi hij je vindt, je binnen 2 weken kan vergeten? Ik bedoel zijn mannen het zo makkelijk vergeten? Mannen kom op, moet het echt even weten, want ik snap er helemaal niets meer van!

Als je een relatie van drie jaar hebt gehad: nee. Maar drie weken? Ja, dat denk ik wel. Vooral als het voor de dumper niet zo serieus was als voor de gedumpte. Dan is twee weken eigenlijk al teveel.

heh bah, vanavond zouden we 4 jaar samen zijn geweest. heb dr zelfs nog over gedroomd

ach ja, hopelijk gaat het nu eindelijk vlotten met dat leuke andere meisje

Tja, het komt je niet aanwaaien. Moet je toch echt wat voor doen.

Wat een kutgevoel nu. Zo meteen maar even verdriet wegzuipen..

quote:

Op vrijdag 29 april 2011 21:20 schreef goofy_goober het volgende:
Tja, het komt je niet aanwaaien. Moet je toch echt wat voor doen.

werken helaas, mischien dat ik dr morgen overdag nog tegenkom, en anders is er altijd nog een backup plan

en dan hopen dat ze mij ook leuk vind natuurlijk.

quote:

Op vrijdag 29 april 2011 11:59 schreef Zwitsalletje het volgende:

[..]

Nou ik zit al 5 maanden in rouw, het begint wel minder te worden, maar het eerste waar ik ELKE ochtend nog aan denk is m'n ex

mwah het was bij mij de afgelopen paar weken bijna helemaal weg, maar omdat vanavond een speciale datum is voor ons destijds moest ik er toch weer aan denken. hopelijk is dit gevoel snel weer weg want ik wil me focusen op de toekomst.

en op dit soort momenten mis ik gewoon iemand die dr armen om me heen slaat en zegt dat alles wel goed komt/is.

ja, ik heb gewoon iemand nodig. zo is ook zo alleen.
gelukkig zo werken, dan hoef ik er niet bij stil te staan.

Ontzettend herkenbaar topic. Mooi topic ook, ik ben blij dat het allemaal vrij normaal is en zo.

Zelf het ik het na een relatie van 8 maanden ook vrij zwaar gehad, veel huilen, moeite met slapen en concentreren op het werk, veel wraakneigingen.

Gelukkig gaat het allemaal wat beter inmiddels (het is nu bijna een jaar achter de rug) maar ik heb nog steeds bij vlagen momenten dat ik even terugval...is dat niet al heel lang, een jaar, voor zoiets?

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 00:10 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Al jouw symptomen zijn zeer herkenbaar bij liefdesverdriet. Geef het de tijd. Een jaar lang is niet raar als je écht van iemand gehouden heb. Ook al "was het maar" een relatie van 8 maanden.

Ik zag het toendertijd ook niet aankomen, dat was zeker een factor. Ze deed al een tijdje afstandelijker, maar zei dat dat kwam door haar winterdip. Toen duurde dat bijna 3 maanden en zei ik dat ik daar moeite mee had, en toen maakte ze het ineens uit. Op moddervokking MSN. Dat neem ik haar voor altijd kwalijk.

ik herken dat hoor abxorb, ook "slechts" 8 maanden gehad, en nog altijf heb ik ook terugvallen, terwijl het eind mei alweer een jaar geleden is dat het uitgimg...

Vooral op momenten als nu, heb vrij " gladde" vrienden , en dus is er vanavond op koninginnenacht weer een hoop gebeurd...
Behalve bij mij natuurlijk, en sinda het uit is met mijn ex doet zoiets dubbel veel pijn: iedereen lol en zoenen met elkaar zien hebben, hoezo sta ik er nog steeds elke keer buiten?

Vind/ vond mezelf toch altijd best een leuke jongen, maar toch trek ik altijd aan het kortste eind... Als dit dan maar door blijft gaan dan word je toch onzeker, en als daar dan telkens die klap bovenop komt van het idee dat je ex nu wel met een jongen in bed ligt dan blijft dit toch hard aankomen..

Maargoed morgen komt er een meisje waar ik al meer mee gedaan heb. ze schjjnt me leuk te vinden, zou het wel leuk vinden om eindeljjk weer eens een meisje te hebben die ook aangeeft het leuk met mij te vinden, iets wat ik nogal hard nodig heb dezer dagen..

quote:

Op vrijdag 29 april 2011 23:58 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Gefeliciteerd!, je bent een mens met gevoelens.

tsja, daar heb ik ook nooit om gevraagd. was ik maar een robot

quote:

Op vrijdag 29 april 2011 21:38 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Waarom voel je je kut?

Op dit soort feestdagen is het altijd zo van.. wat zou mijn ex nu aan het doen zijn? Hij loopt hier ergens rond. Ik mis het idee hebben van dat iemand het uitmaakt wat je de hele dag aan het doen bent.

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 11:19 schreef LuxorBeetroots het volgende:

[..]

Op dit soort feestdagen is het altijd zo van.. wat zou mijn ex nu aan het doen zijn? Hij loopt hier ergens rond. Ik mis het idee hebben van dat iemand het uitmaakt wat je de hele dag aan het doen bent.

Ik snap je helemaal, maar je moet proberen je gedachtes zo weinig mogelijk aan hem te besteden - anders lijdt je er alleen maar onder.

Niet dat ik daar zelf zo goed in ben.
Ik vraag me ook soms af (vooral deze dagen weer) of ze nog eens aan me denkt en hoe ze dan over me denkt.

Met Koninginnedag 3 jaar geleden heb ik mijn ex ontmoet
Dus vandaag even een kutdag.

Kon het bijna niet laten om mijn ex te smsen, maar heb het toch maar niet gedaan.

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 19:12 schreef Zwitsalletje het volgende:
Met Koninginnedag 3 jaar geleden heb ik mijn ex ontmoet
Dus vandaag even een kutdag.

Kon het bijna niet laten om mijn ex te smsen, maar heb het toch maar niet gedaan.

Vraagje, heeft jouw ex een vriend op het moment?

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 00:06 schreef AbXorb het volgende:
Ontzettend herkenbaar topic. Mooi topic ook, ik ben blij dat het allemaal vrij normaal is en zo.

Zelf het ik het na een relatie van 8 maanden ook vrij zwaar gehad, veel huilen, moeite met slapen en concentreren op het werk, veel wraakneigingen.

Gelukkig gaat het allemaal wat beter inmiddels (het is nu bijna een jaar achter de rug) maar ik heb nog steeds bij vlagen momenten dat ik even terugval...is dat niet al heel lang, een jaar, voor zoiets?

De duur van een relatie doet er niet zo toe, de intensiteit ervan is veel bepalender voor hoe lang het duurt eer je er overheen bent. Ik vind een jaar niet lang voor iemand waar je van gehouden hebt.

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 19:29 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Brrr... herkenbaar. Net mijn kindjes teruggebracht naar mijn ex, en we stonden samen weer ouderwets te lachen.

Waarom nou? Ik weet toch dat het niet goed komt...

Die deur is echt voorgoed dicht gegooid?

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 19:52 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Ja, nee, ik weet het niet.

We kunnen het na ruim 4 jaar oorlog ineens weer prima met elkaar vinden. Sinds die achterlijke vriendje van haar uit het hun leven is, is ze plotseling weer hartstikke aardig tegen me. Zelfs haar ouders reageren normaal tegen mij, en dat hebben ze eigenlijk nog nooit gedaan.

Bah

Lastig lijkt me dat. Jouw gevoel voor haar is nooit weg geweest, begrijp ik?

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 19:59 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Nee, nooit. Al heb ik mezelf altijd voorgehouden dat wel te doen. Maar misschien komt het ook wel door mijn langgekoesterde (ultieme) droom een gezin te hebben.

Gevoel kun je niet uitschakelen. Ik niet tenminste. Je kan het wegstoppen, negeren, trachten te blokkeren, toneel spelen dat het weg is, maar als het er is, is het er.

Dat zij de moeder van je kinderen is maakt het extra lastig. Hangt jouw liefde voor haar samen met die wens voor een gezin (m.a.w: zou je ook zo gek op haar zijn als zij een 'gewoon' meisje was en jullie geen kinderen hadden samen)?

hmm, ben er vandaag helemaal niet druk over geweest
alleen jammer dat ik nie de stad in kon.

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 20:54 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Vóór haar had ik een relatie van 6 jaar met een meid die ik echt totaal ben vergeten. Helpt er ook bij dat ze 2x is vreemd is gegaan en vrij snel een kind kreeg met die gozer waar ze mee vreemd ging.

Maar de moeder van mijn kinderen had/heeft alles wat ik me kon wensen. Lief, eerlijk, zorgzaam en een fantastische lichaam. De knapste is ze zeker niet, maar zij was alles wat ik kon wensen. Dat ik deels door mijn eigen stommiteit dit heb laten lopen neem ik mezelf nog elke dag kwalijk.

Wat ging er mis, als ik vragen mag?

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 11:19 schreef LuxorBeetroots het volgende:
Op dit soort feestdagen is het altijd zo van.. wat zou mijn ex nu aan het doen zijn? Hij loopt hier ergens rond. Ik mis het idee hebben van dat iemand het uitmaakt wat je de hele dag aan het doen bent.

Het is elke dag nog kut maar vandaag was weer zo'n opper kutdag. Liep ik met een groepje mensen in de stad en ik kende er maar één van. Allemaal super aardige lui dus masker op en net doen alsof ik het minstens even tof vond als zij, maar naarmate de dag vordert komen er steeds meer barsten in mijn masker en is het steeds moeilijker om leuk en gezellig te doen. Je ziet mensen lachen en dansen en zoenen en verliefd doen en het enige wat ik denk is: godverdomme waarom ben ik nu niet meer bij hem. Zou hij nu met dat meisje zijn waarvoor hij mij gedumpt heeft? Zou hij uberhaupt 1 seconde van deze dag aan mij hebben gedacht?
Vervolgens worden die gedachten steeds moeilijker weg te drukken en besloot ik dat deze dag voor mij voorbij was en ben ik naar huis gegaan. Terug in de trein mezelf zo proberen in te houden en kreeg het vandaag niet voor elkaar en stuurde hem een sms met de vraag of hij op een dag als vandaag ook wel eens aan mij denkt.
Maar domme koe als ik ben weet ik dat hij nu denkt: pfffff komt zij weer aan met dr gejank Waarop hij vast nog meer lol heeft dan hij waarschijnlijk al had. We hebben het nooit afgesloten, opeens was er een ander en waren wij niet meer wij en was er eigenlijk ook niet echt meer contact. Misschien omdat het nooit fatsoenlijk en respectvol is afgesloten kan ik het niet loslaten. Ik heb eerst weken lang nog hoop gehad en sinds ik dat niet meer heb voel ik me alleen maar een mega loser die pretendeert mensenkennis te hebben en nooit heeft gezien dat hij me alleen maar nodig had tot dat er een ander was. Hoe meer ik me aan hem hechtte hoe meer hij waarschijnlijk al die tijd al bezig was met loslaten. En hoe harder ik probeer hem los te laten, hoe meer ik hem mis.

Als ik lees hoe sommige hun exen nog af en toe een smsje sturen met: denk je nog wel eens aan mij, of in ieder geval laten weten dat ze nog aan haar/hem denken dan krijg ik ook het gevoel dat te willen doen...

Ben vaak gewoon niet met haar in m'n hoofd bezig, maar ik heb soms van die momenten...
Pas geleden s'avonds naar het park gegaan waar we in de zomer gelegen hebben, en waar we toen de tijd van onze leven gehad hebben door gewoon een beetje te niksen in het gras, tegen een boom aanliggen en allebij onze ogen dicht te houden, met de zon half door de takken/bladeren stralend op onze gezichten. Ik kon daar wel een eeuwigheid blijven dacht ik toen, en de dag ging toen zo snel voorbij, 6 uurtjes in dat park leken wel slechts enkele minuten. Maar ik raak weer helemaal structureel uit m'n verhaal

- In ieder geval, daar ben ik s'avonds naar toe gegaan en diezelfde dag had ik weer mijn Ipod bij me die ik 2 maanden kwijt was en onze foto stond er nog op. Godver, wat voelde ik me toen klote, heb zelfs tranen gelaten, denkend: kijk mij nou, alleen donker in het park een beetje lopen huilen. Maar ik mis haar gewoon af en toe nog..

Herkenbare gevoelens cactus...

Je houdt jezelf voor de gek door te blijven denken dat jij de faler bent, en dat jij hem iets niet hebt kunnen bieden dat een ander in jouw ogen wel kan...
Zo moet je het helemaal niet zien, en ik weet het: Dit kun je jezelf wel duizend keer vertellen, maar het duurt een paar maanden voordat je het zelf gaat geloven..

Ik heb vandaag en gisteren een heerlijke koninginnedag en nacht gehad, en er is voor het eerst in bijna een jaar iets veranderd in mijn hoofd ten opzichte van mijn ex lijkt het wel...

Nu pas kan ik eigenlijk zonder pijn aan haar denken. Ze was al die tijd eigenlijk ook uit mijn hoofd, maar toen ik net na een zware dag eindelijk in bed ging liggen, bedacht ik me pas: Wat zou mijn ex eigenlijk gedaan hebben vandaag?
Normaal ging ik dan malen/gissen/ facebooks controleren, maar voor het eerst dacht ik : Het boeit me eigenlijk geen reet !
Ik voel voor het eerst pas eigenlijk de blijdschap van het feit dat we niet meer samen zijn, terwijl het alle voorgaande tijd altijd alleen maar een kwestie was van proberen het te accepteren...

TOch vraag ik me af waarom dit zo lang heeft geduurd: Tijdens de relatie wist ik dat dit niet mijn droomvrouw was, verre van dat... Ik was nooit verliefd op haar geweest, maar was toch wel zodanig aan haar gehecht dat ik haar niet durfde te dumpen... Ik was dus bezig met iets waarvan ik wist dat het fout was... Waarom toen zij het uitmaakte dan niet gewoon opgelucht zijn vanaf het begin

Deze nieuwe kijk brengt ook een nieuw probleem met zich mee, want zoals verwacht het ''oud en nieuw'' meisje vandaag weer gezien, en de hele dag bij onze groep mee doorgebracht... Kort samengevat : In september al eens gezoend, oud en nieuw gesekst, tot februari ge sms't, toen bloedde het contact dus weer een beetje dood, en vandaag wel weer heel wat heen en weer geflirt imo., maar niet gezoend ( ook niet echt ideale setting voor gehad )
Ik vind haar echt leuk sinds vandaag eigenlijk voor het eerst, en waar ik met oud en nieuw nog wel kon leven met het idee dat ik haar met koninginnedag wel weer zou zien, vind ik het nu toch best een kutidee dat ik haar wellicht nooit meer zie nu, maar ik ben te schijterig :S

YES ! Gisteravond met vriendinnen op stap geweest (na lange tijd weer) en genoeg aandacht! Da's echt goed voor je ego en 'liefdesverdriet'. Ook al lopen er soms sukkels rond, die echt een bord voor hun kop hebben, maar goed da's een heel ander topic.
Ik betrapte mezelf er wel op dat ik keek naar look-a-likes, de rest kon me niet schelen. Dus blijkbaar zit ie toch nog heel diep als een klein duiveltje te poken, maar volgens mij ben ik er bijna. Ik kan in ieder geval weer naar andere mensen kijken die verliefd zijn en dat ook laten merken zonder ook maar een moment verdrietig te zijn.

Liefdesverdriet doet pijn, maar het ergste vind ik nog dat je jezelf verlaagd tot allerlei dingen, die je normaal nooit zou doen. Stomme kutsms'jes sturen met de vraag 'denk je nog wel eens aan me' of 'ik mis je'. Damn, ik hoop dat ik dat nu dus ECHT NIET MEER GA DOEN !!

Toch even een raar moment gisteren. Zoals enkelen van jullie die een aantal maanden terug ook hier waren is mijn laatste relatie verbroken omdat zij geen lustgevoelens meer voor mij had. Ik vind zelf dat ik de verwerking van 6 jaar relatie goed heb aangepakt en heb mijn eigen leven en persoon eens bekeken en bedacht wat ik zelf nodig had. Na 2 maanden had ik de boel weer helemaal op de rit en ik voel me nog steeds geweldig. Ik heb het met haar goed afgesloten en afgehandeld, heb veel nieuwe vrienden gemaakt, werk gaat lekker en ik krijg aandacht van vrouwen. Ik was al leuk ( ) maar ben nog positiever in het leven gaan staan.

Met mijn ex en haar nieuwe vriend kan ik het uitstekend vinden. We lopen de deur niet plat bij elkaar maar spreken wel eens af. Gisteren moest hij werken en was ik met haar en wat van onze gezamenlijke vrienden in de stad. Zo kwam haar verdwenen lustgevoel voor mij ook even ter sprake. Omdat haar vriend ook ziet dat ik mijn leven over een andere en betere boeg heb gegooid had hij haar gevraagd wat ze nu van mij vond. "Als ik single was, zou ik hem weer doen.", is wat ze zei.

Mijn ego maakte natuurlijk een klein sprongetje want het is altijd leuk om te horen dat je in de smaak valt, ook al is het een ex. En ik heb allang het samenleven met haar afgesloten dus ik had geen gedachtes van dat het maar weer goed moest komen. Alleen het seksuele wat ze niet meer met mij wilde en waarom onze relatie stuk liep is nu ineens wél weer een optie onder de juiste omstandigheden en dat voelde toch een beetje ongemakkelijk en raar. Die omstandigheden zullen er voorlopig en wellicht nooit meer zijn, maar misschien is dat ook wel waarom het ongemakkelijk en raar is.

Nou ja, ik blijf vooral stilstaan bij het positieve van de situatie. Ik heb mijn leven goed voor elkaar en bevestiging krijgen van mensen dat je er mag zijn is altijd leuk. Dat is betere energie dan bedenken dat het een ex is die dat tegen jou zegt.

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 22:54 schreef trekeennummertje het volgende:
Als ik lees hoe sommige hun exen nog af en toe een smsje sturen met: denk je nog wel eens aan mij, of in ieder geval laten weten dat ze nog aan haar/hem denken dan krijg ik ook het gevoel dat te willen doen...

Ik snap dat je dat wilt, ik herken het gevoel. Met bovenstaande ex van mij is het contact zo goed dat die vraag niet gesteld hoeft te worden, maar er zijn mensen die je nooit meer ziet nadat je alles met elkaar gedeeld hebt. Maar het is beter deze vraag zelf te beantwoorden. Het is namelijk heel logisch dat het antwoord 'ja' is. Ik denk ook nog wel eens aan mensen die ik heb afgewezen, en echt niet altijd negatief. Het probleem zit hem alleen in dat jij hoopt dat er een volmondig 'JA' op jouw bericht gaat komen en dat het op de één of andere manier weer goedkomt. En een goede stelregel is wat mij betreft nog altijd: als je hoopt dat het nog weer goedkomt tussen jou en je ex dan is het nog geen tijd voor contact en ben je er nog niet voldoende overheen.

Een hele simpele vraag, ik stuurde laatst ook zo'n smsje dus...
Daarna dacht ik, waarom doe ik dit? Ik hoopte inderdaad op een antwoord en dat het weer goed kwam.
Soms wil ik nog steeds iets sturen maar dat kan ik nu niet meer, ik weet simpelweg haar nummer niet uit mijn hoofd. Tevens ook gewoon verwijderd uit mijn mobiel.
Het wordt daardoor steeds makkelijker om haar te vergeten.
Ik neem aan dat dat ook een optie is?
Maak het voor jezelf moeilijker om contact te zoeken met diegene.

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 21:16 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Stond 2 jaar lang lijnrecht tegenover haar ouders en voelde me te trots om het uit te praten. Ook was ik toen vooral met mezelf bezig en liet haar in de kou staan. Ook toen de kinderen net geboren waren, liet ik haar min of meer aan haar lot alleen. Ik kon in de eerste instantie geen gevoel bij mijn kinderen krijgen, en begon ze te ontwijken. Dat fragiele, veel te vroeg geboren mensjes vond ik doodeng.

Pas later kreeg ik gevoel voor mijn kinderen. Toen het dus te laat was en zij mij de deur wees. Als ik terugdenk aan hoe ik tóen was, kan ik mezelf voor mijn kop slaan. Ik was gewoon zelf een groot kind toen ik kinderen kreeg op mijn 23e.

Ik kan me nu totaal geen leven zonder mijn kinderen voorstellen. Ze zijn verreweg de allerbelangrijkste personen in mijn leven.

Hoe oud ben je nu? Je verandert en groeit zo enorm in je twintigerjaren (althans, zo heb ik dat ervaren) dat ik me kan voorstellen dat je er nu compleet anders instaat. En dat je achteraf heel goed beseft en ziet wat je verkeerd deed, welke stommiteiten je bent begaan, maarja.. dat is achteraf. Als je er middenin zit laat je je - zeker als je jong bent - wat makkelijk meeslepen door bijzaken.

Respect in ieder geval dat je aan genoeg zelfreflectie hebt gedaan om te beseffen wat je hebt laten gaan. Ze is natuurlijk ook geen gewone ex, vanwege jullie kinderen. Geen contact meer en haar uit je leven blocken is gewoonweg geen optie.

Wat wil je hier nu nog mee, accepteren dat jouw gevoel voor haar er is en blijft en meer niet, of ontdekken hoe zij hierin staat?

Ik weet niet of ik het stuur omdat ik hoop dat het weer goed komt. Ik denk dat ik eigenlijk een soort bevestiging wil dat ik wel wat heb betekent voor hem. Als je van 24u per dag contact opeens naar niks meer gaat en hij alleen maar super gemeen kan doen, terwijl daar imo totaal geen reden voor is, dan vind ik het niet zo gek dat ik aan alles ga twijfelen wat hij ooit gezegd heeft. Hij riep zo vaak dat hij echt van me hield, dat we beste maatje waren, dat we samen oud zouden worden, etc. Hoe kun je dan opeens nooit meer aan iemand denken?
Ik snap dat als je verliefd wordt op een ander dat zij leuker is om mee bezig te zijn, maar dan ben je toch niet opeens degene vergeten die er echt voor je was? Die 9 maanden onder je speeddial heeft gezeten, degene die alles van je wist en waar je leuke en moeilijke momenten mee hebt gedeeld.
Ik snap gewoon niet waarom je je dan zou gedragen als een botte eikel die het alleen maar irritant vindt dat die ander niet van de één op de andere dag gewoon verder gaat met zijn/haar leven alsof er nooit wat is geweest. Als ik zeg dat ik van iemand hou, dan betekent dat voor mij dat iemand echt in mijn hart zit. Ik zeg dit dan ook niet snel tegen mensen. Ik vind het denk ik te moeilijk om te accepteren dat het voor een ander blijkbaar niets meer is dan wat lege woorden waar totaal geen gevoel achter zit.

quote:

Op zondag 1 mei 2011 11:53 schreef Cactus1 het volgende:
Ik weet niet of ik het stuur omdat ik hoop dat het weer goed komt. Ik denk dat ik eigenlijk een soort bevestiging wil dat ik wel wat heb betekent voor hem. Als je van 24u per dag contact opeens naar niks meer gaat en hij alleen maar super gemeen kan doen, terwijl daar imo totaal geen reden voor is, dan vind ik het niet zo gek dat ik aan alles ga twijfelen wat hij ooit gezegd heeft. Hij riep zo vaak dat hij echt van me hield, dat we beste maatje waren, dat we samen oud zouden worden, etc. Hoe kun je dan opeens nooit meer aan iemand denken?
Ik snap dat als je verliefd wordt op een ander dat zij leuker is om mee bezig te zijn, maar dan ben je toch niet opeens degene vergeten die er echt voor je was? Die 9 maanden onder je speeddial heeft gezeten, degene die alles van je wist en waar je leuke en moeilijke momenten mee hebt gedeeld.
Ik snap gewoon niet waarom je je dan zou gedragen als een botte eikel die het alleen maar irritant vindt dat die ander niet van de één op de andere dag gewoon verder gaat met zijn/haar leven alsof er nooit wat is geweest. Als ik zeg dat ik van iemand hou, dan betekent dat voor mij dat iemand echt in mijn hart zit. Ik zeg dit dan ook niet snel tegen mensen. Ik vind het denk ik te moeilijk om te accepteren dat het voor een ander blijkbaar niets meer is dan wat lege woorden waar totaal geen gevoel achter zit.

Dat is inderdaad raar, ik snap ook niet waarom hij/zij zo zou doen. Maar het gevoel kan minder worden, soms hoeft daar geen reden voor te zijn toch? Soms is het gewoon... weg..
Heel veel mensen smijten veel te snel met ''ik hou van jou''. Jammer is dat.

Dat is kut cactus, maar sommige mensen zijn nu eenmaal zo

Zelf ben ik er ook nog niet helemaal achter wat dit nu precies is, had hetzelfde met mijn ex..
Zij was juist degene van alle lieve woorden, elke dag weer en weer... En dan telkens maar weer haar vraag waarom ik het niet zo vaak zei...

Nu ben ik er denk ik wel achter: Dit klinkt misschien wat raar, maar ookal hield ik echt van haar, woorden als ik hou van je / ik wil bij je blijven etc, vind ik nogal heftig om te zeggen.. Ik zei het dan ook niet vaak, maar als ik het zei was het gemeend en recht uit mn hart...

En ja, ik ben ook van mening dat mensen die met dit soort woorden smijten, hoogstwaarschijnlijk een heel andere bedoeling hiermee hebben.. Mijn ex heeft al zoveel vriendjes gehad, een paar maanden voor mij, een paar maanden na mij, en het komt er dus op neer dat ze in 1.5 jaar tijd tegen 3 jongens heeft gezegd : Ik hou van je / je bent mn alles...

Aan het begin is het even kut om dit te beseffen, maar je komt er wel overheen.. Ik neem het haar niet kwalijk ofzo, ik de liefde is ze sowiezo nogal kinderlijk voor iemand van 22, hartjes in je msn naam enzo maar goed so be it
Het zullen geen lege woorden geweest zijn van je ex, maar misschien ook weer niet zo vol als jij had gehoopt...
Bedenk dat je ooit wel de moeite waard was, dat er wel tijden zijn geweest dat hij dacht wow die meid is leuk, en dat dit nu niet meer zo is : Soms werkt het gewoon niet

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 19:20 schreef trekeennummertje het volgende:

[..]

Vraagje, heeft jouw ex een vriend op het moment?

Ja, helaas wel. Anders had ik het wel geweten

[ Bericht 5% gewijzigd door Zwitsalletje op 01-05-2011 13:17:10 ]

quote:

Op zondag 1 mei 2011 11:53 schreef Cactus1 het volgende:
Ik weet niet of ik het stuur omdat ik hoop dat het weer goed komt. Ik denk dat ik eigenlijk een soort bevestiging wil dat ik wel wat heb betekent voor hem. Als je van 24u per dag contact opeens naar niks meer gaat en hij alleen maar super gemeen kan doen, terwijl daar imo totaal geen reden voor is, dan vind ik het niet zo gek dat ik aan alles ga twijfelen wat hij ooit gezegd heeft. Hij riep zo vaak dat hij echt van me hield, dat we beste maatje waren, dat we samen oud zouden worden, etc. Hoe kun je dan opeens nooit meer aan iemand denken?
Ik snap dat als je verliefd wordt op een ander dat zij leuker is om mee bezig te zijn, maar dan ben je toch niet opeens degene vergeten die er echt voor je was? Die 9 maanden onder je speeddial heeft gezeten, degene die alles van je wist en waar je leuke en moeilijke momenten mee hebt gedeeld.
Ik snap gewoon niet waarom je je dan zou gedragen als een botte eikel die het alleen maar irritant vindt dat die ander niet van de één op de andere dag gewoon verder gaat met zijn/haar leven alsof er nooit wat is geweest. Als ik zeg dat ik van iemand hou, dan betekent dat voor mij dat iemand echt in mijn hart zit. Ik zeg dit dan ook niet snel tegen mensen. Ik vind het denk ik te moeilijk om te accepteren dat het voor een ander blijkbaar niets meer is dan wat lege woorden waar totaal geen gevoel achter zit.

Ik herken je gevoel en gedachten hieromtrent, maar ik heb me laten vertellen dat zulk gedrag voor de ander een houding kan zijn om met alles om te gaan. Voor sommige mensen is het 'makkelijker' om zich bot en afstandelijk op te stellen omdat ze zich anders mee laten slepen door hun gevoel. Dat gedrag kan heel kwetsend zijn, maar zegt verder niets over wat jullie met elkaar deelden. Laat het je mooie herinneringen niet verpesten.

@L-E:
Ik vind het nogal wat: Iemand maakt het uit, is bot en hufterig en maakt daarmee eigenlijk meer 'kapot' dan nodig is, en dan moet je als diegene die verrast (lees gekwetst) kan zijn ook nog eens begrip gaan tonen voor zo iemand?

Dat vind ik de omgekeerde wereld.
Het toont imo het egocentrische denken aan van zo iemand. Het draait om hem/haar en zijn/haar gevoelens en dat de ander dan extra gekwetst kan worden is van minder of geen belang voor zo iemand. Dat is meer een feitelijke weergave. Daar hoef je geen begrip voor te hebben want dat toont juist hoe zo iemand vooral met zichzelf bezig is.
Je dit realiseren brengt je sneller met de voetjes op de vloer. Als de pijn over is snap je dat je beter af zonder- dan met zo iemand bent

quote:

Op zondag 1 mei 2011 15:49 schreef Wanderingwhy het volgende:
@L-E:
Ik vind het nogal wat: Iemand maakt het uit, is bot en hufterig en maakt daarmee eigenlijk meer 'kapot' dan nodig is, en dan moet je als diegene die verrast (lees gekwetst) kan zijn ook nog eens begrip gaan tonen voor zo iemand?

Dat vind ik de omgekeerde wereld.
Het toont imo het egocentrische denken aan van zo iemand. Het draait om hem/haar en zijn/haar gevoelens en dat de ander dan extra gekwetst kan worden is van minder of geen belang voor zo iemand. Dat is meer een feitelijke weergave. Daar hoef je geen begrip voor te hebben want dat toont juist hoe zo iemand vooral met zichzelf bezig is.
Je dit realiseren brengt je sneller met de voetjes op de vloer. Als de pijn over is snap je dat je beter af zonder- dan met zo iemand bent

En komt zo'n persoon zichzelf nog eens tegen? Ik hoop het van wel in ieder geval

quote:

Op zondag 1 mei 2011 10:52 schreef dogtagz het volgende:
Een hele simpele vraag, ik stuurde laatst ook zo'n smsje dus...
Daarna dacht ik, waarom doe ik dit? Ik hoopte inderdaad op een antwoord en dat het weer goed kwam.
Soms wil ik nog steeds iets sturen maar dat kan ik nu niet meer, ik weet simpelweg haar nummer niet uit mijn hoofd. Tevens ook gewoon verwijderd uit mijn mobiel.
Het wordt daardoor steeds makkelijker om haar te vergeten.
Ik neem aan dat dat ook een optie is?
Maak het voor jezelf moeilijker om contact te zoeken met diegene.

Dit heb ik ook gedaan, pas sinds gister maar toch. Toch vraag ik me nog af wat zij nu aan het doen is en waarom zij geen contact zoekt. Zij is namelijk degene die fout is geweest en het tot dit punt heeft gebracht. En daarmee bedoel ik rotzooien met andere jongen en er dan over liegen, plus andere dingen verzwijgen.

[ Bericht 26% gewijzigd door WitteHamster op 01-05-2011 16:23:31 ]